Η αλληλεγγύη των αφεντικών και η αλληλεγγύη μας

Οι συγκλονιστικές αποκαλύψεις του νεαρού μαθητευόμενου μάγειρα στην Κέρκυρα, για το βασανισμό που υπέστη σε εστιατόριο ιδιοκτησίας του γνωστού σεφ Ettore Botrini (Εκτρωμα Βοθρίνι) μπορεί να έχουν αφήσει άφωνο το πανελλήνιο, εκείνοι όμως που βρήκαν γρήγορα τη μιλιά τους περνώντας άμεσα στην αντεπίθεση, είναι ο ίδιος ο ιδιοκτήτης καθώς και εκλεκτοί του συνάδελφοι τηλεμάγειρες και διάσημοι σεφ, προσπαθώντας όχι μόνο να βγουν από πάνω, αλλά και να στείλουν σαφές μήνυμα πως θα διασύρουν και θα εκδικηθούν οποιονδήποτε τολμήσει να μιμηθεί το παράδειγμα του νεαρού που βρήκε το θάρρος να προχωρήσει στην καταγγελία.

Η αρχή λοιπόν έγινε ήδη από χθες το βράδυ, με τον ίδιο το Botrini να πιάνει τηλεοπτικό στασίδι (άραγε το θύμα το αναζήτησε κάποιο μεγάλο μέσο για να κάνει δηλώσεις;), για να παρουσιάσει το συμβάν ως μια μεγάλη παρεξήγηση, αν όχι και συκοφαντία. Ισχυρίστηκε λοιπόν ότι στις κουζίνες και εντάσεις υπάρχουν (“Γαμώ την Παναγία σου κωλόπαιδο”)

και ατυχήματα γίνονται (όπως το να αυτοπεριλούζεσαι με καυτό λάδι ή να πατάς καυτή σπάτουλα πάνω στο δέρμα σου επανειλημμένα), αλλά “Μπροστά σε εμένα δεν έχει γίνει κάτι τέτοιο, όταν είμαι εγώ είναι όλοι Παναγίες”. Στην πραγματικότητα βέβαια, όπως προκύπτει από την καταγγελία του νεαρού η κακοποίηση ήταν εις γνώσιν της εργοδοσίας και σε κάθε περίπτωση ένας ιδιοκτήτης που αγνοεί μια τέτοια συμπεριφορά θα έσπευδε να πάρει το μέρος του θύματος κι όχι να σπεύσει να το διαψεύσει από την πρώτη στιγμή.

Εκείνο όμως που προκαλεί ακόμα πιο αλγεινή εντύπωση δεν είναι ένα αφεντικό που προσπαθεί να υπερασπιστεί τον εαυτό του και την επιχείρησή του, σε ένα θέμα που έχει ήδη πάρει τη νομική οδό. Αλλά το “τσιμεντάρισμα” των ομοίων του τηλεαστέρων γύρω από τη γραμμή ότι το θύμα είναι περίπου βουτυρομπεμπές που δεν κάνει για τη δουλειά και έριξε λάσπη στο αφεντικό του για να καλύψει τη δική του αδυναμία.

Πολύ χαρακτηριστική είναι η ανάρτηση του σεφ Ηλία Σκουλά, γνωστού κυρίως μέσα από την εκπομπή “Νηστικό αρκούδι”, όπου ουσιαστικά συνέκρινε τον νεαρό καταγγέλλοντα με τον … Γκέμπελς, γράφοντας:

Η ανεπάρκεια και η ανικανότητα πρέπει επιμελώς να κρυφτούν κατά το θεώρημα Γκεστάλτ…

Ο μικρός αδύναμος μαγειράκος που έπεσε θύμα βίας στο εστιατόριο του φοβερού, τρομερού και διάσημου σεφ Έκτορα Μποτρίνι που στις εκπομπές του παριστάνει τον κακό και τον τύραννο…

Ο Γκέμπελς είπε.. «Ένα ψέμμα όταν το πει μονάχα ένας, παραμένει ψέμμα…όταν το αναπαραγάγουν χιλιάδες γίνεται αλήθεια»

Μας ήταν αδύνατον να εντοπίσουμε αν ο Γκέμπελς έχει πει τη συγκεκριμένη ρήση, και πιθανόν να την μπέρδεψε με εκείνη που έλεγε ότι όσο μεγαλύτερο είναι ένα ψέμα, τόσο πιο πιστευτό γίνεται. Εκείνος πάντως που έσπευσε να την αναπαραγάγει αυτούσια είναι ο ίδιος ο Botrini, που έκανε ανάρτηση στο Ίνσταγκραμ με τον ίδιο περιβαλλόμενο από νεαρούς χαμογελαστούς μαθητευόμενους, στέλνοντας το μήνυμα ότι “είμαστε μια μεγάλη οικογένεια και μας διαβάλουν”.

Ας γυρίσουμε όμως στην ανάρτηση του Σκουλά και τον υπέροχο διάλογο που ακολούθησε στα σχόλια. Ο σεφ, προς επίρρωση των ισχυρισμών του περί γκεμπελισμού, επικαλέστηκε προσωπικά παραδείγματα “αχάριστων” μαθητευόμενων, που ήθελαν να καπνίζουν στην κουζίνα, ήταν τεμπέληδες και αυτοτραματίστηκαν(!), περιστατικά των οποίων η ακρίβεια αφενός είναι αδύνατον να ελεγχθεί, αφετέρου κι αν ισχύουν είναι παντελώς άσχετα με την πολύ συγκεκριμένη, επώνυμη, ιατροδικαστικά επιβεβαιωμένη καταγγελία του νεαρού στην Κέρκυρα.

Εκεί όμως που δίνεται πραγματικό ρεσιτάλ είναι στους σχολιαστές, ανάμεσά τους λιγότερο και περισσότερο ηχηρά ονόματα άλλων σεφ, με τις περισσότερες απαντήσεις τους να κυμαίνονται σε τόνο “δώσε πόνο αρχηγέ”. Το βραβείο εθελοδουλείας λαμβάνει μάγειρας που παρουσιάζει τους τραυματισμούς, τα κομμένα δάχτυλα και τη συμπεριφορά του σεφ προς εκείνον “σαν σκουπίδι” (sic) ως τρόπο με τον οποίο “έγινε καλύτερος” (sic). Άλλοι άριστοι της κουζίνας και όχι μόνο, εξανίστανται ότι “η κουζίνα δεν είναι παιδική χαρά” ή προτρέπουν το θύμα να πάει σε κάνα καράβι στον Ινδικό σε κουζίνα 30 μέτρα κάτω από τη θάλασσα.

Τη μεγαλύτερη απογοήτευση προκαλεί η παρέμβαση του Ηλία Μαμαλάκη, που καλλιεργεί επί χρόνια ένα ιδιαίτερα συμπαθητικό προφίλ, ενώ για κάποιο διάστημα τουλάχιστον, παρουσίαζε και εκπομπές στο “Κόκκινο”, το ραδιόφωνο του ΣΥΡΙΖΑ:

Πόσο δίκαιο έχεις
Οι εκτός κουζίνας θα ουρλιάζουν
Βρήκαν θεμα τα κανάλια για τον Αύγουστο
Ποιος είπε ότι η κουζίνα έχει ωράριο
Ποιος είπε ότι εκεί τα λάθη συγχωρούνται
Ποιος είπε ότι δεν θα καείς στις φωτιές
Ποιος είπε ότι δεν θα πάθεις φλεβιτη
Ποιος είπε ότι ο Μαγειρας είναι εργάτης
Ο Μαγειρας είναι ένα παθος είναι ο ίδιος φωτιά είναι ο ίδια το φαγητο μου
Αν δεν έχεις τα προσόντα και κυρία την αγάπη και το παθος γίνε λογιστής γίνε δικηγόρος ή φαρμακοποιός
Ο Μαγειρας πρώτα δουλευει για την καυλα του του και μετά για το κοινό του
Η συγκεκριμένη περίπτωση είναι προβοκάτσιας και κακοφορμισμένο δακτυλο

Ο μάγειρας λοιπόν δεν πρέπει να έχει ωράριο, αλλά να καταπίνει φωτιές, ίσως και σπαθιά, να πάθει φλεβίτη, να δουλεύει από χόμπι, αλλιώς στην τελική μπορεί να ασχοληθεί με κάτι ξεκούραστο και χαλαρό, όπως τη δικηγορία, τη λογιστική ή τη φαρμακευτική.

Ο μαθητευόμενος μάγειρας προχώρησε σε μια γενναία κίνηση, όσο αυτονόητη και αν θα έμοιαζε υπό φυσιολογικές συνθήκες, έχοντας στο πλευρό του το Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Κέρκυρας. 

Γιατί η αλληλεγγύη των εργατών είναι το μόνο όπλο που έχουν απέναντι στην αλληλεγγύη των αφεντικών, η οποία είναι πάντα δεδομένη κι αρραγής, σε αντίθεση με την πρώτη.

 Μέχρι πότε όμως;

Κατιούσα

Θ. Παφίλης: Δημιουργούν ένα κράτος πιο αποτελεσματικό στην υλοποίηση της βάρβαρης πολιτικής

 (VIDEO)

Στους πραγματικούς στόχους που κρύβονται πίσω από τις πομπώδεις διακηρύξεις περί «αποτελεσματικού», «επιτελικού», «φιλικού» κλπ. κράτους αναφέρθηκε ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΚΚΕ, Θανάσης Παφίλης, κατά την ομιλία του στην Ολομέλεια της Βουλής σχετικά με το νομοσχέδιο για το «επιτελικό κράτος».

Υπογράμμισε πως με αυτές τις αλλαγές θέλουν να κάνουν πιο αποτελεσματικό και πιο συγκεντρωτικό το κράτος για την εφαρμογή όλης αυτής της βάρβαρης πολιτικής που θεσμοθετήθηκε με τα τρία μνημόνια.


Πρόσθεσε πως επιδίωξη του νομοσχεδίου είναι η δημιουργία ενός σκληρού πυρήνα κρατικών υπαλλήλων, οι οποίοι θα υλοποιούν αυτή την πολιτική, ανεξάρτητα από την κυβερνητική εναλλαγή και την πίεση του λαϊκού παράγοντα. Όπως είπε, θα λειτουργούν ως «πολιτικοί γιάπις», δηλαδή θα πιστεύουν σε αυτό το βάρβαρο σύστημα.

Ο Θ. Παφίλης ξεκαθάρισε πως τα περί «φιλικού στον πολίτη» κράτους είναι παραμύθια, καθώς το αστικό κράτος είναι η κυριαρχία της αστικής τάξης. 
Επομένως, είτε εφαρμοστεί το «βρετανικό» μοντέλο είτε το «γαλλικό» είτε το «γερμανικό», το κράτος θα υπηρετεί τα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου και θα χτυπάει τους εργαζόμενους.

Στην αρχή της ομιλίας του, ο βουλευτής του ΚΚΕ αναφέρθηκε στα 74 χρόνια από τη ρίψη των ατομικών βομβών στη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι, υπογραμμίζοντας πως πρόκειται για την επέτειο ενός από τα πιο στυγερά εγκλήματα που διέπραξαν αυτοί που η ΝΔ, ο ΣΥΡΙΖΑ και τα άλλα αστικά κόμματα έχουν ως «στρατηγικούς συμμάχους» τους.

902gr 

Πρακτική άσκηση στην εκμετάλλευση

Οι πρόσφατες καταγγελίες του 19χρονου σπουδαστή για την εργοδοτική βία που αντιμετώπισε κατά την πρακτική του άσκηση σε γνωστό εστιατόριο της Κέρκυρας φέρνουν για μια ακόμα φορά στο προσκήνιο τις συνθήκες σύγχρονου μεσαίωνα που αντιμετωπίζουν νέοι εργαζόμενοι - «πρακτικάριοι» που δουλεύουν την περίοδο αυτή σε ξενοδοχειακές και επισιτιστικές επιχειρήσεις σε όλη τη χώρα.
Οπως αναδεικνύεται από την καταγγελία του ίδιου του σπουδαστή, οι άγριες επιθέσεις που δέχθηκε από προϊσταμένους, με σωματική βία αλλά και συνεχείς ύβρεις, προσβολές και απειλές, δεν ήρθαν «από το πουθενά»: Ηταν το «συμπλήρωμα» των συνολικότερων άθλιων συνθηκών εργασίας, των εξοντωτικών ωραρίων και της ασταμάτητης δουλειάς που αντιμετώπιζαν ο ίδιος και οι συνάδελφοί του.

***

Τα «ρεκόρ» κερδών των μεγαλοεργοδοτών στον Επισιτισμό και τον Τουρισμό πατούν πάνω στο τσάκισμα των δικαιωμάτων συνολικά των εργαζομένων του κλάδου. Η πραγματικότητα αυτή παίρνει ακόμα πιο αποκρουστικά, ακόμα και κτηνώδη χαρακτηριστικά, στην περίπτωση των νέων εργαζομένων που δουλεύουν κάτω από το καθεστώς της μαθητείας και της πρακτικής άσκησης και αντιμετωπίζονται από την εργοδοσία ως φτηνό και «αναλώσιμο υλικό»...
Χιλιάδες σπουδαστές αλλά και απόφοιτοι δημόσιων ή ιδιωτικών σχολών κατάρτισης αντιμετωπίζουν άθλιες συνθήκες δουλειάς, εντατικοποίηση, καψώνια, απειλές και τρομοκρατία για να κρατούν το κεφάλι σκυφτό. Μπροστά στις σοκαριστικές πρόσφατες καταγγελίες, τις οποίες κάποιοι θα σπεύσουν να αποδώσουν σε ένα μεμονωμένο και ακραίο περιστατικό, μια αναδρομή σε προηγούμενες σεζόν αρκεί για να υπενθυμίσει ότι οι ξυλοδαρμοί σε βάρος νέων εργαζομένων και άλλες αχαρακτήριστες συμπεριφορές με... πρωταγωνιστές εργοδότες του κλάδου μόνο... «πρωτάκουστοι» δεν είναι.
Σε κάθε περίπτωση, αυτό που δεν αποτελεί «μεμονωμένο περιστατικό» αλλά πραγματικότητα που επιδεινώνεται χρόνο με το χρόνο είναι οι συνθήκες γαλέρας που συνεπάγεται η πρακτική άσκηση, με την εργοδοσία να αποθρασύνεται πατώντας πάνω στο άθλιο πλαίσιο που της έχουν διασφαλίσει όλες οι κυβερνήσεις του κεφαλαίου.
Οι «πρακτικάριοι» δουλεύουν με μισθούς - ψίχουλα και εξοντωτικούς ρυθμούς από την αρχή μέχρι το τέλος της σεζόν, με βάρδιες που καταπατούν το 8ωρο. Τα 12ωρα γίνονται καθημερινότητα, χωρίς διαλείμματα και μέρες ανάπαυσης. Συχνά τους ανατίθενται καθήκοντα και ευθύνες άσχετα με το αντικείμενο των σπουδών τους. Στο έδαφος αυτό έχουν καταγραφεί λιποθυμίες από την εξάντληση και πλήθος εργατικών ατυχημάτων, μέχρι και ο περσινός θάνατος «πρακτικάριας» εργαζόμενης σε ξενοδοχείο των Χανίων. Οσο για τις συνθήκες στέγασης που τους επιφυλάσσουν οι επιχειρήσεις, αυτές περιλαμβάνουν στοίβαγμα σε ακατάλληλα καταλύματα, όπου δεν μπορούν ούτε να αναπαυθούν στοιχειωδώς από βάρδια σε βάρδια, ενώ ελλιπής είναι και η διατροφή που τους παρέχεται.

***

Πίσω από τα παχιά λόγια με τα οποία διαφημίζουν την πρακτική άσκηση κυβερνήσεις, εργοδότες και σχολάρχες, βρίσκεται η σκληρή εκμετάλλευση, βρίσκεται μια ανεξάντλητη δεξαμενή πάμφθηνου εργατικού δυναμικού για την εργοδοσία.
Παράλληλα, διδάσκει στους νέους εργαζόμενους το «μάθημα» της υποταγής στην εκμετάλλευση, του συμβιβασμού με τη δουλειά χωρίς δικαιώματα, του σκυψίματος του κεφαλιού στον εργοδότη και τους ανθρώπους του. «Είσαι άχρηστος», «δεν κάνεις για τίποτα», «δεν πρόκειται να βρεις πουθενά αλλού να εργαστείς», «θα σε κάνω να φύγεις από δω τρέχοντας και κλαίγοντας», «από μένα δε θα γλιτώσεις»: Οι παραπάνω απειλές, συνοδευόμενες από ακόμα περισσότερες ύβρεις, είναι μερικές μόνο από αυτές που καταγγέλλει ο σπουδαστής ότι αντιμετώπισε τους δύο περίπου μήνες που εργάστηκε στο εστιατόριο. Ανάλογες συμπεριφορές αντιμετωπίζουν καθημερινά εργαζόμενοι που κάνουν την πρακτική τους άσκηση σε δεκάδες επιχειρήσεις. Τα καψώνια, οι προσβολές και η τρομοκράτησή τους είναι μέρος της... «εκπαίδευσης» που λαμβάνουν, με την απειλή μάλιστα της αρνητικής βαθμολόγησής τους ή ακόμα και της απόλυσής τους από τους εργοδότες!
Στις άθλιες συνθήκες που αντιμετωπίζουν οι «πρακτικάριοι», στα «μαθήματα» υποταγής στην εκμετάλλευση και τον συμβιβασμό, απάντηση δίνουν η οργανωμένη και συλλογική διεκδίκηση, το ξεπέρασμα του φόβου, η ενεργή συμμετοχή στα συνδικάτα και η ενίσχυση των ταξικών δυνάμεων, οι πρωτοβουλίες σωματείων και Εργατικών Κέντρων ώστε η περίοδος της πρακτικής άσκησης και η τουριστική σεζόν για τους νέους εργαζόμενους να μετατρέπονται τελικά στην πράξη σε περίοδο που θα δυναμώσει το «μάθημα» της αλληλεγγύης ανάμεσα σε όλους τους εργαζόμενους, το «μάθημα» του συλλογικού αγώνα για τα δικαιώματά τους και την ικανοποίηση των αναγκών τους.

Ευ. Χ.

Αντιλαϊκό έτσι κι αλλιώς

Η αντιπαράθεση ανάμεσα στην κυβέρνηση, στον ΣΥΡΙΖΑ, στο ΚΙΝΑΛ και τα άλλα κόμματα, με αφορμή το νομοσχέδιο που ψηφίστηκε χτες, για το πόσο «επιτελικό», «συγκεντρωτικό» ή «αποκεντρωμένο» θα είναι το κράτος, γίνεται σε ένα γήπεδο ξένο προς τα λαϊκά συμφέροντα.
Η ΝΔ διαφημίζει τις αλλαγές που προωθεί στον κρατικό μηχανισμό, όχι για να αντιμετωπίσει τα οξυμένα λαϊκά προβλήματα, αλλά για να ενισχύσει δομές και λειτουργίες του που συνδέονται άμεσα με τις προτεραιότητες του κεφαλαίου.
Αυτό αποτυπώνεται στο νομοσχέδιο που ψηφίστηκε στη Βουλή. Ο «επιτελικός» χαρακτήρας του κράτους ενισχύεται σε τομείς όπως η διευκόλυνση των επενδύσεων, η παρακολούθηση και τήρηση των δημοσιονομικών στόχων και η εξωτερική πολιτική, πυλώνας της οποίας είναι η βαθύτερη εμπλοκή στα ιμπεριαλιστικά σχέδια και τους ανταγωνισμούς.
Ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά αυτό το τελευταίο, η συγκρότηση από την κυβέρνηση νέων δομών για την πολιτική «άμυνας και ασφάλειας» και η άμεση διασύνδεσή τους με αμερικανοΝΑΤΟικά «κανάλια» προδίδουν προετοιμασία για ενεργότερη συμμετοχή της χώρας σε βρώμικες αποστολές, ενώ οξύνονται επικίνδυνα οι αντιθέσεις στην περιοχή μας και ευρύτερα.
Η κριτική του ΣΥΡΙΖΑ στο κυβερνητικό νομοσχέδιο για την «αναδιάρθρωση» του κράτους φανερώνει την πραγματική τους σύγκλιση στα «ιερά και όσια» του κεφαλαίου.
Ο ΣΥΡΙΖΑ «ανησυχεί» ότι η νέα δομή του κρατικού μηχανισμού θα αποτύχει, ότι θα αυξηθεί το κόστος λειτουργίας του και ότι θα επιβαρυνθούν τα δημοσιονομικά. Οι ενστάσεις του αφορούν την αναδιανομή αρμοδιοτήτων στο εσωτερικό της ίδιας κυβέρνησης, τα πρόσωπα που θα στελεχώσουν τις δομές, και όχι το περιεχόμενο και τη λειτουργία τους, τα οποία άλλωστε καθορίζονται από κατευθύνσεις της ΕΕ και του ΟΟΣΑ, που και ο ίδιος υλοποίησε ως κυβέρνηση.
Καταγγέλλει την κυβέρνηση για «υπερσυγκεντρωτισμό» και κρύβει ότι το αστικό κράτος, είτε «αποκεντρωμένο» είτε «συγκεντρωτικό» (στοιχεία που άλλωστε συνυπάρχουν στην λειτουργία του), βρίσκεται στην υπηρεσία των βιομηχάνων, των εφοπλιστών, συνολικά του κεφαλαίου, και όχι βέβαια του λαού.
Αυτό το κράτος ο λαός το βρίσκει διαρκώς μπροστά του, είτε ως κατασταλτικό και φορομπηχτικό μηχανισμό, είτε ως θεματοφύλακα της πιο σκληρής αντεργατικής νομοθεσίας, είτε ως εισπράκτορα σε Υγεία - Πρόνοια, Παιδεία, είτε ως μηχανισμό ιδεολογικής χειραγώγησης και αναπαραγωγής της σαπίλας ενός συστήματος που κακοφόρμισε.
Το ίδιο αποτέλεσμα είχαν οι παρεμβάσεις και όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων στην «αναμόρφωση» του κρατικού μηχανισμού, είτε μιλάμε για την «επανίδρυση» του κράτους επί ΝΔ, είτε για τον «εκσυγχρονισμό» του επί ΠΑΣΟΚ. Κάθε φορά το κράτος γινόταν πιο αποτελεσματικό στην υπηρέτηση των συμφερόντων του κεφαλαίου, στην υλοποίηση της αντιλαϊκής πολιτικής, διασφαλίζοντας την απαρέγκλιτη συνέχειά της.
Αλλά και οι απανωτές «μεταρρυθμίσεις» στην Τοπική Διοίκηση, που παρουσιάστηκαν ως «αποκέντρωση» του κράτους η οποία θα το καθιστούσε τάχα «πιο αποτελεσματικό για το λαό», ενίσχυσαν το ρόλο Περιφερειών και δήμων στην εξυπηρέτηση των συμφερόντων μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων, ανοίγοντας νέα πεδία κερδοφορίας στο κεφάλαιο.
Ταυτόχρονα, η Τοπική Διοίκηση ανέλαβε ένα κομμάτι της φορομπηξίας στο λαό, αύξησε την ανταποδοτικότητα ακόμα και για τις πιο στοιχειώδεις υπηρεσίες προς τα λαϊκά στρώματα, έγινε μοχλός αντεργατικών ανατροπών (τοπικά σύμφωνα απασχόλησης, συμβασιούχοι κ.λπ.), μείωσε τη γραφειοκρατία στην εκτέλεση μεγάλων επιχειρηματικών «project», σε διάφορους τομείς (π.χ. σκουπίδια) από τους οποίους οι όμιλοι προσδοκούν κέρδη.
Η ουσία είναι επομένως ότι το αστικό κράτος, είτε «επιτελικό», είτε «αποκεντρωμένο», είτε «συγκεντρωτικό», σε όλη του την κλίμακα εχθρεύεται τις λαϊκές ανάγκες, γιατί εκφράζει και υπερασπίζεται την εξουσία των εκμεταλλευτών, περιφρουρεί την ιδιοκτησία και τα κέρδη τους.
Τα συμφέροντα των εργαζομένων, των λαϊκών στρωμάτων, της νεολαίας δεν χωράνε μέσα σ' αυτό το κράτος, ανεξάρτητα από το ποιος βρίσκεται στην κυβέρνηση - σοσιαλδημοκράτες, «νεοφιλελεύθεροι», «αριστεροί» και «δεξιοί». Από εδώ ακριβώς προβάλλει η αναγκαιότητα να απαλλαγεί οριστικά ο λαός από ένα τέτοιο κράτος. Να πάρει ο ίδιος στα χέρια του την εξουσία και με το δικό του κράτος να οργανώσει την οικονομία με κριτήριο την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών του.

Ρωσία: Σε ύψη ρεκόρ η νοσταλγία της Σοβιετικής Ένωσης και του Στάλιν

Από iraklis3

Σε μια ακόμη δημοσκόπηση, οι πολίτες της Ρωσίας δείχνουν να προτιμούν το Σοβιετικό Καθεστώς από την διακυβέρνηση Πούτιν. Πιστεύουν μάλιστα ότι μέχρι και την εποχή Μπρέζνιεφ, το καθεστώς “ήταν πολύ πιο κοντά στον κόσμο”, απ’ ό,τι συμβαίνει σήμερα με μια εξουσία την οποία χαρακτηρίζουν “γραφειοκρατική, διεφθαρμένη και εγκληματική”.
Οι Ρώσοι εδώ και χρόνια εκφράζουν θετική γνώμη για την πρώην Σοβιετική Ένωση, αλλά όπως αναφέρουν οι Moscow Times, η “σοβιετική” και η “σταλινική νοσταλγία” φτάνουν τους τελευταίους μήνες σε ύψη ρεκόρ.
Την ίδια ώρα η δημοτικότητα του Βλαντιμίρ Πούτιν δοκιμάζεται εν μέσω γενικευμένης φτώχειας και αναταραχής λόγω των επικείμενων αλλαγών στο καθεστώς των συντάξεων
Σύμφωνα με δημοσκόπηση της εταιρείας Levada που δημοσιεύθηκε σήμερα, τo 29% των Ρώσων θεωρεί ότι το καθεστώς της ΕΣΣΔ από τα μέσα της δεκαετίας του ΄70 έως τα τέλη της δεκαετίας του ΄80 ήταν “πιο κοντά στον κόσμο”, επιλέγοντας ανάμεσα σε διάφορες επιλογές απαντήσεων. Ένα 25% χαρακτηρίζει “ισχυρό και σθεναρό” το καθεστώς, ένα 22% “δίκαιο” κι ένα 20% “νόμιμο”. Όταν καλούνται να χαρακτηρίσουν το σημερινό καθεστώς, σε ποσοστό 41% οι Ρώσοι κάνουν χρήση των επιθέτων “εγκληματικό και διεφθαρμένο”, ένα 31% το θεωρεί “μακριά απ’ το λαό και ξένο” προς αυτόν, ενώ ένα 24% το χαρακτηρίζει “γραφειοκρατικό”.
Πηγή: hellasjournal.com / The Moscow Times

His masterchef’s voice – Φίλε, η ζωή δεν είναι ριάλιτι…

Σφυροδρέπανος

Η ζωή δεν είναι ριάλιτι-σόου -τα οποία δεν έχουν σχέση με την πραγματικότητα, αλλά τείνουν να την διαμορφώσουν κατ’ εικόνα και ομοίωσή τους.
Η ζωή δεν είναι στρατός, όπου τρως καψόνια, για να “στρώσεις χαρακτήρα” και υφίστασαι ως “στραβάδι” τις παλιοσειρές και κομπλεξικούς ανώτερους. Ούτε πολιορκία όπου πρέπει να αντέξεις χωρίς τροφή και δικαιώματα, καθηλωμένος σε δωδεκάωρες βάρδιες, και να βαφτίζεις “υγρό πυρ” το καυτό λάδι που σου ρίχνουν.
Κι αν θέλεις να δεις τη ζωή με τέτοιους όρους, έχουμε ήδη πόλεμο, που είναι ταξικός, και η μάχη μας περιμένει όλους, όσους δε σκύβουν το κεφάλι, για να πιάσει καλά η γκιλοτίνα. Εκεί θα δείξεις την αξία σου και τι μπορείς να πετύχεις, όχι για σένα ως άτομο, αλλά για την τάξη σου -και δεν εννοούμε τους συμμαθητές στο MasterChef.
Δες για αυτό το τελευταίο τι υπέροχο μάθημα ταξικής αλληλεγγύης προσφέρουν οι διάφοροι αρχι-σεφ στον Μποτρίνι, για να καλύψουν τις βρομιές της δικής τους κουζίνας, με το χρήμα ως μπαχαρικό.
Αν υπάρχει κάτι να μάθεις από αυτούς, δεν είναι πώς να το βουλώνεις και να υπομένεις αγόγγυστα διάφορες ταπεινώσεις, για να ωριμάσεις και να τις δεις σαν ωφέλιμη κοπριά, που βρωμάει μεν αλλά θα σε βοηθήσει να γίνεις μεγάλος. Να γίνεις κι εσύ κάποτε αφεντικός (Master) ή αρχηγός (σεφ), κάνοντας τα ίδια στους επόμενους.
Κι όπως λέει και το Σφάλμα:

Όταν λέω ότι τα μάστερ σεφ και οι τηλεοπτικές μαλακιες μας συνηθίζουν στην εργοδοτική τρομοκρατία είμαι συντηρητικός και κολλημένος.
Με τι τρόπο είναι ‘όλοι παναγίες’ στις κουζίνες σου, κύριε Μποτρίνι;
Αυτό που βλέπετε όλοι ‘κριτές’ να ξεφτιλίζουν τρεμαμενους μάγειρες στα πάνελ είναι κανιβαλισμός χειριστου είδους, συμβαίνει όντως στους χώρους δουλειάς, και διαπαιδαγωγεί τους νέους εργαζόμενους να δέχονται αντίστοιχη μεταχείριση σαν κάτι λογικό και θεμιτό για να ‘μάθουν’ και να ‘εξελιχθούν’, όπου εξέλιξη πρακτικά σημαίνει απλά η οικονομική δυνατότητα να καταφέρεις να φύγεις από τη μάνα σου και να κάνεις παιδιά κάποια στιγμή, που δεν θα έχεις χρόνο η όρεξη να τα βλέπεις.

Περαστικά μας

Ενας μήνας μετά...

Ακριβώς σαν σήμερα, πριν από έναν μήνα, ολοκληρωνόταν η προεκλογική περίοδος για τις βουλευτικές εκλογές της 7ης Ιούλη.

Ποιος δεν θυμάται την πόλωση και τις αλληλοκατηγορίες, την αντιπαράθεση και τα ψευτοδιλήμματα ανάμεσα στη ΝΔ και τον ΣΥΡΙΖΑ, για το ποιος είναι ικανότερος να κυβερνήσει;

Ποιος δεν θυμάται τον καβγά για το αν η ανάπτυξη θα είναι «βιώσιμη» ή «δίκαιη», για το αν θα υπάρξει «πολιτική αλλαγή» ή «οπισθοδρόμηση», αν θα υπερισχύσει η «πρόοδος» έναντι της «συντήρησης», αν τα άλλα κόμματα - «δορυφόροι» θα συνταχθούν μετεκλογικά με τον έναν ή τον άλλον πόλο;

Σήμερα, τέσσερις μόλις βδομάδες μετά τις εκλογές, οι υψηλοί τόνοι «πήγαν περίπατο» και οι κάλπικες διαχωριστικές γραμμές μπήκαν στο πατάρι...


Αμέσως μετά τις εκλογές, το κεφάλαιο και τα κόμματά του, με μοιρασμένους και εναλλασσόμενους ρόλους, δεν χάνουν ούτε λεπτό στην κλιμάκωση της αντιλαϊκής επίθεσης, κατοχυρώνοντας και διευρύνοντας τα μέτρα στήριξης των επιχειρηματικών ομίλων.

Αυτό επιβεβαιώνουν τα νομοσχέδια που έφερε στη Βουλή από τις πρώτες κιόλας μέρες η κυβέρνηση της ΝΔ, αλλά και ο σχεδιασμός της για τη συνέχεια.

Μάλιστα, το «έργο» της γίνεται ευκολότερο στο έδαφος της πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ, που «δικαίωσε» στη συνείδηση πλατιών λαϊκών στρωμάτων τις θυσίες δίχως τέλος για την καπιταλιστική ανάπτυξη, αλλά και την εμπλοκή στα βρώμικα αμερικανοΝΑΤΟικά σχέδια, που καθιστά τη χώρα και το λαό μαγνήτη μεγάλων κινδύνων.

Γι' αυτό σήμερα η ΝΔ δεν διστάζει να λέει φωναχτά και να προωθεί χωρίς καθυστέρηση τα πιο αντιδραστικά «θέλω» του κεφαλαίου, διασφαλίζοντας ταυτόχρονα τη «συνέχεια του κράτους» και στην ιμπεριαλιστική εμπλοκή, όπως δείχνει η ατζέντα των αρμόδιων υπουργείων από τις πρώτες κιόλας μέρες.

Ακόμα και οι προτεραιότητές της αφορούν «μεταρρυθμίσεις» που είχαν βαλτώσει επί ΣΥΡΙΖΑ ή «βελτιώσεις» υπέρ του κεφαλαίου σε αντιλαϊκούς νόμους που ψήφισε η προηγούμενη κυβέρνηση, όπως το φορολογικό, οι επενδυτικοί νόμοι, τα μέτρα διαχείρισης της φτώχειας, αλλά και το σφίξιμο της «πρέσας» σε βάρος του εργατικού - λαϊκού κινήματος.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, από την πλευρά του, είναι συνεπής στη δέσμευση που έδωσε αμέσως μετά τις εκλογές για «εποικοδομητική» και «προγραμματική» αντιπολίτευση, ασκώντας κριτική στα νομοσχέδια της κυβέρνησης αντίστοιχη με αυτήν που έκανε η ΝΔ στα δικά του, πολλά από τα οποία ψήφιζαν στο τέλος μαζί.

Ταυτόχρονα, με ένα στόμα, ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ, ΚΙΝΑΛ και λοιποί απορρίπτουν τις τροπολογίες που καταθέτει το ΚΚΕ στη Βουλή για την πραγματική ανακούφιση των λαϊκών στρωμάτων από τις περικοπές, τη φοροαφαίμαξη και τα άλλα αντιλαϊκά μέτρα.

Μόνο το ΚΚΕ βρίσκεται απέναντι σ' αυτήν την πολιτική και υπερασπίζεται τα λαϊκά συμφέροντα μέσα και έξω από τη Βουλή. Οπως και πριν, έτσι και μετά τις εκλογές, βρίσκεται σταθερά στο πλευρό των εργαζομένων σε κλάδους και χώρους δουλειάς, που παλεύουν ενάντια στην απληρωσιά και τις απολύσεις, για αυξήσεις σε μισθούς, για Υγεία - Πρόνοια και αξιοπρεπείς συντάξεις.

Με τροπολογίες στη Βουλή, επανέφερε προτάσεις για τη στήριξη των εργαζομένων, των αυτοαπασχολούμενων, των αγροτών. Αποκάλυψε τον αντιδραστικό χαρακτήρα των νέων αλλαγών που προωθεί η κυβέρνηση στο κράτος, στα πανεπιστήμια, στη φορολογία, πατώντας στο έδαφος που της έστρωσε ο ΣΥΡΙΖΑ.

Εκεί δίνει και θα συνεχίσει να δίνει όλες του τις δυνάμεις το ΚΚΕ: Στην οργάνωση της πάλης για να μπουν εμπόδια στα νέα αντιλαϊκά μέτρα και να διαμορφωθούν προϋποθέσεις αντεπίθεσης, για σύγχρονα δικαιώματα και την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών, με την εξουσία και την οικονομία στα χέρια του λαού.

• Το άρθρο αναδημοσιεύεται από τη στήλη «Η Αποψή μας» του «Ριζοσπάστη», Τρίτη 6 Αυγούστου 2019.

902gr 

Εκτορας Μποτρίνι: Στην κουζίνα μου είναι όλοι (σ.σ. ζεματισμένες) Παναγίες!!! – Με τηλεοπτικό αέρα διαψεύδει το βασανισμό

Από iraklis3

«Στην κουζίνα μου είναι όλοι Παναγίες» δήλωσε ο τηλεμάγειρας Εκτορας Μποτρίνι και δε θα αμφιβάλλαμε καθόλου πως με το ζεματιστό λάδι να καίει τη σάρκα των σύγχρονων δούλων, ουδείς μάγειρας θα τολμούσε να σηκώσει τα μάτια από το πάτωμα.
Δεν υπάρχουν αυτά που καταγγέλλονται απαντά ο τηλεαστέρας Εκτορας Μποτρίνι στην επώνυμη καταγγελία του 19χρονου μαθητευόμενου μάγειρα, λέγοντας πως «στις κουζίνες υπάρχουν εντάσεις, συμβαίνουν ατυχήματα», αλλά οι καταγγελίες δεν είναι αληθείς – «Όταν είμαι εγώ στην κουζίνα όλοι είναι Παναγίες», συμπληρώνει. Μια παραλλαγή των ισχυρισμών του βιαστή. «Δε φταίω εγώ, αυτή με προκάλεσε».
«Αυτή είναι οι κανονικότητα» απαντούν νέα παιδιά που κυνήγησαν το όνειρό τους και πίστεψαν ότι δουλεύοντας για επώνυμους σεφ θα το υλοποιούσαν. «Η λεκτική,ψυχική,συναισθηματική κ σε πολλές περιπτώσεις, σωματική κακοποίηση στις κουζίνες είναι κανονικότητα» γράφει στο facebook γυναίκα που δούλεψε για χρόνια στο χώρο της εστίασης.
«Κλωτσιές στα πόδια, μπουνιές στο στήθος, ύβρεις, χυδαιολογίες, απειλές, κάψιμο στο σώμα με καυτό λάδι και πυρακτωμένα στην πλάκα της κουζίνας μεταλλικά αντικείμενα» κατήγγειλε ο 19χρονος μαθητευόμενος μάγειράς στο εστιατόριο του Εκτορα Μποτρίνι.
«Ένας άνθρωπος που δεν είναι ευχαριστημένος σε μία επιχείρηση σηκώνεται και φεύγει» απαντά με το κυνισμό όλω των παράσιτων που εκμεταλλεύονται όνειρα και ανάγκες και ασκούν κάθε μορφής βία. Άλλωστε η εκμετάλλευση και η βία (εντατικοποίηση κλπ) είναι η θεσμοθετημένη κανονικότητα με την υπογραφή και της εργοδοτικής ΓΣΕΕ και την ευθύνη των κομμάτων που κυβέρνησαν και κυβερνούν τον τόπο.
Ο νεαρός μάγειρας, έπραξε αυτό που έπρεπε. Μας έδειξε την κανονικότητα της καπιταλιστικής βαρβαρότητας. Δουλειά 12 – 13 ώρες, ψίχουλα για αμοιβές, καψόνια, άθλιες συνθήκες εργασίας, έλλειψη μέτρων ασφάλειας…
Ο Εκτορας Μποτρίνι, το έπιασε το νόημα, και αφού είδε ότι τον «παίρνει» στην tv να παίζει με τα όνειρα των παιδιών, έκανε την κουζίνα του εφιαλτική…

Προανάκρουσμα της νέας επίθεσης στο Ασφαλιστικό

Με αλλεπάλληλες δηλώσεις του υπουργού Εργασίας και άλλων κυβερνητικών στελεχών, καθώς και μπαράζ δημοσιευμάτων στον αστικό Τύπο, συντηρείται επίμονα η συζήτηση περί «χρυσών συντάξεων» και «χρυσών εφάπαξ», για το αν ο ΕΦΚΑ είναι πλεονασματικός ή όχι, για το τι θα γίνει με τις δικαστικές αποφάσεις για τα αναδρομικά των συνταξιούχων, για την «τρύπα» που ενδέχεται αυτές να δημιουργήσουν στα δημοσιονομικά κ.ο.κ.
Ολη αυτή η φιλολογία, βέβαια, ούτε τυχαία είναι ούτε και καινούργια. Κατ' αναλογία θυμίζει παλαιότερες συζητήσεις περί «συντάξεων μαϊμού», περί «βιωσιμότητας» των ασφαλιστικών ταμείων. Θυμίζει ακόμα τον προκλητικότατο ισχυρισμό του υπουργού Εργασίας, Γ. Βρούτση, που το 2013 - και τότε ως υπουργός Εργασίας - είχε ισχυριστεί ότι «το ασφαλιστικό σύστημα στηρίχτηκε σε ρουσφέτια και πελατειακές σχέσεις».
Ο λαός ωστόσο έχει πλούσια πείρα: Κάθε φορά που σηκώνεται τέτοιος κουρνιαχτός, στην πραγματικότητα αυτό που θέλουν να κρύψουν είναι τα νέα χτυπήματα στα απομεινάρια της Κοινωνικής Ασφάλισης. Τα ίδια που κάνει σήμερα η κυβέρνηση της ΝΔ για να καμουφλάρει την προωθούμενη παραπέρα ιδιωτικοποίηση της Ασφάλισης, τα έκανε προηγουμένως ο ΣΥΡΙΖΑ για να δικαιολογήσει το νόμο - λαιμητόμο που... «έβαλε τάξη στα Ταμεία και ενιαίους κανόνες για όλους», τα ίδια ακριβώς έκαναν παλιότερα και οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ. Κάθε κυβέρνηση του κεφαλαίου έρχεται να συνεχίσει το αντιασφαλιστικό έργο της προηγούμενης...

***

Μιλάνε και ξαναμιλάνε για «συντάξεις μαμούθ» - οι οποίες τελικά αφορούν μετρημένες περιπτώσεις και σε συγκεκριμένους χώρους - αλλά δεν λένε κουβέντα γι' αυτό που πραγματικά βιώνει η συντριπτική πλειοψηφία των συνταξιούχων, για τη σφαγή που έχουν υποστεί 2,5 εκατομμύρια συνταξιούχοι, ως απόρροια των απανωτών αντιασφαλιστικών επιθέσεων όλων των κυβερνήσεων ΝΔ - ΣΥΡΙΖΑ - ΠΑΣΟΚ για πάνω από 20 χρόνια.
Πολύ περισσότερο, με όλη αυτήν τη φιλολογία περί μπλοκαρίσματος των «συντάξεων μαμούθ», επιχειρούν να «νομιμοποιήσουν» την επίθεση διαρκείας, να δώσουν μια αίσθηση «δικαιοσύνης» στο πετσόκομμα της συντριπτικής πλειοψηφίας των συντάξεων, για την αύξηση των οποίων βέβαια δεν μιλάνε ούτε για αστείο!
Επιχειρούν να κρύψουν την πραγματικότητα που διαμόρφωσε η πολιτική όλων των κυβερνήσεων του κεφαλαίου: Τα ίδια τα δικά τους στοιχεία δείχνουν ότι 4 στις 10 κύριες συντάξεις είναι κάτω από 500 ευρώ μεικτά, με τη μεγάλα μάζα να αφορά στα ποσά των 330 - 390 ευρώ! Δείχνουν ότι η μέση κύρια σύνταξη είναι μόλις 724,41 ευρώ μεικτά, η μέση επικουρική 172,42 ευρώ μεικτά και το μέσο μέρισμα των δημοσίων υπαλλήλων 98,05 ευρώ μεικτά. Το μέσο μηνιαίο εισόδημα των 2.555.049 συνταξιούχων της χώρας ανερχόταν στο τέλος του 2018 στα 828,7 ευρώ προ φόρου. Αυτά τα αποσιωπούν...

***

Αντίστοιχο αποπροσανατολιστικό χαρακτήρα έχει και όλη η φιλολογία για τις δικαστικές αποφάσεις σχετικά με τα αναδρομικά των συνταξιούχων για τις τεράστιες περικοπές που τους επέβαλαν όλες οι κυβερνήσεις από το 2012 μέχρι σήμερα.
Αφού επί τόσα χρόνια μια σειρά δυνάμεων και επιτελείων προσπάθησαν να τραβήξουν τους συνταξιούχους μακριά από το αγωνιστικό συνταξιουχικό κίνημα, που απαιτεί να αποδοθούν άμεσα, με πολιτική απόφαση, όλα τα αναδρομικά σε όλους τους συνταξιούχους, δίχως προσφυγές και προαπαιτούμενα, αφού πάσχισαν να τους στείλουν πελατεία σε μεγαλοδικηγόρους και να τους εγκλωβίσουν σε έναν ατέρμονο δικαστικό κυκεώνα, τώρα ανασύρουν ξανά όλη την παραφιλολογία για το τι θα αποφασίσει τελικά το Συμβούλιο της Επικρατείας και για τις «συνέπειες στα δημοσιονομικά».
Με το ίδιο ακριβώς επιχείρημα - των «δημοσιονομικών δυνατοτήτων» - με το οποίο το Συμβούλιο της Επικρατείας ήδη «νομιμοποίησε» την κατάργηση του 13ου και του 14ου μισθού στο Δημόσιο, με το ίδιο επιχείρημα που χρησιμοποίησαν στις δικαστικές αίθουσες τόσο οι κυβερνήσεις ΝΔ - ΠΑΣΟΚ όσο και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ επιχειρούν σήμερα να αποκρύψουν το γεγονός ότι όποια και αν είναι η δικαστική απόφαση, ακόμα και αν δεχτεί την επιστροφή ενός τμήματος των αναδρομικών, τόσο η σημερινή όσο και η προηγούμενη κυβέρνηση έχουν ήδη δεσμευτεί για τη λήψη «ισοδύναμων δημοσιονομικών μέτρων», προκειμένου «η δημοσιονομική συνταξιοδοτική δαπάνη» να μην υπερβαίνει τους αντιλαϊκούς στόχους που έχουν συμφωνήσει.

***

Δεν χωρά λοιπόν η παραμικρή επανάπαυση! Πίσω από όλο αυτόν τον κουρνιαχτό και τις αποπροσανατολιστικές κοκορομαχίες ΝΔ - ΣΥΡΙΖΑ, βρίσκεται η προετοιμασία του εδάφους για το νέο χτύπημα, για την παραπέρα ιδιωτικοποίηση της Ασφάλισης μέσα από το «σύστημα των τριών πυλώνων», τον δρόμο για τον οποίο έστρωσε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ με τον νόμο Κατρούγκαλου και με το παραπέρα χτύπημα των συντάξεων.
Οι προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησης ΝΔ και η ομιλία του υπουργού Εργασίας είναι αποκαλυπτικές: Προωθούν την εισαγωγή του «κεφαλαιοποιητικού συστήματος» στην Επικουρική Ασφάλιση και την παράδοση των εισφορών των ασφαλισμένων στις ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες, στοιχείο που θα κάνει την επικουρική σύνταξη βορά του επιχειρηματικού τζόγου, χωρίς καμία εγγύηση για τις απολαβές των συνταξιούχων. Την ίδια ώρα, δημιουργώντας νέα πεδία κερδοφορίας για το κεφάλαιο, προωθούν παραπέρα ενίσχυση των αμιγώς ιδιωτικών σχημάτων Ασφάλισης, όπως είναι τα Επαγγελματικά Ταμεία και η ιδιωτική Ασφάλιση, με νέα «θεσμικά και οικονομικά κίνητρα».
Οι συνταξιούχοι και οι ασφαλισμένοι θα γίνουν πάλι μάρτυρες μιας νέας επίθεσης που θα πετσοκόβει παραπέρα τα όποια ασφαλιστικά δικαιώματα τους έχουν απομείνει. Κόντρα στον αποπροσανατολισμό των ημερών επομένως, το ζητούμενο είναι να αναλάβουν δράση, με συντονισμένο και αποφασισμένο αγώνα για να ανακτηθούν όλες οι τεράστιες απώλειες των τελευταίων χρόνων, για αποκλειστικά δημόσιο σύστημα Κοινωνικής Ασφάλισης, με αυξήσεις στις συντάξεις.

Χ.

Ενας μήνας μετά...

Ακριβώς σαν σήμερα, πριν από έναν μήνα, ολοκληρωνόταν η προεκλογική περίοδος για τις βουλευτικές εκλογές της 7ης Ιούλη.
Ποιος δεν θυμάται την πόλωση και τις αλληλοκατηγορίες, την αντιπαράθεση και τα ψευτοδιλήμματα ανάμεσα στη ΝΔ και τον ΣΥΡΙΖΑ, για το ποιος είναι ικανότερος να κυβερνήσει;
Ποιος δεν θυμάται τον καβγά για το αν η ανάπτυξη θα είναι «βιώσιμη» ή «δίκαιη», για το αν θα υπάρξει «πολιτική αλλαγή» ή «οπισθοδρόμηση», αν θα υπερισχύσει η «πρόοδος» έναντι της «συντήρησης», αν τα άλλα κόμματα - «δορυφόροι» θα συνταχθούν μετεκλογικά με τον έναν ή τον άλλον πόλο;
Σήμερα, τέσσερις μόλις βδομάδες μετά τις εκλογές, οι υψηλοί τόνοι «πήγαν περίπατο» και οι κάλπικες διαχωριστικές γραμμές μπήκαν στο πατάρι...
Αμέσως μετά τις εκλογές, το κεφάλαιο και τα κόμματά του, με μοιρασμένους και εναλλασσόμενους ρόλους, δεν χάνουν ούτε λεπτό στην κλιμάκωση της αντιλαϊκής επίθεσης, κατοχυρώνοντας και διευρύνοντας τα μέτρα στήριξης των επιχειρηματικών ομίλων.
Αυτό επιβεβαιώνουν τα νομοσχέδια που έφερε στη Βουλή από τις πρώτες κιόλας μέρες η κυβέρνηση της ΝΔ, αλλά και ο σχεδιασμός της για τη συνέχεια.
Μάλιστα, το «έργο» της γίνεται ευκολότερο στο έδαφος της πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ, που «δικαίωσε» στη συνείδηση πλατιών λαϊκών στρωμάτων τις θυσίες δίχως τέλος για την καπιταλιστική ανάπτυξη, αλλά και την εμπλοκή στα βρώμικα αμερικανοΝΑΤΟικά σχέδια, που καθιστά τη χώρα και το λαό μαγνήτη μεγάλων κινδύνων.
Γι' αυτό σήμερα η ΝΔ δεν διστάζει να λέει φωναχτά και να προωθεί χωρίς καθυστέρηση τα πιο αντιδραστικά «θέλω» του κεφαλαίου, διασφαλίζοντας ταυτόχρονα τη «συνέχεια του κράτους» και στην ιμπεριαλιστική εμπλοκή, όπως δείχνει η ατζέντα των αρμόδιων υπουργείων από τις πρώτες κιόλας μέρες.
Ακόμα και οι προτεραιότητές της αφορούν «μεταρρυθμίσεις» που είχαν βαλτώσει επί ΣΥΡΙΖΑ ή «βελτιώσεις» υπέρ του κεφαλαίου σε αντιλαϊκούς νόμους που ψήφισε η προηγούμενη κυβέρνηση, όπως το φορολογικό, οι επενδυτικοί νόμοι, τα μέτρα διαχείρισης της φτώχειας, αλλά και το σφίξιμο της «πρέσας» σε βάρος του εργατικού - λαϊκού κινήματος.
Ο ΣΥΡΙΖΑ, από την πλευρά του, είναι συνεπής στη δέσμευση που έδωσε αμέσως μετά τις εκλογές για «εποικοδομητική» και «προγραμματική» αντιπολίτευση, ασκώντας κριτική στα νομοσχέδια της κυβέρνησης αντίστοιχη με αυτήν που έκανε η ΝΔ στα δικά του, πολλά από τα οποία ψήφιζαν στο τέλος μαζί.
Ταυτόχρονα, με ένα στόμα, ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ, ΚΙΝΑΛ και λοιποί απορρίπτουν τις τροπολογίες που καταθέτει το ΚΚΕ στη Βουλή για την πραγματική ανακούφιση των λαϊκών στρωμάτων από τις περικοπές, τη φοροαφαίμαξη και τα άλλα αντιλαϊκά μέτρα.
Μόνο το ΚΚΕ βρίσκεται απέναντι σ' αυτήν την πολιτική και υπερασπίζεται τα λαϊκά συμφέροντα μέσα και έξω από τη Βουλή. Οπως και πριν, έτσι και μετά τις εκλογές, βρίσκεται σταθερά στο πλευρό των εργαζομένων σε κλάδους και χώρους δουλειάς, που παλεύουν ενάντια στην απληρωσιά και τις απολύσεις, για αυξήσεις σε μισθούς, για Υγεία - Πρόνοια και αξιοπρεπείς συντάξεις.
Με τροπολογίες στη Βουλή, επανέφερε προτάσεις για τη στήριξη των εργαζομένων, των αυτοαπασχολούμενων, των αγροτών. Αποκάλυψε τον αντιδραστικό χαρακτήρα των νέων αλλαγών που προωθεί η κυβέρνηση στο κράτος, στα πανεπιστήμια, στη φορολογία, πατώντας στο έδαφος που της έστρωσε ο ΣΥΡΙΖΑ.
Εκεί δίνει και θα συνεχίσει να δίνει όλες του τις δυνάμεις το ΚΚΕ: Στην οργάνωση της πάλης για να μπουν εμπόδια στα νέα αντιλαϊκά μέτρα και να διαμορφωθούν προϋποθέσεις αντεπίθεσης, για σύγχρονα δικαιώματα και την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών, με την εξουσία και την οικονομία στα χέρια του λαού.