Μηδέν ευρώ φόρο πλήρωσε η Amazon στην Ευρώπη για έσοδα 44 δισεκατομμυρίων το 2020

 

Μια γνωστή αμερικανική ρήση που αποδίδεται στο Βενιαμίν Φραγκλίνο, λέει πως τα μόνα σίγουρα πράγματα στη ζωή είναι ο θάνατος και οι φόροι. Σε ό,τι αφορά τα πολυεθνικά μεγαθήρια βέβαια, το μόνο σίγουρο είναι πως έχουν μυριάδες τρόπους να αποφεύγουν τη φορολογία, με ρυθμούς μάλιστα αντιστρόφως ανάλογους προς τα κέρδη που βγάζουν.

Το γεγονός αυτό αποδεικνύεται για άλλη μια φορά μετά την πρόσφατη αποκάλυψη πως τα ευρωπαϊκά κεντρικά της Amazon στο Λουξεμβούργο – πασίγνωστου φορολογικού παραδείσου στην καρδιά της ΕΕ – παρά τα 44 δις ευρώ εισόδημα από πωλήσεις, χάρη και στην έκρηξη των online πωλήσεων στην πανδημία – δεν πλήρωσε κυριολεκτικά δεκάρα τσακιστή στο Μεγάλο Δουκάτο. Αντιθέτως μάλιστα, η Amazon EU Sarl, που διαχειρίζεται τις πωλήσεις του κολοσσού σε Βρετανία, Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Ολλανδία, Πολωνία, Ισπανία και Σουηδία, εμφάνισε ζημιές 1,2 δις, λόγος για τον οποίο δεν πλήρωσε ούτε ένα ευρώ φόρο.

Όλα αυτά τη στιγμή που μόλις την περασμένη εβδομάδα, η Amazon ανακοίνωσε το μεγαλύτερο ποσό καθαρών κερδών στην ιστορία της σε επίπεδο τριμήνου, ύψους 8,1 δις, επί πωλήσεων 109 δις δολαρίων.

Την ίδια στιγμή, η εταιρεία προσπάθησε να διασκεδάσει τις εντυπώσεις σχετικά με την αφορολόγητη δραστηριότητά της στην Ευρώπη, μέσω εκπροσώπου που δήλωσε πως “Η Amazon πληρώνει όλους τους φόρους που απαιτούνται σε κάθε χώρα όπου δρούμε. Ο εταιρικός φόρος βασίζεται στα κέρδη, όχι τα έσοδα, και τα κέρδη μας έχουν παραμείνει χαμηλά, δεδομένων των πολλών μας επενδύσεων και του γεγονότος πως το λιανεμπόριο είναι ένα πολύ ανταγωνιστικός κλάδος, με περιορισμένα περιθώρια κέρδους”.

Η Amazon εγκαταστάθηκε στο Λουξεμβούργο το 2003 και μέσα σε λίγους μήνες ήρθε σε εμπιστευτική συμφωνία σχετικά με το φορολογικό της καθεστώς. Ο Μπομπ Κόνφορτ, επικεφαλής του φορολογικού τμήματος της εταιρείας ως το 2011, είχε δηλώσει σε εφημερίδα του Λουξεμβούργου πως ο τότε πρωθυπουργός του κρατιδίου και μετέπειτα πρόεδρος της Κομισιόν, Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, είχε προσφερθεί προσωπικά να βοηθήσει την Amazon, σε περίπτωση που “συναντούσε προβλήματα που δεν μπορούσε να λύσει”.

Η φορολογική ασυδοσία δεν περιορίζεται φυσικά στην Amazon, αφού μόνο οι έξι μεγαλύτερες εταιρείες υψηλής τεχνολογίας των ΗΠΑ, Amazon, Facebook, Google, Netflix, Apple και Microsoft, κατηγορούνται ότι απέφυγαν σε βάθος δεκαετίες 100 δις δολάρια φόρων σε διεθνές επίπεδο. Ακόμα κι εκεί, η εταιρεία του πλουσιότερου ανθρώπου της γης, Τζεφ Μπέζος, αναδεικνύεται “πρωταθλήτρια”, έχοντας πληρώσει μόλις 3,4 δις δολάρια επί 26,8 δις κερδών και έσοδα 961 δις.

Με πληροφορίες από Guardian

Παράμετροι, προβληματισμοί και σκέψεις για τη νοσηλεία των ασθενών με νόσο Covid-19

Με αφορμή το πρόσφατο περιστατικό στον «Ερυθρό Σταυρό», που αναπνευστήρας φαίνεται να τέθηκε εκτός λειτουργίας από ανθρώπινο χέρι, προκαλώντας μια ανθρώπινη απώλεια

Η νόσος Covid-19 είναι ευρέως γνωστό πως απαιτεί απομόνωση. Οι νοσηλευόμενοι ασθενείς στα τμήματα Covid απομονώνονται στους θαλάμους νοσηλείας, όπου μεταφέρονται εφόσον αποφασιστεί ότι χρήζουν εισαγωγής στο νοσοκομείο. Ακόμα και οι περιπατητικοί ασθενείς απαγορεύεται να εξέλθουν του θαλάμου, ούτε καν να κυκλοφορήσουν στο διάδρομο της κλινικής, για να περιορίζεται η αύξηση και διάχυση του ιικού φορτίου και η ενδονοσοκομειακή διασπορά. Οι ασθενείς εξέρχονται του θαλάμου μόνο όταν χρειάζεται να μετακινηθούν, π.χ. στο ακτινολογικό, συνοδεία πάντοτε τραυματιοφορέων, και άμεσα επιστρέφουν στην κλίνη τους. Οποτε μεταφέρονται ασθενείς εκτός των τμημάτων, για λόγους διαγνωστικούς ή άλλους, ακολουθεί άμεσα διαδικασία απολύμανσης των χώρων από το συνεργείο καθαριότητας.

Οι ασθενείς από τη στιγμή που εισάγονται στο νοσοκομείο δεν έχουν δικαίωμα επισκεπτηρίου, δηλαδή δεν βλέπουν κανέναν συγγενή ή οικείο για όλο το διάστημα της νοσηλείας. Η απαγόρευση είναι ρητή και ισχύει για όλους για προφανέστατους λόγους. Επίσης η εμπειρία και οι στατιστικές δείχνουν ότι οι ασθενείς που πληρούν κριτήρια νοσηλείας παραμένουν στο νοσοκομείο κατά μέσο όρο τουλάχιστον 10-15 ημέρες. Πολλοί νοσηλεύονται βδομάδες ολόκληρες. Η μοναδική επαφή που μπορούν να έχουν οι ασθενείς με τους οικείους τους είναι μέσω τηλεφώνου, ή φορητού υπολογιστή στην καλύτερη περίπτωση, εάν διαθέτουν και ξέρουν να τον χειρίζονται. Πολλοί ασθενείς, κυρίως μεγαλύτερης ηλικίας, δεν διαθέτουν καν κινητό τηλέφωνο ή δεν μπορούν να το χειριστούν. Επίσης, σε πολλά νοσοκομεία το σταθερό τηλέφωνο είναι ένα εντός του κάθε θαλάμου και σε σταθερό σημείο, οπότε οι κατακεκλιμένοι ή οι ασθενείς που λαμβάνουν οξυγόνο δεν δύνανται να το χρησιμοποιήσουν. Κατά συνέπεια, πληθώρα ασθενών δεν μπορούν καν να συνομιλήσουν με τους οικείους τους για βδομάδες ολόκληρες, με αποτέλεσμα επιβάρυνση της ψυχικής τους κατάστασης και αύξηση της ανησυχίας των συγγενών τους.

Σημαντική πλευρά η ψυχολογική επιβάρυνση των ασθενών με Covid

Γινόμαστε αποδέκτες, οι ιατροί και νοσηλευτές, παραπόνων ή και παρακλήσεων για όλα τα ανωτέρω, χωρίς να είμαστε οι αρμόδιοι για να τα επιλύσουμε, μέσα στον τεράστιο φόρτο εργασίας και καθηκόντων που μας έχουν ανατεθεί. Εχουμε γίνει μάρτυρες δραματικών, τραγελαφικών και σουρεαλιστικών συμβάντων, που είναι ανεπίτρεπτο να λαμβάνουν χώρα εν έτει 2021. Ενας 25χρονος αλλοδαπός έκλαιγε γοερά και ισχυριζόταν ότι θα αυτοκτονήσει. Οταν μπορέσαμε να συνεννοηθούμε μαζί του, διαπιστώσαμε ότι δεν είχε φορτιστή για να φορτίσει το κινητό του, το μοναδικό μέσο επικοινωνίας του με τον «έξω κόσμο». Να σημειωθεί ότι σε πολλά νοσοκομεία, σχεδόν σε όλα, δεν διατίθεται τηλεόραση στους θαλάμους, παρά μόνο αν νοικιάσεις. Οι ενοικιάσεις έχουν ανασταλεί λόγω Covid, τηλεοράσεις δεν έχουν τοποθετηθεί στα δωμάτια. Πώς θα περάσουν την ώρα τους οι ασθενείς; Ούτε ρολόγια τοίχου δεν υπάρχουν στα δωμάτια, με αποτέλεσμα πολλοί, ιδίως ηλικιωμένοι που δεν έχουν κινητό τηλέφωνο, να μας ρωτάνε κάθε φορά τι ώρα είναι.

Σε όλο αυτό το σκηνικό να λάβουμε υπόψη ότι το άγχος των νοσηλευομένων είναι αυξημένο, καθώς πάσχουν από μία λοίμωξη που έχει μονοπωλήσει με αρνητικό τρόπο όλη την επικαιρότητα τον τελευταίο χρόνο. Θάνατοι και διασωληνώσεις ασθενών με Covid - όπως οι ίδιοι - είναι στην ημερήσια διάταξη. Σημαντική παράμετρος για την ψυχολογία τους είναι η παρουσία του προσωπικού, ιατρών, νοσηλευτών, βοηθών θαλάμου. Είμαστε όλοι πανομοιότυπα ντυμένοι, με τις στολές, τις μάσκες, όλα τα ΜΑΠ, με αποτέλεσμα μόνο τα μάτια μας να φαίνονται. Οσο και αν μιλάμε ενθαρρυντικά, όσο και αν αγγίζουμε φιλικά τους ασθενείς με τα γαντοφορεμένα χέρια μας, η όψη μας, τουλάχιστον στην αρχή, προκαλεί επιπλέον ανησυχία και άγχος, ιδίως στους πιο ηλικιωμένους. Εμείς μπαίνουμε στους θαλάμους νοσηλείας και φωνάζουμε ότι είμαστε παθολόγοι, ώστε να γίνει αντιληπτό ποιοι είμαστε και ότι κάνουμε επίσκεψη. Η πλειοψηφία των νοσηλευόμενων ασθενών λαμβάνουν αγωγή με δεξαμεθαζόνη (κορτιζόνη) βάσει των κατευθυντήριων οδηγιών, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε διαταραχές της ψυχικής σφαίρας, ακόμα και σε οξείες ψυχώσεις.

Επιπλέον, πολλοί ασθενείς λαμβάνουν οξυγόνο ή επιδεινώνονται. Οι λοιποί ασθενείς του θαλάμου γίνονται μάρτυρες αυτής της επιδείνωσης, και λογικό είναι να αυξάνει ενδόμυχα ο φόβος μήπως «έρθει η σειρά τους». Παρά τις προσπάθειες που καταβάλουμε να ομαδοποιούμε τα περιστατικά, αυτό δεν είναι πάντα εφικτό λόγω έλλειψης κλινών, πληθώρας ασθενών και φυσικά μιας βασικής για όλα παραμέτρου, της μακροχρόνιας έλλειψης προσωπικού. Σκεφτείτε ότι ακόμα και η απλή χορήγηση οξυγόνου με ρινική κάνουλα ή μάσκα Venturi προκαλεί έναν συνεχή θόρυβο. Η κατάσταση γίνεται αφόρητη - και δίχως υπερβολή τραγική - όταν διασωληνώνεται ένας ασθενής, και λόγω έλλειψης κλινών παραμένει σε κοινό θάλαμο, ή ακόμα και σε ΜΑΦ, όπου νοσηλεύονται ασθενείς με πλήρη επικοινωνία, όπως συμβαίνει συχνά το τελευταίο χρονικό διάστημα. Το θέαμα ενός διασωληνωμένου που είναι σε καταστολή και έχει έναν σωλήνα στο στόμα είναι τουλάχιστον σκληρό για τους υπόλοιπους ασθενείς του θαλάμου. Σε αυτές τις περιπτώσεις το ελάχιστο που μπορούμε να κάνουμε ιατροί και νοσηλευτές είναι να τοποθετήσουμε παραβάν μεταξύ των ασθενών, για να μην υπάρχει οπτική επαφή, που όμως δεν αρκεί, καθώς ο επαναλαμβανόμενος, ρυθμικός και συνεχής ήχος του αναπνευστήρα και ο διαπεραστικός ήχος του συναγερμού του monitor μπορεί να αυξήσουν κατακόρυφα το stress που βιώνει ο ασθενής ο οποίος επικοινωνεί και να τον οδηγήσουν εκτός ορίων, πόσο μάλλον όταν νοσηλεύεται σε μέτρια ή κρίσιμη κατάσταση και ο ίδιος.

Η «οδύσσεια» των ασθενών Covid

Συνοψίζοντας, η νοσηλεία των ασθενών με νόσο Covid είναι σύνθετη, απαιτητική και έχει πολλές παραμέτρους που πρέπει να ληφθούν υπόψη. Μεταξύ αυτών και ο σχεδιασμός του υπουργείου Υγείας και της ΥΠΕ που περιλαμβάνει τη μεταφορά των ασθενών από νοσοκομείο σε νοσοκομείο. Ισως δεν είναι ευρέως γνωστό ότι αρκετοί ασθενείς μετακινούνται ακόμα και σε 3 διαφορετικά νοσοκομεία κατά την ίδια νοσηλεία, αφού μπορεί π.χ. να εξεταστούν σε εφημερεύον, να νοσηλευθούν, να βγει το τεστ Covid θετικό, να μεταφερθούν σε νοσοκομείο με τμήμα Covid και μετά από κάποιες μέρες να μετακινηθούν σε άλλο νοσοκομείο ή ιδιωτική κλινική και πάλι ώστε να αδειάσουν κρεβάτια. Μάλιστα συχνά, λόγω μη διαθεσιμότητας του ΕΚΑΒ, οι ασθενείς που νοσηλεύονται για μέρες σε ένα νοσοκομείο, μεταφέρονται μέσα στη μαύρη νύχτα σε ένα άλλο. Ολος αυτός ο δυσνόητος σχεδιασμός, τον οποίο έχουμε καταγγείλει πολλάκις οι υγειονομικοί ως επιβλαβή για την ψυχολογία και την ποιότητα νοσηλείας των ασθενών, τους επιτείνει την αβεβαιότητα και το άγχος, καθώς φτάνουν να περνούν μια οδύσσεια, ενώ συχνά δημιουργούνται συγχύσεις, παρανόηση και δυσπιστία στους συγγενείς. Εννοείται πως τεράστια επιβάρυνση υφιστάμεθα οι ιατροί και το λοιπό προσωπικό, που τρέχουμε «να μαζέψουμε τα ασυμμάζευτα».

Μετά από πολύμηνη πλέον εμπειρία σε τμήματα νοσηλείας Covid, μετά βεβαιότητας αναφέρουμε ότι ελάχιστα έως καθόλου μέτρα έχουν ληφθεί από τους κεντρικά έχοντες την ευθύνη, ώστε να αντιμετωπιστούν οι ψυχολογικές επιπτώσεις της νόσου και της νοσηλείας των ασθενών. Θα σκεφτεί κάποιος ότι εδώ υπάρχουν άλλα γιγάντια προβλήματα που καίνε, όπως η έλλειψη ιατρών, νοσηλευτών, κλινών ΜΕΘ, συσκευών οξυγόνου high-flow και τόσα ακόμα που διεκδικούν τα συνδικαλιστικά μας όργανα κεντρικά και εμείς μέσα στα νοσοκομεία και τις δομές ΠΦΥ. Μαζί με αυτά διεκδικούμε και σύγχρονες, ασφαλείς, ανθρώπινες, αξιοπρεπείς συνθήκες νοσηλείας. Αυτές μπορεί να επιδράσουν θετικά στην πρόγνωση της νόσου Covid και στην έκβαση της νοσηλείας των ασθενών, καθώς όλες οι οργανικές νόσοι άπτονται της ψυχολογίας του ανθρώπου. Αλλωστε, όλες οι διεκδικήσεις μας αλληλεπικαλύπτονται, π.χ. με αύξηση των κλινών ΜΕΘ, δεν θα υφίσταται το απαράδεκτο και εγκληματικό φαινόμενο της νοσηλείας διασωληνωμένων για μέρες ολόκληρες σε κοινούς θαλάμους. Κλειδί για όλα είναι οι προσλήψεις μόνιμου υγειονομικού προσωπικού όλων των κλάδων.

Προτάσεις οι κλινικοί ιατροί, οι νοσηλευτές και το προσωπικό που εμπλεκόμαστε άμεσα στη νοσηλεία των ασθενών έχουμε συγκεκριμένες, και μπορεί να προκύψουν επιπλέον εάν το θέμα τεθεί σε διαβούλευση μέσα στα νοσοκομεία και στα αρμόδια όργανα του υπουργείου Υγείας. Αυτό θα έπρεπε να έχει ήδη γίνει πολλούς μήνες πριν. Αλλά κάλλιο αργά παρά ποτέ! Αλλωστε, οι προτάσεις δεν αφορούν μόνο τους ασθενείς με νόσο Covid, αλλά όλους τους ασθενείς. Τα προβλήματα προϋπήρχαν της πανδημίας σε υπερθετικό βαθμό, αλλά εντάθηκαν τον τελευταίο χρόνο. Οσοι εργαζόμαστε χρόνια στο ΕΣΥ τα γνωρίζουμε από πρώτο χέρι.

Ούτε για δείγμα ψυχολόγος στα δημόσια νοσοκομεία

Μία πρόταση αναγκαία είναι η πρόσληψη ψυχολόγων και κοινωνικών λειτουργών σε όλα τα νοσοκομεία, σε επαρκή αριθμό σε μόνιμες θέσεις. Οι κοινωνικές υπηρεσίες των νοσοκομείων του ΕΣΥ είναι υποτυπώδεις συγκριτικά με τις αυξανόμενες ανάγκες, ενώ ψυχολόγους ούτε για δείγμα δεν διαθέτουν τα περισσότερα (σε 6 έχω εργαστεί προσωπικά την τελευταία 20ετία και δεν έχω δει ποτέ ψυχολόγο). Ενδεικτικά στο ΓΝ «Παμμακάριστος» μόνο μία κοινωνική λειτουργός, συμβασιούχος μάλιστα, καλύπτει τις ανάγκες των νοσηλευόμενων ασθενών Covid εδώ και ένα χρόνο. Χρειάζονται ψυχολόγοι που θα μπαίνουν καθημερινά σε όλους τους ασθενείς σε συγκεκριμένο ωράριο και θα συνομιλούν μαζί τους, όχι μόνο σε όσους έχουν ιστορικό ψυχικής νόσου.

Επίσης, ωφέλιμη είναι η προμήθεια φορητών υπολογιστών (tablet), τηλεοράσεων, σύγχρονων σταθερών τηλεφωνικών συσκευών για όλους τους θαλάμους. Και φυσικά προτεραιότητα είναι η συντήρηση και ανακαίνιση των θαλάμων νοσηλείας, με άνετα και σύγχρονα κρεβάτια και τουαλέτες αξιοπρεπείς, με καλή αναλογία ασθενών ανά θάλαμο. Αλλες προτάσεις που εκ πρώτης ίσως φαίνονται ασήμαντες, αλλά έχουν ιδιαίτερη αξία στην παρούσα κατάσταση, είναι η διάθεση φορτιστών κινητών τηλεφώνων για τους ασθενείς, εφόσον δεν διαθέτουν οι ίδιοι, καθώς και η ενημέρωσή τους για τον κωδικό Wi-fi του νοσοκομείου.

Δεν βολευόμαστε στη λογική των ελάχιστων απαιτήσεων

Θα σκεφτεί κάποιος «εδώ ο κόσμος καίγεται...». Και όμως ενάντια στη λογική των ελάχιστων απαιτήσεων που μας καλλιεργούν, εμείς οι υγειονομικοί δεν συναινούμε στις εκπτώσεις που γίνονται από την κυβέρνηση και τις διοικήσεις των ΥΠΕ και των νοσοκομείων σε βάρος των ασθενών. Οι εκπτώσεις αυτές αφορούν και τη δική μας εργασία, την επιστήμη και τα δικαιώματά μας, και αυτό δεν θα πάψουμε να το αντιπαλεύουμε. Εχουμε χρέος να ζητάμε τα πάντα, όλα όσα δικαιούμαστε, και να αποκαλύπτουμε το ψέμα, τη μισή αλήθεια που ισοδυναμεί με ψέμα και την υποκρισία. Η ερμηνεία της ειδησεογραφίας για την αυτοκτονία νοσηλευόμενων ασθενών Covid, για το τραγικό συμβάν - που είναι υπό διερεύνηση - του διασωληνωμένου ο οποίος κατέληξε σε κοινό θάλαμο πιθανά επειδή κάποιος τράβηξε την πρίζα του αναπνευστήρα, δεν πρέπει να είναι επίπεδη, αποσπασματική ή μόνο συναισθηματική. Αυτά τα συμβάντα, τα πλέον τρανταχτά, και τόσα άλλα που βιώνουμε καθημερινά στα τμήματα Covid με τους ασθενείς και τους συγγενείς στο τηλέφωνο, επιβεβαιώνουν την επιτακτικότητα των προτάσεων και των αιτημάτων μας.

Καλούμε όλους τους υγειονομικούς, ασθενείς, τους συγγενείς, κάθε σκεπτόμενο άνθρωπο που νοιάζεται, να διεκδικήσουμε από κοινού μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού στα δημόσια νοσοκομεία, την ΠΦΥ και την υπηρεσία του ΕΚΑΒ, νέα κρεβάτια ΜΕΘ που να πληρούν τις προδιαγραφές με βάση τις ανάγκες, συνολικά γενναία χρηματοδότηση του δημόσιου συστήματος Υγείας από τον κρατικό προϋπολογισμό και άμεση πραγματική επίταξη του ιδιωτικού τομέα της Υγείας όσο η πανδημία είναι σε έξαρση και δεν επαρκούν δομές και προσωπικό του ΕΣΥ.

Μαρία ΜΑΝΙΑΤΑΚΟΥ
Παθολόγος, Επιμελήτρια Α',Νοσοκομείο αποκλειστικής νοσηλείας Covid «Παμμακάριστος»

Βρώμικες μέθοδοι για να κρυφτεί η ουσία

Η εφημερίδα «Καθημερινή», προκειμένου να αποκρύψει το αντιδραστικό περιεχόμενο του λεγόμενου Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Πολιτικής Προστασίας, ερμηνεύει αυθαίρετα την καταψήφιση από τους ευρωβουλευτές του ΚΚΕ της σχετικής έκθεσης του ευρωβουλευτή του ΚΙΝΑΛ Ν. Ανδρουλάκη και καταφεύγει σε βρώμικες μεθόδους. Χρησιμοποιεί τον προβοκατόρικο τίτλο «ΚΚΕ και ΛΕΠΕΝ» και πιστεύει πως έτσι μπορεί να ξεπεράσει την ουσία του θέματος. Εύγε! Γιατί ο Μηχανισμός Πολιτικής Προστασίας διαιωνίζει τις ελλείψεις των αναγκαίων υποδομών και των κατάλληλων σωστικών μέσων, οξύνει τα προβλήματα που έχει βιώσει ο λαός μας με τις πλημμύρες, τις πυρκαγιές, τους σεισμούς, βρίσκεται πίσω από την πολιτική που καταπατά τις λαϊκές ανάγκες και έχει οδηγήσει ακόμα και σε θανάτους, με ευθύνη των κυβερνήσεων της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ.

Χρειάζεται πολύ θράσος για να πανηγυρίζουν τα παπαγαλάκια της ΕΕ για δήθεν πενταπλασιασμό των κονδυλίων για την «πολιτική προστασία» της ΕΕ, όταν το συνολικό ποσό που διατίθεται για 7 χρόνια (2021-2027) είναι 3,1 δισ. ευρώ, δηλαδή 440 εκατ. ευρώ κατ' έτος και μάλιστα όχι για την Ελλάδα, αλλά για όλα τα 27 κράτη - μέλη της ΕΕ!!! Δηλαδή, λιγότερα και από τα 500 εκατ. ευρώ που είχαν προϋπολογιστεί για το 2020. Από αυτά δε τα κονδύλια μόνο το 5% διατίθεται για την πρόληψη και μόλις το 15% για την αντιμετώπιση καταστροφών. Για να συνειδητοποιηθούν καλύτερα τα μεγέθη, τη δεκαετία 2010-2019 στην Ελλάδα, οι κυβερνήσεις και η ΕΕ πετσόκοψαν σωρευτικά τη χρηματοδότηση μόνο για την πυρόσβεση κατά 1,15 δισ. ευρώ.

Τόσο πολύ έχουν ξεμείνει από επιχειρήματα για τα ανύπαρκτα οφέλη της ΕΕ οι απολογητές της, που αναγκάζονται να διαφημίσουν ένα πρόγραμμα διαχείρισης της «μιζέριας», που συντηρεί και διαιωνίζει τις ελλείψεις των κρατών - μελών σε υποδομές και μέσα προστασίας της ζωής και της υγείας των εργαζομένων, με ανακύκλωση μέσων που πηγαινοέρχονται όχι με βάση τις ανάγκες και τον σχεδιασμό που θα έπρεπε να έχει κάθε κράτος - μέλος, αλλά για τη διαχείριση των ελλείψεων.

Αυτά περιλαμβάνει η έκθεση Ανδρουλάκη και αυτός ο μηχανισμός που, μεταξύ άλλων, είναι ενταγμένος στο πλαίσιο καταστολής της ΕΕ ενάντια στις λαϊκές κινητοποιήσεις, ενισχύεται οικονομικά, βρίσκεται υπό τον αυστηρό έλεγχο της Κομισιόν, η οποία μάλιστα διατηρεί και την ιδιοκτησία των μέσων, σε βάρος του αναγκαίου σχεδιασμού των κρατών - μελών, ενισχύει το αλισβερίσι με την αγορά και ενοικίαση σωστικών μέσων, προβλέπει εμπλοκή «τρωκτικών», των ΜΚΟ και άλλα.

Αυτήν την έκθεση καταψήφισαν οι ευρωβουλευτές του ΚΚΕ, εκφράζοντας τις ανάγκες του λαού μας για σύγχρονες υποδομές και σωστικά μέτρα πολιτικής προστασίας.

«Σημείο καμπής».

..

Πολλές και διάφορες φιοριτούρες γράφτηκαν και γράφονται ξανά, με αφορμή την ομιλία Μπάιντεν στο Κογκρέσο για τις πρώτες 100 μέρες της κυβέρνησής του: Για τις «τολμηρές πολιτικές», την «επιστροφή της Αμερικής στη διεθνή σκηνή», τα «γενναία πακέτα στήριξης για την επανεκκίνηση της οικονομίας». Σ' αυτήν την «ευφορία» των 100 πρώτων ημερών συμμετέχει σύσσωμο το αστικό πολιτικό σύστημα και στην Ελλάδα.

Το πραγματικό περιεχόμενο βέβαια αυτής της «τόλμης», από την οποία δεν έχουν τίποτα θετικό να περιμένουν οι λαοί, δόθηκε συμπυκνωμένα και επανειλημμένα από τον ίδιο τον Αμερικανό Πρόεδρο στην ομιλία του: «Οι ΗΠΑ βρισκόμαστε σε σημείο καμπής (...) στον ανταγωνισμό μας με την Κίνα και τον υπόλοιπο κόσμο για να κερδίσουμε τον 21ο αιώνα»...

Η έμφαση και η επανάληψη δεν είναι τυχαία: Η διαπάλη ΗΠΑ - Κίνας, σε συνθήκες που η δεύτερη απειλεί την παγκόσμια πρωτοκαθεδρία των Αμερικανών, είναι το στοιχείο που διαπερνά το σύνολο της «τολμηρής» πολιτικής της νέας αμερικανικής κυβέρνησης, όπως συνέβαινε άλλωστε και επί Τραμπ.

Υπάρχει όμως συσσωρευμένη πείρα για το τι φέρνουν στους λαούς αυτά τα «σημεία καμπής» του ενδοϊμπεριαλιστικού ανταγωνισμού: Γνωρίζουμε καλά από την Ιστορία πού οδήγησε η διαπάλη των ιμπεριαλιστών για να «κερδίσουν τον 20ό αιώνα», βλέπουμε και σήμερα τι σημαίνει η όξυνση του ανταγωνισμού τους «για να κερδίσουν τον 21ο».

Η «επιστροφή της Αμερικής» στις 100 πρώτες μέρες της κυβέρνησης Μπάιντεν σηματοδοτεί στην πραγματικότητα την ένταση της επιθετικότητας των ΗΠΑ σε όλα τα μέτωπα των ιμπεριαλιστικών συγκρούσεων: «Διαμήνυσα στον Πρόεδρο της Κίνας ότι θα διατηρήσουμε ισχυρή στρατιωτική παρουσία στον Ινδο-Ειρηνικό, ακριβώς όπως κάνουμε με το ΝΑΤΟ στην Ευρώπη», τόνισε χαρακτηριστικά στην επίμαχη ομιλία του ο Μπάιντεν.

Ταυτόχρονα, κλιμακώνεται η αντιπαράθεση των ΗΠΑ με τη Ρωσία, συγκεντρώνονται μεγάλες στρατιωτικές δυνάμεις στην Ανατολική Ευρώπη, αναζωπυρώνεται η σύγκρουση στην Ουκρανία, για να αναφέρουμε μόνο τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα. Στην ίδια ζυγαριά, μαζί με όλα τα μέτωπα και τις «εκκρεμότητες», μπαίνουν και οι σχέσεις ΗΠΑ - Τουρκίας.

Τις ίδιες ακριβώς προτεραιότητες, το προβάδισμα των ΗΠΑ στον ενδοϊμπεριαλιστικό ανταγωνισμό και όχι τις λαϊκές ανάγκες, υπηρετούν και τα μεγάλα κρατικά πακέτα στήριξης της καπιταλιστικής οικονομίας που προωθεί η κυβέρνηση Μπάιντεν στο εσωτερικό, μεταξύ άλλων με σχέδια για μεγάλες επενδύσεις στις υποδομές, στις μεταφορές, στην «πράσινη ανάπτυξη» κ.α.

Στόχος είναι η θωράκιση της «ανταγωνιστικότητας» των αμερικανικών μονοπωλίων και η εξασφάλιση νέων πεδίων για κερδοφόρες επενδύσεις, σε μια περίοδο μάλιστα που ο βασικός ανταγωνιστής, η Κίνα, επενδύει τεράστια κεφάλαια στους αντίστοιχους τομείς.

Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και το πολυδιαφημισμένο παζάρι για μια κάποια φορολογική «συμβολή» του «πλουσιότερου 1% των Αμερικανών» στις κρατικές δαπάνες, που αποσκοπεί ταυτόχρονα στην ενσωμάτωση των λαϊκών στρωμάτων, προκειμένου το κεφάλαιο να δώσει με καλύτερους όρους τον δικό του «πόλεμο» απέναντι στα ανταγωνιστικά συμφέροντα.

Αναδεικνύοντας τη συνέχεια σε αυτούς τους αντιλαϊκούς στόχους, Δημοκρατικοί και Ρεπουμπλικάνοι ψηφίζουν σχεδόν ομόφωνα νομοσχέδια για τον «Στρατηγικό Ανταγωνισμό» με την Κίνα, ενώ μετά το «Make America Great Again» («Κάνουμε την Αμερική ξανά μεγάλη») του Τραμπ, ο Μπάιντεν - διατηρώντας όλους τους εμπορικούς δασμούς του προκατόχου του - ανέφερε χαρακτηριστικά: «Αμερικανικά δολάρια από φόρους θα χρησιμοποιηθούν για να αγοράζονται αμερικανικά προϊόντα, που θα φτιάχνονται στην Αμερική»...

Την ίδια ώρα, και ενώ «χορεύουν» πακέτα τρισ. γύρω από τα μονοπώλια, προβάλλονται ως ...πειστήρια «φιλολαϊκότητας» μέτρα που προωθούνται με κριτήριο τις ανάγκες του κεφαλαίου, είτε ορισμένα επιδόματα με ημερομηνία λήξης για τη διαχείριση της ακραίας φτώχειας.

Στις δε «πολλές και καλές δουλειές που θα δημιουργηθούν» σε συνθήκες «εντυπωσιακής ανάκαμψης της οικονομίας», δεν έχει χωρέσει μέχρι τώρα ούτε καν η προεκλογική εξαγγελία Μπάιντεν για καθολικό κατώτατο ωρομίσθιο 15 δολάρια, που έτσι κι αλλιώς δεν φτάνει ούτε για τα στοιχειώδη!

Με αφορμή τη συμπλήρωση των 100 πρώτων ημερών, την πολιτική Μπάιντεν εκθειάζουν στελέχη της κυβέρνησης της ΝΔ, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ υπερθεματίζει, μιλώντας για «ευχάριστη έκπληξη» και καλώντας την ΕΕ να παραδειγματιστεί από τα γενναία κρατικά πακέτα στήριξης των αμερικανικών μονοπωλίων.

Ολοι μαζί παρουσιάζουν τις «προσαρμογές» στις αμερικανοτουρκικές σχέσεις ως στήριξη τάχα στα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα, την ώρα που αυτά εκτίθενται σε ακόμα μεγαλύτερο κίνδυνο, εξαιτίας της βαθύτερης εμπλοκής της χώρας στους επικίνδυνους ευρωατλαντικούς σχεδιασμούς και ανταγωνισμούς.

Απέναντι λοιπόν σε όσους παρουσιάζουν ως «αποκούμπι» για το λαό τη βαθύτερη πρόσδεση στα σχέδια ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ, απέναντι στις δυνάμεις που παρουσιάζουν ως «λύση» τη μία ή την άλλη παραλλαγή στην αντιλαϊκή πολιτική στήριξης των μονοπωλίων, δρόμο στην ελπίδα ανοίγει μόνο η λαϊκή πάλη απέναντι στην ολομέτωπη επίθεση του κεφαλαίου, η πάλη για την κατάργηση της εκμετάλλευσης, για να είναι οι λαοί αυτοί που θα κερδίσουν τον 21ο αιώνα!

UEFA - ΕSL Η «καλή», οι «κακοί» και η μονομαχία στο «El Dorado» της μπάλας

 

Associated Press

Ολο και λιγότερες ομάδες θα αφορούν μελλοντικά οι κληρώσεις για το Champions League

Φορώντας το προσωπείο του «θεματοφύλακα» των ηθικών αξιών του ποδοσφαίρου και με περίσσευμα υποκρισίας όσον αφορά το «καλό των φιλάθλων», η UEFA έδειξε σε πρώτη φάση να είναι η νικήτρια του πολέμου με μερικούς εκ των ισχυρών του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου και τα σχέδιά τους για δημιουργία δικής τους κλειστής Λίγκας.

Η «μονομαχία», ανεξαρτήτως των ρόλων των «καλών» και των «κακών» στην υπόθεση, στο «διά ταύτα» της αφορούσε τη μάχη για την τελική επικράτηση συγκεκριμένων «προϊόντων» (ΕSL - Champions League), πρακτικά ποιο θα επιβιώσει στην αγορά και θα καρπωθεί το μεγαλύτερο κομμάτι που προσφέρει η «πίτα» των τεράστιων κερδών του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου.

Δύο κλειστές Λίγκες μαλώνανε...

Αν η κίνηση 12 ισχυρών ομάδων της Ευρώπης για μια κλειστή Λίγκα αμερικανικού τύπου, με συγκεκριμένους συμμετέχοντες, προκάλεσε «σεισμό» στον χώρο του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου, από την άλλη τέτοιου είδους πειραματισμοί ούτε άγνωστοι είναι, ούτε - κυρίως - ουρανοκατέβατοι. Οι συγκεκριμένες 12 ομάδες, με τον τρόπο τους και με σύμμαχο αμερικανικά κεφάλαια, θέλησαν να προλάβουν ένα ακόμα πείραμα της UEFA για τη δημιουργία μιας - ουσιαστικά - κλειστής Λίγκας αλλά υπό τη δική της διαχείριση. Ενός εμπορεύματος δηλαδή, που όμως με βάση και τη θέση της στη διοίκηση του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου - που της δίνει το δικαίωμα να προβάλει το «καρότο» και το «δικαίωμα στο όνειρο» ως συστατικό στοιχείο του - σε περισσότερους φαντάζει πιο αποδεκτό.

Παραμένει ωστόσο για λίγους και ισχυρούς, όπως συμβαίνει σήμερα ειδικά στο Champions League, εξαιτίας και των αλλαγών που έχει θεσμοθετήσει η UEFA τα προηγούμενα χρόνια, πάντα με στόχο την ικανοποίηση των απαιτήσεων των ισχυρότερων «ποδοσφαιρικών ΑΕ». Χαρακτηριστική είναι η δήλωση του Αντρέα Ανιέλι, ιδιοκτήτη της Γιουβέντους και εκ των βασικών πρωταγωνιστών για την ίδρυση της ESL, ο οποίος απαντώντας στις κατηγορίες για σχέδια των ισχυρών ανέφερε: «Απορώ με τις αντιδράσεις... Αλλωστε και το Champions League μια υπόθεση 12 - 14 ομάδων είναι ουσιαστικά».

Από την άλλη, και στο οικονομικό μέρος, το άλλοθι μιας ευρωπαϊκής διασυλλογικής διοργάνωσης κρατάει τον δρόμο ανοιχτό για τις συνεργασίες με περισσότερες πολυεθνικές από ό,τι σε μια κλειστή Λίγκα, όπου το γενικό κουμάντο θα ανήκει σε μία (π.χ. η «JP Morgan» στην ESL). Η αναπροσαρμογή συμβολαίων και συνεργασιών με τις πολυεθνικές, το μπάσιμο νέων «παικτών» στο παιχνίδι, ακόμα και το μοίρασμα του χρήματος, δείχνει πιο αποδεκτό στο συγκεκριμένο εγχείρημα απ' ό,τι στο αντίπαλο μοντέλo.

Με «ελβετικό» σύστημα, αλλά ίδια τακτική

Παρά την αναστάτωση που δημιούργησαν τα σχέδια των ισχυρών, η UEFA δεν παρεξέκλινε από το εδώ και καιρό έτοιμο σχέδιό της για νέες αλλαγές στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις και κυρίως στο Champions League από τη σεζόν 2024 - 2025, οι οποίες ανακοινώθηκαν από την Εκτελεστική Επιτροπή της UEFA και εγκρίθηκαν στη συνέχεια από την Ενωση Ευρωπαϊκών Συλλόγων (ECA) αλλά και την Επιτροπή Ανταγωνισμού της ΕΕ. Υπενθυμίζεται ότι σε πολιτικό επίπεδο η ΕΕ τάχθηκε κατά των σχεδίων της ESL και υπέρ της UEFA (βλ. σχετικές δηλώσεις του Γάλλου Προέδρου Εμανουέλ Μακρόν), ενώ ανάλογη στάση κράτησε και η Βρετανία διά του πρωθυπουργού Μπόρις Τζόνσον. Ο οποίος Τζόνσον, μάλιστα, όπως λέγεται άσκησε και πολύπλευρη πίεση προς την ηγεσία των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων (ιδιοκτήτες της Μάντσεστερ Σίτι) προκειμένου να αποσύρουν την ομάδα τους από τη νέα διοργάνωση, απειλώντας ακόμα και με διπλωματικό επεισόδιο - κάτι που δείχνει και τις πολύ μακριές γεωπολιτικές και λοιπές «ουρές» που είχε η επίμαχη αντιπαράθεση.

Στο βασικό πλάνο για τη βιτρίνα των ευρωπαϊκών διοργανώσεων, το Champions League, περιλαμβάνεται μια πλήρης αλλαγή της δομής που υπάρχει σήμερα στη διοργάνωση, βασιζόμενη στο λεγόμενο «ελβετικό» σύστημα διεξαγωγής που ισχύει σήμερα σε κάποια αθλήματα, και ιδιαίτερα στο σκάκι. Οι καινοτομίες που έρχονται περιλαμβάνουν αύξηση των ομάδων της κύριας φάσης από 32 σε 36 (κάτι που σημαίνει και αύξηση των αγώνων) αλλά και πλήρη αλλαγή του τρόπου διεξαγωγής. Κατά πολλούς πρόκειται για τη μεγαλύτερη τομή στη διοργάνωση από το ξεκίνημά της το 1992 - όταν αντικατέστησε το μέχρι τότε Κύπελλο Πρωταθλητριών - ξεπερνώντας κατά πολύ όποια αλλαγή είχε γίνει μέχρι φέτος στη μορφή της φάσης των ομίλων, στον αριθμό των ομάδων, με την καθιέρωση προκριματικών γύρων κ.ο.κ.

Μπορεί πάντως η UEFA να παρουσίασε ένα διαφορετικό «προϊόν» σε σχέση με αυτό των «12», ωστόσο κάθε άλλο παρά αλλάζει η φιλοσοφία του, στήριξης των «μεγάλων» και μεγιστοποίησης των κερδών. Μάλιστα η UEFA αναζήτησε και... βοήθειες για το νέο δικό της εγχείρημα, με βάση και τις υποσχέσεις για περισσότερα κέρδη προς τους ισχυρούς τις οποίες είχε δώσει το προηγούμενο διάστημα, μιας που οι απαιτήσεις ξεπερνούσαν κατά πολύ την όποια στήριξη προσφέρουν οι νυν συνεργάτες - χορηγοί στη σημερινή μορφή του «προϊόντος». Η φημολογία των τελευταίων ημερών, άλλωστε, θέλει τη σύναψη συμφωνίας μεταξύ UEFA και αγγλικού οικονομικού fund για τη στήριξη των νέων πλάνων, που θα αγγίξει τα 7 δισ. ευρώ. Σύμφωνα με πληροφορίες, αυτές οι εξελίξεις είναι η κύρια αιτία που οι έξι αγγλικές ομάδες (Σίτι, Λίβερπουλ, Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, Τσέλσι, Αρσεναλ, Τότεναμ) ήταν εκείνες που άνοιξαν τον «χορό» των αποχωρήσεων από την ESL.

Περίσσευμα υποκρισίας

Διαφημίζοντας τα νέα δεδομένα, ο πρόεδρος της UEFA Αλεξάντερ Τσέφεριν ανέφερε ότι αυτές «δίνoυν ευκαιρία σε κάθε ομάδα για συμμετοχή και διάκριση» καθώς και ότι «θα επιτρέψουν τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα, ευημερία και ανάπτυξη όλου του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου και όχι μόνο ενός καρτέλ», απευθυνόμενος προς την ESL. Αλλοι παράγοντες της Ομοσπονδίας επικαλέστηκαν την «πλήρη στήριξη των φιλάθλων» στην εμπορική μάχη μεταξύ UEFA και ΕSL, θέλοντας να διαφημίσουν την αποδοχή της «πραμάτειας» τους. Η πραγματικότητα όμως είναι τελείως διαφορετική από τα άλλοθι που ψάχνουν οι διοικούντες της UEFA. Για παράδειγμα, οι επιπλέον θέσεις που περιλαμβάνουν οι νέες αλλαγές στο Champions League ξεκαθαρίστηκε πως θα δοθούν σε ομάδες από πρωταθλήματα που βρίσκονται στις υψηλές θέσεις της ειδικής βαθμολογίας.

Εξίσου υποκριτική μοιάζει η επίκληση στη γνώμη των φιλάθλων, μόνο βέβαια ως «πελατείας» για εμπορική και κάθε άλλου είδους χειραγώγηση, και μόνο όσο εκείνοι εξακολουθούν να επιλέγουν κάθε φορά ανάμεσα στο υποτιθέμενο «μικρότερο κακό» του εμπορευματοποιημένου αθλητισμού, που τους στερεί όλο και περισσότερο το αγαπημένο τους άθλημα, πόσο μάλλον το ίδιο το δικαίωμά τους στην άθληση.

Αλλωστε, το πόσο οι παράγοντες της UEFA «δίνουν βάση» στη γνώμη των φιλάθλων, όπως διατυμπανίζουν, φαίνεται από το πόσο ...ιδρώνει το αυτί τους απέναντι στις μαζικές διαμαρτυρίες των φιλάθλων, οι οποίες συνεχώς αυξάνονται τα τελευταία χρόνια, ιδιαίτερα σε Αγγλία, Γερμανία και Ιταλία, π.χ. για τα πανάκριβα εισιτήρια των αγώνων στα εγχώρια πρωταθλήματα ή στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Εκμεταλλευόμενη την αγάπη του κόσμου για το άθλημα, η UEFA ξέρει εκ των προτέρων ότι ακόμα και στην περίπτωση που ο φίλαθλος μετατραπεί σε απλό τηλεθεατή, και πάλι τα κέρδη θα είναι πολλά.

Αυτός ο λόφος, αυτά τα γήπεδα και αυτά τα θέατρα είναι δικά μας, δεν μπορεί κανείς να μας τα πάρει!

 

Με την 4891/2020 απόφαση, το Εφετείο Αθηνών, ακύρωσε κάθε προγενέστερη προδικαστική και δικαστική απόφαση και έκανε αποδεκτή την αγωγή ιδιωτών, στους οποίους, βασιζόμενο σε «τίτλους» ιδιοκτησίας του 19ου αιώνα, επιδικάζει την κυριότητα της περιοχής των πρώην λατομείων της Εργάνης, όλο το λόφο Κοπανά. Η δικαστική απόφαση επίσης αμφισβητεί τον δασικό χαρακτήρα όλου του λόφου – περιοχής Κοπανά, προτείνοντας τον αποχαρακτηρισμό της.

Με πολύ απλά λόγια, το σύνολο των χώρων των γηπέδων και των θεάτρων της Εργάνης, χώρων αναψυχής, αθλητισμού και πολιτισμού, χώρων συμβόλων για την περιοχή μας, που με αγώνες κατακτήθηκαν, κινδυνεύουν να χαθούν.

Εν μέσω πανδημίας, και ενώ τα δικαιώματα μας στην Υγεία και στην Παιδεία αμφισβητούνται όσο ποτέ άλλοτε, δε θα επιτρέψουμε ένα ακόμη χτύπημα, τούτη τη φορά στο δικαίωμα το δικό μας και των παιδιών μας στην άθληση και τον πολιτισμό, στην ποιότητα της ζωής μας.

Είναι διαχρονικές οι ευθύνες των κυβερνήσεων δεκαετίες τώρα. Καμία κυβέρνηση όλα τα προηγούμενα χρόνια δε φρόντισε να αναλάβει την πρωτοβουλία με τις κατάλληλες νομοθετικές παρεμβάσεις, να αποδοθούν οι ελεύθεροι αυτοί χώροι οριστικά στους δημότες, αφήνοντας νομικές διόδους σε ιδιωτικά συμφέροντα  να θέσουν σε αμφισβήτηση τον δημόσιο χαρακτήρα των χώρων αυτών.

Τα «Νταμάρια» είναι σημείο αναφοράς για τον Βύρωνα, ένας χώρος σύμβολο για τους Βυρωνιώτες. Δεν θα επιτρέψουμε σε κανέναν να αμφισβητήσει τον δημόσιο χαρακτήρα του χώρου. Αυτά τα γήπεδα και αυτά τα θέατρα είναι δικά μας, δεν μπορεί κανείς να μας τα πάρει! Θα υπερασπιστούμε με αγώνα, ό,τι με αγώνα οι κάτοικοι του Βύρωνα κατέκτησαν πριν 40 χρόνια.

Οι μαζικοί φορείς του Βύρωνα, αθλητικοί και πολιτιστικοί σύλλογοι, σωματεία και φορείς της πόλης, απαιτούμε εδώ και τώρα η κυβέρνηση να προχωρήσει σε νομοθετική ρύθμιση, που οριστικά και αμετάκλητα θα αποδίδει τους χώρους αυτούς, εκεί που δικαιωματικά ανήκουν, στον λαό του Βύρωνα.

 

Συντονιστική Επιτροπή σωματείων, συλλόγων και φορέων του Βύρωνα για την υπεράσπιση του δημόσιου χαρακτήρα του λόφου Κοπανά

«ΑΘΗΝΑΪΚΟΣ» ΑΘΛΗΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΒΥΡΩΝΑ

ΑΘΛΗΤΙΚΟΣ ΟΜΙΛΟΣ «ΒΥΡΩΝ»

«ΑΣΤΕΡΑΣ ΒΥΡΩΝΑ»

ΓΥΜΝΑΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ «ΝΙΚΗ ΒΥΡΩΝΑ»

ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΚΟΣ ΑΘΛΗΤΙΚΟΣ ΟΜΙΛΟΣ «ΔΟΞΑ ΒΥΡΩΝΟΣ»

Ένωση Γονέων Βύρωνα

ΕΣΥΝ (Εθνικό Συμβούλιο κατά των Ναρκωτικών) Παράρτημα Βύρωνα – Καισαριανής

Παράρτημα Συνδικάτου Οικοδόμων Βύρωνα

Ένωση Επαγγελματιών Βιοτεχνών και Εμπόρων Βύρωνα

Σύλλογος Εκπαιδευτικών Π.Ε. Βύρωνα-Καισαριανής-Παγκρατίου «ΡΟΖΑ ΙΜΒΡΙΩΤΗ»

Δημοκρατικός Σύλλογος Γυναικών Βύρωνα

Π.Ε.Α.Ε.Α. ΔΣΕ Βύρωνα

Σύνδεσμος Συνταξιούχων ΙΚΑ Βύρωνα

Συνεχίζεται η βιομηχανία εξωδίκων του Ομίλου ΟΝΕΧ κατά της Παρατηρητηρίου Ποιότητας Περιβάλλοντος Σύρου – Στα 3 εκ. ευρώ οι απαιτήσεις του

 

Δελτίο τύπου εξέδωσε το Παρατηρητήριο Ποιότητας Περιβάλλοντος Σύρου, μετά και τη νέα αγωγή, τρίτη σειρά, που υπέστη από την εταιρεία ΟΝΕΧ  των Ναυπηγείων της Σύρου, όπως και τα μέλη του, σχετικά με συνεντεύξεις (!) σε ραδιοφωνικούς σταθμούς. Συνολικά, το ύψος των αγωγών είναι πάνω από 3 εκ. ευρώ.

Σε συνέχεια των 2 αγωγών και των 4 εξώδικων που έχει στείλει ο όμιλος ONEX κατά του Παρατηρητηρίου Ποιότητας Περιβάλλοντος Σύρου και μελών του, στις 20/4/2021 μας παρέδωσε και ΤΡΙΤΗ αγωγή κατά του προέδρου και του Παρατηρητηρίου που αφορά τις συνεντεύξεις του πρώτου στην κα. Μπούλικα Μιχαλοπούλου στο Ράδιο ΜέΡΑ και στον κ. Διονύση Ελευθεράτο στο Κόκκινο 105,5 fm. Με τη νέα αυτή αγωγή οι εταιρείες αξιώνουν πάλι ποσά μεγαλύτερα του 1.000.000€ κάνοντας το άθροισμα των απαιτήσεων μέσω αγωγών να ξεπερνάει τα 3.000.000€.

Όσο κι αν επίμονα αναφέρει στα εξώδικα και τις αγωγές του ο όμιλος εταιρειών ότι δεν αποτελεί πρακτική του η φίμωση πολιτών μέσω της ποινικοποίησης του λόγου τους, είναι προφανής η αντίφαση αυτών των ισχυρισμών μετά την κατά ριπάς αποστολή εξωδίκων και αγωγών στο Παρατηρητήριο και τα μέλη του και μάλιστα για δημόσια έγγραφα και για ραδιοφωνικές συνεντεύξεις. Ταυτόχρονα μέσω των δηλώσεων του προέδρου της ONEX αλλά και μέσω των αγωγών, μας εγκαλούν γιατί δεν ασχολούμαστε με άλλα περιβαλλοντικά ζητήματα ισχυριζόμενοι ότι έχουμε “εμμονή” με το ναυπηγείο. Θα θέλαμε να τους ενημερώσουμε ότι οι σύλλογοι είναι εθελοντικές οργανώσεις από πολίτες, όσο κι αν επιμένουν να μας θεωρούν “επιχειρηματικό τους εχθρό” και δε διαθέτουν τις υποδομές, τους οικονομικούς πόρους ή τη νομική υποστήριξη πολυεθνικών εταιρειών. Η εθελοντική μας συνεισφορά από την αρχή της ίδρυσης του συλλόγου εξαντλείται αυτή τη στιγμή στην αντιμετώπιση των αγωγών και εξωδίκων των εταιρειών τους. Εμμονή λοιπόν, έχει ο όμιλος της ONEX και αυτό αποδεικνύεται από τις τρεις (3) αγωγές και τα τέσσερα (4) εξώδικα έως σήμερα. Εμμονή έχει η ΟΝΕΧ με όποιον αναρωτιέται τι συμβαίνει στην  πόλη του και στο περιβάλλον που ζει  και τολμάει να ρωτάει. Εμμονή έχει η ONEX  που εξαντλεί όλα τα νομικά μέσα για να στραφεί εναντίον μας, τη στιγμή που οι αρχές δεν επιδεικνύουν ιδιαίτερη αποφασιστικότητα και ζέση για την άσκηση των αρμοδιοτήτων τους αφήνοντας χώρο για αγωγές, συκοφαντίες και δυσφημήσεις που  υποδαυλίζουν τον κοινωνικό αυτοματισμό.

Οι διώξεις της ΟΝΕΧ κατά του Παρατηρητηρίου και μελών του προσωπικά, είναι παραπλανητικές γιατί στρέφουν τον δημόσιο διάλογο μακριά από τα φλέγοντα ζητήματα που είναι πρωτευόντως, η τήρηση των περιβαλλοντικών όρων κατά τη λειτουργία του ναυπηγείου σήμερα  και δευτερευόντως η αδικαιολόγητη καθυστέρηση της προαναγγελθείσας μελέτης για τα βαρέα μέταλλα στο λιμάνι. Έναν δημόσιο διάλογο που μάλλον πλέον απαγορεύεται εντελώς με τη σύμφωνη γνώμη των θεσμικών φορέων που άφωνοι περιφέρονται μόνο σε εκδηλώσεις και φιέστες και δεν έχουν αρθρώσει λέξη για το κλίμα τρομοκρατίας που έχει φέρει ως δώρο στο νησί η ανάπτυξη των κατ’ ουσία Ειδικών Οικονομικών Ζωνών…

Εμείς ως πολίτες δε θα κάνουμε πίσω και θα υπερασπιστούμε το δικαίωμα μας να ρωτάμε, να ομιλούμε και να αγωνιούμε όσο δεν παίρνουμε πειστικές απαντήσεις αλλά αντί αυτού δεχόμαστε αγωγές για αποζημιώσεις εκατομμυρίων. Καλούμε όλον τον Συριανό λαό να αναλογιστεί τι κληρονομιά θέλει να αφήσει στις επόμενες γενιές και να τολμήσει  να κοιτάξει κατάματα το “αναπτυξιακό του μέλλον” όπως οι αρμόδιες αρχές επιδεικτικά το αφήνουν να διαμορφώνεται…

Το Διοικητικό Συμβούλιο

Το μεγαλύτερο έγκλημα

Οποια «πέτρα» κι αν σηκώσει κανείς στο έδαφος της καπιταλιστικής ιδιοκτησίας σε φάρμακα και θεραπείες, θα βρει από κάτω το κέρδος. Αυτό είναι το κίνητρο και το κριτήριο των φαρμακευτικών ομίλων για να αναπτύξουν, να παράγουν και να εμπορεύονται οποιοδήποτε σκεύασμα, αποκομίζοντας δυσθεώρητα κέρδη.

Πρόσφατα βγήκαν στην επιφάνεια υποθέσεις εκατοντάδων χιλιάδων θανάτων σε ΗΠΑ και Γαλλία, στις οποίες εμπλέκονται μεγαθήρια του φαρμακευτικού κλάδου. Και είναι, ενδεχομένως, μόνο λίγες από τις υποθέσεις που αποκαλύπτονται για διάφορους λόγους, κάτω από ορισμένες συγκυρίες, συνήθως στο πλαίσιο αλληλοκαρφωμάτων μεταξύ ανταγωνιστικών συμφερόντων.

* * *

Στις ΗΠΑ λοιπόν, μεγάλες φαρμακοβιομηχανίες και εταιρείες διανομής φαρμάκων κατηγορούνται ότι συνέβαλαν στην πρόκληση μιας «επιδημίας» οπιοειδών προωθώντας στην αγορά με παραπλανητικό τρόπο εθιστικά παυσίπονα. Στη χώρα εδώ και δεκαετίες παρατηρείται μια έξαρση της χρήσης παυσίπονων - ένα πολυπαραγοντικό κοινωνικό φαινόμενο - και τα οπιοειδή είχαν ως αποτέλεσμα θανάτους από υπερβολική δόση σχεδόν 500.000 ανθρώπων το διάστημα 1999 - 2019, σύμφωνα με τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων. Στις συνέπειες από τη χρήση τους δεν συμπεριλαμβάνονται οι εθισμένοι και οι επιπτώσεις στη σωματική και ψυχική τους υγεία.

Με την κατηγορία ότι έδρασαν ως «μόνιμα βαποράκια», τέσσερις φαρμακοβιομηχανίες - «Johnson & Johnson», «Teva», «Endo International» και η μονάδα «Allergan» της «AbbVie» - καθώς και οι τρεις μεγαλύτερες εταιρείες διανομής φαρμάκων των ΗΠΑ δικάζονται αυτές τις μέρες σε μια αγωγή αρκετών μεγάλων κομητειών στην Καλιφόρνια. Χιλιάδες άλλες αγωγές σε εθνικό επίπεδο έχουν κατατεθεί εναντίον τους και το 2019 η πολιτεία της Οκλαχόμα κέρδισε υπόθεση σε βάρος της «Johnson & Johnson», η οποία έχει ασκήσει έφεση.

Αλλά και στη Γαλλία, η εταιρεία «Servier» καταδικάστηκε τον περασμένο μήνα, καθώς επέτρεπε να συνταγογραφείται ως «διαιτητικό» ένα χάπι της για τον διαβήτη. Υπολογίζεται ότι προκλήθηκαν 2.000 θάνατοι μεταξύ εκατομμυρίων ανθρώπων που το λάμβαναν ως κατασταλτικό της όρεξης για τρεις δεκαετίες, σύμφωνα με μελέτη του 2010. Οι γιατροί το συνδέουν επίσης με προβλήματα καρδιάς και πνευμόνων.

* * *

Το επιχείρημα ότι «γίνονται και λάθη» ή ότι πρόκειται για μεμονωμένες «ανήθικες πρακτικές» είναι παραπλανητικό και σε τελική ανάλυση δεν έχει καμία αξία. Το γεγονός ότι δεν είναι όλα τα φάρμακα επικίνδυνα και ότι αναπτύσσονται θεραπείες που σώζουν ή βελτιώνουν τη ζωή των ανθρώπων, δεν αναιρεί το ότι η παραγωγή τους με σκοπό το κέρδος είναι από τη φύση της «εγκληματική» και «ανήθικη».

Διότι το ζήτημα πραγματικά είναι: Ποιος κατέχει την επιστημονική γνώση που έχει κατακτηθεί; Προς τα πού κατευθύνεται η επιστημονική έρευνα; Ποιος αποφασίζει αν συμφέρει να αναπτυχθεί και να παραχθεί μια θεραπεία ή ένα εμβόλιο; Ποιος καρπώνεται τη δουλειά εκατομμυρίων «μυαλών» και «χεριών», μοσχοπουλάει τα φάρμακα αποκλείοντας εκατομμύρια ανθρώπους από αυτό το αγαθό; Ποιος κατευθύνει τις θεραπείες σε αγορές που έχουν εξασφαλισμένη και μέγιστη κερδοφορία; Είναι οι φαρμακευτικοί όμιλοι και ο νόμος του κέρδους.

* * *

Στη σημερινή συνθήκη της παγκόσμιας πανδημίας η «εγκληματική» και «ανήθικη» επιχειρηματική δράση στο Φάρμακο δείχνει τα «δόντια» της. Το κίνητρο του κέρδους και ο ανταγωνισμός, που τόσο δοξάζεται από τις κυβερνήσεις και τους υπερασπιστές του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής, ως η «πεμπτουσία» της καινοτομίας και της προόδου, έχει καταδικάσει σε θάνατο εκατομμύρια ανθρώπους.

Εκτός όλων των άλλων, με κριτήριο το κέρδος, δεν αναπτύσσονται έγκαιρα θεραπείες και εμβόλια που θα μπορούσαν να σώσουν πολλές ζωές. Αυτό φάνηκε και στη σημερινή πανδημία, όπου οι έρευνες για τους κορονοϊούς και η προετοιμασία εμβολίων είχαν παγώσει μερικά χρόνια πριν, επειδή η φαρμακοβιομηχανία δεν έβλεπε άμεση κερδοφορία.

Αλλο παράδειγμα: Εδώ και χρόνια οι επιστήμονες προειδοποιούν για την αυξανόμενη ανθεκτικότητα των ιών και μικροβίων απέναντι στα σημερινά αντιβιοτικά και καλούν σε έρευνες για αντικατάστασή τους. Προειδοποιούν δε ότι στο μέλλον μια ακόμη πανδημία μπορεί να ξεσπάσει εξαιτίας παθογόνων που δεν θα μπορούν να καταπολεμηθούν από τα σημερινά αντιβιοτικά. Ωστόσο, οι φαρμακευτικοί όμιλοι και τα καπιταλιστικά κράτη δεν χρηματοδοτούν αντίστοιχες έρευνες, επειδή είναι αμφίβολο αν και πότε τελικά θα «σπρώξουν» στην αγορά τα νέα φάρμακα, σε ποιες αγορές και με τι κέρδος.

* * *

Επομένως, το κίνητρο του κέρδους στην ανάπτυξη και παραγωγή φαρμάκων είναι το μεγαλύτερο έγκλημα, με πολλές προεκτάσεις και «παράπλευρες» απώλειες. Αυτό δεν μειώνει βέβαια τις ευθύνες όσων πολυεθνικών αποκαλύπτεται να συμμετέχουν σε σκάνδαλα, τα οποία αποτελούν μόνο την κορυφή του παγόβουνου. Αντίθετα, η αυτονόητη απαίτηση να πληρώσουν με κάθε τρόπο για τη ζημιά που προκάλεσαν στο λαό, θα πρέπει να θωρακίζει την πεποίθηση ότι με την υγεία - εμπόρευμα στα χέρια των μονοπωλίων ο λαός δεν πρόκειται να είναι ποτέ ασφαλής. Κι αυτή η πεποίθηση είναι που πρέπει να κατευθύνει τον αγώνα και τη δύναμή του.

«Νέες πραγματικότητες»..

.

«Οι συνεχιζόμενες διεργασίες στο Κυπριακό αποσκοπούν στην οριστικοποίηση της διχοτόμησης του νησιού, στη συγκρότηση δύο ξεχωριστών κρατικών οντοτήτων που μόνο τυπικά και συγκυριακά θα έχουν κάποια στοιχεία ομοσπονδίας».

Το απόσπασμα αυτό για το Κυπριακό από τις Θέσεις της ΚΕ για το 21ο Συνέδριο του ΚΚΕ επιβεβαιώνεται αυτές τις μέρες, με τις εξελίξεις στην άτυπη πενταμερή διάσκεψη στη Γενεύη.

Η «βιώσιμη και ρεαλιστική» λύση που αναζητείται σε μια ακόμα διάσκεψη για το Κυπριακό, καμιά σχέση δεν έχει με μια δίκαιη επίλυση του προβλήματος προς το συμφέρον του κυπριακού λαού.

Η ανοιχτή παρέμβαση του ευρωατλαντικού παράγοντα, που ζητάει να παρθούν υπόψη «οι νέες πραγματικότητες στο νησί και την περιοχή», βάζει στο τραπέζι όλες τις εκδοχές διχοτομικών σεναρίων, που θα αποτελέσουν πηγή νέων ανταγωνισμών και κινδύνων για τον κυπριακό και τους άλλους λαούς.

Αυτό που μεθοδεύεται στην πραγματικότητα είναι η προώθηση ενός συμβιβασμού, ανάμεσα στη συνομοσπονδιακή «λύση» των δύο συνιστώντων κρατών, από τη μια, και στην κάθετη διχοτόμηση που προτείνει η τουρκική πλευρά, από την άλλη.

Ποιες είναι, όμως, αυτές οι «νέες πραγματικότητες» που επικαλούνται, για να επιταχύνουν το παζάρι και τη διευθέτηση, στο πλαίσιο του ευρωατλαντικού σχεδιασμού;

Είναι η πρεμούρα των μονοπωλίων να εκμεταλλευτούν τον ενεργειακό πλούτο της περιοχής, παραμερίζοντας το «αγκάθι» του Κυπριακού, που τους δημιουργεί προσκόμματα στην εξόρυξη και μεταφορά του φυσικού αερίου.

Είναι οι ανταγωνισμοί των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων που οξύνονται, καθιστώντας την Κύπρο κρίκο στην αλυσίδα των ευρωατλαντικών «εταίρων», που θα βάζουν εμπόδια στην κινεζική και ρωσική επέκταση στην περιοχή.

Για τον ίδιο λόγο, είναι η αξιοποίηση της Κύπρου ως στρατιωτικού «αναχώματος» από τις δυνάμεις του ΝΑΤΟ, με τις κάννες στραμμένες προς τη Μέση Ανατολή, όπως δείχνει και η στενότερη στρατιωτική συνεργασία με το Ισραήλ, στο πλαίσιο της τριμερούς που συμπληρώνει η Ελλάδα.

Είναι οι ευρύτεροι σχεδιασμοί των ΗΠΑ - ΕΕ κι άλλων καπιταλιστικών κρατών, που περιπλέκουν το Κυπριακό και το καθιστούν μέρος μιας ευρύτερης διευθέτησης, που προωθείται από τον ευρωατλαντικό παράγοντα.

Δεν είναι καθόλου τυχαίες οι παρεμβάσεις που κάνουν στο προσκήνιο και στο παρασκήνιο με αφορμή την πενταμερή όχι μόνο οι ΗΠΑ και η ΕΕ, αλλά και δυνάμεις όπως η Βρετανία και η Γαλλία, που θέλουν να διασφαλίσουν τα δικά τους ιδιαίτερα συμφέροντα στο νησί, στην Ανατ. Μεσόγειο, στη Μέση Ανατολή.

Και βέβαια, καθοριστικός παράγοντας είναι οι ανταγωνισμοί των αστικών τάξεων, πρώτα απ' όλα της Ελλάδας και της Τουρκίας, μεταξύ των οποίων συνεχίζεται η διαπραγμάτευση για διευθετήσεις στα Ελληνοτουρκικά.

Βασικό κριτήριο είναι εδώ η «διατλαντική συνοχή», η διατήρηση δηλαδή της Τουρκίας στο ΝΑΤΟικό στρατόπεδο, με τα ανάλογα ανταλλάγματα, που υπενθυμίζει κάθε φορά με τις διεκδικήσεις και τις αμφισβητήσεις στο Κυπριακό, στο Αιγαίο και την Ανατ. Μεσόγειο.

Οι εξελίξεις στο Κυπριακό διαψεύδουν, για ακόμα μια φορά, όλα τα αστικά κόμματα και τις κυβερνήσεις στην Ελλάδα που διακήρυτταν ότι η ένταξη στην ΕΕ ή η εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων από τα μονοπώλια θα φέρουν ευημερία, ειρήνη και δίκαιη επίλυση του ζητήματος.

Οι τουρκικές προκλήσεις στην κυπριακή ΑΟΖ, στην Αμμόχωστο, η αμφισβήτηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Κύπρου και το περιεχόμενο των έως τώρα διαπραγματεύσεων για διχοτομική λύση, επιβεβαιώνουν το ακριβώς αντίθετο.

Η επιδιωκόμενη αναβάθμιση της ελληνικής αστικής τάξης ως ΝΑΤΟικού προμαχώνα στην περιοχή περνάει μέσα από επικίνδυνες ιμπεριαλιστικές αντιπαραθέσεις και συμβιβασμούς.

Το ΚΚΕ σθεναρά και αποφασιστικά βρίσκεται στο πλευρό του λαού της Κύπρου. Πρωτοστατεί στην οργάνωση της πάλης του ελληνικού λαού ενάντια στη συμμετοχή της ελληνικής αστικής τάξης σε αυτά τα σχέδια. Πρωτοστατεί στην έκφραση της αλληλεγγύης προς τους άλλους λαούς της περιοχής.

Αντιτάσσεται στην επιβολή λύσης που θα διαιωνίζει τη διχοτόμηση της Κύπρου, δεν θα δίνει βιώσιμη και φερέγγυα λύση για το σύνολο του κυπριακού λαού, Ελληνοκυπρίους και Τουρκοκυπρίους, Αρμένιους, Λατίνους, Μαρωνίτες.

Σ' αυτήν ακριβώς την κατεύθυνση, το ΚΚΕ έχει εκφράσει τη θέση του και παλεύει για μία Κύπρο, ενιαία - ένα και όχι δύο κράτη - ανεξάρτητη, με μία και μόνη κυριαρχία, μία ιθαγένεια και διεθνή οντότητα, χωρίς ξένες βάσεις και στρατεύματα, χωρίς ξένους εγγυητές και προστάτες.

Απάντηση στο όργιο αντικομμουνισμού, χυδαιότητας και απειλών από φασιστοειδή

 

• 
  
  

Απάντηση στο όργιο αντικομμουνισμού, χυδαιότητας και απειλών ενάντια στο ΚΚΕ και στην ΚΝΕ δίνει με ανακοίνωσή του το Τομεακό Συμβούλιο Μεσσηνίας της ΚΝΕ.

Όπως αναφέρει, «στην ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδας "Ελευθερία" στο Facebook, στην είδηση που αφορά την ανακοίνωση του ΤΣ Μεσσηνίας της ΚΝΕ με θέμα την καταγγελία για αναγραφή φασιστικών συνθημάτων στη Μεσσήνη, "γνωστοί διαδικτυακοί σχολιαστές" -ορφανά της Χρυσής Αυγής, υποψήφιοι του Τζήμερου και ναζιστικός εσμός- επιδίδονται σε όργιο αντικομμουνισμού, χυδαιότητας και απειλών ενάντια στο ΚΚΕ και στην ΚΝΕ.

Οι συγκεκριμένοι έχουν μόνιμο στασίδι και εξυβρίζουν σε κάθε είδηση που αφορά το ΚΚΕ στη συγκεκριμένη σελίδα. Το αν γίνεται ή όχι με ανοχή της εφημερίδας δεν μας απασχολεί. Τώρα όμως ξεπερνούν τα όρια, εκτοξεύοντας ευθέως απειλές όπως "θα γίνεται σαπούνια", "να βγει εκτός νόμου το ΚΚΕ" και άλλες απειλές ναζιστικής κοπής.

Καταλαβαίνουμε τον πόνο τους! Τους ενοχλεί η πρωτοπόρα δράση του ΚΚΕ και της ΚΝΕ ενάντια στη σιγή νεκροταφείου που προσπαθεί να επιβάλει η κυβέρνηση εντείνοντας την αντιλαϊκή πολιτική με νέα επίθεση όπως την κατάργηση του 8ωρου, τη διάλυση της Δημόσιας Υγείας, την υποβάθμιση των μορφωτικών δικαιωμάτων της νεολαίας, την ενίσχυση με δισεκατομμύρια ευρώ στο κεφάλαιο και τους βιομήχανους.

Αποδεικνύεται για ακόμα μια φορά πως η φασιστική "δεξαμενή" στηρίζει αυτούς που πλουτίζουν από την εκμετάλλευση και το σάπιο σύστημά τους.

Όσον αφορά για τις απειλές, δηλώνουμε στα φασιστοτρόλ του πληκτρολογίου ότι δεν φοβόμαστε.

Καλούμε το λαό και τη νεολαία, στις φετινές απεργιακές συγκεντρώσεις της Πρωτομαγιάς, στις 6 του Μάη, να βροντοφωνάξουμε: "Δούλοι στον 21ο αιώνα δεν θα γίνουμε! Κάτω τα χέρια από το 8ωρο"! Εμπρός για τα "Σικάγο" της γενιάς μας!».