Μετά από πολύμηνη καθυστέρηση η Δανία
ενέκρινε την κατασκευή του ρωσικού αγωγού φυσικού αερίου «Nord Stream 2»
μέσω των υδάτων της, ανακοίνωσε χτες η Δανέζικη Ενεργειακή Αρχή.
Έτσι, η ολοκλήρωση του αγωγού, συνολικού
μήκους 1.200 χιλιομέτρων, από τη Ρωσία στη Βόρεια Γερμανία, αναμένεται
να επιτευχθεί έως το τέλος του 2019, καθώς έχει ήδη κατασκευαστεί πάνω
από το 80%. Ο επικεφαλής της ρωσικής διαχειρίστριας εταιρείας «Gazprom»,
Αλεξέι Μίλερ, δήλωσε ότι η κατασκευή του τμήματος του αγωγού στα
δανέζικα ύδατα θα χρειαστεί περίπου πέντε βδομάδες από τη στιγμή της
αδειοδότησης.
Η Δανία αρνούνταν την αδειοδότηση του
αγωγού επικαλούμενη «περιβαλλοντικούς λόγους», στην πραγματικότητα όμως η
κατασκευή του «Nord Stream 2» αποτελεί σοβαρό πεδίο αντιθέσεων, τόσο
εντός της ΕΕ, όσο και με τις ΗΠΑ, οι οποίες αντιτίθενται ανοιχτά και
επικρίνουν τη γερμανική κυβέρνηση.
Μια ενδιαφέρουσα μελέτη
ερευνητών από πανεπιστήμιο της Αυστραλίας, που δημοσιεύτηκε πρόσφατα,
έρχεται να ρίξει περισσότερο φως στην αντιπαράθεση γύρω από τα «οφέλη»
της ιατρικής κάνναβης στην αντιμετώπιση ψυχικών διαταραχών, όπως
υποστηρίζουν οι θιασώτες της και στην Ελλάδα, επικαλούμενοι στοιχεία από
παγκόσμιες έρευνες. Το ενδιαφέρον της συγκεκριμένης μελέτης βρίσκεται
τόσο στο αντικείμενο και τη μεθοδολογία της, όσο και στα συμπεράσματα
στα οποία καταλήγει. Σε ό,τι αφορά το πρώτο, οι Αυστραλοί επιστήμονες
έβαλαν στο μικροσκόπιο όλες τις μελέτες που έγιναν τις τελευταίες
δεκαετίες (1980-2018), δημοσιευμένες και αδημοσίευτες, σχετικά με τη
χρήση κάνναβης στη θεραπεία ψυχικών διαταραχών, και συγκεκριμένα της
κατάθλιψης, των αγχωδών διαταραχών, της διαταραχής μετατραυματικού
στρες, της ψύχωσης, της διαταραχής ελλειμματικής προσοχής -
υπερκινητικότητας και του συνδρόμου Tourette.
* * *
Το συμπέρασμα στο οποίο κατέληξαν,
είναι με δυο λόγια το εξής: Παρά τους ισχυρισμούς ότι η ιατρική κάνναβη
ενδείκνυται για τη θεραπεία της κατάθλιψης και άλλων ψυχικών
διαταραχών, τα επιστημονικά δεδομένα που υποστηρίζουν αυτόν τον
ισχυρισμό είναι ελάχιστα έως ανύπαρκτα! Οπως σημειώνεται χαρακτηριστικά,
«είναι αξιοσημείωτη η απουσία καλής ποιότητας στοιχείων, τα οποία να
έχουν αξιολογήσει σωστά την αποτελεσματικότητα και ασφάλεια των ιατρικών
κανναβινοειδών» και επομένως, «έως ότου υπάρξουν στοιχεία από
τυχαιοποιημένες, ελεγχόμενες μελέτες, δεν μπορούν να εκδοθούν
κατευθυντήριες οδηγίες για τη χρήση της κάνναβης στις ψυχικές
διαταραχές». Συστήνουν μάλιστα στις χώρες που έχουν ήδη νομιμοποιήσει τη
χρήση της ιατρικής κάνναβης, γιατροί και ασθενείς να ενημερωθούν για τη
«φτώχεια» των επιστημονικών δεδομένων, να δημοσιοποιούν τους πιθανούς
κινδύνους των κανναβινοειδών και να παρακολουθούν στενά όσους λαμβάνουν
τέτοια θεραπεία, προκειμένου να διαπιστώνουν έγκαιρα αρνητικές μεταβολές
στην ψυχική υγεία τους.
* * *
Οι επιστήμονες «ξεψάχνισαν»
83 συνολικά έρευνες, εκ των οποίων μόνο οι 40 ήταν «τυχαιοποιημένες»
(με συμμετοχή 3.067 εθελοντών), που αναγνωρίζονται ως το πιο αξιόπιστο
είδος κλινικής μελέτης. Στις έρευνες αυτού του τύπου, οι συμμετέχοντες
χωρίζονται τυχαία σε ομάδες. Απ' αυτές, η μια λαμβάνει τη
θεραπεία/παρέμβαση που απασχολεί την έρευνα και η άλλη (ή οι άλλες) ένα
εικονικό ή πραγματικό φάρμακο/θεραπεία. Η σύγκριση των αποτελεσμάτων
δίνει και το μέτρο της «αποτελεσματικότητας» της θεραπείας. Από το
σύνολο των ερευνών που εξετάστηκαν, 42 αφορούσαν την κατάθλιψη (23
τυχαιοποιημένες), 31 τις αγχώδεις διαταραχές (17 τυχαιοποιημένες), 12 τη
διαταραχή μετατραυματικού στρες (1 τυχαιοποιημένη), 11 τις ψυχώσεις (6
τυχαιοποιημένες), 8 το σύνδρομο Tourette (2 τυχαιοποιημένες) και 3 τη
διαταραχή ελλειμματικής προσοχής - υπερκινητικότητας (1 τυχαιοποιημένη).
* * *
Και μόνο το γεγονός ότι οι μισές
από τις έρευνες που υποστηρίζουν τα «οφέλη» της ιατρικής κάνναβης στην
αντιμετώπιση μιας ψυχικής διαταραχής είναι μη «τυχαιοποιημένες»,
προκαλεί συντριπτικό πλήγμα στην όποια αξιοπιστία των συμπερασμάτων
τους. Συνολικά, οι Αυστραλοί επιστήμονες βρήκαν «φτωχής ποιότητας
στοιχεία» που να πιστοποιούν ότι η λήψη ιατρικής κάνναβης καταπραΰνει το
άγχος, κυρίως στους ασθενείς με χρόνιο πόνο (όχι εξαιτίας καρκίνου) και
με πολλαπλή σκλήρυνση. Οσον αφορά την κατάθλιψη και τις άλλες ψυχικές
διαταραχές που εξετάστηκαν, δεν βρέθηκε να υπάρχει κάποιο όφελος από τη
θεραπεία με κάνναβη. Αντίθετα, η επιστημονική ομάδα επικαλείται πολλές
μελέτες που έδειξαν ότι η κάνναβη μπορεί να προκαλέσει παρενέργειες,
εξαιτίας των οποίων αρκετοί ασθενείς αναγκάστηκαν να διακόψουν τη λήψη
της, ενώ η χρήση της για «θεραπευτικούς» σκοπούς ενδέχεται να
επιδεινώσει και τα συμπτώματα της ψύχωσης. Τα συμπεράσματα αυτά
συμπίπτουν με την παρατήρηση που κάνει ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας σε
έκθεσή του για την ιατρική χρήση της κάνναβης (2015), ότι «υπάρχουν
αρκετά αναπάντητα ακόμη ερωτήματα και πολλοί παράγοντες που πρέπει να
ληφθούν υπόψη».
* * *
Υποστηρικτικά στα παραπάνω,
η διεθνής εμπειρία δείχνει ότι υπάρχουν ελάχιστες τυχαιοποιημένες
μελέτες που αξιολογούν τη χρήση της κάνναβης, ενώ ακόμα κι αυτές
εμπεριέχουν σε μεγάλο βαθμό σημαντικές αδυναμίες, όπως ο μικρός αριθμός
συμμετεχόντων, η σύγκριση με κάποιο placebo (εικονικό) φάρμακο και όχι
με κάποιο ήδη υπάρχον φάρμακο, η επιλογή κυρίως ατόμων που έχουν
ξανακάνει χρήση, η μη εκτίμηση της σχέσης δόσης - απόκρισης, η πολύ
μικρή διάρκεια (ημερών ή βδομάδων). Πολλές μελέτες στηρίζονται επίσης
στη συμπλήρωση ανώνυμων ερωτηματολογίων από τους ασθενείς ως προς την
προσωπική χρήση - αποτελεσματικότητα της κάνναβης σε αυτούς. Δεν
αξιολογούν δηλαδή την ποιότητα και λειτουργικότητα της καθημερινής ζωής
(κοινωνικές συναναστροφές, οδήγηση, εργασία, επιδόσεις στο σχολείο,
επιπτώσεις στις γνωστικές ικανότητες κ.λπ.), δεν εκτιμούν τις
μακροχρόνιες επιπτώσεις που μπορεί να υπάρχουν (εξάρτηση, μείωση των
γνωστικών ικανοτήτων, ψυχολογικές διαταραχές κ.λπ.). Πολλές φορές,
τέλος, δεν λαμβάνουν καν υπόψη την περιεκτικότητα της κάνναβης που
χορηγείται σε THC - CBD, αλλά και άλλα κανναβινοειδή, με αποτέλεσμα να
μην μπορεί να γίνει άμεση σύγκριση μεταξύ των μελετών.
* * *
Ολα αυτά τα στοιχεία είναι που καθιστούν
τουλάχιστον «περίεργη» τη φανατική υπεράσπιση της ιατρικής χρήσης της
κάνναβης από δυνάμεις όπως ο ΣΥΡΙΖΑ, που πρωτοστάτησε ως κυβέρνηση στη
νομιμοποίηση της καλλιέργειας για την τυποποίηση φαρμάκων, ανοίγοντας
ταυτόχρονα το δρόμο για τη χρήση της και σε φυτική μορφή. Εξίσου
συνένοχη είναι και η σημερινή κυβέρνηση, όπως και όλα τα κόμματα που
διαφημίζουν την ιατρική κάνναβη ως «πεδίον δόξης λαμπρόν» για κερδοφόρες
επενδύσεις από φαρμακευτικά μονοπώλια, καλλιεργώντας ανοχή στη
ναρκωκουλτούρα, σε συνδυασμό μάλιστα με την πλήρη απουσία πρόληψης και
την καθολική κυριαρχία της λογικής «μείωσης της βλάβης» στην κρατική
πολιτική για τα ναρκωτικά...
Με
το «καλημέρα» του ακαδημαϊκού έτους, με το που πάτησαν οι φοιτητές το
πόδι τους στις σχολές, ήρθαν αντιμέτωποι με τα συσσωρευμένα προβλήματα
που έχει φέρει στα ιδρύματα η χρόνια υποχρηματοδότηση, με διογκωμένα νέα
προβλήματα που προκάλεσαν οι αναδιαρθρώσεις του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και με τις
εξαγγελίες της κυβέρνησης της ΝΔ, που πατώντας πάνω στο έργο των
προηγούμενων, το συνεχίζει και το επεκτείνει, έχοντας σταθερά στο
στόχαστρο τα δικαιώματα των φοιτητών στη μόρφωση και τη ζωή. Δεν κάθισαν
όμως με σταυρωμένα χέρια...
Μπήκαν σε Γενικές Συνελεύσεις,
οργάνωσαν συνελεύσεις ετών, συζήτησαν για τα προβλήματά τους, αλλά και
για τα μέτρα που έρχονται, πήραν αγωνιστικές πρωτοβουλίες με παραστάσεις
διαμαρτυρίας στις διοικήσεις των σχολών και των ιδρυμάτων, σε δομές
φοιτητικής μέριμνας, στο υπουργείο Παιδείας, οργάνωσαν συσκέψεις ανά
πόλη για να συντονίσουν από σύλλογο σε σύλλογο και από σχολή σε σχολή τα
αγωνιστικά τους βήματα.
Με τις μαζικές αγωνιστικές διεργασίες
τους οι ίδιοι οι φοιτητές έδωσαν απάντηση μέσα στις σχολές στις δυνάμεις
που, αναμασώντας τα επιχειρήματα της κυβέρνησης, επιχείρησαν να
συκοφαντήσουν και να υπονομεύσουν τις Γενικές Συνελεύσεις και τις
συλλογικές διαδικασίες. Αυτές οι δυνάμεις έφτασαν στο σημείο να
υποστηρίξουν πως «οι διαγραφές φοιτητών και τα δίδακτρα είναι προς
όφελος των φοιτητών» και πως αυτά «δεν είναι προβλήματα (!) αλλά το
σύγχρονο πανεπιστήμιο»...
Η στάση τους είναι «βούτυρο στο ψωμί»
των κυβερνητικών μηχανισμών, που, από τη μια, προσπαθούν να
συκοφαντήσουν τους αγώνες και τα δίκαια αιτήματα των φοιτητών και, από
την άλλη, ψάχνουν να βρουν στους συλλόγους την τάχα «σιωπηλή πλειοψηφία»
των φοιτητών για να υπερασπιστεί την εφαρμοζόμενη αντιλαϊκή πολιτική.
Μίλησαν
λοιπόν οι ίδιοι οι φοιτητές. Το χτεσινό μαζικό πανελλαδικό
συλλαλητήριο, οι χιλιάδες που διαδήλωσαν στο κέντρο της Αθήνας, με
αποφάσεις των Συλλόγων τους, ήταν ένας σταθμός στις αγωνιστικές
διεργασίες που δυναμώνουν μέσα στις σχολές. Εδειξε ότι υπάρχουν οι
προϋποθέσεις ακόμα περισσότεροι να κάνουν το επόμενο διάστημα την
επιλογή της συλλογικής μαχητικής διεκδίκησης.
Οι αγωνιστικές αυτές
διεργασίες στέλνουν μήνυμα ότι η κυβέρνηση θα τους βρίσκει συνεχώς
μπροστά της σε όσα σχεδιάζει για τις διαγραφές φοιτητών, τη γενίκευση
των διδάκτρων στα μεταπτυχιακά και άλλα προγράμματα που
ακριβοπουλιούνται στα πανεπιστήμια (ξενόγλωσσα, εξ αποστάσεως, θερινά,
διάφορες πιστοποιήσεις), τη διευκόλυνση των ιδρυμάτων να πολλαπλασιάσουν
τις μπίζνες τους με τις επιχειρήσεις, τις ιδιωτικές εστίες με ΣΔΙΤ και
ενοίκια κ.λπ.
Σε αυτό το πνεύμα συνεχίζουν. Ζωντανεύουν τους
συλλόγους τους, μαζικοποιούν τις συνελεύσεις τους, ορίζουν τα νέα
αγωνιστικά τους βήματα και δίνουν μάχη για τον προσανατολισμό και τη
γραμμή του κινήματος με γνώμονα και κριτήριο τις σύγχρονες ανάγκες τους
στη μόρφωση, στη δουλειά, στη ζωή.
Γιατί το θέμα δεν είναι η
διεκδίκηση ενός τάχα πιο «δίκαιου» πανεπιστήμιου στις σημερινές συνθήκες
ή η παρεμπόδιση μόνο ενός νόμου της σημερινής κυβέρνησης, διατηρώντας
άθικτο όλο το αντιδραστικό νομοθετικό πλαίσιο των προηγούμενων. Η βασική
διαχωριστική γραμμή είναι ανάμεσα στο πανεπιστήμιο που υπάρχει σήμερα
και στο πανεπιστήμιο που είναι αναγκαίο.
Αυτό το κριτήριο απαντά
στις σημερινές αγωνίες των φοιτητών για να κατακτήσουν ολόπλευρα την
επιστήμη τους, για το αντίκρισμα του πτυχίου τους, για το πού και με
ποιους όρους θα δουλέψουν αύριο κ.λπ. Γι' αυτό οι διεργασίες που
συντελούνται σε αυτήν την κατεύθυνση μέσα στις σχολές είναι ελπιδοφόρες
για να πάει ένα βήμα πιο πέρα η προσπάθεια ανασυγκρότησης του φοιτητικού
κινήματος.
Σε σχόλιό του το Γραφείο Τύπου της Κομματικής Οργάνωσης Κεντρικής Μακεδονίας του ΚΚΕ, για την ανιστόρητη ανακοίνωση του βουλευτή της ΝΔ, Στράτου Σιμόπουλου για την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης, αναφέρει: «Ο βουλευτής της ΝΔ, κ. Σιμόπουλος, σε
χτεσινή του ανακοίνωση υποστηρίζει ότι τάχα οι Γερμανοί ναζί κατακτητές
της Θεσσαλονίκης εγκατέλειψαν την πόλη από μόνοι τους και αμαχητί στις
30 Οκτωβρίου 1944 και ότι μετά την αποχώρησή τους μπήκε στην πόλη ο
ΕΛΑΣ. “Αν η πραγματικότητα δεν συμβαδίζει με τις
επιδιώξεις τους …τόσο το χειρότερο για την πραγματικότητα”… αυτή η φράση
ταιριάζει “γάντι” στην ανακοίνωση του κ. Σιμόπουλου. Ο βουλευτής της ΝΔ
και άλλοι πριν από αυτόν που παραχαράσσουν την Ιστορία κάνουν πως δεν
άκουσαν ή δεν είδαν τα πάμπολλα ντοκουμέντα για τις σκληρές και
αιματηρές μάχες που έδωσαν τμήματα του ΕΛΑΣ ενάντια στους ναζί
κατακτητές και τους ντόπιους συνεργάτες τους σε διάφορα σημεία της
Θεσσαλονίκης (Μοναστηρίου, ΧΑΝΘ κ.ά.) για την απελευθέρωση της πόλης
στις 30 Οκτώβρη 1944. Οι δυνάμεις του ΕΛΑΣ όχι απλά απελευθέρωσαν
την Θεσσαλονίκη από τους Γερμανούς ναζί κατακτητές, αλλά επίσης διέσωσαν
και σημαντικές υποδομές της πόλης, όπως το κεντρικό υδραγωγείο, την
Ηλεκτρική, εξασφαλίζοντας την ηλεκτροδότηση και την υδροδότηση της
πόλης. Ιστορική μαρτυρία, άλλωστε, για τις απώλειες των ηρωικών ανταρτών
του ΕΛΑΣ στην μάχη του Ωραιοκάστρου, για την απελευθέρωση της
Θεσσαλονίκης, αποτελούν οι τάφοι στα νεκροταφεία της Νέας Σάντας, λίγα
χιλιόμετρα από το χώρο των μαχών, όπου όλοι αναγράφουν σαν ημερομηνία
θανάτου τις 30 Οκτώβρη 1944. Εκείνη τη μέρα ο ΕΛΑΣ όχι απλά είναι
κυρίαρχος της πόλης με το λαό στο πλάι του, αλλά τμήματά του καταδιώκουν
τους Γερμανούς κατακτητές μέχρι τα γιουγκοσλαβικά σύνορα, προκαλώντας
τους σοβαρές απώλειες. Αυτή είναι η ιστορική πραγματικότητα για την
απελευθέρωση της πόλης από το ΕΑΜ – ΕΛΑΣ, των οποίων κύριος εμπνευστής,
οργανωτής και αιμοδότης ήταν το ΚΚΕ. Ας αναλογιστούν όλοι αυτοί που
θέλουν να γυρίσουν την πραγματικότητα “ανάποδα” τι κάναν οι πολιτικοί
τους πρόγονοι κατά τη διάρκεια της Κατοχής. Οι αστικές πολιτικές
δυνάμεις προσπαθούσαν να σπείρουν στο λαό την ηττοπάθεια και τη
“φρονιμάδα”, παρουσιάζοντας τις χιτλερικές στρατιές αήττητες. Γι’ αυτό
άλλοι από αυτούς φύγαν στο εξωτερικό μακριά από τα δεινά και την
αντίσταση του λαού και κάποιοι άλλοι συνεργάστηκαν με τους ναζί
κατακτητές. Την Κυριακή 10 Νοέμβρη στις 11.30 καλούμε το
λαό της Θεσσαλονίκης ιδιαίτερα τις νέες γενιές να μάθει την αλήθεια
μέσα από πλήθος ιστορικών ντοκουμέντων συμμετέχοντας μαζικά στην
εκδήλωση της ΚΟ Κεντρικής Μακεδονίας του ΚΚΕ στην αίθουσα τελετών του
ΑΠΘ για τα 75 χρόνια από την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης, από τον
ΕΛΑΣ, με ομιλήτρια την Αλέκα Παπαρήγα, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ».
Η Δικαιοσύνη δεν είναι τυφλή και ανεξάρτητη, αλλά αστική και
ανοιχτομάτα, έλεγε μια παλιά ανακοίνωση του ΠΑΜΕ. Κάθε άλλο παρά «τυφλή»
είναι λοιπόν η δικαιοσύνη και το αποδεικνύει η ίδια με τις αποφάσεις
τις.
Η Δικαιοσύνη δεν είναι τυφλή και ανεξάρτητη, αλλά αστική
και ανοιχτομάτα, έλεγε μια παλιά ανακοίνωση του ΠΑΜΕ. Κάθε άλλο παρά
«τυφλή» είναι λοιπόν η δικαιοσύνη και το αποδεικνύει η ίδια με τις
αποφάσεις τις. Την περίοδο που πολλά δικαστήρια κρίνουν παράνομες τις
απεργίες των εργαζομένων, μια απόφαση δικαστηρίου έρχεται στην ουσία να
τιμωρήσει τη συνδικαλιστική δράση. Όπως καταγγέλλει η Ένωση Ιδιωτικών
Υπαλλήλων Ηρακλείου, το δικαστήριο κάνοντας χρήση της νέας νομοθεσίας
αθώωσε τον εργοδότη που γρονθοκόπησε συνδικαλίστρια στο κεφάλι και στο
σώμα, μέσα στο γραφείο του επιθεωρητή Εργασίας και έκρινε ένοχη την
παθούσα συνδικαλίστρια για «απειλή», επιβάλλοντάς της ποινή φυλάκισης 3
μηνών! «Καλούμε την εργατική τάξη του νομού μας, αλλά και ολόκληρης της
χώρας, να καταδικάσει τέτοιου είδους περιστατικά, να μην επιτρέψουμε
ούτε στην κυβέρνηση, ούτε στα αστικά δικαστήρια να αφήσουν ελεύθερους
τους εργοδότες να αλωνίζουν μέσα στους χώρους δουλειάς, μετατρέποντας
τους σε σύγχρονες γαλέρες, καταδικάζοντας κάθε τίμιο εργαζόμενο που
σηκώνει κεφάλι» σημειώνει στην ανακοίνωσή της η Ένωση Ιδιωτικών
Υπαλλήλων Ηρακλείου. Ολόκληρη η ανακοίνωση έχει ως εξής:
Στις 17/10/2019 στα δικαστήρια
Ηρακλείου εκδικάστηκε η υπόθεση χειροδικίας εργοδότη σε γυναίκα,
εκλεγμένο μέλος του ΔΣ του σωματείου μας.
Υπενθυμίζουμε, το πρωί της 12/01/2017
η εκλεγμένη στο ΔΣ του σωματείου μας, βρέθηκε στα γραφεία του Σώματος
Επιθεώρησης Εργασίας Ηρακλείου όπου είχε καλεστεί τριμερής συνάντηση
προκειμένου να απολογηθεί ο εκπρόσωπος της εταιρίας για την μη καταβολή
δώρων και επιδομάτων. Ο ιδιοκτήτης της επιχείρησης είχε έρθει στη
συνάντηση έτοιμος για καυγά από ότι φάνηκε.. καθώς κατά τη διάρκεια της
διαδικασίας ο εργοδότης επιτέθηκε στην εκλεγμένη συνδικαλίστρια μέσα στο γραφείο του επιθεωρητή με γροθιές στο κεφάλι και το σώμα. Ευτυχώς με την παρέμβαση των επιθεωρητών ο εργοδότης ακινητοποιήθηκε, έως ότου η αστυνομία τον οδηγήσει στο αυτόφωρο.
Σε αυτή την υπόθεση η Ελληνική δικαιοσύνη έκρινε τον εργοδότη αθώο (!!)
για την κατηγορία της χειροδικίας, καθώς όπως μας ενημέρωσαν θεωρείται
πταίσμα και με βάση τη νέα νομοθεσία παραγράφεται μετά το πέρας του ενός
έτους… Ταυτόχρονα όμως έκρινε ένοχη την παθούσα συνδικαλίστρια για “απειλή” και της επέβαλε ποινή φυλάκισης 3 μηνών!
Όσο και αν φαίνεται σκηνή βγαλμένη
από ελληνική κωμική ταινία του παρελθόντος, η υπόθεση είναι πολύ σοβαρή
καθώς όχι μόνο τιμωρεί μια αθώα εργαζόμενη συνδικαλίστρια που δέχτηκε
άνανδρη επίθεση υπερασπιζόμενη τα συμφέροντα συναδέλφων της, αλλά
ανοίγει περαιτέρω τους ασκούς του Αιόλου για κορύφωση της εργοδοτικής
αυθαιρεσίας και ασυδοσίας.
Τεράστιες είναι και οι ευθύνες της κυβέρνησης ΝΔ αλλά και
διαδοχικά όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων που διαμόρφωσαν το νομικό
και νομοθετικό πλαίσιο κομμένο και ραμμένο στα μέτρα των εργοδοτών και
των συμφερόντων τους. Αυτή η
τουλάχιστον προκλητική απόφαση του Δικαστηρίου βγήκε την ίδια περίοδο
που δεκάδες τέτοιες αποφάσεις έχουν βγάλει παράνομες τις απεργίες των
εργαζομένων, την συνδικαλιστική δράση των πρωτοπόρων εργατών και
πανελλαδικά και στον νομό μας.
Την ίδια περίοδο η κυβέρνηση της ΝΔ
έφερε και ψήφισε το αναπτυξιακό πολυνομοσχέδιο, συνεχίζοντας στον ίδιο
αντεργατικό δρόμο που της είχε στρώσει η προηγούμενη κυβέρνηση του
ΣΥΡΙΖΑ, λέγοντας μεταξύ άλλων πως «το ηλεκτρονικό μητρώο των σωματείων
καθώς και η ηλεκτρονική ψηφοφορία θα φέρουν τον εκδημοκρατισμό, την
πραγματική δημοκρατία για τους εργαζόμενους…» Στην πραγματικότητα με
αυτόν τον τρόπο απλοποιείται και νομοθετικά πλέον η δυνατότητα, ο
εργοδότης να φακελώνει αγωνιστές εργαζόμενους, να προστατεύει τα κέρδη
του.
Καλούμε την εργατική τάξη του νομού
μας, αλλά και ολόκληρης της χώρας, να καταδικάσει τέτοιου είδους
περιστατικά, να μην επιτρέψουμε ούτε στην κυβέρνηση, ούτε στα αστικά
δικαστήρια να αφήσουν ελεύθερους τους εργοδότες να αλωνίζουν μέσα στους
χώρους δουλειάς, μετατρέποντας τους σε σύγχρονες γαλέρες, καταδικάζοντας
κάθε τίμιο εργαζόμενο που σηκώνει κεφάλι. Ο αγώνας μας μπορεί
και πρέπει να επιβάλλει να μην εφαρμοστούν στην ζωή αυτοί οι
κατάπτυστοι, βαθιά αντιλαϊκοί- αντεργατικοί νόμοι.
Γιούχα και πάλι γιούχα των (πολεμοχαρών) πατρίδων!
Κάποιες
φορές οι απλοί άνθρωποι νοιώθουν, αλλά δεν μπορούν να το πουν. Το λένε όμως με
τον τρόπο τους κι ας μην είναι η στάση και ο λόγος τους στητός, καθωσπρέπει,
στις παρελάσεις. Κι ας μη ταιριάζει στην «τάξη».
Έτσι είδα
την «παρέλαση των κοριτσιών». Κι ας ήταν ημιτελής. Κι ας πείραξε πολλούς.
Όμως δεν
ήταν οι πρώτες που «έβγαλαν γλώσσα». Απλώς οι ανιστόρητοι το κρύβουν
παριστάνοντας τους έκπληκτους.
Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ
ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΓΥΡΩ ΜΑΣ
(τότε, 1453, το 1907 και τώρα, 2019 - πολεμικό - ιμπεριαλιστικό πανηγύρι)
«Και ήταν οι
καιροί που ατίναχτο μέγα αστροπελέκι, κάτι πρωταγρίκητο κι ώς τότε κι
ανιστόρητο, απ’ την Άσπρη Θάλασσα ώς το Δούναβη και ίσα πέρα από τα πόδια του
Ευφράτη κρέμουνταν απάνω από τον κόσμο, κάψαλα και στάχτη να τον κάμη, και
λιγοθυμούσ’ η Ανατολή, κι έτρεμε και η Δύση σαν καλάμι.
Και ήταν οι καιροί που η Πόλη πόρνη σε μετάνοιες ξενυχτούσε, και τα χέρια της
δεμένα τα κρατούσε, και καρτέραγ’ ένα μακελάρη.
Και
ξολοθρεμός ο μακελάρης».
(…)
«Της φωτιάς
βιγλάτορες, η φωτιά τι καίει εδώ;»
(…)
ΠΡΟΣΚΛΗΤΗΡΙΟ
– ΠΑΓΙΔΑ ΑΠΟ ΜΑΚΕΛΑΡΗΔΕΣ
«Γύφτοι, ο
Βασιλιάς προστάζει ο θεοφύλαχτος· εμπρός!
Σώνει πιά το πλάνεμα σας, κι ο παραδαρμός.
Σας προσμένει το μεγάλο Πενταδάχτυλο κι οι κορφές του που λαμποκοπάνε, και τα
τρίσβαθα γκρεμά· και του Μαλεβού τα πλάγια τα κοκκινωπά.
Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ
ΤΟΥ «ΓΥΦΤΟΥ»
«Ποιός είναι
αυτός που πύργους χτίζει στον αέρα με τη φωνή του κράχτη και μοιράζει μας
βασιλικά τα κάστρα, κι άπρεπων ελπίδων ίσκιους μπροστά στα μάτια μας σαλεύει;
Είμαστ' εμείς οι απάτριδοι κι οι αγιάτρευτοι· γιούχα και πάντα γιούχα των
πατρίδων!
Είμαστ' εμείς οι αθάνατοι απολίτιστοι· κι οι Πολιτείες λημέρια των ακάθαρτων,
κι οι Πολιτείες ταμπούρια των κιοτήδων· στη στρούγγα λυσσομάνημα και φαγωμός
λύκων, σκυλιών, προβάτων και τσοπάνηδων. Γιούχα και πάλε γιούχα των πατρίδων!
Η μάντρα είν' ο αφίλιωτος οχτρός μας, την πλατωσιά του κόσμου τη στενεύει…»
Από τον
Δωδεκάλογο του Γύφτου (1907)
του Κωστή Παλαμά
ΤΟ «ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ» ΤΩΝ 10 ΚΟΡΙΤΣΙΩΝ ΤΗΣ
ΠΑΡΕΛΑΣΗΣ
Στρατιωτάκια
ακούνητα, μέρα ή νύχτα;
Στρατιωτάκια ακούρδιστα, μέρα ή νύχτα;
Πώς
στα παιδικά παιχνίδια εμπλέκονται οι αρχηγοί, οι στρατοί και τα στρατιωτάκια
τους;
Στρατοί
που κάνουν πολέμους, βομβαρδισμούς, επεμβάσεις.
Και εμείς επέμβαση εκτάκτου ανάγκης κάναμε αλλά χωρίς την παραμικρή άσκηση
βίας.
Καλλιτεχνική
επέμβαση, κάτι σαν παιχνίδι.
Υπήρξαμε για λίγο στρατιωτάκια που αρχίζουν να ξεκουρδίζονται, να βραχυκυκλώνουν
απέναντι στις διαταγές, τα παραγγέλματα, τα εμβατήρια. ίσως γιατί πλέον δεν μας
πείθουν οι ιδέες που ενσαρκώνονται σε όλα αυτά.
Τι
κοινό μπορεί να'χει ο μιλιταρισμός με την ελευθερία; Τι σχέση μπορεί να'χει η
υπεράσπιση της ελευθερίας ενός λαού με τον πατριωτισμό που διδασκόμαστε από
μικρά παιδιά; Στα σχολεία, στις παρελάσεις, παντού.
Ο
πόλεμος του ανθρώπου για την ελευθερία του δεν είναι έπος ούτε τραγωδία. Είναι
η ίδια η ζωή εν κινήσει. Κίνηση που δεν μπορεί να ελεγχθεί και να μπει σε
καλούπια.
Γι'
αυτό και εμείς μπήκαμε στην παρέλαση ακαλούπωτοι... Υπό την πνευματική μπαγκέτα
του μεγάλου στρατάρχη της αγγλικής κωμωδίας, John Cleese και όσων μας έχουν
διδάξει οι Monty Python. Με το δικό μας silly walk και ρυθμό.
Στα
μάτια των επισήμων και πολλών θεατών, είδαμε την περιέργεια, την έκπληξη αλλά
και την υποτίμηση. Άλλοι μας γιούχαραν, άλλοι μας πέρασαν για
"προβληματικά παιδιά"
Αυτά
ακριβώς είναι τα όρια του πατριωτισμού τους. Η πατρίδα των κανονικών, των
προβλέψιμων, των άριστων.
Εμείς
ήρθαμε από άλλες πατρίδες. τις πατρίδες των περιττών, των απρόβλεπτων, των
ζωντανών.
Εις οιωνός άριστος αμύνεσθαι περί ελευθερίας, λοιπόν.
Υ.Γ.
Επιλέξαμε να πάμε στο δήμο της Ν. Φιλαδέλφειας- Ν. Χαλκηδόνας σε μια γειτονιά
χτισμένη από πρόσφυγες, τους κατεξοχήν περιττούς και απόβλητους της ελληνικής
κοινωνίας και τότε και τώρα.
Υπογραφή:
10 "στρατιωτάκια" της υπο-κριτικής τέχνης
Στα δύο χωρίζει τον πάγο το ρωσικό παγοθραυστικό Yamal, ανοίγοντας δρόμο προς νέους ορίζοντες στη Βόρεια Θάλασσα.
Οι ακραίες συνθήκες δεν φαίνεται να στέκονται εμπόδιο στο πυρηνοκίνητο θηρίο των 75.000 ίππων -αντίθετα διασκεδάζει…
Θεωρητικά, η πράξη του είναι παράνομη, αφού σύμφωνα με τη Συνθήκη της Ανταρκτικής του 1961,
καμία χώρα δεν ασκεί κυριαρχία ή κυριαρχικά δικαιώματα στο νότιο πόλο
και δεν μπορεί να διατηρεί εκεί στρατιώτες ή άλλους κρατικούς
υπαλλήλους. Αυτή όμως η σφραγίδα του διαβατηρίου, που σήμερα αποτελεί
ένα «διπλωματικό αστείο» των επιστημόνων που ζουν στην περιοχή, σε λίγα
χρόνια θα μπορούσε να αποτελέσει αιτία πολέμου, ανάμεσα στους
ισχυρότερους στρατούς του πλανήτη.
Στην καρδιά της αντιπαράθεσης, βρέθηκαν, τις
τελευταίες ημέρες, οι Ηνωμένες Πολιτείες, οι οποίες για πρώτη φορά
έθεσαν ανοιχτά το θέμα στρατιωτικοποίησης της Ανταρκτικής.
Ο πτέραρχος Τσαρλς Μπράουν, διοικητής της Αμερικανικής Αεροπορικής
Δύναμης Ειρηνικού υποστήριξε ότι οι ΗΠΑ «πρέπει να έχουν στην Ανταρκτική
τις ίδιες δυνάμεις που έχουν και στην Αρκτική». Το μήνυμα ήταν ότι,
όπως οι ΗΠΑ στέλνουν στο βόρειο πόλο πυρηνικά υποβρύχια, πλοία του
πολεμικού ναυτικού και σταθμεύουν μαχητικά αεροσκάφη τύπου F-22 Raptors,
το ίδιο θέλουν να κάνουν και στο νότιο πόλο.
Μια άστοχη δήλωση ή η προανάκρουση μιας νέας παγκόσμιας αντιπαράθεσης;
Ο νέος Ψυχρός Πόλεμος που διαφαίνεται στην
Ανταρκτική αποτελεί εν πολλοίς συνέχεια της αντιπαλότητας των μεγάλων
δυνάμεων, που κλιμακώνεται τα τελευταία χρόνια στην Αρκτική. Καθώς το
λιώσιμο των πάγων, από την υπερθέρμανση του πλανήτη, ανοίγει νέους
δρόμους για τη ναυσιπλοΐα και επιτρέπει την εξόρυξη πολύτιμων μετάλλων,
σε περιοχές που μέχρι σήμερα θεωρούνταν απροσπέλαστες, η Ουάσιγκτον έχει
αποφασίσει να προβάλει, ιδιαίτερα επιθετικά, την στρατιωτική της ισχύ
στην περιοχή. Αμερικανοί αξιωματούχοι γνωρίζουν ότι, σύντομα, οι πόλοι
της Γης, μπορεί να αποτελούν σημαντικά περάσματα για το παγκόσμιο
εμπόριο μειώνοντας τη γεωστρατηγική σημασία των περιοχών, τις οποίες
επιχειρούσε να ελέγχει η Ουάσιγκτον, μετά το τέλος του Δεύτερου
Παγκοσμίου Πολέμου. Ήδη, πλοία της κινεζικής Cosco μεταφέρουν εμπορεύματα από την Αρκτική αποφεύγοντας τη διώρυγα του Σουέζ, με αποτέλεσμα να μειώνουν τη διαδρομή τους κατά 2.800 ναυτικά μίλια.
Η εξέλιξη αυτή, θα ενίσχυε οικονομικά και γεωπολιτικά χώρες όπως η Ρωσία,
η οποία διαθέτει περίπου 40 παγοθραυστικά τα οποία μπορούν να
προσφέρουν υπηρεσίες στον εμπορικό στόλο αρκετών χωρών. Αντίθετα, οι ΗΠΑ
διαθέτουν μόλις δυο παγοθραυστικά σε λειτουργία και αναμένεται να
ενισχύσουν τον στόλο τους με άλλα έξι, σε διάστημα αρκετών χρόνων. Όπως
συμβαίνει όμως συνήθως, όταν οι ΗΠΑ υστερούν σε καινοτομία, φροντίζουν
να καλύπτουν το κενό με τη βάρβαρη δύναμη των όπλων.
Ενώ, όμως, μέχρι σήμερα η αντιπαράθεση
περιοριζόταν στην Αρκτική, δηλαδή στο βόρειο ημισφαίριο, οι δηλώσεις του
Αμερικανού πτέραρχου αναμένεται να αυξήσουν τη θερμοκρασία και στο
νότιο πόλο.
Στην Ανταρκτική, η κατάσταση είναι ακόμη πιο περίπλοκη, καθώς επτά διαφορετικές χώρες (Βρετανία, Γαλλία, Νορβηγία, Αυστραλία, Νέα Ζηλανδία, Χιλή και Αργεντινή) διεκδικούν περιοχές, τις οποίες πιστεύουν ότι θα μπορούσαν να εντάξουν στην κυριαρχία τους.
Σημείο σταθμός σε αυτή τη διαδικασία θα είναι το έτος 2048,
οπότε και θα ξεκινήσει η επαναδιαπραγμάτευση της Συνθήκης της
Ανταρκτικής. Το διακύβευα είναι και πάλι τεράστιο, καθώς, σύμφωνα με το
BBC, στην περιοχή ενδέχεται να βρίσκονται «200 δισεκατομμύρια βαρέλια
πετρελαίου, περισσότερα δηλαδή από τα αποθέματα του Ντουμπάι και του
Άμπου Ντάμπι». Αν και σήμερα, αυτό το πετρέλαιο θεωρείται απαγορευτικά
ακριβό για να αντληθεί, κανείς δεν ξέρει τι θα συμβαίνει το 2048 όταν η
εξέλιξη της τεχνολογίας και η εξάντληση κοιτασμάτων στη Μέση Ανατολή θα
έχει ανατρέψει το κόστος εξώρυξης.
Από πλευράς γεωστρατηγικής,
η Ανταρκτική επιτρέπει το πέρασμα από το ακρωτήριο Χορν (στη Γη του
Πυρός) από το οποίο διέρχονται αρκετά πλοία που δεν μπορούν να περάσουν
από τη διώρυγα του Παναμά (όπως τα αμερικανικά αεροπλανοφόρα).
Είναι ενδεικτικό ότι ορισμένοι ιστορικοί,
όπως οι Τζον Κίγκαν και Άντριου Γουίτσκροφτ έχουν υποστηρίξει ότι ο
πόλεμος των Φόκλαντ (Μαλβίνες), ανάμεσα στην Αργεντινή και τη Μεγάλη
Βρετανία, το 1982 έγινε, μεταξύ άλλων, για τον έλεγχο του περάσματος
ανάμεσα στην Ανταρκτική και τη Νότια Αμερική.
Ένα ακόμη σημαντικό πλεονέκτημα της Ανταρκτικής
είναι ότι, καθώς είναι ακατοίκητη, επηρεάζεται ελάχιστα από
ραδιοσυχνότητες και, έτσι, μπορεί να μετατραπεί σε ένα πρώτης τάξεως
κέντρο διεθνούς συλλογής πληροφοριών, αλλά και ελέγχου οπλικών
συστημάτων σε μεγάλες αποστάσεις…
Για όλους αυτούς τους λόγους, αρκετές από
τις επιστημονικές αποστολές που λειτουργούν στην Ανταρκτική άρχισαν
σταδιακά να αποκτούν αυτό που, οι στρατιωτικοί και οι διπλωμάτες,
αποκαλούν διπλή χρήση (dual use) – ένας εύσχημος τρόπος να εξηγήσεις ότι μετατρέπονται σε μυστικές στρατιωτικές βάσεις.
Οι ΗΠΑ αισθάνονται, για άλλη μια φορά, ότι κινδυνεύουν να παραγκωνιστούν από δυνάμεις όπως η Κίνα,
που βρίσκονται στην τεχνολογική και εμπορική πρωτοπορία, και απαντούν
με τον μοναδικό τρόπο που τους απομένει για να αντιμετωπίσουν την
παρακμή τους… Στέλνουν τους πεζοναύτες.
Πηγή |> sputniknews
Κάποιες ακόμη πληροφορίες
Τις συνθήκες διαβίωσης σε μελλοντική σεληνιακή βάση θα μελετήσουν Ρώσοι επιστήμονες
σε μελέτες προσομοίωσης στην Ανταρκτική. Τον Μάρτιο, στέλεχος της
Roscosmos είχε δηλώσει ότι η Ρωσία θα ξεκινήσει την κατασκευή βάσης μετά
το 2030.
«Αυτή είναι η στιγμή της αυγής της Τουρκίας», έγραψε ο Ερντογάν στον επίσημο λογαριασμό του στο twitter, συμπληρώνοντας ότι η Τουρκία θα γίνει μέρος των 30 χωρών που έχουν παρουσία στον Νότιο Πόλο.
Τουρκικές ομάδες έρευνας επισκέφτηκαν την Ανταρκτική τρεις φορές τα
τελευταία δύο χρόνια σε μια προσπάθεια της Άγκυρας να αναδειχτεί σε
κύρια επιστημονική δύναμη.
Όταν η Τουρκία λειτουργήσει τελικά το δικό της Κέντρο Ερευνών στην
Ανταρκτική, θα ανήκε πλέον στις 30 χώρες που διενεργούν έρευνες στην
περιοχή.
Ελάχιστοι άνθρωποι στον πλανήτη, κυρίως επιστήμονες και στρατιωτικοί, έχουν κατορθώσει να διασχίσουν τα νερά της Ανταρκτικής πάνω σε ένα παγοθραυστικό.
Υπάρχει ωστόσο, ένας Ρώσος δισεκατομμυριούχος ( 2,2 δισεκατομμύρια $ το 2019), θα μπορούσε να αλλάξει αυτήν την πραγματικότητα…
Ο ιδρυτής της Tinkoff Bank, Όλεγκ Τίνκοφ (Олег Тиньков),
αναμένεται σύμφωνα με το περιοδικό Forbes να παρουσιάσει το 2020 σε
έκθεση στο Μονακό το τελευταίο απόκτημα του στόλου του, το SeaExplorer
77.
Πρόκειται για ένα πλοίο εκτιμώμενης αξίας 112 εκατ. δολαρίων,
το οποίο θα ταξιδέψει από τις Σεϋχέλλες και τη Μαδαγασκάρη μέχρι τη
χερσόνησο Καμτσάτκα και την Αλάσκα, προτού βάλει πλώρη για τον τελικό
του προορισμό: την Ανταρκτική, όπου εκτιμάται ότι θα βρίσκεται προς το
τέλος του 2021 – αρχές 2022.
Ακου
τώρα να σου πω, αν θες το παιδί σου να γνωρίσει την ιστορία και να
μάθει να σέβεται τους προγόνους σου που πολέμησαν τον κατακτητή, μάθε
πως αυτό δε γίνεται με παρελάσεις στρατιωτικού βηματισμού και οπλικών
συστημάτων. Να καταργήσεις τις παρελάσεις των «επισήμων» και της
υποκρισίας, να τις αντικαταστήσεις με ιστορικούς περιπάτους στο Μπλοκ 15
και στα υπόγεια της Κοραή ή με εκδρομές στο Δίστομο. Να μη φοβάσαι να
πεις ότι πολέμησες τον φασισμό και το ναζισμό. Και να μη φοβάσαι να θυμίσεις στο παιδί σου πως αυτή η μάχη δεν έχει τελειώσει.
Οι μαθήτριες στα Φιλαδέλφεια απλώς σου
έκλεισαν περιπαικτικά το ματάκι γι αυτό και εξοργίζεσαι. Και έβγαλαν
γλώσσα στα όσα επικίνδυνα ανιστόρητα γράφονται και λέγονται αυτές τις
ημέρες. Από τον «λαϊκισμό» της Κεραμέως μέχρι τον «εθελοντισμό» της
Μιχαηλίδου.
Οι νεολαίοι/ες προκαλούν και αμφισβητούν.
Αυτό πρέπει να κάνουν. Οι αγκαλιές αυτών των παιδιών θα ανοίξουν για
τους «κατατρεγμένους» αυτού του κόσμου. Θα γίνουν ωραίοι άνθρωποι αφού
στα 16 τους.. γνωρίζουν τους Μόντι Πάιθον.
Να μην ντρέπεσαι, λοιπόν, για λογαριασμό τους. Να ντρέπεσαι για τα παιδιά που φωνάζουν συνθήματα υπέρ του Κατσιφά, να ντρέπεσαι για τους ελληνες οικογενειάρχες που έβλεπαν τον ιερέα να βιάζει ένα παιδί επί τρία χρόνια και δεν μιλούσαν, να ντρέπεσαι για εκείνα τα παιδιά που πετούν πέτρες στους μετανάστες και σκοτώνουν ζώα για να γελάσουν.
Να ντρέπεσαι για τους ακροδεξιούς και τα ναζίδια που ψηφίζεις και τους
αναθέτεις την εκπαίδευση των δικών σου παιδιών . Εχεις πολλούς λόγους να
ντρέπεσαι... Και όχι, ένας από αυτούς δεν είναι το silly walk.. Α Βιτάλης
Σε κινητοποιήσεις ενάντια στους πλειστηριασμούς καλεί το
Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Λέσβου καθώς την Πέμπτη 7 Νοέμβρη 2019 είναι
προγραμματισμένος στη Μυτιλήνη ο πλειστηριασμός, η κατάσχεση πρώτης
κατοικίας του Γ. Π. από τη Χίο, από την Τράπεζα της Alpha Bank, η οποία
με μια αβάσταχτη συμφωνία δεν αφήνει κανένα περιθώριο. Συγκεκριμένα, το
Εργατικό Κέντρο καλεί την Πέμπτη 31 Οκτώβρη σε συγκέντρωση – παράσταση
διαμαρτυρίας στο κατάστημα Μυτιλήνης της Alpha Bank στις 11 το πρωί και
την Πέμπτη 7 Νοέμβρη σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας στην πλατεία Σαπφούς
στις 9 το πρωί.
«Μόνος δρόμος των εργαζομένων, των αγροτών, των εμπόρων, των
επαγγελματοβιοτεχνών, των λαϊκών οικογενειών είναι ο αγώνας ενάντια στην
αρπαγή των σπιτιών μας από τα μεγαλοαρπακτικά, τους τραπεζίτες! Να μην επιτρέψουμε να γίνει η κατάσχεση!
Η εμπειρία έχει δείξει ότι μπορούμε να τους σταματήσουμε, μπορούμε να βάλουμε φρένο στις ορέξεις τους, στους πλειστηριασμούς. Αν δεν τους σταματήσουμε, αυτοί δεν πρόκειται να σταματήσουν!
Θα συνεχίζουν να εποφθαλμιούν τις λαϊκές κατοικίες, να κάνουν τα αδύνατα δυνατά για να τις βάλουν στο χέρι τους!
Καλούμε όλους τους εργαζόμενους, τα σωματεία, τους φορείς της Λέσβου
να υψώσουν φωνή αντίστασης για την προστασία της πρώτης κατοικίας του
Γ.Π., να συμπαρασταθούν με αποφάσεις και με τη συμμετοχή τους. Όλοι και όλες Πέμπτη 31 Οκτώβρη στη συγκέντρωση – παράσταση διαμαρτυρίας
στο κατάστημα Μυτιλήνης της Alpha Bank στις 11 το πρωί και την Πέμπτη 7
Νοέμβρη σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας στην πλατεία Σαπφούς στις 9 το
πρωί».
Από το Σάββατο, που με θριαμβευτικό τρόπο
ανακοινώθηκε από τον Αμερικανό Πρόεδρο, Ντόναλντ Τραμπ, η εξόντωση του
περιβόητου αρχηγού του «Ισλαμικού Κράτους», Αμπού Μπακρ αλ Μπαγκντάντι,
ξεδιπλώνεται ένα μπαράζ αναλύσεων και δημοσιευμάτων που μιλάνε για ένα
«σημαντικό βήμα στον πόλεμο κατά της ισλαμιστικής τρομοκρατίας», αλλά
και για την «ανάγκη ο αγώνας να συνεχιστεί». Σε αυτό το πνεύμα κινήθηκαν
από το ΝΑΤΟ και τον Γάλλο Πρόεδρο, Εμ. Μακρόν, μέχρι άρθρα σε
αμερικανικές, ευρωπαϊκές και ελληνικές αστικές εφημερίδες, με στόχο (τι
άλλο;) να διατηρείται ενεργή η απειλή από την «τρομοκρατία» (στην
προκειμένη περίπτωση από τους ισλαμιστές) και να αξιοποιείται ως
πρόσχημα για επεμβάσεις και πολέμους, αλλά και για μέτρα καταστολής σε
βάρος των λαών, στο όνομα της διαφύλαξης τάχα της δημοκρατίας.
Ταυτόχρονα, βέβαια, οι ΗΠΑ δήλωσαν για άλλη μια φορά ότι θα εξακολουθούν
να φυλάνε τις συριακές πετρελαιοπηγές για να ...μοιράζεται καλύτερα ο
πλούτος.
* * *
Από όλες αυτές τις βαθυστόχαστες αναλύσεις
που επικαιροποιούνται στο φόντο του παζαριού ανάμεσα σε ιμπεριαλιστικές
δυνάμεις στη Συρία, με τις πρόσφατες συμφωνίες της Τουρκίας με ΗΠΑ και
Ρωσία και τη νέα επέμβαση στη Βόρεια Συρία, αυτά που κρύβονται είναι η
ιστορία και ο ρόλος αυτών των ισλαμιστικών οργανώσεων εγκληματιών από
κάθε γωνιά της Γης, που έχουν συγκεντρωθεί στη Μέση Ανατολή, στην
Αφρική, στον Καύκασο. Πριν από τον ΙSIS ήταν η «Αλ Νούσρα», της δήθεν
«συριακής αντιπολίτευσης», νωρίτερα η «Αλ Κάιντα» ή οι «Ταλιμπάν», που
χρησιμοποιούνται στους σχεδιασμούς των ιμπεριαλιστών για το μοίρασμα
γεωστρατηγικών σφαιρών επιρροής, αγορών, πηγών Ενέργειας, δρόμων
μεταφοράς τους, πολυεργαλεία χρήσιμα στις επεμβάσεις τους, που σκορπούν
το θάνατο, τη δυστυχία, τη φτώχεια, τον αναγκαστικό ξεριζωμό και την
προσφυγιά στους λαούς.
* * *
Το «έργο» αυτό της αξιοποίησης τέτοιων οργανώσεων
το έχουμε ξαναδεί στο Αφγανιστάν, στο Ιράκ, στη Λιβύη και άλλες χώρες
της Βόρειας Αφρικής από πολύ παλιά. Οταν οι Γάλλοι αποικιοκράτες έστηναν
στις αρχές του περασμένου αιώνα τους «Αδελφούς Μουσουλμάνους» στην
Αίγυπτο, στον ανταγωνισμό τους με τους Βρετανούς. Οταν η CIA και άλλα
ιμπεριαλιστικά κέντρα έφτιαχναν τη δεκαετία του 1970-'80 στις
«μαντράσες» (θρησκευτικά σχολεία) του Πακιστάν τους «ιερούς μαχητές»
(Μουτζαχεντίν) Ταλιμπάν κατά της ΛΔ του Αφγανιστάν και της ΕΣΣΔ, με
συνεργάτες τον Οσάμα Μπιν Λάντεν και άλλους μετέπειτα «αστέρες» της «Αλ
Κάιντα». Οταν ο Ιρακινός Αλ Μπαγκντάντι συνεργαζόταν και φωτογραφιζόταν
με άλλους, ως «συριακή αντιπολίτευση», με τον Αμερικανό Ρεπουμπλικάνο
υποψήφιο Τζον Μακέιν, το Μάη του 2013.
* * *
Συγκεκριμένα για το «Ισλαμικό Κράτος»,
τόσο ο λαός μας όσο και οι άλλοι λαοί δεν πρέπει να ξεχάσουν ότι
εκπαιδεύτηκε, χρηματοδοτήθηκε, εξοπλίστηκε, ανδρώθηκε από τις ΗΠΑ (και
μάλιστα την περίοδο του ...νομπελίστα Ειρήνης Μπ. Ομπάμα) και τους
συμμάχους τους, την Τουρκία και πετρελαιομοναρχίες του Κόλπου, για την
ανατροπή της συριακής κυβέρνησης. Εγχείρημα που μπήκε σε εφαρμογή από το
2011, την περίοδο της περιβόητης «αραβικής άνοιξης», την οποία διάφοροι
αστοί και οπορτουνιστές εμφάνιζαν και στη χώρα μας ως «λαϊκή εξέγερση».
Μάλιστα, την περίοδο της μεγάλης του ακμής, από το 2013 έως το 2015, το
«χαλιφάτο» έλεγχε πολλές από τις πετρελαιοπηγές της Ανατολικής Συρίας
και μεγάλο τμήμα του Ιράκ (σε Ράκα και Μοσούλη) και επιδιδόταν
ανενόχλητο σε λαθρεμπόριο πετρελαίου με μεγάλους ενεργειακούς κολοσσούς
μέσω Τουρκίας, εξασφαλίζοντας δισεκατομμύρια δολάρια, με την εκτίμηση
μάλιστα αναλυτών ότι το λαθραίο πετρέλαιο των τζιχαντιστών που
«ξεπλενόταν» στη συνέχεια, συνέβαλε στην πτώση της τιμής του «μαύρου
χρυσού».
* * *
Οσο μελάνι υποκρισίας και αν χύνεται
σήμερα για την «επιτυχία της εξουδετέρωσης» του Μπαγκντάντι - που
παρεμπιπτόντως στο παρελθόν είχε σκοτωθεί ...τουλάχιστον άλλες 3 φορές -
αυτό που πρέπει να μείνει για να βγαίνουν χρήσιμα συμπεράσματα, είναι
ότι και αυτή η εγκληματική οργάνωση αξιοποιείται στο έδαφος των σφοδρών
ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών που κλιμακώνονται διαρκώς. Επίσης ο
δήθεν πόλεμος εναντίον της «τρομοκρατίας» χρησιμεύει και τώρα ως
πρόσχημα για νέες επεμβάσεις και «ξαναμοίρασμα» της λείας σε βάρος των
λαών. Τα όσα αναπαράγουν οι ελληνικές αστικές κυβερνήσεις, πριν του
ΣΥΡΙΖΑ και τώρα της ΝΔ, περί μιας «Ελλάδας πυλώνα ασφάλειας,
σταθερότητας και ειρήνης», λόγω της συμμετοχής της χώρας στο ΝΑΤΟ και
την ΕΕ, της «αναβάθμισης» των σχέσεων με τις ΗΠΑ, έχει αποδειχτεί πολλές
φορές ότι μόνο νέα δεινά προμηνύουν για το λαό.
