4 Ιουλ 2017

Σήμα κινδύνου από τις πρώτες πυρκαγιές


Ο πρώτος καύσωνας της φετινής αντιπυρικής περιόδου έφερε στο προσκήνιο με δραματικό τρόπο τα «καυτά» προβλήματα και τις ελλείψεις του Πυροσβεστικού Σώματος (ΠΣ), όπως και του μηχανισμού δασοπροστασίας, εξαιτίας της πολιτικής που συνθλίβει τις λαϊκές ανάγκες και σ' αυτόν τον τομέα. Οι πρώτες μεγάλες φωτιές στην ανατολική Μάνη, στα Μέγαρα και σε άλλες περιοχές, ανέδειξαν τις συσσωρευμένες συνέπειες από τη διαχρονική πολιτική μείωσης των κρατικών δαπανών για τις ανάγκες του ΠΣ και των υπηρεσιών - δικτύων αντιπυρικής πρόληψης και προστασίας, που συνεχίζει και εντείνει η σημερινή κυβέρνηση. Καθόλου συμπτωματικά, οι πιστώσεις του τακτικού προϋπολογισμού διατηρούνται και φέτος μειωμένες κατά 120 εκατ. ευρώ περίπου, σε σύγκριση με προηγούμενα χρόνια, όπου και πάλι τα κρατικά κονδύλια ήταν πίσω από τις ανάγκες. Ως αποτέλεσμα, τα δάση παραμένουν αφημένα στην τύχη τους, ιδιαίτερα τις περιόδους που ο καιρός ευνοεί τη γρήγορη εξάπλωση των πυρκαγιών.
***
Τίποτα δεν άλλαξε, για παράδειγμα, σε ό,τι αφορά τη μεγάλη έλλειψη σε μόνιμο προσωπικό στο Πυροσβεστικό Σώμα, αφού τα οργανικά κενά είναι 4.000, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των πυροσβεστών, που υπολείπονται των πραγματικών αναγκών, ενώ δεν διασφαλίστηκε ούτε η μονιμοποίηση των πυροσβεστών 5ετούς θητείας και των συμβασιούχων, ώστε να μπορέσουν να αξιοποιηθούν καλύτερα σε επιχειρησιακό επίπεδο. Τα ήδη «γερασμένα» οχήματα έχουν φορτωθεί άλλον ένα χρόνο λειτουργίας. Περίπου το 50% των οχημάτων είναι πέραν της 15ετίας σε χρήση, με ό,τι αυτό συνεπάγεται, λόγω των μεγάλων φθορών στο περιβάλλον και στις συνθήκες που λειτουργούν. Πέρυσι, για παράδειγμα, από το σύνολο των 2.931 πυροσβεστικών οχημάτων, το 20,7% είχε ηλικία 0-8 χρόνια και το 25,5% 8-13 χρόνια. Σε ό,τι αφορά τους εργαζόμενους πυροσβέστες, ιδιαίτερα στις μεγάλες πυρκαγιές, δεν γνωρίζουν ωράρια και αναγκάζονται να δουλεύουν συνεχόμενα μέχρι 30 και 40 ώρες, για να καλύψουν τα μεγάλα κενά και τις ελλείψεις. Η υπηρεσία εντατικοποιείται, τα ρεπό κόβονται, το ωράριο γίνεται «λάστιχο» από τις συνεχόμενες κλήσεις σε επιφυλακή, ακόμα και για πυρκαγιές που μπορεί να αντιμετωπιστούν με το υπάρχον προσωπικό στις βάρδιες ή και για την περίπτωση που δεν υπάρχει καμία πυρκαγιά σε εξέλιξη (προληπτικές επιφυλακές).
***
Οταν ξεσπούν μεγάλες δασικές πυρκαγιές σε οποιοδήποτε σημείο της επικράτειας, καλούνται ενισχύσεις από διάφορες περιοχές και περιφέρειες της χώρας, ακόμα και από αρκετά απομακρυσμένες. Αυτό σημαίνει πολύωρες μετακινήσεις με τα πυροσβεστικά οχήματα, άρα σημαντική καταπόνηση για τους πυροσβέστες, πριν ακόμα φτάσουν στην πυρκαγιά. Την κατάσταση αυτή επιδεινώνει και η μη εξασφάλιση των απαραίτητων εγκαταστάσεων για την ξεκούρασή τους, κυρίως όταν συνδράμουν σε δασικές πυρκαγιές άλλων περιφερειών, μακριά από την έδρα τους. Ετσι, δεν αποφεύγονται οι μεγάλες καταστροφές στα δάση, αλλά ούτε και η απώλεια ανθρώπινων ζωών. Την ίδια ώρα, η σημερινή και οι προηγούμενες κυβερνήσεις συρρικνώνουν μέχρις εξαφανίσεως τα κονδύλια του προϋπολογισμού για τα δάση, ενώ παραμένουν οι μεγάλες ελλείψεις σε επιστημονικό προσωπικό και στις δασικές υπηρεσίες που ασχολούνται με τη διαχείριση και την προστασία των δασών. Για να μην αναφερθούμε στο διαχωρισμό της καταστολής των δασικών πυρκαγιών από την πρόληψη, ή στην ανάθεση επί της ουσίας σε ιδιωτικά συμφέροντα της διαχείρισης και της προστασίας δασικών οικοσυστημάτων.
***
Το έδαφος για την καταστροφή των δασών στρώνει πρώτα και πάνω απ' όλα η πολιτική εμπορευματοποίησης της γης, που αντιμετωπίζει και τον δασικό πλούτο ως πεδίο κερδοφορίας. Η σημερινή κυβέρνηση διατηρεί όλο το νομικό πλαίσιο των προηγούμενων και της ΕΕ, που εντείνει την εμπορευματοποίηση της δασικής γης, των δασικών οικοσυστημάτων, μέσω κυρίως της αλλαγής χρήσης τους και με την εξασφάλιση, παράλληλα, του απαραίτητου γι' αυτό χωροταξικού και περιβαλλοντικού πλαισίου. Η σημερινή νομοθεσία για τα δάση οδηγεί στην υποβάθμιση και στην καταστροφή τους, αν δεν υπάρχει κερδοφόρο επενδυτικό ενδιαφέρον από τη διατήρησή τους ως τέτοιων. Γι' αυτό είναι αναγκαίο σήμερα, παράλληλα με τον αγώνα για την επαρκή στελέχωση και χρηματοδότηση των υπηρεσιών προστασίας των δασών, πρόληψης και καταστολής των πυρκαγιών, να δυναμώσει η πάλη ενάντια στην πολιτική που συντηρεί και επεκτείνει την εμπορευματοποίηση της γης. Ενάντια στο σύστημα που αντιμετωπίζει το περιβάλλον, την υγεία και την ποιότητα ζωής του λαού με κριτήριο το καπιταλιστικό κέρδος. Η πραγματική προστασία των δασών προϋποθέτει διαφορετικό δρόμο ανάπτυξης και άλλη εξουσία, όπου τα δάση, γενικότερα η γη, οι φυσικοί πόροι, το σύνολο των συγκεντρωμένων μέσων παραγωγής, θα είναι κοινωνική ιδιοκτησία, στην υπηρεσία των λαϊκών αναγκών και όχι αντικείμενο κερδοσκοπίας από το κεφάλαιο και το κράτος του.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Τα εγκλήματα του καπιταλισμού τον 20ό αιώνα και όχι μόνο...

  Ιράκ; Δέκα χρόνια μετά το μεγάλο φιάσκο Με αφορμή την προώθηση του «Αντικομμουνιστικού Μνημονίου»,...

TOP READ