Η ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΣΤΗΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΤΟΥ «ΠΟΛΕΜΟΥ» ΨΕΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΑΥΤΑΠΑΤΗΣ

Αποπροσανατολισμός, σύγχυση, παραπληροφόρηση μέσω διαδικτύου

• Η πιο αποτελεσματική παραπληροφόρηση ξεκινά με κάποια ψήγματα αλήθειας
• Η περίπτωση του αντιεμβολιαστικού κινήματος

Στα μέσα του 19ου αιώνα, μια κάμπια στο μέγεθος ανθρώπινου δακτύλου άρχισε να εξαπλώνεται στις βορειοανατολικές ΗΠΑ. Η εμφάνιση αυτού του παράσιτου της ντοματιάς συνοδεύτηκε από τρομακτικές αναφορές για θανατηφόρες δηλητηριάσεις, ακόμη και επιθέσεις σε ανθρώπους! Το 1869 τοπικές εφημερίδες (το βασικό μέσο διάδοσης πληροφοριών και απόψεων εκείνη την εποχή) δημοσίευσαν προειδοποιήσεις, αναφέροντας ότι ένα κορίτσι στο Ρεντ Κρικ, που είχε έρθει αντιμέτωπο μ' αυτό, «είχε πάθει σπασμούς, που κατέληξαν στο θάνατο». Μερικούς μήνες αργότερα, άλλη εφημερίδα δημοσίευσε δήλωση κάποιου γιατρού Φούλερ, που ισχυριζόταν ότι είχε συλλέξει ένα τεράστιο άτομο αυτού του είδους παρασίτου, προειδοποιούσε ότι «είναι θανατηφόρο σαν κροταλίας» και ότι γνώριζε πως τρεις άνθρωποι είχαν πεθάνει απ' αυτό.
Το έντομο, αν και καταστροφικό για το φυτό της ντομάτας, ήταν αβλαβές για την υγεία του ανθρώπου και αυτό το γνώριζαν ήδη δεκαετίες πριν από τα δημοσιεύματα οι Αμερικανοί εντομολόγοι. Πώς εξηγείται ότι οι φήμες επέμεναν παρότι η αλήθεια ήταν διαθέσιμη σε πρώτη ζήτηση; Ο άνθρωπος μαθαίνει στο κοινωνικό πλαίσιο. Υιοθετεί απόψεις και συγκροτεί μεγάλο μέρος των αντιλήψεών του με βάση τα δεδομένα που του δίνονται ως αδιαφιλονίκητη γνώση, από ανθρώπους που εμπιστεύεται, όπως οι δάσκαλοι, οι γονείς, οι φίλοι, οι πηγές πληροφόρησης που εμπιστεύεται. Αυτή η κοινωνική μετάδοση της γνώσης βρίσκεται στην καρδιά του ανθρώπινου πολιτισμού. Αλλά πολλές φορές οι πληροφορίες και οι «γνώσεις» είναι λαθεμένες, σκόπιμα ή μη.

Μπροστά

Ο κόσμος προχώρησε από την εποχή της «θηριώδους» κάμπιας του 1869. Η επιστημονική πρόοδος έχει βοηθήσει να διαλυθούν κάποια «σκοτάδια», οι άνθρωποι είναι κατά μέσον όρο πιο μορφωμένοι και έχουν τρόπους να διασταυρώσουν την ακρίβεια μιας πληροφορίας, ή να διερευνήσουν μια «γνώση». Θα περίμενε κανείς ότι θα ήταν λιγότερο ευάλωτοι στην παραπληροφόρηση. Εκείνο που κάνει την προπαγάνδα και την παραπληροφόρηση τόσο αποτελεσματικές και σήμερα είναι το γεγονός ότι οι άνθρωποι που εκτίθενται σε αυτές μπορούν να τις αναπαραγάγουν και μεταδώσουν πολύ εύκολα σε φίλους και συναδέλφους, που τους εμπιστεύονται, λειτουργώντας έτσι άθελά τους ως ενισχυτές του ψέματος. Κανένας δεν σκέφτεται: Είμαι ο τύπος ανθρώπου που είναι ευάλωτος στην παραπληροφόρηση. Είναι πάντα οι άλλοι που παραπλανώνται από τη μασκαρεμένη ως είδηση προπαγάνδα και τα αυτοματοποιημένα συστήματα του διαδικτύου (bot), που προωθούν τη μια ή την άλλη ατζέντα.
Παλιότερα ήταν συχνό φαινόμενο τα e-mail που υποστήριζαν κάτι παράδοξο, αλλά συνήθως όχι εντελώς αδύνατο, και καλούσαν τον ...κοινωνικά υπεύθυνο παραλήπτη να τα αποστείλει με τη σειρά του σε όσο γίνεται περισσότερους από τους γνωστούς του, ώστε να τους προειδοποιήσει. Αλλες φορές επρόκειτο για έμμεση προώθηση κάποιου στόχου εμπορικού, πολιτικού κ.ο.κ., ενώ άλλες επρόκειτο για κοινωνικά πειράματα, από επιστήμονες που σχετίζονταν με εταιρείες ή κρατικές υπηρεσίες, ώστε να δουν μέχρι ποιο σημείο μπορεί να περάσει ένα ψέμα, πόσοι, ίσως και ποιοι ανταποκρίνονται ενεργά σε αυτό, πώς είναι διαρθρωμένες οι κοινωνικές ομάδες στη μικροκλίμακα. Μετά την εμφάνιση των ιστοτόπων των Μέσων Κοινωνικής Δικτύωσης (ΜΚΔ), η ανάγκη γι' αυτού του είδους τα e-mail σταδιακά έπαψε, καθώς οι διαδικασίες αυτές μπορούσαν να γίνουν μέσα απ' αυτά πολύ πιο αποτελεσματικά και σε ευρύτερη κλίμακα.
Σε ορισμένες περιπτώσεις, η ψευδής πληροφόρηση ή η σκόπιμη παραπληροφόρηση εκκινεί από συμβατικές ειδησεογραφικές σελίδες και με την πολλαπλασιαστική αναμετάδοσή της από τα ΜΚΔ φτάνει να βρει θέση ακόμη και στις σελίδες θεωρούμενων γενικά έγκυρων (από πλευράς πληροφόρησης) ιστοτόπων εφημερίδων. Οι πηγές της παραπληροφόρησης στις σημερινές συνθήκες γενικού πληροφοριακού πολέμου μπορεί να είναι και άλλου τύπου. Οι περισσότεροι στρατοί σήμερα έχουν ειδικές διευθύνσεις και τμήματα που ασχολούνται με τον κυβερνοπόλεμο, βασική πλευρά του οποίου είναι η προπαγάνδα, η παραπλάνηση του αντιπάλου, η δημιουργία σύγχυσης στις γραμμές του, η παραπληροφόρησή του. Το ίδιο συμβαίνει και με τις κρατικές υπηρεσίες πληροφοριών, τουλάχιστον των ισχυρότερων χωρών. Γίνεται λοιπόν καθαρό ότι πίσω από την «παραπληροφόρηση» και τα fake news βρίσκεται «πόλεμος» κρατικών και επιχειρηματικών συμφερόντων, «πόλεμος» που δεν έχει μόνο χαρακτήρα προπαγάνδας αλλά και οικονομικές - κοινωνικές επιπτώσεις.

Μόλυνση

Πολλοί θεωρητικοί της επικοινωνίας και κοινωνικοί επιστήμονες προσπάθησαν να κατανοήσουν πώς επιμένουν τα ψευδή πιστεύω, μοντελοποιώντας τη διάδοση των πληροφοριών κατ' αναλογία με τη διάδοση μιας μολυσματικής ασθένειας. Σε ένα μοντέλο «μόλυνσης» οι ιδέες είναι σαν ιοί που πηγαίνουν από μυαλό σε μυαλό. Αρχίζεις με ένα δίκτυο που αποτελείται από κόμβους, που αντιπροσωπεύουν άτομα, και από ακμές, που αντιπροσωπεύουν κοινωνικές συνδέσεις. Τροφοδοτείς την «είδηση» σε ένα «μυαλό» και βλέπεις πώς εξαπλώνεται, κάτω από διάφορες προϋποθέσεις για το πότε γίνεται επιτυχής η μετάδοση. Τα μοντέλα αυτά είναι απλά, αλλά έχουν καταφέρει να ερμηνεύσουν διάφορα περιστατικά διάδοσης ψευδών ειδήσεων. Μπορούν επίσης να εξηγήσουν τη διάδοση των memes (μιμίδια) στο διαδίκτυο. Αυτά έχουν συνήθως τη μορφή μιας εικόνας, σταθερής ή κινούμενης (βίντεο), με «χτυπητό» περιεχόμενο, πάνω στην οποία εμφανίζεται μια φράση με μεγάλα γράμματα. Συχνά έχουν παιχνιδιάρικη χροιά και αναφορές σε ειδησεογραφικά ή κοινωνικά - πολιτιστικά γεγονότα, κυρίως με έμμεσο τρόπο.
Ακόμα και η αποκάλυψη του ψεύδους ενός meme που έχει διαδοθεί αρκετά, δεν εξασφαλίζει την εξαφάνισή του. Μήνες ή και χρόνια μετά συνεχίζει να διαδίδεται από κάποιους, καλοπροαίρετους ή μη, και οι φίλοι τους στους οποίους το στέλνουν το αποδέχονται ως δεδομένο, χωρίς να το ψάχνουν. Η ανάρτηση στο διαδίκτυο της αλήθειας δεν βοηθάει αν κανείς δεν μπαίνει στον κόπο να την αναζητήσει. Μοιάζει σαν λύση η περισσότερη μόρφωση γύρω απ' το θέμα και η ανάπτυξη κριτικής ικανότητας. Αλλά αυτό δεν αρκεί. Μερικές φορές ψευδείς αντιλήψεις επιμένουν και διαδίδονται ακόμη και μεταξύ κοινοτήτων, που αναζητούν την αλήθεια, συλλέγοντας και διαμοιράζοντας στο εσωτερικό τους αποδεικτικά στοιχεία.

Λάθος κατάληξη

Η σελίδα του «Facebook» «Σταματήστε τον Υποχρεωτικό Εμβολιασμό» έχει περισσότερους από 140.000 ακολούθους. Οι διαχειριστές της συχνά αναρτούν υλικά που αποσκοπούν να πείσουν όσους την ακολουθούν ότι τα εμβόλια είναι επιβλαβή ή αναποτελεσματικά, περιλαμβάνοντας ειδήσεις, επιστημονικές μελέτες και συνεντεύξεις με διακεκριμένους επικριτές των εμβολίων. Σε άλλες σελίδες ομάδων στο «Facebook», χιλιάδες ανήσυχοι γονείς ρωτούν και απαντούν σε ερωτήσεις για την ασφάλεια των εμβολίων, μοιράζονται επιστημονικές μελέτες και νομικές συμβουλές για την υποστήριξη των προσπαθειών τους ενάντια στα εμβόλια. Ολοι αυτοί αναζητούν την αλήθεια για να αποφασίσουν σχετικά με μια στάση, που μπορεί να έχει σοβαρότατες συνέπειες για τα παιδιά τους και για όλους τους ανοσοκατεσταλμένους ανθρώπους. Και όμως καταλήγουν σε επικίνδυνα λαθεμένα συμπεράσματα.
Ερευνητές μελέτησαν το φαινόμενο, χρησιμοποιώντας τη «δικτυακή επιστημολογική δομή», που αναπτύχθηκε προ εικοσαετίας από οικονομολόγους, για να μελετήσουν τη διάδοση αντιλήψεων μέσα σε μια κοινότητα και θεωρούν ότι καλύπτει κάποια κρίσιμα κενά του μοντέλου μόλυνσης, καθώς παίρνει υπόψη άτομα που μαζεύουν στοιχεία, τα διαμοιράζονται, όπως και την εμπειρία από την επιλογή που τελικά έκαναν. Στο βασικό μοντέλο πρόσθεσαν δύο κρίσιμα συστατικά: Την «κοινωνική εμπιστοσύνη», δηλαδή πόσο αξιόπιστη θεωρείται μια πηγή σε σχέση με μια άλλη, και τον «κομφορμισμό», δηλαδή την τάση κάθε μέλους μιας ομάδας να δράσει όπως και τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας. Με την κοινωνική εμπιστοσύνη μπορεί να εξηγηθεί γιατί οι ακόλουθοι του αντιεμβολιασμού πιστεύουν τον έναν ή τον άλλον, αντί των αρμόδιων επιστημονικών κοινοτήτων και κρατικών υπηρεσιών. Συχνά υπάρχουν μια έλλειψη εμπιστοσύνης απέναντι στους γιατρούς με βάση κάποιες προηγούμενες εμπειρίες ως ασθενείς και μια δικαιολογημένη αμφιβολία κατά πόσον οι αστικές κρατικές υπηρεσίες ενδιαφέρονται πραγματικά για τα συμφέροντα των απλών ανθρώπων. Συνδυάζοντας και τον παράγοντα του «κομφορμισμού» εξηγούνται οι κλίκες μελών μέσα στην κοινότητα, που αποκρύπτουν ειδήσεις και πληροφορίες, οι οποίες έρχονται σε αντίθεση με τις βασικές αντιλήψεις της ομάδας.

Επιλεκτικός διαμοιρασμός

Ομως περιπτώσεις, όπως η σομαλική κοινότητα στη Μινεσότα και οι κοινότητες ορθόδοξων Εβραίων στη Νέα Υόρκη, που υπέφεραν πρόσφατα από επιδημίες ιλαράς (λόγω μη εμβολιασμού των μελών τους) αποτέλεσαν και στόχους ειδικής καμπάνιας εκλεπτυσμένης παραπληροφόρησης από αντιεμβολιαστές. Η πολιτική συμπεριφορά των ανθρώπων που δεν συμμετέχουν στο λαϊκό κίνημα, το τι αγοράζουμε και ποιους εκτιμούμε, εξαρτώνται από την εικόνα που έχουμε για τον κόσμο. Είναι φυσικό, στον σημερινό, καπιταλιστικό κόσμο, πολλές εύπορες ομάδες και άτομα, να ενδιαφέρονται σφόδρα να διαμορφώσουν την κοινή γνώμη για διάφορα θέματα, ακόμη και για επιστημονικά.
Υπάρχει η απλοϊκή αντίληψη ότι όταν η βιομηχανία προσπαθεί να επηρεάσει την επιστήμη το κάνει πάντα εξαγοράζοντας κάποιους επιστήμονες. Υπάρχουν όμως και πιο ύπουλες, πιο αποτελεσματικές στρατηγικές, που χρησιμοποιούν τα μονοπώλια, τα κράτη και διάφορες ομάδες. Κλασικό παράδειγμα η προσπάθεια της καπνοβιομηχανίας στις ΗΠΑ τις δεκαετίες του 1950 - '60, να πείσει ότι το κάπνισμα δεν βλάπτει, εκδίδοντας περιοδικό και διοχετεύοντας και στον υπόλοιπο Τύπο πληροφόρηση μόνο για έρευνες που επιβεβαίωναν τον ισχυρισμό της, ή κατέληγαν ότι η βλαπτικότητα του καπνού είναι αμφισβητήσιμη. Εκαναν, δηλαδή, επιλεκτικό διαμοιρασμό πληροφοριών. Πιο πρόσφατα, ένας οργανισμός για την ενημέρωση και συμβουλευτική των γονέων στη Νέα Υόρκη, πέρα από την κατάλληλη επιλογή πληροφοριών που διοχέτευε, για να επηρεάσει πιο αποτελεσματικά τις κοινότητες των ορθόδοξων Εβραίων, επισήμαινε στα υλικά που τους έστελνε ότι μερικά εμβόλια περιέχουν ζελατίνη προερχόμενη από γουρούνια, αγγίζοντας τις θρησκευτικές «χορδές» αυτής της κοινότητας.

Απαραίτητο βήμα

Οι παράγοντες που αξιοποιούν την παραπληροφόρηση σχεδιάζουν περιεχόμενο, που ελπίζουν ότι θα εξοργίσει ή θα ερεθίσει στοχευμένα ακροατήρια, ώστε να γίνουν αγγελιοφόροι, χρησιμοποιώντας το κοινωνικό τους «κεφάλαιο» για να δώσουν αξιοπιστία στο αρχικό μήνυμα. `Η, όπως έγραφε σε ενημερωτικό του το «Facebook» το 2018 σχετικά με τους αλγορίθμους κατάταξης που χρησιμοποιεί, «δίνουν προτεραιότητα σε αναρτήσεις που πυροδοτούν συζητήσεις και ουσιαστικές αλληλεπιδράσεις μεταξύ των ανθρώπων». Η στόχευση ακροατηρίων, που είναι δυνατή σήμερα με βάση τα προσωπικά δεδομένα, που άμεσα αλλά κυρίως έμμεσα έχουν δώσει οι χρήστες του «Facebook», είναι απίστευτη. Μπορεί κανείς να ζητήσει να κάνει διαφημιστική - προπαγανδιστική καμπάνια π.χ. στις γυναίκες μεταξύ 32 και 42 ετών, που ζουν στην Αττική, έχουν παιδιά προσχολικής ηλικίας, έχουν πτυχίο τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και έχουν κάνει like στον τάδε πολιτικό.
Οι χειραγωγοί της κοινωνικής συνείδησης αναπτύσσουν συνεχώς νέες πιο εκλεπτυσμένες μεθόδους επίδρασης. Υπάρχουν πολλές περιπτώσεις που διαπιστώθηκε η λειτουργία bot στο «Twitter», σε συνδυασμό με πληρωμένα τρολ, ακόμη και με χάκινγκ παραβίασης λογαριασμών «φίλων», ώστε να δημιουργηθεί η εντύπωση ότι μια άποψη είναι εδραιωμένη ευρέως και να ανέβει κάποιο hashtag ψηλά. Ολοι αυτοί στηρίζονται στο ότι οι άνθρωποι αντιδρούν πολλές φορές συναισθηματικά και διαμοιράζονται πρόθυμα παραπληροφόρηση αν αυτή ενισχύει τις προϋπάρχουσες αντιλήψεις ή προκαταλήψεις τους. Η κατανόηση των μεθόδων, των μηχανισμών και της κοινωνικής βάσης πάνω στην οποία στηρίζεται η παραπληροφόρηση είναι ένα πρώτο, απολύτως απαραίτητο βήμα, ώστε να αποφύγει κανείς να μετατραπεί άθελά του σε αναμεταδότη του ψεύδους και σε «βαποράκι» σκοπιμοτήτων και συμφερόντων.

Επιμέλεια:
Σταύρος ΞΕΝΙΚΟΥΔΑΚΗΣ
Πηγή: «Scientific American»

ΒΙΑ ΣΤΑ ΓΗΠΕΔΑ Τα επεισόδια, τα μέτρα και η ανέγγιχτη ουσία

Eurokinissi

Η ένταση της καταστολής κάθε άλλο παρά έχει αποτρέψει τα φαινόμενα βίας στον αθλητισμό

Αίσθηση προκάλεσε τη βδομάδα που πέρασε το περιστατικό στο γήπεδο του Ρέντη κατά τη διάρκεια του αγώνα UEFA Youth League (Champions League νέων) μεταξύ Ολυμπιακού και Μπάγερν Μονάχου. Στο 83ο λεπτό, 80 κουκουλοφόροι εισέβαλαν στο γήπεδο οπλισμένοι με ρόπαλα, ξύλα και φωτοβολίδες, διέσχισαν ανενόχλητοι σχεδόν το μισό γήπεδο, επιτέθηκαν στην εξέδρα των φιλάθλων της Μπάγερν, τραυματίζοντας τουλάχιστον τέσσερις, και στη συνέχεια αποχώρησαν, επίσης ανενόχλητοι.
Η επίθεση των αγνώστων προκάλεσε την αντίδραση ακόμα και των παρευρισκόμενων φιλάθλων του Ολυμπιακού, σύμφωνα δε με πληροφορίες σημειώθηκαν αψιμαχίες ανάμεσα στους εισβολείς και σε φιλάθλους που προσπάθησαν να τους σταματήσουν. Να σημειωθεί επίσης ότι εκτός από τους τέσσερις Γερμανούς φιλάθλους τραυματίστηκε και 13χρονος παίκτης των ακαδημιών του Ολυμπιακού, ο οποίος βρέθηκε στο δρόμο των επελαυνόντων χούλιγκαν.
Τέτοιας φύσης επεισόδια έχουν σημειωθεί και σε άλλες χώρες σε αγώνες Youth League, αυτά που έγιναν όμως στου Ρέντη είναι από τα πλέον σοβαρά, και εγκυμονούν τον κίνδυνο σοβαρής τιμωρίας του Ολυμπιακού από την UEFA.

Βαθιές οι ρίζες των όσων συμβαίνουν

Το περιστατικό αναδεικνύει ότι ο χουλιγκανισμός - ως έκφραση της εμπορευματοποίησης του αθλητισμού, στο πλαίσιο της οποίας μετατρέπεται σε πεδίο συγκρούσεων συμφερόντων με έπαθλο τα κέρδη - δεν κάνει διακρίσεις σε σημαντικούς ή λιγότερο σημαντικούς αγώνες, ηλικίες ή αθλήματα. Στην ελληνική πραγματικότητα, άλλωστε, η βία στους αγώνες νέων στο ποδόσφαιρο - ή ακόμα και σε αθλήματα που δεν θεωρούνται «πρώτης γραμμής» - δεν είναι πρωτόγνωρο φαινόμενο.

Ως πλευρά της μάχης συμφερόντων στον αθλητισμό, η βία στα γήπεδα δεν κάνει διακρίσεις σε αγώνες, όπως αποδεικνύει η εισβολή χούλιγκανς σε αγώνα νέων στου Ρέντη

Αντίθετα, παράλληλα με τα όσα συμβαίνουν στους αγώνες ποδοσφαίρου της πρώτης κατηγορίας ή στους αντίστοιχους του μπάσκετ, κυρίως μεταξύ οπαδών των ισχυρών ομάδων, αντίστοιχα περιστατικά τα τελευταία χρόνια έχουν αμαυρώσει αθλητικές συναντήσεις αναπτυξιακών ομάδων.
Πρόσφατο κρούσμα είναι η καταγγελία του Ολυμπιακού πριν από τρεις βδομάδες για επίθεση που δέχτηκαν οι παίκτες και τα μέλη της αποστολής της ακαδημίας των «ερυθρολεύκων» (Κ16) σε αγώνα στη Θεσσαλονίκη. Αντίστοιχα περιστατικά έχουν καταγραφεί και σε αγώνες στην Αττική, επίσης σε αγώνες πόλο (ανδρών και γυναικών), βόλεϊ κ.λπ. Επιπλέον, μετά την εισβολή των χούλιγκαν στον αγώνα νέων Ολυμπιακού - Μπάγερν Μονάχου σημειώθηκαν συμπλοκές και πριν από την αναμέτρηση των δύο ομάδων για το Champions League, αλλά και μεταξύ αγνώστων και οπαδών που φέρονται να υποστηρίζουν άλλη ελληνική ομάδα.
Τα γεγονότα στου Ρέντη και τα άλλα παραδείγματα από την ελληνική πραγματικότητα δεν μπορούν να θεωρηθούν ούτε μεμονωμένα περιστατικά, ούτε αποτέλεσμα συμπτώσεων. Και πέρα από την εκάστοτε αφορμή ή το πού θα βρεθεί το πρόσφορο έδαφος για να στηθεί η γνωστή επικίνδυνη «παράσταση», οι ρίζες των περιστατικών βίας βρίσκονται πιο βαθιά, στις λογικές που επικρατούν στο οικοδόμημα του εμπορευματοποιημένου αθλητισμού, άρρηκτα δεμένου με την επιχειρηματική δράση και την αδυσώπητη μάχη για τα κέρδη. Και όπως έχει αποδειχθεί, σε αυτήν παίζει σημαντικό ρόλο η εκμετάλλευση της μάζας των οπαδών, μέσω της καλλιέργειας του φανατισμού και της χρησιμοποίησής τους ανάλογα με το τι επιτάσσουν κάθε φορά τα συμφέροντα των επιχειρηματιών.

Μέτρα - καρμπόν, μακριά από την ουσία

Η βία γύρω από τον αθλητισμό δεν μπορεί να εκλείψει με αθλητικά νομοσχέδια που προβλέπουν αυστηροποίηση των ποινών και ένταση της καταστολής, δηλαδή με τους κυβερνητικούς και ποδοσφαιρικούς παράγοντες να αποφεύγουν το χτύπημα του φαινομένου στη ρίζα του, που είναι η επιχειρηματική δράση στον αθλητισμό. Ξανά και ξανά τα περιστατικά βίας αναδεικνύουν τη «γύμνια» των μέτρων που κάθε φορά διαφημίζονται από αρμόδιους κυβερνητικούς παράγοντες ως η λύση στο πρόβλημα, πάντα όμως έρχονται κατόπιν εορτής και άλλωστε δεν φέρνουν τίποτα το καινούργιο, τίποτα που να ξεφεύγει από το μοτίβο «ποινές - καταστολή». Αρκετές φορές άλλωστε καταλήγουν να γίνονται «λάστιχο» όσον αφορά την εφαρμογή τους, με καταστρατήγηση ή ακόμα και κατάργησή τους, επαναφορά τους κ.ο.κ.
Στην πεπατημένη αυτή κινήθηκαν και οι επίσημες αντιδράσεις στα γεγονότα στου Ρέντη. Ο υφυπουργός Αθλητισμού Λευτέρης Αυγενάκης, με αφορμή το περιστατικό και μπροστά και στο νέο αθλητικό νομοσχέδιο που ετοιμάζεται να φέρει προς ψήφιση στη Βουλή η κυβέρνηση της ΝΔ, ζήτησε από τους ιθύνοντες του ποδοσφαίρου, με τη συνδρομή και των FIFA - UEFA, περαιτέρω αυστηροποίηση των ποινών για τα επεισόδια στα γήπεδα και για τυχόν εμπρηστικές δηλώσεις παραγόντων, αθλητών, προπονητών και μελών κάποιας ομάδας, οι οποίες θα θεωρηθεί ότι προάγουν τη βία.
Θυμίζουμε ότι το ίδιο ζήτημα πριν από τρία χρόνια βρέθηκε στο επίκεντρο του αθλητικού νομοσχεδίου που προωθούσε ο τότε υφυπουργός Αθλητισμού Στ. Κοντονής. Τα όσα αποφασίστηκαν τότε κάθε άλλο παρά απέτρεψαν την όξυνση του κλίματος μεταξύ αντιμαχόμενων συμφερόντων. Από την άλλη, μόλις το περασμένο καλοκαίρι, η ΕΠΟ - που, σημειωτέον, βρίσκεται υπό την επιτήρηση των FIFA και UEFA - μέσω σχετικής απόφασης της Εκτελεστικής Επιτροπής της προχώρησε στην κατάργηση της ποινής αφαίρεσης 3 βαθμών από κάποια ΠΑΕ για επεισόδια στα γήπεδα...

«Αρουραίοι» της δημοσιογραφίας σε αντικομμουνιστικό παραλήρημα

Από atexnos2019 atexnos2019

Την… δόξα ακροδεξιών εφημερίδων, όπως της «Δημοκρατίας» και της «Εστίας», φαίνεται πως ζήλεψε το «Ποντίκι» και σε πρόσφατο κείμενο του επιδίδεται σε εμετικό αντικομμουνισμό.
Στο παραλήρημα του, ο συντάκτης του άρθρου κάνει λόγο για «σοβιετικό βατικανό της ελληνικής δημοκρατίας» και αναρωτιέται αν το ΚΚΕ απολαμβάνει κάποιου είδους «ιδιαίτερο καθεστώς προνομίων». Το λιβελογράφημα περιλαμβάνει, βέβαια, την απαραίτητη «γαρνιτούρα» περί «εγκλημάτων του κομμουνισμού» ενώ δεν παραλείπει να κάνει λόγο για «συντεταγμένα τάγματα ροπαλοφόρων».
Αφού συγχαρούμε τον συντάκτη του κειμένου για τα άπταιστα χρυσαυγίτικα με τα οποία επιτίθεται στο ΚΚΕ, οφείλουμε να κάνουμε τα εξής σχόλια:
Πρώτον, ο αρθρογράφος του «Ποντικιού» έρχεται δεύτερος και καταϊδρωμένος στο διαγωνισμό του ποιός θα γράψει το χυδαιότερο λιβελογράφημα ενάντια στο ΚΚΕ. Τον πρόλαβαν φυλλάδες όπως η «Εστία» και η «Δημοκρατία», σάιτ τύπου «liberal.gr», ενώ δεν πρωτοτύπησε ούτε στην αντι-ΚΚΕ φρασεολογία την οποία μπορεί κανείς να βρει αυτούσια στα ναζιστοσάϊτ της Χρυσής Αυγής.
Δεύτερον, κατανοούμε την πρεμούρα του συντάκτη του «Ποντικιού» να υπεραμυνθεί της αστικής δημοκρατίας και του σάπιου καπιταλιστικού συστήματος. Εύλογη, λοιπόν, η ανησυχία του για το αστικό σύνταγμα και την αστική «νομιμότητα». Έκαστος εφ ω ετάχθη και οι γραφίδες του αστικού Τύπου πιστές στο κεφάλαιο και τα αφεντικά του πλούτου.
Τρίτον, θα υπενθυμίσουμε στον συντάκτη του αντικομμουνιστικού λιβελογραφήματος ότι το μόνο «Βατικανό» και η μόνη «ιερή αγελάδα» σε αυτήν τη χώρα είναι το κεφάλαιο. Το μόνο καθεστώς προνομίων είναι το καθεστώς της άρχουσας αστικής τάξης, την οποία ο αρθρογράφος του «Ποντικιού» υπηρετεί. Αυτό, αν μη τι άλλο, το ξέρει καλά.
Ενδεχομένως, του συντάκτη της – πάλαι ποτέ προοδευτικής – εφημερίδας να μην του φτάνουν οι εκατοντάδες δικαστικές διώξεις συνδικαλιστών, η εργοδοτική τρομοκρατία και τα λοιπά εμπόδια που το αστικό κράτος βάζει στο εργατικό-λαϊκό κίνημα. Μπορεί να ονειρεύεται απαγορεύσεις κομμουνιστικών κομμάτων και συμβόλων, όπως αυτές που λαμβάνουν χώρα σε κράτη-μέλη της «δημοκρατικής» Ε.Ε.
Όσο για το «Ποντίκι», αυτό το κείμενο είναι ένα στίγμα, ένας ανεξίτηλος λεκές…

Κινέζοι μετανάστες οι 39 νεκροί στο φορτηγό ψυγείο του Έσεξ

        

25-10-2019

Κινέζοι μετανάστες που πέθαναν πιθανώς από το ψύχος μέσα στο ψυγείο νταλίκας που εισήλθε στο Ηνωμένο Βασίλειο από το Βέλγιο ήταν οι 39 που βρέθηκαν την Τετάρτη νεκροί σε βιομηχανικό πάρκο στο Εσεξ της ανατολικής Αγγλίας.

Σε νεότερες ανακοινώσεις των βρετανικών αρχών επισημαίνεται αφενός πως ο 25χρονος οδηγός του φορτηγού από τη Βόρεια Ιρλανδία συνεχίζει να ανακρίνεται και αφετέρου πως μετά τις εφόδους σε τρία κτίρια της Β. Ιρλανδίας, οι έρευνες εντείνονται με στόχο την εξάρθρωση του δικτύου δουλεμπόρων που κρύβονται πίσω από αυτήν την εφιαλτική υπόθεση.

Ο Κινέζος πρέσβης στη Βρετανία, Λιου Χιαομίνγκ, ενημερώθηκε για τις τελευταίες εξελίξεις «με βαριά καρδιά», τονίζοντας πως είναι σε στενή επαφή με τις βρετανικές αρχές. Νωρίτερα, το κινεζικό υπουργείο Εξωτερικών ανακοίνωσε ότι υπάλληλοι της κινεζικής πρεσβείας στη Βρετανία μεταβαίνουν στο σημείο κοντά στο Λονδίνο όπου βρίσκεται το φορτηγό με τις σορούς των 39 Κινέζων μεταναστών.

Αξιωματούχοι της βρετανικής Εθνικής Υπηρεσίας Δίωξης Εγκλήματος (NCA) σχολιάζοντας την τραγωδία στο Εσεξ τόνισαν πως τα δίκτυα του οργανωμένου εγκλήματος και δουλεμπόρων συνεχίζουν την εγκληματική δράση τους, προωθώντας μετανάστες μέσω των πιο απομονωμένων λιμανιών και επαρχιακών οδικών δικτύων κυρίως μέσω Βελγίου, αφότου οι γαλλικές αρχές εντατικοποίησαν, πριν μερικά χρόνια, τους αυστηρούς ελέγχους στα λιμάνια των πόλεων Καλαί και Κοκέλ. Πρόσθεσε μάλιστα ότι τα κυκλώματα δουλεμπόρων προωθούν μετανάστες πλέον σε πιο «ήσυχα» λιμάνια της νοτιοανατολικής Αγγλίας.

Η τραγωδία με τους 39 Κινέζους μετανάστες στο ψυγείο νταλίκας στο Εσεξ θύμισε παρόμοιες υποθέσεις όπως εκείνη που καταγράφηκε το 2000, όταν σε φορτηγό στο Ντόβερ βρέθηκαν νεκροί από ασφυξία 58 Κινέζοι μετανάστες.

Μπαράζ δολοφονικών ρατσιστικών επιθέσεων σε βάρος μεταναστών στα Χανιά

Κατιούσα

Το περιστατικό συνέβη περίπου στις 14.00 χτες το μεσημέρι στην οδό Καραϊσκάκη, στην περιοχή της Χρυσοπηγής στα Χανιά.
Ο οδηγός ενός αγροτικού οχήματος παρέσυρε έναν ποδηλάτη περίπου 40 χρόνων, πακιστανικής καταγωγής, ρίχνοντάς τον κάτω και προκαλώντας του τραύματα και στη συνέχεια εξαφανίστηκε, εγκαταλείποντάς τον αιμόφυρτο.
Ο άτυχος εργάτης μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο τραυματισμένος ενώ η Τροχαία Χανίων ερευνά τα αίτια του τροχαίου.
Αυτό ωστόσο, που φαινομενικά μοιάζει αρχικά με ατύχημα, ίσως τελικά να μην είναι ατύχημα αλλά ένα ακόμα περιστατικό από σειρά εσκεμμένων “επιθέσεων” που πιθανόν έχουν ρατσιστικό υπόβαθρο και αυτό γιατί δεν είναι η πρώτη φορά που ο 40χρονος εργάτης μαζί με άλλους 3 αλλοδαπούς εργάτες, συναδέφους του, πέφτουν θύματα τέτοιων επιθέσεων.

Σύμφωνα με πληροφορίες του Flashnews.gr, πριν από ένα μήνα, στις 5.00 το πρωί, και ενώ οι συγκεκριμένοι 4 εργάτες πήγαιναν με τα ποδήλατά του στη δουλειά τους, ένα αυτοκίνητο τους χτύπησε από πίσω, στη συνέχεια εκείνοι που επέβαιναν στο αυτοκίνητο, βγήκαν έξω από το αμάξι με σιδερολοστό, τους έσπασαν τα ποδήλατα και χτύπησαν και τους εργάτες στα πόδια. Τότε μάλιστα, ο ένας είχε μεταφερθεί στο νοσοκομείο, χωρίς ευτυχώς να έχει τραυματιστεί σοβαρά. Το περιστατικό εκείνο δεν είχε καταγγελθεί στην αστυνομία.
Μια εβδομάδα μετά το περιστατικό αυτό, ένας από την παρέα των 4 εργατών, ο οποίος ήταν μαροκινής καταγωγής βρισκόταν πάνω το ποδήλατό του, όταν του πέταξαν μια μεγάλη πέτρα στην πλάτη και τον τραυμάτισαν.
Σήμερα, ήταν το τρίτο περιστατικό που όπως όπως φαίνεται έγινε εσκεμμένα και στο οποίο, πάλι ένας από τους 4, αυτή τη φορά ο πακιστανικής καταγωγής, βρισκόταν στο ποδήλατο όταν το αγροτικό τον χτύπησε, τον έριξε κάτω τραυματίζοντάς τον και εξαφανίστηκε αφήνοντάς τον στο πεζοδρόμιο μέσα στα αίματα.
Από flashnews.gr

Όταν η CIA αποδομεί το μύθο των Γκουλάγκ!

Άρα και το μύθο για τα «εκατομμύρια των εκκαθαρίσεων του Στάλιν»

Όσο δυναμώνει η διεθνής αντικομουνιστική – αντισοβιετική εκστρατεία, τόσο πιο συχνά θα ακούμε τη λέξη «Γκουλάγκ», συνοδευόμενη από τερατολογίες αντάξιες όσων έλεγαν παλιότερα ότι «οι κομμουνιστές έτρωγαν νήπια».

Θα τα βλέπουμε σε τηλεοράσεις, επίσημες κρατικές εκδόσεις, σχολικά βιβλία.

Θα τα ακούμε σε ομιλίες πολιτικών, σε κηρύγματα παπάδων, σε διαλέξεις πανεπιστημιακών που κατέχουν «έδρες» του «με το αζημίωτο αντικομουνισμού» στα πανεπιστήμια της «αγοράς».

Θα ακούμε ότι ήταν:

«Τα μέσα του Στάλιν για την καταστολή των αντιδημοκρατικών αντιφρονούντων».

Θα μετρήσουμε πολλά εκατομμύρια «μάρτυρες του κομμουνισμού» στα λόγια των κάθε λογής απολογητών του σαπισμένου κόσμου που ζούμε.

Δυστυχώς όμως για τους επί γης αντικομουνιστές, είναι πια καιρός που οι πληροφορίες κυκλοφορούν και τα έγγραφα των μυστικών υπηρεσιών της εποχής, αποχαρακτηρίζονται και δημοσιεύονται.

Αφορμή γι’ αυτό το κείμενο αποτέλεσαν δυο αποχαρακτηρισμένα έγγραφα της CIA για τα «Στρατόπεδα εργασίας στην ΕΣΣΔ».

Όταν η CIA αποδομεί το μύθο των Γκουλάγκ!

Και η CIA, ο αρχιτέκτονας κάθε αντισοβιετικής επιχειρήσεις κατασκοπίας και συκοφάντησης για πολλές δεκαετίες, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι έχει κάποια προκατάληψη υπέρ της ΕΣΣΔ.

Αντίθετα τα έγγραφα βρωμάνε αντισοβιετισμό και συκοφαντία.

Αυτό όμως είναι το σημαντικότερο:

Ότι την ώρα που κάνουν αυτή την προσπάθεια, ούτε στο ελάχιστο δεν βρίσκουν στοιχεία που να δικαιώνουν τις σημερινές φήμες περί των Gulag και των εκατομμυρίων νεκρών.

Κι ακόμα πιο σοβαρό είναι ότι δεν πρόκειται για αναφορές κάποιας συγκεκριμένης στιγμής, αλλά για γενικότερες εκτιμήσεις που έχουν ιστορική αναφορά και απολογιστικό χαρακτήρα.

Όταν η CIA αποδομεί το μύθο των Γκουλάγκ!

Η CIA λοιπόν σ’ αυτά τα κείμενα:

1. Δεν βρίσκει επαρκή στοιχεία για να αποδείξει τους συνήθης ισχυρισμούς για «στρατόπεδα συστηματικής εξόντωσης πολιτικών αντιπάλων».

Δε «βρέθηκαν» ούτε θάλαμοι αερίων, ούτε κρεματόρια για την «διαχείριση» των υποτιθέμενων εκατομμυρίων πτωμάτων, αλλά ούτε και ομαδικοί τάφοι.

Αν είχε βρεθεί το παραμικρό, θα αναφερόταν οπωσδήποτε στις εκθέσεις αυτές και θα είχε γίνει σημαία τους.

Δεν ήταν λοιπόν «στρατόπεδα θανάτου» τύπου Άουσβιτς.

Ούτε στρατόπεδα σκλάβων για τις γειτονικές εταιρείες, όπως το Άουσβιτς για την Bayer ή οι σημερινές Αμερικάνικες φυλακές για τις γειτονικές τους βιομηχανίες.

Θάνατοι στα Gulag φυσικά υπήρξαν. Αλλά σε κλίμακες που διαψεύδουν τη σύγχρονη προπαγάνδα.

Οι περισσότεροι π.χ. από τους μισούς θανάτους στα Gulag την περίοδο 1934 – 53 σημειώθηκαν κατά τη διάρκεια του πολέμου (1941-1945), κυρίως από υποσιτισμό.

Το 1944, το ποσοστό θανάτων στα στρατόπεδο εργασίας ήταν 92 ανά 1000 (9,2%). Τότε όμως και ανάμεσα στον πληθυσμό της χώρας υπήρχε το ίδιο πρόβλημα.

Μέχρι το 1953, με τη μεταπολεμική ανάκαμψη, οι θάνατοι στα στρατόπεδα είχαν μειωθεί σε 3 ανά 1000 (0,3%).

2. Οι εκθέσεις της CIA προσγειώνουν τις παγκόσμιες αντικομουνιστικές τερατολογίες στο επίπεδο της περιγραφής του σωφρονιστικού συστήματος κάποιας οποιασδήποτε χώρας.

Και προσγειώνουν επίσης τις υπερβολές για τη σκληρότητα των συνθηκών που επικρατούσαν στα «Gulag», όπως π.χ. στο θέμα της «λιμοκτονίας» των κρατουμένων.

Φυσικά ήταν σκληρές συνθήκες, όπως είναι παντού οι φυλακές. Όμως ήταν πολύ καλύτερα από φυλακές άλλων χωρών, ειδικά εκείνες τις εποχές.

Όπως λέει η CIA, οι κρατούμενοι τρέφονταν επαρκώς κι ανταμείβονταν με περισσότερο φαγητό ανάλογα με την παραγωγικότητά τους.

Αργότερα από το 1954 έπαιρναν και μισθό. Δούλευαν ωράριο 10 ωρών και μετά το 1954, 8ωρο, όπως όλοι οι εργαζόμενοι της ΕΣΣΔ.

Σε όποιον υπερκάλυπτε το πλάνο του έστω και κατά 5%, η μία μέρα κράτησης μετρούσε για δύο.

Φυσικά η CIA δεν κάνει τη σύγκριση με το σωφρονιστικό σύστημα των ΗΠΑ, όπου ακόμα και σήμερα επιτρέπεται κι εφαρμόζεται κατά κόρον η δουλεία στις φυλακές.

3. Η CIA στα έγγραφά της αυτά, προσγειώνει και τους αριθμούς, σε νούμερα και ποσοστά αντίστοιχα ή μικρότερα από τους αριθμούς των φυλακισμένων σε άλλες χώρες (π.χ. ΗΠΑ).

Έτσι γκρεμίζει ουσιαστικά και τους μύθους για τα εκατομμύρια που δήθεν σκότωσε ο Στάλιν.

Σύμφωνα με τη σελίδα 4 του ενός εγγράφου της CIA (1989) με τίτλο «Το Σοβιετικό Εργατικό Σύστημα: Μια Ενημέρωση», ο αριθμός των φυλακισμένων στα Gulag ήταν περίπου 2 εκατομμύρια τη δεκαετία του 1930 και κατά τη διάρκεια όλης της θητείας του Στάλιν.

Αυτά τα αριθμητικά στοιχεία ταιριάζουν και με τις σοβιετικές στατιστικές,από αποχαρακτηρισμένα σοβιετικά έγγραφα.

Ακόμα και με τα σοβιετικά αρχεία της εποχής του «αποσταλινοποιητή» Χρουστσόφ, που ήταν πιο «αντισταλινικός» κι από τη CIA.

Σε σύγκριση με τον πληθυσμό της ΕΣΣΔ τότε, οι κρατούμενοι στα Gulag, ως ποσοστό επί τοις 100 του πληθυσμού (που ήταν μάξιμουμ 2,4%) σε όλη την ιστορία της, ήταν χαμηλότερος από αυτόν των Ηνωμένων Πολιτειών από τότε μέχρι και σήμερα (μέσο όρο 2,8%).

Π.χ. Το 1996 υπήρχαν στις ΗΠΑ 5,5 εκατομμύρια κρατούμενοι.

Σήμερα ο αριθμός των καταδίκων στις ΗΠΑ είναι 3 εκατομμύρια υψηλότερος από τον μέγιστο αριθμό που κρατήθηκε ποτέ στη Σοβιετική Ένωση.

4. Η CIA κατατάσσει το σύστημα καταναγκαστικής εργασίας στην ΕΣΣΔ, περισσότερο στον τομέα της οικονομίας, των κατασκευών, της εκβιομηχάνισης, της γεωργίας, των πενταετών πλάνων, από ότι στο σωφρονιστικό σύστημα.

Υπήρχαν λοιπόν Gulag κι ήταν στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας, σαν ποινή κυρίως για εγκλήματα του κοινού ποινικού δικαίου, μέρος του σωφρονιστικού συστήματος, με σημαντική προσφορά στην οικονομία και στις κατασκευές.

Οι κρατούμενοι δούλευαν στα πλαίσια της ποινής τους.

Τα έγγραφα της CIA αναφέρονται αναλυτικά στους οικονομικούς τομείς που βοηθιούνταν από την καταναγκαστική εργασία (κατασκευές, γεωργία, κλπ.).

Καθώς και στο ότι τέτοια στρατόπεδα υπήρχαν εκεί όπου η ΕΣΣΔ σχεδίαζε την επέκταση της οικονομικής της δραστηριότητας.

5. Η CIA ξεκρεμά από τα Gulag την ταμπέλα των στρατοπέδων πολιτικών κρατουμένων, όταν ομολογεί, με τα δικά της στοιχεία, ότι σχεδόν το 90% ήταν ποινικοί κρατούμενοι.

Η συντριπτική πλειοψηφία των κρατουμένων κατηγορήθηκε για μη πολιτικά αδικήματα:

Δολοφονίες, επιθέσεις, κλοπές, ληστείες, λαθρεμπόριο, εξαπάτηση και άλλες παραβιάσεις που τιμωρούνται σε κάθε κοινωνία.

Όσοι συνελήφθησαν για «αντεπαναστατικά αδικήματα» (πολιτικά δηλαδή εγκλήματα) αριθμούσαν από 12 έως 33% του πληθυσμού των φυλακών.

6. «Απαντά» επίσης η CIA με τα έγγραφά της στη φήμη ότι όποιος πήγαινε στα Gulag δεν γύριζε πίσω.

Η μεγάλη πλειοψηφία των κρατουμένων στα Gulag επέζησε και τελικά επέστρεψε στην κοινωνία όταν τους χορηγήθηκε αμνηστία ή όταν τελείωσαν οι ποινές τους.

Σε κάθε δεδομένο έτος, 20 έως 40% των κρατουμένων απελευθερώθηκαν, σύμφωνα με αυτά τα στοιχεία.

Το ένα έγγραφο της CIA αναφέρει επίσης ότι κάποια στιγμή που δόθηκε αμνηστία, απελευθερώθηκαν πολλοί ποινικοί.

Κι ότι το 70% από αυτούς συνελήφθησαν ξανά για άλλα παρόμοια αδικήματα.

Από αυτά τα στρατόπεδα επίσης, οι σοβιετικοί απελευθέρωσαν σχεδόν ένα εκατομμύριο ανθρώπους κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου για να πάνε στο στρατό.

Η CIA λοιπόν δεν έχει καταφέρει να βρει στοιχεία για να αποδείξει τις τερατολογίες των σύγχρονων αντικομουνιστών.

Το ομολογούν τα έγγραφά της. 

Δε βρήκε τους αριθμούς των «εκατομμυρίων θυμάτων του Στάλιν στα Gulag της εξόντωσης».

Εσύ μπορείς να τα βρεις;

Υ/Γ.: Σε κάποιους δε «δικούς μας» που απειλούν θεούς και δαίμονες ότι «θα σηκωθεί ο Στάλιν και θα τους ξαναστείλει όλους στα Γκουλάγκ» (έστω και για …«πλάκα»), αναπαράγοντας επί της ουσίας και δικαιώνοντας τον πυρήνα των αντικομουνιστικών κηρυγμάτων, τι να πω; Υπάρχει κάτι να πω;

Πηγές – Στοιχεία:

Α. Κεντρική Υπηρεσία Πληροφοριών (CIA): Το Σύστημα Καταναγκαστικής Εργασίας στην ΕΣΣΔ: Ενημέρωση (GI-M 87-20081). Δόθηκε πλήρως στη δημοσιότητα το 1999.

Β. Κεντρική Υπηρεσία Πληροφοριών (CIA):

[1]. Στρατόπεδα καταναγκαστικής Εργασίας στην ΕΣΣΔ.
[2]. Μεταφορές κρατουμένων μεταξύ στρατοπέδων εργασίας.
[3]. Αναλογία απελευθέρωσης κρατουμένων στα στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας.
[4]. Συμπεριφορά του προσωπικού των Σοβιετικών Στρατοπέδων Κρατήσεως προς τους κρατούμενους, από το 1945 μέχρι το τέλος του 1955.

11 Φεβρουαρίου 1957

Μάνος Δούκας

Granma: Η Βολιβία σε κατάσταση συναγερμού — Συνωμοσία σε εξέλιξη

Από Πάνος Αλεπλιώτης

Για σκευωρία εναντίον του επανεκλεγέντα προέδρου Evo Morales από τη δεξιά αντιπολίτευση και τις ΗΠΑ κάνει λόγο δημοσίευμα της κουβανικής εφημερίδας Granma.
“Καταγγελία για εκστρατεία αποσταθεροποίησης και βίας” κάνει λόγο και ο Υπουργός Εξωτερικών της Κούβας Μπρούνο Ροντρίγκες.
Τα προκαταρκτικά αποτελέσματα των εκλογών στη Βολιβία επιβεβαιώνουν την αποφασιστική λαϊκή υποστήριξη της κυβέρνησης του Evo Morales.  Η συνωμοσία ωστόσο ξεδιπλώνεται.
Η βολιβιανή δεξιά, που εδρεύει στην επαρχία της Σάντα Κρουζ, σκοπεύει να ανακηρύξει τον υποψήφιο τηeς, τον Carlos Mesa, ως Πρόεδρο, αγνοώντας τα αποτελέσματα των εκλογών της Κυριακής, που έδωσαν στον Evo Morales μια σαφή νίκη. Πρόκειται, σημειώνει η Granma, για μια προφανή προσπάθεια πραξικοπήματος υποστηριζόμενη από κυβερνήσεις της περιοχής και των Ηνωμένων Πολιτειών.
Όπως ανέφερε το ειδησεογραφικό πρακτορείο Prensa Latina, όντας αντιμέτωπος με αυτήν την κατάσταση ο Evo εξέδωσε μια έκκληση: “Για τους συναδέλφους μου και τον βολιβιανό λαό, για τις αδελφές και τους αδελφούς μου, να οργανώσουμε, να προετοιμαστούμε και να υπερασπιστούμε τη δημοκρατία”.
Ο Πρόεδρος τόνισε ότι περιμένει με εμπιστοσύνη το Ανώτατο Εκλογικό Δικαστήριο (TSE) να εκδώσει την τελική του έκθεση.
Εν τω μεταξύ, η αντιπολίτευση κάλεσε σε απεργία στη Σάντα Κρουζ και δήλωσε ότι θα αγνοήσει τη συνταγματική κυβέρνηση του Μοράλες και θα εγκαταστήσει αυτό που ονομάζει «νέο συνταγματικό Πρόεδρο».
Από την πλευρά της, η πρόεδρος του Ανώτατου Εκλογικού Δικαστηρίου María Eugenia Choque επέμεινε ότι «δεν έχει τίποτα να κρύψει» και διασφάλισε τη διαφάνεια της ψηφοφορίας, απορρίπτοντας τους ισχυρισμούς του υποψηφίου Carlos Mesa και αυτών που τον υποστηρίζουν περί απάτης.
Η διαφάνεια των εκλογών τονίστηκε και από τον Κουβανό υπουργό Εξωτερικών, Μπρούνο Ροντρίγκες Παρίγια, στις παρατηρήσεις του κατά την προπαρασκευαστική υπουργική συνάντηση για την 18η Σύνοδο Κορυφής του Κινήματος των Αδεσμεύτων:
«Συγχαίρουμε τον λαό και την κυβέρνηση της Βολιβίας για τη διαφάνεια της εκλογικής διαδικασίας που έχουν διεξαγάγει. Συγχαίρουμε τον Πρόεδρο Evo Morales για τα προκαταρκτικά αποτελέσματα, τα οποία επιβεβαιώνουν την αποφασιστική λαϊκή υποστήριξη της κυβέρνησής του, αποτελέσματα που αναμένουμε να επιβεβαιωθούν. 
Ο Ροντρίγκεζ καταγγέλλει την εκστρατεία της παραπληροφόρησης, της αποσταθεροποίησης και της βίας που διεξάγεται, από την αντιπολίτευση και υποκινείται από τις Ηνωμένες Πολιτείες, απειλώντας την ειρήνη και την ασφάλεια των πολιτών στη Βολιβία”.
Τα προκαταρκτικά αποτελέσματα έδιναν το 46,87% στον Evo Morales και περίπου 10% λιγότερο στον Carlos Messa. Αν αυτό το αποτέλεσμα παραμείνει τότε ο Μοράλες εκλέγεται για 4η συνεχή φορά. Μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων σφοδρές συγκρούσεις διεξάγονται στους δρόμους της πρωτεύουσας Σάντα Κρουζ μεταξύ δυνάμεων της αντιπολίτευσης και των δυνάμεων τάξης.

Τι συμβαίνει με τη βάση στον Αραξο;

Η εγκατάσταση πυρηνικών στη βάση του Αραξου επανέρχεται στην επικαιρότητα μετά από δημοσιεύματα και αναλύσεις στον διεθνή Τύπο, σύμφωνα με τα οποία τα υπουργεία Εξωτερικών και Ενέργειας των ΗΠΑ εξετάζουν την πιθανότητα μετακίνησης των 50 πυρηνικών όπλων που διατηρούν στη βάση του Ιντσιρλίκ στην Τουρκία, στο φόντο της κλιμακούμενης έντασης ανάμεσα στους δυο «συμμάχους» στο ΝΑΤΟ και των γενικότερων εξελίξεων και ανταγωνισμών που κλιμακώνονται στην περιοχή. Η βαθιά εμπλοκή της χώρας μας σ' αυτούς τους σχεδιασμούς, που αποτυπώθηκε και στην προσφάτως υπογραφείσα «Συμφωνία Αμοιβαίας Αμυντικής Συνεργασίας» Ελλάδας - ΗΠΑ από την κυβέρνηση της ΝΔ, στο έδαφος που είχε ήδη καλλιεργήσει η προηγούμενη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, εγκυμονεί τεράστιους κινδύνους για τον ελληνικό λαό, τους οποίους έγκαιρα ανέδειξε το ΚΚΕ, καλώντας σε επαγρύπνηση και αγωνιστική εγρήγορση, κόντρα στον εφησυχασμό που καλλιεργούν η σημερινή και η προηγούμενη κυβέρνηση, συνολικά τα κόμματα που στηρίζουν την πολιτική της ιμπεριαλιστικής εμπλοκής.

* * *

Η διαρκής ετοιμότητα της ΝΑΤΟικής βάσης του Αραξου να υποδεχτεί και να φιλοξενήσει πυρηνικά όπλα, είτε μεταφερόμενα από την Τουρκία, είτε στο πλαίσιο μιας νέας διασποράς σε χώρες της Ευρώπης, μετά την αποχώρηση των ΗΠΑ από τη Συνθήκη για τα πυρηνικά μέσου βεληνεκούς, επιβεβαιώνεται από τις εκτεταμένες εργασίες και προετοιμασίες που είχαν γίνει στις υποδομές της, ήδη απ' τον Αύγουστο του 2016. Μάλιστα, όπως είχε αποκαλυφθεί, τον Σεπτέμβρη του 2017 έγινε σύσκεψη στην έδρα του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες, με αντικείμενο την επισκόπηση των εργασιών για τον «εκσυγχρονισμό» της βάσης του Αραξου. Σχετική ενημέρωση από αυτήν τη σύσκεψη στάλθηκε υπηρεσιακά στο υπουργείο Αμυνας, με απόρρητο έγγραφο, που ανέφερε ότι μεταξύ των έργων που εξελίσσονται είναι και εγκαταστάσεις για την αποθήκευση «ειδικών όπλων», δηλαδή «πυρηνικών». Ηταν εκείνες ακριβώς τις μέρες που ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, απ' τη συνέντευξη Τύπου στη ΔΕΘ, τόνιζε: «Θα θέλαμε να ρωτήσουμε και να καταγγείλουμε, ταυτόχρονα, γιατί η κυβέρνηση δεν βγάζει τσιμουδιά για το γεγονός ότι έχει προχωρήσει η συντήρηση, επισκευή και ο εκσυγχρονισμός της βάσης του Αραξου, προκειμένου, όπως φημολογείται, να εγκατασταθούν εκεί τα αμερικανικά πυρηνικά όπλα, που ο ελληνικός λαός και με την πάλη του τα είχε διώξει προηγούμενες δεκαετίες».

* * *

Η τότε κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ δεν έδωσε βέβαια καμιά απάντηση ούτε και στις επόμενες καταγγελίες του ΚΚΕ για το θέμα, ποντάροντας και στη «σιγή ασυρμάτου» που έπεσε από το σύνολο σχεδόν των ΜΜΕ, σαν ένα «αόρατο χέρι» να επέβαλε το «θάψιμο» των αποκαλύψεων γύρω από τον Αραξο και τα πυρηνικά. Οταν τελικά ο αναπ. υπουργός Αμυνας, Δ. Βίτσας, προσπάθησε να δώσει μια απάντηση, το μόνο που κατάφερε ήταν να ενισχύσει τις υποψίες, παρά να διαψεύσει τις καταγγελίες. Είπε το τότε στέλεχος της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ: «Η αεροπορική βάση του Αραξου είναι υπό ελληνική διοίκηση εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Μετά την περίοδο της δικτατορίας δεν υπάρχουν πυρηνικά όπλα στην αεροπορική βάση του Αραξου, ούτε πρόκειται να υπάρξουν, ούτε υπάρχει κάποιος σχεδιασμός, ούτε έχει κάποια σχέση με οποιοδήποτε - θα έλεγε κανένας - αμερικάνικο ειδικό συμφέρον». Βέβαια, είναι επισήμως γνωστό ότι πυρηνικά υπήρξαν στον Αραξο και τα τελευταία απομακρύνθηκαν μόλις το 2001, όπως ενημέρωσαν οι Αμερικανοί, υποχρεώνοντας την τότε κυβέρνηση να το παραδεχτεί!

* * *

Τα ίδια πάνω - κάτω είπε και ο τότε υπουργός Αμυνας, Π. Καμμένος, διαρρηγνύοντας τα ιμάτιά του ότι «δεν υπάρχει θέμα πυρηνικών στην Ελλάδα» και ότι «η Ελλάδα είναι αποπυρηνικοποιημένη ζώνη, ούτε υπήρξε αίτημα (σ.σ. εκ μέρους των ΗΠΑ) ούτε θα υπάρξει ποτέ. Ούτε αποθήκευσης. Δεν υπάρχουν ούτε θα υπάρξουν ποτέ συζητήσεις για πυρηνικά στην Ελλάδα». Κανείς ωστόσο από την προηγούμενη κυβέρνηση δεν μπήκε στον κόπο να απαντήσει επί του περιεχομένου του ΝΑΤΟικού εγγράφου ή για το λόγο της επίσκεψης λίγους μήνες αργότερα, τον Μάη του 2018, στον Αραξο, του επικεφαλής της Πυρηνικής Πολιτικής του ΝΑΤΟ και σταθερού υπέρμαχου του διαβόητου ΝΑΤΟικού δόγματος του «πρώτου πυρηνικού πλήγματος». Σε ό,τι αφορά τέλος την κυβέρνηση της ΝΔ, μόλις πρόσφατα ο Αλ. Διακόπουλος, σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας της κυβέρνησης, όταν ρωτήθηκε για το ενδεχόμενο μεταφοράς πυρηνικών στη βάση, απάντησε ότι «δεν ξέρω κάτι τέτοιο» και ότι «δεν υπάρχουν πυρηνικά στη βάση του Αραξου».

* * *

Η Ελλάδα φιλοξένησε πυρηνικά όπλα στο παρελθόν και είναι πολύ πιθανό να το ξανακάνει, ως αποτέλεσμα της βαθιάς εμπλοκής στον αμερικανοΝΑΤΟικό σχεδιασμό, που είναι επιλογή της αστικής τάξης για την αναβάθμισή της στην περιοχή. Ο «Ριζοσπάστης» θα επανέλθει στο φύλλο του Σαββατοκύριακου με μια μεγάλη αποκάλυψη για το θέμα, που απαντάει σε κάθε προσπάθεια της κυβέρνησης και των άλλων κομμάτων να σπείρουν επανάπαυση και εφησυχασμό για ένα τόσο σοβαρό ζήτημα.

Β. Ν.

Το «κοινό» καλό

Ως «εξαίρεση σταθερότητας» σε ένα περιβάλλον «αναποφασιστικότητας και κραδασμών» παρουσίασε την Ελλάδα από το βήμα του «Economist» ο πρωθυπουργός, και «χαριτολογώντας» πρόσθεσε: «Φαίνεται πως είναι η μοίρα μας να πηγαίνουμε κόντρα στο ρεύμα. Κι αυτή τη φορά είναι για το καλό όλων μας».
Τα όσα παρουσίασε αμέσως μετά για τους τρεις βασικούς άξονες του κυβερνητικού σχεδίου - τις περιβόητες «μεταρρυθμίσεις», το «μείγμα» της δημοσιονομικής πολιτικής και τις παρεμβάσεις στο τραπεζικό σύστημα - επιβεβαιώνουν ότι το υποτιθέμενο «κοινό καλό» είναι το «καλό» των επιχειρηματικών ομίλων στις πλάτες του λαού.
Τρανταχτό παράδειγμα είναι εκείνο που επικαλέστηκε ο ίδιος ο πρωθυπουργός, δηλαδή το «αναπτυξιακό» νομοσχέδιο που ψηφίστηκε χτες το βράδυ, χτίζοντας πάνω στα «θεμέλια» της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ πολλούς ακόμα «ορόφους» από προκλητικά προνόμια στους επιχειρηματικούς ομίλους, λύνοντάς τους ακόμα περισσότερο τα χέρια ώστε να μη δίνουν τον παραμικρό λογαριασμό και χαρίζοντάς τους ένα ακόμα τσουβάλι «κίνητρα», με το λαό να πληρώνει σταθερά το μάρμαρο.
Με άλλα λόγια, το «κοινό» καλό που επικαλούνται η κυβέρνηση και οι υπόλοιπες αστικές πολιτικές δυνάμεις, που παρουσιάζουν ως τέτοιο τον «κοινό στόχο» της καπιταλιστικής ανάκαμψης, προϋποθέτει παραπέρα υποβάθμιση της υγείας και της ασφάλειας του λαού, του περιβάλλοντος.
Πάνω απ' όλα, προϋποθέτει τσάκισμα των εργασιακών δικαιωμάτων και ένταση της εκμετάλλευσης, με τον πρωθυπουργό να δηλώνει όλο καμάρι πως «το μεταρρυθμιστικό τόξο της κυβέρνησης συμπληρώνουν οι παρεμβάσεις στην αγορά εργασίας». Δηλαδή, η κατάργηση επί της ουσίας των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας και το παραπέρα χτύπημα στη συνδικαλιστική οργάνωση και δράση των εργαζομένων, που περιέχει το ψηφισμένο πολυνομοσχέδιο.
Αντίστοιχη είναι η πραγματικότητα και για τον δεύτερο άξονα της αντιλαϊκής «κανονικότητας» και «σταθερότητας» που τάζει στο κεφάλαιο η κυβέρνηση της ΝΔ, δηλαδή αυτόν της «δημοσιονομικής σταθερότητας», με τον πρωθυπουργό να δηλώνει προκλητικά πως η «διεύρυνση της φορολογικής βάσης», με μέτρα όπως η αναθεώρηση των αντικειμενικών αξιών με βάση τις οποίες θα πληρώνεται ο ΕΝΦΙΑ, «υπηρετεί την αξία της κοινωνικής δικαιοσύνης».
Αυτή η ...«κοινωνική δικαιοσύνη» αποτυπώνεται πολύ γλαφυρά και στο προσχέδιο του κρατικού προϋπολογισμού, εκεί όπου οι νέες εισφοροαπαλλαγές και φοροαπαλλαγές στο κεφάλαιο - το οποίο θα πληρώσει ακόμα λιγότερα, την ώρα που βλέπει τα κέρδη του να εκτοξεύονται - συνοδεύονται από ένα τσουβάλι «αντίμετρα» σε βάρος των λαϊκών στρωμάτων.
Μεταξύ άλλων, από 800 εκατομμύρια ευρώ επιπλέον φόρους στις πλάτες τους, αλλά και ακόμα μεγαλύτερη μείωση στις «οροφές» των προϋπολογισμών των υπουργείων, «ταβάνια» που ήδη πέφτουν στα κεφάλια των λαϊκών στρωμάτων, με τις τεράστιες ελλείψεις σε Υγεία, Πρόνοια, Παιδεία, σε έργα υποδομής για τις λαϊκές ανάγκες.
Οσο για το τι σημαίνει η αποστροφή του πρωθυπουργού ότι «όλοι ωφελούνται όταν ωφελείται ο τόπος», ενδεικτικά είναι τα όσα περιλαμβάνονται στον τρίτο βασικό άξονα της κυβερνητικής πολιτικής, που αφορά τα νέα προκλητικά προνόμια για τους τραπεζικούς ομίλους και τη δυνατότητά τους να «πακετάρουν» και να πωλούν στα «κοράκια» των funds τα λεγόμενα «κόκκινα» δάνεια, σφίγγοντας τη θηλιά των εκβιασμών και των πλειστηριασμών στα λαϊκά σπίτια.
Τα «οφέλη» των λαϊκών στρωμάτων αποτυπώνονται «με το νι και με το σίγμα» στα στατιστικά των τραπεζών, που δείχνουν αύξηση των πλειστηριασμών κατά 20% τους τελευταίους μήνες, οπότε «ωριμάζουν» ορισμένες από τις παρεμβάσεις της προηγούμενης και της σημερινής κυβέρνησης, ξηλώνοντας παραπέρα το υποτυπώδες προστατευτικό πλαίσιο για τη λαϊκή κατοικία, αλλά και ο προγραμματισμός 6.500 και πλέον πλειστηριασμών για Σεπτέμβρη και Οκτώβρη, κ.ο.κ.
Να λοιπόν τι «έχει λαμβάνειν» ο λαός από τους «κοινούς» και «εθνικούς» στόχους του κεφαλαίου τους οποίους υλοποιεί η κυβέρνηση της ΝΔ και στηρίζουν τα υπόλοιπα αστικά κόμματα: Ενταση της εκμετάλλευσης, συνέχιση της φοροληστείας, μονιμοποίηση της φτώχειας, εκβιασμούς και πλειστηριασμούς. Οσα παραμύθια κι αν επιστρατεύσουν τα αστικά επιτελεία, τα συμφέροντα των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων πραγματικά δεν συναντιούνται πουθενά με αυτά του κεφαλαίου και των επιχειρηματικών ομίλων.
Ο λαός μας δεν έχει άλλο χρόνο για χάσιμο με τέτοιες και άλλες αυταπάτες: Η οργάνωση, η διεκδίκηση με βάση τις σύγχρονες ανάγκες του, η αντεπίθεση απέναντι στο κεφάλαιο και τις κυβερνήσεις τους, είναι μονόδρομος.