Το ακριβώς αντίθετο

Την πολιτική της κυβέρνησης, προσαρμοσμένη στην ευρύτερη στρατηγική και τους σχεδιασμούς ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ στα Βαλκάνια και στην Ανατολική Μεσόγειο, περιέγραψε ο αν. υπουργός Αμυνας Δ. Βίτσας, μιλώντας στην «Αυγή». Αναφερόμενος στην πρόσφατη συνάντηση των ηγετών Σερβίας, Βουλγαρίας, Ρουμανίας και Ελλάδας στο Βελιγράδι, είπε ότι «πέρα από την ανάπτυξη των σχέσεων με αυτές τις χώρες, μπήκαν οι βάσεις κοινών σχεδίων ανάπτυξης της περιοχής» και ότι «δεν φτάνουν οι συζητήσεις, χρειάζεται πρακτικό αποτέλεσμα». Σε άλλο σημείο, ανέπτυξε τα προτάγματα της ελληνικής αστικής τάξης, στο πλαίσιο πάντα των ευρωατλαντικών σχεδιασμών, λέγοντας: «Στην Αν. Μεσόγειο και στα Βαλκάνια μας ενδιαφέρει το ζήτημα των αγωγών, φυσικού αερίου, πετρελαίου, η αναβάθμιση της Αλεξανδρούπολης και οι σιδηροδρομικές - συγκοινωνιακές σχέσεις με τις άλλες χώρες». Το συμπέρασμα που θέλει να κατοχυρώσει ο υπουργός είναι ότι «όλα αυτά διαμορφώνουν μια καινούργια αντίληψη του χώρου των Βαλκανίων» και ότι ενώ «παλιά τα Βαλκάνια θεωρούνταν η πυριτιδαποθήκη της Ευρώπης», σήμερα εξαιτίας αυτών των σχεδίων «ο χώρος αυτός μπορεί να είναι πηγή μιας νέας δύναμης για την Ευρώπη και την ειρήνη». Στην πραγματικότητα, συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο: Τα σχέδια αυτά, που ξετυλίγονται ανταγωνιστικά προς άλλα κέντρα και κράτη, ακόμα και ανάμεσα σε συμμάχους στο ίδιο ιμπεριαλιστικό στρατόπεδο, είναι πηγή μεγάλων κινδύνων για τους λαούς της περιοχής και όχι παράγοντας ειρήνης και «σταθερότητας». Τα παραδείγματα, ιστορικά και σύγχρονα, είναι πολλά και διδακτικά. Μ' αυτό το «μάτι» πρέπει ο λαός να παρακολουθεί τις εξελίξεις, να σταθεί οργανωμένα και αποφασιστικά απέναντι στα σχέδια του κεφαλαίου και στην προπαγάνδα των κομμάτων του.