Μπάτσοι φυλάνε ψυγεία παγωτού στο Τέξας

Κατιούσα

Αν οι εικόνες μας έρχονταν από τη Βενεζουέλα διάφοροι Πιπίνηδες θα είχαν βγει στα κάγκελα για Μαδούρους, αυταρχισμούς, τον πεινασμένο λαό που εισβάλλει στα σούπερ μάρκετ κλπ. Η θέα όμως οπλισμένων αστυνομικών μπροστά σε ψυγείο με παγωτά σε σούπερ μάρκετ του Τέξας δε φαίνεται να συγκινεί κανένα.
Αιτία που τα όργανα της τάξης προφυλάσσουν χωνάκια, ξυλάκια και συσκευασίες οικογενειακού παγωτού είναι μια ανόητη εφηβική φάρσα, που έκανε μια 17χρονη νεαρή πριν λίγες μέρες. Η κοπέλα άνοιξε μια συσκευασία παγωτού στο σούπερ μάρκετ, το έγλειψε και το τοποθέτησε πίσω στο ψυγείο, τραβώντας σε βίντεο το κατόρθωμά της. Στη συνέχεια το ανήρτησε στο διαδίκτυο, που έγινε βάιραλ, με εκατομμύρια θεάσεις, ενώ βρήκε ουκ ολίγους μιμητές, αναγκάζοντας την Blue Bell, που παράγει το παγωτό, να αποσύρει για προληπτικούς λόγους παρτίδες παγωτού από τα ράφια.
Όσο για την αστυνομία του Κέλερ, ανήρτησε περήφανα φωτογραφία των αστυνομικών μπροστά στο ψυγείο στον επίσημο λογαριασμό της στο facebook, με τη λεζάντα:
Το μόνο παγωτό Blue Bell που γλείφεται εδώ στο Κέλερ αυτό το Σαββατοκύριακο είναι αυτό που έχετε ήδη αγοράσει. Οι αστυνομικοί Κλαρκ και Μπράιαν φροντίζουν γι’ αυτό.
Ακολουθούσε χάσταγκ με την ένδειξη #Όχι στη Βάρδια μας
Αξίζει να σημειωθεί ότι η πράξη της νεαρής, που έχει ταυτοποιηθεί και πιθανόν θα βρεθεί αντιμέτωπη με δικαστή ανηλίκων, θεωρείται για ενήλικες κακουργηματικού χαρακτήρα στο γνωστό για τους δρακόντειους νόμους του Τέξας, επισείοντας ποινή φυλάκισης ως 20 ετών και πρόστιμο 10.000 δολαρίων.

Με πληροφορίες από bbc.com

Η κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου δεν πρέπει να περάσει

Από nikos

Γράφει ο Νίκος Μόττας //

Ήταν Σεπτέμβρης του 1943 όταν γκεσταπίτες και μέλη των – νεοσυσταθέντων τότε από τον Ράλλη – ταγμάτων ασφαλείας δολοφονούσαν στο γραφείο του Πρύτανη του Πανεπιστημίου Αθηνών τον 21 ετών ΕΠΟΝίτη φοιτητή νομικής Δημήτρη Τζέμο. Πρόκειται για την πρώτη καταγεγραμμένη καταπάτηση του πανεπιστημιακού ασύλου στη χώρα μας – και αυτήν την διέπραξαν οι Ναζί με τους ντόπιους συνεργάτες τους.

Μεταπολεμικά, το άσυλο καταπατήθηκε δύο φορές από τη Χούντα των Συνταγματαρχών. Η μια στη Νομική Σχολή και η δεύτερη στα γεγονότα του Πολυτεχνείου το Νοέμβρη του 1973. Μάλιστα, κατά τη διάρκεια της κατάληψης της Νομικής, οι εξεγερμένοι φοιτητές είχαν δώσει όρκο υπεράσπισης των ακαδημαϊκών ελευθεριών και του πανεπιστημιακού ασύλου.

Έγραφε το «ΒΗΜΑ» στις 22.2.1973: «Τρεις χιλιάδες φοιτηταί ως μετέδωσε το Ασσοσιέιτεντ Πρες παρέμειναν και πέραν του μεσονυκτίου εντός του κτιρίου του Πανεπιστημίου επί των οδών Σίνα, Σόλωνος και Μασσαλίας, εις εκδήλωσιν διαμαρτυρίας διά την άρσιν των αναστολών κατατάξεως των συναδέλφων των (…) Οι φοιτηταί δεν επέτρεπαν την είσοδο στο κτίριο της οδού Σόλωνος παρά μονάχα στους φοιτητάς με την επίδειξη ταυτότητος. Κατά τις 2 το μεσημέρι οι φοιτηταί που ευρίσκοντο στους διαδρόμους του κτιρίου και στην ταράτσα της Νομικής έδωσαν όρκο, ο οποίος επανελήφθη και από τους φοιτητάς που ευρίσκοντο στις σκάλες και στους κάτω ορόφους του κτιρίου.

Στον όρκο αναφέρεται: “Εμείς οι φοιτηταί των Ανωτάτων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων ορκιζόμαστε στ’ όνομα της ελευθερίας να αγωνισθούμε μέχρι τέλους για την κατοχύρωση: α) των ακαδημαϊκών ελευθεριών, β) του πανεπιστημιακού ασύλου, γ) της ανακλήσεως όλων των καταπιεστικών νόμων και διαταγμάτων”. Ολίγον προ του μεσονυκτίου οι εντός του κτιρίου φοιτηταί ανήγγειλαν ότι αρχίζουν απεργίαν πείνης.»

Σήμερα, 46 χρόνια μετά, η κυβέρνηση της ΝΔ υπό τον Κυριάκο Μητσοτάκη ετοιμάζεται να «εγκαινιάσει» το νομοθετικό της έργο με ρύθμιση που θα καταργεί το πανεπιστημιακό άσυλο. Για να δικαιολογήσει την πράξη αυτή η κυβέρνηση επικαλείται ζητήματα «ανομίας» και «παραβατικότητας» που, όπως υποστηρίζει, ενισχύονται από την ύπαρξη του ασύλου στους χώρους των πανεπιστημίων.

Ας δούμε, όμως, ποια είναι η πραγματικότητα;

Καταρχάς το ισχύον θεσμικό πλαίσιο (Ν. 4485/2017) επιτρέπει στις αστυνομικές αρχές να επέμβουν αυτεπάγγελτα για περιπτώσεις κακουργημάτων (όπου, μεταξύ άλλων, περιλαμβάνεται η εμπορία και διακίνηση ναρκωτικών) και εγκλημάτων κατά της ζωής: «Επέμβαση δημόσιας δύναμης σε χώρους των ΑΕΙ επιτρέπεται αυτεπαγγέλτως σε περιπτώσεις κακουργημάτων, καθώς και εγκλημάτων κατά της ζωής και ύστερα από απόφαση του Πρυτανικού Συμβουλίου σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση».

Δίνοντας ρεσιτάλ υποκρισίας, οι «ασυλοφάγοι» διαρρηγνύουν τα ιμάτια τους για το ότι χώροι των πανεπιστημίων έχουν καταστεί πεδίο «εμπορίας και διακίνησης ναρκωτικών» . Συνδυάζουν δε την υποκρισία τους αυτή με το προκλητικό – και συνάμα ψευδεπίγραφο- επιχείρημα ότι αυτό συμβαίνει εξαιτίας του… πανεπιστημιακού ασύλου!

Εύλογα, λοιπόν, τίθενται ορισμένα ερωτήματα: Σε περιοχές όπως, επί παραδείγματι, η Ομόνοια, η πλατεία Βάθης, το Μεταξουργείο, η Μοναστηρίου και η Ροτόντα στη Θεσσαλονίκη – όπου δεν ισχύει κανένα άσυλο – τι εμποδίζει τις αρχές να καταστείλουν το εμπόριο ναρκωτικών και την παραβατικότητα; Επιπλέον, τι εμποδίζει την αστυνομία απ’ το να συλλάβει τους περίφημους «μπαχαλάκηδες» (άραγε αυτοί ποιανού το παιχνίδι παίζουν και τι σκοπούς εξυπηρετούν;) έξω από τους χώρους των πανεπιστημίων όπου δεν ισχύει κανένα άσυλο;

Γίνεται, επομένως, σαφές ότι τα περί «παραβατικότητας, ανομίας, διακίνησης ναρκωτικών κλπ» αποτελούν προσχήματα πίσω από τα οποία κρύβονται οι πραγματικοί λόγοι της επίθεσης στο πανεπιστημιακό άσυλο.

Ο κ. Μητσοτάκης και οι λοιποί «ασυλοφάγοι» γνωρίζουν καλά ότι το άσυλο των πανεπιστημίων έχει ιστορία σ’ αυτή τη χώρα και αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι των αγώνων ενός λαού για Ψωμί, Παιδεία και Ελευθερία. Αυτό είναι που τους φοβίζει και γι’ αυτό επιδιώκουν πάση θυσία την κατάργηση του.

Στον συμβολισμό του πανεπιστημιακού ασύλου συμπυκνώνεται η ιστορία αγώνων που η αστική τάξη θέλει να σβήσει από την συλλογική μνήμη. Από την ηρωϊκή κατάληψη της Νομικής, την εξέγερση του Πολυτεχνείου το 1973, την πάλη ενάντια στο νόμο 815 του 1978, μέχρι τις μεγάλες φοιτητικές κινητοποιήσεις των δεκαετιών 1980-90 ενάντια στην αντιεκπαιδευτική πολιτική των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ.

Το άσυλο τους ενοχλεί, ακριβώς διότι συμβολίζει αγώνες και διεκδικήσεις της νεολαίας και συνολικά του ταξικού κινήματος για:

-πραγματικά δημόσια και δωρεάν πανεπιστήμια, ενάντια στην χυδαία λογική της ιδιωτικοποίησης της Παιδείας και των «μη κερδοσκοπικών» ιδιωτικών ΑΕΙ,

-πανεπιστήμια και σχολές που θα λειτουργούν με βάση τις ανάγκες της κοινωνίας και όχι για τις ανάγκες των επιχειρηματικών ομίλων που κάνουν μπιζνες στις πλάτες των φοιτητών και των νέων επιστημόνων,

-προστασία των ατομικών, κοινωνικών δικαιωμάτων και της ακαδημαϊκής ελευθερίας, χωρίς ένστολους πραιτωριανούς και την παρουσία του κατασταλτικού «μπαμπούλα» του αστικού κράτους,

-συλλογική και οργανωμένη πάλη που διεκδικεί την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών της νεολαίας και συνολικά του λαού στη μόρφωση, τη δουλειά, τη ζωή.

Το πανεπιστημιακό άσυλο, λοιπόν, δεν είναι μονάχα υπόθεση της ακαδημαϊκής κοινότητας και του φοιτητικού κινήματος. Ξεπερνά τα όρια της ακαδημαϊκής και ερευνητικής ελευθερίας και αγκαλιάζει συνολικά το δικαίωμα ενός λαού στην ελεύθερη σκέψη και έκφραση, στη δυνατότητα αντίστασης και ανυπακοής απέναντι στο δεσποτισμό της κυρίαρχης αστικής ιδεολογίας.

Η προστασία και διαφύλαξη του αποτελεί υπόθεση συνολικά του εργατικού-λαϊκού κινήματος. Η κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου δεν πρέπει να περάσει.

Εμπρός της γης οι εισηγμένοι – Οι εργατοπατέρες της ILO χτυπούν το καμπανάκι κλεισίματος του NASDAQ στη Νέα Υόρκη

14-07-2019

Πότε επιτέλους θα ξεπεράσουμε και στην Ελλάδα τις αγκυλώσεις, για να βρουν οι ντόπιοι εργατοπατέρες την αναγνώριση που τους αξίζει από τον επιχειρηματικό κόσμο;

Κατιούσα
 

Αν νομίζατε ότι τα εγχώρια καμάρια της ΓΣΕΕ και λοιπών συγγενών είναι κάποια sui generis παθογένεια του ελληνικού συνδικαλιστικού γίγνεσθαι, καλύτερα να το ξανασκεφτείτε. Στην πραγματικότητα, έχουν παγκόσμιας κλάσης διεθνή πρότυπα, από τα οποία τολμούμε μάλιστα να πούμε ότι είναι και λιγότερο προωθημένοι. Ίσως επειδή στην Ελλάδα υπάρχει για τα σημερινά δεδομένα συγκριτικά ισχυρό ταξικό κίνημα, που τους αποτρέπει από το να σπάσουν τα όποια ταμπού τους έχουν απομείνει.


Τέτοια προβλήματα δεν αντιμετωπίζει η ηγεσία της ILO (Διεθνής Οργάνωση Εργασίας), που θα μπορούσε να αποκαλείται επάξια και Διεθνής των Εργατοπατέρων. Ιδρυμένη πριν 100 χρόνια στα πλαίσια της Κοινωνίας των Εθνών και στη συνέχεια συνδεόμενη με τον ΟΗΕ, έχει μετατραπεί οριστικά, αν ποτέ ήταν κάτι διαφορετικό, σε συμβουλευτικό όργανο των επιχειρήσεων για την επίτευξη των “βέλτιστων πρακτικών” σε μια σειρά τομείς. Παρόμοιο ρόλο διαδραματίζει και η ITUC (Διεθνής Συνδικαλιστική Συνομοσπονδία), το διεθνές αντίστοιχο της ΓΣΕΕ δηλαδή.

Λογικό είναι λοιπόν κι οι επιχειρήσεις με τη σειρά τους να τιμούν και να επιβραβεύουν αυτή την εργώδη προσπάθεια που στις 11 Ιούλη έκλεισε τα 100 της χρόνια, καλώντας εκπροσώπους των δύο οργανώσεων στο χρηματιστήριο NASDAQ της Νέας Υόρκη, για να χτυπήσουν το καμπανάκι με το οποίο παραδοσιακά ανοίγουν και κλείνουν οι συνεδριάσεις του. Παρόντες ο αναπληρωτής γενικός διευθυντής του ILO και ο αναπληρωτής γενικός γραμματέας της ITUC, παρέα με τον CEO του Αμερικανικού Συμβουλίου Διεθνούς Επιχειρηματικότητας, και διάφορους άλλους παρατρεχάμενους. Το μόνο που θα ψάξετε μάταια σε αυτή τη χαρούμενη ομήγυρη, είναι πραγματικοί εργάτες και γενικά εργαζόμενοι οποιουδήποτε είδους. Εξάλλου, όπως δήλωσε με περηφάνια το στέλεχος του ILO πριν το κουδούνισμα, αυτό που κάνει τη διαφορά στον οργανισμό του είναι πως “οι επιχειρήσεις έχουν ίση φωνή στις αποφάσεις, μαζί με τους εργαζόμενους και τις κυβερνήσεις”. Επιτέλους δηλαδή κάποιος σκέφτηκε και το φουκαριάρη τον εργοδότη. Συνεχίζοντας, πρόσθεσε πως “γιορτάζουμε τις επιχειρήσεις ως κινητήρια δύναμη της οικονομίας, της καινοτομίας και βασικούς δημιουργούς θέσεων εργασίας”. Αυτός είναι φρέσκος λόγος του σήμερα, όχι ξύλινα πράγματα για πάλη των τάξεων, εργασιακά δικαιώματα, εκμετάλλευση. Όλοι μαζί μπορούμε.

Πότε επιτέλους θα ξεπεράσουμε και στην Ελλάδα τις αγκυλώσεις, για να βρουν οι ντόπιοι εργατοπατέρες την αναγνώριση που τους αξίζει από τον επιχειρηματικό κόσμο;

Και πως θα «γίνουμε καλά», γιατρέ μου;

Αν μπορούμε να μεταφράσουμε το μπουρδολόγημα https://www.imerodromos.gr/psychika-nosoydes-osoi-den-xechname/ του στελέχους του ΟΟΣΑ και νυν κυβερνητικού στελέχους κυρίας Δόμνας Μιχαηλίδου, το σχήμα έχει ως εξής: 

Όσοι αγωνίστηκαν κατά της χούντας κι αφού πρώτα μεγαλοποίησαν τον αγώνα τους εναντίον της, απ’ όταν έπεσε η δικτατορία βιώνουν την «απώλεια» αυτού του (μεγαλοποιημένα) ένδοξου παρελθόντος τους. Συνεπεία τούτου λειτουργούν ως «ψυχικά νοσούντες» αφού η… απώλεια της χούντας βιώνεται εκ μέρους τους σαν απώλεια του δικού τους (μεγαλοποιημένα) ένδοξου εαυτού.

Ως εκ τούτου αυτοί οι άρρωστοι (οι «ψυχικά νοσούντες») έφτιαξαν μια «απατηλή Ιστορία» για να μπορούν να ζουν εντός της. Όμως, η ιστορία που κατασκεύασαν, δια της μετατροπής της σε «συλλογικό ιστορικό αφήγημα» – και ένεκα της αδυναμίας της Δεξιάς να φτιάξει τη δική της ιστορία μετά τον Εμφύλιο – μετατράπηκε, ταυτόχρονα, σε «συλλογική ψυχική νόσο» για όλη την κοινωνία. 

Λαμπρά. 

Αυτό το εκρηκτικής ευφυΐας ιατρικο-πολιτικό πατριδογνωμόνιο – που την ιδιοκτησία του όσον αφορά το «δημοκρατικό» του περιεχόμενο (δεν έχουμε καταλάβει αν και ως προς την μπουρδολογική του απόδοση) έσπευσε να αναλάβει ο κύριος Απόστολος Δοξιάδης – κουβαλάει μια πολύ προσωπική πινελιά της κυρίας υπουργού: 

Είναι νοητικό απόσταγμα που, πέραν των δοξασιών του Δοξιάδη, πηγάζει και από την «προσωπική (της) εμπειρία», όπως είπε και όπως μπορεί να διαπιστώσει ο θεατής-ακροατής των λεγομένων της. 

Με άλλα λόγια, η κυρία Μιχαηλίδου μας συστήθηκε ως συνιδιοκτήτρια – τουλάχιστον – του κλαμπ που ενδεχομένως θα επιθυμούσε να περάσει τους «ασθενείς» από κάποιου τύπου ψυχιατρικό ρεκτιφιέ…

Κατόπιν τούτων και δεδομένου ότι η κυρία Δόμνα είναι υπουργός, συνεπώς οι αντιλήψεις της περί «υγειών» και «νοσούντων» αφορούν όλη την κοινωνία (σε αντίθεση με τον Δοξιάδη που το πολύ – πολύ η αναλυτική σπουδαιότητά του πέραν από τον ίδιο να αφορά και μερικούς «ψυχιάτρους» φίλους του), τίθενται ορισμένα ερωτήματα: 

1. Τα όσα λέει και πιστεύει το κυβερνητικό στέλεχος, σε πιο βαθμό άραγε αντανακλούν σε πολιτικές που τόσο στο επίπεδο της ουσίας όσο και στο επίπεδο της διαδικασίας, θα μπορούσαν να βελτιώσουν την κατάσταση των «ψυχικά νοσούντων»; 
2. Δια ποιάς μεθόδου «θα γίνουν καλά» αυτοί οι «άρρωστοι» άνθρωποι και κυρίως η «νοσούσα» κοινωνία; Ένα «ηλεκτροσόκ» προπαγάνδας, για παράδειγμα, θα τους συνέτιζε; Η’, ακόμα καλύτερα, η καταφυγή στη «λοβοτομή» του ξαναγραψίματος της Ιστορίας – κατά τα εγκεκριμένα – θα βοηθούσε; 

Το θέμα, βέβαια, δεν είναι να σκεπάσουμε το πρόβλημα. Είναι να το εξαλείψουμε. Επομένως – την προσοχή σας παρακαλώ – τι θα λέγατε να «γιατρέψουμε» απολύτως τους «πάσχοντες». Να βρούμε εκείνο το κοκτέιλ «φαρμάκων» που θα κάνει τις «απώλειες» να καλύπτονται. Που θα καθιστά περιττές τις αναμνήσεις, ώστε οι «νοσούντες» να μην χρειάζεται να «αναπολούν» κανένα χουντικό παρελθόν. 

Προϋπόθεση, φυσικά, της γιατρειάς είναι να φροντίσουμε τους «ψυχικά νοσούντες» έτσι ώστε να μην νιώθουν την «απώλεια» της δικτατορίας. Κι αφού δεν μπορούμε, ούτε θέλουμε, να ξαναφέρουμε τη δικτατορία για να τους καλύψουμε το κενό, ίσως να κάνουμε κάτι πιο… δημοκρατικά κομψό. Εξηγούμαστε: Θα ήταν, για παράδειγμα, ενδεδειγμένη «αγωγή» (τι λέτε κι εσείς κ.Δοξιάδη;) η – τηρουμένων των αναλογιών και των εποχών – εφαρμογή μιας πολιτικής και κοινωνικής προσομοίωσης του τότε στο σήμερα; Μια πολιτική τέτοιας και τόσης κοινοβουλευτικής «μαυρίλας», δηλαδή, μέσω της οποίας οι «γιατροί» θα απάλλασσαν τους «ψυχικά νοσούντες» από την καταφυγή στο ένδοξο παρελθόν. Πως; Μα, προσφέροντας στην «συλλογικά ψυχικά νοσούσα» κοινωνία ένα ισχυρό αντίδοτο: Το πεδίο, τις συνθήκες και τις αιτίες για να αναπτύξει ένα ένδοξο (αν μας εννοείτε κυρία Μιχαηλίδου) παρόν! Ε;…

ΝΙΚΟΣ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

Πρώην πράκτορας της CIA αποκαλύπτει: Πληρώσαμε πολλούς για να γίνει ο πόλεμος στη Γιουγκοσλαβία

 

Από το Blog του Μ. Ιγνατίου

Ο πρώην πράκτορας της CIA Ρόμπερτ Μπέιρ, που συμμετείχε σε επιχειρήσεις των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών στον πόλεμο της Γιουγκοσλαβίας, αποκαλύπτει τον ρόλο των ΗΠΑ, σημειώνοντας πως «η αμερικανική κυβέρνηση πλήρωσε πολλούς (σημ: πολιτικούς, ΜΚΟ, δημοσιογράφους) για να γίνει ο πόλεμος». Τα αποσπάσματα από τη συνέντευξη του Μπέιρ δημοσίευσε ο ανταποκριτής του Mega στις ΗΠΑ Μιχάλης Ιγνατίου, στην προσωπική του σελίδα. 
«Στόχος μας ήταν να διχάσουμε τους λαούς της Γιουγκοσλαβίας ώστε να αποσχιστούν, μέσω της πρόκλησης μίσους και του εθνικισμού […] Η Σρεμπρένιτσα θυσιάστηκε για κερδίσουν οι ΗΠΑ μια δικαιολογία για να επιτεθούν κατά των Σέρβων», αναφέρει και συνεχίζει:

«Είναι ξεκάθαρο πως οι άνθρωποι που προκάλεσαν τον πόλεμο και υπαγόρευσαν τους όρους της ειρήνης κατέχουν τώρα εταιρείες που εκμεταλλεύονται τον ορυκτό πλούτο των περιοχών αυτών. Απλώς υποδούλωσαν λαούς και τα παραγόμενα καταλήγουν στη Γερμανία και στις ΗΠΑ. Αυτοί είναι οι νικητές, καθώς οι λαοί υποχρεώνονται να εισάγουν, κατόπιν από αυτούς και καθώς δεν έχουν χρήματα, αναγκάζονται να δανείζονται. Αυτή είναι η ιστορία στα Βαλκάνια.
Το Κόσοβο, για παράδειγμα, δημιουργήθηκε για δύο λόγους. Πρώτον γιατί η περιοχή είναι πλούσια σε ορυκτά και δεύτερον διότι αποτελεί στρατιωτική βάση του ΝΑΤΟ. Είναι η μεγαλύτερη Νατοϊκή βάση στην καρδιά της Ευρώπης».
Ο Ρόμπερτ Μπέιρ, αναλυτής στο CNN και άλλα αμερικανικά ΜΜΕ αλλά και συγγραφές πολλών βιβλίων που αποκαλύπτουν τα μυστικά των αμερικανικών υπηρεσιών αλλά και των κυβερνήσεων του Μπιλ Κλίντον και του Τζορτζ Μπους, μίλησε στο ebritic.com, αποκαλύπτοντας τον ρόλο των ΗΠΑ στον πόλεμο της Γιουγκοσλαβίας, όπου και έδρασε ως πράκτορας της CIA, από το 1991-94. Στη συνέχεια ο Μπέιρ εστάλη σε επιχειρήσεις στη Μέση Ανατολή. Σημειώνεται πως ο Μιτ Γουόσπουρ, ένας προσωπικός του φίλος εργαζόμενος στη Γερουσία, ο οποίος του έδινε πληροφορίες, έχει δολοφονηθεί.
Ο Μπέιρ κάνει σημαντικές αποκαλύψεις για τον ρόλο της Σαουδικής Αραβίας στην τρομοκρατική επίθεση της 11ης του Σεπτέμβρη 2001, στο ντοκιμαντέρ του Στέλιου Κούλογλου "Εξομολόγηση ενός Οικονομικού Δολοφόνου". 

Ακολουθεί η ανάρτηση του Μιχάλη Ιγνατίου στην προσωπική του σελίδα:
Ο πρώην πράκτορας της CIA Ρόμπερτ Μπέιρ είναι συγγραφέας πολλών βιβλίων που αποκαλύπτουν τα μυστικά της υπηρεσίας, αλλά και των κυβερνήσεων του Μπιλ Κλίντον και του υιού του Τζόρτζ Μπους, του νεώτερου.
΄Εχει γράψει τα βιβλία:
See No Evil: The True Story of a Ground Soldier in the CIA’s War on Terrorism, Crown Publishing Group, January 2002
Sleeping With the Devil: How Washington Sold Our Soul for Saudi Crude, Crown Publishing Group, July 2003, ISBN
Blow the House Down: A Novel, Crown Publishing Group, 2006
The Devil We Know: Dealing with the New Iranian Superpower, Crown Publishing Group, September 2008 ISBN
The Company We Keep: A Husband-and-Wife True-Life Spy Story, Crown Publishing Group, March 8, 2011
“21 Laws for Assassins”
Το έργο Syriana με τον Τζόρτζ Κλούνεϊ βασίστηκε στα βιβλία του Μπέιρ See No Evil and Sleeping with the Devil. Θα μπορούσε να πει κανείς ότι ο Αμερικανός ηθοποιός έπαιξε στο έργο τον πράκτορα της CIA.
Έχει πολλάκις συλληφθεί και κρατηθεί. Ως πράκτορας της CIA ο Μπέιρ εργάστηκε στη Γιουγκοσλαβία το 1991-94 και στη Μέση Ανατολή. Από την αποχώρησή του από την υπηρεσία και μετά έχει πολλάκις κατηγορήσει την κυβέρνηση Μπους, ότι προκαλούσε πολέμους για το πετρέλαιο. Ο Μιτ Γουόσπουρ, ένας προσωπικός του φίλος εργαζόμενος στη Γερουσία, ο οποίος του έδινε πληροφορίες, έχει δολοφονηθεί.
Σε παλαιότερη συνέντευξή του στον Milos Cupurdija του ebritic.com, ο Μπέιρ προέβη σε εκπληκτικές αποκαλύψεις, οι  οποίες δεν διαψεύστηκαν. Εάν οι ισχυρισμοί του Αμερικανού πράκτορα, ο οποίος είναι αναλυτής στο CNN και άλλα αμερικανικά ΜΜΕ, έχουν ίχνος αλήθειας, τότε ο Πρόεδρος των ΗΠΑ την εποχή εκείνη Μπιλ Κλίντον πρέπει να δώσει εξηγήσεις. Δημοσιεύουμε μέρος των δηλώσεών του, επειδή το θέμα επανήλθε πρόσφατα στη δημοσιότητα και το θέμα του πολέμου της Γιουγκοσλαβίας αφορά όλους:
«Στη Γιουγκοσλαβία πήγα στις 12 Ιανουαρίου 1991, με ελικόπτερο, στο Σεράγεβο. Δουλειά μας ήταν να επιτηρούμε τους υποτιθέμενους Σέρβους τρομοκράτες, ώστε να μην επιτεθούν στην πόλη. Μας είχαν ενημερώσει για μια οργάνωση με την ονομασία Ανώτερη Σερβία, η οποία σχεδίαζε βομβιστικές επιθέσεις στην πόλη λόγω της επιθυμίας της Βοσνίας να αποσχιστεί από τη Γιουγκοσλαβία.

»Στην πραγματικότητα αυτή η οργάνωση ούτε καν υπήρχε. Οι επικεφαλής μας, μας έλεγαν ψέματα. Η αποστολή μας ήταν απλώς να προκαλέσουμε πανικό στους πολιτικούς στη Βοσνία, να τους πείσουμε ότι επίκειται σερβική επίθεση. Η αποστολή αυτή τελείωσε για μένα σε δύο εβδομάδες. Ανέλαβα νέα στη Σλοβενία. Η επιχείρηση στη Βοσνία διήρκεσε έναν μήνα και είχε κωδική ονομασία Ίστινα (αλήθεια).
»Πήγα στη Σλοβενία, διότι είχαμε πληροφορίες ότι σκόπευε να ανακηρύξει την ανεξαρτησία της. Διαθέσαμε μερικά εκατομμύρια δολάρια για τη χρηματοδότηση ορισμένων Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων, κομμάτων της αντιπολίτευσης και διαφόρων πολιτικών.
»Πολλοί πράκτορες που διαφωνούσαν εξαφανίζονταν, όταν αρνούντο να εκτελέσουν αποστολές προπαγάνδας κατά των Σέρβων. Προσωπικά είχα εκπλαγεί από τα ψέματα τα οποία μας έλεγαν οι επικεφαλής και οι πολιτικοί μας. Πολλοί πράκτορες καλλιεργούσαν την προπαγάνδα, χωρίς να γνωρίζουν τι κάνουν. Ο καθένας μας γνώριζε μόνο ένα μέρος της υπόθεσης και μόνο αυτοί που δημιούργησαν την όλη υπόθεση γνώριζαν το σύνολό της, δηλαδή οι πολιτικοί.
»Στόχος της προπαγάνδας ήταν να διχάσουμε τους λαούς της Γιουγκοσλαβίας, ώστε να αποσχιστούν. Έπρεπε να υπάρχει ένας αποδιοπομπαίος τράγος στον οποίο θα έπεφτε το ανάθεμα. Επελέγη η Σερβία καθώς αυτή, κατά κάποιον τρόπο, είναι η διάδοχος κατάσταση της Γιουγκοσλαβίας.
»Δώσαμε χρήματα στον Στίπε Μέσιτς, στον Φράνιο Τούσμαν, στον Αλί Ιζετμπέκοβιτς, σε βουλευτές και μέλη της γιουγκοσλαβικής κυβέρνησης, σε δημοσιογράφους, σε στρατηγούς του Γιουγκοσλαβικού στρατού, ακόμα και σε ολόκληρες μονάδες. Ο Ράντοβαν Κάραζιτς έπαιρνε χρήματα για κάποιο διάστημα, αλλά σταμάτησε να δέχεται χρήματα, όταν κατάλαβε ότι θα κατηγορηθεί για εγκλήματα πολέμου που έγιναν στη Βοσνία. Όλο αυτό κατευθυνόταν από την αμερικανική κυβέρνηση.
»Κάποιοι αξιωματούχοι της CIA έγραφαν ακόμα και τις επίσημες ανακοινώσεις που διαβάζονταν στα δελτία ειδήσεων. Στόχος ήταν η πρόκληση μίσους, εθνικισμού και προβολή της διαφορετικότητας.
»Το 1992 ήμουν ξανά στη Βοσνία με αποστολή την εκπαίδευση μονάδων του Βοσνιακού στρατού, καθώς η Βοσνία είχε μόλις ανακηρύξει την ανεξαρτησία της. Η Σρεμπρένιτσα είναι μια παραφουσκωμένη ιστορία και πολλοί άνθρωποι την έχουν αποδεχτεί. Ο αριθμός των νεκρών είναι ο ίδιος με τον αριθμό των Σέρβων και άλλων που σκοτώθηκαν, αλλά η Σρεμπρένιτσα πουλήθηκε στην πολιτική αγορά.
»Ο επικεφαλής μου, πρώην γερουσιαστής, έλεγε συνεχώς πως μερικά καθάρματα θα σταλούν στη Βοσνία. Έναν μήνα πριν την υποτιθέμενη γενοκτονία στην Σρεμπρένιτσα, μου είπε πως η πόλη θα «γίνει πρωτοσέλιδο» σε όλον τον κόσμο. Όταν ρώτησα το γιατί, μου είπε απλώς, «θα δεις». Ο Βοσνιακός στρατός πήρε εντολή να επιτεθεί σε σπίτια και σε αμάχους, στους κατοίκους της Σρεμπρένιτσα. Την ίδια ώρα οι Σέρβοι δέχονταν επίθεση από την άλλη πλευρά. Προφανώς κάποιος είχε πληρωθεί για τους υποκινήσει.
»Ένοχοι για την Σρεμπρένιτσα είναι οι Βόσνιοι, οι Σέρβοι και οι Αμερικανοί. Όλοι όμως ρίχνουν τις ευθύνες στους Σέρβους. Δυστυχώς πολλά από τα θύματα που θεωρούντο μουσουλμάνοι ήταν Σέρβοι ή άλλων εθνικοτήτων. Πριν μερικά χρόνια, ένας φίλος πρώην πράκτορας ο οποίος τώρα εργάζεται στο ΔΝΤ, μου είπε ότι η σφαγή στη Σρεμπρένιτσα ήταν προϊόν συμφωνίας αμερικανικής κυβέρνησης και Βόσνιων πολιτικών. Η πόλη θυσιάστηκε για κερδίσουν οι ΗΠΑ μια δικαιολογία προκειμένου να επιτεθούν κατά των Σέρβων.
»Είναι ξεκάθαρο πως οι άνθρωποι που προκάλεσαν τον πόλεμο και υπαγόρευσαν τους όρους της ειρήνης, κατέχουν τώρα εταιρείες που εκμεταλλεύονται τον ορυκτό πλούτο των περιοχών αυτών. Απλώς υποδούλωσαν λαούς και τα παραγόμενα καταλήγουν στη Γερμανία και στις ΗΠΑ. Αυτοί είναι οι νικητές, καθώς οι λαοί υποχρεώνονται να εισάγουν, κατόπιν από αυτούς και καθώς δεν έχουν χρήματα, αναγκάζονται να δανείζονται. Αυτή είναι η ιστορία στα Βαλκάνια.
»Το Κόσοβο, για παράδειγμα, δημιουργήθηκε για δύο λόγους. Πρώτον γιατί η περιοχή είναι πλούσια σε ορυκτά και δεύτερον διότι αποτελεί στρατιωτική βάση του ΝΑΤΟ. Είναι η μεγαλύτερη Νατοϊκή βάση στην καρδιά της Ευρώπης.
»Θέλω να πως στους λαούς της Γιουγκοσλαβίας ότι πρέπει να ξεχάσουν το παρελθόν. Χειραγωγήθηκαν τότε και είναι ανόητο να υπάρχει μίσος μεταξύ τους. Πρέπει να δείξουν ότι είναι οι ισχυροί και να καταλάβουν ποιος το δημιούργησε όλο αυτό. Προσωπικά, ταπεινά ζητώ συγνώμη και αυτό γιατί για καιρό δεν αποκάλυπτα τα μυστικά της CIA και του Λευκού Οίκου.

Το πραξικόπημα δεν θα περάσει. Είμαστε όλοι Βενεζουέλα!

Κατιούσα

Η Ελληνική Επιτροπή Αλληλεγγύης «Είμαστε όλοι Βενεζουέλα» καταδικάζει την αναγνώριση του επίδοξου δικτάτορα Γουαϊδό από την Ελληνική Κυβέρνηση, η οποία επιλέγει να ταυτιστεί απολύτως αφενός με τους Ιμπεριαλιστές των ΗΠΑ και ΕΕ που ενορχηστρώνουν την ιμπεριαλιστική επέμβαση ενάντια στην Μπολιβαριανή Δημοκρατία της Βενεζουέλας και αφετέρου με τα πιο αντιδραστικά φασιστικά πραξικοπηματικά τμήματα της βενεζουελάνικης ολιγαρχίας.
Η αναγνώριση του Χουάν Γουαϊδό που αυτοανακηρύχθηκε “μεταβατικός πρόεδρος” της Βενεζουέλας στις 11 Ιανουαρίου 2019, ενώ είχε προηγηθεί η συντριπτική εκλογική νίκη των Μπολιβαριανών δυνάμεων υπό τη ηγεσία του Νικολάς Μαδούρο με ποσοστό 67,84% αποτελεί όνειδος για την δημοκρατία όχι μόνο της Βενεζουέλας αλλά και των χωρών που αναγνωρίζουν μια τέτοια διαδικασία ως θεμιτή πράξη αναγόρευσης προέδρου, παραβιάζοντας όλους τους δημοκρατικούς θεσμούς.
Ο Γουαϊδό στο παρελθόν έχει εκπαιδευτεί με στόχο την ανατροπή της μπολιβαριανής επανάστασης, ήδη από την εποχή διακυβέρνησης Τσάβες, στο “Κέντρο Εφαρμοσμένων Μη Βίαιων Δράσεων και Στρατηγικών”, το οποίο χρηματοδοτείται από το “Αμερικάνικο Εθνικό Ταμείο για τη Δημοκρατία”. Παράλληλα είναι μέλος του ακροδεξιού κόμματος «Λαϊκή Θέληση» του Λεοπόλδο Λόπεζ, το οποίο επίσης χρηματοδοτείται από το Εθνικό Ταμείο για τη Δημοκρατία(NED), το Διεθνές Ρεπουμπλικανικό και το Εθνικό Δημοκρατικό Ινστιτούτο των ΗΠΑ. Οι δυο τους πρωταγωνίστησαν στην προ μηνών αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος, η οποία ανακόπηκε από τις μπολιβαριανές αρχές, αλλά και το ίδιο τον λαό της Βενεζουέλας που προστάτεψε το Προεδρικό Μέγαρο, ταπεινώνοντας τους πραξικοπηματίες. Δεν μπορούμε επίσης να ξεχνάμε της συνεχείς εκκλήσεις του στον Στρατό της Βενεζουέλας να ανατρέψει τη νόμιμη κυβέρνηση και προς τις ΗΠΑ να επέμβουν στρατιωτικά στη Βενεζουέλα.
Θεωρούμε ότι η αναγνώριση του αποτυχημένου πραξικοπηματία-μαριονέτα από την ελληνική κυβέρνηση αποτελεί παραβίαση της κυριαρχίας και της ανεξαρτησίας της Βενεζουέλας και προσβολή ενάντια στη βούληση του λαού της. Επιπλέον εμπλέκει την χώρα μας διπλωματικά στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς των ΗΠΑ, σε μια κρίσιμη και ευαίσθητη διεθνή γεωπολιτική συγκυρία, που στόχο έχουν αφενός τον πλούτο της μπολιβαριανής πατρίδας και αφετέρου την εξάλειψη του ανυπότακτου παραδείγματος της Βενεζουέλας.
Η Ελληνική Κυβέρνηση ενισχύει τον πραξικοπηματία-μαριονέτα την στιγμή που βρίσκεται στην πιο μεγάλη διεθνή απομόνωση. Οι αρχικοί υποστηρικτές του φυλλορροούν (ακόμα και η Γερμανική Κυβέρνηση αποκατέστησε από την 1η Ιουλίου τις διπλωματικές σχέσεις με την νόμιμη κυβέρνηση της χώρας) και αποκαλύπτεται ότι συνδέεται με πράξεις διαφθοράς. Για αυτήν την δουλική της στάση “κέρδισε” τις ευχαριστίες, τόσο του ίδιου του Γουαϊδό, όσο και της κυβέρνησης των ΗΠΑ.
Η απόφαση της Ελληνικής Κυβέρνησης δεν εκφράζει κανέναν προοδευτικό άνθρωπο, φίλο της ειρήνης και της ανεξαρτησίας, στην χώρα μας και τον κόσμο.
Απαιτούμε την άμεση και κατηγορηματική ανάκληση της εν λόγω δήλωσης.
Ο προοδευτικός κόσμος και η νεολαία στη χώρα μας, μαζί με τον αγωνιζόμενο λαό σε όλο τον κόσμο, θα βρεθεί και πάλι στο πλευρό της Μπολιβαριανής Βενεζουέλας και θα υπερασπιστεί το δικαίωμα του λαού της να επιλέγει τον δρόμο του αντιστεκόμενος στον πόλεμο του διεθνούς ιμπεριαλισμού.
ΗΠΑ και ΕΕ – ΚΑΤΩ τα ΧΕΡΙΑ από τη Βενεζουέλα
Το πραξικόπημα δε θα περάσει
Είμαστε όλοι Βενεζουέλα!

Υφυπουργός… Ελληνικού με «λάτσεια» προϋπηρεσία

Έχουμε ήδη περιγράψει πως η κυβέρνηση της ΝΔ έχει και… επιχειρηματικό σκέλος, αφού την στελεχώνουν και οι γνωστοί ως άνθρωποι της «αγοράς».   Φαίνεται, μάλιστα, πως η Νέα Δημοκρατία έχει τοποθετήσει και τους κατάλληλους υπουργούς στις κατάλληλες θέσεις. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτό του κυρίου Δημήτρη Οικονόμου, του νέου υφυπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας, αρμόδιου για θέματα Χωροταξίας και Αστικού Περιβάλλοντος.  Ο Κυριάκος Μητσοτάκης προφανώς και γνώριζε ότι ο Δ. Οικονόμου ήταν στέλεχος Lamda Development, άρα έχει άμεση εμπλοκή με την προώθηση του ξεπουλήματος στο Ελληνικό. Το είπε, άλλωστε, και ο ίδιος υφυπουργούς σε δήλωση του:  «Η συνεργασία μου με τη ΛΑΜΔΑ ήταν γνωστή από την αρχή σ’ όλους τους εμπλεκόμενους με το έργο. Αφορούσε αποκλειστικά συμβουλευτικές υπηρεσίες για την αυστηρή τήρηση της πολεοδομικής νομοθεσίας στις υπό έγκριση πολεοδομικές μελέτες του Ελληνικού)». Πρόσθεσε, δε, και το εξής:  «Οσον με αφορά, πέραν του αυτονόητου ότι η επαγγελματική μου δραστηριότητα διακόπηκε μόλις ανέλαβα τα καθήκοντά μου ως υφυπουργού, θα πολιτευθώ με βάση τις υποχρεώσεις που απορρέουν από το ρόλο αυτό, με διαφάνεια, υπευθυνότητα και αντικειμενικότητα, και αναζήτηση συναινέσεων που ιδιαίτερα στο αντικείμενο μου είναι εφικτές και έχουν λειτουργήσει και στο πρόσφατο παρελθόν».

Στην περίπτωση του κυρίου Δημ. Οικονόμου έχουμε πάλι μια εκδοχή του νόμιμου άρα και ηθικού, λες και δεν γνωρίζει όλη η χώρα και τι εκπροσωπεί η Lamda Development σε σχέση με το Ελληνικό, αλλά και ποια είναι η πρόθεση της Νέας Δημοκρατίας. Και μέσα σε όλα αυτά και ο ΣΥΡΙΖΑ που θυμάται το παρελθόν του κι έχει αρχίσει πάλι τον… αγώνα για το Ελληνικό: «Επιβεβαιώνονται οι παρασκηνιακές συνεννοήσεις της Lamda Development με τη ΝΔ και οι εσκεμμένες καθυστερήσεις από την πλευρά της εταιρείας για το έργο του Ελληνικού, με στόχο την τροποποίηση της σύμβασης σε βάρος των συμφερόντων του ελληνικού δημοσίου». Ο ΣΥΡΙΖΑ! Ο ΣΥΡΙΖΑ που από τα… παλικαρίσια «δεν πωλείται» έφτασε – ως κυβέρνηση – στα περί «εμβληματικής επένδυσης» του Ελληνικού! Το θέμα του ξεπουλήματος του Ελληνικού είναι, άλλωστε, μια από τις «εμβληματικές» «κωλοτούμπες» του ΣΥΡΙΖΑ. 

Επί της ουσίας: Προφανώς και υπάρχει ζήτημα που ένας υφυπουργός… Ελληνικού έχει «λάτσεια» προϋπηρεσία. Για την κυβέρνηση (και την εταιρεία), πάντως,  είναι μια καλή επιλογή. Ποιος θα γνώριζα καλύτερα το θέμα εάν όχι περιπτώσεις όπως ο κ. Οικονόμου…;  Να προχωράνε οι «δουλειές» κι όλα τα άλλα βρίσκονται… 

Μάθε παιδί μου γράμματα και… τι θέλουν οι ΗΠΑ

Όπως προανήγγειλε και ο κ. Τραμπ έτσι και έγινε: “Αυτό το καλοκαίρι θα ξεκινήσουμε το Πρόγραμμα Ανταλλαγής Μελλοντικών Ηγετών (FLEX) με την Ελλάδα για να αναπτύξουμε την επόμενη γενιά ηγετών που θα διατηρήσουν και θα ενισχύσουν την ισχυρή μας εταιρική σχέση”.

Χωρίς να χαθεί ούτε μέρα συνεχίζεται και επιταχύνεται, επί κυβέρνησης ΝΔ, η υλοποίηση των αποφάσεων του περιλάλητου «Στρατηγικού Διαλόγου» μεταξύ Ελλάδας και ΗΠΑ. Διαδικασία που εγκαινιάστηκε το Δεκέμβρη στην Ουάσιγκτον επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και αφορά στο βάθεμα της εμπλοκής στα ιμπεριαλιστικά σχέδια των ΗΠΑ σε μια σειρά από πεδία, μεταξύ των οποίων και η Εκπαίδευση, αναδεικνύοντας ξανά και ξανά ότι η κυβέρνηση του Κυρ. Μητσοτάκη έρχεται να οικοδομήσει πάνω σε ό,τι - επικίνδυνο και αντιλαϊκό - ξεκίνησε να χτίζει αυτή του Αλ. Τσίπρα.

Θυμίζουμε, εδώ, στο κοινό ανακοινωθέν που εκδόθηκε μετά την ολοκλήρωση του πρώτου «Στρατηγικού Διαλόγου» το Δεκέμβρη στην Ουάσιγκτον, με επικεφαλής των αντιπροσωπειών των δύο πλευρών τους υπουργούς Εξωτερικών των 2 χωρών (Μ. Πομπέο και Γ. Κατρούγκαλο) αναπτύσσονταν συνολικά έξι θεματικές ενότητες: «Περιφερειακή Συνεργασία, Αμυνα και Ασφάλεια, Κράτος Δικαίου και Αντιτρομοκρατία, Εμπόριο και Επενδύσεις, Ενεργειακή Συνεργασία και Επαφές των Πολιτών».

Για, δε, τις τελευταίες το ανακοινωθέν έγραφε: «Οι δύο πλευρές αναγνώρισαν τους ισχυρούς δεσμούς που συνδέουν τους δύο λαούς, καθώς και τον ζωτικό ρόλο που αυτές οι σχέσεις διαδραματίζουν για την ενίσχυση της διμερούς σχέσης. Ειδικότερα, οι δύο κυβερνήσεις συζήτησαν τρόπους για την αύξηση της συνεργασίας μεταξύ μουσείων, προγραμμάτων ανταλλαγής φοιτητών και προγραμμάτων αγγλικής γλώσσας και χαιρέτισαν την έναρξη του προγράμματος ανταλλαγής FLEX το καλοκαίρι του 2019.

Συγκεκριμένα, το πρώτο γκρουπ 9 Ελλήνων μαθητών που έχουν ενταχθεί στο αμερικανικό πρόγραμμα FLEX («Future Leaders Exchange Program», «Πρόγραμμα Ανταλλαγών Μελλοντικών Ηγετών») ετοιμάζεται να αναχωρήσει για τις ΗΠΑ, προκειμένου να φοιτήσουν για ένα χρόνο σε αμερικανικά γυμνάσια και λύκεια. Πριν από την αναχώρησή τους, μάλιστα, κλήθηκαν στην πρεσβεία για τις τελευταίες συνεννοήσεις.

Επισήμως, το πρόγραμμα FLEX, ειδικά το υποπρόγραμμα που απευθύνεται σε μαθητές της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης από Ευρώπη και Ευρασία, τους παρέχει υποτροφίες να περάσουν ένα χρόνο σε σχολεία στις ΗΠΑ. Κάθε μαθητής ζει με μια αμερικανική οικογένεια για ένα ακαδημαϊκό έτος, ώστε «να μάθει για τις αμερικανικές αξίες, να παρακολουθήσει ένα αμερικανικό σχολείο και να διδάξει στους Αμερικανούς για τη χώρα του».

Επιστρέφουν... «γαλβανισμένοι» από τις αμερικανικές «αξίες»

Όπως αναφέρεται παρακάτω στο σχετικό ενημερωτικό του FLEX: «Οι συμμετέχοντες επιστρέφουν στο σπίτι γαλβανισμένοι και εμπνευσμένοι («galvanized and inspired»), για να μοιραστούν τις νέες εμπειρίες τους και να επηρεάσουν θετικά τις πατρίδες τους και τις κοινότητές τους».

«Οι συμμετέχοντες επιστρέφουν στο σπίτι
γαλβανισμένοι και εμπνευσμένοι για να επηρεάσουν
 θετικά τις πατρίδες τους»,
λέγεται στην περιγραφή του προγράμματος

Παραπέρα: «Αυτοί οι απόφοιτοι εντάσσονται σε ένα ισχυρό διεθνές δίκτυο, το οποίο υποστηρίζεται από το πρόγραμμα Alumni FLEX, το οποίο προσφέρει υποστήριξη μέσω επιχορηγήσεων και επαγγελματικής ανάπτυξης («grants and professional development»). Σήμερα, οι απόφοιτοι FLEX εργάζονται σε όλους τους τομείς, συμπεριλαμβανομένων των κυβερνήσεων, των επιχειρήσεων, των ΜΚΟ, της εκπαίδευσης και της δημοσιογραφίας», με δυο λόγια σε όλα τα κρίσιμα πόστα.

Από την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, το πρόγραμμα Future Leaders Exchange (FLEX) συνεχίζει να διαδραματίζει κρίσιμο ρόλο στην "παροχή" της νεολαίας από την Ευρώπη και την Ευρασία της ευκαιρίας να ζήσει και να σπουδάσει στις Ηνωμένες Πολιτείες. Δημιουργήθηκε από τον πρώην Γερουσιαστή Μπιλ Μπράντλεϊ ως τρόπο εξασφάλισης μακροχρόνιας ειρήνης και αμοιβαίας κατανόησης μεταξύ των ΗΠΑ και της Ευρώπης και της Ευρασίας, οι φοιτητές FLEX μαθαίνουν για δημοκρατία από πρώτο χέρι, βιώνοντας το ως φοιτητές ανταλλαγής. "Πράγματι", όπως δήλωσε ο πρώην Γερουσιαστής Μπράντλεϊ, "ποιος καλύτερος τρόπος να διδάξετε αυτές τις συνήθειες από πρώτο χέρι από το να φέρετε δεκάδες χιλιάδες νέους από την Ευρώπη και την Ευρασία στην Αμερική όπου θα μάθουν για τα προνόμια και τις ευκαιρίες που έρχονται με τη ζωή σε μια δημοκρατία με οικονομία ελεύθερης αγοράς. " Η FLEX ιδρύθηκε το 1992 και - όπως λένε οι ίδιοι οι υπεύθυνοι του προγράμματος - από το 1993 παρείχε τέτοιες υποτροφίες σε περισσότερους από 27.000 μαθητές δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης από την Αρμενία, το Αζερμπαϊτζάν, τη Λευκορωσία, την Τσεχία, την Εσθονία, τη Γεωργία, την Ελλάδα, την Ουγγαρία, το Καζακστάν, την Κιργιζία, τη Λετονία, τη Λιθουανία, τη Μολδαβία, τη Ρωσία, τη Σερβία, τη Σλοβακία, το Τατζικιστάν, το Τουρκμενιστάν, την Ουκρανία και το Ουζμπεκιστάν. Δηλαδή, στοχευμένα σε χώρες ενταγμένες προηγούμενα στο σοσιαλιστικό στρατόπεδο, ή με ισχυρό αντιιμπεριαλιστικό λαϊκό αίσθημα.

Άλλωστε, το FLEX έχει «σπόνσορα» το ίδιο το αμερικανικό ΥΠΕΞ και ειδικότερα το Γραφείο για τις Εκπαιδευτικές και Πολιτιστικές Υποθέσεις, όπως λέγεται, με στόχο την οικοδόμηση «φιλικών και ειρηνικών σχέσεων μέσα από διεθνείς ανταλλαγές».

Παραπέρα, το όλο πρόγραμμα έχει διαχειριστή την οργάνωση «American Councils» («Αμερικανικά Συμβούλια για τη Διεθνή Εκπαίδευση»). Η δράση τους απλώνεται σε 90 χώρες, από τα προγράμματά τους έχουν περάσει πάνω από 94.000 σπουδαστές διεθνώς, ενώ σήμερα υπολογίζεται ότι, στο πλαίσιο του FLEX, έχουν πάνω από 1.700 ξένους σπουδαστές σε γυμνάσια, κολέγια και πανεπιστήμια, απλωμένους και στις 50 Πολιτείες των ΗΠΑ.

Έτσι χτίζονται τα δίκτυα. Με σχέδιο, με πιστώσεις, οργάνωση και στόχους. Οι μάχες κερδίζονται πριν δοθούν. Ειδικά αυτή της επιρροής. Ειδικότερα στα νέα παιδιά που δεν έχουν κατασταλάξει ακόμη και αγωνιούν για το μέλλον τους. Ευτυχώς που οι "κομμουνιστές", όπως ο κ. Κατρούγκαλος και η κυβέρνηση που ανήκε, και νομιμοποίησε αυτά τα σχέδια και τα έδωσε σάρκα και οστά. Στον κ. Μητσοτάκη το μόνο που μένει είναι να τα επεκτείνει…

Επιμέλεια-σχόλιο: Νίκος Πυλιώτης

ΠΗΓΗ: Ριζοσπάστης, Medium, American Councils, ASSE

Ο Λαγός έγινε λαγός μαζί με άλλους λαγούς…

       

13-07-2019

Ο Λαγός σαν άκουσε μια ντουφεκιά έγινε λαγός μαζί με άλλους λαγούς. Άλλωστε τι να κάτσει να κάνει στο χοιροστάσιο, αφού αυτό δεν κατάφερε να μπει στη Βουλή. Άλλωστε αυτός είναι ένας απλός λαγός. Τζάμπα τα μαγειρέματα του αρχηγού του που έκοψε όλους όσους το όνομά τους προηγούνταν του δικού του προκειμένου να τον εκλέξει σίγουρα στην Ευρωβουλή. Άφησε ο Λαγός τον αρχηγό του, που διέλυσε το χοιροστάσιο για χάρη του, και την κοπάνησε. Φασίστες, παλιοτόμαρα, μαχαιροβγάλτες, ξετσίπωτοι, χαμένα κορμιά, νταβατζήδες, δολοφόνοι που παρίσταναν τους πατριώτες. Ένας πατριωτισμός που αρχίζει και τελειώνει στην ικανοποίηση των προσωπικών τους αναγκών και φιλοδοξιών, των προσωπικών τους βρωμιών κι όμως βρέθηκαν χιλιάδες γομάρια να λερώσουν τα χέρια τους ρίχνοντας το ψηφοδέλτιο αυτών των αληταράδων που στην πρώτη στροφή εκτροχίασαν το φασιστικό τους τρένο.

Νάβις

Ο ενιαίος Δήμος Κέρκυρας διασπάστηκε... Τα προβλήματα παραμένουν και μεγαλώνουν…

                Στην έκτακτη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου που αφορούσε την έγκριση των Μεταβατικών Οργανισμών Εσωτερικής Υπηρεσίας των τριών νέων Δήμων της Κέρκυρας αλλά και την κατανομή του προσωπικού, αναδείχτηκαν για μία ακόμη φορά οι μεγάλες πολιτικές ευθύνες των δημοτικών αρχών αλλά και των κυβερνήσεων για την κατάσταση στην οποία βρίσκονται οι εργαζόμενοι και οι υπηρεσίες των Δήμων.

            Επίσης, αναδείχτηκε το πόσο εξαπάτησαν τον κερκυραϊκό λαό οι 3 νέοι Δήμαρχοι, που ενώ προεκλογικά επιδίδονταν σε εξαγγελίες και διαφήμιζαν ότι έχουν λύση για όλα, τώρα δεν μπορούν να κάνουν τίποτα... Έχουν καθήκον να καταθέσουν τις προτάσεις που διακήρυτταν πριν τις εκλογές και που όπως έλεγαν θα επιλύσουν τα ζητήματα αυτά. Τις προτάσεις αυτές θα πρέπει να δεσμευτεί να τις υλοποιήσει η σημερινή δημοτική αρχή.

             Εμείς θεωρούμε ότι, οι  3 νέοι Δήμαρχοι  αντί  να ερίζουν για το μοίρασμα της μιζέριας του ενιαίου Δήμου, έχουν καθήκον να διεκδικήσουν  από  τώρα  τους  απαιτούμενους οικονομικούς πόρους,  τα  μέσα αλλά και νέο μόνιμο προσωπικό για να λειτουργήσουν  οι υπηρεσίες τους.

            Στο Δημοτικό Συμβούλιο, από τη μεριά της "Λαϊκής Συσπείρωσης", επισημάνθηκε η μεγάλη έλλειψη προσωπικού που υπάρχει. Σύμφωνα με τα οργανογράμματα υπάρχουν ακόμη 462 κενές οργανικές θέσεις εκ των οποίων μόνο οι 182 θα καλυφθούν από την πολυαναμενόμενη προκήρυξη 3Κ. Είναι ξεκάθαρο ότι το προσωπικό όσο παραμένει σε αυτόν τον χαμηλό αριθμό είτε σε έναν Δήμο δουλεύει είτε μοιραστεί σε τρεις το αποτέλεσμα είναι το ίδιο, οι ελλείψεις παραμένουν.   

            Αυτές τις μέρες κορυφώνεται η εύλογη ανησυχία των (533) εργαζομένων του ενιαίου (…ακόμα) Δήμου Κέρκυρας που βλέπουν ότι κινδυνεύουν να μετακινηθούν σε Βορρά ή Νότο επωμιζόμενοι οι ίδιοι έξοδα και χρόνο, εξ’ αιτίας των προγραμματισμών σε προσωπικό που η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ άφησε στον αέρα.

            Τα κενά σε προσωπικό, οι ελαστικές σχέσεις εργασίες, η κινητικότητα, οι υποχρεωτικές μετακινήσεις, η αξιολόγηση του προσωπικού έχουν τη σφραγίδα της μνημονιακής και Ευρωενωσιακής εποπτείας στην οποία συμφωνούν βέβαια και οι ελληνικές κυβερνήσεις. Στόχο έχουν την  προσαρμογή της Τοπικής Διοίκησης στις ανάγκες της καπιταλιστικής ανάπτυξης, προς όφελος των κερδών των  επιχειρηματικών ομίλων και σε βάρος των εργαζομένων στους δήμους, αλλά και κατ’ επέκταση σε βάρος των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων.

            Καλούμε τους εργαζόμενους των Δήμων της Κέρκυρας να μην εφησυχάσουν. Με το Σωματείο τους να διεκδικήσουν την μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων και την άμεση πρόσληψη μόνιμου προσωπικού σε κλάδους και σε ειδικότητες που υπολείπονται στις υπηρεσίες.

            Καλούμε τον Κερκυραϊκό λαό να διεκδικήσει την πλήρη στελέχωση των δημοτικών υπηρεσιών με στόχο την κάλυψη των λαϊκών αναγκών του.

            Η "Λαϊκή Συσπείρωση" με τους εκλεγμένους της μέσα από τα νέα Δημοτικά Συμβούλια των τριών Δήμων της Κέρκυρας, αλλά και με το λαϊκό κίνημα θα πρωτοστατήσει για λύσεις σε όφελος του λαού και των εργαζομένων.

            Θα σταθεί δυναμικά απέναντι σε πολιτικές που υποβαθμίζουν, εμπορευματοποιούν ή ιδιωτικοποιούν Δημοτικές υπηρεσίες και δομές σε όφελος των συμφερόντων επιχειρηματικών ομίλων.