Η σφαγή συνεχίζεται μαζί με κινήσεις τακτικής

Η σφαγή συνεχίζεται μαζί με κινήσεις τακτικής

Καθημερινά αυξάνονται οι νεκροί που ξεπερνούν τους 800, ενώ οι διαπραγματεύσεις για εκεχειρία είναι το πρόσχημα για να κρυφτεί το έγκλημα του Ισραήλ και των ιμπεριαλιστών

Χτυπημένα παιδιά στο σχολείο - καταφύγιο του ΟΗΕ

Η αιματοχυσία στη μαρτυρική Γάζα δεν έχει τέλος και κάθε στιγμή που περνάει προστίθενται και νέα θύματα, ενώ τη βδομάδα που φεύγει δεσπόζει το μακελειό που προκάλεσε το σφυροκόπημα με τέσσερα βλήματα από ισραηλινό τανκ ενάντια σε σχολείο του ΟΗΕ που χρησιμοποιούνταν ως καταφύγιο για άμαχο πληθυσμό. Οι εικόνες που έρχονται δείχνουν τη φρίκη με πολλά από τα θύματα να είναι μικρά παιδιά και βρέφη. Η συγκεκριμένη επίθεση είχε 15 νεκρούς και 200 τραυματίες, ενώ ο συνολικός αριθμός των νεκρών έχει ξεπεράσει τους 820 και οι τραυματίες τους 5.000, εκατοντάδες χιλιάδες είναι όσοι έχουν καταφύγει στα καταφύγια του ΟΗΕ, ενώ ακόμα περισσότεροι είναι όσοι έχουν ανάγκη από τρόφιμα, φάρμακα και στοιχειώδεις υπηρεσίες, καθώς υπάρχουν τεράστιες καταστροφές στις υποδομές.
Συγκλονιστική είναι η δολοφονία 23χρονης εγκύου που σκοτώθηκε μετά από βομβαρδισμό του σπιτιού της στην πόλη Ντέιρ αλ-Μπάλα στο κέντρο της Λωρίδας της Γάζας όπου το μωρό (2 βδομάδες πρόωρο) επέζησε προς το παρόν και οι γιατροί δίνουν μάχη για να το κρατήσουν στη ζωή, μια ζωή βέβαια μέσα στην κόλαση του πολέμου και με την απώλεια του πιο σημαντικού προσώπου για ένα παιδί, της μητέρας του. Νεκροί, τραυματίες και συλληφθέντες από τον ισραηλινό στρατό υπάρχουν επίσης και στη Δυτική Οχθη σε συγκεντρώσεις καταδίκης του εγκλήματος στη Γάζα.
Την ίδια ώρα, οι ιμπεριαλιστές με πρώτον τον ΥΠΕΞ των ΗΠΑ, Τζον Κέρι, δηλώνουν ότι πασχίζουν για την επίτευξη έστω μιας προσωρινής εκεχειρίας (μιας βδομάδας) για ανθρωπιστικούς λόγους. Ωστόσο, η πραγματική επιδίωξη φαίνεται ότι είναι να διασκεδαστούν οι αντιδράσεις που έχουν ξεσηκωθεί σε όλο τον κόσμο από το διαρκές έγκλημα του Ισραήλ, που βέβαια οι ιμπεριαλιστές, ΗΠΑ, ΕΕ, ΝΑΤΟ, αστικές κυβερνήσεις με κάθε τρόπο στηρίζουν, μιλώντας διαρκώς για το λεγόμενο «νόμιμο δικαίωμα στην αυτοάμυνα».

Παζάρι πάνω στο αίμα του Παλαιστινιακού λαού

Από την Τετάρτη έως την Παρασκευή το βράδυ, είχε καλλιεργηθεί από τον Αμερικανό ΥΠΕΞ, Τζον Κέρι, που βρέθηκε στην Αίγυπτο, στο Ισραήλ και τη Δυτική Οχθη, κλίμα περί πιθανής συμφωνίας σε ένα σχέδιο εκεχειρίας μιας βδομάδας με προσωρινή κατάπαυση του πυρός και μερική αποχώρηση των ισραηλινών στρατευμάτων από τη Λωρίδα της Γάζας, ώστε να παρασχεθεί ανθρωπιστική βοήθεια, να περισυλλεγούν οι νεκροί και οι τραυματίες και να αποκατασταθούν κάποιες υποδομές. Επίσης, το σχέδιο προβλέπει έναρξη διαπραγματεύσεων για μια πιο μόνιμη διευθέτηση της κρίσης, με μεσολαβητή την αιγυπτιακή κυβέρνηση, τη συμμετοχή της Παλαιστινιακής Αρχής και εγγυητές τις ΗΠΑ, τον ΟΗΕ και την ΕΕ. Ο Κέρι είχε σειρά επαφών με ομολόγους του πολλών χωρών και τον ΓΓ του ΟΗΕ Μπαν Γκι Μουν. Ωστόσο, όπως έγινε γνωστό το βράδυ της Παρασκευής, η ισραηλινή κυβέρνηση απέρριψε το σχέδιο, κάτι που δημιούργησε εμπλοκή στις συζητήσεις. Μετά από αυτήν την εξέλιξη, ο Κέρι και ο Μπαν Γκι Μουν έδωσαν συνέντευξη Τύπου στο Κάιρο, όπου σημείωσαν, κινούμενοι στη γνωστή γραμμή των ίσων αποστάσεων και της εξίσωσης του θύτη με το θύμα, ότι οι προσπάθειες θα συνεχιστούν.
Αρχικά, ο Κέρι σε καμία περίπτωση δεν έριξε ευθύνες στο Ισραήλ που απέρριψε το σχέδιο και αρκέστηκε στις γενικολογίες και τα ευχολόγια και τις ευχαριστίες σε όσες κυβερνήσεις της περιοχής ενεπλάκησαν στις συζητήσεις. Μίλησε για τις ρουκέτες της «Χαμάς», που πλήττουν το Ισραήλ και είπε ότι επισκέφτηκε την οικογένεια ενός Αμερικανο-εβραίου στρατιώτη που σκοτώθηκε στην επιχείρηση στη Γάζα και ότι καταλαβαίνει ...τον πόνο κάθε γονιού. Μην μπορώντας να κρύψει την αιματοχυσία στη Γάζα, με τα εκατοντάδες θύματα αμάχους, όπως είπε, σημείωσε ότι ότι Ισραηλινοί και Παλαιστίνιοι έχουν δικαίωμα να ζήσουν μια ειρηνική κανονική ζωή. Ταυτόχρονα, τόνισε ότι θα συνεχιστούν οι διαπραγματεύσεις και ότι παζαρεύει έστω μια κατάπαυση του πυρός για 24 ώρες, ώστε να δοθεί μια ευκαιρία για νέες διαπραγματεύσεις ενώ ανακοίνωσε ότι χτες Σάββατο θα μετέβαινε στο Παρίσι για συνάντηση με τους υπουργούς Εξωτερικών Γαλλίας, Γερμανίας, Ιταλίας, Βρετανίας, Τουρκίας, Κατάρ και εκπρόσωπους της ΕΕ και θα συνέχιζε τις επαφές και με την ισραηλινή κυβέρνηση, που ανώνυμες πηγές έλεγαν ότι μπορεί να δεχτεί 12ωρη εκεχειρία.
Στο ίδιο μήκος κύματος, κινήθηκε ο ΓΓ του ΟΗΕ και ο υπουργός Εξωτερικών της Αιγύπτου Σάμι Σάκρι που είπαν ότι θα συνεχιστεί το παζάρι.
Είναι έτσι φανερό ότι η όποια εκεχειρία επιδιωχθεί αποτελεί κίνηση τακτικής, αφού δεν θίγει την ισραηλινή κατοχή, το φονικό αποκλεισμό της Λωρίδας της Γάζας, όπου στοιβάζονται 1,8 εκατομμύρια άνθρωποι σε άθλιες συνθήκες.
Το ζήτημα αυτό είχε θέσει και ο ηγέτης της «Χαμάς», Χάλεντ Μεσάλ, από το Κατάρ. Είχε πει ότι οι Παλαιστίνιοι θέλουν όσο το δυνατόν πιο σύντομα μια εκεχειρία, ωστόσο για να έχει αποτέλεσμα μια τέτοια κίνηση θα πρέπει να συνοδευτεί από οριστική και πλήρη απόσυρση των ισραηλινών στρατευμάτων από τη Γάζα, άρση του αποκλεισμού της από τους Ισραηλινούς, ώστε να μπορεί να ανασάνει και ο λαός να έχει μια φυσιολογική ζωή, να μπορεί να συνδεθεί με τον κόσμο.
Από τις τελευταίες αιματοβαμμένες εξελίξεις γίνεται φανερό πόσο δύσκολο είναι να δικαιωθεί ο δίκαιος αγώνας του Παλαιστινιακού λαού. Η σύγκρουση με τα ιμπεριαλιστικά συμφέροντα που στηρίζουν και το κράτος - θύτη της περιοχής, το Ισραήλ, είναι μονόδρομος για τους λαούς, ώστε με τη δική τους εργατική - λαϊκή εξουσία να θέσουν τις πλουτοπαραγωγικές πηγές στην υπηρεσία των δικών τους αναγκών
.Κριτήριο η στάση όλων απέναντι στον αγώνα του Παλαιστινιακού λαού

Ο πρωθυκουργός της Ελλάδας Αντώνης Σαμαρας σε θερμή χειραψία με τον πρωθυπουργό του Ισραήλ Μπενιαμίν Νετανιάχου κατά την επίσκεψη του τελευταίου στην Ελλάδα όπου ενισχύθηκε η πολιτικοστρατιωτική συνεργασία των δύο χωρών

Eurokinissi

Οι δολοφονικές επιθέσεις του Ισραήλ σε βάρος του Παλαιστινιακού λαού συνεχίζονται. Μπροστά στο ματοκύλισμα του λαού της Παλαιστίνης που έχει πάρει διαστάσεις γενοκτονίας κρίνονται όλοι: Κυβερνήσεις, ιμπεριαλιστικές ενώσεις, πολιτικές και συνδικαλιστικές δυνάμεις για το πώς τοποθετούνται, ποιανού το μέρος παίρνουν.

Είναι γεγονός ότι από την προηγούμενη μεγάλης κλίμακας εκκαθαριστική επιχείρηση του Ισραήλ σε βάρος του Παλαιστινιακού λαού, το 2012 έχουν μεσολαβήσει πολλά ανάμεσα στην Ελλάδα και το Ισραήλ. Οι σχέσεις των δύο χωρών κυριολεκτικά απογειώθηκαν. Ιδιαίτερα την τελευταία τετραετία πάνω από 40 επισκέψεις υψηλότατου επιπέδου αποτυπώνουν μια πολυεπίπεδη συνεργασία της κυβέρνησης ΝΔ/ΠΑΣΟΚ με αυτήν του Ισραήλ. Το δε κοινό υπουργικό συμβούλιο που πραγματοποιήθηκε στο Ισραήλ τον Οκτώβρη του 2013 επισφράγισε την αναβάθμιση των διμερών σχέσεων Ελλάδας - Ισραήλ. Η διακρατική συνεργασία αυτή έχει επεκταθεί σε οικονομικό - εμπορικό και στρατιωτικό επίπεδο. Αιχμή της συνεργασίας είναι η Ενέργεια, το εμπόριο όπλων, οι κατασκευές, ο τουρισμός κ.ά. Η δε πιθανολογούμενη δημιουργία του ενεργειακού άξονα Ισραήλ - Κύπρου - Ελλάδας συνοδεύτηκε από πανηγυρισμούς των αστών αναλυτών περί «κίνησης ματ απέναντι στην Τουρκία», ή «κίνησης που αναβαθμίζει την Ελλάδα ως σύγχρονο διαμετακομιστικό κέντρο - πύλη μεταφοράς Ενέργειας στην υπόλοιπη Ευρώπη».

Τα μικρά παιδιά που έχουν δολοφονηθεί στη Γάζα ξεπερνούν τα 200

Είναι καθαρό ότι τα μονοπώλια των δύο χωρών συμπράττουν, με στόχο να ενισχύσουν τη θέση τους στο διεθνή ανταγωνισμό και την κερδοφορία τους, βλέποντας ως προνομιακό πεδίο τη στρατηγική κοινής δράσης στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο. Δεν περνά επίσης απαρατήρητο το γεγονός ότι ισραηλινά μονοπώλια διεκδικούν το τελευταίο διάστημα τις «μεγάλες δουλειές» ιδιωτικοποιήσεων - αναθέσεων στην Ελλάδα που προωθεί η κυβέρνηση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ όπως η ΕΥΑΘ, εξορύξεις πετρελαίου και φυσικού αερίου, ΟΠΑΠ, Ελληνικό. Οι αναπτυσσόμενες αυτές σχέσεις έχουν βεβαίως υπόβαθρο και σημαδεύουν το ρόλο και τις ευθύνες της ΕΕ, με την οποία το Ισραήλ έχει συνάψει «Συμφωνία Σύνδεσης ΕΕ - Ισραήλ» και το λεγόμενο «Σχέδιο Δράσης» με το Ισραήλ, στο πλαίσιο της «Ευρωπαϊκής Πολιτικής Γειτονίας».
Πρόκειται, επίσης, για ευρείας έκτασης συμφωνίες συνεργασίας ανάμεσα στους μονοπωλιακούς ομίλους του Ισραήλ και ευρωενωσιακών επιχειρηματικών ομίλων. Στη βάση αυτή, η ΕΕ από την πρώτη στιγμή στις ανακοινώσεις της, όπως και στην πλέον πρόσφατη του Συμβουλίου Εξωτερικών Υποθέσεων, με προκλητικό τρόπο μιλά για:
«Συνεχιζόμενη κλιμάκωση της βίας στη Γάζα και ζητεί την άμεση παύση των εχθροπραξιών (...) Η ΕΕ καταδικάζει έντονα την αδιάκριτη εκτόξευση ρουκετών προς το Ισραήλ από τη "Χαμάς" και τις ένοπλες ομάδες στη Λωρίδα της Γάζας που βλάπτουν άμεσα τους πολίτες. Αυτά είναι ποινικές και αδικαιολόγητες πράξεις. Η ΕΕ καλεί τη "Χαμάς" να θέσει αμέσως τέλος στις πράξεις αυτές και να αποκηρύξει τη βία. Ολες οι τρομοκρατικές ομάδες στη Γάζα πρέπει να αφοπλιστούν. Η ΕΕ καταδικάζει την απώλεια εκατοντάδων αμάχων, μεταξύ των οποίων πολλές γυναίκες και παιδιά». Κι αφού περιγράφεται με στρογγυλεμένες εκφράσεις η σφαγή του Παλαιστινιακού λαού χωρίς να αποδίδεται ευθύνη στο Ισραήλ, το Συμβούλιο καταλήγει: «Μολονότι αναγνωρίζει το νόμιμο δικαίωμα του Ισραήλ να υπερασπίζεται τον εαυτό του από τυχόν επιθέσεις, η ΕΕ υπογραμμίζει ότι η ισραηλινή στρατιωτική επιχείρηση πρέπει να είναι ανάλογη».

Εχει πάρει ήδη το μέρος του Ισραήλ

Ισοπεδωμένα οικοδομικά τετράγωνα στην Τζαμπαλίγα στη βόρεια Γάζα

Σε ανάλογη κατεύθυνση με τα παραπάνω κινείται και η στάση της ελληνικής κυβέρνησης, η οποία τουλάχιστον δύο βδομάδες δείχνει να σφυρίζει αδιάφορα μπροστά στη σφαγή του παλαιστινιακού λαού αλλά ενισχύει τις διμερείς σχέσεις και δίνει άλλοθι στην ισραηλινή επιθετικότητα, αναπαράγοντας την εξίσωση του θύματος με το θύτη. Επί της ουσίας, η ελληνική κυβέρνηση έχει πάρει έμπρακτα το μέρος του Ισραήλ εδώ και πολύ καιρό, πριν καν πέσει ο πρώτος βομβαρδισμός, η πρώτη τουφεκιά. Εχει, άλλωστε, πάρει ενεργά μέρος στις πολεμικές προετοιμασίες της βάρβαρης επίθεσης. Οι αμέτρητες κοινές στρατιωτικές ασκήσεις - προσομοίωσης των αεροπορικών και χερσαίων επιχειρήσεων που διεξάγει το Ισραήλ αυτές τις μέρες ενάντια στον Παλαιστινιακό λαό αποτελεί πειστήριο ότι έχει ρόλο συνεργού στο έγκλημα και φέρει βαρύτατες πολιτικές ευθύνες.
Την ίδια στιγμή, στοχεύοντας να συγκαλύψουν αυτές τις ευθύνες αστοί αναλυτές, «ακαδημαϊκοί», κυβερνητικά παπαγαλάκια χύνουν μπόλικο βρώμικο μελάνι αυτές τις μέρες προτείνοντας «ψύχραιμη νηφάλια στάση» από την ελληνική κυβέρνηση, καλώντας τον ελληνικό λαό «να μην παρασέρνεται από συναισθήματα, αλλά να μετρήσει το συμφέρον του». Τι του λένε δηλαδή; Να καταπιεί το έγκλημα των Ισραηλινών στη Γάζα στο όνομα «της οικονομικής σωτηρίας της χώρας, του ξεπεράσματος της κρίσης, της μετατροπής της Ελλάδας σε ενεργειακό κόμβο μέσα από τη στήριξη του Ισραήλ που θα φέρει ευημερία...».
Ομως, η για δεκαετίες κατοχή παλαιστινιακών εδαφών δεν είναι... συναισθηματισμός είναι η ωμή βάρβαρη πραγματικότητα που ζει ο Παλαιστινιακός λαός. Οι μαζικές δολοφονίες, οι εποικισμοί, οι χιλιάδες φυλακίσεις πολιτικών κρατουμένων, το απαράδεκτο τείχος που κάνουν το βίο αβίωτο για εκατομμύρια Παλαιστίνιους είναι μια δολοφονική πολιτική που πρέπει να καταδικαστεί, να μπουν άμεσα εμπόδια στην εφαρμογή της. Δεν μπορεί και δεν πρέπει να γίνει αποδεκτή, πολύ περισσότερο να γίνει συνήθεια για τους λαούς συμβιβαζόμενοι στην ουσία ότι είναι μια κατάσταση που δεν μπορούν οι ίδιοι να την ανατρέψουν. Η δίκαιη επίλυση του παλαιστινιακού προβλήματος δεν μπορεί να εναπόκειται στις ΗΠΑ, στην ΕΕ, στις αστικές κυβερνήσεις. Ηταν, είναι και θα είναι υπόθεση της λαϊκής πάλης και συνδέεται άρρηκτα με την ίδια τη χειραφέτησή της. O Παλαιστινιακός λαός με την πάλη του μπορεί να πάρει την εξουσία στον τόπο του, ανατρέποντας τόσο τους ξένους εισβολείς όσο και την ντόπια αστική τάξη.

Περί ...ψυχρής λογικής

Οσοι καλούν σε «ψυχρή λογική συμφερόντων» αποκρύπτουν και μάλιστα με προκλητικό κυνισμό ότι αυτά τα συμφέροντα που υπαγορεύουν τη στήριξη του μακελέματος του Ισραήλ στα Παλαιστινιακά εδάφη, δεν έχουν καμιά σχέση με τα λαϊκά συμφέροντα. Πρόκειται για «λογική» αυτούσια βγαλμένη από το σάπιο εκμεταλλευτικό καπιταλιστικό σύστημα, δηλαδή... "επί πτωμάτων για να εξυπηρετηθούν τα κέρδη της πλουτοκρατίας», προκειμένου να ενοχοποιήσει την αλληλεγγύη απέναντι στον Παλαιστινιακό λαό.
Εδώ δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι νερό σε τέτοιες λογικές έχει ρίξει και ο ΣΥΡΙΖΑ που οι διακηρύξεις του περί «ανάγκης χάραξης πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής» είχαν «αναγκάσει» τον επικεφαλής του Αλ. Τσίπρα να διακόψει τις διακοπές του τέτοιο καιρό το 2012 για να συναντήσει τον Ισραηλινό Πρόεδρο Σιμόν Πέρες, αποφεύγοντας μάλιστα ο ΣΥΡΙΖΑ να βγάλει ανακοίνωση καταδίκης της επίσκεψης Πέρες αλλά και της ελληνοϊσραηλινής συνεργασίας. Αυτό βεβαίως το έκανε μόνο το ΚΚΕ. Λίγους μήνες αργότερα, σε πορεία διαμαρτυρίας του ΣΥΡΙΖΑ δεν βρήκε ποτέ... το δρόμο για την ισραηλινή πρεσβεία.
Σε κάθε περίπτωση αυτό που τελικά συγκαλύπτει τόσο η κυβέρνηση όσο και ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ότι οι επιχειρηματικές συμφωνίες που διακυβεύονται αυτήν την περίοδο με το Ισραήλ είναι πίτα που είναι απλησίαστη για το λαό, τόσο τον ελληνικό όσο τον ισραηλινό. Είναι πίτα για τα δόντια των επιχειρηματικών ομίλων των δύο χωρών που η ισχυροποίησή τους προϋποθέτει πάνω από όλα να συντριβούν τα εργατικά - λαϊκά δικαιώματα, να γίνει πάμφθηνη η εργατική δύναμη. Ο τεράστιος ορυκτός κι όχι μόνο πλούτος που νέμονται τα μονοπώλια με αυτές τις συμφωνίες φανερώνει με τον πλέον χαρακτηριστικό τρόπο την προκλητική αντίφαση σε ευθεία αντιπαράθεση συγκρινόμενη με τη φτώχεια και τα αδιέξοδα μέσα στην οποία ζουν οι λαοί των δύο χωρών. Οι συμφωνίες αυτές κι αν ακόμα υλοποιηθούν στο ακέραιο είναι ενταγμένες στον ενδοαστικό κι ενδοϊμπεριαλιστικό ανταγωνισμό για το ποια μονοπώλια θα επικρατήσουν τελικά στην καπιταλιστική αγορά. Αυτός ο ανταγωνισμός δε λύνεται πάντα με συμφωνίες ανάμεσα στους καπιταλιστές, αλλά και με τα όπλα που θα κληθούν να τα κρατήσουν οι εργάτες και τα φτωχά λαϊκά στρώματα ...«να σκοτώνονται οι λαοί για τ' αφέντη το φαΐ». Είναι λοιπόν απαγορευτικός κι αδιάβατος ο δρόμος εξυπηρέτησης της καπιταλιστικής κερδοφορίας για το λαό. Γι' αυτό πρέπει να τον απορρίψει.

Οι ίσες... αποστάσεις

Η στήριξη όμως των ιμπεριαλιστικών σχεδίων στην περιοχή με την αθώωση του Ισραήλ αυτές τις μέρες έχει και μια άλλη, μια ακόμα πιο επικίνδυνη για το λαό εκδοχή από αυτή που μόλις περιγράψαμε. Πρόκειται για αυτούς που ισχυρίζονται ότι «χρειάζεται να μην πάρουμε θέση υπέρ του ενός ή του άλλου», υποστηρίζοντας ανοικτά τη στάση των ίσων αποστάσεων που αποτελεί βούτυρο στο ψωμί της ισραηλινής ιμπεριαλιστικής επιθετικότητας. Με το μανδύα της δήθεν αντικειμενικότητας, στο όνομα της καταπολέμησης της «Χαμάς», ενοχοποιείται και το απλό δικαίωμα ενός λαού υπό κατοχή στην αντίσταση και βγαίνει λάδι το Ισραήλ κι όσοι το στηρίζουν.
Σε αυτήν την κατηγορία όσων τηρούν ίσες αποστάσεις ανάμεσα στον θύτη και στο θύμα δεν ανήκουν μόνο οι ΗΠΑ, η ΕΕ, το ΝΑΤΟ και οι αστικές κυβερνήσεις ανάμεσά τους και η κυβέρνηση ΝΔ/ΠΑΣΟΚ. Στασίδι πιάνει και ο διεθνής οπορτουνισμός.
Σε κοινό ψήφισμα ακαδημαϊκών, νομπελιστών και παλιών και νέων ευρωβουλευτών για την επίθεση στη Γάζα αναφέρεται συγκεκριμένα: «Το Ισραήλ πρέπει να σταματήσει τον αποκλεισμό της Γάζας, όλες τις δολοφονίες. Οι Παλαιστίνιοι πρέπει να σταματήσουν όλες τις επιθέσεις ρουκετών ενάντια στο Ισραήλ και τους Ισραηλινούς». Το απαράδεκτο αυτό ψήφισμα των ίσων αποστάσεων συνυπογράφει, εκτός των άλλων, ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Δ. Παπαδημούλης, οι ευρωβουλευτές της «Λίνκε», ανάμεσα τους η πρόεδρος της GUE/NGL Τσίμερ, ο γνωστός αντικομμουνιστής βουλευτής της «Λίνκε» Σολτς, καθώς και ευρωβουλευτές του Γαλλικού ΚΚ (ανάμεσά τους και η Μ. Κ. Βερτζιάτ που είχε ψηφίσει υπέρ και των βομβαρδισμών στη Λιβύη).
Λίγες δε μέρες μετά το ξεκίνημα των βομβαρδισμών από το Ισραήλ, οι επικεφαλής της «Λίνκε» Κάτια Κίπινγκ και Γκρέγκορ Γκίζι σε δηλώσεις τους στις 11/7 ανέφεραν, μεταξύ άλλων:
«Η Μέση Ανατολή βρίσκεται στο χείλος ενός νέου πολέμου ανάμεσα στο Ισραήλ και τους Παλαιστίνιους. Οι σκληροπυρηνικοί και στις δύο πλευρές κινούνται απαρέγκλιτα στο φαύλο κύκλο της κλιμάκωσης. Οι επιθέσεις με ρουκέτες από τη Λωρίδα της Γάζας στρέφονται ενάντια στον πληθυσμό του Ισραήλ, σε πολιτικούς στόχους.
Το Ισραήλ αντιδρά τελείως δυσανάλογα με μαζικές βομβιστικές επιθέσεις, οι οποίες κάθε ώρα σκοτώνουν αμάχους (...) Οι ρουκέτες από το Λίβανο στο Ισραήλ είναι ένα ακόμα βήμα κλιμάκωσης. Και οι δυο πλευρές υπονομεύουν εσκεμμένα όλες τις προσπάθειες να ανοίξει ο δρόμος για ένα ειρηνικό και σταθερό μέλλον για τον παλαιστινιακό και ισραηλινό λαό.(...) Είναι συνετό η διεθνής κοινότητα να μην παροτρύνει με λάθος τρόπο τις δύο πλευρές μέσα από τη μονομερή απόδοση της ευθύνης. Οταν η διεθνής κοινότητα ή κάποια σημαντικά κράτη παραιτούνται από την κριτική στη μια πλευρά αυτό δεν είναι τίποτε άλλο από παρότρυνση για απόρριψη της ειρήνης. Κανένας σε αυτήν τη σύγκρουση δεν διεξάγει δίκαιο πόλεμο. Δεν πρέπει να συμβιβαστούμε ούτε με τις παράνομες επιχειρήσεις του ισραηλινού στρατού ενάντια στον πληθυσμό στη Λωρίδα της Γάζας ούτε με τη βία ενάντια στον πληθυσμό το Ισραήλ».
Με λίγα λόγια τι λέει η «Λίνκε»; Οτι είναι άδικος ο αγώνας του Παλαιστινιακού λαού και προκλητικά αθωώνει το Ισραήλ.
Aνάλογες προκλητικές δηλώσεις, προσβλητικές για τον Παλαιστινιακό λαό και το δίκαιο αγώνα του έκανε η «Λίνκε» και παλιότερα. Πόσο μάλλον τώρα που προβάρει το νυφικό της μελλοντικής κυβερνητικής σύμπραξης με τους σοσιαλδημοκράτες του SPD.

Δεν κρύβεται ο επιζήμιος ρόλος τους

Η στάση του ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, της επικεφαλής της GUE/NGL, της «Λίνκε», των κομμάτων του ΚΕΑ ανταποκρίνεται στο ρόλο και την αποστολή των οπορτουνιστικών κομμάτων που στο δρόμο για να συναντήσουν ή να αντικαταστήσουν «επάξια» τη σοσιαλδημοκρατία παίρνουν ανοικτά το μέρος των ιμπεριαλιστικών σχεδίων. Ωραιοποιούν και αθωώνουν τον καπιταλισμό και το αποκρουστικό του πρόσωπο, καλλιεργούν το ρεαλισμό της υποταγής του «ανήκομεν εις το ΝΑΤΟ και την ΕΕ».
Η παλαιστινιακή μαντίλα, που επιστρατεύουν κατά καιρούς αυτές οι δυνάμεις, για να κουκουλώσουν τη στράτευσή τους με τα μονοπώλια και τα συμφέροντά τους δεν μπορεί να κρύψει τον επικίνδυνο για τους λαούς ρόλο τους. Το ΚΚΕ έγκαιρα μάλιστα προειδοποίησε για τον επιζήμιο ρόλο, τις θέσεις των κομμάτων της GUE/ NGL, και από τα πράγματα, για μια ακόμα φορά, η επιλογή του να αποχωρήσει από αυτήν επιβεβαιώνεται.
Αντικειμενικά, το κριτήριο των λαών απέναντι στις εξελίξεις που οδηγούν σε πόλεμο πρέπει να είναι πιο αυστηρό.
Να γιατί χρειάζεται ο λαός στη συνείδησή του να «καθίσει στο σκαμνί» όχι μόνο αυτόν που διεξάγει τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο αλλά και όσους τροφοδοτούν την επιθετικότητα του Ισραήλ σε αυτόν τον πόλεμο όπως οι ΗΠΑ και η ΕΕ, το ΝΑΤΟ. Να γιατί χρειάζεται να αποκαλυφθούν κι όσοι έχουν συμβάλει ενεργά στην προετοιμασία του εγκλήματος, σαν την κυβέρνηση ΝΔ/ΠΑΣΟΚ. Χρειάζονται όμως αποκάλυψη και όσοι προκλητικά δικαιολογούν την κατοχή και την ιμπεριαλιστική επέμβαση του Ισραήλ στη Γάζα, όσοι καταδικάζουν τον ηρωικό Παλαιστινιακό λαό, αθωώνοντας το Ισραήλ, όσοι εξωραΐζουν τον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης, σαν τον ΣΥΡΙΖΑ και τους ομοίους του.
Με αυτά τα συμπεράσματα ως εφόδιο, ο λαός σε κάθε χώρα συνειδητοποιώντας τις αστείρευτες δυνάμεις που η εργατική - λαϊκή πάλη είναι σε θέση να απελευθερώσει, μπορεί να βάλει άμεσα εμπόδια στα ιμπεριαλιστικά σχέδια, στο ματοκύλισμα των λαών όχι μόνο στην Παλαιστίνη αλλά στην ευρύτερη περιοχή. Σε τελική ανάλυση, να τα βάλει με τον πραγματικό αντίπαλο, τα μονοπώλια και την εξουσία τους, για να γίνει ο λαός ιδιοκτήτης του πλούτου που παράγει
.Το ΚΚΕ στο πλευρό του Παλαιστινιακού λαού

Απαίτησε η κυβέρνηση να ακυρώσει κάθε συμφωνία με το Ισραήλ

Από τη διαδήλωση της Πέμπτης

Την Πέμπτη, για άλλη μια φορά, το ΚΚΕ και η ΚΝΕ εξέφρασαν την αλληλεγγύη τους στον Παλαιστινιακό λαό, καταγγέλλοντας ταυτόχρονα το νέο ισραηλινό έγκλημα που έχει τη στήριξη των ΗΠΑ, της ΕΕ και του ΝΑΤΟ. Στην Αθήνα, έγινε πορεία αλληλεγγύης και συγκέντρωση διαμαρτυρίας που διοργάνωσαν η ΚΟ Αττικής του ΚΚΕ και η Οργάνωση Αττικής της ΚΝΕ. Στην πρώτη γραμμή ήταν ο Δημήτρης Κουτσούμπας, Γενικός Γραμματέας της ΚΕ του ΚΚΕ, πολυμελής αντιπροσωπεία της ΚΕ του ΚΚΕ, ο Θοδωρής Χιώνης και πολυμελής αντιπροσωπεία του ΚΣ της ΚΝΕ και ο Παλαιστίνιος πρέσβης στην Αθήνα Μαρουάν Τουμπάσι. Στη συγκέντρωση συμμετείχε και η Ενωση Παλαιστινίων Φοιτητών Αθήνας και πολλοί Παλαιστίνιοι με τις οικογένειές τους που ζουν στην Αθήνα.
Αντίστοιχες συγκεντρώσεις έγιναν από τους κομμουνιστές και άλλους φορείς του λαϊκού κινήματος όλες τις προηγούμενες μέρες και σε κάποιες περιοχές προγραμματίζονται και για την επόμενη βδομάδα.
Ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δ. Κουτσούμπας, συναντήθηκε την Τετάρτη με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας όπου έθεσε το ζήτημα η ελληνική κυβέρνηση να ακυρώσει όλες τις συμφωνίες με το Ισραήλ. Σημείωσε χαρακτηριστικά: «Δεν μπορούμε να μένουμε αδιάφοροι στη νέα γενοκτονία του κράτους του Ισραήλ απέναντι στον Παλαιστινιακό λαό, όπου καθημερινά σφάζονται άμαχοι, παιδιά, γυναίκες, εργαζόμενοι, νέοι. Δεν μπορεί και δεν επιτρέπεται σε κανέναν μας να εξομοιώνει τα θύματα με τους θύτες. Θεωρούμε ότι άμεσα - και το θέσαμε αυτό το ζήτημα - η ελληνική κυβέρνηση θα πρέπει να ακυρώσει όλες τις συμφωνίες με το Ισραήλ, κυρίως τις στρατιωτικές συμφωνίες, αλλά και τις οικονομικές και πολιτικές συμφωνίες. Δεν μπορεί να δίνεται ανάσα σε ένα κράτος, σε ένα καθεστώς που δολοφονεί τον Παλαιστινιακό λαό και δημιουργεί προβλήματα και κινδύνους ανάφλεξης σε όλη την περιοχή της Μεσογείου».

.

ΟΥΚΡΑΝΙΑ Γοργές εξελίξεις σε όλα τα «μέτωπα»

ΟΥΚΡΑΝΙΑ

Γοργές εξελίξεις σε όλα τα «μέτωπα»

• Ρωσία και Δύση σημειώνουν την ανάγκη ενίσχυσης των «αμυντικών δαπανών»
• Η διάλυση της ουκρανικής κυβέρνησης συνδέεται με τις προσπάθειες της πλουτοκρατίας να βρει την καλύτερο οδό για τη νέα αντιλαϊκή επιδρομή

Στα ερείπια της Ανατολικής Ουκρανίας «καθρεφτίζονται» οι «κόντρες» των ιμπεριαλιστών

Μπορεί τη βδομάδα που πέρασε κάθε πλευρά να επικαλέστηκε «αποδείξεις» περί «κατάρριψης» του «Μπόινγκ 777» των «Μαλαισιανών Αερογραμμών» -ντύνοντάς τες, μάλιστα, με επίθετα όπως «εξαιρετικές» ή «αναμφισβήτητες»- αλλά τα ερωτηματικά τελικά αυξήθηκαν περισσότερο. Τίποτα δεν έχει εξακριβωθεί σχετικά με τις αιτίες του θανάτου 298 αθώων ανθρώπων, όταν το αεροπλάνο με το οποίο ταξίδευαν στις 17 Ιούλη συνετρίβη σε μια χώρα όπου τους τελευταίους μήνες μαίνεται μια σκληρή ενδοϊμπεριαλιστική «κόντρα».

Χαρακτηριστικό του πόσο γρήγορα άλλαζαν οι εντυπώσεις ήταν η σιγουριά με την οποία τη μια μέρα η Ουάσινγκτον απέδιδε την «κατάρριψη» στους ρωσόφωνους (με υψηλούς τόνους μάλιστα) και την άλλη Αμερικανοί αξιωματούχοι κατέληγαν ότι ρωσόφωνοι «πιθανόν» να κατέρριψαν το «Μπόινγκ» και μάλιστα «κατά λάθος».
Μέσα σ' ένα τέτοιο «κλίμα», Μόσχα, Κίεβο, Ουάσινγκτον και Βρυξέλλες (με πολλές ευρωπαϊκές δυνάμεις να έχουν ασφαλώς τη δική τους διακριτή παρέμβαση) αντάλλασσαν διαρκώς καταγγελίες. Νέα «σενάρια» εμφανίζονταν, όπως έγινε με τον ισχυρισμό του ρωσικού υπουργείου Αμυνας ότι έχει στοιχεία που δείχνουν ουκρανικό μαχητικό αεροσκάφος τύπου «Σουχόι» να πετά τη μέρα της συντριβής σε απόσταση 3-5 χλμ. από το επιβατικό αεροσκάφος των «Μαλαισιανών Αερογραμμών».

«Διεθνής σύγκρουση»

Αν ένα πράγμα είναι σίγουρο, είναι ότι κάθε ιμπεριαλιστικό «στρατόπεδο» έσπευσε να αξιοποιήσει το θάνατο 298 ανθρώπων για να στείλει τα μηνύματα που το βόλευαν. Ετσι, ο Ουκρανός Πρόεδρος, Πέτρο Ποροσένκο, επέλεξε να τονίσει ότι «η Ουκρανία μαζί με τη διεθνή κοινότητα θα πρέπει αποφασιστικά να αποκρούσει τη διεθνή τρομοκρατία και να σταματήσει εκείνους που κατευθύνουν τρομοκράτες, προμηθεύοντάς τους με όπλα». Ο «πρωθυπουργός» του Κιέβου, Αρσένι Γιάτσενιουκ, πρόσθεσε: «Αυτή δεν είναι μια σύγκρουση ανάμεσα στην Ουκρανία και τη Ρωσία. Είναι μια διεθνής σύγκρουση... Η Ρωσία βρίσκεται στη σκοτεινή πλευρά, στην πλευρά του διαβόλου».
Την Τρίτη, ο Αμερικανός Πρόεδρος, Μπαράκ Ομπάμα, μαζί με τον Πρόεδρος της Πολωνίας, Μπρόνισλαβ Κομορόφκσι, σε τηλεφωνική συνομιλία «συμφώνησαν για τη σημασία της αύξησης των αμυντικών δαπανών μεταξύ των ευρωπαϊκών μελών του ΝΑΤΟ, καθώς και για τη σημασία που έχει για τη συμμαχία η αξιόπιστη συμβολή στις προσπάθειες του ΝΑΤΟ στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη».
Την ίδια μέρα, μιλώντας σε συνεδρίαση του Εθνικού Συμβουλίου Ασφαλείας της Ρωσίας, ο Πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν υπογράμμιζε ότι η Ρωσία «πρέπει να ανακαινίσει τις στρατιωτικές υποδομές» στη Σεβαστούπολη, στην Κριμαία, «για να ενισχύσει την άμυνα της χώρας» ως απάντηση στην ενίσχυση της παρουσίας του ΝΑΤΟ στην περιοχή, επισημαίνοντας μεταξύ άλλων: «Η Ρωσία βρίσκεται αντιμέτωπη με κάτι που μοιάζει με τελεσίγραφο. "Αφήστε μας να καταστρέψουμε αυτό το τμήμα του πληθυσμού που είναι εθνοτικά και ιστορικά κοντά στη Ρωσία προκειμένου να μην επιβάλλουμε κυρώσεις εναντίον σας"... Η λογική αυτή είναι περίεργη και απαράδεκτη».
Την Παρασκευή, ο πρώην επικεφαλής των Υπηρεσιών Ασφαλείας της Ουκρανίας SBU, Μίκολα Μαλομουζ, δήλωνε ότι το ΝΑΤΟ ίσως παραχωρήσει σύντομα στη χώρα το «καθεστώς του προνομιακού αδέσμευτου στρατιωτικού εταίρου», ενώ ισχυρίστηκε ότι στην Ουάσινγκτον, Γερουσία και Κογκρέσο, δεν αποκλείεται να εγκρίνουν σχετική απόφαση τις επόμενες μέρες.
Τη σοβαρότητα της κατάστασης επιβεβαίωναν στοιχεία που ασταμάτητα έφταναν: Την Τετάρτη, στην Ανατολική Ουκρανία οι ρωσόφωνοι κατέρριψαν δύο ουκρανικά «Σουχόι», για τα οποία το Κίεβο ανακοίνωσε ότι, «σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, οι πύραυλοι εκτοξεύτηκαν από το έδαφος της Ρωσίας». Την Παρασκευή, η Μόσχα δήλωσε ότι «περίπου 40 όλμοι έπεσαν από την Ουκρανία στην (σ.σ. ρωσική) επαρχία Ροστόβ», ενώ αργότερα ρωσικά πρακτορεία μετέδιδαν ότι ερευνητές που βρέθηκαν στο σημείο δέχτηκαν κι αυτοί «στοχευμένα πυρά όλμων από την ουκρανική πλευρά».

Η αντιλαϊκή επίθεση θα κλιμακωθεί

Ραγδαίες ήταν, όμως, οι εξελίξεις και στην πολιτική σκηνή της Ουκρανίας. Το κεντροδεξιό κόμμα «Ουντάρ» και το εθνικιστικό «Σβόμποντα» αποχώρησαν από την κυβέρνηση, ανοίγοντας το δρόμο για βουλευτικές εκλογές, με το σκεπτικό ότι στην ουκρανική Βουλή υπάρχουν δυνάμεις που στηρίζουν το Κρεμλίνο (σ.σ. αναφερόμενοι προφανώς σε συνεργάτες του πρώην προέδρου Γιανουκόβιτς). Ο προερχόμενος από το κόμμα «Μπατκίβτσινα» «πρωθυπουργός», Αρσένι Γιατσενιούκ, παραιτήθηκε εκφράζοντας την αγωνία του για την ταχύτητα υλοποίησης των αντιλαϊκών προτεραιοτήτων: «Με τι θα πληρώσουμε αύριο τους μισθούς (...) Πώς θα χρηματοδοτήσουμε το στρατό... Ποιος θα ψηφίσει αντιλαϊκούς νόμους με τις εκλογές μπροστά του;»
Ο Ποροσένκο εκτίμησε ότι «η κοινωνία επιθυμεί να αλλάξουν πλήρως οι κρατικές αρχές», χαιρετίζοντας την εξέλιξη και επιβεβαιώνοντας ότι η ουκρανική πλουτοκρατία ουσιαστικά ανασκουμπώνεται αναζητώντας τις συνθήκες που θα της επιτρέψουν να περάσει αποφασιστικά στον επόμενο γύρο της αντιλαϊκής επέλασης. Γι' αυτό και κλιμάκωσε την επίθεσή της στους κομμουνιστές (με τη διάλυση της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΚΚ Ουκρανίας και την έναρξη της δίκης για την πλήρη απαγόρευσή του, που το ΚΚΕ κατήγγειλε άμεσα και την Πέμπτη πραγματοποίησε μαζική παράσταση διαμαρτυρία έξω από την Ουκρανική Πρεσβεία στην Αθήνα). Οι αστοί (εθνικιστές, φιλοναζί ή άλλοι πιο συγκαλυμμένοι), παρά τις εσωτερικές φαγωμάρες τους στην Ουκρανία, ομολόγησαν το φόβο που τους προκαλεί η μόνη επιστημονικά τεκμηριωμένη πραγματική εναλλακτική στον καπιταλισμό: «Ελπίζω ότι δε θα υπάρξει ποτέ ξανά ένα κομμουνιστικό κόμμα στο ουκρανικό Κοινοβούλιο... Είμαι αισιόδοξος ότι η κομμουνιστική ιδεολογία δε θα είναι ξανά παρούσα στην κοινωνία μας», δήλωσε χαρακτηριστικά ο πρόεδρος του κοινοβουλίου, Ολεξάντρ Τουρτσίνοφ. Επίσης, ενδεικτικό είναι ότι με την κατηγορία της «στήριξης και χρηματοδότησης των αυτονομιστών» η Ουκρανία κίνησε νομικές διαδικασίες, μεταξύ άλλων, και εναντίον του Γκενάντι Ζιουγκάνοφ, προέδρου του ΚΚ Ρωσικής Ομοσπονδίας.
Ολα αυτά, ενώ ο λαός της Ανατολικής Ουκρανίας συνεχίζει να μετρά όλο και περισσότερους νεκρούς και τραυματισμένους αμάχους από την «αντι-τρομοκρατική επιχείρηση» του Κιέβου αλλά και βομβαρδισμένα σπίτια και εργοστάσια, με όσους έχουν γλιτώσει από τις βόμβες να παίρνουν κατά χιλιάδες το δρόμο της προσφυγιάς

Ολο και πιο σύνθετα τα «παζάρια»

Η δυσκολία του Συμβουλίου ΥΠΕΞ της ΕΕ να καταλήξει σε νέο γύρο «σοβαρών» κυρώσεων προς τη Ρωσία φανέρωσε ότι τα «παζάρια» γίνονται όλο και πιο σύνθετα.
Οι Βρυξέλλες διακήρυσσαν ότι από αύριο Δευτέρα ξεκινούν εντατικές επαφές με τις νέες προτάσεις που ήδη έχουν διαμορφωθεί. Μεταξύ αυτών, σύμφωνα με το «Μπλούμπεργκ», εξετάζεται η απαγόρευση πρόσβασης στην τεχνολογία παραγωγής Ενέργειας, εισαγωγής νέων ρωσικών εταιρειών στα ευρωπαϊκά χρηματιστήρια, επενδύσεων στα νέα ρωσικά τραπεζικά ομόλογα, πρόσβασης των ρωσικών κρατικών τραπεζών στις αγορές, αλλά και επιβολή εμπάργκο στις εξαγωγές όπλων.
Ειδικοί επισημαίνουν ότι οι περιορισμοί σε «ευαίσθητες τεχνολογίες» θα μπορούσε να προκαλέσει σημαντικές συνέπειες στις γεωτρήσεις σε μεγάλο θαλάσσιο βάθος, στην εξόρυξη σχιστολιθικού πετρελαίου και την εξερεύνηση της Αρκτικής. Η ειδική «παρότρυνση» του επιτρόπου Ενέργειας Γκίντερ Ετινγκερ να σταματήσει η ΕΕ τη χορήγηση οποιασδήποτε τεχνικής βοήθειας σε ό,τι αφορά την προσπάθειά της Ρωσίας να αναπτύξει κοιτάσματα πετρελαίου και αερίου στην Αρκτική αποτυπώνει τα ευρύτερα σχέδια που εμπλέκονται στην «κόντρα» των κυρώσεων.
Χαρακτηριστικά είναι και όσα αναφέρονταν σε σχετικό έγγραφο της Κομισιόν που διέρρευσε σε διάφορα ΜΜΕ: «Ο περιορισμός της πρόσβασης στις κεφαλαιαγορές για τα ρωσικά κρατικά χρηματοπιστωτικά ιδρύματα θα αύξανε το κόστος τους για την άντληση κεφαλαίων και θα περιόριζε την ικανότητά τους να χρηματοδοτούν τη ρωσική οικονομία... Θα προκαλούσε επίσης ένα κλίμα αβεβαιότητας στην αγορά που είναι πιθανόν να επηρεάσει το επιχειρηματικό περιβάλλον στη Ρωσία και να επιταχύνει τις εκροές κεφαλαίων».
Ωστόσο, επιφυλάξεις και αντιρρήσεις παραμένουν, ειδικά από χώρες όπως οι Γαλλία, Ιταλία, αλλά και Γερμανία, Ελλάδα, ακόμα και Βρετανία, σύμφωνα με δημοσιεύματα. Κάθε κατάληξη θα αλληλεπιδράσει με διεργασίες σε όλα τα «στρατόπεδα». Ο Ποροσένκο μεσοβδόμαδα εμφανίστηκε «απογοητευμένος» για τη στάση της Γαλλίας, που επέμενε να απορρίπτει πιέσεις για να ακυρώσει παραγγελίες από τη Ρωσία για πολεμικά πλοία τύπου «Μιστράλ».

Η αλληλεξάρτηση των καπιταλιστικών οικονομιών και των επιχειρηματικών συμφερόντων είναι πλέον τόσο βαθιά που την ίδια στιγμή που μια πλευρά εύχεται την τιμωρία του «αντιπάλου» της, μπορεί να διαπιστώνει ότι εύχεται κάτι που μπορεί να έχει αρνητικές συνέπειες και για την ίδια. Για τους λαούς, αυτό το «μείγμα» των αντιθέσεων και των συμβιβασμών εγκυμονεί μεγάλους κινδύνους..

Γάζα: Η σφαγη συνεχιζεται, τουλάχιστον 1050 οι νεκροί Παλαιστίνιοι, ανάμεσά τους 192 παιδιά

Γάζα:  τουλάχιστον 1050 οι νεκροί Παλαιστίνιοι, ανάμεσά τους 192 παιδιά

• 

Συνεχίζεται η φρίκη του πολέμου στη Λωρίδα της Γάζας με πολλά θύματα να είναι από τον άμαχο πληθυσμό που είναι ανυπεράσπιστος απέναντι στις βόμβες που ισοπεδώνουν την περιοχή. Η Χαμάς απέρριψε την παράταση της εκεχειρίας για 24 ώρες που αποφάσισε νωρίτερα το συμβούλιο ασφαλείας της κυβέρνησης του Ισραήλ.
«Καμιά ανθρωπιστική εκεχειρία δεν θα ισχύσει εάν δεν αποσυρθούν τα ισραηλινά άρματα μάχης από τη Λωρίδα της Γάζας, αν οι κάτοικοι δεν μπορέσουν να επιστρέψουν στα σπίτια τους και εάν τα ασθενοφόρα που μεταφέρουν τις σορούς δεν είναι ελεύθερα να κυκλοφορούν στη Γάζα», επισήμανε ο Φάουζι Μπάρχουμ, εκπρόσωπος της οργάνωσης, σε ανακοίνωσή του. Χθες το βράδυ οι Ταξιαρχίες Εζεντίν αλ Κάσαμ -η ένοπλη πτέρυγα της Χαμάς- ανέλαβε την ευθύνη για τη ρίψη ρουκετών στο Ισραήλ.
Νωρίτερα, ο γενικός γραμματέας του ΟΗΕ, Μπαν Γκι Μουν, είχε καλέσει «τις πλευρές να παρατείνουν την ανθρωπιστική εκεχειρία για 7 ημέρες» πριν προσθέσει ότι «καλεί τα δύο μέρη να παρατείνουν κατ' ελάχιστον την ανθρωπιστική κατάπαυση του πυρός ως το τέλος της ημέρας». Την έκκληση αυτή επανέλαβαν από το Παρίσι πολλοί υπουργοί Εξωτερικών, ανάμεσά τους και ο ΥΠΕΞ των ΗΠΑ Τζον Κέρι.
Η χθεσινή ημέρα εκεχειρίας έφερε στο φως τον παραλογισμό του πολέμου. Στη Γάζα τα συνεργεία διάσωσης ξέθαψαν μέσα από τα συντρίμμια των σπιτιών 147 νεκρούς.Ανάμεσά τους δεκάδες παιδιά ηλικίας 2-10 ετών αλλά και γυναίκες.
Οι σοροί μεταφέρθηκαν σε διάφορα νεκροτομεία της περιοχής, στο νοσοκομείο Καμάλ Αντουάν, στο βορρά, σε δύο νοσοκομεία στην πόλη της Γάζας και στο νότο, καθώς και στο ευρωπαϊκό νοσοκομείο της Χαν Γιούνες. Σετζάγια, Ζάιτουν, Τούφα, Μπέιτ Χανούν, Χαν Γιούνες και Ράφα πλήρωσαν με τον πιο ακριβό τρόπο τις συνέπειες των βομβαρδισμών.
Από την έναρξη της ισραηλινής επιχείρησης «Προστατευμένη Παρυφή» η Παλαιστινιακή πλευρά μετρά 1050 νεκρούς και 6000 τραυματίες, ενώ το Ισραήλ μετρά 43 νεκρούς στρατιώτες και τρεις πολίτες καθώς και περισσότερους από 138 τραυματίες. Σύμφωνα με τη UNICEF μέχρι σήμερα τουλάχιστον 192 παιδιά σκοτώθηκαν, ενώ η UNRWA, έκανε λόγο επίσης για 160.000 Παλαιστίνιους οι οποίοι έχουν καταφύγει σε κτίριά της.
Μάλιστα η UNRWA, η Υπηρεσία των Ηνωμένων Εθνών για τους πρόσφυγες της Παλαιστίνης, κατήγγειλε ότι έξι από τα δέκα νοσοκομεία στα Γάζα έχουν υποστεί σοβαρές ζημιές από τους βομβαρδισμούς. Μητέρες που είδαν τα σπίτια τους να γκρεμίζονται από τους βομβαρδισμούς, άφησαν τα παιδιά τους σε νοσοκομεία της Γάζας στην προσπάθειά τους να τα σώσουν.
Άλλες γυναίκες έγκυες απέβαλαν ή γέννησαν πρόωρα από τον τρόμο που έζησαν τις τελευταίες είκοσι ημέρες, σύμφωνα με την UNRWA. Οι ελλείψεις στα νοσοκομεία είναι τέτοιες που σε κάποιες περιπτώσεις πρόωρα γεννημένα μωρά μοιράζονται την ίδια θερμοκοιτίδα...
Μία από τις γυναίκες που βρήκε τραγικό θάνατο στη Γάζα ήταν έγκυος στον ένατο μήνα. Οι γιατροί κατάφεραν με υπεράνθρωπες να φέρουν το παιδί στη ζωή. Όπως λένε οι γιατροί θα ζήσει. Θα ζήσει χωρίς πατέρα και μητέρα.

ΝΙΚΟΣ ΚΑΤΣΑΡΟΣ Τεράστιοι κίνδυνοι από την εξουδετέρωση χημικών της Συρίας στα δυτικά της Κρήτης

ΝΙΚΟΣ ΚΑΤΣΑΡΟΣ

Τεράστιοι κίνδυνοι από την εξουδετέρωση χημικών της Συρίας στα δυτικά της Κρήτης

Συνέντευξη στον «Ριζοσπάστη» του μέλους του Εθνικού Συμβουλίου της ΕΕΔΥΕ, πρ. προέδρου της Ενωσης Ελλήνων Χημικών και επιστημονικού συνεργάτη του ΕΚΕΦΕ «Δημόκριτος»

Τις τεράστιες ευθύνες που έχουν ελληνική κυβέρνηση και ΕΕ στην υπόθεση εξουδετέρωσης χημικών της Συρίας εν πλω, σε πλοίο του Αμερικανικού Πολεμικού Ναυτικού, στα δυτικά - νοτιοδυτικά της Κρήτης, υπογραμμίζει ο Νίκος Κατσαρός, μέλος του Εθνικού Συμβουλίου της Ελληνικής Επιτροπής για τη Διεθνή Υφεση και Ειρήνη, πρώην πρόεδρος της Ενωσης Ελλήνων Χημικών και επιστημονικός συνεργάτης του ΕΚΕΦΕ «Δημόκριτος», σε συνέντευξη που παραχώρησε στον «Ριζοσπάστη».
Περιγράφοντας τα εφιαλτικά σενάρια και τις τραγικές συνέπειες που μπορεί να υπάρξουν από ενδεχόμενο ατύχημα, επισημαίνει ταυτόχρονα τον κίνδυνο να μεταβληθεί η Μεσόγειος σε μόνιμο χώρο καταστροφής αερίων χημικού πολέμου όπως και κάθε άλλου είδους τοξικών και επικίνδυνων βιομηχανικών αποβλήτων. Ακολουθεί αναλυτικά η συνέντευξη:
-- Από ΗΠΑ, ΕΕ και διεθνείς οργανισμούς προκρίθηκε το σενάριο εξουδετέρωσης χημικών της Συρίας με τη μέθοδο της υδρόλυσης, εν πλω, στα νερά της Μεσογείου. Πώς κρίνετε την απόφαση;
-- Η απόφαση αυτή ήταν μία επικίνδυνη λύση, αφού σχεδόν καμία χώρα δεν δέχθηκε να γίνει στο έδαφός της μία τέτοια επιχείρηση. Η τελευταία χώρα στην οποία κατέφυγαν ήταν η Αλβανία, στην οποία όπως λέγεται πρόσφεραν και ένα δισ. δολάρια, μετά όμως τις διαδηλώσεις που έλαβαν χώρα στα Τίρανα, η αλβανική κυβέρνηση υποχώρησε. Μάλιστα ο Οργανισμός για την Απαγόρευση των Χημικών Οπλων (ΟΑΧΟ) του ΟΗΕ το αναγνώρισε έμμεσα αυτό, λέγοντας πως πολλές χώρες αρνήθηκαν λόγω των δεδομένων αντιδράσεων των κατοίκων. Η μέθοδος της εξουδετέρωσης των χημικών όπλων αυτής της κατηγορίας με υδρόλυση είναι γνωστός και δοκιμασμένος επί εδάφους, όχι όμως εν πλω. Αποφασίστηκε λοιπόν μεταξύ ΗΠΑ, ΕΕ και του ΟΗΕ να γίνει η εξουδετέρωση στα διεθνή ύδατα νοτιοδυτικά της Κρήτης δηλαδή μεταξύ Κρήτης, Σικελίας και Μάλτας. Αυτό έγινε χωρίς να ζητηθεί έγκριση από τα Κοινοβούλια των χωρών Ελλάδας, Ιταλίας και Μάλτας και χωρίς να υπάρχει μία ευρύτερη ενημέρωση του κόσμου.

Ο Νίκος Κατσαρός

Οι λαοί των χωρών της Μεσογείου πληροφορήθηκαν την απόφαση αυτή από ρεπορτάζ του BBC στις αρχές Γενάρη 2014, παρόλο που οι προετοιμασίες είχαν αρχίσει από το Σεπτέμβρη του 2013. Η ελληνική κυβέρνηση τήρησε πλήρη μυστικότητα μέχρι τότε. Μετά από Ερωτήσεις βουλευτών και του ΚΚΕ, μια σειρά κυβερνητικών αξιωματούχων και υπουργών της κυβέρνησης άρχισαν να επιβεβαιώνουν το γεγονός ότι είχε αρχίσει η μεταφορά των χημικών όπλων από τη Λαττάκεια της Συρίας σε λιμάνι της Ιταλίας με ένα νορβηγικό και ένα δανέζικο πλοίο που συνοδεύονταν από ρωσικά και κινεζικά πλοία και ότι η όλη επιχείρηση της εξουδετέρωσης θα κρατούσε τρεις μήνες. Ούτε λέξη από την κυβέρνηση για το πώς πάρθηκε η απόφαση αυτή, εάν είχε ερωτηθεί, εάν είχε συμφωνήσει, τι ενέργειες είχε κάνει ή τι μέτρα επρόκειτο να λάβει. Το μόνο που έλεγε ο υπουργός Εξωτερικών κ. Βενιζέλος ήταν ότι η επιχείρηση θα γινόταν σε διεθνή ύδατα και ότι δεν υπήρχε κίνδυνος ατυχήματος. Μια σειρά από ερωτήματα παραμένουν μέχρι και σήμερα αναπάντητα:
Α) Γιατί επελέγησαν τα διεθνή ύδατα στη Μεσόγειο και όχι αλλού;
Β) Γιατί σε διεθνή ύδατα και όχι στο έδαφος τεχνολογικά αναπτυγμένων χωρών όπως οι ΗΠΑ, Γερμανία κλπ.;
Γ) Γιατί όχι στο έδαφος χωρών όπως η Αγγλία, που επί χρόνια εφοδίαζε τη Συρία με πρώτες ύλες για την παρασκευή των χημικών όπλων;
Δ) Γιατί δεν ενημερώθηκαν οι γειτονικές χώρες όπως η Ελλάδα για τους ενδεχόμενους κινδύνους σε περίπτωση ατυχήματος;
Ο Οργανισμός Απαγόρευσης των Χημικών Οπλών (ΟΑΧΟ) υπό την αιγίδα του ΟΗΕ έδρασε αυθαίρετα, παραβίασε το διεθνές δίκαιο και μεταξύ άλλων παραβιάσεων ανέθεσε την όλη επιχείρηση στο Αμερικανικό Ναυτικό, λέγοντας ότι σε περίπτωση ατυχήματος, την πλήρη ευθύνη θα έχει το Αμερικανικό Ναυτικό!

Το αμερικανικό πλοίο «CAPE RAY» όπου επιχειρείται εξουδετέρωση χημικών στα ανοιχτά της Κρήτης

Πιστεύω ότι ο ΟΑΧΟ μαζί με τις ΗΠΑ και την ΕΕ έδρασαν αυθαίρετα και μεμονωμένα, καταπατώντας κάθε κανόνα του θαλάσσιου δικαίου και όχι μόνον. Πολύ μεγαλύτερες όμως είναι οι ευθύνες της ελληνικής κυβέρνησης που υποδουλώθηκε στις απαιτήσεις των ΗΠΑ και της ΕΕ, χωρίς να πει λέξη, αλλά ούτε και να ενημερώσει τον ελληνικό λαό, αλλά ούτε και να λάβει κανένα μέτρο πρόληψης ή προφύλαξης.
-- Ποιοι είναι ακριβώς οι κίνδυνοι που ελλοχεύουν για το περιβάλλον και τη δημόσια υγεία;
-- Οι κίνδυνοι που υπάρχουν σε περίπτωση ατυχήματος τόσο για τη δημόσια υγεία όσο και για το περιβάλλον είναι τεράστιοι, αρκεί να αναφέρω ότι μια σταγόνα «Sarin» (σ.σ. από τα χημικά της Συρίας που είναι προς εξουδετέρωση) μπορεί να θανατώσει ένα άτομο σε λιγότερο από πέντε λεπτά. Τα τοξικά και επικίνδυνα αυτά αέρια, περίπου 780 τόνοι, άλλα έχουν μεταφερθεί στο πλοίο του Αμερικανικού Πολεμικού Ναυτικού, το «Cape Ray», όπου με τη μέθοδο της υδρόλυσης θα εξουδετερώσει τα αέρια αυτά, και άλλα λιγότερο τοξικά θα μεταφερθούν σε Αγγλία, Φινλανδία, Ιρλανδία, Γερμανία και ΗΠΑ για να καταστραφούν εκεί.
Η όλη επιχείρηση εγκυμονεί πολλούς κινδύνους, το πλοίο «Cape Ray» είναι ένα παλιό πλοίο, 36 ετών, που διασκευάσθηκε από τις ΗΠΑ για την περίπτωση αυτή, χωρίς και να πληροί όλες τις τεχνικές προδιαγραφές. Επίσης οι κίνδυνοι μεταφόρτωσης και μεταφοράς των χημικών αερίων της Συρίας επί του «Cape Ray», αλλά και στους άλλους προορισμούς είναι μεγάλοι. Ο μεγαλύτερος όμως κίνδυνος υπάρχει να γίνει ατύχημα επί του «Cape Ray» κατά τη διαδικασία της υδρόλυσης. Η μέθοδος της υδρόλυσης είναι η αντίδραση των χημικών αερίων με το νερό και ορισμένα απορρυπαντικά μέσα σε δεξαμενές που υπάρχουν στο πλοίο, όπου τα χημικά της Συρίας θα μετατραπούν σε λιγότερο τοξικά και επικίνδυνα υλικά που θα μεταφερθούν στις χώρες που προανέφερα για περαιτέρω εξουδετέρωση, καταστροφή και ενταφιασμό περίπου εφτά εκατομμυρίων κιλών.

Εφιαλτικά σενάρια

Αν συμβεί οιοδήποτε ατύχημα κατά τις παραπάνω διαδικασίες μπορεί να θρηνήσουμε ανθρώπινα θύματα, κυρίως το προσωπικό των επιχειρήσεων, και να μολυνθούν με τοξικά απόβλητα τα διεθνή ύδατα της περιοχής, αλλά και τα χωρικά ύδατα Ελλάδας, Ιταλίας και Μάλτας σε απροσδιόριστο βαθμό και για απροσδιόριστο χρονικό διάστημα. Οι επιπτώσεις στην υγεία των πληθυσμών που θα προσβληθούν, αλλά και στα ψάρια και τα θαλάσσια οικοσυστήματα θα είναι ανάλογη του βαθμού και της έκτασης του ατυχήματος, θα επηρεάσουν την αλιεία και τον τουρισμό και οι επιπτώσεις στην υγεία μπορεί να εμφανισθούν και αργότερα. Η μόλυνση σε περίπτωση ατυχήματος δεν θα παραμείνει για πολύ στο περιβάλλον, αλλά για όσο διάστημα μείνει θα προκαλέσει ανυπολόγιστες βλάβες στην υγεία και τα οικοσυστήματα.
Εδώ αναφέρω ότι το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης απαγόρευσε την αλιεία στις περιοχές όπου πραγματοποιείται η επιχείρηση και για το ίδιο διάστημα ακόμα και στα διεθνή ύδατα, στο όνομα της προστασίας των γόνων και των ιχθυοαποθεμάτων. Η υποκρισία δεν έχει όρια.
Η δε συζήτηση που έγινε στην Ευρωβουλή με πρωτοβουλία Ελληνα ευρωβουλευτή και όπου συμμετείχε και ο ευρωβουλευτής του ΚΚΕ κ. Παπαδάκης ήταν απογοητευτική, αφού οι απαντήσεις που έδωσε ο υφυπουργός Εξωτερικών της Ιταλίας, χώρας που έχει αναλάβει την προεδρία της ΕΕ, ήταν απογοητευτικές.
--Υπάρχει εναλλακτική; Θα μπορούσε να προκριθεί κάποιος άλλος τρόπος εξουδετέρωσης και γιατί πιστεύετε ότι δεν προκρίθηκε;
-- Ναι, υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις. Η πιο γνωστή από αυτές είναι η καύση αερίων χημικού πολέμου σε υψηλές θερμοκρασίες σε ειδικούς κλιβάνους (incinarators). Υπάρχουν τέτοιες εγκαταστάσεις σε ΗΠΑ, Ρωσία, Αγγλία, Γερμανία κλπ. Το κόστος αυτών των εγκαταστάσεων είναι πολύ μεγάλο (πάνω από 100 εκατ. δολάρια) και το κόστος συντήρησής τους επίσης πολύ υψηλό, δεδομένου ότι δε λειτουργούν συχνά. Επιπλέον, η μεταφορά των χημικών όπλων στις εγκαταστάσεις αυτές είναι εξίσου δαπανηρή και επικίνδυνη. Γι' αυτό επελέγη η λύση της εξουδετέρωσης εν πλω όπου μία τέτοια εγκατάσταση κοστίζει πολύ λιγότερο (περίπου 30 εκατ. δολάρια) και έχει το μεγάλο πλεονέκτημα να μεταφέρεται κοντά στην περιοχή όπου υπάρχουν τα προς καταστροφή χημικά όπλα. Εδώ είναι και ο μεγάλος κίνδυνος να χρησιμοποιηθεί η Μεσόγειος ως μόνιμος χώρος καταστροφής αερίων χημικού πολέμου, αλλά και κάθε άλλου είδους τοξικών και επικίνδυνων βιομηχανικών αποβλήτων. Η Μεσόγειος, κλειστή θάλασσα, χωρίς έντονους κυματισμούς και ήπιες μετεωρολογικές συνθήκες, κινδυνεύει να γίνει μόνιμος χώρος καταστροφής τοξικών αποβλήτων κάθε είδους, αν δεν ξεσηκωθούν οι λαοί της Μεσογείου.
-- Ποιο πιστεύετε ότι είναι το χρέος των επιστημονικών φορέων της χώρας μπρος στους κινδύνους που περιγράψατε;
-- Το χρέος και η ευθύνη των επιστημονικών φορέων της χώρας είναι τεράστια. Είναι γεγονός ότι τα ΜΜΕ πανελλήνιας εμβέλειας αποσιώπησαν το θέμα και κράτησαν ύποπτη σιγή. Οι τηλεδιασκέψεις στο υπουργείο Εξωτερικών με κρατικούς λειτουργούς και αξιωματούχους του ΟΑΧΟ, όπως ανακοινώθηκαν από τον υπουργό Εξωτερικών κ. Βενιζέλο ήταν παραπλανητικές και καθησυχαστικές ότι δεν πρόκειται να συμβεί ατύχημα. Λες και μπορεί να προβλεφθεί ατύχημα, όταν μάλιστα ο επικεφαλής του ΟΑΧΟ δηλώνει ότι στις επιχειρήσεις αυτές σχεδόν πάντα συμβαίνουν μικροατυχήματα.
Παρά το γεγονός ότι η επιχείρηση καταστροφής ξεκίνησε από τις 7 Ιουλίου, μέχρι σήμερα κανένας επιστημονικός φορέας δεν επισήμανε τους ενδεχόμενους κινδύνους. Κανένα Ερευνητικό Κέντρο ή Χημικό Τμήμα Πανεπιστημίου ή η Ακαδημία Αθηνών μίλησε για το θέμα είτε θετικά ή αρνητικά. Μόνο ολίγοι μεμονωμένοι επιστήμονες. Ομως ο λαός της Κρήτης ξεσηκώθηκε και με δυναμικές κινητοποιήσεις προσπαθεί να δημοσιοποιήσει την ενδεχόμενη καταστροφή της Μεσογείου. Οι επιστημονικοί φορείς που έχουν μεγάλη ευθύνη να προφυλάξουν την Μεσόγειο - κοιτίδα των πολιτισμών - αδιαφορούν. Να ξεσηκωθούμε όλοι για να προστατεύσουμε τη Μεσόγειο. Είναι υπόθεση όλων μας...

«ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΡΓΑ» Στα χέρια των ομίλων, μακριά από τις λαϊκές ανάγκες

«ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΡΓΑ»

Στα χέρια των ομίλων, μακριά από τις λαϊκές ανάγκες

Με μια σημαντική τροπολογία σε άσχετο νομοσχέδιο για τους φάρους, η κυβέρνηση πρόσθεσε ένα ακόμα κρίκο στην αλυσίδα των κρατικών ρυθμίσεων που ενισχύουν τους μονοπωλιακούς ομίλους σε βάρος των λαϊκών αναγκών.
Στο μέχρι σήμερα νομοθετικό πλαίσιο για τις Μελέτες και τα Εργα Δημοσίου είχε απομείνει μια σειρά διατάξεων ενός ελάχιστου προστατευτισμού των μικρών εργοληπτικών επιχειρήσεων και μελετητικών γραφείων, καθώς και των χιλιάδων αυτοαπασχολούμενων του κλάδου.
Μεταξύ των διατάξεων αυτών περιλαμβάνονταν περιορισμοί που απαγόρευαν στους μονοπωλιακούς κατασκευαστικούς ομίλους να αναλαμβάνουν μικρότερα έργα και μελέτες, με κριτήριο το ύψος του προϋπολογισμού τους, αλλά και διατάξεις γεωγραφικών περιορισμών που έδιναν προβάδισμα σε μικρές εταιρίες για ανάληψη έργων και μελετών εντός του νομού της έδρας τους. Επιπρόσθετα περιλαμβάνονταν διατάξεις ευνοϊκές για τις επιχειρήσεις με μικρό ύψος ανεκτέλεστων έργων (δηλαδή έργων που δεν έχουν ακόμα ολοκληρώσει).
Η ψηφισμένη πλέον κυβερνητική τροπολογία καταργεί την πρώτη ομάδα περιορισμών, με βάση τις αρχές της ΕΕ για «ίση μεταχείριση και αναλογικότητα». Ταυτόχρονα, προβλέπεται η έκδοση Προεδρικού Διατάγματος «σκούπα», στο αμέσως επόμενο διάστημα, για τη συνολική αλλαγή του συστήματος ανάθεσης Δημοσίων Εργων και Μελετών όσον αφορά τις κατηγορίες εταιριών και πτυχίων και την πιστοποίησή τους από δημόσιους ή ιδιωτικούς φορείς.
Φυσικά, οι ρυθμίσεις του αστικού κράτους γενικά όχι μόνο δεν αντιστρατεύονται αλλά υπηρετούν την ενίσχυση της κερδοφορίας του κεφαλαίου και σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να αναστρέψουν την αντικειμενική τάση εξέλιξης του καπιταλισμού, τη διαδικασία συγκέντρωσης και συγκεντροποίησης. Οι μέχρι σήμερα διατάξεις προστατευτισμού ποτέ δεν είχαν απόλυτο χαρακτήρα. Αλλωστε, στο έδαφος της ύπαρξης τέτοιων διατάξεων συντελέστηκε η γιγάντωση των 3-4 μονοπωλιακών ομίλων που κυριαρχούν σήμερα στον κατασκευαστικό κλάδο και έχουν ήδη επεκταθεί και σε άλλους κλάδους.
Για το λαϊκό κίνημα, κριτήριο με το οποίο εξετάζουμε τις οικονομικές εξελίξεις και την κρατική πολιτική είναι η διευρυμένη ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών, εν προκειμένω ποιος πληρώνει και ποιος κερδίζει από τα δημόσια έργα που γίνονται, τι χαρακτήρα έχουν, ποιον εξυπηρετούν. Μ' αυτό το κριτήριο αντιμετωπίζουμε την κρατική πολιτική στήριξης της κερδοφορίας των μονοπωλιακών ομίλων και επιτάχυνσης της συγκέντρωσης κεφαλαίου στον κλάδο. Πρόκειται για πολιτική που εξυπηρετεί τα μονοπώλια και βρίσκεται στον αντίποδα της διασφάλισης της λαϊκής ευημερίας.

«Κρατάει χρόνια»... η διαδικασία της απελευθέρωσης στον κατασκευαστικό κλάδο

Η διαδικασία αυτή δεν ξεκινά με την εκδήλωση της καπιταλιστικής κρίσης, δε σχετίζεται με το έλλειμμα και την κρατική υπερχρέωση, δεν την έφερε η τρόικα και τα μνημόνια. Ουσιαστικά σήμερα δίνεται η χαριστική βολή.
Ηδη από τη δεκαετία του '90, με την απευθείας ανάθεση, μέσω κοινοβουλίου, των μεγάλων έργων σε κοινοπραξίες εγχώριων και ξένων ομίλων, ξεκινά ουσιαστικά η διαδικασία συγκέντρωσης και συγκεντροποίησης του κεφαλαίου στον μέχρι τότε κατακερματισμένο κατασκευαστικό κλάδο. Ακολουθούν τα μεγάλα έργα της Ολυμπιάδας και των οδικών αξόνων τη δεκαετία του 2000 και μια σειρά κρατικών ρυθμίσεων όσον αφορά τις αναθέσεις των έργων για την επιτάχυνση αυτής της διαδικασίας. Ενδεικτική είναι η κωδικοποίηση του πλαισίου για τα δημόσια έργα, ήδη από το 2005, που συμπύκνωνε αλλαγές τέτοιου τύπου του προηγούμενου διαστήματος.
Τα τελευταία χρόνια με γοργά βήματα συνεχίστηκε η σταδιακή άρση αρκετών περιορισμών, προς διευκόλυνση των ομίλων. Σ' αυτήν την κατεύθυνση κινήθηκε η αλλαγή του πλαισίου για τις μελέτες του δημοσίου το 2011 που οδήγησε και σε βαθύτερη διασύνδεση με το τραπεζικό κεφάλαιο. Η πρόσφατη κατάργηση της υποχρέωσης κατάθεσης του πρωτότυπου πτυχίου επέτρεψε την ταυτόχρονη συμμετοχή των μεγαλύτερων τεχνικών επιχειρήσεων σε περισσότερες δημοπρασίες τεχνικών έργων και μελετών.
Στην ίδια κατεύθυνση κινούνται οι πρόσφατες αλλαγές στο πλαίσιο άσκησης των τεχνικών επαγγελμάτων και πιστοποίησης επαγγελματικών δραστηριοτήτων. Το Προεδρικό Διάταγμα, που προβλέπει η τροπολογία για τα Δημόσια Εργα, θα ολοκληρώσει τη συνολική αλλαγή του τοπίου με την πρόβλεψη για ίδρυση «ανεξάρτητων» αρχών, συστημάτων και φορέων πιστοποίησης.
Παράλληλα, όμως, είχε δημιουργηθεί ένα ολόκληρο πλέγμα μεθόδων για την παράκαμψη τέτοιων διατάξεων, όπως ομαδοποιήσεις μικρότερων έργων σε μεγαλύτερα, πολλαπλές θυγατρικές εταιρίες που εμφανίζονταν ως μικρότερης τάξης κλπ.
Η κυβερνητική τροπολογία αποτελεί το επιστέγασμα αυτής της διαδικασίας, καταργεί ολοκληρωτικά τις διατάξεις αυτές και επιτρέπεται πλέον στους μονοπωλιακούς ομίλους να αναλαμβάνουν οποιοδήποτε δημόσιο έργο, ανεξαρτήτως του ύψους του προϋπολογισμού και της γεωγραφικής θέσης, ακόμα και αυτά που μέχρι πρότινος αφορούσαν κυρίως τους χιλιάδες αυτοαπασχολούμενους του κλάδου. Η εξέλιξη αυτή πυροδοτεί ραγδαίες αλλαγές στον κλάδο των κατασκευών καταργώντας κάθε «εμπόδιο» στη δράση των ομίλων.

Κρίκος στην αλυσίδα θωράκισης της ανταγωνιστικότητας των μονοπωλίων

Συγχρόνως, η συγκέντρωση του κλάδου των κατασκευών προωθείται ποικιλότροπα από σειρά αλλαγών στην πολιτική χρήσης γης, από φωτογραφικές ρυθμίσεις για τις διάφορες κατηγορίες έργων.
Οι ρυθμίσεις για τους οικοδομικούς συνεταιρισμούς και την ιδιωτική πολεοδόμηση, οι ρυθμίσεις για τις αναπλάσεις κτιρίων αντανακλούν τις επιδιώξεις και την κυριαρχία του μεγάλου κεφαλαίου στις κατασκευές και ιδιαίτερα στον τομέα της κατοικίας. Η οικοδόμηση οικισμών και οι πράσινες ανακατασκευές οικοδομικών τετραγώνων στο κέντρο των πόλεων, που προβλέπονται από τις προαναφερθείσες ρυθμίσεις, απαιτούν μεγάλες επενδύσεις κεφαλαίου, κινητοποίηση μεγάλης μάζας εργατικής δύναμης, προϋποθέτουν πολυπλοκότερη τεχνογνωσία και τεχνικές υποδομές.
Η ίδια η φύση των μεγάλων έργων που προκρίνει η καπιταλιστική ανάπτυξη της επόμενης περιόδου οδηγεί στην περαιτέρω συγκέντρωση και συγκεντροποίηση του κλάδου των κατασκευών. Στις συνθήκες αυτές σχεδιάζεται η κατασκευή κυρίως μεγάλων τεχνικών έργων: Τουριστικά χωριά μεγάλου μεγέθους, λιμάνια και αεροδρόμια, που αντιστοιχούν στους κλάδους προτεραιότητας για την σχεδιαζόμενη καπιταλιστική ανάπτυξη, τον τουρισμό, τις μεταφορές, τη ναυτιλία κλπ., και λιγότερο μικρά ιδιωτικά έργα, τα οποία συνιστούσαν σημαντικό κομμάτι του κλάδου το προηγούμενο διάστημα.
Οι εξελίξεις στα έργα οδικών αξόνων αποτελούν χαρακτηριστικό παράδειγμα, καθώς η επανέναρξη των έργων έφερε τους τρεις ομίλους («Ελλάκτωρ», «ΓΕΚ Τέρνα», «J&P Αβαξ») να αποκτούν τη μερίδα του λέοντος στους αυτοκινητόδρομους, την ίδια ώρα που σημαντικό τμήμα των εργοληπτικών εταιριών που έχουν απομείνει δεν μπορεί πλέον να συμμετέχει σε δημοπρασίες καθώς δεν έχει διασφαλίσει «ενημερότητα πτυχίου».
Η όποια εξοικονόμηση στα δημόσια τεχνικά έργα από τις οικονομίες κλίμακας δε θα οδηγήσει σε μειώσεις για τα λαϊκά στρώματα. Αντίθετα, θα οδηγήσει σε εκτόξευση της κερδοφορίας των μονοπωλιακών ομίλων του κλάδου. Οι τιμές των διοδίων, που υπερπενταπλασιάστηκαν την τελευταία εξαετία, μαρτυρούν του λόγου το αληθές.
Το σύνολο της πολιτικής για τα δημόσια έργα στοχεύει στη διασφάλιση της ανταγωνιστικότητας των μονοπωλιακών ομίλων, στην ανάσχεση της πτωτικής τάσης του ποσοστού κέρδους. Κυρίαρχες μέθοδοι σ' αυτήν την κατεύθυνση είναι η διασφάλιση φτηνής εργατικής δύναμης και η διασφάλιση νέων πεδίων τοποθέτησης των κεφαλαίων των ομίλων. Η επιτάχυνση της συγκέντρωσης και συγκεντροποίησης του κεφαλαίου στον κλάδο των κατασκευών συνεισφέρει και στις δύο πλευρές. Η επιτάχυνση της προλεταριοποίησης ενός μέρους των αυτοαπασχολούμενων και η μείωση των εισοδημάτων τους εξασφαλίζει φτηνότερη εργατική δύναμη (αυξάνοντας τη στρατιά των ανέργων της κρίσης). Ταυτόχρονα, η άρση του προστατευτισμού μεγαλώνει την πίτα των έργων στα οποία μπορεί να τοποθετήσουν τα υπερσυσσωρευμένα κεφάλαια τους οι μονοπωλιακοί όμιλοι του κατασκευαστικού τομέα βρίσκοντας κερδοφόρα διέξοδο.
Για το λόγο αυτό, η πολιτική αυτή δεν αποτελεί ελληνική πρωτοτυπία. Αντίστοιχα μέτρα συγκέντρωσης του κλάδου των κατασκευών προωθήθηκαν τις προηγούμενες δεκαετίες σε ολόκληρη την ΕΕ. Αποτελούν επίσημη στρατηγική της ΕΕ που συνοψίζεται στον τίτλο «απελευθέρωση των αγορών», διασφαλίζοντας την ανταγωνιστικότητα των μονοπωλιακών ομίλων. Γι' αυτό οι σχετικές διατάξεις προστατευτισμού κρίνονται παράνομες από την ΕΕ, καθώς αντιστρατεύονται σχετικές κοινοτικές οδηγίες.

Η διέξοδος από τη σκοπιά των λαϊκών αναγκών

Η συγκέντρωση των τεχνικών έργων σε μια χούφτα μονοπωλιακούς ομίλους, η συρρίκνωση των αυτοαπασχολούμενων είναι μια εξέλιξη της περιόδου που αντανακλά τόσο την αντικειμενική τάση μεγέθυνσης των τεχνικών έργων, όσο και την κρατική πολιτική θωράκισης της ανταγωνιστικότητας των μονοπωλιακών ομίλων.
Οι μεταβολές στον όγκο και την πολυπλοκότητα των τεχνικών έργων, η ανάγκη για ολοένα και μεγαλύτερα δημόσια κατασκευαστικά έργα, οι οικονομίες κλίμακας που προκύπτουν από τη συνένωση μικρότερων έργων και την τυποποίηση μεθόδων και υλικών, σε τελευταία ανάλυση η ίδια η συσσώρευση του κεφαλαίου, συνολικά στην κοινωνία και ειδικά στον κλάδο των κατασκευών, οδηγούν στην ανάγκη ολοένα και μεγαλύτερων επιχειρήσεων που να αναλαμβάνουν τη μελέτη και ολοκλήρωση τέτοιων κατασκευαστικών έργων.
Πέραν της αμιγούς οικονομικής τάσης της καπιταλιστικής ανάπτυξης, η κρατική πολιτική επιταχύνει αυτές τις εξελίξεις με ένα ολόκληρο φάσμα νομοθετημάτων και διατάξεων. Η φορολογική πολιτική με την αβάσταχτη φορολογία των αυτοαπασχολούμενων, η ασφαλιστική πολιτική των υπέρογκων ασφαλιστικών εισφορών που καθιστά ανασφάλιστη την πλειοψηφία των αυταπασχολουμένων του κλάδου, η αποσύνδεση πτυχίου - επαγγέλματος και η προώθηση των επαγγελματικών πιστοποιήσεων, επιταχύνουν με τη σειρά τους την αντικειμενική τάση.
Η αντικειμενική τάση είναι οι μεγάλες επιχειρήσεις, η μεγάλη κοινωνική παραγωγή. Η προσπάθεια επιστροφής στη προηγούμενη περίοδο του αυξημένου προστατευτισμού είναι, σε τελευταία ανάλυση, μια αυταπάτη ενός καπιταλισμού που λειτουργεί προς όφελος όλων.
Το πραγματικό ερώτημα που μπαίνει στους αυτοαπασχολούμενους είναι αν θα δώσουν τη μάχη με τη σημαία του χτες ή με τη σημαία του αύριο στο πλευρό του εργατικού κινήματος. Αν δηλαδή θα δώσουν μια μάχη επιστροφής στην προηγούμενη περίοδο, μια μάχη τελικά χαμένη, ή αν θα δώσουν τη μάχη απ' τη σκοπιά της νέας, ριζικά διαφορετικής κοινωνικής οργάνωσης, της κοινωνικοποιημένης παραγωγής, στις κατασκευές και στα συγκεντρωμένα μέσα παραγωγής γενικότερα, του ενιαίου φορέα κατασκευών που μέσα σ' αυτό το πλαίσιο μπορεί να αντιμετωπίσει τις συνδυασμένες λαϊκές ανάγκες.
Γι' αυτό μονόδρομος για τους μισθωτούς και αυτοαπασχολούμενους του κλάδου των κατασκευών, συνολικά όλης της οικονομίας, είναι η αξιοποίηση της πάλης για την ανατροπή του συνολικού αντιλαϊκού πλαισίου για τα δημόσια και ιδιωτικά έργα, την κατάργηση των ευρωπαϊκών οδηγιών και κανονισμών, με τη σημαία του αύριο, για τη συγκέντρωση δυνάμεων για την αποφασιστική σύγκρουση με τον πραγματικό αντίπαλο, την άρχουσα τάξη, την πολιτική της, την ΕΕ που τη στηρίζει.

του Ηλία ΤΣΙΜΠΟΥΚΑΚΗ*
*Ο Ηλίας Τσιμπουκάκης είναι μέλος του Τμήματος Οικονομίας της ΚΕ του ΚΚΕ

Ευρήματα από την αποτύπωση της γενετικής γεωγραφίας του εγκεφάλου

Ευρήματα από την αποτύπωση της γενετικής γεωγραφίας του εγκεφάλου

Λάθος η χρήση ποντικιών ως πειραματόζωα για τη μελέτη του ανθρώπινου εγκεφάλου. Δεν οφείλεται στο γενετικό κώδικα αλλά στις συνάψεις η εξειδίκευση ορισμένων τμημάτων του φλοιού

Καθώς διαβάζετε αυτές τις λέξεις, τα μάτια σας σαρώνουν τη σελίδα, βλέποντας σχέδια στα οποία ο εγκέφαλός σας δίνει νόημα. Στο μεταξύ, η καρδιά σας συστέλλεται και χαλαρώνει, το διάφραγμα σηκώνεται και κατεβαίνει ελέγχοντας την αναπνοή, οι μύες της πλάτης τεντώνονται για να κρατήσετε την όρθια στάση και ταυτόχρονα πραγματοποιούνται χιλιάδες άλλες απαραίτητες βιολογικές διεργασίες, άλλες ενσυνείδητα και άλλες ασυνείδητα, όλες όμως υπό τον έλεγχο των 86 δισεκατομμυρίων νευρώνων και ισάριθμων βοηθητικών κυττάρων μέσα στο κεφάλι σας.
Η επιστήμη δεν μπορεί ακόμα να εξηγήσει πλήρως πώς ο ανθρώπινος εγκέφαλος εκδηλώνει τη νόηση και γιατί δεν μπορεί να κάνει το ίδιο ο εγκέφαλος του πιθήκου. Την πρώτη δεκαετία του 20ού αιώνα, ο Γερμανός επιστήμονας Κ. Μπρόντμαν εξέτασε λεπτές φέτες του ανθρώπινου εγκεφάλου κάτω από το μικροσκόπιο για να μελετήσει το φλοιό, το εξωτερικό στρώμα φαιάς ουσίας που διαχειρίζεται την αντίληψη, τη σκέψη και τη μνήμη. Χαρτογράφησε τον εγκεφαλικό φλοιό χωρίζοντάς τον σε δεκάδες περιοχές, με βάση την τοπολογία του οργάνου και τον τρόπο που χρωματίζονται τα διάφορα τμήματά του, όταν εμποτιστούν με διάφορες χρωστικές.

Δύο θεωρίες

Σταδιακά σχηματίστηκε η θεωρία ότι κάθε περιοχή, κάθε ομάδα κυττάρων ενός είδους, διαχειρίζεται ένα συγκεκριμένο σύνολο λειτουργιών. Ορισμένοι νευρολόγοι αμφισβήτησαν αυτήν τη θεωρία της σύνδεσης των λειτουργιών με συγκεκριμένες περιοχές. Αλλά η θεωρία επανέκαμψε, με την εμφάνιση των νέων ερευνητικών εργαλείων και κυρίως της τομογραφίας λειτουργικού μαγνητικού πυρηνικού συντονισμού (fMRI), που καταγράφει τις περιοχές του εγκεφάλου που «ανάβουν» (καταναλώνουν περισσότερο οξυγόνο) καθώς οι άνθρωποι διαβάζουν, ονειρεύονται, λένε ψέματα κ.ο.κ. Οι ερευνητές αξιοποίησαν αυτήν την τεχνολογία για να κατασκευάσουν «χάρτες» που συσχετίζουν αυτό που παρατηρούν, χρησιμοποιώντας τα νέα εργαλεία, με την πραγματική συμπεριφορά των ανθρώπων.
Μια νεότερη σχολή σκέψης, απορρίπτει αυτό τον απόλυτο καταμερισμό εργασίας και ομοιάζει τη λειτουργία του εγκεφάλου με εκείνη ενός μέσου κοινωνικής δικτύωσης. Σύμφωνα με αυτή την προσέγγιση, οι συνδέσεις που έχει ένας νευρώνας με άλλα εγκεφαλικά κύτταρα είναι που καθορίζουν τη συμπεριφορά του περισσότερο από τη θέση του μέσα στον εγκέφαλο. Η συμπεριφορά οποιασδήποτε περιοχής του εγκεφάλου επηρεάζεται περισσότερο από την προηγούμενη και την τρέχουσα εμπειρία της στο πλαίσιο της εγκεφαλικής λειτουργίας. Αν είναι σωστή αυτή η προσέγγιση, τότε θα πρέπει να υπάρχει αλληλεπικαλυπτόμενη δραστηριότητα ανάμεσα στις διαφορετικές περιοχές. Ο έλεγχος αυτής της εικασίας δεν είναι εύκολος. Τα νευρωνικά κυκλώματα είναι δύσκολο να εντοπιστούν και τα δισεκατομμύρια των νευρώνων του ανθρώπινου εγκεφάλου υπολογίζεται ότι έχουν μεταξύ τους 100 τρισεκατομμύρια συνδέσεις (συνάψεις). Ωστόσο, ήδη βρίσκονται σε εξέλιξη μελέτες για την ανάπτυξη των εργαλείων που χρειάζονται, ώστε να ελεγχθεί η ορθότητά της.

Νέος χάρτης

Με τη δημοσίευση το 2003 του ανθρώπινου γονιδιώματος, οι νευροεπιστήμονες κατάλαβαν ότι θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν τον κατάλογο των 20.000 ανθρώπινων γονιδίων σε συνδυασμό με τα γρήγορα εξελισσόμενα συστήματα σάρωσης και αναγνώρισης γονιδίων, για να εξετάσουν τον εγκέφαλο από μια νέα σκοπιά: να δουν ποια μέρη του γονιδιώματος ήταν ενεργά και ποια αδρανή σε κάθε σημείο. Περίμεναν ότι ο χάρτης που θα δημιουργούνταν θα έδειχνε διαφορετικά γονίδια να είναι ενεργά στο μέρος του εγκεφάλου που σχετίζεται με την ακοή, απ' ό,τι στα μέρη που σχετίζονται με την αφή, την κίνηση, ή τη νόηση. Το έργο αυτό, που χρειάστηκε 10 χρόνια για να ολοκληρωθεί σε πρώτη φάση, πρόβλεπε τη δημιουργία τρισδιάστατου άτλαντα της κατάστασης ενεργοποίησης διάφορων γονιδίων μέσα στον εγκέφαλο των ανθρώπων και τον εγκέφαλο των ποντικών (τώρα εργάζονται στη χαρτογράφηση και του εγκεφάλου πιθήκων). Τέτοιοι χάρτες αποτελούν πολύτιμη αναφορά στο τι είναι «φυσικό» - ή έστω τυπικό - με τον ίδιο τρόπο που το Πρόγραμμα Ανθρώπινου Γονιδιώματος έδωσε τη βάση για το τι είναι αναμενόμενο να υπάρχει σε κάθε θέση μέσα στο DNA του ανθρώπου. Αυτοί οι άτλαντες θα επιταχύνουν την έρευνα στις νευροεπιστήμες, αλλά και στη φαρμακολογία, επιτρέποντας παράλληλα στους ερευνητές να δουν σε μεγαλύτερο βάθος τη λειτουργία του ανθρώπινου μυαλού.

Απρόσμενα συμπεράσματα

Ηδη, οι νέες προσεγγίσεις της ενδότερης λειτουργίας του εγκεφάλου των ανθρώπων και των τρωκτικών έχουν οδηγήσει σε μερικά συμπεράσματα - έκπληξη. Καταρχήν, αν και κάθε άνθρωπος είναι μοναδικός, τα μοτίβα γονιδιακής δραστηριότητας είναι εξαιρετικά παρόμοια σε όλους τους ανθρώπινους εγκεφάλους. Παρά τις διαφορές μεταξύ των ανθρώπων, όλοι μοιράζονται μια κοινή γενετική γεωγραφία στον εγκέφαλό τους. Οι ερευνητές εξέτασαν εγκεφάλους από άντρες και γυναίκες, νέους και ηλικιωμένους, λευκούς, μαύρους και λατίνους. Αλλοι είχαν μεγαλύτερο εγκέφαλο από το μέσο όρο και άλλοι μικρότερο. Καθένας, όμως, σε ποσοστό 97% εμφάνιζε ίδια γονιδιακή δραστηριότητα σε κάθε περιοχή του εγκεφάλου του, όπως και η πλειοψηφία των υπολοίπων.
Επιπλέον, σε κανένα μεμονωμένο άτομο δε βρέθηκαν σημαντικές διαφορές ανάμεσα στο αριστερό και στο δεξιό ημισφαίριο, έτσι που οι επιστήμονες από ένα σημείο και πέρα αποφάσισαν να αναλύουν μόνο ένα από τα δύο ημισφαίρια για να επιταχύνουν την έρευνά τους. Αυτό σημαίνει ότι τυχόν εξειδικεύσεις και διαφορές ανάμεσα στις λειτουργίες των δύο ημισφαιρίων (π.χ. συσχέτιση του αριστερού με τα μαθηματικά και τη γλώσσα και του δεξιού με την καλλιτεχνική και δημιουργική σκέψη), αν πραγματικά υπάρχουν, δε σχετίζονται με κατασκευαστικές, γενετικές διαφορές των ημισφαιρίων.
Η χαρτογράφηση της ενεργοποίησης των γονιδίων στον εγκέφαλο απέδειξε και κάτι άλλο πολύ σημαντικό: Αν και τα ποντίκια χρησιμοποιούνται ως πειραματόζωα στη θέση των ανθρώπων στις περισσότερες ερευνητικές εργασίες και δοκιμές φαρμάκων, είναι σαφές από τα αποτελέσματα της έρευνας ότι οι άνθρωποι δεν είναι απλά ...μεγάλα ποντίκια. Αυτή η ανακάλυψη θέτει υπό αμφισβήτηση τη χρήση των ποντικιών ως μοντέλα για την κατανόηση της νευροβιολογίας του δικού μας είδους.

Ο θαυμαστός φλοιός

Στις πρωτόγονες δομές του εγκεφάλου, που υπάρχουν στα περισσότερα ζώα, ως αποτέλεσμα της βιολογικής εξέλιξης, υπάρχει μια κακοφωνία, επειδή οι νευρώνες σχηματίζουν ομάδες που συμπεριφέρονται διαφορετικά η μία από την άλλη. Ο φλοιός του ανθρώπινου εγκεφάλου διαφέρει απ' αυτές τόσο στην κυτταρική διάταξη όσο και στη γονιδιακή δραστηριότητα. Αποτελείται από μια ποικιλία ειδών κυττάρων διατεταγμένων σε έξι επάλληλα στρώματα φαιάς ουσίας. Είναι προϊόν σχετικά πρόσφατης βιολογικής εξέλιξης και μεγάλωσε ώστε να γίνει αναλογικά πιο προέχων στους ανθρώπους σε σχέση με τα άλλα ζώα. Η φαιά ουσία είναι αυτό από το οποίο πηγάζει η μοναδική συνθετότητα της ανθρώπινης συμπεριφοράς και της προσωπικότητας κάθε ανθρώπου. Οι ερευνητές αναρωτήθηκαν αν αυτή η πολυπλοκότητα εκπορεύεται από μεγάλες διαφορές στην έκφραση των γονιδίων στις διάφορες περιοχές του φλοιού. Αν ίσχυε ο χωρισμός του εγκεφάλου σε περιοχές κατά Μπρόντμαν θα περίμενε κανείς ότι ο διαφορετικός ρόλος που παίζει κάθε περιοχή στην ανθρώπινη συμπεριφορά θα προέκυπτε από διαφορετικές ομαδοποιήσεις γονιδίων που θα ενεργοποιούνταν σε καθεμιά.
Ομως, ο άτλας έδειξε ότι η γονιδιακή δραστηριότητα στο φλοιό για κάθε συγκεκριμένο είδος νευρικού κυττάρου είναι εξαιρετικά ομογενής σε ολόκληρη τη φαιά ουσία, από το μέτωπο έως το πίσω μέρος του κρανίου. Βέβαια, οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι κάθε τύπος νευρικού κυττάρου του φλοιού έχει διακριτή γενετική υπογραφή, αλλά κατά τ' άλλα δεν υπάρχουν σαφή σύνορα στη γενετική γεωγραφία του φλοιού, με εξαίρεση το τμήμα στο πίσω μέρος του κεφαλιού που επεξεργάζεται τις οπτικές πληροφορίες, που έρχονται από τα μάτια.
Η χαρτογράφηση της γονιδιακής δραστηριότητας στο φλοιό υποστηρίζει μια εναλλακτική θεωρία στη θέση εκείνης του Μπρόντμαν: τα γονίδια προσδιορίζουν κάθε τύπο νευρικού κυττάρου, όπως επίσης και το βασικό σχέδιο με βάση το οποίο αυτά τα νευρικά κύτταρα διατάσσονται κατά βάθος, καθώς προχωράμε από το εξωτερικό μέρος προς τη βάση του φλοιού. Ο φλοιός αποτελείται από πολλά αντίγραφα αυτής της κάθετης διάταξης. Το πώς συμπεριφέρεται συνολικά ο φλοιός φαίνεται να εξαρτάται πολύ περισσότερο από τους συγκεκριμένους τρόπους που οι νευρώνες συνδέονται σε νευρωνικά κυκλώματα - και το ιστορικό των ερεθισμάτων αυτών των κυκλωμάτων - παρά από διαφορές στην έκφραση των γονιδίων από τη μια περιοχή Μπρόντμαν στην άλλη.

Επιμέλεια:
Σταύρος ΞΕΝΙΚΟΥΔΑΚΗΣ
Πηγή: «Scientific American»

ΜΙΧΑΗΛ ΤΑΡΙΒΕΡΝΤΙΕΦ «Είμαι ένα ξεχωριστό δέντρο»

ΜΙΧΑΗΛ ΤΑΡΙΒΕΡΝΤΙΕΦ

«Είμαι ένα ξεχωριστό δέντρο»

Ο «Ριζοσπάστης» συζητά με την σύντροφο του συνθέτη των «17 Στιγμών της Ανοιξης»

Η Βέρα Ταριβερντίεβα

Στη διάρκεια του «γυρίσματος» μιας σκηνής, για την οποία η μουσική είχε ήδη γραφτεί, παρατήρησε ότι ο οπερατέρ «τραβούσε» τα πλάνα γρηγορότερα από το ρυθμό της μουσικής. Ο συνθέτης πήρε ο ίδιος την κάμερα στα χέρια του, ώστε να εναρμονιστεί ο ρυθμός της εικόνας με τη μελωδική της «γλώσσα».

Το όνομά του ήταν Μιχαήλ Ταριβερντίεφ και το περιστατικό αφορούσε στο γύρισμα μιας σκηνής από το περίφημο σίριαλ «17 Στιγμές της Ανοιξης» που προκάλεσε συγκίνηση, γεννώντας ταυτόχρονα και σκέψεις σε εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο.
Ο «Ριζοσπάστης» συναντήθηκε με την σύζυγό του, μουσικολόγο, Βέρα Ταριβερντίεβα, η οποία επισκέπτεται, ιδιωτικά, την Ελλάδα και ευγενικά δέχθηκε να συζητήσει για τον συνθέτη.
Γνωρίστηκε μαζί του, όταν εκείνος είχε γράψει ένα άρθρο για ένα καινούργιο έργο του συνθέτη Ροντιόν Σιντρίν, το οποίο παρέλαβε εκείνη ως δημοσιογράφος/ μουσικολόγος της εφημερίδας «Σοβιετική Κουλτούρα».

«Μια άλλη πόρτα για την ακαδημαϊκή μουσική παράδοση»

Ο Ταριβερντίεφ ήταν πολύ γνωστός συνθέτης από τη δεκαετία του '60 και θεωρείται «αβανγκαρτίστας» (πρωτοπόρος) στη μουσική που συνέθεσε, στην οποία συμπεριλαμβάνεται και μουσική για τον κινηματογράφο.
Θεωρήθηκε «αβανγκαρντίστας», καθώς χρησιμοποίησε καινούργια στοιχεία στη μουσική, που δεν είχε χρησιμοποιήσει κανένας άλλος.

Στιγμιότυπο από τη συνέντευξη

Συνέθεσε μουσική, μελοποιώντας σύγχρονους του ποιητές - Βοσνισένσκι, Αχματούλινα, Γεφτουσένκο - και εισάγοντας στη μουσική καινούργιες εικόνες.
Η Βέρα Ταριβερντίεβα εξήγησε ότι ο Ταριβερντίεφ επιθυμούσε να κάνει κάτι διαφορετικό, από την καθημερινή ρουτίνα στη μουσική σύνθεση, ήθελε να είναι ένα «ξεχωριστό δέντρο» στην εξέλιξη της Τέχνης.
«Προσπαθούσε να κάνει κάτι διαφορετικό, αλλά χωρίς να "φωνάζει". Η διαφορετική αυτή, όμως, δημιουργική προσπάθεια έκανε "μπαμ"», είπε χαρακτηριστικά.
Η ουσία της προσπάθειας του Μιχαήλ Ταριβερντίεφ ήταν να κάνει τη μουσική του «ακριβή στη μεταφορά του νοήματος» και γι' αυτό ένα τμήμα από το έργο του το ονόμασε «τρίτη κατεύθυνση» ή αλλιώς «μια άλλη πόρτα για την ακαδημαϊκή μουσική παράδοση».
Κινήθηκε μεταξύ εκείνων που διατηρούσαν την παράδοση της ρώσικης μουσικής και εκείνων που κινούνταν στην κατεύθυνση του «νεοβιεννέζικου» ρεύματος.
Ο Ταριβερντίεφ δεν «έφυγε» από τον Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ, αλλά συνέβαλε στην εξέλιξη της μουσικής αυτής παράδοσης με το δικό του τρόπο.
Ετσι εξηγείται, όπως μας είπε η Βέρα Ταριβερντίεβα, και η προσέγγιση στο «Οργανο» καθώς και ο 9ος Διεθνής Μουσικός Διαγωνισμός Οργάνου που φέρει το όνομά του και θα πραγματοποιηθεί τον Αύγουστο - Σεπτέμβριο 2015 στο Καλίνινγκραντ.

Η σχέση του με τον κινηματογράφο

Ο Ταριβερντίεφ θεωρούσε πως στον 20ό αιώνα ο κινηματογράφος, όντας το μόνο μέσο το οποίο επικοινωνούσε με πολύ μεγάλο αριθμό ανθρώπων, ήταν το προσφορότερο μέσο για να «περάσει» τις μουσικές του προτάσεις. Ετσι, όπως αναφέρει η Βέρα Ταριβερντίεβα, είχε συνθέσει μουσική για το πρώτο του φιλμ το 1956, ενώ χαρακτηριστικό δείγμα των αντιλήψεων του Ταριβερντίεφ ήταν η ταινία «Γεια σας αγόρια» που αναφέρεται σε μια παρέα παιδιών που μεγαλώνουν σε κάποια πόλη της Μαύρης Θάλασσας και κάποια στιγμή φεύγουν στον πόλεμο. Η «γαλήνη» των παιδικών τους χρόνων έχει ως μουσική υπόκρουση μουσική εμπνευσμένη από τα ηχοχρώματα του Μότσαρτ.
Η ίδια «γαλήνια» μουσική σύνθεση του Ταριβερντίεφ, «ντύνει» και τις τελευταίες σκηνές του έργου, που αφορούν τη φρίκη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.
«Αυτή η "σύγκρουση" μουσικής και εικόνας ανήκει στην αβανγκάρντ» εξήγησε η Βέρα Ταριβερντίεβα.
Οι Γ. Σ. Μπαχ, Β. Α. Μότσαρτ, Σ. Προκόφιεφ. Π. Ι. Τσαϊκόφσκι, Σ. Ραχμάνινοφ, Σ. Ροντιόν και Β. Γκαβρίλιαν, ήταν οι αγαπημένοι συνθέτες του Ταριβερντίεφ, ο οποίος θεωρούσε επίσης τον Σεργκέι Προκόφιεφ ως τον «πατέρα» του ομιλούντος κινηματογράφου, με την έννοια ότι ο μεγάλος συνθέτης συνεισέφερε νέα ποιότητα στη μουσική για τον κινηματογράφο, καθώς η μουσική «μιλά» μαζί την κινηματογραφική εικόνα.
Οσο για τους Ελληνες, η Βέρα Ταριβερντίεβα μάς είπε χαρακτηριστικά «τον Μίκη Θεοδωράκη, τον ήξεραν όλοι».
Η Βέρα Ταριβερντίεβα εξήγησε ότι απαραίτητη προϋπόθεση για να γράψεις μουσική για τον κινηματογράφο ή για «κινούμενη εικόνα» γενικότερα, είναι η άριστη γνώση της ιστορίας του θέματος που πραγματεύεται το φιλμ.
«Ενας συνθέτης μπορεί να "γράψει" μουσική για μια σκηνή, μπορεί να γίνει όμως και το αντίστροφο, η "εικόνα" να έλθει να "ντύσει" μια μουσική σύνθεση», ανέφερε.

Για τις «17 Στιγμές της Ανοιξης»

Οταν η σκηνοθέτης του σίριαλ «17 Στιγμές της Ανοιξης», Τατιάνα Λιόσνοβα, πρότεινε στον Ταριβερντίεφ να γράψει μουσική για αυτό το έργο, εκείνος αρχικά δεν συμφώνησε γιατί έψαχνε το θέμα του για την ιστορία αυτή.
Βρίσκοντας το βασικό θέμα, το νόημα του σίριαλ και η μουσική του δημιούργησαν ολόκληρη δραματουργία η οποία «ανέβηκε» αργότερα, χωριστά από το σίριαλ στις αίθουσες συναυλιών.
Η μουσική που έγραψε ο Ταριβερντίεφ για τις «17 Στιγμές της Ανοιξης» διαρκεί συνολικά εξήμισι ώρες και εξ αυτών χρησιμοποιήθηκαν για τις ανάγκες του σίριαλ οι τεσσερισήμισι.
Το σίριαλ γυρίστηκε το Σεπτέμβριο του 1973, βασισμένο αρχικά σε ένα σχέδιο, το οποίο στην πορεία και με τις προτάσεις του συνθέτη τροποποιήθηκε.
Προκάλεσε δε τόση εντύπωση, ώστε στη διάρκεια της προβολής του, «ερήμωναν» οι δρόμοι των πόλεων, ενώ ελάχιστα ήταν και τα «συμβάντα» του αστυνομικού δελτίου!
Ο Ταριβερντίεφ πρότεινε η πρώτη σκηνή του σίριαλ να συνοδεύεται από το τραγούδι «Μακρινή πατρίδα» με τη σκηνοθέτη να συμφωνεί και έτσι το τραγούδι αυτό έγινε το βασικό μοτίβο της σειράς.
Αρχικά επίσης, συμφώνησαν, να υπάρχει κι ένα τραγούδι στο τέλος του κάθε επεισοδίου, το οποίο να είναι το «πρώτο» του επόμενου επεισοδίου.
Τελικά, η ιδέα αυτή απορρίφθηκε και υιοθετήθηκαν οι δύο μελωδίες εκ των οποίων η μία, είτε ως τραγούδι, είτε ως μοτίβο, θα ήταν η «Μακρινή πατρίδα».
Μια από τις χαρακτηριστικότερες σκηνές του σίριαλ είναι εκείνη όπου ο πρωταγωνιστής Στίρλιτς, μέσα σε εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες «συναντιέται» με την γυναίκα του, με την οποία δεν πρέπει να ανταλλάξει ούτε λέξη. Στη διάρκειας 8 λεπτών σκηνή, οι πρωταγωνιστές «συναντιούνται» με τα μάτια, με τον Ταριβερντίεφ να συνθέτει γι' αυτήν τη σκηνή ένα εξαιρετικό πρελούδιο για ένα πιάνο.
Η Βέρα Ταριβερντίεβα στην ερώτηση για τη σημασία του σίριαλ μάς είπε ότι στο εξαιρετικά σύνθετο αυτό έργο, είναι η πρώτη φορά που δείχνεται «έξυπνος» ο αντίπαλος, με την έννοια ότι ο φασισμός και οι μηχανισμοί του «ήξεραν τη δουλειά τους», το τσάκισμά τους δεν ήταν εύκολη υπόθεση.
Ακριβώς η ανάδειξη αυτής της πλευράς τόνιζε ακόμα περισσότερο το μέγεθος και τη σημασία της Αντιφασιστικής Νίκης και της συμβολής της ΕΣΣΔ και του Κόκκινου Στρατού.
Επίσης, στο συγκεκριμένο σίριαλ, το υπουργείο Αμυνας της ΕΣΣΔ, είπε ότι πρέπει να μπουν πραγματικά κινηματογραφικά ντοκουμέντα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.
Η σύντροφος του Μιχαήλ Ταριβερντίρεφ τόνισε ότι όταν τον ρωτούσαν «Ποιο έργο σας είναι αντιφασιστικό», εκείνος απαντούσε «Ολα».

• Ευχαριστούμε την κ. Ευγενία Τομπουλίδου, καθηγήτρια πιάνου στην Ελλάδα και φίλη της Β. Ταριβερντίεβα για την πολύτιμη βοήθειά της με τη μετάφραση της συζήτησης.

Γιώργος ΜΗΛΙΩΝΗΣ

ΕΛ ΓΚΡΕΚΟ «Αθάνατος» ... επί 400 χρόνια

ΕΛ ΓΚΡΕΚΟ

«Αθάνατος» ... επί 400 χρόνια

Πορτρέτο του Γκρέκο, φιλοτεχνημένο από άγνωστο καλλιτέχνη

Φέτος κλείνουν 400 χρόνια από το θάνατο του κορυφαίου ζωγράφου της Κρητικής Αναγέννησης, Δομήνικου Θεοτοκόπουλου, του επιλεγόμενου - στο Τολέδο της Ισπανίας όπου έζησε και πέθανε - Εl Greco. Η επέτειος του θανάτου του «σημαδεύεται» με εκθέσεις και εκδηλώσεις, που θα διαρκέσουν μέχρι την προσεχή άνοιξη, με οργανωτές το Μουσείο Μπενάκη και το Ιστορικό Μουσείο Κρήτης.
Τα δύο μουσεία οργάνωσαν έκθεση έργων του Θεοτοκόπουλου, με τίτλο «Ο ΓΚΡΕΚΟ ΜΕΤΑΞΥ ΒΕΝΕΤΙΑΣ ΚΑΙ ΡΩΜΗΣ». Οι κάτοικοι και οι τουρίστες στην Κρήτη μπορούν να χαρούν αυτή την έκθεση στο Ιστορικό Μουσείο Κρήτης, στο Ηράκλειο, μέχρι τις 25 του Οκτώβρη. Θα ακολουθήσει η παρουσίασή της στο Μουσείο Μπενάκη (κτίριο Πειραιώς 138) από τις 12 του Νοέμβρη 2014 μέχρι την 1η του Μάρτη του 2015.
Επίκεντρο της έκθεσης είναι δύο πίνακες του Δομήνικου Θεοτοκόπουλου, που εκτίθενται μόνιμα στο Ιστορικό Μουσείο Κρήτης. Πρόκειται για τη «Βάπτιση του Χριστού», που ανήκει στο Δήμο Ηρακλείου και την «Αποψη του Ορους Σινά», που αγόρασε το ίδρυμα Ανδρέα και Μαρίας Καλοκαιρινού, το 1991. Τα ιστορικά πρόσωπα που παρουσιάζονται στην έκθεση είναι ο φανατικός ιεροεξεταστής καρδινάλιος Alessandro Farnese, ο βιβλιοθηκάριός του Fulvio Orsini και ο μικρογράφος Giulio Clovio.
Να σημειωθεί ότι ο Γκρέκο φιλοξενήθηκε επί δύο χρόνια (1570-1572) στο Palazzo Farnese, μετά από επιστολή του Giulio Clovio προς τον καρδινάλιο, όπου τον χαρακτήριζε «σπάνια περίπτωση για τη ζωγραφική», ενώ για τον Fulvio Orsini οι ειδικοί πιστεύουν ότι το έργο «Αποψη του Ορους Σινά» του ανήκε και ίσως να ήταν δική του παραγγελία.
Στην έκθεση περιλαμβάνονται ντοκουμέντα για την παραμονή του Γκρέκο στη Ρώμη, εικόνες, πίνακες και χαρακτικά, έργα σημαντικών καλλιτεχνών του 16ου αιώνα που συνάπτονται με την εικονογραφία των δύο προαναφερομένων έργων του Θεοτοκόπουλου. Ανάμεσά τους παρουσιάζονται - για πρώτη φορά στην Ελλάδα - η «Προσκύνηση των ποιμένων» (ανήκει στο Agnes Etherington Art Center, Καναδάς), η «Προσωπογραφία του Giulio Clovio» της Sofonisba Anguissola (ανήκει σε ιδιωτική συλλογή στη Ρώμη) και μια προσωπογραφία του Fulvio Orsini, αγνώστου καλλιτέχνη (ανήκει στο Μουσείο Uffizi).

«Αποψη του Ορους Σινά»

Οταν η έκθεση μεταφερθεί στο Μουσείο Μπενάκη θα παρουσιάσει - για πρώτη φορά στην Ελλάδα - και τον πίνακα του Γκρέκο «Παιδί που φυσάει ένα αναμμένο δαυλί» (ανήκει στο Museo Nazionale di Capodimonte της Νάπολης).
Η έκθεση συνοδεύεται με πλούσια επιστημονική έκδοση, του επιμελητή της, καταξιωμένου διεθνώς μελετητή του έργου του Θεοτοκόπουλου, ομότιμου καθηγητή της Ιστορίας της Τέχνης στο Πανεπιστήμιο Κρήτης, Νίκου Χατζηνικολάου.
Στο Μουσείο Μπενάκη (Κουμπάρη 1) θα παρουσιαστεί (12/11/2014-1/3/2015) η έκθεση «Ο φιλικός κύκλος του Γκρέκο στο Τολέδο». Στόχος αυτής της έκθεσης είναι να γίνουν γνωστοί και να τιμηθούν οι διανοούμενοι, συλλέκτες και παραγγελιοδότες, που αποτελούσαν τον προσωπικό κύκλο του Γκρέκο στο Τολέδο, τον ενέπνευσαν και τον στήριξαν σε όλη τη φάση της δημιουργικής του ζωής. Η έκθεση περιλαμβάνει σημαντικό αρχειακό υλικό από τα Αρχεία του Τολέδο (Archivo Municipal de Toledo, Archivo Provincial de Toledo, Biblioteca de Castilla-La Mancha) και της Μαδρίτης (Archivo Historico de Protocolos de Madrid), χειρόγραφα και βιβλία από την Εθνική Βιβλιοθήκη της Ισπανίας (Biblioteca Nacional de Espana), καθώς και τέσσερις προσωπογραφίες του Γκρέκο από τις συλλογές του Museo del Prado, του Museo del Greco στο Τολέδο και μια ιδιωτική συλλογή του εξωτερικού (Λονδίνο).
Και αυτή την έκθεση θα συνοδεύσει επιστημονική έκδοση, σε επιμέλεια του Νίκου Χατζηνικολάου. Την επιμέλειά της έχουν ο ιστορικός Richard Kagan (καθηγητής στο Johns Hopkins University, Βαλτιμόρη) και ο Νίκος Χατζηνικολάου.
Στο πλαίσιο της έκθεσης, το Μουσείο Μπενάκη (Πειραιώς 138) θα πραγματοποιήσει επίσης διεθνές επιστημονικό συνέδριο (21-23 Νοέμβρη), με θέμα «Εl Greco από την Κρήτη στη Βενετία, στη Ρώμη, στο Τολέδο». Στο συνέδριο προβλέπεται να συμμετάσχουν κορυφαίοι επιστήμονες από όλο τον κόσμο. Εχει δημοσιοποιηθεί ανοιχτή πρόσκληση υποβολής ανακοινώσεων, των οποίων η τελική επιλογή θα γίνει από επιστημονική επιτροπή ειδικών.

FIFA Τα Μουντιάλ Ρωσίας και Κατάρ... τραβούν την κουρτίνα

FIFA

Τα Μουντιάλ Ρωσίας και Κατάρ... τραβούν την κουρτίνα

Οι χαμένες ζωές δεκάδων εργατών στα έργα του Κατάρ είναι μία ακόμα πτυχή του παιχνιδιού συμφερόντων μεταξύ των πολυεθνικών

Μπορεί το φετινό Μουντιάλ της Βραζιλίας εδώ και 15 μέρες να ανήκει στο παρελθόν και τόσο η επόμενη διοργάνωση στη Ρωσία το 2018, αλλά και η μεθεπόμενη στο Κατάρ το 2022 να φαντάζουν μακρινή και ακόμα πιο μακρινή αντίστοιχα, ωστόσο τα όσα παρασκηνιακά συνοδεύουν τις δυο διοργανώσεις τις κάνουν να... έρχονται πιο κοντά. Οσο κοντά δηλαδή ημερολογιακά είναι η πρώτη βδομάδα του Σεπτέμβρη. Τότε είναι που, σύμφωνα με επίσημη ανακοίνωση που εκδόθηκε από την πλευρά της Παγκόσμιας Συνομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (FIFA), oι δυο συγκεκριμένες υποθέσεις θα απασχολήσουν τους παράγοντες του παγκόσμιου ποδοσφαίρου.
Οπως έγινε γνωστό, τότε αναμένεται να παραδοθεί στη FIFA και ο φάκελος με τα αποτελέσματα της πολύμηνης έρευνας που έχει διεξαχθεί σχετικά με την καθαρότητα των δυο σχετικών ψηφοφοριών που έδωσαν τις διοργανώσεις στις δυο χώρες. Μέχρι σήμερα, ειδικά για την περίπτωση του αραβικού κράτους, έχουν βγει στο φως αρκετά στοιχεία που δείχνουν σκάνδαλα διαφθοράς παραγόντων υπέρ της υποψηφιότητας, ενώ το ίδιο ισχύει και για την περίπτωση της Ρωσίας, όπου και εδώ το παρασκήνιο δε λείπει.

Σκοτεινό παρασκήνιο πίσω από τη βιτρίνα

Οπως και να έχει πάντως, όποιες και να είναι οι αποκαλύψεις που τελικά θα βγουν (;) στην επιφάνεια επίσημα, το σίγουρο είναι πως το όλο σκηνικό δεν είναι ξέχωρο από το γενικότερο εμπορικό πόλεμο συμφερόντων - κυρίως των πολυεθνικών - που υπάρχει στο σημερινό εμπορευματοποιημένο ποδόσφαιρο.

Η ανάληψη της διοργάνωσης του Μουντιάλ 2018 από τη Ρωσία σηματοδότησε και έναν ανελέητο πόλεμο μεταξύ των πολυεθνικών εταιρειών

Από την κόντρα των πολυεθνικών στην αγορά της Ρωσίας που περιορίζει τη... Γη της Επαγγελίας σε βασικούς χορηγούς και συνεργάτες της FIFA (π.χ. σε σχέση με ό,τι επικράτησε σε Ν. Αφρική ή Βραζιλία) προς όφελος των ρωσικών κεφαλαίων, μέχρι την αντίστοιχη μεταξύ FIFA - UEFA για τις ημερομηνίες διεξαγωγής των αγώνων στο Κατάρ (χειμώνα ή όχι), ο πόλεμος αφορά ένα ευρύτατο φάσμα συμφερόντων και σίγουρα έχει να δώσει αρκετές μάχες ακόμα. Απέναντι από τη Ρωσία και το Κατάρ φαίνεται να καραδοκούν Βρετανία και Αυστραλία, που δηλώνουν έτοιμες να υλοποιήσουν το λεγόμενο «plan b».
Είναι χαρακτηριστικό ότι καθ' όλη τη διάρκεια διεξαγωγής της έρευνας από τον επικεφαλής που όρισε η FIFA, Μάικλ Γκαρσία, εδώ και 18 μήνες, οι αλληλοκατηγορίες απ' όσους έχουν τα δικά τους συμφέροντα από τις συγκεκριμένες ιστορίες δε σταμάτησαν. Μάλιστα, αρκετές φορές στο στόχαστρο των Βρετανών, που καίγονται κυρίως για τη διοργάνωση του 2018 (η Αγγλία ήταν συνυποψήφια με τη Ρωσία), βρέθηκε ο πρόεδρος της Παγκόσμιας Συνομοσπονδίας Σεπ Μπλάτερ, που τον κατηγόρησαν για τη στάση του μέχρι τώρα. Η ρωσική πλευρά πάντως δε φαίνεται να ανησυχεί, με τον πρόεδρο της χώρας Βλαντιμίρ Πούτιν να κάνει λόγο για «ένα αξέχαστο Μουντιάλ» και το διευθύνοντα σύμβουλο της Ρωσικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Αλεξέι Σοκόριν να μιλάει για καθαρή προσφορά και καμία ανησυχία.

Ιδιαίτερο.. πονοκέφαλο προκαλούν στη FIFA οι αποκαλύψεις για τα Μουντιάλ του 2018 και του 2022

Associated Press

Πιο πολύπλοκα και πιο σκοτεινά ακόμα δείχνουν να είναι τα πράγματα στην υπόθεση του Κατάρ που, σημειωτέον, είναι και το πρώτο αραβικό κράτος που ανέλαβε τη διοργάνωση. Εδω και μια διετία το φως της δημοσιότητας έχουν δει αποκαλύψεις με στοιχεία και ονόματα παραγόντων της Παγκόσμιας Συνομοσπονδίας που φέρονται να έχουν δωροδοκηθεί για να μεροληπτήσουν υπέρ της αραβικής χώρας. Την ίδια ώρα, υποβόσκει και ένας υπόγειος πόλεμος μεταξύ της FIFA και της UEFA σχετικά με τις ημερομηνίες διεξαγωγής της διοργάνωσης (εάν φυσικά μείνει στο Κατάρ), με τη δεύτερη να αντιδρά (για προφανείς λόγους) στην περίπτωση αυτό να γίνει χειμώνα, εξαιτίας της αφόρητης ζέστης που θα επικρατεί τους καλοκαιρινούς μήνες στη χώρα. Πάντως η Αυστραλία καραδοκεί και δηλώνει πανέτοιμη να αναλάβει τη διοργάνωση, εάν αφαιρεθεί από το Κατάρ.

ΚΑΤΑΡ: Αμαρτωλή ιστορία βουτηγμένη στο αίμα των εργατών

Ούτε κατά τη διάρκεια του Μουντιάλ της Βραζιλίας δεν μπόρεσε να ησυχάσει η FIFA από τον πονοκέφαλο που της προκαλεί τα τελευταία δυο χρόνια, τουλάχιστον, η περίπτωση του Κατάρ. Αιτία οι νέες αποκαλύψεις - για μια ακόμη φορά από Βρετανία... μεριά - των TIMES του Λονδίνου λίγο πριν την επίσημη έναρξη των αγώνων της Βραζιλίας για τον πρώην πρόεδρο της Ασιατικής Συνομοσπονδίας Ποδοσφαίρου Μοχάμεντ μπιν Χαμάμ, που φέρεται να χρησιμοποίησε τουλάχιστον 5.000.000 ευρώ για δωροδοκίες υψηλόβαθμων στελεχών της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (FIFA) υπέρ του Κατάρ. Αυτός ήταν ο πιο πρόσφατος κρίκος σε μια αλυσίδα διαφθοράς προσώπων που συσχετίζονται με το Μουντιάλ του Κατάρ και περιλαμβάνουν αρκετούς παράγοντες - μέλη της FIFA.
Παράλληλα με τις αποκαλύψεις διαφθοράς, συγκλονίζουν και οι αντίστοιχες για τις συνθήκες εργασίας που υπάρχουν στα έργα τα οποία έχουν ήδη ξεκινήσει, αφού το Κατάρ, όπως υποσχόταν στην υποψηφιότητα, θα παρουσίαζε ό,τι πιο σύγχρονο υπάρχει στις υποδομές της διοργάνωσης. Μέχρις στιγμής, τα στοιχεία δείχνουν δεκάδες θανάτους - ίσως και πάνω από 500 - εργατών κυρίως από το Νεπάλ, αλλά και την Ινδία, που έχασαν τη ζωή τους εξαιτίας των απάνθρωπων συνθηκών εργασίας. Είναι χαρακτηριστικό ότι, μόνο τον περασμένη Γενάρη του 2014, επίσημα ανακοινώθηκε ο θάνατος 24 εργατών. Πάνω από 12 ώρες δουλειά υπό αντίξοες καιρικές συνθήκες, ανυπαρξία μέτρων ασφάλειας, συνθήκες διαμονής που παραπέμπουν σε σκλαβιά, εκβιασμοί με κράτημα διαβατηρίων και εγγράφων είναι μερικά από αυτά που εφαρμόζουν οι μεγαλοεργολάβοι και οι πολυεθνικές που έχουν αναλάβει τα έργα. Παρά τις επίσημες καταγγελίες που έχουν γίνει διεθνώς, η θέση της FIFA για το θέμα ήταν ουσιαστικά το... αδιάφορο σφύριγμα, δίνοντας περισσότερο βάση στο δικό της ξεκαθάρισμα λογαριασμών (βλ. ζητήματα διαφθοράς) σχετικά με την υπόθεση.

ΡΩΣΙΑ: Η μάχη των πολυεθνικών

Οσον αφορά τη διοργάνωση της Ρωσίας, ο πόλεμος εστιάζεται κυρίως στα οφέλη της πίτας των κερδών, αφού, ουσιαστικά - μετά από τη Γερμανία το 2006 και αφού προηγουμένως έχουν μεσολαβήσει δυο διοργανώσεις... λουκούμι στα συμφέροντα των πολυεθνικών που συσχετίζονται με τη διοργάνωση (χορηγοί, κατασκευαστικές, εταιρείες ασφαλείας κτλ.) όπως αυτές της Ν. Αφρικής και της Βραζιλίας που πρόσφεραν αρκετό έδαφος για... παιχνίδι - το 2018 τα πράγματα αλλάζουν. Με βάση και τα όσα έγιναν στους πρόσφατους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του Σότσι, το Μουντιάλ του 2018 αποτελεί μία ακόμα και σίγουρα πολύ μεγαλύτερη ευκαιρία της ντόπιας αστικής τάξης να κάνει τα δικά της παιχνίδια συμφερόντων σε υλικό και πολιτικό επίπεδο. Αλλωστε και η πολιτική ηγεσία της χώρας (Πούτιν - Μεντβέντεφ) μέχρι σήμερα αρκετές φορές έχει αναφερθεί στην πολύτιμη συνεισφορά των ιδιωτικών επενδύσεων που πρέπει να γίνει. Με αρκετές ισχυρές ρωσικές πολυεθνικές να περιμένουν στη... γωνία για εκτόξευση των κερδών τους - κυρίως στους τομείς των κατασκευών και της ασφάλειας - οι όροι του παιχνιδιού σχετικά με τους πολύ κερδισμένους και τους λιγότερο κερδισμένους φαίνεται να αλλάζουν σε σχέση με το «στάτους κβο» που επικράτησε στις διοργανώσεις του 2010 και 2014. Και όλα αυτά σε μια διοργάνωση που από τώρα δείχνει να βαδίζει ολοταχώς για τον τίτλο της πιο ακριβής στην Ιστορία, αν σκεφτεί κανείς ότι ήδη οι πρώτες εκτιμήσεις για το κόστος ανέρχονται στα 21 δισ. δολάρια, ποσό που, όπως δείχνουν τα παραδείγματα του παρελθόντος, στο τέλος είναι κατά πολύ μεγαλύτερο.