“Κερδίζουμε το 2020” – Συγκεντρώσεις του Κομμουνιστικού Κόμματος Τουρκίας σε Κωνσταντινούπολη, Άγκυρα και Σμύρνη

Κατιούσα

Μεγάλες συγκεντρώσεις οργανώνει το TKP στις τρεις μεγαλύτερες πληθυσμιακά πόλεις της Τουρκίας, Κωνσταντινούπολη, Άγκυρα και Σμύρνη, καλώντας τους εργαζόμενους της χώρας να συμμετάσχουν μαζικά “για να ζητήσουν ελπίδα, να οργανωθούν, να γιορτάσουν για να κερδίσουμε το 2020”.
Η πρώτη συγκέντρωση θα γίνει το επόμενο Σάββατο στη Σμύρνη, θα ακολουθήσει η Κωνσταντινούπολη την Κυριακή, ενώ στην Άγκυρα θα πραγματοποιηθεί μετά την αλλαγή της χρονιάς στις 4 Γενάρη. Στην ανακοίνωσή του, το ΤKP δηλώνει: “Θα αλλάξουμε αυτή τη χώρα που αγαπάμε, είμαστε αποφασισμένοι”.
Ολόκληρη η ανακοίνωση αναφέρει τα εξής:
Ο λαός αναγκάζεται να δουλέψει για ελεημοσύνη. Απολύονται χωρίς αποζημίωση. Τα δάση μας καταστρέφονται. Οι τιμές του ηλεκτρικού, του φυσικού αερίου, του νερού, των μέσων μαζικής μεταφοράς συνεχώς αυξάνονται. Η εκπαίδευση και το σύστημα υγείας καταρρέουν. Τα πιο βασικά ανθρώπινα δικαιώματα αναστέλλονται. Οι γυναίκες μας δολοφονούνται. Τα παιδιά μας βιάζονται. Φυσικά δε θέλουμε να ζούμε σε μια τέτοια χώρα. Δε θέλουμε να φύγουμε και δε θα πάμε πουθενά!
Θα αλλάξουμε αυτή τη χώρα που αγαπάμε, είμαστε αποφασισμένοι.
Κανείς δε θα αγγίζει γυναίκες και παιδιά. Δε θα αφήσουμε τη φύση και την ιστορική μας κληρονομιά στο έλεος εταιρειών που δε βλέπουν παρά χρήμα σε αυτά. Η παιδεία και η υγεία θα προσφέρονται δωρεάν και ισότιμα σε όλους και τα σχολεία μας θα ελέγχονται από τον ορθολογισμό και την επιστήμη, όχι σκοτεινά μυαλά και μισαλλοδοξία. Βασικές ανάγκες όπως η θέρμανση, η στέγαση κι η ύδρευση θα παρέχονται δωρεάν. Αφού κανείς δε θα μπορεί να εκμεταλλεύεται εργάτες, όλοι θα ζουν ανθρώπινα. Όλοι θα έχουν δουλειά. Η βιομηχανία και η γεωργία μας θα επανασχεδιαστούν σύμφωνα με τα ενδιαφέρονται της χώρας και της κοινωνίας. Μια κοινωνία ισότιμη και χειραφετημένη θα δημιουργηθεί.
Για το λόγο αυτό τείνουμε χείρα φιλίας. Για να μοιραστούμε τα λόγια, τις λέξεις, τις καρδιές μας και το μυαλό μας, να μοιραζόμαστε το στόχο ενός λαμπρού μέλλοντος για την Τουρκία.

Ισπανία: Διεκόπη αγώνας γιατί οι φίλαθλοι φώναζαν «Είσαι ναζί»

Από iraklis3

Διεκόπη στο ημίχρονο η αναμέτρηση -για την δεύτερη κατηγορία του ισπανικού πρωταθλήματος- ανάμεσα σε Ράγιο Βαγιεκάνο και Αλμπαθέτε, εξαιτίας συνθημάτων («Είσαι Ναζί») των γνωστών, για τις αριστερές τους πεποιθήσεις, φιλάθλων της Ράγιο, προς τον Ουκρανό Ρομάν Ζοζούλια της Αλμπαθέτε, επίσης γνωστό για τη σχέση του με το ακροδεξιό κόμμα της χώρας του.
Είναι κάτι που συμβαίνει για πρώτη φορά στην Ιστορία του ισπανικού ποδοσφαίρου, όπως αναφέρει η εφημερίδα Sport, να διακοπεί αγώνας εξαιτίας πολιτικών συνθημάτων και πανό ή προσβολή ενός παίκτη. Κάτι που δεν έχει γίνει στο παρελθόν όταν ακούστηκαν ναζιστικά συνθήματα, υπήρξαν ανάλογα πανό ή ρατσιστικές επιθέσεις.

Την ώρα που σκοτώνονται για τα πετρέλαια της Αρκτικής εμείς καταστρέφουμε τον λιγνίτη…

        

16-12-2019

Την ώρα που ΗΠΑ, Ρωσία, Καναδάς, Δανία και Νορβηγία σκοτώνονται για το ποιος θα πάρει το μεγαλύτερο κομμάτι του Βόρειου Πόλου, γιατί αυτός διαθέτει το 30% των παγκόσμιων αποθεμάτων πετρελαίου και υδρογονανθράκων, οι Έλληνες, σ’ αυτά τα οικονομικά χάλια που βρίσκονται, καταργούν τον λιγνίτη, την εγχώρια πηγή ενέργειας, και καταστρέφουν τα εργοστάσια παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας με λιγνίτη για να σώσουν δήθεν τον πλανήτη από τους ρύπους! Ενώ στην Αρκτική σκοτώνονται για τα πετρέλαια και τους υδρογονάνθρακες, στην Ελλάδα υπάρχουν ηλίθιοι που αντί να φωνάξουν για «φίλτρα» για την προστασία του περιβάλλοντος, φωνάζουν όχι στην εξόρυξη λιγνίτη και υδρογονανθράκων για να μην καταστραφεί το περιβάλλον, σαν και η καταστροφή του περιβάλλοντος εξαρτάται από τους Έλληνες. Την ώρα που οι άλλοι θα παράγουν ενέργεια από τα πετρέλαια και τους υδρογονάνθρακες του Βόρειου Πόλου, η Ελλάδα θα παράγει ενέργεια με ανεμόμυλους και ηλιακούς θερμοσίφωνες, αλλά επειδή αυτή η ενέργεια που θα παράγει με «πράσινα» μέσα και με «πράσινα» άλογα θα είναι ίση με την ενέργεια που παράγουν οι γεννήτριες στα πανηγύρια, θα αγοράζει τελικά την ενέργεια αυτών που την παράγουν από τα πετρέλαια και τους υδρογονάνθρακες λιώνοντας την Αρκτική.

Βλ. Σ.

ΟΙ ΣΚΑΤΟΨΥΧΟΙ ΜΑΣ ΦΕΡΝΟΥΝ ΠΙΣΩ ΣΤΑ 1955 !!

1η Δεκεμβρίου 1955.
Η αφροαμερικανίδα Ρόζα Παρκς γυρνούσε στο σπίτι της μετά απο μια κουραστική μερα στη δουλειά της ως μοδίστρα, στο Μοντγκόμερυ της Αλαμπάμα.
Μπήκε στο λεωφορείο προχώρησε προς τις πίσω μέρος που ήταν για τους μαύρους κι εκατσε σε μια θεση που βρήκε κενή. Στις επόμενες στάσεις μπήκαν μέσα λευκοί επιβάτες.
Ο οδηγός όταν είδε ότι ένας λευκός δεν ειχε θέση ανάγκασε τους νέγρους να σηκωθούν και να παραχωρήσουν τη θέση τους. Η Ροζα ηταν η μόνη που αρνήθηκε.
Με συνοδεία αστυνομικών οδηγήθηκε στα κρατητήρια. Ο φίλος της Εντγκαρ Νίξον την επόμενη πλήρωσε την εγγύηση και αφέθηκε ελεύθερη.
4 μέρες μετά κρίθηκε ένοχη για παραβίαση του νόμου περι φυλετικού διαχωρισμού και της επιβλήθηκε πρόστιμο.
Την ίδια μέρα σύσσωμη η αφροαμερικανική κοινοτητα αποφάσισε να μη χρησιμοποιήσει το συγκεκριμένο μέσο μεταφοράς.
Πολλοί αναγκάζονταν να περπατήσουν ως και 32 χμ απο το σπίτι ως τη δουλειά τους.

Εκείνη τη μέρα ο Μαρτιν Λούθερ Κινγ θα εκφωνήσει έναν απο τους σημαντικότερους λογους του, που 'εμελλε να τον κανουν μια μεγαλη μορφή της ιστορίας.
Το μποικοτάζ κράτησε 381 μερες. Τα έσοδα των λεωφορείων μειώθηκαν τόσο που αναγκάστηκαν να αυξήσουν την
τιμή στο εισιτήριο.
Οι Αφροαμερικανοί δέχονταν συνεχώς εκβιασμούς και επιθέσεις αλλα δεν υποχωρούσαν.
Η δικαίωση ήρθε στις 13 Νοεμβριου του 1956 όταν το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε τους νόμους φυλετικών διακρίσεων αντισυνταγματικούς.
Την επόμενη μέρα της απόφασης η Ρόζα Παρκς μαζι με τον Μάρτιν Λούθερ Κίνγκ μπήκαν στο λεωφορείο κι έκατσαν στην πρώτη θεση. Δεν μπορούσε να τους σηκώσει κανείς!
Στην αυτοβιογραφια της εγραψε: Ολοι έγραψαν οτι δεν άφησα τότε τη θέση μου επειδή ήμουν κουρασμενη αλλα αυτό δεν ήταν αληθεια. Ημουν κουρασμενη ψυχολογικά ειχα κουραστεί να υποχωρώ.
Το 1996 τιμήθηκε με το Προεδρικό μετάλλιο της Ελευθερίας.
Πέθανε το 2005 και ειναι η μόνη γυναικα που η σωρός της εκτέθηκε σε λαϊκό προσκήνημα στη Ροτόντα του Καπιτώλιου.
Αφόρμηση για να μάθουν τα παιδιά αυτή την ιστορία ειναι το βιβλιο: "Το λεωφορείο της Ρόζας" που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κόκκινο.

Ρούλα Καραγιάννη

Σήμερα στην Ελλάδα:



Σκοταδιστική απόφαση: Δημιουργούν ειδικό δρομολόγιο του ΟΑΣΘ για τους πρόσφυγες! Σε μια απόφαση που θυμίζει σκοτεινές εποχές όπου οι έγχρωμοι πολίτες στην Αμερική κάθονταν σε «ειδικές θέσεις» των λεωφορείων και όχι στις ίδιες με τους λευκούς πολίτες προχώρησε ο δήμος Δέλτα σε συνεργασία με τον Οργανισμό Αστικών Συγκοινωνιών Θεσσαλονίκης.

Ο δήμος διεκδίκησε την δημιουργία ξεχωριστού δρομολογίου του ΟΑΣΘ μόνο για τους πρόσφυγες που διαμένουν στο κέντρο φιλοξενίας στα Διαβατά. Πιο συγκεκριμένα, όπως ανακοίνωσε ο δήμαρχος Γιάννης Ιωαννίδης στο δημοτικό συμβούλιο, έχει εγκριθεί από τη διοίκηση του ΟΑΣΘ και θα λειτουργήσει η νέα γραμμή αστικών συγκοινωνιών 55Χ που θα ακολουθήσει την διαδρομή Σταυρούπολη – δομή φιλοξενίας Αναγνωστοπούλου – Ν.Σ. Σταθμός.

«Η γραμμή θα λειτουργήσει άμεσα για να μετριαστεί το βάρος που δέχεται η γραμμή 54 που εξυπηρετεί αυτή την στιγμή τα Διαβατά. Είναι το δεύτερο αίτημα της διοίκησης του δήμου Δέλτα που ικανοποιείται μέσα σε λίγο χρονικό διάστημα» τόνισε ο δήμαρχος Δέλτα υπογραμμίζοντας ότι απομένει η κύρωση της απόφασης από τον ΟΣΕΘ.

Αντίστοιχα αιτήματα διατυπώνουν από την έναρξη της προσφυγικής κρίσης ακροδεξιοί που αντιδρούν στην φιλοξενία των προσφύγων. Υπενθυμίζεται μάλιστα πως σχετικό αίτημα έχει διατυπώσει κατά το παρελθόν και η συνδικαλιστική παράταξη της Χρυσής Αυγής στον ΟΑΣΘ.

Εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι ο νέος δήμαρχος Δέλτα Γιάννης Ιωαννίδης καταγράφεται στον πολιτικό χάρτη ως κεντροαριστερός, ενώ στις εκλογές είχε την επίσημη στήριξη του ΣΥΡΙΖΑ και του Κινήματος Αλλαγής. Η παρουσία του κατά το πρόσφατο παρελθόν σε ακροδεξιές συγκεντρώσεις, αλλά και η παραπάνω απόφαση του μόνο στο φάσμα της «προόδου» δεν μπορούν να ενταχθούν.


Aπο http://alterthess.gr

Ο χαρτοπαίχτης!

Μέρες που είναι.... και "μεταξύ σοβαρού και αστείου", σας παρουσιάζουμε ένα ξεχωριστό ηθογραφικό πορτρέτο από τον αείμνηστο Ευρυτάνα συγγραφέα Δημοσθένη Γ. Γούλα (1916-1990). Το ιχνηλατήσαμε από το περίφημο βιβλίο του υπό τον τίτλο "Οι χωριανοί μου" (εκδ. Στέφανος Δ. Βασιλόπουλος, Αθήνα 1978, ανατύπωση της πρώτης έκδοσης του 1953).

Να σημειώσουμε εδώ ότι το βιβλίο του συμπατριώτη μας Δ. Γούλα, προλόγιζε τον Φλεβάρη του 1953 ο ανεπανάληπτος Ρήγας Γκόλφης, ο οποίος, μεταξύ άλλων, έγραφε: 

"...Με την απέριττη αφήγηση που τα διακρίνει, με την αφέλεια της περιγραφής, τη ζωντάνια, το ελαφρό χιούμορ, τη γλωσσικά απλότητα που φανερώνει τη χάρη της δημοτικής μας, ιστορούν τη φυσιογνωμία και το χαρακτήρα των λογίς συμβολικών τύπων που αποτελούν την ηγετική και εξέχουσα τάξη του ιδιαίτερου επαρχιακού πολιτισμού. Και ο πολιτισμός αυτός έχει γνήσια ιστορική παράδοση, μ' όλη τη μεταβολή που μπορεί να φέρνει ως εκεί, η επίδραση και η απήχηση του τρόπου ζωής των αστικών κέντρων. Και οι ζωντανεμένοι αυτοί πίνακες, ζωγραφισμένοι σε γλήγορες και αδρές πινελιές με την τέχνη του λόγου, παρουσιάζουν παραστατικά τις ειδυλλιακές λεπτομέρειες για τις δραματικές περοιπέτειες του ριζωμένου στα βουνά πληθυσμού μας, που ο βίος τους, με όλες τις εναλλαγές, δεν είναι διόλου ρομαντικός, όπως τον πλάθει η φαντασία όλων εμάς, που τον παρατηρούμε με μεταμορφωμένη προοπτική...." 

Σας αφήνουμε, όμως, να απολαύσετε τη γλαφυρή περιγραφή του χαρτοπαίχτη των ορεινών χωριών.

Ιδού:

=============

Ανάμεσα στους τύπους των χωριών, ο χαρτοπαίχτης κατέχει αναμφισβήτητα μια απ' τις πρωτεύουσες θέσεις. Και με το δίκιο του. Γιατί δεν είναι δα και μικρό πράμα να καθηλώνεσαι μερόνυχτα στο ξυλοτράπεζο του χωριατομάγαζου και ν' αφοσιώνεσαι ώρες ολάκαιρες στις λερωμένες κουτσάφτικες τράπουλες.

Και μη νομίσετε πως είναι μοναχά ντόπιο κι ευρωπαϊκό το προϊόν αυτό. Ο τύπος μας πληροφορεί πως στην Αμερική μετά απ' την Αγία Γραφή, που κρατάει την πρώτη θέση στην κυκλοφορία, έρχεται το βιβλίο και κανόνες του χαρτοπαιγνίου που κυκλοφορεί σε 400.000 αντίτυπα κάθε χρόνο (!) και περιλαμβάνει τα σπουδαιότερα παιγνίδια της τράπουλας, ενώ τα εργοστάσια παράγουν 67-75 εκατομμύρια τράπουλες το χρόνο!

Μπάτε, λοιπόν, σ' οποιοδήποτε χωριό και ζητήστε να δήτε τους χαρτοπαίχτες. Ίδιοι κι απαράλλαχτοι. Αδυνατισμένοι τις πιο πολλές φορές. Ολοφάνερη στα μάτια τους η άνομη πλεονεξία. Το πάθος τους κυρίεψε και τους σκότωσε την ψυχή και το σώμα.

Κινήσεις νευρώδικες και σπασμωδικές. Η μανία του εύκολου πλουτισμού τους συνέχει. Έγιναν χαρτομανείς, ψυχικά άρρωστοι κι εξουθενωμένοι, όμοια όπως οι τοξικομανείς.

Το κακό παραγίνεται τις γιορτές των Χριστουγέννων που "το καλούν οι μέρες", και την Κυριακή πούναι σύναξη στο χωριό. Τότε είναι που δεν φτάνουν τα τραπέζια. Έξω τότε στις πεζούλες, κάτω από τον πλάτανο των μαγαζιών ή πάρα πέρα στις πλαγιές, στο χώμα, στρώνονται ομάδες-ομάδες και αφιερώνονται με κατάνυξη σε μια δεύτερη τελετουργία, στο χαρτί.

Καμιά φορά και στην εξοχή που συναντιούνται οι τύποι έχουν την τράπουλα στο μανικοκάπι ή στο πέτσινο σελάχι.

Σαν παίζουν, νοιώθεις όλη τους την αγωνία. Ιδρώνουν, ξεϊδρώνουν, μηχανεύονται πλείστα όσα κόλπα χαρτοπαιχτικά, μετράν με τον δικό τους τρόπο και βρίσκουν το τελευταίο χαρτί του αντιπάλου στα σίγουρα.

Είναι πολύ προληπτικοί. Μπορεί το πέσιμο ενός χαρτιού, η αλλαγή της σειράς, το ανώμαλο κόψιμο ή το να κάτσει κανένας σαββατογεννημένος... δίπλα τους να το θεωρήσουν γρουσουζιά. Ποιος μπορεί να σκύψει και να μελετήσει τις δαιμονισμένες ψυχές αυτών των ανθρώπων;

Πολλές σπουδαίες προσωπικότητες σ' όλο τον κόσμο και στον τόπο μας έχουν το πάθος της χαρτοπαιξίας.

Αυτό όμως γίνεται κακή πληγή, όταν μεταδίδεται στο λαό, στους χωρικούς. Γιατί οι καϋμένοι τι να κάνουν και πως να σκεφθούν σαν είναι κυριευμένοι απ' αυτή τη μανία; Και δεν είναι εύκολο να πει κανένας πως το ελάττωμα το σταματά ο νόμος κι οι απαγορευτικές διαταγές.

Στα χρόνια της Ελληνικής Επανάστασης οι αγωνιστές τις περίσσιες ώρες τις σκότωναν στην τράπουλα. Αργότερα, στην εποχή ιδιαίτερα του Όθωνα, το κακό παράγινε. Η Αμαλία τότε ανάλαβε αληθινή σταυροφορία κι αλλού με συμβουλές, αλλού με φοβέρες κατάφερε ν' αναχαιτίσει κάπως το κακό.

Καμιά φορά συνέρχονται απ' το πάθος τους μερικοί φίλοι μας και το κόβουν το άτιμο το χαρτί. Τότε αναπνέουν λεύτερα. Τίποτε δεν τους κάθεται έτσι σαν βραχνάς. Βγαίνουν απ' το βούρκο και πατούν στέρεα στη γη, Κοιτάνε το βιός τους και τη φτώχεια τους και σκέφτονται για τα προβλήματά τους. Περηφανεύονται με το δίκιο τους, και λένε και ματαλένε: "έκοψα τα χαρτιά".

Οι πολλοί είναι όμως αδιόρθωτοι. Τους λείπει βέβαια στο χωριό μια διασκέδαση. Το θέατρο, o κινηματογράφος, οι βιβλιοθήκες, τα γυμανστήρια, οι διαλέξεις... Ολόψυχα λοιπόν καταπιάνονται με το χαρτί νέοι και γέροι για να ψυχαγωγηθούν γι' αυτό ακούς και σου λέει ο άλλος: "δεν παίζου συμφέρουν". Ο καφές ή το λουκούμι, είναι το συνηθισμένο έπαθλο για το νικητή.

Μ' αυτό όμως δε λιγοστεύει η ζημιά, γιατί δεν παίζουν μονάχα "οι τοκιστές και οι σουλατσαδόροι". Πολλοί απ' αυτούς είναι φημισμένοι σαν άσσοι περεφαδόροι και κοντσιναδόροι -αλλά το μικρόβιο επεκτείνεται με καλπασμό στη νεολαία. Κι είναι το μόνο μάθημα που οι ανόρεχτοι για γράμματα κοπιάζουν κι αγωνίζονται για να το μάθουν και γίνονται μάλιστα καλύτεροι απ' τους δασκάλους τους.

Ποιος θα μπορούσε να τους πείσει να γιατρέψουν την αρρώστια τους και να μαζέψουν τις τράπουλες σ' ένα μουσείο;

Θα ήταν ιστορικό, και το γεγονός και το μουσείο. 

blog "Ευρυτάνας ιχνηλάτης"

«Φιλόδοξα» σχέδια για τις «πράσινες» επενδύσεις

        

15-12-2019

Πακτωλό χρημάτων και κάθε είδους διευκολύνσεις για να ανοίξουν νέα πεδία κερδοφορίας στις «πράσινες» επενδύσεις, με το «λογαριασμό» σε όλα τα επίπεδα να πηγαίνει στους λαούς, αποφάσισαν οι ηγέτες της ΕΕ στη διήμερη Σύνοδο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου που ολοκληρώθηκε την Παρασκευή στις Βρυξέλλες.

Στο επίκεντρο της Συνόδου βρέθηκαν οι τρόποι χρηματοδότησης, το θεσμικό πλαίσιο και οι νομοθετικές αλλαγές που θα απαιτηθούν για τους στόχους της Ένωσης σε ό,τι αφορά τη λεγόμενη μετάβαση στην «πράσινη» οικονομία, προκειμένου μεταξύ άλλων η ΕΕ να μη χάσει έδαφος στον ανταγωνισμό με τα υπόλοιπα ισχυρά κέντρα.

Δίνοντας το στίγμα των όσων διακυβεύονται για τους επιχειρηματικούς ομίλους, στο Κείμενο των Συμπερασμάτων, στο οποίο κατέληξαν οι ηγέτες της ΕΕ, σημειώνεται ότι η μετάβαση στην «κλιματική ουδετερότητα» έως το 2050 «θα δημιουργήσει σημαντικές ευκαιρίες, όπως δυνατότητες για οικονομική ανάπτυξη, για νέα επιχειρηματικά μοντέλα και αγορές, για νέες θέσεις εργασίας και τεχνολογική ανάπτυξη».

Παράλληλα, σημειώνεται η ανάγκη «να διαμορφωθεί ένα ευνοϊκό πλαίσιο που θα ωφελεί όλα τα κράτη – μέλη και θα περιλαμβάνει κατάλληλα μέσα, κίνητρα, στήριξη και επενδύσεις ώστε να διασφαλιστεί η οικονομικά αποδοτική, δίκαιη καθώς και κοινωνικά ισορροπημένη και αμερόληπτη μετάβαση, συνεκτιμώντας τις διάφορες εθνικές συνθήκες όσον αφορά τα σημεία εκκίνησης», ώστε δηλαδή με όλα τα μέσα η Ευρωπαϊκή Ένωση και τα κράτη της να ανοίξουν τα νέα πεδία κερδοφορίας για τους επιχειρηματικούς ομίλους.

Σε ό,τι έχει να κάνει με τη χρηματοδότηση των σχετικών δράσεων, τα ποσά που θα δοθούν (κυρίως στα μονοπώλια του κλάδου των ΑΠΕ) είναι «αστρονομικά». Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο ενέκρινε την ανακοίνωση της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων (ΕΤΕπ) ότι θα στηρίξει επενδύσεις ύψους 1 τρισ. ευρώ τη δεκαετία 2021 – 2030, ενώ παράλληλα αποφάσισε να διατεθούν και αρκετοί πόροι από το Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο (ΠΔΠ), όπως αποκαλείται ο μακροπρόθεσμος προϋπολογισμός της ΕΕ.

Επιπλέον, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο (ΕΣ) εξέφρασε την «ικανοποίησή του» για την εξαγγελία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ότι οι μελλοντικές προτάσεις της θα έχουν στόχο τη διευκόλυνση επενδύσεων ύψους 100 δισ. ευρώ μέσω του μηχανισμού δίκαιης μετάβασης.

Την ίδια ώρα, πάντως, στο κείμενο γίνεται και προσπάθεια συγκερασμού των αντιθέσεων που προκαλεί το συγκεκριμένο ζήτημα στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεδομένων των διαφορετικών συμφερόντων που υπάρχουν τόσο ανάμεσα στις εθνικές αστικές τάξεις των χωρών – μελών όσο και μεταξύ των επιμέρους κλάδων των οικονομιών.

Έτσι, μεταξύ άλλων σημειώνεται πως το ΕΣ αποδέχεται ότι ένα κράτος – μέλος (η Πολωνία, η οποία μεταξύ άλλων διεκδικεί και μεγαλύτερο κομμάτι από την «πίτα» των ευρωενωσιακών επιδοτήσεων) «δεν είναι σε θέση να δεσμευθεί στην υλοποίηση του στόχου αυτού σε ό,τι το αφορά», ενώ αποδέχεται και το γεγονός ορισμένες χώρες «να αποφασίζουν για το ενεργειακό τους μείγμα και να επιλέγουν τις πλέον κατάλληλες τεχνολογίες», αφήνοντας ανοιχτή τη συζήτηση για το αίτημα της Τσεχίας, αλλά και της Γαλλίας και του Βελγίου, που ζητάνε την αναγνώριση εκ μέρους της ΕΕ της πυρηνικής ενέργειας ως «πηγής μηδενικών εκπομπών».

Δεν έχει τέλος η τραγωδία: Δύο γυναίκες βρέθηκαν παγωμένες και αγκαλιασμένες σε μια φυλλωσιά κοντά στις Φέρες

Από iraklis3 

Oι δύο γυναίκες, γύρω στα είκοσι, αδερφές πιθανότατα, βρέθηκαν παγωμένες και αγκαλιασμένες σε μια φυλλωσιά κοντά στις Φέρες. Η διάγνωση του ιατροδικαστή κ. Παύλου Παυλίδη ήταν θάνατος από υποθερμία. Είχαν περάσει το ποτάμι και «λούφαξαν» για να προφυλαχθούν από το τσουχτερό κρύο που στον Εβρο, λόγω της υγρασίας, γίνεται φονικό ειδικά για εξασθενημένους οργανισμούς.
Φορούσαν από επτά πουλόβερ και πέντε κολάν η καθεμιά για να προφυλαχθούν από το κρύο, αλλά και γιατί οι διακινητές δεν επιτρέπουν χειραποσκευές στις βάρκες. Τρύπωσαν στους θάμνους προφανώς για να ξεκουραστούν και φαίνεται πως αποκοιμήθηκαν. Δεν ξύπνησαν ποτέ. Τις εντόπισαν νεκρές χωρικοί, μέσα στα μουσκεμένα ρούχα τους που αντί να τις προστατεύσουν λειτούργησαν σαν «παγοκύστες», χωρίς κανένα στοιχείο ταυτότητας πάνω τους.
Καθότι έγχρωμες, οι Αρχές εικάζουν ότι έφτασαν από κάποια αφρικανική χώρα και λόγω της μεταξύ τους ομοιότητας πιθανολογούν ότι ίσως ήταν αδερφές.
Αλλοι τέσσερις νεαροί, Αφροασιάτες εκ πρώτης όψεως, αγνώστων στοιχείων, βρέθηκαν την ίδια νύχτα (ξημερώματα της περασμένης Κυριακής) παγωμένοι και αυτοί στον ορεινό όγκο του Εβρου. Πιθανότατα θα υπάρχουν και άλλοι που άφησαν την τελευταία τους πνοή τρυπωμένοι σε κάποιους θάμνους και δεν έχουν βρεθεί, ή κάποιοι που τους κατάπιαν τα νερά του ποταμού. Μόνο που πλέον, είναι τόσο φορτισμένη αρνητικά για τους μετανάστες η ατμόσφαιρα στις κοινωνίες, που τραγικά γεγονότα όπως αυτό αφήνουν πολλούς πολίτες σχεδόν αδιάφορους για άγνωστους συνανθρώπους…
Πηγή: Καθημερινή

Τέρμπα πια στις αυταπάτες ή με τους καλοντυμένους ή χωρίς γραβάτες – Ωδή Νιόνιου στο Μητσοτάκη

Κατιούσα

Η συνύπαρξη Παύλου Τσίμα και Διονύση Σαββόπουλου στον αέρα της εκπομπής του πρώτου  “Αποτύπωμα” σίγουρα δεν καλύπτεται από τις νέες ενδείξεις καταλληλότητας τηλεοπτικών προγραμμάτων, που απλώς δείχνουν το ενδεδειγμένο κατώτατο ηλικιακό όριο, αφού στην περίπτωση αυτή πιο ταιριαστό θα ήταν σαν κάτι σαν το λογότυπο της ΝΔ. Απέναντι στην οποία ο μουσικοσυνθέτης εξακολουθεί λέει να “είναι επιφυλακτικός” γιατί έχει “παλαιοκομματική νοοτροπία” που θυμίζει “παλιό ΠΑΣΟΚ”, δεν μπορεί ωστόσο να αντισταθεί στη διακριτική γοητεία του πρωθυπουργού. 
Συγκεκριμένα, οι “ελπίδες του είναι στο Μητσοτάκη”, που έχει “πάρα πολύ δύσκολο έργο και αξίζει υποστήριξης”, γιατί “εκτός από την όρεξή του, έχει επιπλέον καλύτερη μόρφωση (από τον Τσίπρα), ντύνεται καλύτερα και δεν έχει τόσες πολλές αυταπάτες στο μυαλό του”. Αν είχατε κουραστεί επί πέντε χρόνια η αγραβατωσιά (sic) των Συριζαίων να διαφημίζεται ως ένδειξη πολιτικού ριζοσπαστισμού, ετοιμαστείτε να περάσετε τη θητεία της νέας κυβέρνησης με ύμνους στο στιλ των στελεχών της και προσωπικά του Κυριάκου Μητσοτάκη, ιδιαίτερα από τους δεν “είμαι – ΝΔ – αλλά”. Γιατί όσο να ‘ναι τα ψίχουλα που σου προσφέρει ένας προσεχτικά κοστουμαρισμένος ηγέτης έχουν άλλη χάρη. Όσο για τη μόρφωση, μπορεί μέχρι και σήμερα να γελάμε με τα μαργαριτάρια του Αλέξη Τσίπρα, αλλά ας μην ξεχνάμε ότι και “το καλύτερο βιογραφικό της χώρας”, όπως προβάλλονταν ο Κούλης πριν ακόμα γίνει πρωθυπουργός, έχει ανοίξει νέους επιστημονικούς ορίζοντες με τον εξωγήινο στον Υμηττό που έπεισε νεαρό να αλλάξει φύλο. Εξάλλου αποδεδειγμένα η τυπική μόρφωση δεν αποτελεί εμπόδιο στην εφαρμογή των χειρότερων αντιλαϊκών πολιτικών, με τις οποίες προφανώς συμφωνεί ο συνθέτης, και σε αυτό προφανώς αναφέρεται ο έπαινός του για “έλλειψη αυταπατών” του Μητσοτάκη, δηλαδή την απουσία δημοκοπικών σοσιαλδημοκρατικών συνθημάτων στα οποία διακρίθηκε η Πρώτη Φορά Αριστερά. Για τις αυταπάτες που καλλιεργεί ο ίδιος και η κυβέρνησή του στο λαό, ότι πανάκεια για πάσα κοινωνικοοικονομική νόσο είναι το “νόμος και τάξη” και η υποταγή στα κελεύσματα των αφεντικών, ούτε λόγος βέβαια. 
Η υπόλοιπη συνέντευξη κύλησε μάλλον βαρετά, και παραδόξως, παρά την περιρρέουσα ακροδεξιά ατμόσφαιρα που θα ευνοούσε κάτι τέτοιο, ο Νιόνιος δεν επανέλαβε την  before it was cool πρότασή του για μεταφορά μεταναστών (και ναρκομανών) σε ξερονήσια. Περιορίστηκε σε μια εξύμνηση της “επιστροφής στην κανονικότητα”, λέγοντας πως ο κόσμος “θέλει αλλαγή όπως εκείνη του Woodstock (sic), αλλά δεν θέλει μπάχαλο, δεν θέλει διάλυση, θέλει ένα πράγμα πιο κανονικό”. Σε άλλο σημείο, επανέλαβε με άλλα λόγια το παγκάλειο θεώρημα του “μαζί τα φάγαμε”: “Η ειρωνεία με τον θυμό είναι ότι δεν θυμώσαμε επειδή αλόγιστα και αντιπαραγωγικά δανειζόμασταν και χρεοκοπήσαμε. Θυμώσαμε με τους πολιτικούς επειδή δεν είχαν την ικανότητα να συνεχίσουμε να δανειζόμαστε και να αναβάλλεται επ’ άπειρον η χρεοκοπία.” Δεν έλειψε και μια εσάνς λανθάνοντος αντισοβιετισμού, όταν, αναφερόμενος στον Ερντογάν έκανε λόγο για “πατερούληδες” που “ξεφυτρώνουν παντού”. Καταλάβατε, που λένε και στα ίντερνετς. 

Τέλος, κάνοντας αναδρομή στο παρελθόν, έκανε τη ρηξικέλευθη διαπίστωση πως η γενιά του ήταν “αριστερής συμπεριφοράς και συντηρητικής ψυχοσύνθεσης”. Ο ίδιος φυσικά, έχει φροντίσει εδώ και δεκαετίες να ευθυγραμμίσει συμπεριφορά και ψυχοσύνθεση στη δεύτερη κατεύθυνση, και τα συστημικά ΜΜΕ είναι πάντα πρόθυμα να δίνουν βήμα για να μας σερβίρει την ξαναζεσταμένη νεοσυντηρητική του σούπα.

ΑΛΛΟΙ ΑΓΟΡΑΖΟΥΝ ΤΟ ΝΕΡΟ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ ΤΟ… ΠΙΝΟΥΝ ΤΖΑΜΠΑ

Πρόγραμμα Interreg και «Διαχείριση υδάτινων πόρων». Πολλοί θα σκέφτονται ότι επιτέλους, κάποιοι ασχολούνται με το πόσιμο νερό. Είναι όμως έτσι;

Στην πρόσφατη συνεδρίαση της Οικονομικής Επιτροπής της Περιφέρειας Ιονίων Νήσων ,συζητήθηκε το θέμα του σχεδίου Διακήρυξης για τον Διαγωνισμό του έργου SAVE WATER, ύψους 72.353 ευρώ στα πλαίσια του προγράμματος Interreg Creece-Albania 2014-2020 που χρηματοδοτείται από την Ε.Ε. (Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης) και από τον κρατικό προϋπολογισμό (Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων). Ο στόχος αυτού του προγράμματος ,είναι «η βελτίωση» της διαχείρισης των υδάτων (διαρροές δικτύων ύδρευσης κ.λ.π.), με «παρεμβάσεις χαμηλού κόστους» και η συνεργασία περιφερειακών και τοπικών οργάνων ,στο τομέα διαχείρισης των πόσιμων υδάτων.

Ας δούμε τι περιλαμβάνει:

• Θα προσληφθεί για το διάστημα του προγράμματος (1 χρόνος περίπου) εμπειρογνώμονας επικοινωνίας.
• Θα γραφούν 3 άρθρα 300-600 λέξεων.
• Θα γίνουν εικαστικές εφαρμογές infographics, pictographic.
• Παραγωγή φυλλαδίων και banner.
• Ενημερωτικές ημερίδες με coffee break, με φωτογράφηση, συγγραφή δελτίων τύπου κ.λ.π.
• Εκπαιδευτικά σεμινάρια (2) με coffee break, με φωτογράφηση, συγγραφή δελτίων τύπου κ.λ.π.
• Συλλογή ποσοτικών και ποιοτικών δεδομένων για το πόσιμο νερό.
• Θα αναπτυχθεί Γεωγραφικό Σύστημα Πληροφοριών.

Τα προγράμματα αυτά, διαφημίζονται και προωθούνται από όλες τις περιφερειακές αρχές μέχρι σήμερα. Είναι προγράμματα που σχεδιάζονται στην ΕΕ, με την υπογραφή όλων των ελληνικών κυβερνήσεων, έχουν ως πρώτη ύλη τον κόπο και τη φοροληστεία των λαϊκών οικογενειών.

Δεν πάνε όμως στην κάλυψη των αναγκών τους:

• Με έργα για την εξασφάλιση παντού όπου ζει και εργάζεται ο άνθρωπος του αναγκαίου, φθηνού αλλά και ποιοτικού νερού.
• Με τη δημιουργία δικτύων ύδρευσης σύγχρονων, που να διασφαλίζουν την υγεία, την επάρκεια και την προσβασιμότητα σε αυτό.

Αντίθετα. Μετά τα απαραίτητα πρώτα «μικροέξοδα », το ζεστό χρήμα περιμένει να κατατεθεί στους επιχειρηματικούς ομίλους ,όταν και σε όποιο έργο, εκείνοι αποφασίσουν ότι αποδίδει το περισσότερο κέρδος. Μέρος αυτού του καυγά είναι το πολιτικό προσωπικό ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ-ΠΑΣΟΚ και οι εκπρόσωποί τους στην Τοπική Διοίκηση, με θύματα τους κατοίκους των Ιονίων νησιών που παραμένουν το 2020 χωρίς πόσιμο νερό!

Για μας το νερό είναι κοινωνικό αγαθό και όχι εμπόρευμα με σκοπό το κέρδος.

Κέρκυρα 11/12/1

Βασίλι Ζάιτσεφ: Ο άνθρωπος που έτρεμαν οι Ναζί

Από nikos

Γράφει ο Νίκος Μόττας //

Σαν σήμερα, πριν 27 χρόνια, έφευγε απ’ τη ζωή σε ηλικία 76 ετών ένας ήρωας της Σοβιετικής Ένωσης. Ήταν ο Βασίλι Γρεγκόριεβιτς Ζάιτσεφ, ο θρυλικός ελεύθερος σκοπευτής του Κόκκινου Στρατού που συνέδεσε το όνομα του με τη μάχη του Στάλινγκραντ. Ήταν ο άνθρωπος που είχαν κάθε λόγο να τρέμουν οι Ναζί.

Γεννημένος το Μάρτη του 1915 στο Γιελενίσκογιε των Ουραλίων, μέλος αγροτικής οικογένειας χωρίς πολυτέλειες, ο Βασίλι έμαθε από πολύ νεαρή ηλικία το κυνήγι. Πρώτος του δάσκαλος στο σημάδι υπήρξε ο παππούς του, με τον οποίο, από κοινού με το μεγαλύτερο του αδελφό, κυνηγούσαν ελάφια και λύκους. Οι συμβουλές του παππού άρχισαν από νωρίς να πιάνουν τόπο. Μόλις σε ηλικία 12 ετών, ο Βασίλι επέστρεψε σπίτι φέρνοντας το πρώτο του τρόπαιο – ενα λύκο που είχε σκοτώσει με το προσωπικό του τουφέκι.

Όσα έμαθε σε νεαρή ηλικία έμελλε να αποδειχθούν η «μαγιά» για τη μετέπειτα πορεία του ως εξαιρετικού σκοπευτή. Σύμφωνα με τον ίδιο, ένας ελεύθερος σκοπευτής έπρεπε να είναι άορατος από τον εχθρό. Ο χρόνος ήταν σα να σταματούσε να μετρά όταν έβαζε στο στόχαστρο της διόπτρας του τον εχθρό. Και όπως αποδείχθηκε, με την ίδια ευκολία που πετύχαινε λαγούς, ελάφια και λύκους ως μικρό παιδί, κατάφερνε αργότερα, ως ενήλικας πλέον μαχητής του Κόκκινου Στρατού, να εξολοθρεύει τα ναζιστικά καθάρματα των ορδών του Χίτλερ.

Η στιγμή που ο Ζαίτσεφ βρέθηκε στην πρώτη γραμμή της αντιφασιστικής μάχης ενάντια στους Ναζί δεν άργησε να έρθει. Η έναρξη του πολέμου βρήκε τον Βασίλι να απασχολείται στον τομέα οικονομικών του Σοβιετικού στόλου στο Βλαδιβοστόκ, μια θέση στην οποία υπηρετούσε ήδη από το 1937. Ωστόσο, η ανυπομονησία του Ζαίτσεφ να βρεθεί στο μέτωπο του πολέμου τον οδήγησε να αιτηθεί πέντε φορές τη μεταφορά του σε μάχιμη μονάδα. Το αίτημα του ικανοποιήθηκε και ο Βασίλι στάλθηκε στο Σύνταγμα Τυφεκιοφόρων της 284ης Μεραρχίας Πεζικούς.

Τον Σεπτέμβρη του 1942, μαζί με άλλους στρατιώτες, στάλθηκε στο Στάλινγκραντ, εκεί όπου χτυπούσε η καρδιά της σοβιετικής αντίστασης ενάντια στην 6η Γερμανική Στρατιά. Εκεί, στα ηρωϊκά χώματα του Στάλινγκραντ, μέσα στο εκκωφαντικό θόρυβο των πυροβόλων και των εκρήξεων, θα ακουστεί η κραυγή των υπερασπιστών της σοβιετικής πατρίδας: «Στρατιώτες, για μας δεν υπάρχει γη πέρα απ’ το Βόλγα! Θα αντισταθούμε μέχρι θανάτου!».

Και, πράγματι, μέχρι το τέλος οι πολεμιστές του σοβιετικού στρατού στο Στάλινγκραντ έδωσαν γενναίες μάχες ενάντια στο ναζιστικό κτήνος. Ο Βασίλι Ζάιτσεφ πολέμησε με θάρρος και αυταπάρνηση, τραυματίστηκε αλλά δεν εγκατέλειψε τη μάχη, αναδεικνύοντας το ταλέντο του ως ελεύθερος σκοπευτής. Μέσα σε ένα μήνα κατάφερε, με ένα απλό τουφέκι χωρίς διόπτρα, να σκοτώσει 32 γερμανούς στρατιώτες, λαμβάνοντας το πρώτο μετάλλιο ανδρείας. Το σπουδαιότερο ωστόσο «δώρο» που του δόθηκε, ως αναγνώριση των ικανοτήτων του, ήταν μια διόπτρα με την οποία στόλισε το τουφέκι τύπου «Μοσίν-Νταγκάν» που χρησιμοποιούσε. Η συνέχεια ήταν καταιγιστική.

Το διάστημα μεταξύ 10 Νοέμβρη και 17 Δεκέμβρη 1942, ο Ζάιτσεφ «καθάρισε» 225 στρατιώτες των Ναζί, συμπεριλαμβανομένων 11 ελεύθερων σκοπευτών. Η εξαιρετική του αυτή επίδοση αφενός ανέβασε το ηθικό των συμπολεμιστών του και αφετέρου έσπειρε τον τρόμο στο γερμανικό στράτευμα. Συνολικά, ο επίσημος αριθμός των γερμανών στρατιωτών που εξολόθρευσε ο Ζαίτσεφ στη μάχη του Στάλινγκραντ ανέρχεται σε 243, με άλλες μαρτυρίες να κάνουν λόγο για περισσότερους από 400 νεκρούς Ναζί.

Ο Βασίλι Ζάιτσεφ υπηρέτησε στο μέτωπο του Στάλινγκραντ μέχρι το Γενάρη του 1943, όταν και τραυματίστηκε από θραύσμα νάρκης που λίγο έλλειψε να του στερήσει την όραση του. Ωστόσο, αποθεραπεύτηκε και στις 22 Φλεβάρη 1943 του απονεμήθηκε ο τίτλος του «Ήρωα της Σοβιετικής Ένωσης». Επέστρεψε στο μέτωπο, λαμβάνοντας μέρος στη μάχη στα υψώματα του Ζέελοβ με το βαθμό του λογαχού. Την ίδια χρονιά, το 1943, έγινε μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος της Σοβιετικής Ένωσης.

Για τις υπηρεσίες του στην σοβιετική πατρίδα και το λαό, του απονεμήθηκαν μια σειρά μετάλλια και τίτλοι τιμής, όπως το παράσημο του «Τάγματος του Λένιν», της «Κόκκινης Σημαίας», το μετάλλιο πρώτης τάξης του «Πατριωτικού Πολέμου», ενώ οι αρχές του Στάλινγκραντ τον έχρισαν επίτιμο δημότη της πόλης. Μετά τον πόλεμο εργάστηκε σε εργοστάσιο υφαντουργίας στο Κίεβο, φτάνοντας σταδιακά στη θέση του διευθυντή.

Πέθανε στις 15 Δεκέμβρη 1991, μόλις 11 μέρες πριν την ολοκληρωτική επικράτηση της αντεπανάστασης, την επίσημη διάλυση της ΕΣΣΔ και την υποστολή της κόκκινης σημαίας από το Κρεμλίνο.

Η ζωή και δράση του Βασίλι Ζάιτσεφ αποτελεί κορυφαίο παράδειγμα της ανδρείας των μαχητών του σοβιετικού στρατού που πολέμησαν το τέρας του ναζισμού. Κι’ αν ο Ζάιτσεφ – δικαίως- απέκτησε φήμη και τιμήθηκε για την προσφορά του, δεν πρέπει ποτέ να ξεχάσουμε τους εκατοντάδες χιλιάδες συντρόφους του που δεν πρόλαβαν να τιμηθούν με μετάλλια ανδρείας, που έπεσαν στη μάχη για την υπεράσπιση της ανθρωπότητας από το χιτλερικό κτήνος. Διότι η περίπτωση του Β.Ζάιτσεφ δεν είναι η ιστορία ενός μεμονωμένου ήρωα, αλλά αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα της τεράστιας, αλησμόνητης προσφοράς της Σοβιετικής Ένωσης και του λαού της στην Μεγάλη Αντιφασιστική Νίκη των Λαών.

____________________________________________________________________________