Κίνητρα εξασφάλισης στο κεφάλαιο δίνει ο Γιούνκερ

Κίνητρα εξασφάλισης στο κεφάλαιο δίνει ο Γιούνκερ

Ο Φιλίπ Μέισταντ, τέως πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων (ΕΤΕπ), σε συνέντευξή του στο κοινοτικό δελτίο «Agence Europe» λέει σχετικά με το επενδυτικό πρόγραμμα της Κομισιόν, σύμφωνα με το ΑΠΕ:
«Χρειαζόμαστε ώθηση από το δημόσιο τομέα και αυτός είναι ο στόχος του σχεδίου Γιούνκερ». Είπε ακόμη ότι χρειάζεται ένα «κανονιστικό πλαίσιο», σύμφωνο με τους κανόνες της αγοράς, για να έλθουν επενδύσεις ιδιωτικών κεφαλαίων.
Αυτή η συνέντευξη του πρώην προέδρου της ΕΤΕπ είναι ενδεικτική για το πώς οι αστικοί θεσμοί κρατικοί και διακρατικοί (όπως στην περίπτωση του σχεδίου Γιούνκερ) εργάζονται για την ολόπλευρη στήριξη των επενδύσεων των μονοπωλίων για την εξασφάλιση ότι οι επενδύσεις αυτές θα είναι αποδοτικές, όσον αφορά την κερδοφορία τους. Αλλωστε, ο νυν πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων Βέρνερ Χόγιερ δήλωσε κατά την παρουσίαση του σχεδίου: «Πρέπει να αναλάβουμε μεγαλύτερο κίνδυνο, ώστε να ενθαρρύνουμε τους φορείς υλοποίησης έργων να πραγματοποιήσουν τις επενδύσεις τους. Το νέο Ευρωπαϊκό Ταμείο Στρατηγικών Επενδύσεων θα εξασφαλίσει στοχευμένη και καταλυτική ικανότητα ανάληψης κινδύνων για οικονομικά βιώσιμες επενδύσεις».

***

Ολα τα παραπάνω σημαίνουν σίγουρη εξασφάλιση των επιχειρηματικών ομίλων που θα ρίξουν κεφάλαια για επενδύσεις όπως φαίνεται και από την παρουσίαση που έκανε ο Ζ. Κ. Γιούνκερ.
Να τι γράφει η «Καθημερινή» 25 και 26/11/2014.
«Το πακέτο αυτό θα αποτελείται αρχικά από 16 δισεκατομμύρια από τον προϋπολογισμό της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και 5 δισ. από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (ΕΤΕπ). Στη συνέχεια αυτά τα 21 δισ. θα δημιουργήσουν το Ευρωπαϊκό Ταμείο για Στρατηγικές Επενδύσεις (EFSI). Με μία συντηρητική πρόβλεψη της ΕΕ τα 21 δισ. μπορούν να γίνουν μέσω μόχλευσης 315 δισ. μέχρι το 2017. Το EFSI θα διαχειρίζεται από την ΕΤΕπ και θα χρηματοδοτεί στρατηγικά σχέδια στους τομείς κυρίως των υποδομών, ενέργειας, εκπαίδευσης, έρευνας αλλά και ένα μεγάλο μέρος θα πάει στη χρηματοδότηση μικρομεσαίων και μεσαίων επιχειρήσεων...
Ομως, η ΕΤΕπ δεν επιθυμεί να διακινδυνεύσει την υψηλή επενδυτική βαθμολογία της. Εξετάζεται, ως εκ τούτου, η δημιουργία επενδυτικού Οχήματος Ειδικού Σκοπού (SPV), όπου θα περιλαμβάνονται τα κεφάλαια αυτά και θα λειτουργούν ως εγγυήσεις στην έκδοση ομολόγων, στην παροχή δανείων ή την έκδοση μετοχών όπου θα συμμετέχουν, θεωρητικά, και ιδιωτικά κεφάλαια...
Ενα θετικό στοιχείο είναι ότι, επειδή τα ευρωπαϊκά ή δημόσια κεφάλαια θα λειτουργούν ως εγγυήσεις, θα επωμίζονται πρώτα τις όποιες ζημίες από το εκάστοτε αναπτυξιακό έργο. Στην ίδια λογική, προτεραιότητα στην κατανομή κερδών θα έχουν οι ιδιώτες επενδυτές, μια πρόβλεψη που αυξάνει τα κίνητρα συμμετοχής. Τα επιμέρους επενδυτικά κεφάλαια για τη χρηματοδότηση έργων υποδομής, τεχνολογίας και ενέργειας θα διατίθενται με συγκεκριμένο προφίλ κινδύνου. Μαζί με την παροχή χρηματοδότησης θα προσφέρεται τεχνική υποστήριξη, ώστε να μπορέσουν οι υποψήφιες χώρες να προσελκύσουν ιδιώτες επενδυτές. Θα παρέχεται, επίσης, η απαραίτητη τεχνογνωσία ως οδικός χάρτης, όπου θα προσδιορίζονται «αρνητικοί» κανόνες που στο παρελθόν στάθηκαν εμπόδιο για την αποπεράτωση ανάλογων επενδύσεων».
Εξασφάλιση, επομένως, στους ιδιώτες επενδυτές δηλαδή στους καπιταλιστές με το να μεταφέρονται όλοι οι κίνδυνοι στα διακρατικά - ευρωενωσιακά κεφάλαια. Τα διακρατικά κεφάλαια, λοιπόν, θα εγγυώνται τις ζημιές, έτσι ώστε να εξασφαλίζονται στα κεφάλαια των μονοπωλιακών ομίλων τα κέρδη. Δίνεται έτσι κίνητρο για καπιταλιστικές επενδύσεις σε συνθήκες στασιμότητας της καπιταλιστικής οικονομίας της ΕΕ και των κρατών - μελών της.

***

Βεβαίως, καπιταλιστικές επενδύσεις γίνονται για το κέρδος και όχι για την αντιμετώπιση της ανεργίας όπως λένε και η Κομισιόν και οι κυβερνήσεις των κρατών - μελών. Η κρατική χρηματοδότηση και η διακρατική (ο προϋπολογισμός της ΕΕ συγκροτείται με τις εισφορές των κρατών - μελών) οι εγγυήσεις για τη στήριξη των καπιταλιστικών επενδύσεων, αποτελούν κεφάλαια των κρατών και της ΕΕ που προέρχονται και από τη φορολογία των λαών. Εκτός, λοιπόν, από την εκμετάλλευση των εργαζομένων στην παραγωγική διαδικασία, τόσο οι εργαζόμενοι όσο βεβαίως και τα άλλα λαϊκά στρώματα πληρώνουν τη στήριξη των καπιταλιστικών επενδύσεων. Ενα, λοιπόν, το κρατούμενο για τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα.
Ταυτόχρονα, αποκαλύπτεται ανάγλυφα ότι χωρίς κρατική ή διακρατική, δηλαδή ευρωενωσιακή χρηματοδότηση των καπιταλιστικών επενδύσεων, οι μονοπωλιακοί όμιλοι δεν προχωρούν σε επενδύσεις. Αυτό να το συνειδητοποιήσουν βαθιά οι άνθρωποι του μόχθου, γιατί την ίδια ώρα, εκτός από τη βαριά φοροληστεία τους, έχουν γίνει και συνεχίζονται οι μεγαλύτερες από ποτέ περικοπές δαπανών από τους κρατικούς προϋπολογισμούς για τομείς που αφορούν άμεσα τη ζωή της εργατικής, λαϊκής οικογένειας όπως Υγείας, Πρόνοιας, Παιδείας, Ασφάλισης, άλλων αναγκών κάνοντάς τους τη ζωή κόλαση. Αυτή η επιλογή κρατικής ενίσχυσης της καπιταλιστικής κερδοφορίας δεν αποτελεί κουσούρι ενός συγκεκριμένου μείγματος διαχείρισης αλλά γνώρισμα συνολικά του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης. Αλλωστε, βασικό επιχείρημα των υποστηρικτών του επεκτατικού μείγματος και της κριτικής προς τη σημερινή ασκούμενη διαχείριση είναι ότι δε διοχετεύονται πόροι στην «πραγματική οικονομία»...

***

Δεν ξέρουμε αν θα ευοδωθεί ή όχι το εγχείρημα Γιούνκερ, επειδή σε συνθήκες σαν τις σημερινές με στασιμότητα στην οικονομία δεν επενδύουν οι καπιταλιστές. Αλλά είτε ευοδωθεί είτε όχι έχει σημασία να συνειδητοποιηθεί από τους εργαζόμενους ότι είναι άλλο ένα εγχείρημα για την ενίσχυση του κεφαλαίου, ενώ στους ίδιους έχουν τσακίσει μισθούς και όλα τα εργασιακά δικαιώματα, για να είναι φτηνοί για το κεφάλαιο. Χρειάζεται ακόμη να συνειδητοποιήσουν οι λαϊκοί άνθρωποι ότι τέτοια εγχειρήματα στηρίζει αναφανδόν ο ΣΥΡΙΖΑ. Βρίσκονται στον πυρήνα της στρατηγικής του. Δημόσιες επενδύσεις και ενίσχυση των επιχειρηματιών για ανάπτυξη λέει. Ο Δ. Παπαδημούλης είπε ότι το πακέτο της Κομισιόν «είναι μόνο λόγια...16 δισ. ευρώ από τον προϋπολογισμό της ΕΕ και 5 δισ. ευρώ από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων. Δεν υπάρχει ούτε ένα ευρώ από νέα κεφάλαια, και είχατε υποσχεθεί ότι θα δημιουργήσετε κάποιου είδους μόχλευση που θα πολλαπλασίαζε τα κεφάλαια επί 15». Δηλαδή, θεωρεί αδύναμο το πακέτο Γιούνκερ, ζητώντας προφανώς περισσότερα ευρωενωσιακά κεφάλαια για επενδύσεις και ως κίνητρο για ιδιωτικές επενδύσεις (Πηγή: www.capital.gr).
Αλλά απ' όλα αυτά δε θα κερδίσουν η εργατική τάξη και τα άλλα φτωχά λαϊκά στρώματα, που, διεκδικώντας ικανοποίηση των αναγκών τους μόνο με αντικαπιταλιστική - αντιμονοπωλιακή πάλη, μπορούν να βάζουν εμπόδια στο κεφάλαιο και την πολιτική του, να αποσπάσουν ορισμένες νίκες σε κατεύθυνση ανατροπής της εξουσίας του, αποδέσμευσης από την ΕΕ, κοινωνικοποίησης των μονοπωλίων.

Ι.

ΣΥΡΙΖΑ Αντιλαϊκό «ψαχνό» πίσω από τον κουρνιαχτό για τις επαφές στο Σίτι

ΣΥΡΙΖΑ

Αντιλαϊκό «ψαχνό» πίσω από τον κουρνιαχτό για τις επαφές στο Σίτι

Με σχέδιο για το κεφάλαιο εντός ΕΕ και πιθανή συνεργασία με ΠΑΣΟΚ και Ποτάμι

Καμαρώνουν για το «ακροατήριο» του κόμματός τους μεταξύ των αρπακτικών του διεθνούς χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ...

Μπόλικος κουρνιαχτός σηκώθηκε γύρω από το περιεχόμενο των επαφών που είχαν τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, Γ. Σταθάκης και Γ. Μηλιός, με εκπροσώπους χρηματοπιστωτικών κολοσσών, hedge founds κ.α., στο Σίτι του Λονδίνου, τις προηγούμενες μέρες. Κουρνιαχτός που κρύβει απ' το λαό το γεγονός πως η ίδια η «ζήτηση» που έχει ο ΣΥΡΙΖΑ στους κύκλους των διεθνών αρπακτικών, επιβεβαιώνει την αντιλαϊκή αποστολή που θα κληθεί να διεκπεραιώσει.
Επειτα από τις πληροφορίες που έφεραν τον Γ. Μηλιό να τους δίνει διαπιστευτήρια με τη σέσουλα, ομολογώντας πως στο εσωτερικό της Ελλάδας λένε και καμιά κουβέντα παραπάνω προς άγραν ψήφων, η δημοσιοποίηση e-mail στελέχους του επενδυτικού ομίλου «Capital», αντέστρεψε τις κατηγορίες, ενοχοποιώντας τον ΣΥΡΙΖΑ για θέσεις που αποδιώχνουν τους επενδυτές απ' την Ελλάδα!
Συγκεκριμένα, ο Τζ. Σπόνερ του «Capital» σε e-mail του υποστηρίζει ότι το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ «θα φέρει το απόλυτο χάος», πως «όλοι όσοι βγήκαν από τη συνάντηση θέλουν να πουλήσουν τα πάντα στην Ελλάδα», ότι αν ο ΣΥΡΙΖΑ κερδίσει τις εκλογές «θα δούμε να επαναλαμβάνεται το σενάριο της Κύπρου - μαζική φυγή καταθέσεων, οι επιχειρήσεις να μεταφέρουν ό,τι μπορούν στο εξωτερικό, ενώ θα σημειωθεί και απόλυτος τερματισμός ξένων επενδύσεων» κ.ά.
Ο εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ Π. Σκουρλέτης χαρακτήρισε το e-mail «κατασκευασμένο από κυβερνητικούς και τραπεζικούς κύκλους», υποστηρίζοντας ότι ο συγγραφέας του είχε συναντηθεί πέρυσι στην Αθήνα με τον Αντ. Σαμαρά. Ο Γ. Σταθάκης σε δήλωσή του διέψευσε την παρουσία του Τζ. Σπόνερ στα συμπόσια του Λονδίνου και σημείωσε ότι οι «θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ έχουν πλέον ένα διεθνές ακροατήριο», ενώ απέδωσε την «κακοστημένη διαρροή» στην κυβέρνηση και στην προσπάθειά της να καλύψει το φιάσκο του Παρισιού. Και ο Γ. Μηλιός όμως μίλησε για ξεκάθαρη αλλαγή στη στάση των οικονομικών παραγόντων απέναντι στον ΣΥΡΙΖΑ.
«Εδώ καιγόμαστε και ο ΣΥΡΙΖΑ λέει απίθανα πράγματα στο City» ήταν το σχόλιο της κυβερνητικής εκπροσώπου Σοφίας Βούλτεψη.

Οι εκτιμήσεις της «Merrill Lynch»

Ο ΣΥΡΙΖΑ, πάντως, δεν διέψευσε το σημείωμα με το οποίο η Bank of America/Merrill Lynch ενημέρωσε τους πελάτες της για τα όσα είπαν Σταθάκης - Μηλιός στις συζητήσεις στο Λονδίνο. Σ' αυτό παραθέτει γνωστές θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ, ευνοϊκές για την ανάκαμψη της καπιταλιστικής κερδοφορίας, όπως η διαπραγμάτευση του χρέους για την οποία τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ εξέφρασαν την επιθυμία να διευθετηθεί με «κούρεμα» αλλά «ίσως το πρώτο βήμα να είναι η παράταση του χρόνου αποπληρωμής». Προσθέτει ότι σύμφωνα με τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ «σε κάθε σενάριο, η Ελλάδα θα παραμείνει στο ευρώ». Ακόμα, αποδίδει στον Γ. Σταθάκη την εκτίμηση ότι «είναι πιθανός ένας συνασπισμός με άλλα κόμματα (Ποτάμι και ΠΑΣΟΚ)».
Ο Γ. Σταθάκης φέρεται να υποστήριξε ότι μια συμφωνία της σημερινής κυβέρνησης με την τρόικα μπορεί να διευκολύνει μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, καθώς θα τους δώσει περισσότερο χρόνο για να διαπραγματευτούν μια αναδιάρθρωση του χρέους, αλλά «εάν η σημερινή κυβέρνηση δεν πετύχει να καταλήξει σε συμφωνία με την τρόικα, οι αγορές θα αντιδράσουν αρνητικά, οι πρόωρες εκλογές θα γίνουν σίγουρα και αν και μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ θα αναγκαστεί να διαπραγματευτεί υπό πίεση δεν θα είναι δικό τους σφάλμα».
Σύμφωνα με την «Merrill Lynch» το «αδύναμο» σημείο της πρότασης του ΣΥΡΙΖΑ είναι ότι «δεν υπάρχει Σχέδιο Β ή τουλάχιστον ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θέλει να το αποκαλύψει πριν τις εκλογές. Πιέσαμε πολύ για το συγκεκριμένο θέμα, ρωτώντας πολλές υποθετικές ερωτήσεις, ο κ. Σταθάκης απέφυγε να συζητήσει πιθανές εναλλακτικές».
Βεβαίως, στο βαθμό που ο ΣΥΡΙΖΑ στοχεύει στο να διαχειριστεί την εξουσία της αστικής τάξης, αποδέχεται το χρέος που σώρευσε η πλουτοκρατία και δηλώνει την προσήλωσή του στην ΕΕ και τη στρατηγική της προς όφελος των μονοπωλίων, το μόνο σχέδιο που μπορεί να υπάρξει είναι αυτό που συμβαδίζει με αυτά τα δεδομένα και είναι καταφανώς αντιλαϊκό.
Τέλος, η τράπεζα αναφέρει στο σημείωμά της πως «κατά τη διάρκεια των ερωτοαπαντήσεων οι περισσότεροι πελάτες υποστήριξαν ότι δεν μπορούσαν να δουν πώς η υπόλοιπη Ευρώπη και ακόμα περισσότερο η ΕΚΤ θα υποχωρούσε και θα ικανοποιούσε τις επιθυμίες του ΣΥΡΙΖΑ, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είχε σεβαστεί τους συμφωνημένους στόχους του προγράμματος (...) Ο κ. Σταθάκης απάντησε ότι υπήρχε αμοιβαίο όφελος να στηριχθεί η Ελλάδα, το τρέχον πρόγραμμα προφανώς δεν λειτουργεί και οι διαπραγματεύσεις θα οδηγούσαν σε μια πιο ρεαλιστική λύση που θα ωφελήσει τους πάντες».
Σε κάθε περίπτωση, πάντως, η επιμονή Σταθάκη και Μηλιού ότι έθεσαν υπόψη των συνομιλητών τους το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ, το οποίο, όπως υποστηρίζουν, γίνεται αποδεκτό, επιβεβαιώνει ότι πρόκειται για πρόγραμμα μιας μορφής διαχείρισης για να υπηρετήσει το συμφέροντα του κεφαλαίου. Αλλωστε, και ο Θ. Βαμβακίδης, διευθυντικό στέλεχος της Bank of America-Merrill Lynch, μιλώντας στον ρ/σ «Βήμα», δήλωσε ότι «δεν είπε κάτι που δεν είναι ήδη γνωστό στο ελληνικό κοινό (...) ο κ. Σταθάκης εξήγησε το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ που είναι ήδη γνωστό στο ελληνικό κοινό (...) Το άγνωστο και η αβεβαιότητα τρομάζουν τις αγορές και άρα, από αυτήν την άποψη, ήταν καλό που ο κ. Σταθάκης συναντήθηκε μαζί μας για να εξηγήσει τις θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ».
Ορισμένες απ' τις θέσεις αυτές, σύμφωνα με το «Action 24», είναι «κίνητρα για επενδύσεις και ανάπτυξη», «ισοσκελισμένοι προϋπολογισμοί» με «σταθεροποίηση των εξόδων» στο 44%, «αύξηση δείκτη άμεσων και έμμεσων φόρων», «βελτίωση είσπραξης φόρου περιουσίας». Ο Γ. Σταθάκης υπερασπίστηκε ακόμα «μεταρρυθμίσεις νέου τύπου», «δημοσιονομικές και νομισματικές μεταρρυθμίσεις» σε επίπεδο ΕΕ.

Το οικονομικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ όπως παρουσιάστηκε στους εκπροσώπους των "αγορών" στο Λονδίνο

 Το οικονομικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ όπως παρουσιάστηκε στους εκπροσώπους των "αγορών" στο Λονδίνο

Σημείωση LR: Κυκλοφορούν ήδη (από την ίδια διαδικτυακή πηγή, το euro2day) υποτιθέμενες αντιδράσεις από διεθνείς επενδυτικούς κύκλους (σφοδρά αρνητικές) τις οποίες δεν αναπαράγω καθώς δεν τις θεωρώ αξιόπιστο κριτήριο (μπορεί να είναι πλαστές, να είναι πολιτικοί εκβιασμοί προς τον ΣΥΡΙΖΑ, συμμαχίες επενδυτικών κύκλων με άλλες πολιτικές δυνάμεις, επικοινωνιακά παιχνίδια "σπρωξίματος" του ίδιου του ΣΥΡΙΖΑ, ή να επιχειρούν να πανικοβάλλουν την αγορά με σπεκουλαδόρικα κίνητρα). Περιορίζομαι λοιπόν στην παρουσίαση Σταθάκη, για την οποία παρατίθεται και το σχετικό λινκ στο powerpoint που υποτίθεται --πάντα σύμφωνα με το euro2day-- πως παρουσίασε.

---

Η παρουσίαση Σταθάκη στο Citi του Λονδίνου

Τα σχέδια της αξιωματικής αντιπολίτευσης για τις τράπεζες, τη φορολογία και το χρέος. Τι περιλαμβάνει η εισήγηση του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ που παρουσιάστηκε στους εκπροσώπους μεγάλων επενδυτικών οίκων.

Euro2day

Το σχέδιο ΣΥΡΙΖΑ για την οικονομία παρουσίασε ο βουλευτής της αξιωματικής αντιπολίτευσης Γ. Σταθάκης στο Citi στο Λονδίνο, όπως προκύπτει από την παρουσίαση που έχει εξασφαλίσει το Euro2day.gr. Θα πρέπει βέβαια να σημειωθεί ότι τα παρακάτω περιλαμβάνονται στην παρουσίαση και δεν είναι γνωστό τι είπε ο βουλευτής δια ζώσης στους εκπροσώπους των funds.

Η παρουσίαση εστίασε σε τομείς αναφορικά με την εγχώρια κατάσταση της οικονομίας και την πολιτική που ακολουθήθηκε τα προηγούμενα έτη. Η ουσία όμως της παρουσίασης βρίσκεται στις προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ αναφορικά με το ελληνικό χρέος και την αναδιάρθρωση του, τις πολιτικές για την ανάπτυξη, το δημοσιονομικό σχέδιο, το σχέδιο για τον τραπεζικό τομέα και τις προτεραιότητες για τις μεταρρυθμίσεις του δημοσίου τομέα.

Αναλυτικότερα στα βασικά σημεία της παρουσίασης είναι:

Το σχέδιο του ΣΥΡΙΖΑ για τον τραπεζικό τομέα

- Τραπεζική διοίκηση από το ΤΧΣ
- Ιδιωτική αναδιάρθρωση του χρέους (απομόχλευση)
- Δημιουργία τραπεζικού τομέα ειδικού σκοπού για ανάπτυξη
- Χρηματοδότηση μικρών επιχειρήσεων
- Νομικό πλαίσιο για τη χρηματοδότηση για την κοινωνία και οικονoμία

Οι σημαντικές μεταρρυθμίσεις του κράτους από το ΣΥΡΙΖΑ:

- Εθνικό σχέδιο κατά της διαφθοράς (πρώτη προτεραιότητα)
- Αποτελεσματική χρήση των ανθρώπινων πόρων του κρατικού τομέα
- Αποτελεσματικές δημόσιες κοινωνικές υπηρεσίες για όλους τους πολίτες
- Καταπολέμηση της εταιρικής γραφειοκρατίας και των πελατειακών σχέσεων (stop shop υπηρεσίες, και καταπολέμηση των σκιωδών συναλλαγών
- Ιθαγένεια για περισσότερους μετανάστες

Η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για την αναδιάρθρωση του χρέους

- Αναθεώρηση της συμφωνίας δανεισμού
- Μορατόριουμ στην εξυπηρέτηση του χρέους
- Αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους με «κούρεμα»
- Ρήτρες Ανάπτυξης
- Έκδοση ευρωομολόγων ή και αγορά από ΕΚΤ κρατικών ομολόγων
- Μερικός αποκλεισμός των κεφαλαίων του ΤΧΣ για τη αναχρηματοδότηση του ελληνικού τραπεζικού τομέα από το δημόσιο χρέος

H ατζέντα του ΣΥΡΙΖΑ για την ανάπτυξη στην Ελλάδα:

- Φορολογική μεταρρύθμιση
- Δίκαιο φορολογικό σύστημα
- Καταπολέμηση της φοροδιαφυγής
- Κίνητρα για επενδύσεις
- Κίνητρα ανάπτυξης
- Οι δημόσιες επενδύσεις να μην υπολογίζονται στον υπολογισμό του ελλείμματος

Το δημοσιονομικό σχέδιο του ΣΥΡΙΖΑ

- Ισοσκελισμένος προϋπολογισμός
- διατήρηση των δαπανών στο 44% του ΑΕΠ (μέσος όρος της ΕΕ στο 45%)
- Ανακατανομή των δαπανών (κοινωνική δικαιοσύνη)
- Αύξηση του δείκτη των άμεσων έναντι των έμμεσων φόρων
- Βελτίωση στην είσπραξη των φόρων περιουσίας
- Καταπολέμηση της παραοικονομίας

Γιατί απέτυχε το πρόγραμμα λιτότητας
- Η δημοσιονομική προσαρμογή ήταν πολύ εκτεταμένη, πάρα πολύ εντατική και πάρα πολύ εμπροσθοβαρής
- Πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων εκτός πλαισίου, αφού η Ελλάδα είχε ήδη πραγματοποιήσει σημαντικές ιδιωτικοποιήσεις στη δεκαετία του '90
- H αγορά εργασίας ειδικά στον τομέα των υπηρεσιών ήταν ήδη εξαιρετικά ευέλικτη
- Το άνοιγμα ορισμένων επαγγελμάτων: ήδη οι τιμές ρυθμίζονται από το κράτος
- Καμία πραγματική πρόοδος στη δημόσια διοίκηση
- Δυσλειτουργία του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα
- Άκρως ολιγοπωλιακή διάρθρωση πολλών τομέων της οικονομίας
- Αποτέλεσμα: η δημοσιονομική προσαρμογή σε συνδυασμό με την κατάρρευση των μισθών οδήγησε σε τεράστια ύφεση και σε και έκρηξη του δημόσιου χρέους

Αναφορικά με τις πολιτικές επιλογές στην Ευρώπη η προτεινόμενη λύση του Σύριζα περιλαμβάνει:

- Απαιτείται σημαντική αλλαγή πολιτικής και μεταρρυθμίσεις τύπου New Deal
- Συνδυασμός της δημοσιονομικής και της νομισματικής πολιτικής για το παραπάνω
- Αναθεώρηση ή και χαλάρωση της συμφωνίας σταθερότητας και ανάπτυξης
- Πολιτικές συνεργασίας για την αντιμετώπιση του προβλήματος του ισοζυγίου πληρωμών
- Ατζέντα για την ανάπτυξη (στοχευμένη χρηματοδότηση επενδύσεων)

ΤΑ ΛΑΜΟΓΙΑ ΚΑΙ ΟΙ "ΚΛΕΦΤΕΣ"

 ΤΑ ΛΑΜΟΓΙΑ ΚΑΙ ΟΙ "ΚΛΕΦΤΕΣ"

Η ιστορία που θα διαβάσετε δεν έχει στάλα μυθοπλασία. 
Κι αν δεν αποτελούσε τραγική πραγματικότητα σημερινή, 
θα μπορούσαμε δικαίως να σκεφτούμε ότι είναι έργο γραμμένο απ' το χέρι ενός Μπρεχτ, ενός Γκόρκυ, ενός Λουντέμη, ενός... Ενός ή μιας συγγραφέα τέλος πάντων, με δημιουργική φαντασία, βασισμένη στην πικρή πραγματικότητα.
Και ποια είναι η πικρότερη πραγματικότητα; 
Ότι το καπιταλιστικό σύστημα
με τους πολιτικοσυνδικαλιστικούς υπηρέτες του, 
τα μέσα μαζικής του ενημέρωσης, 
τους όποιους εκπαιδευτικούς το προσκυνούν, 
τους όποιους διανοούμενους και καλλιτέχνες το διπλοπροσκυνούν,
και τα λοιπά τσιράκια ή δεκανίκια τους,
έχουν καταφέρει να φτιάξουν ένα κομμάτι τού λαού σαν τα μούτρα τους...
Λαμόγια...

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΛΟΙΠΟΝ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΑΠΙΘΑΝΗ και ΛΙΑΝ ΠΡΟΣΦΑΤΗ ΙΣΤΟΡΙΑ, ΠΟΥ ΩΣ ...ΚΛΕΦΤΕΣ ΚΙ ΕΜΕΙΣ, ...ΚΛΕΨΑΜΕ ΑΠΟ ΕΔΩ. 

Επειδή στην Πάτρα  κατά τις τελευταίες δημοτικές εκλογές πλειοψήφισαν οι κομμουνιστές, είναι φυσικό και επόμενο η δημοτική αρχή να μην ασχολείται με σοβαρά και κεφαλαιώδη προβλήματα της πόλης, όπως κάνει π.χ. ο δήμος Ναυπλιέων, ο οποίος ασχολήθηκε με το να ονομάσει τον Αντώνη Σαμαρά επίτιμο δημότη του. Εμείς εδώ, κολλημένοι κομμουνιστές, επιμένουμε να ασχολούμαστε με τρίχες, όπως π.χ. πώς θα ανακουφίσουμε (έστω και λίγο) τους συμπολίτες μας που υποφέρουν.

Μέσα σ' αυτό το πλαίσιο, λοιπόν, οι διοικούντες τον δήμο σκέφτηκαν κάτι απλό: να αξιοποιήσουν κατά τον πιο πρόσφορο τρόπο την δημοτική περιουσία. Κι ανάμεσα στα περιουσιακά στοιχεία τού δήμου υπάρχουν και... ελιές! Μιας και στο σχέδιο πόλης έχουν ενταχθεί αγροί και χωράφια, πολλά των οποίων έχουν ήδη απαλλοτριωθεί προκειμένου να ανοιχτούν δρόμοι, να γίνουν πλατείες, να χτιστούν σχολεία κλπ, είναι λογικό να υπάρχουν μεταξύ τους και κάποια με ελιές.

Η απλή σκέψη της δημοτικής αρχής, λοιπόν, ήταν να καταγράψει τις ελιές των απαλλοτριωμένων εκτάσεων και στην συνέχεια να παραχωρήσει το δικαίωμα συλλογής και εκμετάλλευσης του ελαιοκάρπου τους σε άπορες οικογένειες, άνεργους, πολύτεκνους κλπ. Μοίρασε τις σχετικές άδειες στους δικαιούχους κι εκείνοι ξαμολύθηκαν να βγάλουν το λάδι των οικογενειών τους. Όλα καλά ως εδώ και μπράβο στον δήμαρχο και στην ομάδα του, που σκέφτηκαν κάτι τέτοιο.  

Όμως... Όμως, τώρα αρχίζουν τα προβλήματα.

Πρώτα-πρώτα, σε κάποια από τα χωράφια που προαναφέραμε, πλάκωσε η αστυνομία για να συλλάβει τους ελαιοσυλλέκτες. Μάταια οι άνθρωποι επέδειξαν την άδεια του δήμου κι άδικα διαμαρτυρήθηκαν, αφού τα όργανα της τάξης ήσαν ανένδοτα: έπρεπε να συλλάβουν τους κλέφτες και να τους προσαγάγουν για εξακρίβωση στοιχείων. Ευτυχώς, κάποιος από τους "κλέφτες" κατάφερε και ενημέρωσε τηλεφωνικά την αρμόδια του δήμου, η οποία έσπευσε στο αστυνομικό τμήμα. Στην ερώτησή της "γιατί τους συλλάβατε, αφού σας έδειξαν την άδεια με την υπογραφή τού δημάρχου;", η απάντηση ήταν αφοπλιστική: "Κυρία μου, τόσα χρόνια αυτές τις ελιές τις μαζεύουμε εμείς οι αστυνομικοί για να βγάζουμε το λάδι μας"! Τελικά, οι εκπρόσωποι του νόμου κατάλαβαν ότι η υπόθεση δεν θα εξελισσόταν προς το συμφέρον τους αν την παρατραβούσαν και άφησαν ελεύθερους τους "εγκληματίες". Πρόλαβαν, όμως, να προσθέσουν "πείτε τους, τουλάχιστον, να φέρουν και σε μας κανένα τενεκέ λάδι".

 

Ανοίγουμε παρένθεση για να κάνουμε μια απαραίτητη διευκρίνιση.

Φυσικά, οι αστυνομικοί τού τοπικού τμήματος δεν πήγαιναν οι ίδιοι να μαζέψουν ελιές. Γι' αυτή την δουλειά υπήρχαν συνεργεία με τον κατάλληλο εξοπλισμό 

 (όχι σαν τους φουκαράδες που τους κάλεσε ο δήμος να μζέψουν ελιές κι εκείνοι δεν είχαν ούτε λιόπανα). 

Οι αστυνομικοί έκαναν, απλώς, τα στραβά μάτια ενώ, παράλληλα, φρόντιζαν να απομακρύνουν τους περίεργους. Κλείνουμε την παρένθεση και συνεχίζουμε.

Ανακουφισμένοι, οι άνθρωποι γύρισαν στα σπίτια τους. Όμως, εκεί τους περίμενε άλλη μια έκπληξη. Δυο υπάλληλοι του δήμου πήγαν με άγριες διαθέσεις για "τσαμπουκά", επειδή "αυτές τις ελιές τις μαζεύουμε εμείς με τους αστυνομικούς και μοιραζόμαστε το λάδι χρόνια τώρα"! Προφανώς, οι δυο υπηρέτες τού δήμου ήσαν σίγουροι πως είχαν αποκτήσει κάποιο δικαίωμα χρησικτησίας επί της δημοτικής περιουσίας.

Οι -έκπληκτοι με όσα τους συνέβαιναν- άνθρωποι ξανατηλεφώνησαν στην αρμόδια, η οποία ζήτησε να μιλήσει με τους "διαμαρτυρόμενους" δημοτικούς υπαλλήλους και τους επέπληξε αυστηρά, προειδοποώντας τους για τις συνέπειες που θα είχαν αν επέμεναν. Τελικά, εκείνοι κατάλαβαν ότι ο "τσαμπουκάς" τους δεν θα έβγαζε πουθενά και αναγκάστηκαν να φύγουν. Όχι, όμως, δίχως να προσθέσουν με αγανάκτηση: "τέτοιες μαλακίες κάνει ο Πελετίδης και δεν πρόκειται να ξαναβγεί".  

Το ότι κανένας δεν πίστεψε ότι αυτοί οι δυο ψήφισαν Πελετίδη, δεν έχει καμμιά σημασία.

Κι αν όλα αυτά σας ακούγονται απίθανα, περιμένετε διότι δεν φτάσαμε ακόμη στο καλύτερο.

Το ίδιο βράδυ, παρουσιάστηκαν σε άλλη οικογένεια ελαιοσυλλεκτών τέσσερις ιερείς τής κοντινής εκκλησίας, απαιτώντας να σταματήσει αμέσως η διαδικασία συλλογής τού ελαιοκάρπου, 

διότι "αυτές τις ελιές τις μαζεύουμε εμείς χρόνια τώρα, για να βγάζουμε το λάδι για τα καντήλια της εκκλησίας"(!)

Φυσικά, έγινε πάλι το -συνηθισμένο πια- τηλεφώνημα στην αρμόδια. Όμως, οι εν λόγω ιερείς ήσαν τόσο φορτικοί και τόσο επίμονοι ώστε χρειάστηκε η προσωπική παρέμβαση του δημάρχου για να πειστούν να αποχωρήσουν και να αφήσουν τους ανθρώπους στην ησυχία τους. Προφανώς, οι σεμνοί λευίτες διαπίστωσαν με αγανάκτηση ότι ο κομμουνιστής (και, σίγουρα, άθεος) δήμαρχος δεν έδινε δεκάρα για τα καντήλια τους...

Αυτή ήταν η μικρή σημερινή μας ιστορία. Την οποία, βεβαίως, μην περιμένετε να διαβάσετε και σε κάποια τοπική εφημερίδα ή να ακούσετε σε κάποιο τοπικό κανάλι. Σκεφτείτε, όμως: αν οι εφημερίδες και τα κανάλια δεν ήσαν όπως είναι, ποιόν λόγο ύπαρξης θα είχαν τα ιστολόγια;

Τελειώνω. Είτε σας αρέσουν οι ιστορίες λαδιού είτε όχι, δείτε -ή και ξαναδείτε- την πρώτη ιστορία ("Το Ρολόι") από την εξαιρετική σπονδυλωτή ταινία "Το κανόνι και τ' αηδόνι", των Ιάκωβου και Γιώργου Καμπανέλλη (σε σενάριο του πρώτου). Θα ξοδέψετε 34 λεπτά από την ζωή σας αλλά δεν θα μετανοιώσετε ποτέ.

Μια ιστορία λαδιού... και ολίγη από Κορέα-Κ.ΠΕΛΕΤΙΔΗΣ

 Μια ιστορία λαδιού... και ολίγη από Κορέα

Παρακαλώ, την προσοχή σας. Παρά τις "λογοτεχνικές παρεμβάσεις" του γράφοντος, η ιστορία που ακολουθεί είναι πέρα για πέρα αληθινή:


Επειδή στην Πάτρα  κατά τις τελευταίες δημοτικές εκλογές πλειοψήφισαν οι κομμουνιστές, είναι φυσικό και επόμενο η δημοτική αρχή να μην ασχολείται με σοβαρά και κεφαλαιώδη προβλήματα της πόλης, όπως κάνει π.χ. ο δήμος Ναυπλιέων, ο οποίος ασχολήθηκε με το να ονομάσει τον Αντώνη Σαμαρά επίτιμο δημότη του. Εμείς εδώ, κολλημένοι κομμουνιστές, επιμένουμε να ασχολούμαστε με τρίχες, όπως π.χ. πώς θα ανακουφίσουμε (έστω και λίγο) τους συμπολίτες μας που υποφέρουν.

Μέσα σ' αυτό το πλαίσιο, λοιπόν, οι διοικούντες τον δήμο σκέφτηκαν κάτι απλό: να αξιοποιήσουν κατά τον πιο πρόσφορο τρόπο την δημοτική περιουσία. Κι ανάμεσα στα περιουσιακά στοιχεία τού δήμου υπάρχουν και... ελιές! Μιας και στο σχέδιο πόλης έχουν ενταχθεί αγροί και χωράφια, πολλά των οποίων έχουν ήδη απαλλοτριωθεί προκειμένου να ανοιχτούν δρόμοι, να γίνουν πλατείες, να χτιστούν σχολεία κλπ, είναι λογικό να υπάρχουν μεταξύ τους και κάποια με ελιές.

Η απλή σκέψη της δημοτικής αρχής, λοιπόν, ήταν να καταγράψει τις ελιές των απαλλοτριωμένων εκτάσεων και στην συνέχεια να παραχωρήσει το δικαίωμα συλλογής και εκμετάλλευσης του ελαιοκάρπου τους σε άπορες οικογένειες, άνεργους, πολύτεκνους κλπ. Μοίρασε τις σχετικές άδειες στους δικαιούχους κι εκείνοι ξαμολύθηκαν να βγάλουν το λάδι των οικογενειών τους. Όλα καλά ως εδώ και μπράβο στον δήμαρχο και στην ομάδα του, που σκέφτηκαν κάτι τέτοιο. Όμως... Όμως, τώρα αρχίζουν τα προβλήματα.

Πρώτα-πρώτα, σε κάποια από τα χωράφια που προαναφέραμε, πλάκωσε η αστυνομία για να συλλάβει τους ελαιοσυλλέκτες. Μάταια οι άνθρωποι επέδειξαν την άδεια του δήμου κι άδικα διαμαρτυρήθηκαν, αφού τα όργανα της τάξης ήσαν ανένδοτα: έπρεπε να συλλάβουν τους κλέφτες και να τους προσαγάγουν για εξακρίβωση στοιχείων. Ευτυχώς, κάποιος από τους "κλέφτες" κατάφερε και ενημέρωσε τηλεφωνικά την αρμόδια του δήμου, η οποία έσπευσε στο αστυνομικό τμήμα. Στην ερώτησή της "γιατί τους συλλάβατε, αφού σας έδειξαν την άδεια με την υπογραφή τού δημάρχου;", η απάντηση ήταν αφοπλιστική: "Κυρία μου, τόσα χρόνια αυτές τις ελιές τις μαζεύουμε εμείς οι αστυνομικοί για να βγάζουμε το λάδι μας"! Τελικά, οι εκπρόσωποι του νόμου κατάλαβαν ότι η υπόθεση δεν θα εξελισσόταν προς το συμφέρον τους αν την παρατραβούσαν και άφησαν ελεύθερους τους "εγκληματίες". Πρόλαβαν, όμως, να προσθέσουν "πείτε τους, τουλάχιστον, να φέρουν και σε μας κανένα τενεκέ λάδι".

Ανοίγουμε παρένθεση για να κάνουμε μια απαραίτητη διευκρίνιση. Φυσικά, οι αστυνομικοί τού τοπικού τμήματος δεν πήγαιναν οι ίδιοι να μαζέψουν ελιές. Γι' αυτή την δουλειά υπήρχαν συνεργεία με τον κατάλληλο εξοπλισμό (όχι σαν τους φουκαράδες που τους κάλεσε ο δήμος να μζέψουν ελιές κι εκείνοι δεν είχαν ούτε λιόπανα). Οι αστυνομικοί έκαναν, απλώς, τα στραβά μάτια ενώ, παράλληλα, φρόντιζαν να απομακρύνουν τους περίεργους. Κλείνουμε την παρένθεση και συνεχίζουμε.

Ανακουφισμένοι, οι άνθρωποι γύρισαν στα σπίτια τους. Όμως, εκεί τους περίμενε άλλη μια έκπληξη. Δυο υπάλληλοι του δήμου πήγαν με άγριες διαθέσεις για "τσαμπουκά", επειδή "αυτές τις ελιές τις μαζεύουμε εμείς με τους αστυνομικούς και μοιραζόμαστε το λάδι χρόνια τώρα"! Προφανώς, οι δυο υπηρέτες τού δήμου ήσαν σίγουροι πως είχαν αποκτήσει κάποιο δικαίωμα χρησικτησίας επί της δημοτικής περιουσίας.

Οι -έκπληκτοι με όσα τους συνέβαιναν- άνθρωποι ξανατηλεφώνησαν στην αρμόδια, η οποία ζήτησε να μιλήσει με τους "διαμαρτυρόμενους" δημοτικούς υπαλλήλους και τους επέπληξε αυστηρά, προειδοποώντας τους για τις συνέπειες που θα είχαν αν επέμεναν. Τελικά, εκείνοι κατάλαβαν ότι ο "τσαμπουκάς" τους δεν θα έβγαζε πουθενά και αναγκάστηκαν να φύγουν. Όχι, όμως, δίχως να προσθέσουν με αγανάκτηση: "τέτοιες μαλακίες κάνει ο Πελετίδης και δεν πρόκειται να ξαναβγεί". Το ότι κανένας δεν πίστεψε ότι αυτοί οι δυο ψήφισαν Πελετίδη, δεν έχει καμμιά σημασία.

Κι αν όλα αυτά σας ακούγονται απίθανα, περιμένετε διότι δεν φτάσαμε ακόμη στο καλύτερο.

Το ίδιο βράδυ, παρουσιάστηκαν σε άλλη οικογένεια ελαιοσυλλεκτών τέσσερις ιερείς τής κοντινής εκκλησίας, απαιτώντας να σταματήσει αμέσως η διαδικασία συλλογής τού ελαιοκάρπου, διότι "αυτές τις ελιές τις μαζεύουμε εμείς χρόνια τώρα, για να βγάζουμε το λάδι για τα καντήλια της εκκλησίας"(!) Φυσικά, έγινε πάλι το -συνηθισμένο πια- τηλεφώνημα στην αρμόδια. Όμως, οι εν λόγω ιερείς ήσαν τόσο φορτικοί και τόσο επίμονοι ώστε χρειάστηκε η προσωπική παρέμβαση του δημάρχου για να πειστούν να αποχωρήσουν και να αφήσουν τους ανθρώπους στην ησυχία τους. Προφανώς, οι σεμνοί λευίτες διαπίστωσαν με αγανάκτηση ότι ο κομμουνιστής (και, σίγουρα, άθεος) δήμαρχος δεν έδινε δεκάρα για τα καντήλια τους...


Αυτή ήταν η μικρή σημερινή μας ιστορία. Την οποία, βεβαίως, μη περιμένετε να διαβάσετε και σε κάποια τοπική εφημερίδα ή να ακούσετε σε κάποιο τοπικό κανάλι. Σκεφτείτε, όμως: αν οι εφημερίδες και τα κανάλια δεν ήσαν όπως είναι, ποιόν λόγο ύπαρξης θα είχαν τα ιστολόγια;

Τελειώνω. Είτε σας αρέσουν οι ιστορίες λαδιού είτε όχι, δείτε -ή και ξαναδείτε- την πρώτη ιστορία ("Το Ρολόι") από την εξαιρετική σπονδυλωτή ταινία "Το κανόνι και τ' αηδόνι", των Ιάκωβου και Γιώργου Καμπανέλλη (σε σενάριο του πρώτου). Θα ξοδέψετε 34 λεπτά από την ζωή σας αλλά δεν θα μετανοιώσετε ποτέ.

-------------------------------------------------

Μιας και σήμερα έπιασα κουβέντα για την πόλη μου και την δημοτική αρχή της, ας μου επιτραπεί να αναφερθώ και σε κάτι ακόμη:

Σήμερα, στην Πάτρα, η πρεσβεία τής Νοτίου Κορέας πραγματοποιεί εκδήλωση κατά την οποία θα απονεμηθούν μετάλλια "σε όσους πολέμησαν για την υπεράσπιση της ελευθερίας και της δημοκρατίας τού κορεατικού λαού". Φυσικά, η πρεσβεία κάλεσε στην εκδήλωση και τον δήμαρχο πατρέων. Στην πρόσκληση αυτή, ο Κώστας Πελετίδης απάντησε εγγράφως ως εξής:

Οι Ελληνες στρατιώτες δε στάλθηκαν στη Κορέα για να υπερασπιστούν "τα ιδανικά της ελευθερίας και της δημοκρατίας". Στάλθηκαν για να προσφέρουν το δικό τους φόρο αίματος σε μία άδικη, ιμπεριαλιστική επέμβαση. Ο κορεατικός λαός και ο κάθε λαός, μπορεί από μόνος του να λύσει τα όποια προβλήματα παρουσιάζονται στην κοινωνικοπολιτική ζωή του.

Την αποστολή του στρατού στην Κορέα, την πλήρωσε ο ελληνικός λαός με αίμα, στα πλαίσια της διαπλοκής της άρχουσας τάξης της Ελλάδας με τους ιμπεριαλιστές συμμάχους της και της εμπλοκής της ακόμη και στους δικούς τους πολεμικούς τυχοδιωκτισμούς, στο όνομα της επιβολής της καπιταλιστικής ελευθερίας. Οι απώλειες του στρατού, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, ήταν 183 νεκροί και 610 τραυματίες και οι απώλειες της αεροπορίας 12 νεκροί και 4 αεροσκάφη.

Η χώρα μας, δεμένη στο άρμα της ΕΕ, των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ, καλείται εδώ και δεκαετίες να πληρώνει - και με το αίμα της - και να συμμετάσχει σε πολεμικές περιπέτειες προς εξυπηρέτηση των συμφερόντων ντόπιων και ξένων καπιταλιστικών δυνάμεων. Οπως και σήμερα, έτσι και τότε, εκατοντάδες Ελληνες στρατιώτες στάλθηκαν σε ξένα χώματα όχι για να πολεμήσουν στο πλευρό αγωνιστών για ελευθερία και λαϊκή εξουσία, αλλά για να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντα των ιμπεριαλιστών.

Με βάση τα παραπάνω, εννοείται ότι δε θα παραβρεθούμε στην εκδήλωση απονομής μεταλλίων.

Κάθε σχόλιο είναι περιττό. 

http://teddygr.blogspot.gr/

: Το σικέ παιχνίδι τρόικας - κυβέρνησης!!!!!!!!

: Το σικέ παιχνίδι τρόικας - κυβέρνησης!!!!!!!!

  Το παιχνίδι της κυβέρνησης με την τρόικα είναι σικέ. Τόσο σικέ που οι δεύτεροι, οι της τρόικας, αξιοποιούνται ακόμα και για να ποζάρουν οι πρώτοι, οι της κυβέρνησης, σαν… «αντιστασιακοί».

   Η κυβέρνηση και η τρόικα από κοινού κατεδαφίζουν ακόμα και τα ερείπια που μαζί και χέρι - χέρι δημιούργησαν στον τόπο.

 Το καραγκιοζιλίκι με τις κάθε φορά «σκληρές διαπραγματεύσεις», με τις κάθε φορά «κόκκινες γραμμές», με τα κάθε φορά «τελεσίγραφα» και με τις κάθε φορά «εμπλοκές» στις δόσεις ή τα σούρτα – φέρτα της τρόικας στην Ελλάδα, το έχουμε ζήσει από το 2010 καμιά τριανταριά φορές.

    Τα πράματα είναι ξεκάθαρα: Ό,τι γίνεται στην Ελλάδα δεν γίνεται ούτε επιβάλλεται παρά και ενάντια στην κυβέρνηση. Γίνεται επειδή το θέλει και η κυβέρνηση. Γίνεται, δηλαδή, επειδή το θέλουν και τα εντός Ελλάδας οικονομικά και κοινωνικά συμφέροντα που εκπροσωπεί η κυβέρνηση. Πρόκειται, παρεμπιπτόντως, για τα ίδια συμφέροντα που σε ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο εκπροσωπεί και η Κομισιόν, και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το ΔΝΤ – η τρόικα δηλαδή.


«Διαφωνίες»…

    Φυσικά μεταξύ της κυβέρνησης και των εταίρων της υπάρχουν και διαφωνίες. Διαφωνίες που υπαγορεύονται από τις εσωτερικές ανάγκες της κυβέρνησης στην προσπάθειά της να διαχειριστεί την κοινωνική οργή και ταυτόχρονα να διασφαλίσει την όποια εκλογική της επιβίωση. Μόνο που αυτές οι διαφωνίες δεν έχουν να κάνουν με το αν θα συνεχιστεί η συνταγή με το «κώνειο». Επ’ αυτού συμφωνούν: Θα συνεχιστεί εις τον αιώνα τον άπαντα!

    Οι διαφωνίες τους, λοιπόν, έχουν να κάνουν άλλοτε ως προς τη δοσολογία του δηλητηρίου και άλλοτε ως προς το σερβίρισμά του. Αλλά επειδή ακριβώς οι διαφωνίες τους έχουν να κάνουν με τα δευτερεύοντα, επειδή είναι για τα ελάσσονα και τα διαδικαστικά και επειδή στα κύρια και στα σημαντικά συμφωνούν, γι’ αυτό στο τέλος τα βρίσκουν. Πάντα.

    Μάλιστα επιμένουμε και στο εξής: Ακόμα κι αν κάποια στιγμή «τα σπάσουν», θα είναι κι αυτή μια εξέλιξη στο πλαίσιο της ίδιας προσυμφωνημένης τακτικής τους να υπηρετήσουν με άλλο τρόπο τον ίδιο στόχο. Άλλωστε ζούμε στη χώρα που το κυρίαρχο πολιτικό σύστημα  κάποτε έβγαλε την Ελλάδα από το (στρατιωτικό σκέλος) του ΝΑΤΟ ώστε να εξασφαλίσει την παραμονή και τη βαθύτερη ενσωμάτωση της Ελλάδας στο ΝΑΤΟ…


Ιδού οι… «διαφωνίες»

    Ασφαλής απόδειξη (μια ακόμα) για όλα τα παραπάνω είναι τα βασικά στοιχεία του προϋπολογισμού για το 2015 που κατατέθηκε προχτές.

    Αυτός ο προϋπολογισμός, που παρουσιάστηκε μετά από μακρά προσπάθεια της κυβέρνησης να εμφανίσει «στροφή» στην πολιτική της, πλασαρίστηκε ως απόδειξη ότι η κυβέρνηση «ανθίσταται» στην τρόικα και τις απαιτήσεις της, και που δήθεν συνιστά την… «φιλολαϊκή» εκδοχή της κυβερνητικής πολιτικής, περιλαμβάνει μεταξύ άλλων τα εξής:

Επιβολή νέων φόρων ύψους 1,4 δισ. ευρώ. Δηλαδή νέοι άμεσοι φόροι για τα λαϊκά στρώματα ύψους 500 εκ. ευρώ και νέοι έμμεσοι φόροι ύψους 900 εκ. ευρώ.
Καμία μείωση φορολογικών βαρών για τα λαϊκά νοικοκυριά, παρά τις εξαγγελίες για… «εκπτώσεις» στα χαράτσια, το πετρέλαιο, τον φόρο «αλληλεγγύης» κλπ.
Οι μόνες μειώσεις φόρων (ύψους 100 εκ.ευρώ) αφορούν στη φορολόγηση των Νομικών Προσώπων, δηλαδή βασικά στα μονοπώλια, τις πολυεθνικές και τους μεγαλοκεφαλαιούχους!
Νέα μείωση κοινωνικών δαπανών ύψους 1,5 δισ. ευρώ που συμπαρασύρει όλους τους τομείς (Παιδεία, Υγεία, Κοινωνική Ασφάλιση) ακόμα βαθύτερα στον Καιάδα της ανυπαρξίας.
Μόνο η δαπάνη για ασφάλιση και περίθαλψη μειώνεται το 2015 κατά 460 εκ. ευρώ από το 2014 και κατά 2 δισ. ευρώ από το 2013!
Νέα μείωση κατά 400 εκ. ευρώ των δαπανών του προγράμματος δημοσίων επενδύσεων.   
Νέο «τσουνάμι» ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας, αφού ο ρυθμός του ξεπουλήματος (που περιλαμβάνει λιμάνια, αεροδρόμια, ακίνητα κλπ) αναμένεται να… οχταπλασιαστεί (!) καθώς τα έσοδα από ιδιωτικοποιήσεις το 2015 τα έχουν προϋπολογίσει στα 2,5 δισ. ευρώ από 360 εκ. ευρώ το 2014.
   

 Αν λοιπόν αυτός είναι ο… «φιλολαϊκός» προϋπολογισμός της κυβέρνησης, αν έτσι «σκίζει τα Μνημόνια», αν αυτό είναι το «καλό σενάριο» για όσα περιμένουν τον ελληνικό λαό και το νέο έτος, τότε προκύπτουν τρία συμπεράσματα:

       Πρώτον: Όσοι μιλούν για «ξέφωτο» που «αχνοφαίνεται» και για άλλες τέτοιες παρλαπίπες, προφανώς ανήκουν σε εκείνο το ξιπασμένο είδος των χορτάτων που θεωρούν τα δισεκατομμύρια «στραγάλια» ειδικά όταν αυτά πέφτουν με την μορφή νέων βαρών στις πλάτες των πεινασμένων.

       Δεύτερον: Αν αυτό είναι το «καλό σενάριο» που η κυβέρνηση το επεξεργάστηκε μόνη της χωρίς να «ενδίδει» στην τρόικα – και για το οποίο μας απειλούν, μάλιστα, ότι η τρόικα δεν έχει δώσει ακόμα την έγκρισή της – αφενός μπορεί να αντιληφθεί κανείς τι πραγματικά σχεδιάζουν, αφετέρου να διαπιστώσει ότι η κυβέρνηση και οι εγχώριοι φίλοι της δεν χρειάζονται συμβουλές ή υποδείξεις για το πώς να πίνουν το αίμα του ελληνικού λαού. Μπορούν – πράγματι – να το κάνουν κι από μόνοι τους…  

       Τρίτον: Πίσω από τη θεωρία για τις «διαφωνίες» μεταξύ κυβέρνησης και τρόικας η αλήθεια που ανακύπτει είναι ότι δεν υπάρχει μέτρο που να πάρθηκε εντός της περιόδου των Μνημονίων, άλλοτε με πρόσχημα την κρίση, άλλοτε με πρόσχημα το χρέος, άλλοτε υπό τον ζόφο της ιδεολογικής καταστολής του «όλοι μαζί τα φάγαμε», που να μην το ζητούν οι βιομήχανοι και η εγχώρια πλουτοκρατία εδώ και 30 χρόνια. Τέτοια είναι τα μέτρα που περιλαμβάνονται και στον προϋπολογισμό του 2015, και που η κυβέρνηση τον έφτιαξε από μόνη της…

    Με άλλα λόγια, στην κρίση που προκάλεσαν οι εργολάβοι, οι τραπεζίτες, οι βιομήχανοι και το πολιτικό τους σύστημα, τόσο οι ντόπιοι όσο και οι ξένοι, βρήκαν τον «παπά» για να θάβουν «πέντε – πέντε» ανθρώπους, δικαιώματα και κατακτήσεις ενός ολόκληρου αιώνα.


«Οι ντόπιοι μεγάλοι»

    Το τελικό συμπέρασμα, επομένως, είναι ότι το «σικέ» παιχνίδι μεταξύ κυβέρνησης – τρόικας, έχει ένα και μόνο στόχο: Να εξωραΐσει το ρόλο πότε του ενός και πότε του άλλου. Να εμφανίσει τους «μέσα» καλύτερους από τους «έξω». Να αθωώσει τους μεν έναντι των δε. Να διαμορφώσει μια απατηλή εικόνα για να χάνεται από το προσκήνιο το ενιαίο και αδιαίρετο της ευθύνης τόσο του εσωτερικού όσο και του εξωτερικού παράγοντα που από κοινού μετατρέπουν την καπιταλιστική κρίση σε ανθρωπιστική καταστροφή.   

    Κι αν έτσι είναι τα πράγματα, τότε και η αλήθεια για την έξοδο του λαού από το σικέ παιχνίδι μεταξύ ντόπιων και ξένων δυναστών, δεν είναι άλλη από εκείνη που περιέγραφε ο Βάρναλης:

«Τις φορές, που ο δεµένος πετάχτηκε απάνου/ µε τα δόντια να κόψει του ξένου τυράννου/ το λυτάρι, δεµένος βρισκότανε πάλι./ Τονε δένανε τρίδιπλα οι ντόπιοι µεγάλοι.

Τώρα η Νύχτα τελειώνει... Παθοί και µαθοί/ ξέρουν, όταν η µάχ’ η µεγάλη δοθεί,/ για να µην ξαναχάσουνε τη λεφτεριά τους,/ θ’ αφανίσουνε πρώτα τα ντόπια θεριά τους». 
 Νίκος Μπογιόπουλος

Να κομμουνιστοποιηθούμε

 Να κομμουνιστοποιηθούμε

Το χρονικό του εκφασισμού της ελληνικής δημοκρατίας γεμίζει με νέες ένδοξες σελίδες μέρα με τη μέρα.

Οι ματάδες ξυλοφορτώνουν χωρίς προσχήματα ένα γερμανό φοιτητή εράσμους κι έναν περιπτερά που στην χειρότερη αρνήθηκε να τους πουλήσει νερό (ούτε γη, ούτε νερό στους ματάδες των λαών) ή απλώς δε δέχτηκε αδιαμαρτύρητα το πλιάτσικο στο μαγαζί του.

Ο αντιπρύτανης του απθ δήλωσε ανοιχτά πως πρέπει να φασιστικοποιηθούμε λιγάκι και να τρώει και καμιά σφαλιάρα, όποιος παρεκτρέπεται και δεν υπακούει το νόμο. Με άλλα λόγια «α ρε παπαδόπουλος που σας χρειάζεται». Κι αν δεν ήταν ακαδημαϊκός, αλλά εκπαιδευτικός στην πρωτοβάθμια πχ, θα μπορούσε να ζητήσει και την επιστροφή της βέργας στο δημοτικό, για να έχει ακόμα πιο ισχυρό συμβολισμό το αίτημά του –εξάλλου οι βάσεις της σωστής διαπαιδαγώγησης σε αυτές τις ηλικίες μπαίνουν. Σε κάθε περίπτωση, οφείλουμε να τον ευχαριστήσουμε για την τόσο ανοιχτή και καθαρή ομολογία του πως η πιστή εφαρμογή της αστικής νομοθεσίας, κατά το δόγμα «νόμος και τάξη» δε συνδέεται με τη «δημοκρατική ομαλότητα» γενικά κι αόριστα, αλλά με τον εκφασισμό της αστικής εξουσίας. Και κατά δεύτερο λόγο της κοινωνίας συνολικά, που έχει μάθει να παπαγαλίζει πως το βασικό πρόβλημα είναι ότι δεν εφαρμόζονται οι νόμοι, οι.. έκνομες συμπεριφορές –σύμφωνα με την ξύλινη, τηλεοπτική γλώσσα. Και το κλειδί για τη λύση θα ήταν η επιβολή ενός νόμου που να εξασφαλίζει πως θα τηρούνται απαρέγκλιτα όλοι οι νόμοι (αγαπημένο κλισέ).

Ο τζιφόπουλος δεν μπορεί πάντως να έχει παράπονα από την ανταπόκριση της συγκυβέρνησης, που κάνει ό,τι μπορεί για να εναρμονιστεί στο αίτημά του και να σωφρονίσει με φάπες τα θρασίμια που σηκώνουν κεφάλι και αυθαδιάζουν. Εξαναγκάστηκε ωστόσο σε παραίτηση (ο αντιπρύτανης, όχι η συγκυβέρνηση), γιατί στην αστική δημοκρατία υπάρχουν πράγματα που γίνονται χωρίς να λέγονται –τουλάχιστον όχι ανοιχτά ή όχι ακόμα.

Εκτός αν τα λέει ο καθ’ ύλην αρμόδιος βορίδης στα γενέθλια της νδ για τους θολοκουλτουριάρηδες –όπως τους αποκαλούν και οι χρυσαυγίτες ομοϊδεάτες του- που έχουν κατακλύσει τους ιδεολογικούς μηχανισμούς και την καλλιτεχνική πρωτοπορία. Να είσαι δαπίτης πχ, να σου έχει κολλήσει κάποιο σουξέ της πάολα και να ανακαλύπτεις πως είναι κι αυτή τελικά συντροφοσυνοδοιπόρος και με αυτόν τον τρόπο αποκτά νομιμοποίηση.. Φοβερό! Αλλά σε μια δεκαετία που θα γιορτάζουν τα 50 χρόνια τους, με τον τσεκουράτο αρχηγό της νδ πιθανότατα, θα τους εξηγεί πώς θα εξοντώσουν –εφόσον δε λειτουργήσει το σωφρονιστικό καρπάζωμα- όσους λίγους έχουν απομείνει ως τότε. Κι αν ο συστημικός λαζόπουλος λογίζεται για.. ακροαριστερός, καταλαβαίνεις σφε αναγνώστη τι θεωρούνται οι δικοί μας.

«Τι να κάνουμε;» λοιπόν, όπως ρωτούσε στην εποχή του ο βλαδίμηρος. Να εκδημοκρατιστούμε! Θα πει κάποιος οπαδός του πουλαντζά. Να αγωνιστούμε για την εμβάθυνση, διαπλάτυνση, εξύψωση και επιμήκυνση της δημοκρατίας. Τον εκδημοκρατισμό του κράτους (που για αυτούς δεν είναι όργανο κυριαρχίας, αλλά ρευστή σχέση που διαμορφώνεται), των κατασταλτικών μηχανισμών του ή και του τραπεζικού συστήματος, που είναι στα καρδιά του συστήματος. Ή όπως λέει κι ένας σφος, μπορούμε επίσης να πάμε έξω από ένα νεκροταφείο και να φωνάζουμε συνθήματα ενάντια στο θάνατο, μπας και πετύχουμε τίποτα, αν και τα προγνωστικά δεν είναι με το μέρος μας. Το ίδιο αποτελεσματικό θα ‘ναι παντως. Ίσως μάλιστα από μια άποψη να είναι πιο εύκολο να σηκωθούν και να αντιδράσουν οι νεκροί από τους τάφους τους, παρά οι νεκροζώντανοι που ζούμε ζωή εν τάφω και περιμένουμε τη δευτέρα παρουσία, για να αλλάξουν τα πράγματα προς το καλύτερο.

Μπορούμε επίσης (κι επιβάλλεται) να οργανωθούμε. Να οργανώσουμε τις αντιστάσεις μας με αγώνες και κινητοποιήσεις, σαν την αυριανή απεργία. Αλλά δε φτάνει αυτό από μόνο του, χωρίς να ξέρουμε τι θέλουμε να πετύχουμε και πώς θα φτάσουμε εκεί. Χωρίς δηλ να οργανώσουμε την οργάνωση των αγώνων μας. Αλλιώς θα μοιάζουμε σαν τον τύπο από το ανέκδοτο, που ανάβει το φως εν μέσω της μαζικής ερωτικής συνεύρεσης και λέει «παιδιά, να οργανωθούμε λίγο», για να μην τον παίρνει μόνο αυτός.

Σήμερα ο στόχος της μεγάλης πλειοψηφίας του κόσμου μοιάζει πολύ με την παραπάνω ατάκα. Κάτι που θα απαλύνει τον πόνο και θα επιμερίσει «δίκαια» τις συνέπειες της κρίσης, σαν τις υπηρεσίες στο στρατό, χωρίς βύσματα. Μόνο που η κρίση είναι ένα παλούκι που έχουν στο πισινό τους οι αστοί και θέλουν να το μεταθέσουν στο δικό μας. Κατά συνέπεια σε πολλά η διαπραγμάτευση για το κούρεμα, την επιμήκυνσή του, το σπάσιμο σε πολλές δόσεις και τη συνοδεία βαζελίνης, εφόσον έχουμε δεχτεί εξ αρχής τους όρους τους και προσπαθούμε απλά να (τους) χαλαρώσουμε για να το απολαύσουμε.

Η μόνη διέξοδος απέναντι στη φασιστικοποίηση δεν είναι η μάχη οπισθοφυλακών, για μια κολοβή δημοκρατία, που στρώνει το δρόμο σε αυτό ακριβώς που υποτίθεται πως αντιπαλεύει. Η λύση είναι να κάνουμε πράξη τους φόβους τους και να ενισχύσουμε με κάθε τρόπο τη δύναμη που μπορεί (και έχει αποδειχτεί ιστορικά αυτό) να βάλει φρένο και να τσακίσει τον εκφασισμένο καπιταλισμό· δηλ με άλλα λόγια να κομμουνιστοποιηθούμε.

Οι δυσοίωνες προβλέψεις του ΟΑΣΑ

Οι δυσοίωνες προβλέψεις του ΟΑΣΑ

Τη συνέχιση των προβλημάτων της καπιταλιστικής οικονομίας καταγράφει, χωρίς βεβαίως να έχει αυτόν το στόχο, η νέα έκθεση για τις προοπτικές της παγκόσμιας οικονομίας του ΟΑΣΑ που δόθηκε χτες στην δημοσιότητα. Ο Οργανισμός αυτός ανάλυσης του διεθνούς κεφαλαίου, όπου συμβάλλουν οι κυβερνήσεις όλων των καπιταλιστικών κρατών (και της Ελλάδας), σημειώνει στις εκτιμήσεις του για την ολοκλήρωση του 2014 και τις προβλέψεις για το 2015 και 2016 ότι θα συνεχιστεί η ύφεση σε πολλές χώρες (δηλαδή η κρίση), κάποιες θα έχουν στασιμότητα και επιβράδυνση στις λεγόμενες αναδυόμενες οικονομίες. Ακόμα ότι θα συνεχιστεί η υψηλή ανεργία, η συγκράτηση της παγκόσμιας παραγωγής, των επενδύσεων. Τα μέτρα δε που προτείνει στις κυβερνήσεις, ώστε να αντιμετωπιστεί αυτή η κατάσταση δήθεν προς «όφελος των κοινωνιών», στην πραγματικότητα προς όφελος του κεφαλαίου, είναι συνέχιση των λεγόμενων διαρθρωτικών αλλαγών, των δημοσιονομικών και νομισματικών μέτρων για τη στήριξη της ανάπτυξης, δηλαδή της ανάκαμψης της καπιταλιστικής κερδοφορίας, ενώ ειδικά στην ευρωπαϊκή ήπειρο προτείνει μέτρα στήριξης της ζήτησης.
***

Ο ίδιος ο γγ του ΟΑΣΑ Ανχελ Γκουρία, εκφράζοντας αυτήν τη σύνθετη πραγματικότητα σημείωσε στην παρουσίαση της έκθεσης: «Απέχουμε πολύ από το να πούμε ότι είμαστε στο δρόμο για μια υγιή ανάκαμψη. Υπάρχει ένας αυξανόμενος κίνδυνος στασιμότητας στη Ζώνη του Ευρώ που θα μπορούσε να έχει επιπτώσεις σε όλο τον κόσμο, ενώ η Ιαπωνία έχει πέσει σε μια τεχνική ύφεση» και πρόσθεσε ότι «οι διαφορετικές νομισματικές πολιτικές θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε μεγαλύτερη μεταβλητότητα των χρηματοπιστωτικών αγορών για τις αναδυόμενες οικονομίες, πολλές από τις οποίες έχουν συσσωρεύσει υψηλά επίπεδα του χρέους». Η παγκόσμια αύξηση του ΑΕΠ (δείκτης που έτσι και αλλιώς κρύβει τις κοινωνικές ανισότητες, αλλά αποτελεί μονάδα σύγκρισης) προβλέπεται να φθάσει σε ποσοστό 3,3% το 2014, το 3,7% το 2015 και 3,9% το 2016, ρυθμός που θεωρείται κάτω από το μακροπρόθεσμο μέσο όρο, φανερώνοντας δυσκολίες στην καπιταλιστική ανάπτυξη.

Μεγάλη ανησυχία υπάρχει για τη Ζώνη του Ευρώ, όπου αναμένεται αύξηση του ΑΕΠ κατά 0,8% το 2014 και 1,1% το 2015, 1,7% το 2016, δηλαδή στην πραγματικότητα στασιμότητα. Αυτή η παρατεταμένη στασιμότητα, επισημαίνεται στην έκθεση, θα μπορούσε να επιβραδύνει την παγκόσμια ανάπτυξη και να έχει αλυσιδωτές συνέπειες σε άλλες οικονομίες μέσω του εμπορίου και των οικονομικών δεσμών, ενώ η παρατεταμένη περίοδος πολύ χαμηλής ανάπτυξης και πολύ χαμηλού πληθωρισμού θα έχει ως αποτέλεσμα τη διατήρηση της ανεργίας σε πολύ υψηλά επίπεδα. Αντίστοιχη είναι η κατάσταση στην Ιαπωνία με πρόβλεψη για 0,4% αύξηση του ΑΕΠ για το 2014, 0,8% το 2015 και 1% το 2016.
***

Ακόμα και στις ΗΠΑ που διατηρεί την πρώτη θέση στην παγκόσμια οικονομία με σημάδια υποχώρησης (όπου πρωτοεκδηλώθηκε η κρίση στο χρηματοπιστωτικό τομέα το 2008), οι προβλέψεις είναι για αύξηση 2,2% το 2014 και γύρω στο 3% το 2015 και το 2016. Στις αναδυόμενες οικονομίες Βραζιλίας, Ρωσίας, Ινδίας, Κίνας και Νότιας Αφρικής (BRICS) χώρες που γνωρίζουν υψηλότερους ρυθμούς ανάπτυξης (μερικές από τις οποίες είχαν χτυπηθεί από την κρίση σε προγενέστερο στάδιο), επίσης παρατηρείται επιβράδυνση. Στην Κίνα, 2η οικονομία στον κόσμο παρατηρείται ήδη επιβράδυνση από 7,3% το 2014 σε πρόβλεψη για 7,1% το 2015 και 6,9% το 2016. Στη Ρωσία, αντίστοιχα, για το 2015 προβλέπει στασιμότητα 0% και για το 2016 1,6%. Στην Ινδία, επίσης, σημάδια με 6,1% για το 2015 και 6,6% το 2016. Στη Βραζιλία 6η παγκόσμια οικονομία προβλέπεται στασιμότητα με ρυθμούς ανάπτυξης 1,5% για το 2015 και 2,0% για το 2016 και περίπου στα ίδια είναι και η Νότια Αφρική με 2,1% για το 2015 και 2,9% για το 2016. Η Τουρκία, επίσης, όπου τα τελευταία χρόνια παρατηρήθηκε φρενήρης καπιταλιστική ανάπτυξη και βέβαια τσάκισμα εργατικών δικαιωμάτων προβλέπεται από τον ΟΟΣΑ να έχει ανάπτυξη για το 2015 3,2% και 4,0% για το 2016.
***

Σε ένα μεγάλο τμήμα του καπιταλιστικού κόσμου, η καπιταλιστική οικονομία αντιμετωπίζει προβλήματα, που, για να λυθούν, εφαρμόζεται πολιτική μείωσης του λεγόμενου «εργασιακού κόστους», δηλαδή της τιμής της εργατικής δύναμης, με χτύπημα στο εισόδημα, στις συλλογικές κατακτήσεις, επέκταση των ελαστικών μορφών απασχόλησης, ιδιωτικοποιήσεις σε ό,τι κοινωνικές υπηρεσίες έχουν απομείνει, αύξηση του εργάσιμου βίου. Αυτή η πολιτική είναι που εφαρμόζεται, ανεξάρτητα αν οι χώρες έχουν μικρό ή μεγάλο χρέος, αν έχουν μνημόνια. Ομως, ακόμα και στα κράτη που βρίσκονται στη φάση της ανάκαμψης είτε με μεγάλους ρυθμούς είτε πιο ασθενική δεν έχουμε βήματα στη διεύρυνση των εργατικών - λαϊκών δικαιωμάτων, αντίθετα αυτό που επικρατεί είναι η ένταση της εκμετάλλευσης των εργαζομένων.

Αποδεικνύεται ότι δεν υπάρχει φιλολαϊκή διέξοδος σε αυτό το βάρβαρο σύστημα ανεξάρτητα από το μείγμα διαχείρισης που εφαρμόζουν νεοφιλελεύθεροι, σοσιαλδημοκράτες, «αριστεροί» που θέλουν να ...εξανθρωπίσουν τον καπιταλισμό. Ο καπιταλισμός έχει συγκεκριμένους οικονομικούς νόμους, που δεν παίρνουν μερεμέτια, δε μεταρρυθμίζονται. Μόνο ανατρέπονται. Μόνη διέξοδος από τους εργαζόμενους είναι η έξοδος από το φαύλο κύκλο της καπιταλιστικής κρίσης και ανάκαμψης που συνθλίβει τις ζωές των εργαζομένων με την ανατροπή του καπιταλισμού, την κοινωνικοποίηση των συγκεντρωμένων μέσων παραγωγής, για να μπει η οικονομία στην υπηρεσία ικανοποίησης των λαϊκών αναγκών.

ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ «ΕΥΡΩΠΗ 2020» Η «ευελιξία» βασικός μοχλός αύξησης της απασχόλησης

ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ «ΕΥΡΩΠΗ 2020»

Η «ευελιξία» βασικός μοχλός αύξησης της απασχόλησης

Η Ευρωκοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ κατήγγειλε το ψήφισμα που ήρθε για συζήτηση στην Ολομέλεια

Από παλιότερη κινητοποίηση ενάντια στις «ευέλικτες» μορφές απασχόλησης

Η αντεργατική Στρατηγική «Ευρώπη 2020» σχεδιάστηκε και υλοποιείται από την ΕΕ και τις αστικές κυβερνήσεις για να υπηρετήσει έναν και μοναδικό στόχο: Να διασφαλίσει και να ενισχύσει την κερδοφορία των μονοπωλιακών ομίλων, πάνω στα συντρίμμια της ζωής και των δικαιωμάτων του εργαζόμενου λαού. Αυτή η πολιτική δεν έχει «κοινωνικές πτυχές», υπηρετεί τις επιδιώξεις του κεφαλαίου για πάμφθηνη εργατική δύναμη, οδηγεί στην εξάπλωση της φτώχειας και της εξαθλίωσης για την εργατική τάξη και τα φτωχά - λαϊκά στρώματα.
Τα παραπάνω τόνισε ο ευρωβουλευτής του ΚΚΕ, Σωτήρης Ζαριανόπουλος, στην τοποθέτησή του στην Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, στο Στρασβούργο, στη συζήτηση σχετικά με την «Απασχόληση και τις κοινωνικές πτυχές της Στρατηγικής ΕΕ 2020». Σχολιάζοντας το σχέδιο ψηφίσματος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, επισήμανε μεταξύ άλλων τα εξής:
«Η Στρατηγική ΕΕ 2020 της Ευρωπαϊκής Ενωσης και των αστικών κυβερνήσεων για φθηνή εργατική δύναμη και κέρδη στο κεφάλαιο επιτάσσει:
-- Επιδοτήσεις στο κεφάλαιο, μεταφορά φόρων και εισφορών από την εργοδοσία στο λαό με άγρια φορολογία, μείωση μισθών, συντάξεων, επιδομάτων, κοινωνικών παροχών.
-- Γενίκευση της ευέλικτης κακοπληρωμένης εργασίας μοιράζοντας σε περισσότερους τη φτώχεια και ανεργία.
-- Υποταγή της εκπαίδευσης στους σχεδιασμούς των επιχειρήσεων.
-- Απλήρωτη δουλειά με προγράμματα κατάρτισης, μαθητεία.
-- Γενικευμένη γραμμή φτώχειας με Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα.
-- "Κοινωνικό εταιρισμό και διάλογο" εργοδοτών - εργοδοτικού συνδικαλισμού για να νομιμοποιήσει την αντεργατική λαίλαπα.
-- Απαρέγκλιτη εφαρμογή αυτής της πολιτικής με μόνιμη εποπτεία και μνημόνια, σε όλα τα κράτη - μέλη.
Με πρόφαση την ανεργία τσακίζουν ενιαία ανέργους, νέους, εργαζόμενους. Αυτή η πολιτική δεν έχει και δεν μπορεί να έχει κοινωνικές πτυχές. Είναι αιτία πολέμου για την εργατική τάξη ενάντια σε κεφάλαιο, ΕΕ και όλα τα κόμματα που τη στηρίζουν και την ωραιοποιούν. Η γενική απεργία στις 27 Νοέμβρη στην Ελλάδα είναι βήμα κλιμάκωσης για την ανατροπή αυτής της πολιτικής».

Κυνικές ομολογίες

Το ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου είναι αποκαλυπτικό σε ό,τι αφορά το βάθεμα των κοινωνικών ανισοτήτων στα κράτη - μέλη της ΕΕ και τις δυσκολίες που έχει προσθέσει η κρίση στην προσπάθεια του ευρωενωσιακού κεφαλαίου να βελτιώσει την ανταγωνιστικότητά του με στοχευμένες παρεμβάσεις στον τομέα της απασχόλησης.
Θυμίζουμε ότι ο στόχος της στρατηγικής «Ευρώπη 2020», όπως και της προηγούμενης «Στρατηγικής της Λισαβόνας», ήταν να αυξηθεί το ποσοστό απασχόλησης στο 75% μέχρι το 2020, που σημαίνει να αυξηθεί ο αριθμός των απασχολούμενων κατά 16 εκατομμύρια.
Στο ψήφισμα διαπιστώνεται ότι «η ΕΕ βρίσκεται εντελώς εκτός πορείας όσον αφορά την επίτευξη των πρωταρχικών στόχων της στρατηγικής Ευρώπη 2020 για την απασχόληση και τη μείωση της φτώχειας» και ότι «από τότε που εκπονήθηκε η στρατηγική Ευρώπη 2020, το 2010, τα επίπεδα της ανεργίας συνεχίζουν να αυξάνονται σε ορισμένα κράτη - μέλη, ενώ το ποσοστό ανεργίας για την ΕΕ-28 έφτασε στο ανησυχητικό επίπεδο του 10,1% το 2014, με 24,6 εκατ. ανέργους στην Ενωση και με τον αριθμό των εργαζομένων φτωχών να αυξάνεται επίσης».
Το ψήφισμα αναπαράγει την πρόβλεψη της Κομισιόν ότι «το ποσοστό ανεργίας στην ΕΕ αναμένεται να παρουσιάσει μόνο μια εντελώς αμελητέα μείωση και να κατέλθει στο 10,4% το 2015».
Σε άλλο σημείο, διαπιστώνεται κυνικά ότι «οι αυξήσεις στα ποσοστά απασχόλησης ήταν σε μεγάλο βαθμό το αποτέλεσμα επισφαλών μορφών απασχόλησης, όπως οι συμβάσεις ακαθόριστου ωραρίου, η ψευδοαυτοαπασχόληση και η ακούσια μερική απασχόληση», εκφράζοντας υποκριτικά την ανησυχία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ότι «οι εν λόγω θέσεις εργασίας δεν παρέχουν στους εργαζομένους αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης και επαρκή δικαιώματα εργασίας»!
Στο ίδιο πνεύμα, το ψήφισμα εκφράζει ανησυχία για το ότι «η αύξηση του ποσοστού απασχόλησης των γυναικών σε ορισμένα κράτη - μέλη οφείλεται κυρίως στην αύξηση της μερικής απασχόλησης». Διαπιστώνει επίσης ότι «όταν μετράται σε ισοδύναμα πλήρους απασχόλησης, μόνο το 53,5% του γυναικείου εργατικού δυναμικού απασχολείται στην ΕΕ» και ότι το 2012 «το ποσοστό μερικής απασχόλησης των γυναικών ανερχόταν σε 32,9% σε σύγκριση με το 8,4% για τους άνδρες».
Τέλος, στο ψήφισμα καταγράφεται η διαπίστωση ότι «οι εισοδηματικές ανισότητες έχουν αυξηθεί, με το ανώτατο 20% της κλίμακας να κερδίζει 5,1 φορές περισσότερο από το κατώτατο 20% το 2012».

Ενταση της εκμετάλλευσης

Με βάση τα παραπάνω, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ζητάει την επιτάχυνση μέτρων όπως «η εισαγωγή ενός συστήματος διττής εκπαίδευσης, το οποίο θα λειτουργεί με ευέλικτη μορφή σε εθνικό ή περιφερειακό επίπεδο (...) την εφαρμογή πραγματικών εννοιών διά βίου μάθησης και μετρήσεων στην αγορά εργασίας με στόχο να τονωθούν τα επίπεδα προσόντων των ηλικιωμένων εργαζομένων».
Είναι φανερή η πρόθεση του κεφαλαίου να τραβήξει στην παραγωγή νέους και νέες με προγράμματα κατάρτισης και να μειώσουν τον αριθμό των μεγαλύτερων σε ηλικία, που μένουν εκτός παραγωγής είτε επειδή δε διαθέτουν τα προσόντα που ζητάει η αγορά, είτε επειδή δεν έχουν «κίνητρα» για να μη συνταξιοδοτηθούν.
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δίνει μεγάλη βαρύτητα στην ταξική συνεργασία για την επίτευξη των στόχων της στρατηγικής, και «καλεί το Συμβούλιο, την Επιτροπή και τα κράτη - μέλη να αυξήσουν τη συμμετοχή των κοινωνικών εταίρων για να εξασφαλίσουν την επιτυχή υλοποίηση της στρατηγικής Ευρώπη 2020», ενώ ζητάει και «την υλοποίηση μιας πλατφόρμας των κοινωνικών εταίρων που θα συνδυάζει τα συμφέροντα των εργοδοτών και των εργαζομένων».

ΗΠΑ Λαϊκές αντιδράσεις μετά την προκλητική αθώωση του αστυνομικού

ΗΠΑ

Λαϊκές αντιδράσεις μετά την προκλητική αθώωση του αστυνομικού

Χιλιάδες διαδήλωσαν στο Φέργκιουσον και πολλές άλλες πόλεις των ΗΠΑ

Eurokinissi

ΟΥΑΣΙΓΚΤΟΝ.-- «Λάδι στη φωτιά» των οξυμένων κοινωνικο-οικονομικών και ταξικών ανισοτήτων που επικρατούν στις ΗΠΑ, με πιο έντονη τη ρατσιστική βια σε βάρος της αφροαμερικανικής κοινότητας, έριξε χτες τα ξημερώματα (ώρα Ελλάδας) στο Μιζούρι και άλλες αμερικάνικες πολιτείες η απόφαση του Σώματος ενόρκων πολιτειακού δικαστηρίου να μην απαγγείλει κατηγορίες για ανθρωποκτονία έναντι του λευκού αστυνομικού Ντάρεν Γουίλσον, που σκότωσε στις αρχές του περασμένου Αυγούστου τον άοπλο Αφροαμερικανό έφηβο Μάικλ Μπράουν στο Φέργκιουσον.
Η αθώωση του αστυνομικού πυροδότησε νέο, μεγαλύτερο (από το περασμένο καλοκαίρι) κύμα οργισμένων διαδηλώσεων, συγκεντρώσεων διαμαρτυρίας, αλλά και εμπρησμών, λεηλασιών σε δεκάδες κτίρια της ευρύτερης περιοχής της κομητείας του Σεντ Λιούις στο Μιζούρι. Πάνω από 60 άτομα συνελήφθησαν στη διάρκεια κινητοποιήσεων και επεισοδίων, τουλάχιστον 12 κτίρια παραδόθηκαν στις φλόγες, άλλοι 14 τραυματίστηκαν ενώ πάνω από 150 ριπές πυροβολισμών ακούστηκαν σε διάφορα σημεία του Σεντ Λούις.
Διαδηλώσεις και συγκρούσεις με την αστυνομία σημειώθηκαν στη διάρκεια της νύκτας Δευτέρας προς Τρίτης και στη Νέα Υόρκη, στο Σικάγο, στο Σιάτλ, στο Λος Αντζελες, στο Οκλαντ, και την Ουάσιγκτον.
Η κλιμάκωση της βίας χρησιμοποιήθηκε ως αφορμή από τον κυβερνήτη της πολιτείας του Μιζούρι, Τζέι Νίξον, για την ενίσχυση των μελών της Εθνοφρουράς που ανέλαβαν ρόλο ενίσχυσης των τοπικών δυνάμεων «επιβολής της τάξης».
Οι δραματικές εξελίξεις και η αθωωτική απόφαση (από 9 λευκούς ενόρκους έναντι 3 μαύρων) ενός ακόμη λευκού αστυνομικού που δολοφονεί νεαρούς Αφροαμερικανούς προκάλεσαν «βαθιά απογοήτευση» και στην οικογένεια του αδικοσκοτωμένου Μάικλ Μπράουν.
Οι συνήγοροι της οικογένειας του Μάικλ Μπράουν, του 18χρονου μαύρου ο οποίος έχασε τη ζωή του από τα πυρά λευκού αστυνομικού τον περασμένο Αύγουστο στο Φέργκιουσον του Μιζούρι, στις ΗΠΑ, επιτέθηκαν με σφοδρότητα στη διαδικασία, η οποία οδήγησε στην απαλλαγή του αστυνομικού από κάθε νομική ευθύνη για το περιστατικό.
Στο Λευκό Οίκο, ο Πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα, που αντιμετωπίζει αυξανόμενες επικρίσεις για την επιμελή του προσπάθεια να αποφύγει να πάρει θέσει στα θύματα ρατσιστικής αστυνομικής βίας στις ΗΠΑ, απηύθυνε νέα «έκκληση για ηρεμία», ζητώντας «σεβασμό του νόμου» και καλώντας όλους όσοι αμφισβητούν την απόφαση του Σώματος των ενόρκων «να το κάνουν ειρηνικά», υπογραμμίζοντας και την επιθυμία της οικογένειας του Μάικλ Μπράουν να αποφευχθεί οποιαδήποτε πράξη βίας.

Και διεθνείς αντιδράσεις

Οι αμερικανικές αρχές θα όφειλαν να εξετάσουν πώς τα ζητήματα που σχετίζονται με τις φυλετικές διακρίσεις επηρεάζουν την επιβολή του νόμου και την απονομή της δικαιοσύνης, προκειμένου να αντιμετωπίσουν μία «βαθιά και ραγδαία εντεινόμενη» δυσπιστία σε ορισμένες ομάδες του πληθυσμού, δήλωσε χτες ο Υπατος Αρμοστής του ΟΗΕ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, Ζάιντ Ράαντ Αλ Χουσέιν αναφερόμενος στην απόφαση του Σώματος ενόρκων πολιτειακού δικαστηρίου να μην απαγγείλει κατηγορίες για ανθρωποκτονία σε βάρος του λευκού αστυνομικού Ντάρεν Γουίλσον.
Ο Ζάιντ απέφυγε, ωστόσο, να σχολιάσει αν απόφαση που έλαβε ένα Σώμα ενόρκων «συμμορφώνεται με το διεθνές Δίκαιο για τα ανθρώπινα δικαιώματα» επειδή δεν διαθέτει όλες τις λεπτομέρειες, προτιμώντας να εκφράσει «βαθιά ανησυχία για το δυσανάλογο αριθμό των νεαρών Αφροαμερικανών που πεθαίνουν κατά τη διάρκεια των διαπληκτισμών τους με τους αστυνομικούς στις ΗΠΑ».
Τον τελευταίο καιρό από αστυνομικούς έχουν δολοφονηθεί εκτός από τον 18χρονο Μάικλ Μπράουν και άλλοι Αφροαμερικάνοι, ο 17χρονος Τρέιβον Μάρτιν και τελευταία ο 12χρονος Ταμίρ Ράις, στο Κλίβελαντ γιατί είχε στα χέρια του ένα πιστόλι - παιχνίδι.
Εντονη ήταν και η αντίδραση της υπουργού Δικαιοσύνης της Γαλλίας, Κριστιάν Τομπιρά, που κατάγεται από τη Γουιάνα.
Στη Μόσχα ο απεσταλμένος του Ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, Κονσταντίν Ντόλγκοφ, σημείωσε ότι οι βίαιες διαμαρτυρίες στο Μιζούρι «αντανακλούν τις αυξανόμενες εντάσεις εξαιτίας ρατσιστικών διακρίσεων που υποβαθμίζουν τη σταθερότητα στις ΗΠΑ».

• Το ξημερώματα της Τρίτης επίσης ανακοινώθηκε από την Αστυνομία ότι κοντά στο σημείο που είχε δολοφονηθεί από τον αστυνομικό ο 18χρονος στο Φέργκιουσον, βρέθηκε σε αυτοκίνητο ένας νεαρός άνδρας χτυπημένος από σφαίρα στο κεφάλι. Ωστόσο δηλώνεται ότι δεν υπάρχουν άμεσες ενδείξεις που να συνδέουν το θάνατο αυτό με τις αντιδράσεις που βρίσκονται σε εξέλιξη.