Η ρωγμή του ιστορικού χρόνου: τι σου ζητάμε ρε;

 

Σκίζουν τα ρούχα τους απ’ το δήθεν πάθος τους να υπερασπιστούν την αυτοδιάθεση του γυναικείου σώματος – εναντίον ενός δεξιού / χριστιανικού συνεδρίου για την «υπογονιμότητα» και την οικογένεια… Όμως είναι ακριβώς οι ίδιοι, μα ακριβώς οι ίδιοι, που επιδιώκουν και ορέγονται να απαγορεύσουν οποιαδήποτε αυτοδιάθεση οποιουδήποτε σώματος, γυναικείου, αντρικού, παιδικού, ηλικιωμένου, οποιασδήποτε φυλής… Είναι οι ανθρωποφύλακες του «εμβολιάσου ρε, τι σου ζητάμε;».

Θα ήταν εύκολο και δίκαιο να μιλήσουμε για τους πρεζάκηδες της εξουσίας – αλλά θα ήταν ρηχό και επιφανειακό. Η παλιά αυτοδιάθεση, η αληθινή, εκείνη που παριστάνουν ότι υμνούν οι φύλακες του συστήματος, έχει πεθάνει προ πολλού – απλά κάνουν κάθε τόσο το μνημόσυνό της. Αντίθετα η εικονική “αυτοδιάθεση”, η “αυτοδιάθεση” του “δώστε μου γενετική μηχανική, cyber transformation και ψηφιακή επαύξηση να πέσω επάνω της με χαρά”, αυτή πράγματι κουρντίζεται για να κατακτήσει το κοινωνικό πεδίο. Είναι η “αυτοδιάθεση” του δούλου στο “τέλος του παιχνιδιού” του Μπέκετ: (η μοιρολατρεία) μιας διαλεκτικής ιστορικής αντίθεσης αφέντη και υπηρέτη, την οποία όλοι ζουν μ’ έναν τρόπο που τους διαφεύγει, αλλά απ’ την οποία κερδίζει μόνο τ’ αφεντικό.

Στην καλύτερη: είναι η «αυτοδιάθεση» του εξαρτημένου. Η «ελευθερία να υπακούς»….

Κάνουν παράσταση οι λακέδες της εξουσίας όταν κτυπιούνται για την “αυτοδιάθεση”. Είναι οι σφουγγοκωλάριοι της καπιταλιστικής αναδιάρθρωσης. Τα κωλόχαρτα της Ιστορίας. Σαν μαριονέτες τραβάνε τα μαλλιά τους για να αποδείξουν πόσο νοιάζονται για τα σώματα. Για να μπορούν πριν και μετά να τα πετάξουν σε “κοινές δεξαμενές” κατά βούληση, με κάθε άλλοθι και αθώο ύφος. Να τα πετάξουν εκτελώντας τις διαταγές, με την ελπίδα ότι θα την γλυτώσουν. Για να μπορούν να λένε “μα η σχέση κόστους / οφέλους είναι καλή!” – εννοώντας ότι τα συμφέροντα των φαρμακομαφιών είναι κάπως λιγότερο φονικά απ’ έναν υπερδιογκωμένο τσαχπίνη· αλλά μια χαρά σκοτώνουν και σακατεύουν βιοτεχνολογικά.

Κανείς δεν θα γλυτώσει απ’ την ρωγμή του χρόνου. Μέσα σ’ αυτήν, μέσα απ’ αυτήν, μόνο ο ιστορικός υλιστής μπορεί να δει έγκαιρα την αστραπή της στιγμής του κινδύνου. 

Πηγή: Sarajevo

Βλέπε ακόμη σχετικά:

• "Αυτοί ξέρουν" (1+2)
• Του αγίου πνεύματος της εξουσίας – ανήμερα…
• Τρώνε, πίνουν και σκοτώνουν…

«Θέατρο πολέμου» το διαδίκτυο και η τεχνολογία

 

 

ΚΥΒΕΡΝΟΕΠΙΘΕΣΕΙΣ ΜΕΤΑΞΥ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΚΕΝΤΡΩΝ

Κράτη και μονοπώλια κατασκευάζουν, αξιοποιούν, υποκλέπτουν ή «φυτεύουν» κενά ασφαλείας, σε έναν ανελέητο πόλεμο στον κυβερνοχώρο

 

Με τον κυβερνοχώρο να αναδεικνύεται ραγδαία σε «θέατρο πολέμου» ανάμεσα σε ανταγωνιστικά ιμπεριαλιστικά κέντρα, οι κυβερνοεπιθέσεις κλιμακώνονται την τελευταία δεκαετία, ως ένα υβριδικό όπλο για να πληγούν τα αντίπαλα συμφέροντα.

Τέτοιες επιθέσεις εκδηλώνονται σχεδόν καθημερινά, για διάφορους σκοπούς, όπως στοχευμένες παρακολουθήσεις αξιωματούχων ή παρακολουθήσεις σε μαζική κλίμακα για την υποκλοπή δεδομένων, για προπαγανδιστικούς σκοπούς, για την πρόκληση οικονομικών ή άλλου είδους πληγμάτων σε κρατικές και στρατιωτικές δομές και υποδομές, αλλά και σε επιχειρηματικούς ομίλους.

Καθόλου τυχαία, το 2016 το ΝΑΤΟ ανακήρυξε τον κυβερνοχώρο ως έναν από τους «τομείς επιχειρήσεων» στους οποίους η ιμπεριαλιστική συμμαχία αναπτύσσει δραστηριότητα, ενώ το 2018, ο Πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντ. Τραμπ, υπέγραψε ένα προεδρικό διάταγμα, με το οποίο «χαλάρωσε» τους περιορισμούς της CIA στη χρήση ψηφιακών όπλων σε μυστικές επιχειρήσεις.

Το «πολύ επιθετικό» διάταγμα, όπως το χαρακτήρισε αξιωματούχος της αμερικανικής κυβέρνησης, «έδωσε στην υπηρεσία πολύ συγκεκριμένες δικαιοδοσίες για να κάνει πραγματικά επιθετικό τον αγώνα ενάντια σε αντίπαλες χώρες». Στο έγγραφο, ως στόχοι αναφέρονται η Ρωσία, η Κίνα, το Ιράν και η Βόρεια Κορέα.

Είναι ξεκάθαρο πως στη συντριπτική πλειοψηφία των κυβερνοεπιθέσεων εμπλέκονται άμεσα ή έμμεσα κρατικές υπηρεσίες, οι οποίες είναι σε θέση να αναπτύξουν ή να αποσπάσουν την υψηλή τεχνολογία που απαιτείται γι' αυτόν το σκοπό και είναι δύσκολο να ανιχνευθεί. Επίσης, οι κυβερνοεπιθέσεις βρίσκονται στην «γκρίζα ζώνη» της διεθνούς διπλωματίας, καθώς καμία - μέχρι στιγμής - δεν έχει χαρακτηριστεί ως «πράξη πολέμου», ανεξάρτητα από το εύρος της καταστροφής που προκάλεσε.

Μεγάλης κλίμακας επιθέσεις

Χαρακτηριστικό παράδειγμα μεγάλης κλίμακας κυβερνοεπίθεσης είναι αυτή στην εταιρεία «Colonial Pipeline», που δημιούργησε αλυσιδωτά προβλήματα στην τροφοδότηση πολιτειών των ΗΠΑ με καύσιμα, αλλά και η επίθεση που δέχτηκε το 2017 το λογισμικό του εθνικού συστήματος Υγείας της Βρετανίας.

Μια από τις μεγαλύτερες σε εύρος επιθέσεις των τελευταίων ετών είναι αυτή που δέχτηκε πέρυσι η μεγάλη αμερικανική εταιρεία τεχνολογίας «Solar Winds». Χάκερς εμφύτευσαν έναν κακόβουλο κώδικα στο σύστημα λογισμικού της εταιρείας, το «ORION», που χρησιμοποιείται από περίπου 33.000 πελάτες της για τη διαχείριση συστημάτων πληροφορικής.

Ο κώδικας δημιούργησε μια «κερκόπορτα» στα συστήματα πληροφορικής των πελατών της «Solar Winds», τα οποία οι χάκερς χρησιμοποίησαν στη συνέχεια για να εγκαταστήσουν άλλο κακόβουλο λογισμικό, το οποίο τους επέτρεψε να αποκτήσουν πρόσβαση σε δεδομένα εταιρειών και οργανισμών. Ηταν μια κατασκοπευτική επιχείρηση με τεράστιο αντίκτυπο στη διεθνή διπλωματία και στην αγορά, λόγω της βαρύτητας των κρατικών υπηρεσιών και του μεγέθους των εταιρειών που υποκλάπηκαν τα στοιχεία τους.

Ανάμεσα στις αμερικανικές υπηρεσίες, ήταν τμήματα του Πενταγώνου, του υπουργείου Εσωτερικής Ασφάλειας, του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, του υπουργείου Ενέργειας, της Εθνικής Διοίκησης Πυρηνικής Ασφάλειας και του υπουργείου Οικονομικών, ενώ η «μόλυνση» επεκτάθηκε και σε μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους, όπως τη «Microsoft», την «Cisco», την «Intel» και τη «Deloitte», αλλά και μία από τις μεγαλύτερες αμερικανικές εταιρείες κυβερνοασφάλειας, τη «Fire Eye».

Η επιχείρηση πέρασε απαρατήρητη για μήνες και αποκαλύφθηκε τον Δεκέμβρη του 2020. Οπως ανακοίνωσε η «Fire Eye», τα συστήματά της προσβλήθηκαν «από ένα κράτος με κορυφαίες επιθετικές ικανότητες» σε μια επιχείρηση που χρησιμοποιήθηκαν «νέες τεχνικές» για να κλαπούν ψηφιακά εργαλεία της εταιρείας, τα οποία «οι επιτιθέμενοι θα μπορούσαν ενδεχομένως να χρησιμοποιήσουν σε άλλες επιθέσεις».

Μέσα σε λίγες μέρες από την αποκάλυψη της επίθεσης, τουλάχιστον 200 οργανισμοί σε όλο τον κόσμο ανέφεραν ότι επηρεάστηκαν από αυτή. Ανάμεσά τους το ΝΑΤΟ, η βρετανική κυβέρνηση, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και άλλοι. Η επίθεση αξιοποιήθηκε από την τότε κυβέρνηση Τραμπ σε βάρος της Κίνας, την οποία έδειξε ως ενορχηστρωτή, ενώ στη συνέχεια η κυβέρνηση Μπάιντεν έστρεψε το δάχτυλο προς τη Ρωσία, στην οποία επέβαλε νέες κυρώσεις με αφορμή αυτήν την επίθεση.

Τα πολύτιμα «κενά ασφαλείας»

Τέτοιας κλίμακας κυβερνοεπιθέσεις γίνονται δυνατές με την αξιοποίηση κενών ασφαλείας, των επονομαζόμενων «Zero-Day» Exploits (ZD). Οπως αποκαλύφθηκε από το «Wikileaks», μόνο για το λειτουργικό σύστημα κινητών τηλεφώνων «Android» της «Google», η CIA διέθετε 24 τέτοια κενά ασφαλείας το 2016, τα οποία είτε ανακάλυψε η ίδια, είτε τα απέκτησε από το βρετανικό Κυβερνητικό Αρχηγείο Επικοινωνιών (GCHQ), την Υπηρεσία Εθνικής Ασφάλειας των ΗΠΑ (NSA) και άλλες πηγές.

Η πρόσβαση σε τέτοια τεχνογνωσία απαιτεί μεγάλα ποσά, που μόνο κρατικές υπηρεσίες και μεγάλοι μονοπωλιακοί όμιλοι μπορούν να διαθέσουν. Σε έκθεση της «Fire Eye» καταγράφονται μάλιστα μια σειρά από εταιρείες που επέτρεψαν σε διάφορα κράτη να αποκτήσουν τέτοιες δυνατότητες, όπως η ισραηλινή «NSO Group», η αγγλογερμανική «Gamma Group» και η ιταλική «Hacking Team».

Τη συγκέντρωση των ZD από την αμερικανική κυβέρνηση είχε επιβεβαιώσει σε ομιλία του το 2015 και ο διευθυντής της NSA. Το 2017 όμως ένας άγνωστος ανταγωνιστής, που κατάφερε να υποκλέψει τη NSA, χρησιμοποίησε τα κενά ασφαλείας που έβαλε στο χέρι για να εξαπολύσει μια μεγάλης κλίμακας επίθεση, με την κωδική ονομασία «Wanna Crypt», κάνοντας μέχρι και την «Microsoft», τα συμφέροντα της οποίας θίχτηκαν από την επίθεση, να ζητήσει από την κυβέρνηση των ΗΠΑ να σταματήσει τη συγκέντρωση ZD, καθώς «επανειλημμένα, τα κενά ασφαλείας στα χέρια των κυβερνήσεων έχουν διαρρεύσει στο δημόσιο τομέα και έχουν προκαλέσει εκτεταμένες ζημιές».

Απαντώντας, η NSA ισχυρίστηκε ότι η ίδια έχει δημοσιοποιήσει πάνω από το 91% των κενών ασφαλείας που έχει ανακαλύψει και ότι μόλις το 9% διατηρήθηκε «για λόγους εθνικής ασφάλειας», είτε επιδιορθώθηκε από τους προμηθευτές! Σύμφωνα όμως με μελέτες, τα ποσοστά είναι εντελώς αντίστροφα: Μόλις το 5% των ZD που διατηρούν κυβερνήσεις, επιχειρήσεις και μονοπώλια αποκαλύπτονται δημόσια, με το 25% από το συνολικό απόθεμα να διατηρείται για περισσότερα από 9,5 χρόνια!

Ο κλέψας, του κλέψαντος...

Οπως αποκαλύφθηκε μάλιστα το 2013 σε άρθρο του «Technology Review», περιοδικού του αμερικανικού πανεπιστημίου MIT, η NSA συνεργάστηκε με αμερικανικές εταιρείες προκειμένου να κατασκευαστούν τσιπάκια και άλλα είδη hardware με «πίσω πόρτες», τις οποίες αξιοποιεί σε επιχειρήσεις παρακολούθησης.

Η πιο γνωστή χρήση των ZD αφορά το «Stuxnet», έναν ιό που αναπτύχθηκε από τη NSA και την αντίστοιχη υπηρεσία του Ισραήλ, για να διεισδύσει και να σαμποτάρει το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα. Πριν από την αποκάλυψή του το 2010, το «Stuxnet» εκμεταλλευόταν άγνωστα μέχρι τότε πολλαπλά κενά ασφαλείας λογισμικού της «Microsoft», της «Realtek» και της «Siemens» για να διεισδύσει στις εγκαταστάσεις χωρίς να ενεργοποιήσει «συναγερμούς» ασφαλείας.

Σύμφωνα με όσα είδαν το φως της δημοσιότητας, οι ΗΠΑ διέθεταν στο ψηφιακό τους οπλοστάσιο περισσότερα από ένα «εκμεταλλεύσιμα» κενά ασφαλείας στο hardware που χρησιμοποιούσε τότε το Ιράν.

Επίσης, το 2015, ερευνητές ασφαλείας στο «Kaspersky Lab» ανακάλυψαν λογισμικό υποκλοπής, «προφανώς ανεπτυγμένο από κρατικό παράγοντα», «θαμμένο» στο hardware σκληρών δίσκων μεγάλων εταιρειών όπως η «Seagate», η «Toshiba» και η «Western Digital». Το λογισμικό επέτρεπε στον χειριστή του να συλλέγει δεδομένα και να χαρτογραφεί δίκτυα που διαφορετικά θα ήταν απρόσιτα. Ηταν μάλιστα εγκατεστημένο με τέτοιο τρόπο, ώστε να μην μπορεί να διαγραφεί ακόμα και αν εντοπιστεί!

Χαρακτηριστική είναι τέλος η αξιοποίηση αυτής της τεχνολογίας και στους ανταγωνισμούς μεταξύ μονοπωλίων.

Για παράδειγμα, τη μέρα που η «Apple» ανακοίνωνε την κυκλοφορία του iPhone 11, οι ερευνητές ασφαλείας της «Google», της μεγαλύτερης ανταγωνίστριάς της, έδωσαν στη δημοσιότητα μια λίστα ιστοσελίδων που αξιοποιούσαν για περίπου δύο χρόνια κενά ασφαλείας στο λειτουργικό σύστημα των iPhone για να παραβιάσουν τις συσκευές, προειδοποιώντας ένα δισεκατομμύριο χρήστες της «Apple» ότι μπορεί να έχουν πέσει θύματα επίθεσης...

Δ. Μ.

 

Ριζοσπάστης 

Η διοίκηση του Νοσοκομείου Χίου, παραδίδει στους ιδιώτες και την υπηρεσία πλυντηρίων!

 

Αμετανόητη και ασταμάτητη η διοικήτρια του νοσοκομείου Χίου, πιστή στο πνεύμα της κυβερνητικής πολιτικής της ΝΔ, που προωθεί με κάθε τρόπο και μέσο ότι έχει απομείνει όρθιο από το Δημόσιο σύστημα υγείας στους ιδιώτες, συνεχίζει το καταστροφικό  της έργο και παραδίδει στους εργολάβους και την υπηρεσία των πλυντηρίων, ψηφίζοντας ομόφωνα την οικονομικοτεχνική μελέτη, όπου βγάζει και πάλι, όπως και στον υπόθεση της καθαριότητας, φθηνότερο τον ιδιώτη εργολάβο,  έναντι της πρόσληψης επικουρικού προσωπικού   κατά 2.000ευρώ μη περιλαμβανομένου του ΦΠΑ(;)…

Σύσσωμο  το ΔΣ του Νοσοκομείο (διορισμένα και αιρετά μέλη) σε αγαστή συνεργασία με την κυβέρνηση  της ΝΔ και την 2^η ΥΠΕ, εκμεταλλευόμενοι όλους τους νόμους και τις νομολογίες των τελευταίων 20 ετών βάλθηκαν να επαναφέρουν  το μεσαιωνικό εργασιακό καθεστώς των εργολάβων με τα εξοντωτικά ωράρια, τους πενιχρούς μισθούς την απλήρωτη εργασία, τα μειωμένα δικαιώματα  και τους γνωστούς σε όλους μας εκβιασμούς.  

Η απόφαση αυτή βέβαια δεν αποτελεί  κεραυνό εν αιθρία, αφού διοίκηση και 2^η ΔΥΠΕ φρόντισαν πρώτα να αποψιλώσουν σταδιακά από μόνιμο και επικουρικό προσωπικό την εν λόγω υπηρεσία και με δήθεν προσχηματικές τακτικές και κωλυσιεργίες δεν προέβησαν στην πρόσληψη επικουρικού προσωπικού, αφήνοντας την κατάσταση αυτή να διαιωνίζεται φτάνοντας στο μη παρέκει.

Η αγοραία λογική κόστους-οφέλους, του διοικητικού συμβουλίου  και της κυβέρνησης της ΝΔ  που εκπροσωπούν, που μεταφράζεται στη δήθεν εξοικονόμηση χρημάτων  γίνεται  φυσικά σε βάρος των εργασιακών δικαιωμάτων και των δυνατοτήτων επιβίωσης  των εργαζομένων. 

Βέβαια, μετά την κατάργηση του 8ωρου και την υπερψήφιση του νόμου  «Χατζηθάφτη» από την βουλή, τίποτε πια  δεν θα μας εξέπληττε, ακόμα και η  διάλυση του ΕΣΥ!!!  

Δεν θα κάνουμε πίσω.  Η σιγή νεκροταφείου και ο βούρδουλας του εργοδότη που επιχειρούν να μας επιβάλουν δεν θα περάσουν. Δεν θα μείνουμε με δεμένα χέρια μπροστά στη νέα αντεργατική πρόκληση κυβέρνησης ΝΔ και διοίκησης.

Απαιτούμε:

• -Να σταματήσει κάθε διαδικασία παράδοσης των υπηρεσιών του Νοσοκομείου στα εργολαβικά συμφέροντα.
• -Μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού όλων των κλάδων.
• -Να μην επανέλθουν οι εργολαβικές εταιρείες.
• -Να μην απολυθεί κανένας συνάδελφος. Να μονιμοποιηθούν όλοι οι εργαζόμενοι με ελαστικές εργασιακές σχέσεις.
• -Επανασύσταση όλων των οργανικών θέσεων του Νοσοκομείου σε καθαριότητα, σίτιση κλπ., που έχουν καταργηθεί.

 

Για το ΔΣ του ΣΕΣΝΟΧ

Ο Πρόεδρος                                                                                                    Η Γραμματέας

Λαμπαδοχυτός Γιάννης                        

Ανεμογεννήτριες στον Όλυμπο; – ΛΑΣΥ Θεσσαλίας: Δε θα σταματήσουν, αν δεν τους σταματήσουμε με αγώνα!

 

Εν μέσω πανδημίας, η κυβέρνηση και η Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας, επιταχύνουν την έγκριση αιτημάτων επιχειρηματικών ομίλων για εγκατάσταση αιολικών σταθμών σε διάφορες ορεινές περιοχές της Θεσσαλίας, ταυτόχρονα με την εγκατάσταση χιλιάδων φωτοβολταϊκών, με την συναίνεση επί της ουσίας της Περιφερειακής Αρχής Θεσσαλίας και των Δημοτικών Αρχών.

Μετά τις βουνοκορφές των Αγράφων και του Ασπροποτάμου, που ήδη γίνονται εργασίες τοποθέτησης γιγαντιαίων ανεμογεννητριών επιχειρηματικών ομίλων, η κυβέρνηση της Ν.Δ δρομολογεί την εγκατάσταση ιδιωτικών ανεμογεννητριών στον Όλυμπο, αργότερα στον Κίσσαβο και στο Πήλιο.

Συγκεκριμένα ετοιμάζει το «έδαφος» για εγκατάσταση ανεμογεννητριών μέσα σε δασικές εκτάσεις, κοντά στα χωριά Καλλιπεύκη και Καρυά, στα νότια του εθνικού δρυμού Ολύμπου, στους βόρειους πρόποδες του Κάτω Ολύμπου, στη θέση Τούμπα Ελασσόνας, ενάμισι τετραγωνικό χιλιόμετρο από περιοχή NATURA, στο όρος Γκονταμάνι και κοιλάδα Ροδιάς.

Ανεμογεννήτριες για χάρη των κερδών των επιχειρηματικών ομίλων ακόμα και στον Όλυμπο, που έχει αναδειχθεί ως ένα από τα έξι βουνά και τόπους της Ελλάδας που είναι παγκόσμιας σημασίας η προστασία του.

Η περιφερειακή αρχή Θεσσαλίας (Ν.Δ) και οι δημοτικές αρχές Τεμπών (Ν.Δ) και Ελασσόνας (ΚΙΝΑΛ-ΣΥΡΙΖΑ) που γνωμοδοτούν θετικά για ΜΠΕ και στηρίζουν την υλοποίηση των επιχειρηματικών επενδύσεων και στον τομέα των ΑΠΕ, σιωπούν ακόμα και μπροστά στην άλωση του Ολύμπου, από τους επιχειρηματικούς ομίλους που ετοιμάζουν την εγκατάσταση ανεμογεννητριών.

Βάζουν πλάτη στην υλοποίηση της αντιλαϊκής πολιτικής της Ε.Ε και των αστικών κυβερνήσεων (Ν.Δ, ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ) για απελευθέρωση και ιδιωτικοποίηση της ενέργειας μέσω της στρατηγικής για την “πράσινη ανάπτυξη”, δηλαδή την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από επιχειρηματίες μέσω ΑΠΕ, στοχεύοντας έτσι να βρουν επενδυτική διέξοδο τα συσσωρευμένα κεφάλαια των μονοπωλίων, τα οποία συμπληρώνονται και με κρατικό χρήμα μέσω επιδοτήσεων ή του «πράσινου ταμείου», επιδιώκοντας την αύξηση των κερδών τους, μετατρέποντας παράλληλα σε ακριβό εμπόρευμα την ενέργεια, που την στερούνται όσοι αδυνατούν να πληρώσουν γιατί έμειναν άνεργοι ή μειώθηκε δραστικά το εισόδημά τους.

Υποτίθεται ότι η “πράσινη ανάπτυξη” προωθείται με πρόσχημα την προστασία του περιβάλλοντος και την αποτροπή της κλιματικής αλλαγής. Τι μεγαλύτερο ψέμα απ’ αυτό;

Φτάνει να δει κανείς την τεράστια περιβαλλοντική καταστροφή που προκαλούν οι επιχειρηματικοί όμιλοι που εγκαθιστούν τις ανεμογεννήτριες στο 80% των βουνοκορφών των Αγράφων, σε μεγάλη έκταση στον Ασπροπόταμο και σε άλλα βουνά της χώρας μας, καταστρέφοντας χιλιάδες στρέμματα δάσους, «φυτεύοντας» χιλιάδες τόνους μπετόν, σιδήρου και άλλων υλικών, διανοίγοντας πολλά χιλιόμετρα νέους δρόμους σε κορυφογραμμές και πλαγιές, σε προστατευόμενα λόγω της ευαισθησίας τους οικοσυστήματα, στήνοντας νέες εναέριες γραμμές πυλώνων υψηλής τάσης σε απόκρημνες και δασωμένες περιοχές ιδιαίτερου φυσικού κάλλους.

Τώρα έβαλαν στο στόχαστρο να στήσουν ανεμογεννήτριες και στην παρθένα φύση του Ολύμπου, σε δασική έκταση και προστατευόμενη περιοχή, να καταστρέψουν και τον Όλυμπο, αλλά και τον Κίσσαβο, το Πήλιο, για τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων. Άλλωστε η κυβέρνηση της Ν.Δ, πατώντας πάνω σε νομοθετήματα και της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, ψήφισε μια σειρά περιβαλλοντοκτόνα μέτρα που διευκολύνουν  τις καπιταλιστικές επενδύσεις σε ΑΠΕ, τουρισμό, κατασκευές, σε δασικές και προστατευόμενες περιοχές.

Ανάλογες παρεμβάσεις έχουμε και με την εγκατάσταση χιλιάδων φωτοβολταϊκών σε ημιορεινές και ορεινές περιοχές της Θεσσαλίας, σε δασικές εκτάσεις, αλλά και σε γη υψηλής γεωργικής παραγωγικότητας, σε βοσκοτόπια, αποστερώντας απολύτως χρήσιμα αγροτοδιατροφικά προϊόντα από το λαό μας, που εισάγονται από το εξωτερικό.

Δεν θα σταματήσουν, αν δεν τους σταματήσει ο λαός με τους αγώνες του.

Η Λαϊκή Συσπείρωση Θεσσαλίας, είναι αντίθετη σε κάθε σχεδιασμό εγκατάστασης ανεμογεννητριών στον Όλυμπο, στο Κίσσαβο και στο Πήλιο. Αγωνίζεται για να σταματήσει η εγκατάσταση των ανεμογεννητριών στις βουνοκορφές των Αγράφων και του Ασπροποτάμου και στηρίζει τις λαϊκές κινητοποιήσεις ενάντια στους σχεδιασμούς επιχειρηματικών ομίλων, κυβέρνησης, περιφέρειας και δήμων.

Η εγκατάσταση των ανεμογεννητριών που προωθείται στα βουνά της Θεσσαλίας, δεν γίνεται στο πλαίσιο μιας ισόρροπης ανάπτυξης για την ικανοποίηση των ενεργειακών αναγκών του λαού, αλλά του κεφαλαίου, που σκοπό έχουν αποκλειστικά το κέρδος, θυσιάζοντας γι’ αυτό και το φυσικό περιβάλλον.

Θεωρεί ότι οι επιχειρηματικές επενδύσεις σε ΑΠΕ και γενικότερα στην ενέργεια, θα έχουν πολλαπλές αρνητικές συνέπειες στους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα της περιοχής. Συγκεκριμένα:

α) Δεν θα συμβάλουν στην παροχή φθηνής ενέργειας -ηλεκτρικού ρεύματος- για το λαό. Το αντίθετο, μέσω της επέκτασης της ιδιωτικοποίησης, η τιμή του ρεύματος που πληρώνουν τα λαϊκά νοικοκυριά αυξάνεται και μέσω του τέλους Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας.

β) Δεν προστατεύουν το περιβάλλον, όπως ισχυρίζονται. Αντίθετα, επειδή ακριβώς γίνονται με σκοπό το κέρδος, επιφέρουν μεγάλες καταστροφές στους παραπάνω ορεινούς όγκους, στα δάση και γενικότερα στο περιβάλλον.

γ) Καταπατήσεις περιουσιών κατοίκων σε, περιπτώσεις όπου περνούν δρόμοι ή κατασκευάζονται πυλώνες μέσα από ιδιοκτησίες.

δ) Τέλος, μέσω ενός περίπλοκου συστήματος θυγατρικών εταιριών, εργολαβιών και υπεργολαβιών, γίνεται προσπάθεια να χτυπηθεί κάθε εργασιακό δικαίωμα, να πέσουν οι μισθοί των εργαζομένων στα έργα αυτά.

Σήμερα η χώρα μας έχει τις υλικές προϋποθέσεις για να καλύψει τις ανάγκες των λαϊκών νοικοκυριών και της βιομηχανίας σε ενέργεια. Διαθέτει έμπειρο, πολυάριθμο εργατικό δυναμικό υψηλής τεχνολογικής και επιστημονικής ειδίκευσης. Διαθέτει σημαντικές εγχώριες ενεργειακές πηγές, όπως ο λιγνίτης, το υδάτινο δυναμικό, τον αέρα, τον ήλιο. Αν όλα αυτά τα μέσα κοινωνικοποιηθούν, στα πλαίσια του εθνικού κεντρικού επιστημονικού σχεδιασμού της παραγωγής, με εργατική εξουσία, μπορούν σήμερα να καλύψουν αυτές τις ανάγκες, με σεβασμό στο περιβάλλον και τον άνθρωπο. Αυτό που εμποδίζει την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών, που δημιουργεί κίνδυνους για τη δημόσια Υγεία και το Περιβάλλον, είναι η εκμετάλλευση αυτών των δυνατοτήτων από τους επιχειρηματικούς ομίλους με σκοπό το κέρδος.

«Ο λύκος κι’ αν εγέρασε το χούι δεν τ’ αλλάζει…»

 

 

 

Εκκλησία κατά των μαθητικών φεστιβάλ της ΚΝΕ

Τον τελευταίο καιρό σε όλη την Ελλάδα οργανώθηκαν τα  μαθητικά φεστιβάλ της ΚΝΕ με τη συμμετοχή χιλιάδων παιδιών που άκουσαν μουσική, χόρεψαν, συμμετείχαν σε συζητήσεις και παιχνίδια, σε τουρνουά μπάσκετ και ποδοσφαίρου και σε πολλές άλλες δραστηριότητες. 

Ήταν φυσικό οι δραστηριότητες αυτές να ενοχλήσουν όλους αυτούς που θέλουν μια νεολαία υποταγμένη που δεν θα σκέφτεται και δεν θα αντιδρά στα όσα της φορτώνουν πάνω στις πλάτες της. 

Πρώτοι, πρώτοι στη σειρά των αντιδρώντων διάφοροι φασίστες θλιβερά απομεινάρια της εγκληματικής Χρυσής Αυγής που τραμπούκιζαν  νέα παιδιά που συμμετείχαν στις εκδηλώσεις.  Κάποιους άλλους τους ενόχλησαν οι σημαίες της Παλαιστίνης και τα συνθήματα αλληλεγγύης στο βασανισμένο λαό της και τα κατέβασαν από τα κάγκελα σε αυλές σχολείων.  

Η «μαύρη λίστα» των κατηχητικών 

Και κοντά σε όλους αυτούς και κάποιοι ιερωμένοι που έσπευσαν, λες και ζούμε στην εποχή της Χούντας, να φτιάξουν φακέλους με τις εκδηλώσεις και να προειδοποιήσουν τα παιδιά των κατηχητικών σχολείων για τους κινδύνους που τα απειλούν αν πάρουν μέρος σε αυτές και έρθουν σε επαφή με τα «κομμουνιστικά μιάσματα». 

Χαρακτηριστική είναι η είδηση που δημοσιεύθηκε στο «Ριζοσπάστη»: 

«Την ενόχληση των φασιστοειδών προκάλεσε το ιδιαίτερα πετυχημένο μαθητικό φεστιβάλ της ΚΝΕ στην Καστοριά. Αμέσως μετά την εκδήλωση, ομάδα φασιστοειδών επιχείρησε να τραμπουκίσει σε βάρος μελών της ΚΝΕ που έκαναν αφισοκόλληση. Απόπειρες τέτοιων θρασύδειλων να προκαλέσουν προβλήματα και να βάλουν εμπόδια στα φεστιβάλ, είχαμε και σε άλλες πόλεις και γειτονιές, που δείχνει ότι δεν είναι μεμονωμένα περιστατικά. Κι όχι μόνο αυτό, αλλά σε κατηχητικά της Θεσσαλονίκης διαβάστηκε σε μαθητές η λίστα με τις ημερομηνίες και τους χώρους που οργανώνονται μαθητικά φεστιβάλ της ΚΝΕ στην πόλη, προκειμένου οι νέοι να αποφύγουν ακόμα και να περάσουν από εκεί!…».  

Τίποτα από τα παραπάνω, ειδικά για τους εκκλησιαστικούς ταγούς, δεν είναι καινούργια. Έρχονται από πολύ μακριά και για μια ακόμη φορά αποδεικνύουν πως στο χώρο της Εκκλησίας υπάρχουν ισχυροί πυρήνες ρασοφόρων , όχι μόνο κατώτερων αλλά και στις κορυφές της. Όλοι αυτοί αποδεικνύουν την αλήθεια αυτού που ο θυμόσοφος λαός μας λέει: «Ο λύκος κι αν εγέρασε το χούι δεν τ’ αλλάζει» 

«Ηθική δύναμη του Έθνους» και του αστικού ελληνικού κράτους 

 Η Εκκλησία της Ελλάδος είχε και έχει «πολιτογραφήσει» τον εαυτό της ως την κατ’ εξοχήν «ηθική δύναμη του Έθνους» και του αστικού ελληνικού κράτους και οι κληρικοί της, παντός βαθμού, «διανοούμενοι ταγοί του Έθνους». 

Κι επειδή η ιστορία διδάσκει, όχι μόνο για το παρελθόν αλλά και το παρόν και το μέλλον, αξίζει να θυμηθούμε κάποια γεγονότα όχι μόνο από το πρόσφατο παρελθόν αλλά και αρκετά χρόνια πίσω που αποδεικνύουν πόσο πίσω είναι κολλημένοι ισχυροί αρμοί της ελλαδικής Εκκλησίας. 

«Η Εκκλησία είναι η ηθική δύναμις του Κράτους.  Η δράσις αυτής είναι δράσις υπέρ του Έθνους και του Κράτους του Ελληνικού» αναφερόταν σε συνεδρίαση της Ιεράς Συνόδου ήδη από τον Ιούνιο του  1926. Και αυτή η θέση είναι ακόμη και σήμερα ισχυρή στη μεγάλη  πλειοψηφία των μητροπολιτών. 

 Μεγαλωμένη στην αγκαλιά του αστικού κράτους και υποταγμένη σ’ αυτό, κάθε φορά που βρισκόταν μπροστά σε ένα φαινόμενο της κοινωνικής ζωής, το οποίο δεν μπορούσε να αντιμετωπίσει, έσπευδε να ζητήσει την προστασία, αλλά και την παρέμβαση των κρατικών κατασταλτικών μηχανισμών, σε αντάλλαγμα της υποστήριξης που έδινε στο κυρίαρχο κράτος. 

Ο αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος Παπαδόπουλος πρωτεργάτης του αγώνα κατά των εχθρών της κοινωνίας κομμουνιστών.

Ο αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος Παπαδόπουλος, ενημερώνοντας την Ιεραρχία, τον  Οκτώβριο του 1924  για τη συνάντησή του με τον πρωθυπουργό, Θεμιστοκλή Σοφούλη, σημείωνε χαρακτηριστικά: Η Εκκλησία «είναι η μόνη δύναμις, ην δυνάμεθα ν’ αντιτάξωμεν κατά του κομμουνισμού και των άλλων εχθρών της κοινωνίας». 

Ειδικότερα στην περίοδο του Μεσοπολέμου, η δυναμική εισβολή νέων ιδεών στην ελληνική κοινωνία, αντιμετωπίστηκε από την Εκκλησία, όχι μέσω ενός εναλλακτικού αυτόνομου θρησκευτικού λόγου, αλλά κυρίως μέσω των κατασταλτικών κρατικών μηχανισμών. 

 Το παράδειγμα του «ευσεβούς»  Μουσολίνι 

 Τον Οκτώβριο του 1924 συνέρχεται η Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος. Θέμα της συζήτησης το υπόμνημα της Χριστιανικής Ενώσεως Σωματείων «εν ώ ανελύετο το έργον του Κορδάτου περί των ελατηρίων της επαναστάσεως του ’21 και εξετίθετο η κατάστασις της εκπαιδεύσεως και παρεκαλείτο η Ιεραρχία, ίνα λάβη κατάλληλα μέτρα κατά των εχθρών της θρησκείας, της κοινωνίας και της γλώσσης». Στη διάρκεια της συζήτησης, κατά την οποία αποφασίστηκε να μοιραστεί στις εκκλησίες  μελέτη   με τίτλο « Ο ιστορικός υλισμός εξ απόψεως φιλοσοφικής» ο εκ των εισηγητών μητροπολίτης Καλαβρύτων Τιμόθεος  απαριθμεί  τα στοιχεία που «παρουσιάζουσι την σημερινήν ηθικήν κατάστασιν του Έθνους και του Κράτος ημών ως λίαν έκτροπον και οικτροτάτην». Πρώτοι  υπεύθυνοι της «διασαλεύσεως της θρησκευτικής πίστεως του Έθνους» είναι ( ποιοι άλλοι;) οι κομμουνιστές. Και σαν χαρακτηριστικό παράδειγμα χριστιανού ηγέτη αναφέρουν τον …«ευσεβή» Μουσολίνι!  

Η «ασεβής Βαρβάρα» 

 Σε αντίθεση με την «ευσέβεια» του ιταλού δικτάτορα στο στόχαστρο των μητροπολιτών στα χρόνια του μεσοπολέμου μπαίνουν ακόμη τα «ασεβή» γραμμόφωνα με τα τραγούδια που «διακωμωδούν τα θεία» ή χαρακτηρίζονται «άσεμνα» (σ.σ. η πρώτη που πλήρωσε την «ασέβεια» κατά παραγγελία της Ιεράς Συνόδου ήταν η πασίγνωστη «Βαρβάρα» του ρεμπέτη Παναγιώτη Τούντα που απαγορεύτηκε επί δικτατορίας Μεταξά γιατί μίλαγε για τον «βαρβάτο όμορφο και κοτσονάτο κέφαλο). 

 Σε όλη τη διάρκεια του Μεσοπολέμου οι πανίσχυρες παραεκκλησιαστικές οργανώσεις, όπως η «Ζωή», με την ενθάρρυνση και της εκκλησιαστικής ηγεσίας, καταδικάζουν τον κινηματογράφο, ως «σχολείο ηθικής ανατροπής» και το θέατρο επειδή «υποδαυλίζει τα κατώτερα αισθήματα, καταρρίπτει ηθικούς φραγμούς, κρημνίζει υγιείς αρχάς, γίνεται ο κυριώτερος συντελεστής της ηθικής καταπτώσεως και ερειπώσεως» και γι’ αυτό καλούν τους πιστούς « τους επιζητούντας την σωτηρίαν των και θέλοντας την απαλλαγήν της κοινωνίας από της τοιαύτης ηθικής σήψεως να αποφεύγουν συστηματικώς τας θεατρικάς παραστάσεις , με την πεποίθησιν ότι δια του τρόπου αυτού αντιδρούν κατά της ανηθικότητος» ( αναλυτικά γι’ αυτή την εποχή στα δύο σημειώματα του Ημεροδρόμου για την Εκκλησιαστική Αστυνομία Ηθών στο μεσοπόλεμο εδώ και εδώ). Ζητούν ακόμη και την απαγόρευση της «φοιτήσεως νεαρών υπάρξεων» στους θερινούς κινηματογράφους και προειδοποιούνται οι γονείς πως «…Ο Κύριος θα ζητήσει παρ’ αυτών λόγον…».  

Ο «γελοίος και ανόητος» Σαρλώ 

 Την «πλήρωσε» ακόμη και ο Τσάρλι Τσάπλιν τον οποίο το επίσημο όργανο της Ιεράς Συνόδου χαρακτήριζε « γελοίο , «ανόητο» και άτομο που «όταν ανοίγη το στόμα του προφέρη τόσον ηλιθίας ανοησίας».   

 Εκείνα τα πρώτα χρόνια, μετά τη μικρασιατική καταστροφή και την κατάρρευση των εθνικών μύθων, ο απλός  λαός έβρισκε στα πρόσωπα των μεγάλων αθλητών (και τις επιτυχίες τους) τους νέους πρωταγωνιστές στη ζωή του. Ο παλαιστής Τζιμ Λόντος με τη διεθνή καριέρα γεμίζει το καλλιμάρμαρο στάδιο της Αθήνας. Χιλιάδες Αθηναίοι παρακολουθούν τον Στέλιο Κυριακίδη να καταρρίπτει το ένα ρεκόρ μετά το άλλο στους δρόμους μεγάλων αποστάσεων. Και οι πρόσφυγες των συνοικιών γύρω από τον Πειραιά κατακλύζουν το ποδηλατοδρόμιο (το σημερινό Καραϊσκάκη) για να δουν τον Ολυμπιακό. 

 Κι όμως και αυτά δεν αρέσουν στην Ιεραρχία. Ο μητροπολίτης Θεσσαλονίκης Γεννάδιος διαμαρτύρεται, γιατί οι εκπαιδευτικοί στρέφουν τους νέους στον αθλητισμό, με αποτέλεσμα τα στάδια «να υπερπληρούνται ενώ οι ναοί του Θεού ερημούνται».  

Τον Μάρτιο του 1925 η αρχιεπισκοπή Αθηνών εφιστά την προσοχή των ιεροκηρύκων στην αντιμετώπιση των «ανατρεπτικών  ιδεών αίτινες επ’ εσχάτων τοσούτον ολεθρίως δια τα τε κοινωνικά και εθνικά συμφέροντα τήδε κακείσε της Ελλάδος εξεδηλώθησαν…». Και δίπλα στις υλιστικές ιδέες μπαίνουν βεβαίως  και  τα γνωστά περί «ασέμνων θεαμάτων», «απρεπών ακροαμάτων» κ.λπ. 

Η γυναίκα μόνο στην κουζίνα, στα παιδιά και την εκκλησία  

Για τους εκκλησιαστικούς ταγούς ο ρόλος της γυναίκας περιοριζόταν στο να κάνει παιδιά και να τα ανατρέφει , να ασχολείται με την κουζίνα και να πηγαίνει στην εκκλησία. Κάτι ανάλογο με τα χιτλερικά «τρία Κ» (παιδιά – kinder, εκκλησία- kirshe, κουζίνα- kuche). 

Kαι όταν οι ανάγκες του αναπτυσσόμενου ελληνικού καπιταλισμού απαιτούσαν πολλά και φτηνά εργατικά χέρια, η ηγεσία της Εκκλησίας συγκατένευσε με τον όρο οι γυναίκες να εργάζονται σε… ξεχωριστό χώρο από τους άνδρες! Και από κοντά η λυσσώδης αντίδραση  της Εκκλησίας στην ψήφο των γυναικών… 

Να θυμηθούμε ακόμη τα χρόνια του Εμφυλίου Πολέμου όταν η Εκκλησία και οι διάφορες παραεκκλησιαστικές οργανώσεις με κυριότερη τη «Ζωή» αποτέλεσαν ένα από τους ισχυρούς ιδεολογικούς βραχίονες του «ιερού αντικομμουνιστικού αγώνος».  

 Τότε που η «Ζωή»  με τα κατηχητικά της και τις «Χριστιανικές Μαθητικές Ομάδες» διαπαιδαγωγούσε χιλιάδες νέους για να γίνουν «καλοί στρατιώτες του Χριστού». Πρώτο καθήκον των παιδιών ήταν να μάθουν τον ύμνο των Χ.Μ.Ο. , Ένα εμβατήριο που καμία σχέση δεν είχε με την ορθόδοξη μουσική παράδοση και θύμιζε περισσότερο βαυαρικό «μαρς»: 

Όλοι με χαρά το λέμε 
Με το θάρρος του πιστού, 
Μια καινούργια Ελλάδα θέμε 
Μιαν Ελλάδα του Χριστού. 

Και στις κατασκηνώσεις τους τα παιδιά μετά την υποστολή της σημαίας άκουγαν τον αρχηγό να διαβάζει τα καθημερινά πολεμικά ανακοινωθέντα του Γενικού Επιτελείου Στρατού και στη συνέχεια την ανάλυση του  νοήματος του «αγώνα της χριστιανικής Ελλάδος κατά του άθεου κομμουνισμού». Και μετά είχαμε τα γνωστά της (χουντικής) «Ελλάδος των Ελλήνων Χριστιανών» και πάει λέγοντας. 

Όλα τα παραπάνω είναι απλώς ενδεικτικά, βγαλμένα  μέσα από την ιστορία, για το πώς θέλουν τη νεολαία μας οι αντιδραστικοί ρασοφόροι. Σ’ αυτά τα χρόνια θέλουν να μας γυρίσουν οι σκοταδιστές της Εκκλησίας  που δεν έχουν βάλει μυαλό από την εμπειρία τόσων χρόνων. Και όσα κάνουν τα κάνουν με τις πλάτες του αστικού κράτους που 

ούτε στο χωρισμό κράτους και Εκκλησίας προχωρά. Αρνείται να βγάλει από το Σύνταγμα τις διατάξεις που δίνουν καθοριστικό ρόλο στους παπάδες στην Παιδεία. Τους επιτρέπει να αλωνίζουν στα σχολεία, ακόμη και να εξομολογούν. Δεν καταργεί την υποχρεωτική προσευχή και τον εκκλησιασμό που στηρίζονται σε βασιλικά διατάγματα άλλων σκοτεινών εποχών, ενώ  διατηρεί και το μάθημα των θρησκευτικών.

Μ’ αυτά και μ’ αυτά οι ρασοφόροι αλωνίζουν παντού και λειτουργούν όπως είπαμε και παραπάνω: Ο λύκος κι’ αν εγέρασε το χούι δεν τ’ αλλάζει…

 ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗΣ

Αναρτήθηκε από Γκαγκάριν

Ανεμομαζώματα, σπίθες και κυκλώματα

 

*Λόγω της απεργιακής επικαιρότητας δημοσιεύεται με μερικές μέρες καθυστέρηση, σε σχέση με τους άλλους μήνες και τα άρθρα της στήλης.

Ο περασμένος ήταν ένας από εκείνους τους μήνες που όλα τα νέα τους ήρθαν από τον ουρανό. Σαν τα τουβλάκια μιας ευχάριστης παρτίδας τέτρις (το γνωστό παιχνίδι που σαν πριν λίγες μέρες ξεκινούσε το 1984 την πορεία του από τη Σοβιετική Ακαδημία Επιστημών.)

Κατ’ αρχάς, αυτή τη στιγμή που μιλάμε τρία ρόβερ και ένα ελικόπτερο τριγυρίζουν στον Άρη. Εκτός από τα ρόβερ Perseverance και Curiosity υπάρχει πλέον και το Zhurong που κατέφτασε με το Tianwen-1, ένα από τα σκάφη που μπήκαν σε αρειανή τροχιά πριν τρεις μήνες. Πρόκειται για αποστολή του Εθνικού Οργανισμού Διαστήματος της Κίνας και, για όσους αρέσκονται σε ιστορικά στατιστικά, έκανε την Κίνα την τρίτη χώρα που προσεδαφίζεται στον Άρη και την πρώτη που προσεδαφίστηκε με επιτυχία από την πρώτη της προσπάθεια.

Η κύρια αποστολή του Zhurong είναι να ψάξει για ίχνη νερού σε υγρή μορφή στο παρελθόν του Άρη, ενώ είναι σχεδιασμένο να λειτουργήσει για 90 ημέρες.

Όμως αυτός ο προκαθορισμένος χρόνος ζωής μπορεί και να μη σημαίνει πολλά. Το Ingenuity, το χαριτωμένο ελικόπτερο που έφτασε στον Άρη με το Perseverance της NAΣA και πέταξε για πρώτη φορά πριν λίγες εβδομάδες, έχει ήδη ξεπεράσει τον αντίστοιχο δικό του.

Σχεδιασμένο για πέντε πτήσεις και τριάντα μέρες λειτουργίας, το Ingenuity πραγματοποίησε ήδη έξι σε περισσότερο από ένα μήνα. Οι μεγαλύτερες πτήσεις του κράτησαν σχεδόν δύο λεπτά και στη διάρκειά τους έφτασε σε ύψος 10 μέτρων.

Η έκτη πτήση του σημαδεύτηκε από έντονες αναταράξεις, αλλά κατάφερε να πετάξει και να προσγειωθεί με ασφάλεια. Η αιτία των αναταράξεων βρέθηκε πως ήταν η απώλεια μιας από τις συνεχόμενες φωτογραφίες που τραβούσε. Αυτό αλλοίωσε τους υπολογισμούς της κίνησής του – αλλά τουλάχιστον απέδειξε ότι μπορεί να επιβιώσει από τέτοιου είδους λάθη.

Όσο για το ρόβερ Perseverance, πέρασε αυτό το διάστημα περιμένοντας υπομονετικά. Μόλις όμως το ελικόπτερο συμπλήρωσε τον ένα μήνα, το Perseverance άρχισε τα δικά του αργά ταξίδια πάνω στον Άρη, ελεύθερο πλέον να ψάξει για ίχνη μικροβιακής ζωής.

Στο μεταξύ, λίγο παραπέρα, ένα μυστήριο που αφορά τον ήλιο φαίνεται ότι μπορεί να έχει λυθεί.

Αυτό είναι το “πρόβλημα της θέρμανσης του στέμματος”. Η φωτόσφαιρα, που είναι η ορατή επιφάνεια του ήλιου, έχει θερμοκρασία περίπου έξι χιλιάδων βαθμών Κελσίου. Το στέμμα όμως, που είναι η “ατμόσφαιρα” του ήλιου και βρίσκεται πολύ πιο ψηλά από την επιφάνειά του, έχει θερμοκρασία ενός εκατομμυρίου βαθμών. Και κανένας δεν ξέρει γιατί.

Κανένας; Όχι! Μία πιθανή εξήγηση τέθηκε στο τραπέζι τη δεκαετία του ’40 – και τώρα φαίνεται επιτέλους ότι μπορεί να είναι σωστή.

Η εξήγηση έχει να κάνει με τη γιγάντια κίνηση του υλικού του ήλιου, που σχηματίζει γιγάντια μαγνητικά πεδία. Όμως αυτή η ηλεκτρικά φορτισμένη ύλη δεν προκαλεί μόνο μαγνητικά πεδία, αλλά επί πλέον τα διαταράζει. Και το αποτέλεσμα είναι η εμφάνιση κυμάτων που μεταφέρουν επίσης γιγάντια ποσά ενέργειας.

Αυτή η ενέργεια υποτίθεται πως ταξιδεύει κατά μήκος “ηλιακών σωλήνων μαγνητικής ροής” που οδηγούν από την επιφάνεια μέχρι το στέμμα. Εκεί τα κύματα σκάνε και θερμαίνουν ό,τι βρίσκεται μπροστά τους.

Τα “κύματα Alfvén” (από τον Hannes Alfvén που τα σκέφτηκε πρώτος) πάντα λαμβάνονταν σοβαρά σαν ιδέα από τους αστροφυσικούς, αλλά χωρίς να υπάρχουν σαφείς αποδείξεις. Όμως τώρα, όπως μάλλον μαντέψατε, βρέθηκαν οι σχετικές σαφείς αποδείξεις.

Αυτό έγινε χάρη στο Ηλιακό Τηλεσκόπιο Dunn στο Νιου Μέξικο, που χρησιμοποιεί την τελευταία λέξη στη φασματοσκοπία απεικόνισης: δηλαδή την ανάλυση του φάσματος του φωτός για τη δημιουργία λεπτομερών εικόνων. Από ό,τι φαίνεται αυτό επέτρεψε στα κύματα να φανούν, ρίχνοντας φως σε ένα μικρό μυστήριο.

Τέλος, έχουμε το τροχιακό τηλεσκόπιο Chandra της ΝΑΣΑ και τη νέα εικόνα του κέντρου του γαλαξία μας που μόλις έδωσε στη δημοσιότητα. Και για τι εικόνα μιλάμε!

Εκτός από την κορυφή αυτού του άρθρου, μπορείτε να απολαύσετε την αλλόκοτη ομορφιά της και εδώ (και αν θέλετε να διαβάσετε λίγα περισσότερα για το τι ακριβώς δείχνει μπορείτε να κάνετε ένα πέρασμα από εδώ).

Μη μιλάς, μη χασομεράς. Το αφεντικό «έχει μάτια» μέχρι και στην τουαλέτα!

 

 ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Μη μιλάς, μη χασομεράς. Το αφεντικό «έχει μάτια» μέχρι και στην τουαλέτα!

Εφιαλτικά σενάρια, βγαλμένα από τη ζούγκλα της αγοράς εργασίας, που έρχονται πιο κοντά με την ψηφιακή κάρτα εργασίας, την οποία ψήφισαν η κυβέρνηση ΝΔ, ο ΣΥΡΙΖΑ και τα άλλα αστικά κόμματα

Αποθήκη της «Amazon», όπου η τεχνολογία παρακολούθησης του χρόνου εργασίας και της συνολικότερης δραστηριότητας των εργαζομένων έχει ξεπεράσει κάθε προηγούμενο

Ενα από τα πιο πολυδιαφημισμένα μέτρα του αντεργατικού νόμου που ψηφίστηκε την περασμένη Τετάρτη στη Βουλή, από τη ΝΔ, τον ΣΥΡΙΖΑ και όλα τα άλλα αστικά κόμματα, είναι η λεγόμενη ψηφιακή κάρτα εργασίας.

Σύμφωνα με τον υπουργό Εργασίας, αποτελεί την «πιο βασική αλλαγή του νομοσχεδίου», που «επιτρέπει να καταγράφονται με απόλυτη ακρίβεια και σε πραγματικό χρόνο οι ώρες εργασίας όλων των μισθωτών». Η κάρτα «θα μας επιτρέψει να εφαρμόσουμε μία σειρά από άλλες παρεμβάσεις, που προωθεί αυτό το νομοσχέδιο», ανάμεσα σε αυτά «η διευθέτηση του χρόνου εργασίας και η εξίσωση των υπερωριών σε βιομηχανία και υπηρεσίες».

Ο ενθουσιασμός του υπουργού δεν είναι τυχαίος. Η ψηφιακή κάρτα συνιστά μια ποιοτική αναβάθμιση των εργαλείων μέτρησης του χρόνου εργασίας προς όφελος της εργοδοσίας, ανοίγοντας νέες «λεωφόρους» για την εφαρμογή αντεργατικών μέτρων που περιμένουν τη σειρά τους να υλοποιηθούν. Οπως, για παράδειγμα, το σπάσιμο του χρόνου εργασίας σε «ενεργό» και «ανενεργό», που αυξάνει κατακόρυφα τον απλήρωτο χρόνο της δουλειάς, άρα και την εκμετάλλευση, τροφοδοτώντας τα κέρδη του κεφαλαίου.

Το κλειδί είναι η αξιοποίηση των δυνατοτήτων που προσφέρουν η ολοένα και μεγαλύτερη ψηφιοποίηση και η ενσωμάτωση της τεχνολογίας σε εφαρμογές παρακολούθησης της εργασίας, όχι απλά σε επίπεδο καταμέτρησης του χρόνου αλλά και αποδοτικότητας του εργαζόμενου. Αυτά τα χαρακτηριστικά συνδυάζει η ψηφιακή κάρτα και γι' αυτό - όπως λέει και ο υπουργός - αποτελεί προϋπόθεση για την εφαρμογή του αντεργατικού οπλοστασίου που θεσμοθέτησε η κυβέρνηση.

Το μέτρο θα εφαρμοστεί σταδιακά, ξεκινώντας από τις τράπεζες, τους τηλεπικοινωνιακούς παρόχους και τις μεγάλες βιομηχανίες. Εως τις αρχές του 2022 θα είναι έτοιμη η «μήτρα», ενώ το πρώτο εξάμηνο του 2022 θα ξεκινήσει η εφαρμογή της.

Τεράστιες δυνατότητες στα χέρια της εργοδοσίας

Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, η κάρτα θα συνδέει στην εξέλιξή της το σύστημα «ΕΡΓΑΝΗ ΙΙ» με το κινητό τηλέφωνο ή τον υπολογιστή του κάθε εργαζόμενου, όπου θα καταμετρώνται σε πραγματικό χρόνο οι ώρες εργασίας.

Το σύστημα θα διαθέτει απεικόνιση όλων των νόμιμων ορίων υπερωριών, ημερήσιου χρόνου ανάπαυσης κ.λπ., ενώ ο μισθός θα απεικονίζεται και σε επίπεδο ώρας. Θα υπάρχουν προβλέψεις σε τεχνικό επίπεδο για ειδικές συνθήκες, όπως ενδεικτικά εργασίες εκτελούμενες έξω από την έδρα της επιχείρησης, επαγγελματικά ταξίδια, έκτακτη απουσία του εργαζόμενου για προσωπικούς λόγους κ.λπ.

Πρόκειται, με άλλα λόγια, για ένα υπερσύγχρονο μέσο καταγραφής της συνολικής δραστηριότητας του εργαζόμενου και μάλιστα «πρωτοπόρο» για τα ευρωπαϊκά δεδομένα, καθώς αντίστοιχο δεν έχει εφαρμοστεί ενιαία σε επίπεδο χώρας ή κλάδου πουθενά στην Ευρώπη.

Αυτό δεν σημαίνει βέβαια ότι οι τεχνικές ψηφιακής παρακολούθησης της εργασίας είναι άγνωστες στα μονοπώλια της ΕΕ. Το ακριβώς αντίθετο συμβαίνει. Μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι σε κλάδους όπως οι Τηλεπικοινωνίες, η Ερευνα, η Πληροφορική, το Χρηματοπιστωτικό αξιοποιούν μια ευρεία γκάμα ψηφιακής παρακολούθησης της εργασίας, εφαρμόζοντας λογισμικό που διαμορφώνεται ανάλογα με τις ανάγκες της κερδοφορίας τους.

Σύμφωνα μάλιστα με σχετικές έρευνες, από το 51% των επιχειρήσεων της ΕΕ και της Βρετανίας που ανέφεραν πως εφαρμόζουν τεχνολογίες παρακολούθησης και ανάλυσης δεδομένων της εργασίας, το 24% ισχυρίστηκε ότι έκανε χρήση «για βελτίωση της διαδικασίας παραγωγής», το 5% για την παρακολούθηση της απόδοσης των εργαζομένων και το 22% για τους δύο αυτούς σκοπούς ταυτόχρονα.

Η χρήση ανάλυσης δεδομένων για την παρακολούθηση της απόδοσης των εργαζομένων είναι πιο διαδεδομένη στις Μεταφορές (36%) και λιγότερο διαδεδομένη στις Κατασκευές (20%). Επίσης, είναι πιο διαδεδομένη στις μεγάλες επιχειρήσεις (με περισσότερους από 250 εργαζόμενους) και λιγότερο στις μικρές (10 έως 49 εργαζόμενοι).

Καταγραφή κάθε κίνησης

Η πλατφόρμα που διαμορφώνει το κράτος με την ψηφιακή κάρτα εργασίας, απαλλάσσει τον κάθε επιμέρους εργοδότη από το κόστος του λογισμικού, που δεν είναι καθόλου ευκαταφρόνητο. Ταυτόχρονα, οι τεχνολογίες αυτές είναι ιδιαίτερα ευέλικτες στη διασυνδεσιμότητα και πάνω τους μπορούν να «κουμπώσουν» πολλά ακόμα ψηφιακά εργαλεία για την παρακολούθηση της εργασίας.

Μια ματιά στις δυνατότητες που προσφέρει σήμερα η παγκόσμια ψηφιακή αγορά για τους εργοδότες αποκαλύπτει τις τρομακτικές «κερκόπορτες» που μπορεί να ανοίξει η εφαρμογή της κάρτας εργασίας.

Για παράδειγμα, ένα πρόσθετο λογισμικό που «κουμπώνει» στην πλατφόρμα τηλεργασίας «Webex» της «Cisco» είναι το «Monitask», με το οποίο ένας εργοδότης μπορεί να παρακολουθεί όλες τις δραστηριότητες των υπαλλήλων του, να λαμβάνει λεπτομερείς αναφορές και να μετράει τη συνολική παραγωγικότητα, όπως αναφέρει στην ιστοσελίδα του ο κατασκευαστής.

Επισημαίνει μάλιστα στους εργοδότες ότι «η κλοπή χρόνου είναι ένα κοινό πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι εταιρείες με τους υπαλλήλους τους», ειδικά στις επιχειρήσεις που «επιτρέπουν στους υπαλλήλους τους να καταγράφουν τις ώρες εργασίας τους με μη αυτόματο τρόπο». Το «Monitask» δίνει τη δυνατότητα παρακολούθησης «κάθε λεπτού που αφιερώνει σε μια συγκεκριμένη εργασία ή σε ολόκληρο το έργο» ένας εργαζόμενος, καταγράφοντας τα κλικ ποντικιού, τα πατήματα πλήκτρων και την κύλιση, όπως και στιγμιότυπα (screenshot) οθόνης.

«Μπορείτε να δείτε τα στιγμιότυπα οθόνης στο διαδίκτυο και να τα αξιοποιήσετε ως αποδεικτικά στοιχεία για την εργασία. Δεν υπάρχει κατασκοπεία, και επωφελείστε από την πλήρη διαφάνεια» (!), αναφέρει η ιστοσελίδα προς τους πελάτες της. Ο χρόνος εργασίας καταγράφεται αυτόματα στα λεγόμενα «φύλλα κατανομής χρόνου (timesheets)», τα οποία έχουν τη δυνατότητα να «εντοπίζουν αυτόματα μη παραγωγικές ώρες».

Εργαλεία παρακολούθησης για κάθε χώρο δουλειάς

Οι δυνατότητες αυτές δεν περιορίζονται ωστόσο μόνο στους χώρους δουλειάς, όπου ο υπολογιστής είναι το βασικό εργαλείο.

Η «Replicon», εταιρεία που αναπτύσσει εδώ και δεκαετίες αντίστοιχο λογισμικό, με πελάτες μεγάλες πολυεθνικές, όπως οι «FedEx», «Siemens», «Ernst & Young» και «British Gas», «λάνσαρε» πρόσφατα το λογισμικό της για τον κλάδο των Κατασκευών, με δυνατότητες καταγραφής του χρόνου εργασίας, των αμοιβών και του ανενεργού χρόνου, εστιάζοντας σε εφαρμογές για κινητά τηλέφωνα.

«Ο κατασκευαστικός κλάδος απαιτεί μια ολοκληρωμένη λύση που μπορεί να εφαρμόζει με συνέπεια υπερωρίες, διαλείμματα γευμάτων και άλλους εργατικούς νόμους όπου και αν δραστηριοποιούνται», ισχυρίζεται η εταιρεία και προσθέτει πως η εφαρμογή για κινητά με βασική λειτουργία την παρακολούθηση του χρόνου εργασίας «επιτρέπει στα συνεργεία να βελτιώνουν την παραγωγικότητα με ακριβή δεδομένα χρόνου εργασίας και παρακολούθηση τοποθεσίας, χρησιμοποιώντας σύγχρονη τεχνολογία, παρακολούθηση GPS και τεχνολογίες γεωγραφικής περίφραξης».

Μάλιστα, για να μειωθεί η ...«κλοπή χρόνου», το «έξυπνο ρολόι» στην εφαρμογή για τα κινητά τηλέφωνα των εργαζομένων μπορεί να ενεργοποιείται αυτόματα μέσω αναγνώρισης προσώπου ή ελέγχου φωτογραφιών!

Αλλη μια «πρωτοποριακή» δυνατότητα που δίνει η τεχνολογία στην παρακολούθηση των χώρων δουλειάς είναι το σύστημα έξυπνων καμερών «Meraki» της «Cisco», το οποίο συστήνεται ειδικά σε μικρές επιχειρήσεις. Ανάμεσα σε άλλα, οι «έξυπνες κάμερες» μπορούν να δημιουργήσουν «χάρτες θερμότητας κίνησης» που παρουσιάζουν, για παράδειγμα, «το πού συγκεντρώνονται οι άνθρωποι σε ένα χώρο γραφείων».

Η δυνατότητα ανίχνευσης και καταγραφής της κίνησης ανθρώπων και αντικειμένων γίνεται πιο ακριβής με την πάροδο του χρόνου, χάρη στη μηχανική μάθηση, ώστε ο εργοδότης να ξέρει και να καταγράφει ανά πάσα στιγμή πού βρίσκεται και τι κάνει μέσα στο χώρο ο εργαζόμενος!

Αντίστοιχη τεχνολογία που χρησιμοποιούσε αισθητήρες για την παρακολούθηση των κινήσεων και της δραστηριότητας των εργαζομένων στο γραφείο, έχει εφαρμόσει η βρετανική «Barclays». Το πρόγραμμα παρακολούθησης προσωπικού που έχει εγκαταστήσει στα κεντρικά γραφεία της στο Λονδίνο, καταγράφει το χρόνο που περνούν οι εργαζόμενοι στα γραφεία τους και παρακολουθεί ακόμα και τη διάρκεια των διαλειμμάτων τουαλέτας μέσω αισθητήρων θερμότητας.

Παρακολούθηση των «επιδόσεων» και με άλλες μορφές

Η «wearable» τεχνολογία (έξυπνα ρολόγια, βραχιόλια και γυαλιά με ενσωματωμένες δυνατότητες GPS και αισθητήρες που παρακολουθούν τις κινήσεις και την τοποθεσία και μετρούν τα βήματα και τους παλμούς) είναι μια άλλη αναδυόμενη «τάση» για την παρακολούθηση και καταγραφή της συνολικής δραστηριότητας των εργαζομένων.

Το πιο γνωστό παράδειγμα εφαρμογής τέτοιας τεχνολογίας είναι οι φορητοί σαρωτές που χρησιμοποιούνται στις αποθήκες της «Amazon» για την παρακολούθηση της απόδοσης των εργαζομένων (χιλιόμετρα που περπατήθηκαν, αντικείμενα που παραδίδονται ή συσκευάζονται), σε σχέση με τους στόχους παραγωγής, συμπεριλαμβανομένης της παρακολούθησης των διαλειμμάτων τουαλέτας.

Σύμφωνα με μια βρετανική έρευνα που πραγματοποιήθηκε το 2018 από την «Organise», το 74% των εργαζομένων της «Amazon» απέφευγαν να χρησιμοποιήσουν την τουαλέτα φοβούμενοι ότι θα λάβουν προειδοποιήσεις για μειωμένη απόδοση.

Τα πρώτα βήματα στους χώρους εργασίας κάνει και η χρήση βιομετρικών συσκευών. Η ασφαλιστική «Metlife» χρησιμοποιεί, για παράδειγμα, το «Cogito» σε τηλεφωνικά της κέντρα, ένα σύστημα τεχνητής νοημοσύνης για την αξιολόγηση του τόνου της φωνής και της διάθεσης των εργαζομένων, με τα δεδομένα αυτά να χρησιμοποιούνται στη συνέχεια για την αξιολόγησή τους.

Εφιαλτικές συνέπειες στη ζωή των εργαζομένων

Το εφιαλτικό μέλλον που ετοιμάζουν για τους εργαζόμενους με τη γενικευμένη χρήση της τεχνολογίας όχι για τη βελτίωση των όρων δουλειάς και τη μείωση του χρόνου εργασίας, αλλά για την ένταση της εκμετάλλευσης και την επέκταση των μηχανισμών παρακολούθησης και τρομοκρατίας, θα έχει τρομερές συνέπειες σε κάθε πλευρά της επαγγελματικής, οικογενειακής, προσωπικής και κοινωνικής ζωής.

Είναι μάλιστα τόσο εξόφθαλμα καταστροφικές αυτές οι συνέπειες, που γίνονται αντικείμενο παρατήρησης ακόμα και από μηχανισμούς της ΕΕ, που μεριμνούν τάχα για τη βελτίωση των συνθηκών εργασίας.

Είναι χαρακτηριστικά τα όσα αναφέρει έκθεση του Eurofound, που κυκλοφόρησε το 2020, με τίτλο «Παρακολούθηση και εποπτεία των εργαζομένων: Οι προκλήσεις της ψηφιοποίησης»: «Ενώ αυτές οι τεχνολογίες μπορούν να συμβάλουν στη διασφάλιση της συμμόρφωσης με τις πολιτικές για τα διαλείμματα ανάπαυσης και την ιχνηλασιμότητα των περιουσιακών στοιχείων και των πόρων της εταιρείας, μπορούν επίσης να συμβάλουν στην αύξηση της εντατικοποίησης της εργασίας, στη μείωση του χρόνου αδράνειας και στην επιβολή κυρώσεων για την υποαπόδοση. Τα ζητήματα αυτά είναι πιθανό να γίνουν πιο εμφανή, καθώς τεχνολογίες - όπως οι φορητές και βιομετρικές τεχνολογίες - αναπτύσσονται γρήγορα και γίνονται πιο εξελιγμένες και όλο και πιο προσιτές, επιτρέποντας την αύξηση της ισχυρής και παρεμβατικής παρακολούθησης των εργαζομένων».

Σε άλλο σημείο, στις παρενέργειες της συνεχούς και διάχυτης παρακολούθησης των εργαζομένων αναφέρει μεταξύ άλλων τα «υψηλότερα επίπεδα άγχους, μειωμένο επίπεδο εμπιστοσύνης προς τη διοίκηση και μεγαλύτερη παρέμβαση της εργασίας στην ιδιωτική ζωή» του εργαζόμενου.

Ξεχωρίζει επίσης το ενδεχόμενο της «παιχνιδοποίησης» (gamification) της εργασίας, που αυξάνει τον ανταγωνισμό μεταξύ των εργαζομένων. Συνολικά, καταγράφεται η επίδραση της παρακολούθησης στον χώρο εργασίας «στο δικαίωμα των εργαζομένων να οργανώνονται, να πραγματοποιούν συνελεύσεις και να επικοινωνούν μεταξύ τους εμπιστευτικά», το οποίο βέβαια «πάει περίπατο».

Δ. Μ.

Facebook Twitter Pinterest

Ανταλλαγή

«Βέλτιστες ευρωπαϊκές πρακτικές», «υποχρεώσεις και προαπαιτούμενα»

 

Με κοινή υπερψήφιση σε περισσότερα από τα μισά άρθρα του αντεργατικού νομοσχεδίου διευθετήθηκε η «μητέρα των μαχών» μεταξύ ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ

 

Η μετατροπή όλης της χώρας σε μία απέραντη ειδική οικονομική ζώνη φτηνής εργασίας, χωρίς κατοχυρωμένα εργασιακά δικαιώματα και με τη συνδικαλιστική δράση υπό διωγμό: Αυτό είναι που προωθείται με το νέο αντεργατικό νομοσχέδιο - έκτρωμα που ψηφίστηκε την περασμένη Τετάρτη, όχι τυχαία μία μέρα πριν επικυρωθεί με τις σχετικές φιέστες η ένταξη της Ελλάδας στο Ταμείο Ανάκαμψης της ΕΕ, προϋπόθεση για το οποίο είναι η ένταση της επίθεσης στην εργατική τάξη και στα λαϊκά στρώματα.

Αυτό άλλωστε παρουσίασε ως «εθνικό στόχο» η κυβέρνηση, διαβεβαιώνοντας ότι «θα κάνουμε ό,τι μπορούμε για να απορροφήσουμε τα κονδύλια», για τα οποία ήδη τρίβουν τα χέρια τους οι επιχειρηματικοί όμιλοι. Μάλιστα σειρά παίρνουν οι επόμενες αντιδραστικές μεταρρυθμίσεις - πρώτη στη λίστα η νέα επίθεση στην Κοινωνική Ασφάλιση, με την κυβέρνηση, στο γνωστό μοτίβο, να προμηνύει ότι «θα ακολουθήσει το μοντέλο όλων των ευρωπαϊκών κρατών».

* * *

 

Και εδώ είναι το πρώτο σημείο όπου στη Βουλή αποτυπώθηκε η «ομοψυχία» ανάμεσα στα αστικά κόμματα, με την υπεράσπιση των «βέλτιστων ευρωπαϊκών πρακτικών» και τον ΣΥΡΙΖΑ να κατηγορεί τη ΝΔ ότι το νομοσχέδιό της ...τις παραβιάζει. Η όποια «παραβίαση» βέβαια έγκειται στο γεγονός ότι υπάρχουν ακόμα μερικές «βέλτιστες» πρακτικές της ΕΕ που δεν έχουν νομοθετηθεί στην Ελλάδα, όπως η βαρβαρότητα της διάκρισης «ενεργού και ανενεργού χρόνου» που περιλαμβάνεται στις Οδηγίες - «Φρανκενστάιν» της ΕΕ, τις οποίες όχι μόνο υπερασπίζεται ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά έχει συμβάλει στην ενσωμάτωσή τους στο ελληνικό Εργατικό Δίκαιο, όπως με τη «διευθέτηση» του ωραρίου των νοσοκομειακών γιατρών. Μάλιστα, ανάμεσα στα 56 άρθρα (από τα 128 άρθρα του νομοσχεδίου!) που υπερψήφισε ο ΣΥΡΙΖΑ είναι κι αυτό της ψηφιακής κάρτας εργασίας, που παρουσιάζεται από κυβέρνηση και ΓΣΕΕ ως η «λυδία λίθος» για την «προστασία των εργαζομένων», τάχα για την αντιμετώπιση της μαύρης - υποδηλωμένης εργασίας. Η ψηφιακή κάρτα, στην οποία ...τα μεγάλα πνεύματα συναντήθηκαν, στην πραγματικότητα θα αποτελέσει μια έτοιμη υποδομή για κυβερνήσεις και επιχειρηματικούς ομίλους, που θα χρηματοδοτηθεί από το Ταμείο Ανάκαμψης για τη διευκόλυνση της εφαρμογής των παραπάνω αρρωστημένων διατάξεων, όπως του «ενεργού και ανενεργού» εργάσιμου χρόνου. Θα αφαιρέσει κάθε εμπόδιο από την εργοδοσία για να ελαστικοποιεί πλήρως το ωράριο, με τη δικαιολογία ότι «πλέον δηλώνεται αυτόματα» η όποια «διευθέτηση». Υπενθυμίζεται ότι στο νομοσχέδιο προβλέπεται η υπερωριακή απασχόληση σε σπαστό ωράριο και για μερικά απασχολούμενους κατ' απαίτηση του εργοδότη. Δηλαδή ένας 4ωρίτης θα καλείται να εργάζεται επιπλέον ώρες διάχυτες μέσα στη μέρα, με μερικά ψίχουλα παραπάνω, κάτι που με την ψηφιακή κάρτα θα μπορεί να υλοποιείται στον «αυτόματο», αφού ο εργοδότης θα είναι «καλυμμένος». Δηλαδή ο ΣΥΡΙΖΑ καταψήφισε την απογείωση της «ευελιξίας», αλλά υπερψήφισε το εργαλείο με το οποίο αυτή θα «καταμετράται»...

 

* * *

 

Στην αιχμή της προπαγάνδας της κυβέρνησης, ειδικά τις τελευταίες μέρες πριν την ψήφιση του νομοσχεδίου, βρέθηκαν οι λεγόμενες «διεθνείς συμβάσεις» τις οποίες ενσωμάτωσε στο εθνικό Δίκαιο. Αφού είχαν εξαντληθεί όλα τα επιχειρήματά της γύρω από το νομοσχέδιο, αφού δεν κατάφερε να πείσει τους εργαζόμενους για το «φιλεργατικό» του περιεχόμενο, επιστράτευσε τις διακηρύξεις για την αντιμετώπιση «της βίας και της παρενόχλησης», για την «ασφάλεια στην εργασία» και για την «ισορροπία μεταξύ επαγγελματικής και ιδιωτικής ζωής». Και εδώ ο ΣΥΡΙΖΑ δικαιολόγησε τη θετική του ψήφο επικαλούμενος «διεθνείς υποχρεώσεις της χώρας», κατηγορώντας μάλιστα τη ΝΔ ότι ...καθυστέρησε να τις εφαρμόσει!

Οποιο κενό αφήνουν δηλαδή οι «βέλτιστες ευρωπαϊκές πρακτικές», στην υπεράσπιση των οποίων ανταγωνίζονται ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ, έρχονται να το «μπαλώσουν» οι «διεθνείς συμβάσεις», οι οποίες αναπαράγουν διακηρύξεις και ευχολόγια που είτε δεν έχουν σχέση με την πραγματικότητα που επικρατεί στην αγορά εργασίας, είτε ακυρώνονται στην πράξη από το σύνολο του αντεργατικού νόμου, είτε αξιοποιούνται ως εργαλείο αποπροσανατολισμού από το βασικό περιεχόμενο του νομοσχεδίου. Για παράδειγμα, από κοινού ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ ψήφισαν τις «άδειες πατρότητας ή φροντιστή». Ετσι, σε ένα νομοσχέδιο με το οποίο επιβάλλονται η 10ωρη δουλειά και η δουλειά τις Κυριακές, αναγνωρίζονται και ...14 μέρες άδεια στον πατέρα ή 5 μέρες σε όποιον φροντίζει υπερήλικο ή ανήμπορο, επιβεβαιώνοντας την κοροϊδία απέναντι στους εργαζόμενους και τις οικογένειές τους...

 

* * *

 

Είναι επίσης χαρακτηριστικό ότι δεν πέρασαν ούτε 24 ώρες από την ψήφιση του νομοσχεδίου και κατέρρευσε με πάταγο ακόμα και ένα από τα πιο πολυφορεμένα επιχειρήματα της κυβέρνησης και των διαφόρων «προθύμων», που χειροκροτούσαν ή υπερψήφιζαν τις «θετικές διατάξεις του νομοσχεδίου». Πρόκειται για το άρθρο με το οποίο εξομοιώνεται η αποζημίωση απόλυσης των εργατοτεχνιτών με αυτή των υπαλλήλων. Ακόμα κι αυτό η κυβέρνηση το έφερε στα μέτρα της εργοδοσίας, αφού με διάταξη που πέρασε στα μουλωχτά το μετατρέπει σε κερκόπορτα για μαζικές απολύσεις εργατοτεχνιτών, προβλέποντας ότι η διάταξη αυτή θα εφαρμοστεί από 1/1/2022! Δίνει έτσι ένα 6μηνο περιθώριο στην εργοδοσία να ξεφορτωθεί προσωπικό με τις μειωμένες αποζημιώσεις, ώστε να αποφύγει την εφαρμογή του νόμου του χρόνου. Την ίδια στιγμή, στο νομοσχέδιο προβλέπονται μια σειρά διατάξεις για την απελευθέρωση των απολύσεων, που ισχύουν αμέσως... Επιβεβαιώνεται και μ' αυτόν τον τρόπο ότι τίποτα θετικό δεν υπάρχει στον νόμο, άρθρα του οποίου ψήφισαν ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΚΙΝΑΛ και άλλοι. Στο επίμαχο άρθρο, μάλιστα, ο ΣΥΡΙΖΑ ψήφισε «παρών»! Αλλο ένα χαρακτηριστικό άρθρο που στήριξε ο ΣΥΡΙΖΑ είναι αυτό για τα είδη συνδικαλιστικών οργανώσεων, όπου προβλέπεται το φακέλωμά τους από το κράτος, με κατάθεση της ιδρυτικής τους πράξης όχι στο δικαστήριο, όπως μέχρι σήμερα, αλλά στο «Γενικό Μητρώο», δηλαδή απευθείας στην κυβέρνηση. Με το ίδιο άρθρο, μάλιστα, διευκολύνεται η ίδρυση Ενώσεων Προσώπων, του εργαλείου εκείνου της εργοδοσίας σε χώρους δουλειάς που αξιοποιήθηκε κατά κόρον τα τελευταία χρόνια για την κατάργηση ΣΣΕ, για μειώσεις μισθών, αφού αυτές μπορούν να ιδρύονται από το διευθυντικό προσωπικό (10 άτομα) και να «εκπροσωπούν» όλους τους εργαζόμενους, κ.ο.κ. Στο τελευταίο πρέπει να προστεθεί η απαλλαγή από την υποχρέωση παροχής εργασίας μετά την προμήνυση απόλυσης, που διευκολύνει την εργοδοσία να ξεφορτώνεται εργαζόμενους που είναι υπό απόλυση, για να γλιτώνει από διαμαρτυρίες. Επίσης, ο ΣΥΡΙΖΑ υπερψήφισε τη ρύθμιση για το χρονικό όριο εξάντλησης ετήσιας άδειας αναψυχής, με το οποίο «διαστέλλεται» ο χρόνος που η εργοδοσία υποχρεούται να δώσει το υπόλοιπο άδειας σε εργαζόμενο. Δηλαδή δεν θα είναι υποχρεωμένος ο εργοδότης να δίνει το υπόλοιπο αδείας εντός του αντίστοιχου ημερολογιακού έτους (με ρήτρα διπλάσιο ημερομίσθιο όταν δεν το έκανε), όπως ίσχυε μέχρι σήμερα.

 

* * *

 

Αθλιότητες και συκοφαντία για το εργατικό κίνημα, ψεύδη για το περιεχόμενο του νομοσχεδίου από την κυβέρνηση, αποπροσανατολιστική αντιπαράθεση από τα αστικά κόμματα της αντιπολίτευσης, μαζί με στήριξη επίμαχων φιλοεργοδοτικών διατάξεων του νομοσχεδίου που έχουν απορριφθεί μαζικά από την εργατική τάξη. Αυτή ήταν η εικόνα στη Βουλή την περασμένη Τετάρτη, με τους βουλευτές του ΚΚΕ να σφυροκοπούν κάθε άρθρο του νομοσχεδίου, κάθε επιχείρημα της κυβέρνησης, και να μεταφέρουν το δίκαιο πανεργατικό αίτημα για την απόσυρση αυτού του εκτρώματος.

Τόσο η μάχη που δόθηκε μέσα στη Βουλή από τους κομμουνιστές βουλευτές, για την αποκάλυψη της στρατηγικής που υπηρετεί το νομοσχέδιο, όσο και η σκληρή ταξική αναμέτρηση της εργατικής τάξης έξω από τη Βουλή, στην απεργία και στις άλλες κινητοποιήσεις, έδωσαν τον τόνο της πάλης που θα συνεχιστεί για να μείνει το τερατούργημα στα χαρτιά, για να μπουν εμπόδια στην εφαρμογή του στους χώρους δουλειάς.

Ριζοσπάστης 

ΚΚΕ: Να πού μπορεί να οδηγήσουν οι αντεργατικοί-αντιαπεργιακοί νόμοι της ΕΕ

 

Το Τμήμα Διεθνών Σχέσεων της ΚΕ του ΚΚΕ καταδικάζει τη δολοφονία απεργού συνδικαλιστή στην Ιταλία, έξω από αποθήκη μεγάλης αλυσίδας σούπερ μάρκετ, σημειώνοντας:

«Το ΚΚΕ καταδικάζει τη δολοφονία, έξω από αποθήκη μεγάλης αλυσίδας σούπερ μάρκετ στη Νοβάρα της Ιταλίας, του 37χρονου απεργού συνδικαλιστή της “Si Cobas”, ενώ αυτός συμμετείχε στην περιφρούρηση της της πανεθνικής 24ωρης απεργίας στον κλάδο των logistics. Ο οδηγός που τον παρέσυρε, σκοτώνοντας τον και τραυματίζοντας κι άλλους 2 εργαζόμενους, επιχείρησε να σπάσει την απεργία παρά την περιφρούρηση των απεργών.

Πρόκειται για τραγική επιβεβαίωση του πού μπορεί να οδηγήσουν οι αντεργατικοί νόμοι που ψηφίζονται από την ΕΕ και τις κυβερνήσεις, από άκρη σε άκρη σε όλη την Ευρώπη, με στόχο την κατάργηση του απεργιακού δικαιώματος, την ενοχοποίηση του δικαιώματος στην περιφρούρησή του, τον περιορισμό στη διαδήλωση και την συνδικαλιστική οργάνωση. Τέτοιοι νόμοι-εκτρώματα είναι που αποθρασύνουν την εργοδοσία και τους απεργοσπαστικούς μηχανισμούς της σε βάρος της πάλης και των δικαιωμάτων των εργαζομένων.

Εκφράζουμε τα θερμά μας συλλυπητήρια στην οικογένεια του νεκρού εργάτη και την αλληλεγγύη μας στην εργατική τάξη της Ιταλίας στο δικαίωμα της να απεργεί, να διαδηλώνει, να οργανώνεται ενάντια στους εκμεταλλευτές της».