Όταν το ΚΚΕ ζητούσε τη μείωση της βουλευτικής αποζημίωσης από το 2009.

..

H πρόταση του Κυριάκου Μητσοτάκη για “εθελοντική” κατάθεση του 50% της βουλευτικής αποζημίωσης των κυβερνητικών βουλευτών σε λογαριασμό για τον κορονοϊό ξανάφερε στο προσκήνιο το θέμα της μείωσης των βουλευτικών αποζημιώσεων, ενώ πολλή σπέκουλα έγινε και για τις θέσεις του ΚΚΕ στο ζήτημα, με αφορμή την τοποθέτηση της βουλευτή Λιάνας Κανέλλη.

Αυτό που παριστάνουν όσοι παριστάνουν τους “έκπληκτους” για τη μη συμπόρευση του ΚΚΕ στο κλίμα “εθελοντισμού” που καλλιεργεί η κυβέρνηση, είναι προφανές πως δε γνωρίζουν ή κάνουν πως δε θυμούνται τη διαχρονική στάση του κόμματος στο θέμα της βουλευτικής αποζημίωσης και γενικά των οικονομικών προνομίων των βουλευτών, ειδικότερα μέσα στα χρόνια της οικονομικής κρίσης.

Για να φρεσκάρουμε τη μνήμη ορισμένων, αρκεί να ανατρέξουμε στα τέλη του 2009, όταν είχε μόλις εκλεγεί η τότε κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ επί ΓΑΠ, πριν ακόμα η χώρα μπει επίσημα στα μνημόνια, αλλά ήδη εξυφαίνονταν το προπαγανδιστικό σχέδιο πειθούς του ελληνικού λαού ότι όλοι “πρέπει να βάλουν πλάτη” για την αποπληρωμή του χρέους και γενικότερα τη “διάσωση” της ελληνικής καπιταλιστικής οικονομίας.

Είναι χαρακτηριστικό πως εκείνη την περίοδο, το ΚΚΕ ήταν το μόνο κόμμα που καταψήφισε τον προϋπολογισμό της βουλής (ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και ΛΑΟΣ είχαν υπερψηφίσει, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ είχε επιλέξει το λευκό), προτείνοντας ανάμεσα στα υπόλοιπα την άμεση μείωση της βουλευτικής αποζημίωσης, ενώ σε σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών, η τότε γγ του ΚΚΕ, Αλέκα Παπαρήγα πρότεινε επιπλέον την κατάργηση της βουλευτικής σύνταξης, κάνοντας επίσης λόγο για “σκανδαλώδη προνόμια των βουλευτών”. 

Χαρακτηριστικά είναι όσα έλεγε ο τότε, αλλά και νυν βουλευτής της ΝΔ, Σίμος Κεδίκογλου. ότι δηλαδή με μείωση αποδοχών “δε θα τα έβγαζε πέρα”, ενώ σε συνέντευξή του στο Real fm, έκανε επιχείρηση κοινωνικού αυτοματισμού ισχυριζόμενος πως «δεν ξέρω τι εξοικονόμηση μπορεί να υπάρξει από μια μείωση στη βουλευτική αποζημίωση όταν την ίδια ώρα έχεις πρόγραμμα εθελουσίας εξόδου δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ για προνομιούχους εργαζομένους του λιμανιού και της Cosco». 

Ο Θανάσης Πλεύρης, βουλευτής της ΝΔ και τότε του ΛΑΟΣ, είχε ως έγνοια του τι νομιμότητα της απόφασης της κυβέρνησης ΓΑΠ να επιφέρει – εν είδη επικοινωνιακού πυροτεχνήματος – κάποιες μειώσεις στη βουλευτική αποζημίωση,  αναφέροντας ότι «το Δ΄ Ψήφισμα καθορίζει τις αποδοχές των βουλευτών με αυτοτελή φορολόγηση 5%» και αναρωτήθηκε «πώς μπορεί να αλλάξει αυτό το ψήφισμα η κυβέρνηση;».

Μεγάλο ενδιαφέρον παρουσιάζει και το γεγονός πως πριν μια δεκαετία, όπως και τώρα, οι αστικές κυβερνήσεις μηχανεύονταν διάφορους “φιλανθρωπικούς” λογαριασμούς, προκειμένου να διασκεδάσουν τις εντυπώσεις και να εθίσουν την κοινή γνώμη σε λογικές τύπου “όλοι μαζί μπορούμε”, πότε με πρόσχημα την οικονομική, και πότε την υγειονομική κρίση. Πιο συγκεκριμένα, το Μάρτη του 2010 ο πρόσφατα εκλιπών πρόεδρος της βουλής τότε Φίλιππος Πετσάλνικος ανακοίνωσε τη δημιουργία “Λογαριασμού αλληλεγγύης για απόσβεση του δημόσιου χρέους” , όπου θα έμπαιναν χρήματα από περικοπές στις βουλευτικές αποδοχές και τον προϋπολογισμό της βουλής. Το ΚΚΕ, τότε, όπως και τώρα, επέδειξε συνεπή και αταλάντευτη στάση, ενάντια σε αυτές τις λογικές. Η κοινοβουλευτική ομάδα του κόμματος υπογράμμιζε τότε πως:

• «Η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ, δεν συμφώνησε στην δημιουργία του “Λογαριασμού Αλληλεγγύης για Απόσβεση του Δημόσιου Χρέους”. Η κυβέρνηση μέσα από τέτοιες πρωτοβουλίες επιδιώκει να συγκαλύψει τους πραγματικούς υπεύθυνους για το Δημόσιο Χρέος και τα Ελλείμματα και να καλλιεργήσει κλίμα συναίνεσης και υποταγής στους εργαζόμενους. Υπενθυμίζουμε ότι το ΚΚΕ, επανειλημμένα έχει τοποθετηθεί και έχει ζητήσει την δραστική μείωση της βουλευτικής αποζημίωσης και την κατάργηση της αποζημίωσης για την συμμετοχή στις συνεδριάσεις των Επιτροπών και άλλες κοινοβουλευτικές δραστηριότητες. Εχει επίσης ζητήσει την κατάργηση της βουλευτικής σύνταξης ώστε οι βουλευτές να συνταξιοδοτούνται από τα ασφαλιστικά τους ταμεία. Η θέση αυτή του ΚΚΕ, σχετίζεται με την γενικότερη θέση του για τον ρόλο των βουλευτών και δεν το συνδέει συγκυριακά με την κρίση».

Για το ίδιο θέμα, η ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ επεσήμανε στη Βουλή:

• «Εμείς δε συμφωνούμε στη δημιουργία του λογαριασμού αλληλεγγύης για απόσβεση δημοσίου χρέους. Είμαστε αντίθετοι, διότι πάει να συγκαλύψει ποιοι είναι οι υπεύθυνοι του δημοσίου χρέους και πάμε να τραβήξουμε τον συνταξιούχο να δίνει τα 500 ευρώ και τα 600 ευρώ. Είμαστε αντίθετοι. Επομένως είμαστε αντίθετοι και σε κάθε πηγή χρηματοδότησης εκεί. Υπ’ αυτή την έννοια είμαστε αντίθετοι. Εχουμε ζητήσει τη μείωση των βουλευτικών μισθών, την κατάργηση των βουλευτικών συντάξεων, διαχρονικά, μονίμως, όχι τώρα στην περίοδο της κρίσης. Να μην παίρνει αμοιβή ο βουλευτής επειδή είναι σε επιτροπή. Είναι έργο του. Το λέω αυτό γιατί μπορεί να θεωρηθεί ότι είμαστε τσιγκούνηδες ή δεν ξέρω τι. Εμείς ακριβώς θεωρούμε ότι πρέπει να καταργηθούν όλα αυτά, που σημαίνει ότι το δημόσιο και ο προϋπολογισμός της Βουλής θα ελαφρυνθεί».

Η έμπρακτη αντίθεση του ΚΚΕ στη λογική των βουλευτικών προνομίων εκφράστηκε με τον πιο επίσημο τρόπο και στις 3 Μάη 2010, λίγες μέρες πριν μπει η Ελλάδα επισήμως στο πρώτο μνημόνιο, όταν η ΚΟ του κόμματος κατέθεσε πρόταση νόμου για την κατάργηση της βουλευτικής σύνταξης. Σε συνέντευξη τύπου που παραχώρησε η Αλέκα Παπαρήγα για το θέμα των συντάξεων και των βουλευτικών αποδοχών την ίδια περίοδο, σημείωνε πως: 

• “Η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ κατέθεσε στη Βουλή πρόταση νόμου για την κατάργηση της βουλευτικής σύνταξης. Βεβαίως, πρέπει να σας πω ότι εμείς έχουμε και επιπλέον προτάσεις εκτός από την κατάργηση της βουλευτικής σύνταξης. Και για τη δραστική μείωση των μισθών των βουλευτών και για την κατάργηση των διάφορων επιδομάτων στις επιτροπές, από τη στιγμή που η συμμετοχή στην επιτροπή είναι μέρος της βουλευτικής δραστηριότητας, δεν είναι κάτι άλλο. Ούτε μπορεί να ισχυριστούμε ότι οι βουλευτές έχουν κανονικά ωράρια και κάνουν υπερωρίες.
• Ξεκαθαρίζουμε όμως το εξής ζήτημα και σε αντίθεση με αυτά που ακούγονται τις τελευταίες μέρες και ιδιαίτερα από τα διάφορα εντεταλμένα παπαγαλάκια: Η πρότασή μας αυτή – η οποία δεν είναι καινούρια, την είχαμε κάνει με τη μορφή πολιτικής πρότασης όταν ήταν κυβέρνηση η ΝΔ – δε γίνεται προκειμένου να πείσουμε τους εργαζόμενους ότι πρέπει να δεχτούν μείωση μισθών και συντάξεων. Δε γίνεται για τέτοιους υποκριτικούς λόγους, δε γίνεται για να πείσουμε τους εργαζόμενους να δεχτούν αυτά τα βάρβαρα μέτρα χωρίς να αντιδράσουν.
• Η θέση μας αυτή ξεκινάει από τη γενικότερη αντίληψη που έχει το ΚΚΕ για το ρόλο των εκλεγμένων στα διάφορα αντιπροσωπευτικά σώματα. Εμείς – το λέμε και στο Πρόγραμμα του Κόμματος – θεωρούμε ότι η συμμετοχή προσώπων στα διάφορα αντιπροσωπευτικά σώματα δεν μπορεί να σχετίζεται με κανένα προνόμιο συγκριτικά με την προηγούμενή τους κατάσταση. Δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να υπάρχει οικονομικό όφελος.”

Το ΚΚΕ επανέφερε ενάμιση χρόνο αργότερα, το Σεπτέμβρη του 2011, την πρόταση νόμου για κατάργηση της βουλευτικής σύνταξης, τη δραστική μείωση των μισθών των βουλευτών, την κατάργηση των διαφόρων επιδομάτων όσων συμμετέχουν στις επιτροπές της Βουλής. Όπως σημείωνε τότε ο Ριζοσπάστης: “Την πρόταση ακόμα δεν την έχει φέρει για συζήτηση το προεδρείο της Βουλής και όλα τα άλλα κόμματα έχουν τοποθετηθεί διά της σιωπής τους”.

Η θέση του ΚΚΕ για το θέμα των βουλευτικών αποζημιώσεων και συνολικών απολαβών δεν είναι “χθεσινή”, αλλά διαχρονική και αταλάντευτη, σε αντίθεση με εκείνη των όψιμων τιμητών της στάσης του, που είτε διαμαρτύρονταν, είτε “αγρόν ηγόραζαν” όταν επανειλημμένα οι κομμουνιστές κατέθεταν συγκεκριμένες προτάσεις για το ζήτημα εδώ και πάνω από μια δεκαετία.

Κατιούσα

Για να περάσουν τα μέτρα τους… Πάντα έχουν ανάγκη τις προβοκάτσιες τους

Τι κάνει λοιπόν η κυβέρνηση από τη δική της πλευρά ;

Πανδημία…

Στο θέμα της πανδημίας, ουσιαστικά εφαρμόζουν λογική «ανοσίας της αγέλης». «Ας κολλήσουν όλοι να δημιουργηθεί ανοσία στον πληθυσμό». Μετράνε μόνο τα κρούσματα που πάνε μόνοι τους για εξέταση. Δεν έχουν τεστ, αντιδραστήρια, μάσκες, ΜΕΘ, αναπνευστήρες. Κι ότι δεν έχουν, το κάνουν «δε χρειάζεται». Τεστ; Δε χρειάζεται. Μάσκες; Δε χρειάζεται. ΜΕΘ;  Δε χρειάζεται. Λένε στα ελαφριά κρούσματα «μείνετε σπίτι» κι έτσι πέθανε η 41 χρονη γυναίκα. Δεν ελέγχουν ούτε τα στρατόπεδα, ούτε τις Μόριες, ούτε όσους ταξιδεύουν. Κι ετοιμάζονται να διαλέξουν τα θύματα. Θέλουν να καβατζάρουν τον κάβο ανέξοδα. Με εθελοντές και δώρα.

Όλη η πολιτική τους είναι «μένουμε σπίτι». Δεν κάνουν κάτι άλλο. Καραντίνα και «ατομική ευθύνη». Αλλά όχι για όλους. Εργοστάσια, διόδια και άλλα ευαγή ιδρύματα που συνεχίζουν να κόβουν μονέδα ακόμα και την ώρα αυτή της πανδημίας, δεν τα πιάνει. Κι ας είναι αποδεδειγμένα αυτή η αιτία του φαινομένου «Μπέργκαμο».  Το κέρδος είναι όσιο και ιερό.

Οικονομία…

Σαν καλοί ακροδεξιοί λοιπόν εκμεταλλεύονται την πανδημία για να κάνουν καλά τη δουλειά τους και να περάσουν πιο εύκολα και γρήγορα τα σχέδιά τους.

Να μοιράσουν τα ματωμένα πλεονάσματα στο κεφάλαιο… γιατί έπεσε ο τζίρος με τον ιό. Αυτοί που δεν κλείνουν τα κάτεργά τους μη τύχει και χάσουν ένα ευρώ, παίρνουν κι ενισχύσεις από πάνω. Να αφήσουν να κλείσουν όσα μικρομάγαζα περισσότερα γίνεται. Πάγιος στόχος είναι. Ήδη στις αγορές των πόλεων φάνηκαν τα πρώτα ενοικιαστήρια. Να μεταφέρουν κεφάλαια από τις λαϊκές τσέπες στα Funds και πελάτες από τις γειτονιές στα Mall.

Να κλείσουν τις εκκρεμότητές τους με τα βουνά και τις ανεμογεννήτριες, με τα νησιά και τα καινούρια hot spot, με τους πλειστηριασμούς λαϊκών σπιτιών, με τα εργοστάσια και την απελευθέρωση των απολύσεων και της κάθε λογής αυθαιρεσίας των αφεντικών. Να καθιερώσουν εύκολα νέα αντεργατικά, αντιδημοκρατικά, αντισυνδικαλιστικά μέτρα και περιορισμούς, που θα μείνουν και αργότερα.

Έτσι προχωρά η «αγορά». Έτσι κατοχυρώνεται το μακρύ κι αόρατο χέρι της, που χώνεται όπου θέλει και κλέβει ό,τι θέλει. Από μισθούς και επιδόματα, μέχρι παραλίες και βουνά.

Φοβία…

Όμως, ακόμα και χωρίς διαδηλώσεις, απεργίες κλπ., ο λαός δε δείχνει να μασά κουτόχορτο. Οι συγκρίσεις του ιδιωτικού με το δημόσιο νοσοκομείο, της Κούβας με την Ιταλία ή τις ΗΠΑ, της «ελεύθερης αγοράς» με τον «κεντρικό σχεδιασμό», από ιδεολογικού χαρακτήρα συζητήσεις, έρχονται και γίνονται αποδείξεις και πολιτικό ρεύμα που βουίζει. Αφού η πραγματικότητα βοά. Σ’ όλες τις χώρες.

Ο κίνδυνος οι λαοί να γενικεύσουν την εμπειρία τους και να στραφούν ενάντια σε κάθε αρπαχτικό, σε κάθε  βιομήχανο που λειτουργεί το κάτεργό του μέσα στην πανδημία, σε κάθε ιδιώτη κλινικάρχη που αισχροκερδεί από τα τεστ και το νοίκιασμα των ΜΕΘ έναντι θησαυρών, των εργολάβων που παίρνουν εκατομμύρια ευρώ από τη μια σαν καναλάρχες κι από την άλλη σαν διοδιάδες, ίσως και να γίνεται γροθιά ενάντια συνολικά στο σύστημά τους. Ενάντια στις κυβερνήσεις που διαλέγουν σήμερα ποιοι θα πεθάνουν, γιατί δεν τους επέτρεπε η χτεσινή οικονομική τους πολιτική να έχουν ΜΕΘ, αναπνευστήρες και μάσκες.

Προβοκάτσια…

Αν λοιπόν ο λαός συζητά αυτά… την πατήσανε. Ρισκάρουν τα πάντα. Οπότε; Την πεπατημένη. Σαν κάποιο αόρατο διευθυντήριο να πατά το κουμπί της… αντίδρασης της… αντίδρασης (αντίδραση: η πρώτη είναι έννοια της φυσικής, όπως λέμε «δράση και αντίδραση»  κι η δεύτερη έννοια της πολιτικής, όπως λέμε ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ, δικομματισμός ή ΕΕ κλπ.), μέσα στην ίδια μέρα

• σκάει μια προβοκάτσια για τους μισθούς των βουλευτών, από αυτούς που αρνούνται μανιωδώς να τους μειώσουν εδώ και δεκαετίες, ψηφίζοντας στη βουλή την πρόταση του ΚΚΕ.
• σκάει άλλη μία για το θάνατο του Γλέζου, από τους άλλους που έλεγε γι’ αυτούς ο Γλέζος ότι ντρέπεται που υπάρχουν.
• σκάει το βίντεο με τους Θεσσαλονικιούς που έτρεχαν σημειωτόν σε μια… συρρικνωμένη παραλία.
• σκάει η ιστορία με τους συνταξιούχους που δε ξέρουν από ίντερνετ και τις τράπεζες που για να μπορέσουν να μειώσουν δραστικά τις θέσεις εργασίας, έχουν πια όλες μόνο ένα ταμείο ανοιχτό. Ακόμα και τη μέρα που πληρώνονται οι συντάξεις μέσα σε καθεστώς καραντίνας.
• σκάει κι ένα αεροπλανάκι με μάσκες δώρο των εφοπ-ληστών (120 εφοπλιστές μαζέψαν 10.000.000 ευρώ… οι φτωχομπινέδες), που πάει να το υποδεχτεί ο ίδιος ο πρωθυπουργός, μη τυχόν και δε το προσέξει κανείς.
• βγαίνουν κι ο ψάλτης με τον διθυραμβικό μπάτσο (οι μέλλοντες αποδιοπομπαίοι τράγοι) στις 6 μ.μ. για να μη μας πούνε τίποτα
• κι από κοντά οι «δημοτόμπατσοι», που κεφαλοκληδώνουν ένα παππού… γιατί έτσι. Τα φασιστάκια βρήκαν εξουσία και γαμάν και δέρνουν.

Και έτσι ολοκληρώνεται το κυβερνητικό επικοινωνιακό θεατράκι της μέρας. Είχαν σύσκεψη μάλλον όλα τα παράσιτα την Κυριακή. Συντονίστηκαν.

Κοινή γνώμη…

Τώρα τα θύματα της «κοινής γνώμης» των αγκιστρωμένων στα κανάλια θεατών, θα συζητούν αν ο παππούς της Αμερικάνας που πήρε τηλέφωνο ήταν στην παραλία της Θεσσαλονίκης  ή όχι. Το αν η Κανέλλη δίνει το μισό μισθό της για δυο μήνες (όπως ζητά ο Κούλης από το fb), ή για πάντα (όπως προτείνει το ΚΚΕ με πρόταση νόμου στη Βουλή). Αν οι συνταξιούχοι πρέπει να μάθουν τα Windows με πιστοποίηση ή φτάνει και χωρίς. Και άλλα τέτοια σοβαρά.

Εσύ στο σπίτι σου λοιπόν τι συζητάς; 

Εγώ θα συνεχίσω να έχω αυταπάτες ότι δεν είσαι αφελής και να εμπιστεύομαι τη συλλογική κρίση που έχεις… ως λαός. 

Venceremos companieros.

Μάνος Δούκας

Οι αριθμοί πίσω από τους ... αριθμούς

Πίσω από τους όλο και αυξανόμενους αριθμούς των νεκρών της πανδημίας βρίσκονται κάποιοι άλλοι αριθμοί. Είναι τα στοιχεία που δείχνουν τη γύμνια ή τουλάχιστον τη μεγάλη ανεπάρκεια των συστημάτων Υγείας, ακόμη και των πιο αναπτυγμένων καπιταλιστικών κρατών της Ευρώπης και του κόσμου. Αυτό προκύπτει από την πρόσφατη σύντομη μελέτη του ΟΟΣΑ για την πανδημία του νέου κορονοϊού Covid19, όπου ανάμεσα σε άλλα εστιάζει στην αναλογία κλινών Μονάδων Εντατικής Θεραπείας και νοσοκομειακών κρεβατιών προς τον πληθυσμό των κρατών.
Το επιχείρημα ότι και το καλύτερο σύστημα Υγείας δεν θα μπορούσε να αντέξει το «κύμα» των ασθενών αναπαράγεται σε όλους τους τόνους (όπως συμβαίνει και στη χώρα μας), με στόχο να περάσουν «στα ψιλά» οι εγκληματικές ελλείψεις και περικοπές στη δημόσια ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Η όποια ανάγκη για περιοριστικά μέτρα δεν αναιρεί π.χ. την ανάγκη να υπάρχουν επαρκή κρεβάτια ΜΕΘ, ώστε να μην καταδικάζονται σε θάνατο χιλιάδες ασθενείς και οι γιατροί να πρέπει να «επιλέξουν» ποιος θα έχει ευκαιρία να πολεμήσει τον ιό. Ας δούμε ενδεικτικά ποια είναι η κατάσταση με τις ΜΕΘ σε διάφορες αναπτυγμένες καπιταλιστικές χώρες του κόσμου, παίρνοντας υπόψιν ότι λόγος γίνεται για ΜΕΘ στον δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα Υγείας, όπου, ειδικά στον δεύτερο, η πρόσβαση για τα φτωχά λαϊκά στρώματα είναι εξαιρετικά δύσκολη λόγω του κόστους.

* * *

Ολλανδία, Σουηδία, Φινλανδία έχουν γύρω στα 6 - 6,5 κρεβάτια ΜΕΘ ανά 100.000 κατοίκους, η Δανία 7,5 κρεβάτια. Η Ισπανία και η Ιταλία - όπου εκτυλίσσονται σκηνές φρίκης στα νοσοκομεία τις τελευταίες βδομάδες - βρίσκονται ...στατιστικά σε καλύτερη κατάσταση με 9,7 και 8,6 κρεβάτια ΜΕΘ ανά 100.000 κατοίκους, αντίστοιχα. Η Αγγλία διαθέτει περίπου 10,5 και η Γαλλία 16,3. Αντίστοιχη είναι η κατάσταση και στο σύνολο νοσοκομειακών κρεβατιών. Στη Σουηδία και τον Καναδά σε 1.000 κατοίκους αντιστοιχούν μόλις 2 κρεβάτια, σε Ισπανία, Ιταλία, ΗΠΑ, Δανία κ.ά. γύρω στα ...2,5 κρεβάτια. Σε Ολλανδία, Γαλλία και Νορβηγία 1.000 κάτοικοι μόλις και μετά βίας «μοιράζονται» 3 νοσοκομειακά κρεβάτια. Είναι προφανές ότι τα διαθέσιμα κρεβάτια στα νοσοκομεία είναι πολύ «πίσω» από τις ανάγκες των λαών, όπως άλλωστε αναδεικνύει και η σημερινή πανδημία, αλλά όχι μόνο.
Επιπλέον, τα υψηλά ποσοστά πληρότητας των νοσοκομειακών κλινών - ακριβώς επειδή τα νοσοκομεία λειτουργούν με επιχειρηματικά κριτήρια, ένα από τα οποία είναι και η «πληρότητα» - δείχνουν πως τα συστήματα Υγείας είναι «υπό πίεση» και έχουν περιορισμένη ικανότητα να χειρίζονται μια μεγάλη αύξηση νέων ασθενών που απαιτούν άμεση νοσηλεία, όπως σε περίπτωση επιδημίας ή κάποιο άλλο συμβάν (φυσική καταστροφή κ.λπ.).

* * *

Ομως και στους λεγόμενους ...πρωταθλητές, της μελέτης του ΟΟΣΑ, τη Γερμανία που βρίσκεται στην πρώτη θέση με σχεδόν 34 κρεβάτια ΜΕΘ ανά 100.000 κατοίκους, την Αυστρία με σχεδόν 29 και τις ΗΠΑ με περίπου 26, δεν μπορούν να ικανοποιηθούν οι πραγματικές λαϊκές ανάγκες στην περίθαλψη. Από τα 28.000 κρεβάτια ΜΕΘ στη Γερμανία μόλις τα 6.000 είναι διαθέσιμα και σήμερα μετά την αύξηση των κρεβατιών ΜΕΘ στα 40.000, περίπου 15.000 - 20.000 είναι ελεύθερα, σύμφωνα με τη Γερμανική Νοσοκομειακή Κοινότητα (DKG). Τα υπόλοιπα είτε είναι κατειλημμένα, είτε κλειστά λόγω έλλειψης προσωπικού, ενώ μόνο το 60% - 70% των κλινών ΜΕΘ διαθέτει αναπνευστήρες για μηχανική υποστήριξη του ασθενούς.
Στην Αυστρία, το 60% των 2.451 κλινών ΜΕΘ είναι κατειλημμένες με άλλους ασθενείς - εκτός Covid19 - και αν δεν είχαν ακυρωθεί όλα τα προγραμματισμένα μη επείγοντα χειρουργεία, η χώρα θα διέθετε μόλις 980 κρεβάτια ΜΕΘ για τους σοβαρά ασθενείς με κορονοϊό. Είναι κι αυτό μια απόδειξη ότι η διαχείριση της επιδημίας σ' ένα ανεπαρκές σύστημα Υγείας αφήνει χωρίς περίθαλψη άλλους ασθενείς που την έχουν ανάγκη. Οσο για τις ΗΠΑ, με τους εκατομμύρια ανασφάλιστους, άπορους κ.λπ., η νοσοκομειακή νοσηλεία και η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη γενικά είναι κυριολεκτικά πολυτέλεια και προνόμιο ελάχιστων που αντέχει η τσέπη τους, ακόμη κι αν είναι ασφαλισμένοι.

* * *

Η σημερινή πανδημία του κορονοϊού δείχνει πόσο σημαντικό είναι να εξασφαλιστεί επαρκής ικανότητα νοσοκομειακών κλινών νοσηλείας γενικά και ειδικότερα σε ΜΕΘ, προκειμένου να αντιμετωπιστεί η κατάσταση, όπως διεκδικούν οι υγειονομικοί, μαζί με άλλα μέτρα προστασίας της υγείας της δικής τους και του λαού. Ωστόσο, όπως επισημαίνεται και στη μελέτη του ΟΟΣΑ, οι κλίνες ΜΕΘ σε όλα τα κράτη του κόσμου καταλαμβάνονται κυρίως από πολλούς άλλους ασθενείς - εκτός κορονοϊού - ακριβώς επειδή δεν επαρκούν και δεν υπάρχει προγραμματισμός και πρόβλεψη για έκτακτες ανάγκες.
Ο ΟΟΣΑ βέβαια έχει τις δικές του σκοπιμότητες στην καταγραφή της κατάστασης στην Υγεία, αφού ο ιμπεριαλιστικός οργανισμός είναι γνωστός για τις «εργαλειοθήκες» του, που μεταξύ άλλων περιέχουν ανεξάντλητες «πηγές εξοικονόμησης» κονδυλίων από το κράτος, με περικοπές σε όλους τους τομείς.
Η πραγματικότητα όμως που περιγράφουν τα στατιστικά στοιχεία δεν είναι σύμπτωση και καταδεικνύει τον ένοχο: Περικοπές σε προσωπικό και υπηρεσίες, περικοπές στις δημόσιες δαπάνες Υγείας για χάρη της καπιταλιστικής «ανάπτυξης», κατάργηση νοσοκομειακών κρεβατιών, κλείσιμο νοσοκομείων και ιδιωτικοποίηση άλλων, ελάχιστες ΜΕΘ και η υπολειτουργία των υπαρχουσών, επειδή δεν προσλαμβάνονται υγειονομικοί, η λειτουργία σε τελευταία ανάλυση των νοσοκομείων σαν «επιχειρήσεις» με έσοδα - έξοδα, η επιχειρηματική δράση σε Υγεία και Φάρμακο. Δηλαδή το γεγονός ότι οι λαϊκές ανάγκες στον καπιταλισμό αντιμετωπίζονται, από τη μια, σαν κόστος και, από την άλλη, σαν εμπόρευμα και «ευκαιρία» για ασύλληπτα επιχειρηματικά κέρδη.

Ε. Μ.

Δυναμώνουμε τη διεκδίκηση!

Με απανωτές παρεμβάσεις και με τη συνδρομή των ΜΜΕ, η κυβέρνηση προλειαίνει το έδαφος για την αυστηροποίηση των περιορισμών στην κίνηση, απογειώνοντας την «ατομική ευθύνη» και αποποιούμενη τις δικές της ευθύνες για την κατάσταση του συστήματος Υγείας, για τα μέτρα υγιεινής και ασφάλειας στους εργασιακούς χώρους κ.λπ.
Παρά το γεγονός ότι ο λαός αντιμετωπίζει γενικά με υπευθυνότητα τις οδηγίες, τηρεί δηλαδή τους περιορισμούς, η κυβέρνηση ξεκαθαρίζει με κάθε αφορμή ότι κανένα επιπλέον μέτρο δεν προβλέπεται για την προστασία της υγείας του, πέρα από τη συντήρηση της σημερινής κατάστασης στα νοσοκομεία και την παραπέρα αυστηροποίηση των περιορισμών!
Το ίδιο ισχύει και με τα δυο μέτρα και δυο σταθμά, με τα οποία διαχειρίζεται η κυβέρνηση τα «επιστημονικά δεδομένα» όταν πρόκειται να ανακοινώσει μέτρα για τους εργαζόμενους και το λαό ή για τους επιχειρηματικούς ομίλους.
Για παράδειγμα, με ιδιαίτερη αυστηρότητα κουνάει το δάχτυλο στο λαό για την τήρηση των περιορισμών στην κίνηση, αλλά στους χώρους δουλειάς κανένας έλεγχος δεν υπάρχει για την τήρηση ακόμα και των πιο στοιχειωδών μέτρων προστασίας των εργαζομένων από την πανδημία. Το ίδιο και στα Μέσα Μεταφοράς με τα οποία είναι υποχρεωμένοι να κινούνται χιλιάδες εργαζόμενοι από και προς τη δουλειά τους.
Το ίδιο ισχύει και με τους υγειονομικούς. Ενώ οι περιορισμοί στην κίνηση σφίγγουν όλο και περισσότερο και η «ατομική ευθύνη» στον αυτοπεριορισμό αναγορεύεται σε νούμερο ένα φάρμακο για την επιδημία, η κυβέρνηση έχει κάνει από ελάχιστα ως τίποτα για να ενισχύσει τα μέτρα προστασίας γιατρών και νοσηλευτών, όχι μόνο με την παροχή των αυτονόητων μέσων ατομικής προστασίας, αλλά και με προσλήψεις μόνιμων, που θα εκτονώσουν την πίεση στο υπάρχον ελλιπές και εξαντλημένο δυναμικό.
Εκεί, οι συστάσεις των επιστημόνων πάνε περίπατο, επειδή τα μέτρα ουσιαστικής προστασίας υγειονομικών και εργαζομένων κοστίζουν στην εργοδοσία και το κράτος της.
Με αυτήν την κατάσταση έρχονται επομένως αντιμέτωποι καθημερινά χιλιάδες γιατροί και νοσηλευτές, παραϊατρικό και άλλο προσωπικό της Υγείας. Κι επειδή ο λαός δεν ανακάλυψε σήμερα τα προβλήματα και τις ελλείψεις στο δημόσιο σύστημα της Υγείας, συνέπεια της πολιτικής ιδιωτικοποίησης και εμπορευματοποίησης όλων των κυβερνήσεων, η κραυγή αγωνίας που βγάζουν και οι διεκδικήσεις τους για μαζικές προσλήψεις, αύξηση της χρηματοδότησης, ενίσχυση των υποδομών, επίταξη του ιδιωτικού τομέα, βρίσκουν μεγάλη απήχηση στους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα.
Η μέρα δράσης για την Υγεία, που αποφασίζουν για την ερχόμενη Τρίτη τα σωματεία των εργαζομένων στα νοσοκομεία, οι συμβολικές αλλά μαχητικές κινητοποιήσεις που βρίσκονται σε εξέλιξη αυτές τις μέρες στην Υγεία και σε άλλους χώρους δουλειάς, είναι η καλύτερη απάντηση στην προσπάθεια της κυβέρνησης να επιβάλει με κάθε τρόπο, ακόμα και με «καραντίνα» στη συνδικαλιστική δράση, την απόλυτη σιωπή. Οχι βέβαια μόνο για τις ελλείψεις που προϋπήρχαν στην Υγεία αλλά και για τη διαιώνισή τους ακόμα και σε συνθήκες πανδημίας, αφού συνεχίζεται η ίδια πολιτική της υποχρηματοδότησης, της διάλυσης των εργασιακών σχέσεων, της επέκτασης των συμπράξεων με τον ιδιωτικό τομέα και της συνολικής ενίσχυσής του. Ολα αυτά δηλαδή που μας έφεραν έως εδώ.
Είναι απάντηση όμως και στη λογική τού «θα λογαριαστούμε μετά» που διακινεί ο ΣΥΡΙΖΑ, για να κρύψει και τις δικές του ευθύνες για το σημερινό χάλι, αφού ως κυβέρνηση μείωσε παραπέρα τους προϋπολογισμούς για την Υγεία, συνέχισε την πολιτική της υποστελέχωσης και της «ελαστικοποίησης» των εργασιακών σχέσεων των υγειονομικών, συνέβαλε στην παραπέρα διάλυση της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας.
Την ερχόμενη Τρίτη, το σύνθημα «Σπάμε τη σιωπή μας. Δυναμώνουμε τη φωνή της διεκδίκησης για μέτρα προστασίας για την υγεία του λαού» πρέπει να ακουστεί δυνατά. Οι διεκδικήσεις των υγειονομικών στις σημερινές συνθήκες της πανδημίας είναι η καλύτερη συμβολή στην προσπάθεια να προστατευθεί ο λαός από αυτήν, αλλά και στον αγώνα που πρέπει να δυναμώσει, για ένα αποκλειστικά δημόσιο και δωρεάν σύστημα Υγείας για όλους, στο ύψος των σύγχρονων δυνατοτήτων και λαϊκών αναγκών.

“Απόλυση μέχρι νεωτέρας” – Επιστολή απολυμένου συμβασιούχου στο αεροδρόμιο “Μακεδονία”

Κατιούσα

Λάβαμε και δημοσιεύουμε το κείμενο απολυμένου συμβασιούχου της Skyserv, τα πλήρη στοιχεία του οποίου είναι στη διάθεση του περιοδικού, που είδε όπως εκατοντάδες συνάδελφοί του σε αεροδρόμια όλης της χώρας να απολύονται με sms ή τηλεφώνημα, μένοντας ακόμα και εκτός του γλίσχρου επιδόματος των 800 ευρώ. Περιγράφει τις άθλιες συνθήκες εργασίας, το γεγονός ότι προσλαμβάνονταν ως εποχικοί ενώ κάλυπταν πάγιες και διαρκείς ανάγκες, υπογραμμίζοντας πως ο αγώνας των εργαζομένων δεν τελειώνει εδώ.

Ήμουν ένας από τους εκατοντάδες εργαζόμενους των αεροδρομίων που απολύθηκαν εν μία νυκτί με ένα απλό και λιτό τηλεφώνημα (άλλοι με sms). Για τα τυπικά εργαζόμουν επί δύο συναπτά έτη στο αεροδρόμιο Μακεδονία της Θεσσαλονίκης. ‌Χωρίς πολλά πολλά, μας ανακοίνωσαν ότι εντολή της διοίκησης (της Skyserv στην Αθήνα), είναι να γίνει λήξη συμβάσεων σε όλους όσους έχουν ορισμένου χρόνου.Δηλαδή περίπου στο 90% της εταιρείας. Επί της ουσίας, απόλυση μέχρι νεωτέρας. Το μόνο που μας υποσχέθηκαν είναι ότι υπάρχει πιθανότητα μόλις τελειώσει όλο αυτό με την πανδημία να μας ξαναπάρουν πίσω. Όλους; Με το ίδιο καθεστώς; Κανείς δεν ξέρει. Συν τοις άλλοις, μας ενημέρωσαν ότι μόνο όσοι εργάζονται ακόμα εκ περιτροπής κι έχουν συμβάσεις αορίστου χρόνου θα μπουν στην ρύθμιση για το επίδομα επειδή οι συμβάσεις τους αναστέλλονται. Επομένως και απολυμένοι και χωρίς καμία βοήθεια από κανέναν. Συνολικά μιλάμε για πάνω από 500 άτομα, καθώς η συγκεκριμένη εταιρεία αλλά και οι υπόλοιπες επίγειας εξυπηρέτησης, επεκτείνονται σε όλη την επικράτεια.
‌Σε αυτήν την εταιρεία λοιπόν η πίεση ήταν τρομερή, τα άτομα ελάχιστα σε σχέση με τον φόρτο εργασίας, ειδικά τις καλοκαιρινές περιόδους, ενώ και οι συνθήκες εργασίας ήταν σχεδόν απάνθρωπες. Ένα δωματιάκι για 30 άτομα στους υπαλλήλους των check in, ενώ και στα υπόλοιπα τμήματα και πόστα οι χώροι ήταν σε πολύ κακή κατάσταση και ιδιαίτερα μικροί. ‌Συχνό σπάσιμο των ρεπό όταν κάποιος συνάδελφος αρρώσταινε, υπερωρίες τις καλοκαιρινές περιόδους σε βαθμό να έχουμε λιποθυμίες από την κούραση, συνάδελφοι να δουλεύουν 17 ώρες στο αεροδρόμιο αν μια πτήση είχε ακύρωση ή μεγάλη καθυστέρηση. Και πολλά άλλα πού σίγουρα ξεχνάω, αλλά δεν ξέρω αν έχουν και σημασία πια. ‌Τελικά όλοι αυτοί κάλυπταν πάγιες ανάγκες ή έκτακτες; Πώς γίνεται ένας εργαζόμενος με σύμβαση ορισμένου χρόνου να δουλεύει επί πόσα συναπτά έτη και να θεωρείται ακόμα εποχικός υπάλληλος; Πώς γίνεται από την στιγμή που είναι όλη μέρα σε ένα αεροδρόμιο και τρώει την ζωή του για 590€; Και μιλάμε για το αεροδρόμιο που είναι εκτός πόλης και πολλοί από εμάς διένυαν τη μισή πόλη για να φτάσουν κάθε μέρα στην εργασία τους. ‌Ας μας το πει κάποιος ανοιχτά ότι δε μας υπολογίζουν. Πού είναι ο υπουργός εργασίας; Δεν έχει δώσει καμία απάντηση όλες αυτές τις μέρες σε τόσους ανθρώπους που αγωνιούν για το τι θα γίνει στο μέλλον. ‌Οι ευθύνες δε βαραίνουν εμάς κύριε υπουργέ. Το μόνο σίγουρο είναι ότι δε θα τα παρατήσουμε. ‌

ΗΠΑ: Είσαι γιατρός και αποκαλύπτεις ελλείψεις; Απολύεσαι…

Νοσοκομεία στις ΗΠΑ απειλούν με απόλυση γιατρούς και νοσηλευτές που αποκαλύπτουν στα ΜΜΕ τα κακώς κείμενα σχετικά με τις συνθήκες εργασίας τους εν μέσω κορωνοϊού. Σε κάποιες περιπτώσεις, οι απειλές τους έγιναν πράξη, όπως αναφέρει το πρακτορείο «Bloomberg».
H Mινγκ Λιν, γιατρός σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας στην Ουάσιγκτον, δήλωσε ότι απολύθηκε γιατί παραχώρησε συνέντευξη σε εφημερίδα σχετικά με ένα μήνυμα που ανέβασε στο Facebook, όπου περιέγραφε γιατί θεωρεί ότι είναι ανεπαρκής ο προστατευτικός εξοπλισμός και τα τεστ για τον κορωνοϊό.
Στο Σικάγο, μια νοσηλεύτρια απολύθηκε αφότου έστειλε email σε συναδέλφους, στο οποίο δήλωνε ότι ήθελε να φορά περισσότερο προστατευτικές μάσκες κατά την εργασία της.

Στη Νέα Υόρκη, νοσοκομειακοί υπάλληλοι έλαβαν την προειδοποίηση ότι θα λήξει η σύμβασή τους, αν μιλήσουν στα ΜΜΕ χωρίς εξουσιοδότηση.
«Τα νοσοκομεία κλείνουν το στόμα σε νοσοκόμες και άλλους εργαζόμενους στον χώρο της υγείας, σε μια προσπάθεια να μην αμαυρωθεί η εικόνα τους», καταγγέλλει εκπρόσωπος της Ένωσης Νοσοκόμων της Ουάσιγκτον. «Είναι απαράδεκτο», όπως προσθέτει.
Τα νοσοκομεία, όπως αναφέρει το πρακτορείο «Bloomberg», έχουν αυστηρούς κανόνες σε θέματα ΜΜΕ για να προστατεύσουν τα προσωπικά δεδομένα ασθενών, ζητώντας από το προσωπικό να μιλά στα ΜΜΕ μόνο μέσω επίσημων γραφείων Τύπου.

Η πανδημία, όμως, έχει δημιουργήσει νέα δεδομένα. Οι εργαζόμενοι στα νοσοκομεία πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να πουν τι πραγματικά συμβαίνει με τον Covid-19. Στην Κίνα, όταν ένας γιατρός μίλησε για έναν μυστηριώδη νέο ιό σε online chatroom στα τέλη Δεκεμβρίου, εννοούσε τον κορωνοιό, δέχθηκε επίπληξη και αναγκάστηκε να υπογράψει δήλωση της αστυνομίας ότι το «post» ήταν παράνομο.

Η Μαύρη Βίβλος των καπιταλιστών στα χρόνια του κορονοϊού

Κατιούσα

 Σήμερα Πέμπτη, στις 2/4/2020, στη 1μμ θα μεταδοθεί έκτακτη συνέντευξη τύπου του ΠΑΜΕ με θέματα:

• – Πανελλαδική ημέρα δράσης για την υγεία στις 7 Απρίλη
• – Μαύρη Βίβλος: Παρουσίαση των καταγγελιών από κλάδους και χώρους δουλειάς που η εργοδοσία αλωνίζει σε συνθήκες πανδημίας

Η μετάδοση της συνέντευξης τύπου θα πραγματοποιηθεί μέσα από τα διαδικτυακά μέσα επικοινωνίας και ενημέρωσης του ΠΑΜΕ, στο κανάλι στο Youtube
(https://www.youtube.com/user/pamehellas/featured),
στο web radio (https://pamehellas.gr/webradio). Τα κείμενα της συνέντευξης θα είναι άμεσα διαθέσιμα για ανάγνωση στο site (https://pamehellas.gr/).

Ηρεμα παιδιά. Καρφώνεστε...

Από την αρχή εκδήλωσης της επιδημίας στη χώρα μας, οι δυνάμεις του ΚΚΕ και της KNE βρέθηκαν στην πρώτη γραμμή στους χώρους της Υγείας και συνολικά στους τόπους δουλειάς και μόρφωσης. Η ανάδειξη αιτημάτων για την προστασία της υγείας και της ζωής των εργαζομένων, η ανάδειξη της πραγματικής εικόνας μέσα από τα εργοστάσια, τα σούπερ μάρκετ, τα νοσοκομεία, αλλά και οι εκτιμήσεις του Κόμματος για την επίδραση της πανδημίας στην καπιταλιστική οικονομία, έχουν βρει ανταπόκριση σε χιλιάδες εργαζόμενους, νέους και νέες. Με ευθύνη σταθήκαμε απέναντι στην ανάγκη να πάρουμε όλα τα μέτρα για να προστατευτούμε και να προστατεύσουμε την υγεία των διπλανών, χωρίς όμως να το «βουλώνουμε» για τη μεγάλη, την κρατική ευθύνη. Η κρατική ευθύνη είναι προϋπόθεση για να εμπεδώνεται η ατομική ευθύνη.
Είναι πολλοί αυτοί που μπορεί να μην ψηφίζουν το ΚΚΕ, αλλά αυτές τις μέρες μάς έχουν πει «πάλι καλά που υπάρχει το ΚΚΕ και βάζει μία φωνή». Γιατί καλή η επικοινωνιακή διαχείριση από την κυβέρνηση και τα δελτία των 6, αλλά η σκληρή πραγματικότητα συντρίβει την πλασματική εικόνα του «θωρακισμένου συστήματος Υγείας» και τις άλλες φλυαρίες της κυβέρνησης. Αν δεν υπήρχε το ΚΚΕ, δεν θα μάθαινε κανείς για περιπτώσεις όπως αυτή στο αεροδρόμιο, που με ένα sms εκατοντάδες εργαζόμενοι απολύθηκαν σε μια νύχτα. Ούτε βέβαια και τις κινητοποιήσεις που ακολούθησαν.

* * *

Το ΚΚΕ από την πρώτη στιγμή τόνισε ότι πλάτη θα βάλει για να ακουστούν οι δίκαιες διεκδικήσεις γιατρών και υγειονομικών, εργατών και υπαλλήλων που βρίσκονται αυτήν τη στιγμή στον αέρα, απροστάτευτοι απέναντι στη λύσσα της μεγάλης εργοδοσίας, η οποία ενθαρρύνεται από τις απανωτές ΠΝΠ και το άφθονο κρατικό χρήμα, που τους δίνει απλόχερα η κυβέρνηση. Αντίθετα, όλα τα άλλα κόμματα επέλεξαν την ομοψυχία της ενοχής. Λογικό, αφού όλοι μαζί υποβάθμισαν την Υγεία, όλοι μαζί ως κυβερνήσεις μείωναν διαρκώς την κρατική χρηματοδότηση για την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη του λαού κ.ά., όπως έχουν αναδείξει με πολλά άρθρα, σχόλια και παρεμβάσεις το ΚΚΕ, ο «Ριζοσπάστης», το portal του «902.gr».
Λογικό επίσης είναι ότι η στάση του ΚΚΕ «Μένουμε Δυνατοί, δεν μένουμε σιωπηλοί» ενόχλησε. 101 χρόνια ενοχλεί το σύστημα, τις πένες του και τα κόμματά του. Η αρχή έγινε με σχετικό άρθρο στην «Καθημερινή», στο οποίο ο αρθρογράφος επιτέθηκε στο ΚΚΕ - όχι τυχαία - για το αίτημα να επιταχθούν οι ιδιωτικές μονάδες Υγείας στη μάχη κατά της πανδημίας. Είναι αλήθεια πως αυτό το αίτημα το αποδέχονται πλατιά εργατικά στρώματα. Θα πει κάποιος: «Εντάξει ο συγκεκριμένος... "πάσχει" από χρόνιο αντικομμουνισμό»...

* * *

Τη συνέχεια της επίθεσης στο ΚΚΕ την παρακολουθούμε από προχτές. Συντονισμένα ΜΜΕ, στελέχη και μηχανισμοί τόσο της ΝΔ όσο και του ΣΥΡΙΖΑ βγάλανε τον ...χάρακα για να κρίνουν αν ήταν κατάλληλος ο τρόπος προβολής του θανάτου του αγωνιστή της Αντίστασης Μ. Γλέζου στο εξώφυλλο του «Ριζοσπάστη». Μάλιστα, έπιασε το ίδιο άγχος τόσο αυτούς που ως κυβέρνηση ψέκαζαν τον Μ. Γλέζο με χημικά, όσο και αυτούς που του καταλογίζουν έλλειψη διαύγειας, απ' όταν ο Μ. Γλέζος ζήτησε συγγνώμη που συνήργησε στις ψευδαισθήσεις που καλλιέργησε ο ΣΥΡΙΖΑ.
Εφτασαν μάλιστα ΜΜΕ με «οσμή» ΣΥΡΙΖΑ να αναπαράγουν αυτούσια θέματα από ΜΜΕ που στηρίζουν την κυβέρνηση. Χαρακτηριστικά, αθλητικό site, του δήθεν «προοδευτικού χώρου», είχε πρώτο θέμα δανεισμένο από τη «ναυαρχίδα των φιλελέ» site. Χτες, στις εφημερίδες επικρατούσε το ίδιο σκηνικό, με ακροδεξιό έντυπο να παριστάνει τον θιγμένο από το πώς παρουσίασε ο «Ριζοσπάστης» το θάνατο του Μ. Γλέζου, όταν σε άλλες συνθήκες η ίδια εφημερίδα θα έγραφε διάφορα ψεκασμένα, όπως «κατέβηκε η σημαία από την Ακρόπολη το 1941, τι μας κρύβουν οι κομμουνισταί;».
Με τον ίδιο ακριβώς τρόπο αναπαράχθηκε και η χυδαία επίθεση στο ΚΚΕ και την βουλευτή του Λ. Κανέλλη. Τα ίδια μέσα, με τον ίδιο τρόπο, με περίεργες αναπαραγωγές θεμάτων και τίτλων και βεβαίως με τη συνδρομή κυβερνητικών και πρώην κυβερνητικών «τρολς» αναπαρήγαγαν μια άθλια μονταζιέρα.

* * *

Τι φαίνεται; Το ίδιο χέρι κινεί τα νήματα και των μεν και των δε. Το ίδιο χέρι και το ίδιο μυαλό ξέρει πού πρέπει να «επενδύσει» για να τσακίσει τη διάθεση για αντίσταση, για να τσακίσει τη μόνη φωνή που λέει σήμερα να μην πληρώσει ξανά ο λαός την πανδημία και την επερχόμενη κρίση. Το σύστημα «πριν πεινάσει μαγειρεύει», γι' αυτό επιλέγουν την επίθεση στο ΚΚΕ. Πάντα αυτή η επίθεση θα είναι ύπουλη, βρώμικη, στοχευμένη, ακριβώς για να αντιμετωπίσει αυτό που ήδη αναφέραμε: Πως τώρα, εργατικές - λαϊκές δυνάμεις ακουμπούν στη δράση, στις θέσεις και τις πρωτοβουλίες του ΚΚΕ και της ΚΝΕ.
Ματαιοπονούν. Θα ξαναβρούν τοίχο, θα μας ξαναβρίσκουν συνέχεια μπροστά τους, όλο και περισσότερους, πιο πεισμωμένους, πιο μαχητικούς στην υπεράσπιση των εργατικών - λαϊκών συμφερόντων. Πιο ικανούς στην ανάδειξη πως η ζωή και η υγεία του λαού, τα σύγχρονα δικαιώματά του συμβαδίζουν μόνο με έναν άλλο τρόπο οργάνωσης της οικονομίας και της κοινωνίας, τον σοσιαλισμό. Εχουν καταλάβει και οι αντίπαλοί μας πως εδώ... μένουμε δυνατοί!

Ο «ιός» του κέρδους

Ενιαία, σε όλο τον καπιταλιστικό κόσμο, απ' άκρη σ' άκρη της Γης, η πανδημία έρχεται να επιβεβαιώσει ότι το κυνήγι του καπιταλιστικού κέρδους δεν μπορεί να συναντηθεί πουθενά με τις εργατικές - λαϊκές ανάγκες. Η πλέον αποκαλυπτική πλευρά αφορά την κατάσταση στα συστήματα Υγείας που συναντά στο διάβα της η πανδημία, ως αποτέλεσμα της πολιτικής ιδιωτικοποίησης και εμπορευματοποίησης της Υγείας.
Από τη Γερμανία και τον «πλούσιο ιταλικό βορρά», έως την Ισπανία, κι από εκεί στην πρώτη ιμπεριαλιστική δύναμη, τις ΗΠΑ, με «νεοφιλελεύθερες» κυβερνήσεις, σοσιαλδημοκρατικές και ό,τι άλλους συνδυασμούς, η εικόνα είναι πανομοιότυπη: Τεράστιες ελλείψεις σε γιατρούς, νοσηλευτές και εξειδικευμένους επιστήμονες, πλήρης απουσία της Πρόληψης, νοσοκομεία γυμνά από ΜΕΘ, ακόμα και από στοιχειώδη υλικά, ανύπαρκτη πρωτοβάθμια περίθαλψη.
Τον 21ο αιώνα, με τα άλματα της επιστήμης, της τεχνολογίας, των παραγωγικών δυνάμεων να δίνουν μεγάλες δυνατότητες, το κυνήγι του καπιταλιστικού κέρδους επιβάλλει τους δικούς του σιδερένιους νόμους σε κάθε τομέα, όπως και σ' αυτόν της Υγείας, πέρα και σε αντίθεση με τις σύγχρονες, ακόμα και με τις στοιχειώδεις λαϊκές ανάγκες.
Ο μύθος της «αρμονικής συνύπαρξης» δημόσιου και ιδιωτικού τομέα προς όφελος της υγείας του λαού καταρρέει σήμερα ξανά, μπροστά στην κερδοσκοπία των ιδιωτικών ομίλων της Υγείας και του Φαρμάκου, στον «παγκόσμιο πόλεμο για τα υγειονομικά υλικά», στερώντας πολύτιμους πόρους από τον κρατικό σχεδιασμό σε όλες τις χώρες. Επιβεβαιώνεται έτσι με τον πιο δραματικό τρόπο η αναγκαιότητα ενός αποκλειστικά δημόσιου και δωρεάν συστήματος Υγείας, με κατάργηση της επιχειρηματικής δράσης.
Την ίδια ώρα, το κριτήριο του «κόστους - οφέλους» για τα συμφέροντα του κεφαλαίου απλώνεται σε όλες τις πλευρές που αφορούν τη διαχείριση της πανδημίας από τα κράτη, και πρώτα απ' όλα τις συνέπειές της στην καπιταλιστική οικονομία.
Πώς εμφανίζεται αυτό; Με νέο κύμα αντεργατικών μέτρων, που επεκτείνονται πιο γρήγορα και από τον κορονοϊό, συνδυάζοντας τις αστραπιαίες ανατροπές στις εργασιακές σχέσεις με την εκτίναξη των απολύσεων, το «τέντωμα» της «ευελιξίας», πλάι στον πακτωλό «ζεστού» χρήματος και δανεισμού με κρατικές εγγυήσεις προς τα μονοπώλια. Για όλα αυτά, βέβαια, ο λογαριασμός πηγαίνει και πάλι στους λαούς.
Αλλά ούτε τα στοιχειώδη μέτρα υγείας και ασφάλειας, που συστήνουν οι ίδιοι οι επιστήμονες, δεν χωράνε στους χώρους δουλειάς. Πλάι στα πάμπολλα παραδείγματα που καταγγέλλουν στη χώρα μας τα ταξικά σωματεία, αποκαλυπτικό είναι το παράδειγμα της Ιταλίας, όπου οι εργαζόμενοι προχώρησαν την περασμένη βδομάδα σε απεργία διεκδικώντας ουσιαστικά μέτρα προστασίας.
Την ίδια ώρα, οι καταγγελίες «φωνάζουν» ότι η τραγωδία που ζει ο ιταλικός λαός σε μεγάλο βαθμό οφείλεται στην επιμονή κυβέρνησης - βιομηχάνων να μην παίρνουν τα κατάλληλα μέτρα και να συνεχίζουν τη λειτουργία στις παραγωγικές μονάδες της περιοχής, παρά τις σχετικές συστάσεις από τις αρχές Μάρτη. Εξίσου αποκαλυπτικές είναι οι άθλιες συνθήκες που καταγγέλλουν οι χιλιάδες εργαζόμενοι, όχι σε κάποια «χτυπημένη από την πανδημία» επιχείρηση, αλλά στον παγκόσμιο κολοσσό ηλεκτρονικού εμπορίου της «Amazon», που αυτές τις μέρες βλέπει την κερδοφορία της στο ζενίθ!
Τέλος, βασικό κοινό στοιχείο και κριτήριο για το πώς όλες οι καπιταλιστικές χώρες αντιμετωπίζουν την πανδημία είναι ο μεταξύ τους ανταγωνισμός, που οξύνεται ακόμα περισσότερο, αφού το ενδεχόμενο μιας νέας καπιταλιστικής κρίσης, η οποία εδώ και πολύ καιρό εντόπιζαν τα αστικά επιτελεία, έρχεται πιο κοντά με «θρυαλλίδα» την πανδημία.
Συνολικά, η «μεγάλη» αυτή εικόνα, ο κοινός τρόπος που οι καπιταλιστές αντιμετωπίζουν την πανδημία του κορονοϊού, αποτυπώνουν με τον πιο γλαφυρό τρόπο τα αδιέξοδα του καπιταλιστικού συστήματος. «Γιατρειά» η εργατική τάξη, οι λαοί μπορούν να βρουν όχι γιατροπορεύοντας το σάπιο εκμεταλλευτικό σύστημα, αλλά παλεύοντας τώρα ενάντια στη σημερινή κατάσταση, αρνούμενοι να μπουν σε καραντίνα τα εργατικά δικαιώματα.
Διεκδικώντας άμεσα μέτρα προστασίας της ζωής, ενίσχυση του δημόσιου συστήματος Υγείας, παλεύοντας για αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν Υγεία - Πρόνοια. Περνώντας στην αντεπίθεση, για την κοινωνία που στο έδαφος της εργατικής εξουσίας και των κοινωνικοποιημένων μέσων παραγωγής, των νέων σοσιαλιστικών σχέσεων παραγωγής, μπορεί και θα διασφαλίσει ένα ανώτερο επίπεδο ζωής για τους ίδιους.

Ο κορονοϊός μάς δείχνει το δρόμο...

Απαντήσεις σε ορισμένα βασικά ερωτήματα

Ισως τελικά ο υποχρεωτικός εγκλεισμός μάς δίνει τη δυνατότητα, απομακρύνοντας το φόβο και τον πανικό, για μερικές σκέψεις σχετικά με τα απαραίτητα μέτρα - εργαλεία για την αντιμετώπιση της πανδημίας και για μερικές απαντήσεις - συμπεράσματα για το σύστημα Υγείας που χρειαζόμαστε στο άμεσο μέλλον.
Για να γίνει αυτό, πρέπει πρώτα να απαντήσουμε όλοι σε βασικά ερωτήματα.

1) Γιατί τόσο έντονη - καθημερινή - επίκληση στην ατομική ευθύνη των πολιτών; Τελικά αυτή θα κρίνει την έκβαση ή όχι;

Εχουμε όλοι εμπεδώσει τις καθημερινές «εκκλήσεις» των ειδικών να μείνουμε σπίτι, να σταματήσουμε την αλυσίδα μετάδοσης του ιού, να «αγοράσουμε χρόνο» για το σύστημα Υγείας. Ακόμα και αυτοί που εμφανίζουν ήπια συμπτώματα, πρέπει να παραμένουν σπίτι και να συμβουλεύονται το γιατρό τους ώστε να μην επιβαρύνουμε τα νοσοκομεία.
Μπορούμε όμως τελικά να στηριχθούμε στους οικογενειακούς γιατρούς; Φυσικά όχι, γιατί στο δημόσιο σύστημα της χώρας μας υπάρχουν ελάχιστοι. Δεν δόθηκαν ποτέ οι αναγκαίοι οικονομικοί πόροι για να οργανωθεί ένα πλήρες, οργανωμένο, στελεχωμένο, αποκλειστικά δημόσιο δίκτυο Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας (ΠΦΥ), με Κέντρα Υγείας - ΤΟΜΥ αποψιλωμένα, με ελάχιστους γιατρούς και δυνατότητα υποστήριξης. Σε τέτοιες συνθήκες οι προσπάθειες των αυτοαπασχολούμενων γιατρών μόνο θα έχουν περιορισμένη αποτελεσματικότητα.

Οπότε αυτήν τη στιγμή είμαστε «υποχρεωμένοι» να πάρουμε μέτρα για να «αγοράσουμε χρόνο» για τα νοσοκομεία, να επικαλούμαστε την ατομική ευθύνη των πολιτών και αν χρειάζεται να τους εγκαλούμε για την παραβίαση των μέτρων.
Και όλα αυτά για να συγκαλύψουμε τις κρατικές ευθύνες υποβάθμισης του δημόσιου συστήματος Υγείας όλα τα προηγούμενα χρόνια και τώρα...
Τι ακούγαμε τόσα χρόνια; Ποια πολιτική αντιμετώπιζαν τα δίκαια αιτήματα των οργανώσεων του λαού και των υγειονομικών για ανάπτυξη και οργάνωση όλων των βαθμίδων δημόσιας Υγείας; Ακούγαμε για την αναγκαιότητα να μην υπερβεί η χώρα μας το «κόστος» που απαιτείται για πολιτικές πρόληψης, για περισσότερες μονάδες ΠΦΥ που να καλύπτουν όλη την επικράτεια, για πιο πολλά και πλήρως στελεχωμένα δημόσια νοσοκομεία.
Ακούγαμε για «εξορθολογισμό δαπανών» που σήμαινε στην πράξη μεγάλη μείωση των χρηματοδοτήσεων, πάγωμα των προσλήψεων στα νοσοκομεία, αποσάθρωση της ΠΦΥ αλλά και των Μονάδων Εντατικής Θεραπείας (567 κλίνες για 10 εκατομμύρια ανθρώπους!), που για το λαό σήμαινε πολλές φορές και πολύωρες ουρές στα εξωτερικά ιατρεία και τα επείγοντα, λιγότερες διαθέσιμες κλίνες και ράντζα.
Ακούγαμε προτροπές για «ανταποδοτικές υπηρεσίες». Δηλαδή για εμπορευματοποίηση της Υγείας, για καλύτερες υπηρεσίες αν συμμετέχει το ιδιωτικό κεφάλαιο, για «ό,τι πληρώνει ο καθένας, λαμβάνει» κ.ά. Και τελικά βρεθήκαμε μπροστά στην πανδημία χωρίς ένα ολοκληρωμένο, καλά δομημένο δημόσιο σύστημα Υγείας με πλήρη ανάπτυξη και διασύνδεση όλων των βαθμίδων του, που να μπορεί να προσφέρει αναβαθμισμένη πρόληψη και περίθαλψη στον ελληνικό λαό.

Φτάσαμε μάλιστα τώρα στην απαράδεκτη και ακραία απόφαση της κυβέρνησης να αναστείλει τη λειτουργία των αγροτικών και περιφερειακών ιατρείων, στο όνομα της καλύτερης στελέχωσης των νοσοκομείων. Δηλαδή - εν μέσω πανδημίας - αντί να προχωρήσει σε άμεσες μόνιμες προσλήψεις προσωπικού, κλείνει τις υπάρχουσες δομές στην Περιφέρεια, δημιουργώντας νέες «τρύπες» στο σύστημα Υγείας για να «μπαλώσει» τα νοσοκομεία.
Οι χρονίως πάσχοντες στα χωριά, οι ευάλωτες ομάδες - για τις οποίες τόσο γίνεται λόγος τον τελευταίο καιρό - θα μείνουν στα σπίτια τους, εγκαταλελειμμένοι στην τύχη τους, και κάποια στιγμή θα παρουσιάσουν κάποια παρόξυνση της πάθησής τους, θα χρειάζονται νοσηλεία και θα είναι εκτεθειμένοι σε μεγαλύτερο κίνδυνο από πριν. Θα επιβαρυνθούν ακόμα τα νοσοκομεία, γιατί - ελλείψει γιατρών στην περιφέρεια - θα απευθύνονται όλοι σε αυτά.
Θαυμάστε λογική του κράτους, με στόχο - ακόμα και αυτές τις μέρες της πανδημίας - τον περιορισμό των δαπανών!

2) Γιατί μπαίνει αυστηρός περιορισμός στα διαγνωστικά τεστ, παρά την αντίθετη σύσταση του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, για όσο γίνεται περισσότερα τεστ στον πληθυσμό; Γιατί αυτό το τεστ κοστίζει τόσο πολύ; Και ποια η λογική σύστασης από τα επίσημα χείλη του ΕΟΔΥ ότι... «όποιος μπορεί ας το κάνει ιδιωτικά»; Γιατί σε κάποιες χώρες έχουμε τόσο πολλούς θανάτους σε σχέση με τον πληθυσμό τους και σε άλλες όχι;

Και αυτές οι ερωτήσεις, βέβαια, πρέπει να βρουν μια απάντηση.
Πρέπει όλοι να ξέρουν ότι τα διαγνωστικά τεστ γίνονται σε δύο κέντρα, τα οποία δυστυχώς δεν διαθέτουν επάρκεια αντιδραστηρίων. Και γιατί υπάρχει δυσκολία στις διεθνείς αγορές για να εξασφαλιστούν και γιατί δυστυχώς - ακόμη και τώρα - υπακούν στους νόμους προσφοράς και ζήτησης, στους νόμους της αγοράς. Αυτό κάνει και το κόστος διενέργειας πολύ υψηλό, σχεδόν απαγορευτικό.
Ετσι, όποιος έχει χρήματα, πληρώνει από 130 ευρώ έως 400 ευρώ σε μεγάλους ιδιωτικούς ομίλους για να τα κάνει, χωρίς απαραίτητα να πληρούνται τα επιστημονικά κριτήρια για τη διενέργειά τους. Και οι ιδιωτικοί όμιλοι, αφού απομυζήσουν τους πολίτες, πού στέλνουν τα δείγματα; Μα φυσικά στα δύο κέντρα αναφοράς που μειώνουν έτσι ακόμα περισσότερο τα αποθέματά τους σε τεστ. Οι μόνοι κερδισμένοι είναι οι λίγοι επιχειρηματικοί όμιλοι, ενώ οι χαμένοι είναι η πλειοψηφία των Ελλήνων πολιτών.
Και για αυτές τις κερδοφόρες κινήσεις τους οι επιχειρηματικοί όμιλοι στην Υγεία επιχορηγούνται επιπλέον από το κράτος, με τουλάχιστον 25 εκατομμύρια ευρώ!
Ακριβώς η ίδια λογική ισχύει για τα κρεβάτια ΜΕΘ. Αντί να επιτάξει το κράτος τις ιδιωτικές κλίνες ΜΕΘ, χρηματοδοτεί με πολλά εκατομμύρια τους επιχειρηματίες των κλινικών να τις διαθέσουν «αν χρειαστούν»!
Δηλαδή, εν μέσω πανδημίας, εφαρμόζεται το περίφημο δόγμα που τόσα χρόνια ακούμε και δυστυχώς εφαρμοζόταν σε τόσες χώρες της ΕΕ, τη γενίκευση των Συμπράξεων Δημοσίου - Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ). Θα πρέπει τώρα να απαντήσουν και να αναλάβουν τις ευθύνες τους οι θιασώτες των «μεικτών συστημάτων Υγείας», των συνονθυλευμάτων δημόσιου - ιδιωτικού - Τοπικής Αυτοδιοίκησης - ΜΚΟ: Ποιον τελικά ευνόησαν στην πανδημία τα συστήματα αυτά στις χώρες που εφαρμόστηκαν (Ιταλία - Ισπανία - Αγγλία κ.λπ.);
Οι χώρες αυτές, με αυτή τη λογική, βρέθηκαν με ιδιωτικοποιημένα - αποδιοργανωμένα τα συστήματα Υγείας, με διαλυμένη Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας, με ελάχιστες κλίνες ΜΕΘ λειτουργικές και λίγους γιατρούς να τις υπηρετούν. Τελικά οδήγησαν σε μικρότερη δυνατότητα πρόσβασης σε δημόσιο σύστημα Υγείας και περισσότερους θανάτους.
Εφτασαν στο σημείο, για να μεγιστοποιήσουν τα κέρδη των επιχειρήσεων στη Βόρεια Ιταλία, να αφήσουν να λειτουργούν οι μεγάλες βιομηχανίες χωρίς κανέναν περιορισμό, κανένα μέτρο προστασίας.
Τελικά ο κορονοϊός μάλλον καταρρίπτει με τον πιο κραυγαλέο και τραγικό τρόπο τις πολιτικές αποδυνάμωσης των δημόσιων συστημάτων Υγείας, τους μύθους συνύπαρξης δημόσιου - ιδιωτικού Τομέα στην Υγεία, τη λειτουργία της δημόσιας Υγείας με τους νόμους της αγοράς. Αποδείχτηκε η πιο αντιλαϊκή - και δυστυχώς η πιο θανατηφόρα - πολιτική για τους λαούς.

3) Το τελικό ερώτημα που προκύπτει είναι: Μετά την πανδημία και την απώλεια τόσων συνανθρώπων μας, θα προχωρήσουν στην υλοποίηση ενός τέτοιου συστήματος Υγείας;

Η απάντηση προφανώς είναι όχι. Αυτές τις λύσεις μπορεί να τις επιβάλει μόνο ο λαός με τους αγώνες του, ξεκινώντας από τώρα.
Για μια ανάπτυξη της κοινωνίας και της οικονομίας που θα υπηρετεί τις σύγχρονες ανάγκες του λαού, μέσα από ένα αποκλειστικά κρατικό, αναβαθμισμένο, σύγχρονο, πλήρως στελεχωμένο, οργανωμένο σε όλες τις βαθμίδες του σύστημα Υγείας, αξιοποιώντας τις πιο σύγχρονες ανακαλύψεις της επιστήμης.
Ετσι θα περιφρουρήσει την υγεία του λαού και σε «κανονικές» συνθήκες και σε οποιαδήποτε κατάσταση κρίσης και πανδημίας.

Νάσος ΓΑΛΗΣ
Παθολόγος,Μέλος ΔΣ του Ιατρικού Συλλόγου Λέσβου