8 Ιουλ 2019

Πού πάτε ρε με 5%! ......Α ρε Λένιν, πού είσαι να τους δεις..."



Εκλογική εκπροσώπηση του κόμματος των Μπολσεβίκων (Ρωσικό Σοσιαλδημοκρατικό Εργατικό Κόμμα), 1906-1917


Πρώτη Ντούμα (Απρίλης-Ιούλης 1906): Αποχή από τις εκλογές. Έδρες: Μενσεβίκοι: 18, Προοδευτικοί: 27, Εργατιστές: 136, Καντέτοι: 179, Οκτωβριστές: 17, μη Ρωσικές Εθνικές ομάδες: 121, Εθνικιστές: 60, Δεξιοί: 8. Σύνολο εκπροσώπων: 566.
Δεύτερη Ντούμα (Φλεβάρης-Ιούνης 1907): Συμμετοχή. Έδρες: Μενσεβίκοι και Μπολσεβίκοι μαζί: 47, Εσέροι: 37, Εργατιστές: 104, Προοδευτικοί: 28, Καντέτοι: 92, Οκτωβριστές: 42, Εθνικιστές: 93, Δεξιοί: 10. Σύνολο εκπροσώπων: 453.
Τρίτη Ντούμα (1907-1912): Συμμετοχή.  Έδρες: Μπολσεβίκοι: 19, Εργατιστές: 13, Προοδευτικοί: 28, Καντέτοι: 52, μη Ρωσικές Εθνικές ομάδες: 26, Οκτωβριστές: 154, Εθνικιστές: 26, Δεξιοί: 147. Σύνολο εκπροσώπων: 465.
Τέταρτη Ντούμα (1912-1917): Συμμετοχή. Έδρες: Μπολσεβίκοι: 15, Εργατιστές:10, Προοδευτικοί: 41, Καντέτοι: 57, μη Ρωσικές Εθνικές ομάδες: 21, Κεντρώοι: 33, Οκτωβριστές: 95, Εθνικιστές: 22, Δεξιοί: 154. Σύνολο εκπροσώπων: 448.

Πηγή

Σχόλιον αριστερού πολιτικού εξπέρ σε όλα, της σχολής Αλέφαντου: Καλά, στην περίοδο από την επανάσταση του 1905 ως αυτή του 1917 δώδεκα χρόνια αργότερα, αυτοί οι άχρηστοι οι Μπολσεβίκοι δεν κατάφεραν ποτέ να φτάσουν τις 50 έδρες, το 10% να πούμε; Και το '17 ήταν με 15 έδρες στις 448;!!! Μα, τι διάολο, πότε περιμένανε να κερδίσουν τις εκλογές αφού δεν τα κατάφεραν ούτε πριν τον Οκτώβρη του '17 που γινε κοτζάμ επανάσταση; Καλά ρε, πότε περιμέναν να κάνουν επανάσταση με 15 έδρες; Στη δευτέρα παρουσία; Αφού δε σε θέλει ρε ο λαός ρε! Κι αυτός ο Λένιν, χειρότερος απ' τον Μαϊλη ρε φίλε! Παλτό εντελώς! Έπρεπε να τον είχαν πετάξει και αντικαταστήσει με τον Κερένσκι! Μάθετε μπαλίτσα απ' τους άρχοντες ρε!

Χαιρετίσματα στην εξουσία ;;;




Δύσκολη και σκληρή η ζήση των ορεσίβιων ηρώων της καθημερινής βιοπάλης - εκείνης της αθέατης μάχης της ζωής που εξελίσσεται μακριά από το τουριστικό "lifestyle", χαμένης, στην καλύτερη των περιπτώσεων, στα "ψιλά γράμματα" του ταξιδιωτικού χάρτη.  

Εδώ οι άνθρωποι δοκιμάζουν σκληρά τις αντοχές τους. Ανέκαθεν... προεκλογικά και μετεκλογικά! Λησμονημένοι ακρίτες στην ξεχασμένη ορεινή Ελλάδα, κρατάνε παλικαρίσια σ' έναν όμορφο αν και σκληροτράχηλο τόπο που όμως τον αγαπούν αληθινά κι εξακολουθούν να μοχθούν σ' αυτόν, και ας τους εγκατέλειψε το... φιλεύσπλαχνο αστικό κράτος το οποίο ασφαλώς και δεν διαθέτει ουδεμία "κοινωνική συνείδηση", ούτε καν ένοχη, αφού υπερσυγκεντρώνοντας, μέσα σε ανθρωποκτόνες μπετουπόλεις, δραστηριότητες, κεφάλαια και ανθρώπινο δυναμικό προς εκμετάλλευση, για χάρη πάντα των μεγάλων οικονομικών συμφερόντων που υπηρετεί, κατόρθωσε να απονεκρώσει την επαρχία και ιδιαίτερα τις ορεινές "ασύμφορες ζώνες της άγονης γραμμής"! Σ' αυτές αντί για δρόμους, σχολεία, ιατρικές υπηρεσίες και στήριξη των μικρών παραγωγών, επιφυλάσσει... ανεμογεννήτριες και περιβαλλοντική καταστροφή, ως την τελική τους ερημοποίηση!

Βέβαια, αυτοί που χρόνια τώρα δρασκελίζουν επίμονα μνήμες και βουνοκορφές και βαστούν ζωντανό ετούτο τον τόπο, ξέρουν κι ας μην μιλούν πολύ! 

Στη φωτογραφία μας, ο άγνωστος συμπατριώτης των Αγράφων ανηφορίζει ευθυτενής τα γκρεμίδια, μαζί με το κοπάδι του, στέλνοντας από ψηλά κι έναν απροσδιόριστο χαιρετισμό.

Χαιρετίσματα -άραγε- στην εξουσία ;;;



Κάποια παρατράγουδα στο κοινοβουλευτικό χώμα, πολλά ακόμα στον αγώνα

Ένα από τα στοιχήματα κάθε βουλευτικής αναμέτρησης είναι και ποιους άριστους επέλεξε να σταυρώσει ελληνικός λαός. Όταν από τη βουλή έχει περάσει ένας Γιώργος Ανατολάκης, ο πήχυς μπαίνει σε δυσθεώρητα ύψη, αλλά δεν το βάζουμε κάτω. Αυτή τη φορά, η σουργελοσύνη κυμάνθηκε σε κανονικά για την εποχή επίπεδα, αφού για κάθε δυνατό παρατράγουδο, έμεινε έξω άλλο, κρατώντας ισοσκελισμένο τον προϋπολογισμό της φαιδρότητας.
Στα δυναμικά new entries αναμφίβολα ξεχωρίζουν οι είσοδοι Μπάμπη Παπαδημητρίου, Κωνσταντίνου Μπογδάνου και Γιάννη Λοβέρδου. Η φαλακρή γοητεία του νεοφιλελευθερισμού, σε συνδυασμό με την πηγαία ποιητική φλέβα στη δεύτερη περίπτωση, φαίνεται πως γοήτευσαν τους γαλάζιους ψηφοφόρους. Το ίδιο και η κρυστάλλινη ευφυία του Γιάννη Λοβέρδου, που φήμες τον θέλουν να γίνεται δεκτός στη ΜΕΝΣΑ άμα τη εμφανίσει, χωρίς να δώσει καν το τεστ. Ο γίγας των ΜΜΕ και της πολιτικής που διακρίνεται στο ταλέντο του να ξεχωρίζει το βόλεϊ από το τρόλεϊ, μπαίνει στη βουλή κι εκτοπίζει έναν παλιό αγαπημένο κωμικό, το Τζέρι Γιακουμάτο, σκορπίζοντας θλίψη στους απανταχού θαυμαστές του και στους συντελεστές της Ελληνοφρένειας. Ο νεοδημοκρατικός λαός δεν μπορούσε παρά να επιβραβεύσει και την καταδρομική πρωινή επιχείρηση του Θάνου Πλεύρη στην Πλατεία Εξαρχείων, δίνοντας του την 3η θέση στην Α’ Αθηνών, καθιστώντας πιθανή την έγερση χάλκινου ανδριάντα προς τιμήν του στον τόπο της ηρωικής του πράξης. Δυνατά ονόματα συσσωρεύονται και στο Νότιο τομέα, πλην του Μπάμπη εννοούμε, ανάμεσά τους ο αιώνιος δαπίτης Κυρανάκης, που θα μοιράζει επιδόματα βάσει DNA, η – το “μαλλί πώς είναι” Σοφία Βούλτεψη και ένας από τους γυρολόγους του Ποταμιού, ο Χάρης Θεοχάρης. Στην ίδια περιφέρεια όμως η σάτιρα μετράει βαριές απώλειες, αφού ο Ψαριανός δεν καταφέρνει να εκλεγεί με το κόμμα της καρδιάς του, ενώ εκτός μένει και η Χαϊμαδή Λιβανίου, γνωστή για τις τηλεμαχίες με το σύγχρονο Σεβάχ Τέρενς Κουίκ, που επίσης αντιμετώπισε την αχαριστία του συριζαϊκού λαού, και για τις 500 λαϊκές που έχει επισκεφτεί, ρεκόρ που δεν άγγιξε ούτε ο Κίμωνας ο Κουλούρης τα παλιά καλά πασοκικά χρόνια. Απερίσπαστος να περιθάλψει και την υπόλοιπη μισή Αθήνα μένει για μια ακόμα τετραετία και ο Πέτρος Τατσόπουλος. Αντίθετα, κρατά την έδρα του, ο πρώην ΠΑΣΟΚ, πρώην ΔΗΜΑΡ και νυν ΝΔ Βασίλης Οικονόμου. Από τον χώρο των “παραδοσιακών” σελέμπριτις, η Νόνη Δούνια στην Α’ Πειραιά έρχεται να δώσει ένα άρωμα από τα αγαπημένα – λέμε τώρα – 90ς.
Στο έτερο στρατόπεδο, καθότι ηττημένο, λογικό είναι να έχουμε κυρίως – ηρωικώς – πεσόντες. Από τις μεγαλύτερες απώλειες εκείνες της επιστήμονος της ΝΑΣΑ Αυλωνίτου, του Γ. Κυρίτση που μπορεί να αφιερωθεί πλέον ολοκληρωτικά στο διαδίκτυο, και της Ράνιας Σβίγγου. Thankyounext είπαν οι Συριζαίοι και στην Κατερίνα Παπακώστα, που έχει αποδείξει όμως και στο παρελθόν πως λίγο μόνο καιρό ξαποσταίνει. Οι ΑΝΕΛ εκπροσωπούνται μετά θάνατον πανάξια με την εκλογή του Κώστα Ζουράρι και τον Παπαχριστόπουλο, ενώ το παλιό ΠΑΣΟΚ το ορθόδοξο μένει κραταιό, μείον τον Κουρουμπλή, αλλά με είσοδο του Ραγκούση και Μωραΐτη, για ισχυρή αντιδεξιά αντιπολίτευση. Από τον παλιό ΣΥΡΙΖΑ, ξεχωρίζει η τεράστια επιτυχία του “αν δεν πουλήσουμε εμείς όπλα στη Σαουδική Αραβία, θα το κάνει κάποιος άλλος” Κώστα Ζαχαριάδη, του οποίου η συγκινητική εκστρατεία με φωτογραφίες μαζώξεων στα σόσιαλ απέδωσε καρπούς μετά από τόσα χρόνια και μπράβο του. Δικαίωση επιτέλους και για την παλαίμαχο Ραλλία Χρηστίδου, που μεταξύ μας μέχρι αποδείξεως του εναντίου διεκδικεί και τα πρωτεία της σοβαρότητας σε συγκριτικά με τους προαναφερθέντες.
Το ΚΙΝΑΛ επέμεινε σε παραδοσιακές σημιτικές αξίες με βασικά πουλέν Καμίνη και κατά τα φαινόμενα και την επανακάμψασα στη βουλή αρχετυπική πασπίτισα Νάντια Γιαννακοπούλου.
Για την Ελληνική Λύση δεν έχουμε να πούμε και πολλά προς το παρόν, από τη μια πιστεύουμε ότι μπορούν να αναδειχθούν σε ικανά παρατράγουδα, από την άλλη με τα “λίγο ναζιστικά” των ακολούθων του τηλεχριστέμπορα μας κόβεται το γέλιο εν τη γενέσει έτσι κι αλλιώς.
Το βάρος λοιπόν για την αναπλήρωση του θιάσου Λεβέντη στη βουλή μοιάζει να πέφτει στο Μέρα25, όπου εκτός από τον σταρ πρόεδρο και τους Σακοράφα-Γρηγοριάδη, επικράτησε το αλάνθαστο κριτήριο της αλφαβητικής σειράς στην εκλογή των υποψηφίων, αποδεικνύοντας το βαθύ ρίζωμα του κόμματος στην κοινωνία και τα κινήματα. Χάρη σε αυτό, αλλά και στην προϋπηρεσία του ως ευρωβουλευτής στο πλευρό του ΓΑΠ, μπαίνει στη βουλή και ο Κρίτων Αρσένης, για μια πράσινη ανάγνωση μαρξισμού – φιλελευθερισμού που θα τσακίσει κόκαλα.
Αυτά, κι αν ξεχάσαμε ή χάσαμε κάτι από τις τελευταίες εξελίξεις, με το μπαρδόν, ήταν δυνατό το ρόστερ και δεν ξέραμε τι να πρωτοδιαλέξουμε.

Για το εκλογικό αποτέλεσμα της 7ης Ιουλίου


Το αποτέλεσμα της κάλπης της 7ης Ιούλη 2019 είναι αρνητικό για τον τόπο και τον λαό, ο οποίος στην πλειοψηφία του εγκλωβίστηκε στον μνημονιακό νεοδικομματισμό.

Η Νέα Δημοκρατία, με μεγάλο χορηγό και σπόνσορα την αντιλαϊκή πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ που λειτούργησε σαν «πλυντήριο» της πολιτικής της, επανέρχεται κυβερνητικά αυτοδύναμη για να εκφράσει και να προωθήσει με μεγαλύτερη ένταση και τραχύτητα τα συμφέροντα της ντόπιας και ξένης ολιγαρχίας εις βάρος των συμφερόντων των εργαζομένων. Η ΝΔ με «εφόδιο» τη δική της σφραγίδα στα μνημόνια, με έντονα τα ακροδεξιά χαρακτηριστικά στο εσωτερικό της και με ένα ποσοστό που προσεγγίζει το 40%, θα επιχειρήσει να θέσει άμεσα σε εφαρμογή το αντιδραστικό πρόγραμμα της σε κάθε τομέα, με αυταρχισμό και με το σύνθημα «νόμος και τάξη». Πίσω από τα «ωραία λόγια» με τα οποία υποδέχτηκε ο Κυριάκος Μητσοτάκης το αποτέλεσμα και τις υποσχέσεις για «κυβέρνηση όλων των Ελλήνων» κρύβεται ο «οδοστρωτήρας» της λιτότητας, του ξεπουλήματος και του εργασιακού μεσαίωνα, που σημαίνει ότι άμεσα οι εργαζόμενοι πρέπει να συγκροτήσουν τα κοινωνικά και πολιτικά τους οδοφράγματα.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, αφού έφερε σε πέρας επί 4,5 χρόνια τη βρώμικη δουλειά του «δεν υπάρχει εναλλακτική», εφάρμοσε σκληρή μνημονιακή πολιτική και ανακηρύχτηκε σε σημαιοφόρο του ευρωατλαντισμού, θα συνεχίσει πλέον την ίδια τακτική από τη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης επιδιώκοντας το σύνηθες, όπως επαναβεβαιώθηκε και από τις δηλώσεις του προέδρου του και απερχόμενου πρωθυπουργού Αλ.Τσίπρα: Να παραστήσει την τάχα μου «αριστερή» δύναμη, αυτή τη φορά στο πλαίσιο μια κούφιας αντιπολίτευσης στην οποία θα επιδοθεί ως ο κύριος εκπρόσωπος της σοσιαλδημοκρατίας στην Ελλάδα.

Στα – λίγα – θετικά της εκλογικής διαδικασίας που ανέδειξε μια Βουλή όπου το 95% των εδράνων της να καταλαμβάνονται από μνημονιακά, αντιδραστικά και φασιστικά κόμματα, είναι πως οι ναζί της Χρυσής Αυγής συνετρίβησαν εκλογικά.

Ο λαός, 6 χρόνια μετά την δολοφονία του Παύλου Φύσσα και 4 χρόνια μετά την – συνεχιζόμενη – δίκη της Χρυσής Αυγής, ήταν αυτός που πήρε την υπόθεση στα χέρια του, ήταν αυτός που με την ψήφο του δίκασε και καταδίκασε τους ναζί εγκληματίες. Σε κάθε περίπτωση, τόσο τα εκλογικά υπολείμματα των ναζιστών, όσο και η παρουσία στη Βουλή της ακροδεξιάς και της φασιστικής φαιδρότητας εκπροσωπούμενη από το κόμμα Βελόπουλου, δηλώνει ότι ο αγώνας ενάντια στον φασισμό όχι μόνο δεν τελείωσε, αλλά συνεχίζεται με αμείωτη ένταση. 
Πηγή: Ημεροδρόμος

Εκτός Βουλής οι απόγονοι των ταγματασφαλιτών της κατοχής

        

08-07-2019
Από τα θετικά του εκλογικού αποτελέσματος είναι ότι τελικά τους νεοναζί τους ξέκανε ο λαός, όπως είχε ξεκάνει και τους προγόνους τους, αφού δεν ήθελαν να τους ξεκάνουν η Δικαιοσύνη και η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Ένα από τα θετικά του εκλογικού αποτελέσματος είναι ότι οι απόγονοι των ταγματασφαλιτών, των δοσιλόγων, των γερμανοτσολιάδων στάλθηκαν από τον Ελληνικό λαό στο γέρο διάολο. Οι αλήτες, που οι πρόγονοί τους αιματοκύλησαν τον Ελληνικό λαό, δεν εκπροσωπούνται πλέον στη Βουλή. Οι αλήτες, που σήκωσαν μαχαίρι και δολοφόνησαν κόσμο τον 21ο αιώνα, από αύριο θα γυρίσουν πάλι στις τρύπες τους μαζί με τους ποντικούς. Οι αλήτες, που έχουν χαραγμένο επάνω τους τον αγκυλωτό σταυρό, από αύριο θα ξαναγυρίζουν στην αφάνεια. Το στάλσιμο στον διάολο αυτών των αληταράδων ήταν ένα από τα θετικά του εκλογικού αποτελέσματος.

Ποστ

Πρόταση εξουσίας του ΚΚΕ



7 Ιουλ 2019

Παντού και Πάντα ΚΚΕ Από Βασίλης Λιόγκαρης

Γράφει ο Βασίλης Λιόγκαρης //
Πότε τόνα, πότε τ’ άλλο. Πότε και τα δυο μαζί! Άγεσθαι και φέρεσθαι απ’ τον Άννα στον Καϊάφα και αφού ξεμπλέξαμε (;) απ’ τη Σκύλλα οδηγούμεθα ολοταχώς με κεκτημένη ταχύτητα προς τη Χάρυβδη. Τέτοιο το ρεζιλίκι. Τέτοια η ξεφτίλα, τόση η κοροϊδία.
Όχι πάλι μία από τα ίδια. Χρόνια και χρόνια το ίδιο βιολί. Δικομματισμός και διπολισμός με κάλπικα μέσα.
Όχι άλλο ψευδαισθήσεις, όχι άλλο πισωγύρισμα. Όχι άλα μνημόνια. Αυτοί μας έφεραν μέχρι εδώ. Αυτοί μας αλυσόδεσαν. Αυτοί μας κατέστρεεψαν. Έχει και το θράσος τα όρια του. Φτάνει πια.
***
Παντού και πάντα ΚΚΕ!
Για τις πληγές στο πονεμένο και ματωμένο του κορμί. Για το δίκιο του φτωχού, του εργάτη, του ανέργου, του φαμελίτη, του ξωμάχου, του συνταξιούχου!
Στο στόμα του λύκου, στο στόχαστρο της παγκόσμιας αντίδρασης, στο στόχαστρο των συμφερόντων της αστικής τάξης, με το μαστίγιο και το ρόπαλο στη ράχη, με τα όργανα της τάξης και των ΜΜΕ, τα έδρανα της δικής τους Δικαιοσύνης και την αλαζονεία και αυταρχικότητα της εξουσίας.
Γιατί ΚΚΕ;
Για την υπευθυνότητα, την πείρα, την ευρύτητα των ιδεών και του πνεύματος του, την ταξικη΄του συνέπεια, τη μεθοδικότητα, την αξιοπιστία του, την τόλμη, την εποιμονή, τις αντοχές και τους αγώνες του.
Γιατί ΚΚΕ;
Για την ευθύτητα και τον πύρινο δικαιωμένο λόγο του. Για την δύναμη του να μεταγγίζει στα φτωχά λαϊκά στρώματα την ελπίδα για τη νομοτελειακή του δικαίωση.
Για τα χαμηλά μεροκάματα, την ανεργία, την ακρίβεια, την Παιδεία, την εμπορευματοποιήση της υγείας, της ασφάλειας και της Πρόνοιας. Το τσάκισμα των εργατικώων δικαιωμάτων, την εργοδοτική αυθαιρεσία, την εκμετάλλευση και την καταπίεση.
Γιατί ΚΚΕ;
Φράγμα στην καταστροφική λαίλαπα των αρχών κι αποφάσεων της ΕΕ. Στην απαξίωση του μόχθου και της προσωπικότητας του εργαζόμενου. Στον εμπαιγμό, αποπροσανατολισμό και υποκρισία του δικομματισμού που εκφράζει τα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου σε βάρος των λαών.
με το αντικλείδι της αντιλαϊκής πολιτικής, όλα αυτά τα χρόνια, μας καταπιέζουν, μας πνίγουν, μας εξοντώνουν, μας εκμεταλλεύονται! Τα ίδια και τα ίδια. Με θράσος, με επιμονή, με ανούσιες και κίβδηλες υποσχέσεις!
Παντού και πάντα ΚΚΕ!
Για τους αγώνες, για την ιστορία του και γιατί μπορεί να σε κοιτάξει στα μάτια!
Ενωμένοι και συσπειρωμένοι γύρω του για να φοβηθούν τη δύναμή του.

Σήμερα, ψηφίζουμε ΚΚΕ για τις ανάγκες μας, για τη ζωή που μας αξίζει

Σήμερα διεκδικούν την ψήφο μας, το ΚΚΕ και από την άλλη κόμματα που στήριξαν μνημόνια, κόμματα που ψήφισαν χωρίς κανέναν ενδοιασμό, χωρίς οίκτο, νόμους που τσάκισαν τη ζωή μας  και κόμματα ακροδεξιά – φασιστικά.
Σήμερα, ψηφίζουμε εμείς και λέμε ότι δεν μπορούμε να ζήσουμε με ψίχουλα. Ψηφίζουμε για όλα όσα δικαιούμαστε και μας το έχουν στερήσει. Ψηφίζουμε το κόμμα που δεν έκανε ούτε εκατοστό πίσω από τη γραμμή υπεράσπισης της ζωής και των δικαιωμάτων και της ζωής μας. Το κόμμα που προτάσσει τις ανάγκες μας, τις ανάγκες του λαού, το ΚΚΕ και όχι αυτούς που τόσα χρόνια ψήφιζαν τον ενα νόμο μετά τον άλλο για τις ανάγκες του κεφαλαίου.
Σήμερα ψηφίζουμε ΚΚΕ, για να δώσουμε βήμα και στη Βουλή για τις δικές μας διεκδικήσεις και με προτάσεις νόμου.
Σήμερα ψηφίζουμε ΚΚΕ, ενισχύουμε τη μόνη ΔΥΝΑΜΗ που θα μας δώσει ΔΥΝΑΜΗ.
Σήμερα, ψηφίζουμε ΚΚΕ, γιατί από αύριο έχουμε αγώνες… Αντίστασης στα νέα μέτρα που θα συζητιούνται ήδη στις 8 Ιούλη στην ΕΕ. Αντεπίθεσης για να διεκδικήσουμε τις σύγχρονες εργατικές – λαϊκές ανάγκες. Αλλά και αγώνες για την προοπτική, για μια ζωή που μας αξίζει, με το λαό στην εξουσία και ιδιοκτήτη του πλούτου που παράγει

Η μάχη των Λεύκτρων και το ιστορικό της πλαίσιο

Επί αιώνες η Θήβα, επίκεντρο ενός ολόκληρου μυθολογικού κύκλου που έφερε το όνομά της,  ήταν ένα πολιτικά ασήμαντο “underdog”, πληρώνοντας σκληρά το “μηδισμό” της, δηλαδή τη συμπαράταξή της με τους Πέρσες τα κρίσιμα χρόνια των αποτυχημένων εκστρατειών τους κατά των ελληνικών πόλεων κρατών. Παλαντζάροντας μεταξύ των “υπερδυνάμεων” της εποχής, Αθήνας και Σπάρτης, η Θήβα κατόρθωσε τελικά στο α’ μισό του 4ου π.Χ αιώνα να επωφεληθεί από την αμοιβαία εξασθένιση των δύο “αιωνίων αντιπάλων” την επαύριο του πολυαίμακτου πελοποννησιακού πολέμου και να αναδειχθεί για σύντομο χρονικό διάστημα σε ηγεμονική δύναμη του ελλαδικού χώρου. Σταθμός σε αυτή την πορεία υπήρξε η επικράτησή του μεγάλου Θηβαίου στρατηγού Επαμεινώνδα στη μάχη των Λεύκτρων σαν σήμερα το 371 π.Χ. Με αφορμή την ιστορική μάχη, μεταγράφουμε ένα απόσπασμα από το βιβλίο του Michael Lee Lanning “Οι 100 μεγαλύτερες μάχες που χάραξαν την ιστορία του κόσμου”, από τις εκδόσεις Ενάλιος, που φωτίζει το πολιτικό πλαίσιο της εποχής, τα αίτια της επικράτησης των Θηβαίων, αλλά και τα όσα ακολούθησαν, οδηγώντας στην κατάλυση της θηβαϊκής ηγεμονίας και την επικράτηση των Μακεδόνων.
Η θηβαϊκή νίκη στη μάχη των Λεύκτρων το 371 πΧ τερμάτισε την ηγεμονία της Σπάρτης επί των ελληνικών πόλεων-κρατών και άνοιξε το δρόμο για την άνοδο του Φιλίππου της Μακεδονίας και του γιου του, Μεγάλου Αλεξάνδρου. Τα Λεύκτρα είναι επίσης σημαντικά λόγω των νεωτερισμών στη χρησιμοποίηση του ιππικού και της πολεμικής τακτικής.
Επί αρκετούς αιώνες οι ελληνικές πόλεις-κράτη ξεχώριζαν σε όλο τον κόσμο για τις προόδους τους στις τέχνες, στις επιστήμες και στην πολιτική. Ωστόσο, παρά την πολιτιστική πρόοδό τους, δεν ομονοούσαν μεταξύ τους και ζούσαν σε ένα συνεχές καθεστώς πολέμου καθώς ανταγωνίζονταν για τον έλεγχο ολόκληρης της Ελλάδας. Η Αθήνα κυριάρχησε στο δεύτερο μέρος του 5ου αιώνα πΧ, αλλά οι Αθηναίοι έστρεψαν τελικά το ενδιαφέρον τους στις τέχνες αντί στο στρατό. Η Σπάρτη, που πάντα υστερούσε στις τέχνες αλλά ξεχώριζε στον πόλεμο, νίκησε την Αθήνα το 404 πΧ και ανέλαβε την ηγεμονία των πόλεων-κρατών.
Μετά τη νίκη της, η Σπάρτη αύξησε τη φορολογία και τοποθέτησε κυβερνήσεις ανδρεικέλων στις υποτελείς πόλεις-κράτη. Στη συνέχεια αντιμετώπισε μερικές δυσκολίες, μέχρις ότου κυρίευσε τη Θήβα το 383 πΧ και τοποθέτησε εκεί δική της κυβέρνηση.
Οι εκδιωχθέντες Θηβαίοι ηγέτες κατέστρωσαν αμέσως σχέδια για να ανακαταλάβουν την πόλη τους και στράφηκαν στον πρώην εχθρό τους, την Αθήνα, για βοήθεια. Ένας κοινός στόλος Αθηναίων και Θηβαίων νίκησε το σπαρτιατικό ναυτικό στην Κνίδο το 394 πΧ, ενώ οι σύμμαχοι επέτυχαν και άλλες μικρές θαλάσσιες και χερσαίες νίκες την επόμενη δεκαετία. Το 379 πΧ οι Θηβαίοι απελευθέρωσαν την πόλη τους από τη Σπάρτη και συνέχισαν τις στρατιωτικές επιχειρήσεις τους για να εντάξουν διάφορες άλλες μικρότερες πόλεις-κράτη στη Βοιωτική Ομοσπονδία.
Μετά από τριάντα χρόνια σποραδικών συγκρούσεων, οι Σπαρτιάτες και οι Θηβαίοι ηγέτες συμφώνησαν να κάνουν ένα συνέδριο ειρήνης το 371 πΧ. Ο Θηβαίος ηγέτης Επαμεινώνδας δε συμφώνησε με τους όρους που προτάθηκαν και αποχώρησε από τη σύσκεψη.
Ο βασιλιάς Κλεόμβροτς Α’ της Σπάρτης αντιλήφθηκε ότι οι Θηβαίοι θα ξανάρχιζαν τον πόλεμο και ότι ο καλύτερος τρόπος δράσης ήταν να επιτεθεί ο ίδιος πριν προλάβει να ετοιμαστεί ο Επαμεινώνδας. Ένας σπαρτιατικός στρατός από 10.000 άνδρες πήγε στη Βοιωτία και συναντήθηκε με τους 6.00 στρατιώτες του Επαμεινώνδα στα Λεύκτρα, 15 χιλιόμετρα έξω από τη Θήβα.
Εκείνη την εποχή οι περισσότερες ελληνικές πόλεις-κράτη είχαν υιοθετήσει τη φάλαγγα σαν κύριο στρατιωτικό σχηματισμό τους. Οι φάλαγγες, τετράγωνα βάθους οκτώ ή δέκα στρατιωτών με θώρακες, ασπίδες και μακρά δόρατα, μπορούσαν να διασπάσουν τις παραδοσιακές αμυντικές γραμμές του πεζικού και, με την πάροδο αρκετών δεκαετιών εφαρμογής τους, είχαν αποδειχτεί άκρως αποτελεσματικό μέσο μάχης. Όταν συγκρούονταν στρατοί που χρησιμοποιούσαν αμφότεροι τη φάλαγγα, οι σχηματισμοί τους πίεζαν ο ένας τον άλλο μέχρι να υποχωρήσει κάποιος. Η εκπαίδευση των στρατιωτών ήταν σημαντική, αλλά συνήθως οι φάλαγγες καθόριζαν το νικητή.
Αν και υστερούσε αριθμητικά, ο Επαμεινώνδας γνώριζε καλύτερα το έδαφος της περιοχής και είχε το πλεονέκτημα αρκετών καινοτομιών στην οργάνωση και στην τακτική του στρατού του. Για να υπερκεράσει την αριθμητική κατωτερότητά του, αύξησε σε 50 τον αριθμό των σειρών της φάλαγγας στην αριστερή πτέρυγα. Επίσης, για να ενισχύσει ακόμη περισσότερο αυτήν την “καλύτερη φάλαγγα”, ο Θηβαίος ηγέτης τοποθέτησε στο κέντρο της μια επίλεκτη μονάδα από 300 στρατιώτες γνωστή ως Ιερό Λόχο και στα μετόπισθεν παρέταξε τη μικρότερη δεξιά φάλαγγα. Μια επίθεση στην ασθενέστερη δεξιά φάλαγγα θα άφηνε εκτεθειμένη την εχθρική πτέρυγα στην πανίσχυρη θηβαϊκή δύναμη που βρισκόταν στα αριστερά.
Οι Θηβαίοι σχεδίασαν επίσης μια νεωτεριστική χρήση του ιππικού τους. Μέχρι τότε, οι ιππείς χρησίμευαν περισσότερο ως ανιχνευτές παρά ως πολεμιστές. Ο Επαμεινώνδας αποφάσισε να αρχίσει τη μάχη με το ιππικό του εναντίον των Σπαρτιατών ιππέων ώστε να τους απομακρύνει από το πεδίο της μάχης και να δημιουργήσει σύγχυση στις τάξεις του πεζικού.
Ένα πρωινό του Ιουλίου του 371 πΧ οι δύο στρατοί βρέθηκαν αντιμέτωποι στην πεδιάδα των Λεύκτρων. Ο Επαμεινώνδας άρχισε τη μάχη συμφώνως προς το σχέδιό του, με επίθεση του ιππικού που απομάκρυνε εύκολα τους Σπαρτιάτες ιππείς από το πεδίο της μάχης. Ορισμένα άλογα των Θηβαίων εισχώρησαν στις φάλαγγες των Σπαρτιατών και διέσπασαν το σχηματισμό τους.
Ο θηβαϊκός Ιερός Λόχος προήλασε και απώθησε εύκολα το μικρότερο σπαρτιατικό σχηματισμό στην αριστερή πτέρυγα. Άλλες σπαρτιατικές φάλαγγες προσπάθησαν να επωφεληθούν από τη θηβαϊκή διείσδυση για να περικυκλώσουν τους επιτιθέμενους, αλλά αποκόπηκαν από την εχθρική δεξιά πτέρυγα. Καθώς οι δύο θηβαϊκές δυνάμεις κινήθηκαν προς τα εμπρός, οι πιεζόμενες σπαρτιατικές μονάδες διαλύθηκαν. Μερικοί Σπαρτιάτες πεζοί πολέμησαν σκληρά για να φτάσουν στο πίσω μέρος, αλλά πάνω από 2.000 έπεσαν στο πεδίο της μάχης.
Οι θηβαϊκές απώλειες ήταν μόλις μερικές εκατοντάδες άνδρες, αλλά ο εξαντλημένος στρατός δεν μπορούσε να συνεχίσει την επίθεση. Άλλωστε, δεν υπήρχε λόγος για κάτι τέτοιο. Το ηθικό των Σπαρτιατών είχε καταπέσει τόσο πολύ ώστε ο στρτατός τους δεν κατάφερε να διακριθεί ποτέ ξανά. Η Θήβα ήταν πλέον ηγέτης των ελληνικών πόλεων-κρατών, αλλά ούτε η νίκη ούτε η κυριαρχία της ήταν πλήρης.
Η Αθήνα και η Θήβα, μαζί με διάφορους συμμάχους τους, συνέχισαν να πολεμούν για την επικράτηση στην Ελλάδα τις επόμενες δεκαετίες με μοναδικό αποτέλεσμα την εξασθένιση των στρατών τους. ο 338 πΧ ο Φίλιππος της Μακεδονίας επωφελήθηκε από την κόπωση των πόλεων-κρατών και νίκησε μια κοινή δύναμη Αθηναίων και Θηβαίων στη Χαιρώνεια. Τελικά η Ελλάδα ενώθηκε από έναν τρίτο και όχι από τους δικούς της ηγέτες. Ο Φίλιππος οδήγησε την ενωμένη Ελλάδα να επεκτείνει τα όριά της και να διαδώσει τον πολιτισμό της σε ολόκληρη τη Μεσόγειο. Μετά το θάνατό του, ο Μέγας Αλέξανδρος επεξέτεινε τις ελληνικές περιοχές ακόμη περισσότερο, δημιουργώντας τη μεγαλύτερη και σημαντικότερη αυτοκρατορία εκείνης της εποχής.
Η ήττα της Σπάρτης και η τελική εξασθένιση των πόλεων-κρατών στη μάχη των Λεύκτρων οδήγησε στις κατακτήσεις του Φιλίππου και του Αλεξάνδρου. Έφερε επίσης καινοτομίες στη δομή της φάλαγγας, στους πολεμικούς ελιγμούς και στη χρησιμοποίηση του ιππικού, που υιοθετήθηκαν από το Φίλιππο και το γιο του, όταν οδηγούσαν τους στρατούς τους σε μελλοντικές νίκες και στη διαιώνιση του ανώτερου πολιτισμού και της πολιτικής των Ελλήνων.

Σήμερα, ψηφίζουμε ΚΚΕ για τις ανάγκες μας, για τη ζωή που μας αξίζει Από iraklis3 Σήμερα διεκδικούν την ψήφο μας, το ΚΚΕ και από την άλλη κόμματα που στήριξαν μ

Σήμερα, ψηφίζουμε εμείς και λέμε ότι δεν μπορούμε να ζήσουμε με ψίχουλα. Ψηφίζουμε για όλα όσα δικαιούμαστε και μας το έχουν στερήσει. Ψηφίζουμε το κόμμα που δεν έκανε ούτε εκατοστό πίσω από τη γραμμή υπεράσπισης της ζωής και των δικαιωμάτων και της ζωής μας. Το κόμμα που προτάσσει τις ανάγκες μας, τις ανάγκες του λαού, το ΚΚΕ και όχι αυτούς που τόσα χρόνια ψήφιζαν τον ενα νόμο μετά τον άλλο για τις ανάγκες του κεφαλαίου.
Σήμερα ψηφίζουμε ΚΚΕ, για να δώσουμε βήμα και στη Βουλή για τις δικές μας διεκδικήσεις και με προτάσεις νόμου.
Σήμερα ψηφίζουμε ΚΚΕ, ενισχύουμε τη μόνη ΔΥΝΑΜΗ που θα μας δώσει ΔΥΝΑΜΗ.
Σήμερα, ψηφίζουμε ΚΚΕ, γιατί από αύριο έχουμε αγώνες… Αντίστασης στα νέα μέτρα που θα συζητιούνται ήδη στις 8 Ιούλη στην ΕΕ. Αντεπίθεσης για να διεκδικήσουμε τις σύγχρονες εργατικές – λαϊκές ανάγκες. Αλλά και αγώνες για την προοπτική, για μια ζωή που μας αξίζει, με το λαό στην εξουσία και ιδιοκτήτη του πλούτου που παράγει

TOP READ