Τι γύρευε εκεί το δάσος τέτοια εποχή;

 

Μα είναι μέρος αυτό που βρήκε να φυτρώσει το δάσος;
Εκεί που πιάνουν τόσο δυνατοί άνεμοι -άρα ιδανικό για ανεμογεννήτριες;
Στα βουνά που έχει τόσο ωραία θέα, για να γίνουν οικόπεδα;
Στα μέρη που έχει τόσο βωξίτη, για να βγάλει ο Μυτιληναίος;

Κι έγινε μόλις 60 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα. Αν ήταν καμιά 200αριά, δε θα ‘φτανε η κάπνα ως την Αθήνα και θα είχε θαφτεί εύκολα το θέμα -όπως θάφτηκε τώρα η πόλη στην στάχτη.

Και ήταν κακοτράχαλα τα Γεράνεια όρη, χωρίς εύκολη πρόσβαση για πυρόσβεση.
Δεν υπήρχαν καν έτοιμοι διάδρομοι αντιπυρικής προστασίας, για να μην απλωθεί η φωτιά.
Δηλαδή όπου θέλουν παν και φυτρώνουν αυτά τα δάση…

Κι είναι μέρος αυτό που βρήκαν να χτίσουν τα σπίτια τους, δίπλα στη θάλασσα;
Χάθηκε να τα κάνουν μες στη θάλασσα, να μην κινδυνεύει κανείς από πυρκαγιά;

Κι είναι τώρα θέμα αυτό για να παίξουν τα κανάλια;
Μπορεί να στενοχωρηθεί ο χρηματοδότης τους, έτσι χωρίς λόγο.
Χωρίς να έχουν υπάρξει καν θύματα, όπως στο Μάτι…

Και έχει τώρα και ένα πάτημα να μιλήσει και η αξιωματική αντιπολίτευση.
Όχι γιατί τα έκανε καλύτερα, αλλά για τη διαφορετική κάλυψη των ΜΜΕ στο Μάτι…

Κι αφού τελικά δε βρέθηκε κανείς ένοχος και φταίει ο θεός (του κέρδους) που μας μισεί και το κακό το ριζικό μας, είναι ξεκάθαρο ποιος φταίει. Φταίνε τα πεύκα-δολοφόνοι και το δάσος που αρπάζει φωτιά με το παραμικρό και πάει και φυτρώνει στα πιο ακατάλληλα μέρη. Αν είναι δυνατόν…

Φωτό Βαγγέλης Κατσανέας από Meteoclub.gr

“Οι πλοιοκτήτες (…) δεν χρειάζονται τον πρωθυπουργό, μπορούν να χέσουν πάνω στον πρωθυπουργό”

 

 (βίντεο)

Με μια κυνική ομολογία περιέγραψε ο εφοπλιστής Π. Λασκαρίδης τις «σχέσεις» του εφοπλιστικού κεφαλαίου με τις εκάστοτε κυβερνήσεις. 

Κατά πάσα πιθανότητα είπε την αλήθεια. Την αλήθεια για τον ρόλο που παίζει η ελληνική κυβέρνηση στον τάχα ρυθμιστικό έλεγχό της επί της ναυτιλίας αλλά και το πόσο ελληνική είναι η “ελληνική ναυτιλία”. Μιλάμε για τον πλοιοκτήτη Πάνο Λασκαρίδη που μίλησε σε ρεπορτάζ του δημοσιογραφικού οργανισμού EIC (European Investigative Collaboration) που διεξάγει έρευνα με τίτλο «Black Trail» σχετικά με τη μόλυνση της ατμόσφαιρας από την εμπορευματική ναυτιλία. Τα όσα είπε ο εφοπλιστής, και για την κυβέρνηση, και για το υπουργείο ναυτιλίας, και για τον Έλληνα πρωθυπουργό, γνωστοποιήθηκαν στον υπουργό Ναυτιλίας, Γιάννη Πλακιωτάκη. Η εικόνα στο βίντεο μιλάει από μόνη της …

Στο σημείο του ντοκιμαντέρ, λοιπόν, που αναφέρεται στην Ελλάδα, οι Πορτογάλοι δημοσιογράφοι παίρνουν συνέντευξη, μεταξύ άλλων, από τον εφοπλιστή Πάνο Λασκαρίδη και τον υπουργό Ναυτιλίας και Νησιωτικής πολιτικής, Γιάννη Πλακιωτάκη.

Πριν τα πλάνα με τη συνέντευξη του Γιάννη Πλακιωτάκη, ο Πάνος Λασκαρίδης λέει στους ρεπόρτερ: «Η ελληνική κυβέρνηση κάνει ότι η Ένωση Ελλήνων Εφοπλιστών τους λέει να κάνουν». 

Το σκηνικό μεταφέρεται στο γραφείο του Γιάννη Πλακιωτάκη όπου οι δημοσιογράφοι του κάνουν μερικές ερωτήσεις. Σε ένα σημείο μάλιστα ο Γιάννης Πλακιωτάκης αναφέρεται στον εαυτό του (προφανώς για τον ρόλο του ως υπουργού ελληνικής ναυτιλίας) ως τον σημαντικότερο υπουργό του κόσμου όσον αφορά τη ναυτιλία.

Λίγο μετά όμως το χαμόγελο του θα “παγώσει”.

Η δημοσιογραφική ομάδα τον ενημερώνει πως θα δει σε ένα τάμπλετ που του δείχνουν, τις δηλώσεις που έκανε, με αφοπλιστική ειλικρίνεια, ένας από τους πιο γνωστούς πλοιοκτήτες παγκοσμίως, ο Πάνος Λασκαρίδης, ο οποίος είπε την αλήθεια και για την ελληνική ναυτιλία και για τον ρόλο που παίζει η ελληνική κυβέρνηση όσον αφορά τον ρυθμιστικό έλεγχο της ναυτιλίας.

 «Αυτό πρέπει να το καταλάβετε καλά. Οι πλοιοκτήτες δεν χρειάζονται την ελληνική κυβέρνηση. Δεν χρειάζονται το υπουργείο. Δεν χρειάζονται την ΙΜΟ (International Maritime Organisation), δεν χρειάζονται τον πρωθυπουργό, μπορούν να χέσ…ν πάνω στον πρωθυπουργό. Ο πρωθυπουργός για αυτούς δεν έχει καμία χρησιμότητα. Γιατί; Γιατί η ναυτιλία δεν έχει καμία σχέση με την Ελλάδα. Δεν υπάρχει τίποτα που θα κερδίσει ένας πλοιοκτήτης από την Ελλάδα. Δεν υπάρχουν φορτία για την Ελλάδα, δεν υπάρχουν ναυλοσύμφωνα από την Ελλάδα, τίποτα στην Ελλάδα. Μόνο τα γραφεία τους είναι στην Ελλάδα. Το 80% των πλοίων τους είναι με ξένη σημαία. Δεν τους νοιάζει η ελληνική σημαία», ήταν τα λόγια του εφοπλιστή Λασκαρίδη...

ΚΚΕ: Οι δηλώσεις του εφοπλιστή και η αμηχανία του υπουργού είναι σοκαριστικές μεν, αναμενόμενες δε»

Σε σχόλιό του το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ, για τις δηλώσεις του εφοπλιστή Λασκαρίδη και την αντίδραση του υπουργού Ναυτιλίας, αναφέρει τα εξής:

«Οι δηλώσεις του εφοπλιστή Λασκαρίδη και η αμηχανία του υπουργού της ΝΔ, κ. Πλακιωτάκη, είναι σοκαριστικές μεν, αναμενόμενες δε, από τη στιγμή που οι ελληνικές κυβερνήσεις είναι όντως το πολιτικό προσωπικό των εφοπλιστών και των άλλων μερίδων του κεφαλαίου»

 Η εθελοντική φορολογία, οι φοροαπαλλαγές, τα δεκάδες προνόμια και φυσικά η επίθεση στα δικαιώματα των ναυτεργατών επιβεβαιώνουν του λόγου το αληθές. 

Όλα αυτά είναι το αποτέλεσμα του πανίσχυρου θεσμικού πλαισίου, που έχουν διαμορφώσει διαχρονικά οι ελληνικές κυβερνήσεις και οι διεθνείς οργανισμοί για την προστασία των συμφερόντων των εφοπλιστών. Αυτό το θεσμικό πλαίσιο έχει μάλιστα και συνταγματική κατοχύρωση, άρθρο 107, το οποίο τα άλλα κόμματα, ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ, ΚΙΝΑΛ, έχουν σαν «εικόνισμα», για αυτό κι αρνήθηκαν την πρόταση του ΚΚΕ για κατάργησή του».

ΓΙΑ ΤΑ …ΞΕΠΕΡΑΣΜΕΝΑ ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ

 

Ο υπουργός Εργασίας Κ. Χατζηδάκης όπου βρεθεί και όπου σταθεί δεν σταματά τις διαβεβαιώσεις για διασφάλιση του οκτάωρου με το νομοσχέδιο που φέρνει προς ψήφιση στη βουλή, με το ευφάνταστο τίτλο, Νομοσχέδιο για την προστασία της Εργασίας,  και  τις υποσχέσεις για τις νέες δυνατότητες προς όφελος του εργαζομένου που εξασφαλίζει το νομοσχέδιο. Σε συνέντευξη στο Αθηναϊκό- Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων Ισχυρίζεται πως δημιουργεί νέες καλύτερες αμειβόμενες θέσεις εργασίας, πως με την εισαγωγή της ψηφιακής κάρτας εργασίας ελέγχεται η μαύρη εργασία, πως αναβαθμίζεται η επιθεώρηση εργασίας σε ανεξάρτητη αρχή, ότι θεσπίζονται κανόνες για την τελεργασία, ότι εισάγονται μέτρα για την παρενόχληση, γενικά το νομοσχέδιο δίνει δύναμη στον εργαζόμενο. Και βέβαια παρουσιάζονται διαστρεβλωμένα ή εξωραϊσμένα  τα μέτρα που προβλέπονται σ’ αυτό όπως η θέσπιση του 10ωρου, η σύνδεση του ωραρίου και της σχέσης εργασίας με την παραγωγικότητα κάθε επιχείρησης ή κλάδου, η πλήρη απελευθέρωση των ατομικών συμβάσεων εργασίας, η αύξηση των υπερωριών έως και 150 ώρες, η παρέμβαση της κυβέρνησης και της εργοδοσίας στη λειτουργία των συνδικάτων, η καθιέρωση ηλεκτρονικών ψηφοφοριών κλπ.   

     Χρόνια τώρα σε όλους τους τόνους ο κυρίαρχος λόγος απαξιώνει τα εργασιακά δικαιώματα καλλιεργώντας την αντίληψη πως είναι λείψανα μιας άλλης εποχής, ανασταλτικοί παράγοντες ανάπτυξης. Η οκτάωρη εργάσιμη ημέρα θεωρείται μια ξεπερασμένη και αναποτελεσματική προσέγγιση στην εργασία που δημιουργήθηκε κατά τη διάρκεια της βιομηχανικής επανάστασης, που αν και αναγνωρίζεται ως μια σημαντική κατάκτηση για την δουλειά στο εργοστάσιο, τώρα θα πρέπει να θεωρείται άνευ σημασίας. Και επιδιώκεται να ξεχαστούν οι αγώνες που έκαναν για αιώνες οι εργαζόμενοι ενάντια σε συνθήκες που απειλούσαν τη ζωή τους, από τη μάχη ενάντια στην παιδική εργασία έως την θέσπιση νόμων για την υγεία και την ασφάλεια, με τον πιο σημαντικό τον αγώνα για μικρότερο χρόνο εργασίας. Για πολλά χρόνια, οι επιχειρήσεις και η κυβέρνηση προσπαθούν να απομακρυνθούν από την οκτάωρη ημέρα εφαρμόζοντας δέκα ώρες, τετραήμερη εβδομάδα εργασίας ή άλλα εναλλακτικά προγράμματα εργασίας, χωρίς καμία αμοιβή υπερωριών  ή με θολές τις προϋποθέσεις αμοιβής μετά από τις  οκτώ ώρες. Κι ενώ συνεχώς επαναλαμβάνεται πως οι ισχύοντες κανόνες που διέπουν την εργασία είναι ξεπερασμένοι και άκαμπτοι, δεν υπάρχει καμιά εγγύηση, πως αν ξαναγραφεί ο εργασιακός κώδικας, οι εργαζόμενοι δεν  θα χάσουν ζωτικής σημασίας δικαιώματα.

       Η σκοτεινή πλευρά της ελεύθερης οικονομίας συνδέεται με τις επιβλαβείς επιπτώσεις στα εργασιακά δικαιώματα. Το άνοιγμα στο παγκόσμιο εμπόριο και τις επενδύσεις έχουν αρνητικές επιπτώσεις στα δικαιώματα των εργαζομένων, αφού διαπιστώνεται πως η αύξηση συμμετοχής στην παγκόσμια οικονομία συνοδεύεται από μειωμένη προστασία των εργαζομένων, ευρύτερες πολιτικές μεταρρυθμίσεις για τη δημιουργία ενός «φιλικού προς τις επιχειρήσεις» ρυθμιστικού περιβάλλοντος, συμπεριλαμβανομένης της αυξημένης ευελιξίας της εργασίας ευνοϊκής για την κερδοφόρα λειτουργία των επιχειρήσεων. Τέτοια μέτρα υπήρξαν από καιρό ένα βασικό μέρος των πολιτικών που αποσκοπούν στην αύξηση της οικονομικής ανταγωνιστικότητας με την υπόθεση ότι ο σεβασμός των δικαιωμάτων των εργαζομένων είναι αντίθετος με την οικονομική ανάπτυξη, με το επιχείρημα ότι οι επιχειρηματικοί και εργατικοί κανονισμοί παραβιάζουν την οικονομική ελευθερία των εργαζομένων και των εργοδοτών. Τέτοιες μεταρρυθμίσεις ξεκίνησαν  στην παγκόσμια οικονομία κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980 και ιδίως  του 1990, καθώς ηττάται ο σοσιαλισμός στις χώρες της Ανατολικής και Κεντρικής Ευρώπης και ανορθώνεται ο καπιταλισμός με τις δομές ελεύθερης αγοράς και  πολλά άλλα κράτη μεταρρυθμίζουν δραστικά τις οικονομίες τους σύμφωνα με το ΔΝΤ και προγράμματα της Παγκόσμιας Τράπεζας. Η χώρα μας είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα εφαρμογής πολιτικών του ΔΝΤ σε ευρωπαϊκή χώρα.

         Μια άλλη βασική πτυχή των φιλικών προς την αγορά θεσμών είναι το μικρό κράτος που παίζει λιγότερο εμφανή ρόλο στην οικονομία, γιατί  σύμφωνα με το επιχείρημα, είναι λιγότερο ικανό να συσσωρεύσει ιδιωτικές επενδύσεις και να παρεμβαίνει θετικά στην οικονομία της αγοράς. Είναι απαραίτητο όμως επειδή  παρέχει συγκεκριμένη προστασία σε επενδυτές και επιχειρηματίες για την περιουσία τους, ενώ όλο και περισσότερο περιορίζεται η  δικαιοδοσία του για την  προστασία των δικαιωμάτων των εργαζομένων. Κι αυτό γιατί η προστασία των εργασιακών δικαιωμάτων μπορεί να απαιτεί  κόστος, καθώς υποδηλώνει την παροχή κρατικών πόρων για την παρακολούθηση του σεβασμού αυτών των δικαιωμάτων και τη δίωξη των παραβατών, εάν είναι απαραίτητο. Δεκαετίες τώρα υποστηρίζεται   ότι η ανθρώπινη ευημερία μπορεί καλύτερα να προωθηθεί μέσα σε ένα θεσμικό πλαίσιο που χαρακτηρίζεται από ελεύθερες αγορές, ελάχιστο κράτος, ελεύθερο εμπόριο, απουσία οικονομικής ρύθμισης και ισχυρά ατομικά δικαιώματα ιδιοκτησίας. Στόχος είναι η μείωση των δημόσιων δαπανών για κοινωνικές υπηρεσίες όπως η υγεία, που είδαμε τις συνέπειες με την πανδημία, και η εκπαίδευση, συμπεριλαμβανομένης της μείωσης των προγραμμάτων πρόνοιας και του δικτύου ασφαλείας για τους εργαζόμενους, ενώ επιβάλλονται  μειώσεις φόρων προς όφελος των πλούσιων.

Η κυρίαρχη εξουσία είδε  στην πανδημία την  χρυσή ευκαιρία για να ισοπεδώσει εργασιακά και δημοκρατικά δικαιώματα, χρησιμοποιώντας  ένα λόγο που δεν αισχύνεται να τον επενδύει με  δημοκρατικές και εργατικές ευαισθησίες. Κι όλες αυτές οι αλλαγές εις βάρος των εργαζομένων δεν θα μπορούσαν να επιβιώσουν χωρίς την ενίσχυση του κρατικού αυταρχισμού και τη συμμαχία του με τον νεοφασισμό που με διάφορα προσωπεία διαχέεται στην κοινωνία και τα θεσμικά όργανα.

        Υπάρχει μια τραγική ειρωνεία για όλο αυτό το πρόβλημα: αναπτύξαμε τεχνολογίες, μια  τεράστια παγκόσμια οικονομία μας για να αυξήσουμε την παραγωγικότητα. Αλλά ποιος πραγματικά επωφελήθηκε από αυτές τις αλλαγές, εκτός από λίγους; Οι περισσότεροι εργαζόμενοι εργάζονται περισσότερο από ποτέ, παρά το ρεκόρ παραγωγικότητας και κερδοφορίας. Και τι άλλο μένει στους εργαζόμενους από αγώνες για να αποτρέψουν την ανεργία, την εξαθλίωση και τη φτώχεια να είναι το μοναδικό μας μέλλον;

22-05-2021 Σαν σήμερα, στις 22 του Μάη 1963, ο αγωνιστής γιατρός – μάρτυρας της ειρήνης Γρηγόρης Λαμπράκης, δεχόταν δολοφονική επίθεση από παρακρατικούς, στη Θεσσαλονίκη, μπροστά στα μάτια μεγάλης δύναμης χωροφυλακής μετά από συγκέντρωση της οποίας ήταν ομιλητής. Κατιούσα

 

«Σε φάγαν οι φασίστες σκύλοι, Ελλάδα, με μάσκα ή χωρίς μάσκα, ξένοι, ντόπιοι…»

«Σε φάγαν οι φασίστες σκύλοι, Ελλάδα,
με μάσκα ή χωρίς μάσκα, ξένοι, ντόπιοι.
Εσύ σουνα, Λαμπράκ’, η αιώνια Ελλάδα,
φως, αρετή, παληκαριά και πρώτος!»

Κώστας Βάρναλης

Σαν σήμερα, στις 22 του Μάη 1963, ο αγωνιστής γιατρός – μάρτυρας της ειρήνης Γρηγόρης Λαμπράκης, δεχόταν δολοφονική επίθεση από παρακρατικούς, στη Θεσσαλονίκη, μπροστά στα μάτια μεγάλης δύναμης χωροφυλακής μετά από συγκέντρωση της οποίας ήταν ομιλητής.

Ο Λαμπράκης χτυπήθηκε με λοστό στο κεφάλι από τον Μανώλη Εμμανουηλίδη, που βρισκόταν στην καρότσα τρίκυκλου το οποίο οδηγούσε ο Σπύρος Γκοτζαμάνης. Και οι δύο ήταν άνθρωποι του υποκόσμου, μέλη της αντικομμουνιστικής οργάνωσης “Καρφίτσα”, την οποία καθοδηγούσε η χωροφυλακή και η Ασφάλεια Θεσσαλονίκης. Η επίθεση με το τρίκυκλο έγινε αμέσως μετά από τη συγκέντρωση που είχε οργανώσει στην πόλη η τοπική οργάνωση της ΕΕΔΥΕ, στα γραφεία του Δημοκρατικού Συνδικαλιστικού Κινήματος.

Λίγα μέτρα μακρύτερα, στη διάρκεια αντισυγκέντρωσης, χτυπήθηκε επίσης από τραμπούκους ο βουλευτής Καβάλας της ΕΔΑ και στέλεχος του ΚΚΕ, Γιώργης Τσαρουχάς, που στη διάρκεια της Χούντας δολοφονήθηκε στην Ασφάλεια μετά από βασανιστήρια.

Θανάσιμος ΠΑΦΙΛΗΣ...

 

 (VIDEO)

 

Το ΚΚΕ είναι στην πρώτη γραμμή κατά των ναρκωτικών, υψώνουμε τη φωνή μας και λέμε όχι σε όλα τα ναρκωτικά, θέλουμε ζωή ολόκληρη και όχι ζωή με δόσεις,

τόνισε ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του Κόμματος Θανάσης Παφίλης μιλώντας στην Ολομέλεια της Βουλής επί του νομοσχεδίου «παραγωγή, εξαγωγή και διάθεση τελικών προϊόντων φαρμακευτικής κάνναβης του είδους Cannabis Sativa L περιεκτικότητας σε τετραϋδροκανναβινόλη (THC) άνω του 0,2%».

Υπογράμμισε πως υπάρχει απάντηση, υπάρχει η ανατροπή αυτού του συστήματος για να ζήσουν οι νέοι στον κόσμο των αισθήσεων και όχι των παραισθήσεων για να απολαύσουν τη ζωή σε ένα κοινωνικό σύστημα που μπορεί καλύψει τις ανάγκες της νεολαίας και που θα έχει στο επίκεντρο τον άνθρωπο και όχι το καπιταλιστικό κέρδος.

Σημείωσε ότι το νομοσχέδιο είναι συνέχεια του νόμου του ΣΥΡΙΖΑ, της «αριστεράς της γλάστρας» όπως είπε χαρακτηριστικά και που συμφωνεί με τη ΝΔ και διαστρεβλώνει τη θέση του ΚΚΕ.

Τρολάρισμα Γκιόκα για την ψήφο των αποδήμων: «Αλλα θέλω κι άλλα κάνω πώς να σου το πω» (vid)

 

 

 

Τρολάρισμα Γκιόκα για την ψήφο των αποδήμων: «Αλλα θέλω κι άλλα κάνω πώς να σου το πω» (vid)

Θέτοντας το θέμα στην ουσία του, ο βουλευτής του ΚΚΕ τόνισε: «Ανοίγετε πάλι τέτοιο ζήτημα, γιατί αντιμετωπίζετε τους έλληνες μετανάστες ως κουκιά».

Δηκτικά και «μ’ ένα τραγούδι» αντιμετώπισε στην παρέμβασή του στη βουλή ο βουλευτής του ΚΚΕ, Γιάννης Γκιόκας, με αφορμή την πρόθεση της κυβέρνησης, μετά και τη χείρα βοηθείας που έσπευσε να δώσει η Θεοδώρα Τζάκρη από το Σύριζα, να καταργήσει τον ψηφισμένο μόλις το 2019 νόμο για την ψήφο των αποδήμων, καταργώντας ουσιαστικά τα κριτήρια που είχαν τεθεί για τη θέσπισή της.

Ο βουλευτής, αφού υπενθύμισε πως στο παρελθόν που ΝΔ και ΠΑΣΟΚ είχαν για χρόνια πάνω από 200 βουλευτές αθροιστικά, η ψήφος των αποδήμων δεν καθιερώθηκε λόγω του δικομματικού ανταγωνισμού, τόνισε πως:

«Επιβεβαιώθηκε ότι και τώρα η ανακίνηση ξανά του ζητήματος της ψήφου των αποδήμων, παρά το γεγονός ότι υπάρχει νόμος πρόσφατος, ψηφισμένος με πολύ μεγάλη πλειοψηφία, υπηρετεί μικροκομματικές σκοπιμότητες και επικοινωνιακές. Για αυτόν το λόγο η κυβέρνηση αξιοποίησε τις δηλώσεις της κυρίας Τζάκρη».

Στο σημείο αυτό, αναδεικνύοντας σκωπτικά τις παλινωδίες των κυβερνητικών κομμάτων, είπε πως

“Άλλα στο εσωτερικό, άλλα στο εξωτερικό, άλλα θέλω κι άλλα κάνω πώς να σου το πω, αλλά αυτό το τραγουδάκι ας το αφήσουμε στο Μάλαμα, αυτή είναι ιστορία».

Απαντώντας μάλιστα και στο νεόκοπο επιχείρημα του βουλευτή Βλάση της ΝΔ για «θεωρίες του ΚΚΕ», υπενθύμισε πως «οι θεωρίες» είναι ο νόμος που οι ίδιοι ψήφισαν το ’19.

Θέτοντας το θέμα στην ουσία του, ανέδειξε πως:

«Απλά ανοίγετε πάλι τέτοιο ζήτημα, μόνο και μόνο για να χαϊδέψετε τα αυτιά των αποδήμων και γιατί τους αντιμετωπίζετε ως κουκιά».

Ολοι όσοι τώρα κόπτονται για την ψήφο των αποδήμων, αν όντως ενδιαφέρονταν για εκείνους τότε:

«Θα φροντίζατε όλοι εσείς που κυβερνούσατε τόσα χρόνια να λύσετε ορισμένα προβλήματα από αυτά που ζουν οι Ελληνες μετανάστες, οι φοιτητές και οι εργαζόμενοι στο εξωτερικό»,

όπως στα θέματα της εκπαίδευσης, την αποψίλωση των προξενικών αρχών.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχε και η αναφορά του στην προχτεσινή συζήτηση με τους εξωκοινοβουλευτικούς φορείς, λέγοντας πως:

«Είχαν πολύ μεγάλο ενδιαφέρον ορισμένες απαντήσεις στο ερώτημα που θέσαμε για ποιο λόγο ήταν χαμηλός ο αριθμός όχι μόνο της συμμετοχής αλλά και της εγγραφής στους εκλογικούς καταλόγους των ευρωεκλογών.

Αυτό που έθεσαν (οι φορείς) ως βασική αιτία ήταν ότι ένας αριθμός Ελλήνων επιλέγει να πάρει μέρος όχι στις ελληνικές ευρωεκλογές, δηλαδή για την ανάδειξη των Ελλήνων ευρωβουλευτών, αλλά για την ανάδειξη Γερμανών, Βέλγων, Σουηδών κ.ο.κ. ευρωβουλευτών.

Γιατί είναι προφανές ότι ένα πολύ μεγάλο μέρος αυτών των ανθρώπων έχει συνδέσει την τύχη του, τη ζωή του, το μέλλον του, τη δουλειά του με τις εξελίξεις και τις συνθήκες περισσότερο της χώρας που διαμένει και λιγότερο της Ελλάδας και επιλέγει να πάρει μέρος σε αυτές τις ευρωεκλογές. Και λέμε και καλά κάνει».

Τρολάρισμα Γκιόκα για την ψήφο των αποδήμων: «Αλλα θέλω κι άλλα κάνω πώς να σου το πω»

Τόνισε πως ένα σημαντικό μέρος αποδήμων μπορεί να αγαπούν την Ελλάδα και να έχουν ψυχικό δεσμό, αλλά δεν έχουν κοινωνικό και οικονομικό δεσμό με τη χώρα και διαμορφώνουν τη συνείδησή τους με βάση τις συνθήκες μιας άλλης χώρας.

Γι’ αυτό το λόγο είναι σημαντική η ύπαρξη κριτηρίων, ώστε όσοι ψηφίζουν στο εξωτερικό να έχουν συνθήκες ζωής που να προσομοιάζουν με εκείνες στο εσωτερικό.

Εξάλλου, όπως επεσήμανε, η ψήφος των αποδήμων αφορά και τους κατοίκους στο εσωτερικό της χώρας, αφού πχ για το 8ωρο θα καλείται να συναποφασίσει και κάποιους που:

«Δεν παίρνει σύνταξη στην Ελλάδα, δε φορολογείται στην Ελλάδα, δε δουλεύει εδώ»

κι ότι αυτό αποκρύπτεται τεχνηέντως από τους θιασώτες της ψήφου χωρίς κανένα ουσιαστικό κριτήριο.

Εξάλλου, κριτήρια για την ψήφο από το εξωτερικό προβλέπει και η νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, όσο και η νομοθεσία σε μια σειρά μεγάλων κρατών, όπως η Γερμανία και το Ηνωμένο Βασίλειο.

Απευθυνόμενος στον παρόντα αρμόδιο υπουργό Μάκη Βορίδη, ο Γιάννης Γκιόκας απάντησε πως:

«Εμείς υπερασπιζόμαστε την κοινή λογική, εσείς έχετε φτάσει να αρνείστε ακόμα αστικές λογικές, για να υπηρετείτε πολιτικά παιχνίδια».

Κλείνοντας, ο Γιάννης Γκιόκας τόνισε πως:

«Ως ΚΚΕ, προσεγγίσαμε, από την πρώτη στιγμή, το ζήτημα αυτό με θέσεις αρχών. Αυτό εξακολουθούμε να κάνουμε, μακριά από πολιτικά παιχνίδια, στα οποία συμμετέχουν όλα τα υπόλοιπα κόμματα, στις πλάτες των Ελλήνων αποδήμων και δίπλα στα προβλήματα που τους έχουν συσσωρεύσει, εδώ και χρόνια, με την πολιτική τους».

Τρολάρισμα Γκιόκα για την ψήφο των αποδήμων: «Αλλα θέλω κι άλλα κάνω πώς να σου το πω» (vid)

 

 

Πηγή: Κατιούσα μέσω: rovespieros.gr

ΠΡΟΜΕΛΕΤΗΜΕΝΟ ΕΓΚΛΗΜΑ !!!

 

 

Κοιτά να δεις κάτι συμπτώσεις:

Ο όμιλος του Μυτιληναίου προσπάθησε να κάνει εργοστάσιο εξόρυξης βωξίτη στην περιοχή.

Μετά από κινητοποίηση των κατοίκων η κατασκευή σταμάτησε.

ο ίδιος όμιλος ήθελε να στήσει και ανεμογεννήτριες στα Γεράνεια Όρη.

Μετά από κινητοποίηση των κατοίκων και αυτό σταμάτησε.

Για τις εξορύξεις βωξίτη και για τα αιολικά πάρκα εκκρεμούν τέσσερις αδειοδοτήσεις που δεν προχωρούν λόγω της προστασίας της δασικής έκτασης.

Το Συμβούλιο της Επικράτειας (ΣτΕ), εγκρίνει επι προεδρίας Σακελλαροπούλου απόφαση η οποία επιτρέπει την χορήγηση αδειών για κατασκευή αιολικών σε αναδασωτέες εκτάσεις.

Ξαφνικά ξεσπάει μεγάλη πυρκαγιά σε όλη την περιοχή, λίγες μέρες μετά την επικύρωση της απόφασης.

Η φωτιά ξεκίνησε 30 λεπτά από την στιγμή που το τελευταίο πυροσβεστικό γύρισε στην βάση του, και 1 ώρα από την καθηλωση των εναεριων.

Τον Μάιο δεν αναπτύσσεται πλήρως ο σχεδιασμός της πυροσβεστικης λόγω ελλειψης προσωπικού, και έτσι το βράδυ τα δάση δεν φυλαγονται.

Επίσης δεν έχει γίνει ακόμα η παραλαβή των εναέριων που νοικιάζει η πυροσβεστική υπηρεσία.

Να δείτε που τελικά θα εγκριθούν και οι τέσσερις αδειοδοτήσεις που εκκρεμούν τόσο καιρό (μαζί με αυτές για τις εξορύξεις βωξίτη) γιατί η καθυστέρηση έγκρισης και οι κινητοποιήσεις κατοίκων κάνουν κακό στην «υγιή επιχειρηματικότητα» και την «ανάπτυξη».

Έτσι λοιπόν τώρα που θα εγκριθούν οι άδειες, δεν θα «αναγκαστεί» ο καημένος ο επιχειρηματίας να επενδύσει σε Βουλγαρία και Βόρεια Μακεδονία (ξέρετε τη γείτονα χώρα που δεν τολμούν να πουν το επίσημο όνομά της)

Γιατί κουμάντο σε αυτό το τριτοκοσμικό κωλοχανείο δεν κάνουν τα πολιτικά ανδρείκελα, αλλά οι μαφιόζοι επιχειρηματίες εφοπλιστές και κάνεις δεν λέει κουβέντα. Και κανείς δεν τους έχει πάρει με τις πέτρες ακόμα. Ομερτά!

Anwar Jitou

Οχι στο νομοσχέδιο - έκτρωμα

Το Εθνικό Σχέδιο Ανάκαμψης που προπαγανδίζει η κυβέρνηση αποτελεί τη «γέφυρα» της Ελλάδας των μνημονίων και των μεταμνημονιακών δεσμεύσεων με το πανευρωπαϊκό «super μνημόνιο» του Ταμείου Ανάκαμψης της ΕΕ. Αποτελεί μια νέα αλυσίδα που σφιχταγκαλιάζει ασφυκτικά τους εργαζόμενους με τα δεσμά της εκμετάλλευσης. Περιέχει τη λίστα με περίπου 60 «μεταρρυθμιστικές» πρωτοβουλίες - προγράμματα, αντιλαϊκές ανατροπές που η νομοθέτησή τους, κατά τη γνωστή διαδικασία όλων των μνημονίων, θα «ξεκλειδώνει» εκταμιεύσεις δόσεων.

Ολα τα μέτρα που έχει πάρει ήδη η κυβέρνηση, αλλά και αυτά που περιλαμβάνονται στο νέο νομοσχέδιο - έκτρωμα για τα Εργασιακά, εντάσσονται στον στρατηγικό στόχο του κεφαλαίου για μεγαλύτερη «ευελιξία», για περισσότερα εργαλεία, ώστε να μειώνεται το «κόστος» εργασίας, να γίνεται πιο φθηνή η εργατική δύναμη. Είναι η στρατηγική που παρέχει τη δυνατότητα στους επιχειρηματικούς ομίλους να προσαρμόζουν χωρίς εμπόδιο την εργάσιμη μέρα στα μέτρα τους, με επώδυνες συνέπειες για τους εργαζόμενους.

Επιχειρείται να χτυπηθούν μεγάλες εργατικές κατακτήσεις που αποσπάστηκαν και κερδήθηκαν με αίμα και αγώνες. Ο αγώνας απέναντι σε αυτόν τον σχεδιασμό δεν είναι μάχη ιδεοληψίας όπως αναφέρει συχνά - πυκνά η κυβέρνηση, αλλά είναι μάχη για τη ζωή των εργαζομένων.

Ο σταθερός εργάσιμος χρόνος, το 8ωρο, η Κυριακή αργία είναι απαραίτητες πλευρές για την ξεκούραση των εργαζομένων, για την αξιοποίηση του ελεύθερου χρόνου, για την επαφή με τα παιδιά και την οικογένεια, για κοινωνικές δραστηριότητες. Η διεκδίκηση, η κατοχύρωση και η υπεράσπιση του 8ωρου από τον 19ο αιώνα έως σήμερα αποτελεί αφετηρία σε κάθε αγώνα, σε κάθε σύμβαση, σε κάθε μάχη μέσα στην ανειρήνευτη πάλη με τα αφεντικά, στο άδικο σύστημα της εκμετάλλευσης.

* * *

Κάθε εργαζόμενος, ανεξαρτήτως κλάδου και χώρου δουλειάς, πρέπει να μάθει για τις συνέπειες του νομοσχεδίου. Τον αφορά άμεσα! Το χτύπημα στον σταθερό ημερήσιο χρόνο εργασίας αλυσοδένει τον καθένα μας στη δουλειά και ο εργοδότης αποκτά επιπλέον όπλα στο διευθυντικό δικαίωμα που έχει στον ελεύθερο χρόνο μας, στην ξεκούρασή μας, στο χρόνο με την οικογένειά μας. Στοχεύουν στην πλήρη υποταγή της εργατικής - λαϊκής οικογένειας στις αξίες του κεφαλαίου, στην ανταγωνιστικότητα και στα κέρδη τους.

Για την κατάργηση του 8ωρου, η κυβέρνηση ιδιαίτερα τις τελευταίες μέρες έχει εξαπολύσει μια προπαγανδιστική εκστρατεία που συμπυκνώνεται στο εξής: «Οχι μόνο δεν καταργείται το 8ωρο, αλλά αντίθετα θωρακίζεται και μπαίνει τάξη στις συνθήκες αυθαιρεσίας που παρατηρούνται στους χώρους εργασίας». Υποστηρίζει ότι «δίνεται η δυνατότητα στον εργαζόμενο, αν το θέλει ο ίδιος, να ρυθμίσει με αίτημά του τις ώρες εργασίας με βάση τις ανάγκες του», «χωρίς να έχει απώλεια στις αποδοχές του», μέχρι και «να δουλεύει 4 μέρες τη βδομάδα»!

Στην προσπάθεια που κάνει η κυβέρνηση για να κοροϊδέψει και να λειάνει τις γωνίες σε ένα νομοσχέδιο που φέρνει τις ανατροπές του αιώνα, αναφέρει πως νομοθετεί την 4ήμερη εργάσιμη βδομάδα. Δεν λέει όμως ότι για να εργαστεί ένας εργαζόμενος 4 μέρες, θα πρέπει να δώσει «ψυχή και σώμα» μέχρι και τη φυσική του εξάντληση για ένα 6μηνο, να εργάζεται σαν το σκυλί 10ωρα και μαζί με τη μετακίνηση προς και από την εργασία του, να κοιμάται και να ξυπνάει δουλεύοντας. Με λίγα λόγια, ένας εργαζόμενος που δουλεύει 5ήμερο θα πρέπει να δουλεύει σε εξουθενωτικούς ρυθμούς για 50 ώρες ή για 60 ώρες το 6ήμερο, τη βδομάδα.

* * *

Αν κάποιος εργαζόμενος θεωρεί πως αξίζει τον κόπο μια τέτοια θυσία για να μπορεί να «μαζέψει ελιές», όπως αναφέρει η κυβέρνηση, πρέπει να πάρει υπόψη του την ενιαία δομή του νομοσχεδίου, με βάση την οποία η κάθε εργοδοσία εμπλουτίζει το οπλοστάσιο που έχει ήδη στα χέρια της για να ξεχειλώνει τον εργαζόμενο όσο και όποτε θέλει.

Η «νόμιμη» αύξηση των υπερωριών σε 150 ώρες σημαίνει αρχικά ότι ο εργαζόμενος θα επιτρέπεται νόμιμα να εργάζεται 10 ώρες στη δουλειά χωρίς να πληρώνεται την πρόσθετη υπερωριακή αμοιβή. Δευτερευόντως την υπόλοιπη περίοδο που υποτίθεται θα είχε το δικαίωμα να μπει σε καθεστώς «μειωμένης απασχόλησης», νόμιμα θα μπορεί να ενταχθεί σε νέο πρόγραμμα υπερωριών έως και 150 τον χρόνο! Δηλαδή αγγίζουμε ένα νούμερο που συνολικά οι υπερωρίες μπορούν να ξεπεράσουν τις 350 στη διάρκεια ενός έτους, από τις οποίες θα είναι πληρωμένες μόνο οι 150. Αρα θα υπάρχει και ένταση της εκμετάλλευσης και απλήρωτη εργασία.

Οι αναφορές δε της κυβέρνησης ότι κάθε μεταβολή στο χρόνο εργασίας θα είναι αποτέλεσμα εθελοντικής συμφωνίας του εργαζόμενου αποτελεί ισχυρή πρόκληση για κάθε εργαζόμενο που έχει βιώσει απολύσεις, που αντιμετωπίζει καθημερινά το διευθυντικό δικαίωμα στο χώρο δουλειάς του, από τις καθυστερήσεις στους μισθούς, τα παρακαλετά ρεπό έως τις μέρες άδειας που δικαιούνται και πολλές φορές γράφονται στο χιόνι.

Οσα ψέματα κι αν χρησιμοποιήσουν η κυβέρνηση και οι επιχειρηματικοί όμιλοι, το νομοθετικό έκτρωμα έρχεται για να δυναμώσει και να δώσει επιπλέον κάλυψη στην εργασιακή ζούγκλα. Παράλληλα για να φιμώσουν κάθε αγωνιστική φωνή που δεν θα δέχεται τις νέες συνθήκες εκμετάλλευσης και την ευελιξία, σχεδιάζουν τη νέα επίθεση στη συνδικαλιστική δράση, στο δικαίωμα στην απεργία. Επιδιώκουν να βάλουν ακόμα περισσότερα εμπόδια στην οργάνωση των εργαζομένων, να μετατρέψουν την απεργία σε συμβολική ή παράνομη ενέργεια.

* * *

Γι' αυτό χρειάζεται ενιαίος διεκδικητικός αγώνας, που θα έχει στο επίκεντρο την κατάργηση όλων των νόμων της διευθέτησης του χρόνου εργασίας, της ευελιξίας του παγώματος των μισθών, του χτυπήματος στη συνδικαλιστική δράση. Νόμοι που έχουν και τη σφραγίδα του ΣΥΡΙΖΑ, που σήμερα θεωρεί πως έχουμε μνήμη χρυσόψαρου.

Για όλα τα παραπάνω η απαξιωμένη ηγεσία της ΓΣΕΕ για άλλη μια φορά όχι μόνο είναι απούσα, αλλά ενεργητικά προσπαθεί να περάσει τον κυβερνητικό σχεδιασμό. Ψάχνει τις θετικές πλευρές του νομοσχεδίου και κάνει δήθεν παρεμβάσεις ώστε να περάσει ανέγγιχτος ο πυρήνας του. Η απεργία στις 6 Μάη από εκατοντάδες συνδικαλιστικές οργανώσεις του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα, κόντρα στη γραμμή και τις αποφάσεις της, όχι απλά πέτυχε, αλλά δίνει και το ρυθμό για τη συνέχεια.

Οι εργαζόμενοι πρέπει να προετοιμαστούμε από σήμερα κιόλας για την επόμενη μέρα, με το δυνάμωμα της οργάνωσής μας σε κάθε κλάδο και χώρο δουλειάς, για να διεκδικήσουμε ζωή και δουλειά με δικαιώματα. Για να μη γίνουμε δούλοι του 21ου αιώνα!

(Αναδημοσιεύεται από το newsit.gr)

Γιώργος ΠΕΡΡΟΣ
Μέλος της Εκτελεστικής Γραμματείας του ΠΑΜΕ

Με το «καλημέρα»

Με τη φωτιά που ξέσπασε το βράδυ της Τετάρτης στον Σχίνο Κορινθίας να έχει καταστρέψει πάνω από 20.000 στρέμματα δασικής έκτασης, σπίτια και εξοχικές κατοικίες, είναι παραπάνω από φανερό ότι και στη φετινή αντιπυρική περίοδο (διανύουμε μόλις την 21η μέρα από την έναρξή της) θα αποτυπωθεί με τα πιο μελανά χρώματα η διαχρονική εγκληματική πολιτική των κυβερνήσεων, που αφήνει ανυπεράσπιστα τα δάση και την περιουσία του λαού.

Εχει περάσει μόλις ενάμισης μήνας από τότε που το ΚΚΕ χτυπούσε «καμπανάκι κινδύνου» στη Βουλή, ζητώντας να δοθεί προτεραιότητα στα ζητήματα της πυρασφάλειας και της δασοπροστασίας.

Εχει, μάλιστα, σημασία ότι η προειδοποίηση αυτή γινόταν σε μια συγκυρία που η κυβέρνηση και τα άλλα αστικά κόμματα πανηγύριζαν για την κύρωση ενός πρωτοκόλλου συνεργασίας της Πυροσβεστικής Ελλάδας και Κύπρου, καλλιεργώντας κάλπικες προσδοκίες στον λαό ότι μ' αυτόν τον τρόπο θα αναβαθμιστούν οι επιχειρησιακές δυνατότητες και ότι θα κινδυνέψουμε λιγότερο από τις φωτιές.

Το ίδιο ισχύει και με την αναπροσαρμογή της Πολιτικής Προστασίας στα ευρωατλαντικά πρότυπα, με την ίδρυση γραφείου του ΝΑΤΟ μέσα στη νέα υπηρεσία και τη συνεργασία της με την Ευρωπαϊκή Αστυνομία, αντί η κυβέρνηση να ενισχύσει ουσιαστικά την πυροπροστασία και την πυρόσβεση.

Αλλά και το πρόγραμμα RESCUE της ΕΕ τον ίδιο στόχο υπηρετεί: Να κρύψει κάτω από τη διακρατική συνεργασία, που αυξάνει τάχα τα διαθέσιμα μέσα σε περίπτωση φωτιάς, τις τεράστιες ελλείψεις της Πυροσβεστικής σε μέσα και υποδομές, να τις νομιμοποιήσει στη συνείδηση του λαού, να μεταθέσει τις ευθύνες μακριά από το κράτος και την κυβέρνηση, που σε κάθε στραβοτιμονιά θα μπορεί να επικαλείται τις «ατέλειες» του ευρωπαϊκού μηχανισμού.

Τα στοιχεία όμως είναι αμείλικτα: Ο αριθμός των πυροσβεστών παραμένει τραγικά χαμηλός, μόλις 16.500 το 2020, πολύ πίσω από τις πραγματικές ανάγκες, με ελλιπή εξοπλισμό και μέσα. Και δεν είναι μόνο αυτό. Περίπου 1.700 από το προσωπικό της Πυροσβεστικής είναι εκτός επιχειρησιακού σχεδιασμού, καθώς στελεχώνουν τις υπηρεσίες των ιδιωτικών αεροδρομίων της «Fraport», του «Ελευθέριος Βενιζέλος», των ιδιωτικών οδικών αξόνων κ.λπ.

Επομένως, το παιχνίδι είναι χαμένο από τα ...αποδυτήρια για τα δάση και τον λαό, στο έδαφος της πολιτικής εμπορευματοποίησης της γης, που αποτελεί υπόβαθρο των εκατοντάδων εμπρησμών κάθε χρόνο.

Είναι, μάλιστα, χαρακτηριστικό ότι πολύ πριν από την προχτεσινή φωτιά και εν μέσω πανδημίας, η κυβέρνηση με fast track διαδικασίες, έφερε και ψήφισε νέο περιβαλλοντικό νόμο - εύφλεκτη ύλη για τα εναπομείναντα δάση στο όνομα της διευκόλυνσης των επενδύσεων.

Ανάμεσα σε άλλα, ο νόμος δίνει τη δυνατότητα να αναπτυχθούν τουριστικές επιχειρηματικές δραστηριότητες στον πυρήνα των Εθνικών Δρυμών της Πάρνηθας και του Σουνίου, ανοίγει τον δρόμο για περαιτέρω επέκταση επενδύσεων στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (ΑΠΕ), επαναφέρει το ζήτημα των «οικιστικών πυκνώσεων».

Δεν περνάνε, επίσης, απαρατήρητες οι καταγγελίες κατοίκων, εκπροσώπων φορέων, ακόμα και στελεχών της Τοπικής Διοίκησης, ότι η διαδικασία διαμόρφωσης των δασικών χαρτών, που βρίσκεται σε εξέλιξη, μπορεί και να ενθαρρύνει την εκδήλωση νέων πυρκαγιών, αφού «ό,τι γράψει» τώρα «δεν ξεγράφει».

Θυμίζουμε, άλλωστε, ότι βασικός σκοπός των δασικών χαρτών είναι «να καθαρίσουν το τοπίο» στη γη - εμπόρευμα, ώστε να «προσφερθεί» στους πεινασμένους για κέρδη μονοπωλιακούς ομίλους, διευκολύνοντας παράλληλα τη συγκέντρωση γης σε λίγα χέρια, σε βάρος των μικροϊδιοκτητών γης και των μικρομεσαίων αγροτοκτηνοτρόφων.

Κανένας εφησυχασμός δεν δικαιολογείται, λοιπόν, μπροστά στο καλοκαίρι, οπότε κάθε χρόνο καταγράφονται οι περισσότερες και μεγαλύτερες πυρκαγιές. Η πείρα από όλες τις φωτιές, κι από αυτήν της Κορινθίας, δείχνει ότι το κράτος γίνεται «επιτελικό» και ξεδιπλώνει τις ικανότητές του μόνο όταν πρόκειται να ανταποκριθεί στις ανάγκες των επιχειρηματικών ομίλων, να στηρίξει τα κέρδη τους.

Αντίθετα, όταν πρόκειται για τις λαϊκές ανάγκες, ακόμα και για τη στοιχειώδη προστασία της περιουσίας και της ζωής του λαού από φυσικά φαινόμενα, η «ατομική ευθύνη» και το «ο σώζων εαυτόν σωθήτω» έρχονται ως προκάλυμμα των μεγάλων ελλείψεων, της απουσίας οργανωμένου σχεδίου πρόληψης και διαχείρισης των καταστροφών, της λογικής του «κόστους - οφέλους» στην οργάνωση της προστασίας από τη φωτιά και τα άλλα φυσικά φαινόμενα.

ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΑ...

 

Το αντεργατικό νομοσχέδιο να μείνει στα χαρτιά!

Το αντεργατικό νομοσχέδιο που έχει πάρει πλέον πάνω του ο πρωθυπουργός, και όλο αυτό το διάστημα «προπαγανδίζει» ο υπουργός Εργασίας σε κανάλια και εφημερίδες, δεν είναι μία ακόμα αντεργατική παρέμβαση, αλλά εμπεριέχει τις «ανατροπές του αιώνα» και παράλληλα «δένει» σφιχτά τα μέτρα που έχουν παρθεί απ' όλες τις προηγούμενες κυβερνήσεις. Για τους εργαζόμενους και τις οργανώσεις τους πρέπει να αποτελέσει αιτία πολέμου!

Η κυβερνητική προπαγάνδα ψάχνει «τρύπες» για να γίνει πειστική, αντιστρέφει την πραγματικότητα παρουσιάζοντας τη «διευθέτηση» του χρόνου εργασίας και την κατάργηση του 8ωρου ως θετική εξέλιξη για τους εργαζόμενους. Προσπαθεί να ξεγλιστρήσει από τη συζήτηση για την κατάργηση του 8ωρου και την παρέμβαση συνολικά στον εργάσιμο χρόνο, πετώντας την μπάλα στην εξέδρα, μιλώντας για την πατρική άδεια, την ψηφιακή κάρτα κ.ο.κ.

Είναι προσπάθεια άμυνας, αποπροσανατολισμού, ώστε να ξεφύγει η συζήτηση από το κύριο: Πως η παρέμβαση που γίνεται στον χρόνο εργασίας είναι η καθοριστική πλευρά έντασης της εκμετάλλευσης, καθώς ο εργαζόμενος γίνεται πλαστελίνη στα χέρια της εργοδοσίας. Με το διευθυντικό δικαίωμα πάνω στον χρόνο εργασίας απορρυθμίζεται συνολικά η ζωή της εργατικής οικογένειας, δυναμώνει ακόμα περισσότερο η απλήρωτη εργασία στους ήδη παγωμένους νομοθετικά μισθούς.

* * *

Η «διευθέτηση» του χρόνου εργασίας όντως δεν είναι νέο όπλο στα χέρια των εργοδοτών! Στην κατοχύρωσή της έχουν συμβάλει όλες ανεξαιρέτως οι προηγούμενες κυβερνήσεις, όπως και ο ΣΥΡΙΖΑ, που αυτές τις μέρες θεωρεί πως αν και τα ρολόγια δεν σταματούν, σταματά η μνήμη μας. Ομως το όπλο της «διευθέτησης» η κυβέρνηση της ΝΔ το ενισχύει και το αναβαθμίζει! Δίνει μεγαλύτερη ελευθερία στην εργοδοσία για να απορρυθμίζει τον εργάσιμο χρόνο, αυξάνει τις απλήρωτες και «πληρωμένες» υπερωρίες, κυρίως όμως, με τους όρους της ατομικής διαπραγμάτευσης που εισάγει, ξεμοναχιάζει τους εργαζόμενους στα νύχια των επιχειρήσεων.

Η κυβέρνηση αναφέρει πως νομοθετεί την 4ήμερη εργάσιμη βδομάδα. Δεν υπάρχει πιο μεγάλο ψέμα από αυτό. Δεν λέει πως για να εργαστεί κάποιος εργαζόμενος 4ήμερο κάποια περίοδο μέσα στον χρόνο, θα πρέπει να λιώσει τα κόκαλά του όλο το υπόλοιπο διάστημα! Θα πρέπει τη μακρά περίοδο που θα ισχύει το 10ωρο να φτάνει στα όρια της εξάντλησης, να δουλεύει συνεχώς 50 ώρες το 5ήμερο ή 60 ώρες το 6ήμερο, τη βδομάδα.

Παράλληλα με την αύξηση των υπερωριών, ένας εργαζόμενος που θα εργάζεται 10 ώρες χωρίς να πληρώνεται τη 2ωρη υπερωρία, την υπόλοιπη περίοδο, που θεωρητικά θα έμπαινε σε καθεστώς «μειωμένης απασχόλησης» και δήθεν θα την «εξαγόραζε» με άδειες, με την αύξηση των υπερωριών στις 150 ώρες η επιχείρηση νόμιμα θα μπορεί να τον εντάξει σε αυτές! Με αυτόν τον τρόπο, αθροιστικά οι υπερωρίες μπορούν να ξεπεράσουν τις 350 στη διάρκεια ενός χρόνου, από τις οποίες θα πληρώνονται μόνο οι 150. Φυσικά, όλα τα παραπάνω δεν θα ελεγχθούν με την ψηφιακή κάρτα, που τάχα θα λύσει τα πάντα, καθώς δεν είναι θέμα τεχνολογίας η ασυδοσία των επιχειρήσεων.

* * *

Η κυβέρνηση αναφέρει πως οι αλλαγές στον χρόνο εργασίας θα γίνονται με την «εθελοντική» συμφωνία του εργαζόμενου. Το μόνο εθελοντικό δικαίωμα που αναγνωρίζεται στον εργαζόμενο αυτήν τη στιγμή είναι το δίλημμα «μαχαίρι ή πιστόλι». Το διευθυντικό δικαίωμα το ζούμε ήδη στο πετσί μας και χωρίς να έχει περάσει το νομοσχέδιο! Είναι το δικαίωμα στον εκβιασμό, στην απειλή και στην απόλυση.

Γι' αυτό η κυβέρνηση επιδιώκει παράλληλα να βάλει χέρι στα σωματεία με το ηλεκτρονικό φακέλωμα των μελών τους, να ορίζει όρους κανόνες στη λειτουργία και στις συνελεύσεις τους, με στόχο τη χειραγώγησή τους. Επιδιώκει να δυσκολέψει ακόμα περισσότερο την οργάνωση των εργατών, να περάσει τη μηδενική αντίσταση στους χώρους δουλειάς, να μετατρέψει την απεργία σε συμβολική ενέργεια. Αρα το αντεργατικό νομοσχέδιο δεν γίνεται να αντιμετωπιστεί τμηματικά και με επιμέρους πλευρές, αλλά ως μια ενιαία στρατηγική, που έχει αρχή, μέση και τέλος.

Η απαξιωμένη πλειοψηφία της ΓΣΕΕ, ο χρήσιμος εταίρος της κυβέρνησης που δήθεν εκπροσωπεί τους εργαζόμενους, κυρίως με τη γραμμή της και δευτερευόντως με την εικόνα της προκαλεί τον χλευασμό της από τους εργαζόμενους. Αυτές τις μέρες αναζητά τις «θετικές πλευρές» του νομοσχεδίου κάνοντας δήθεν παρεμβάσεις, ώστε να μείνει στο απυρόβλητο και αλώβητος ο πυρήνας του.

Η απεργία στις 6 Μάη, κόντρα στην πλειοψηφία της ΓΣΕΕ που παρέτεινε τις αργίες μαζί με την κυβέρνηση, πραγματοποιήθηκε με επιτυχία. Οι εκατοντάδες απεργιακές αποφάσεις από συνδικαλιστικές οργανώσεις, η ακινητοποίηση εργοστασίων, χώρων δουλειάς, καραβιών, ΜΜΜ σε κάθε πόλη είναι η ελπίδα για τις μάχες που ακολουθούν, για να μείνει αυτό το νομοσχέδιο στα χαρτιά.

(Αναδημοσιεύεται από το «newsbeast.gr»)

Θανάσης ΓΚΩΓΚΟΣ
Μέλος της διοίκησης της ΓΣΕΕ, μέλος της Εκτελεστικής Γραμματείας του ΠΑΜΕ