Δολοφονία Τζορτζ Φλόιντ: «Ανθρωποκτονία» ο θάνατος του Τζορτζ Φλόιντ – Με στρατό απειλεί ο Τραμπ -Κι άλλος νεκρός από αστυνομικά πυρά

Από iraklis3

Συνεχίζονται οι διαδηλώσεις εναντίον του ρατσισμού και οι ταραχές συγκλονίζουν τις ΗΠΑ απ’ άκρου σ’ άκρο, με τις αρχές σε διάφορα αστικά κέντρα να παρατείνουν τις απαγορεύσεις κυκλοφορίας που επέβαλαν, με την ελπίδα να αποτρέψουν την έβδομη συνεχόμενη νύχτα λεηλασιών και βανδαλισμών στο περιθώριο των κινητοποιήσεων διαμαρτυρίας για τον θάνατο του Φλόιντ.

Από την άλλη ο Ντόναλντ Τραμπ ρίχνει για άλλη μια φορά «λάδι στη φωτιά» απειλώντας να βγάλει τον στρατό στο δρόμο.
Ήδη σε 15 Πολιτείες, ειδικά στην πόλη της Ουάσιγκτον, έχουν αναπτυχθεί μονάδες της Εθνοφρουράς, παρά τις διαβεβαιώσεις του Λευκού Οίκου ότι ακόμα δεν χρειάζεται. Περισσότερα από 17.000 μέλη της Εθνοφρουράς συμμετέχουν ήδη στην αντιμετώπιση των επεισοδίων. Διόλου ευκαταφρόνητο νούμερο, ειδικά αν αναλογιστεί κανείς ότι αντιστοιχεί στον αριθμό ενεργών στρατευμάτων που έχουν αναπτυχθεί στο Ιράκ, τη Συρία και το Αφγανιστάν.
Πάντως, η καταστολή δεν έχει αποθαρρύνει τους πολίτες που έχει κατακλύσει δεκάδες αμερικανικές πόλεις για να ενώσουν τη φωνή τους με αυτή του θύματος της ρατσιστικής αστυνομικής βίας: «Δεν μπορώ να αναπνεύσω», κραυγάζουν, απαιτώντας να μπει ένα οριστικό τέλος σ’ αυτή την μακριά αλυσίδα παρόμοιων δολοφονιών Αφροαμερικανών από λευκούς αστυνομικούς.
Βέβαια, οι μεγαλειώδεις διαδηλώσεις δεν μπορούν ανα αμαυρωθούν από κάποιους που σπάνε, καίνε και λεηλατούν.

Protestors run as riot police fire tear gas and move on demonstrators to clear Lafayette Park and the area around it across from the White House for President Donald Trump to be able to walk through for a photo opportunity in front of St. John’s Episcopal Church, during a rally against the death in Minneapolis police custody of George Floyd, near the White House, in Washington, U.S. June 1, 2020. REUTERS/Ken Cedeno TPX IMAGES OF THE DAY

Ιατροδικαστική έκθεση: Σε «ανθρωποκτονία» οφειλόταν ο θάνατος του Τζορτζ Φλόιν

Για ανθρωποκτονία κάνει λόγο η έκθεση της ιατροδικαστικής υπηρεσίας της κομητείας Χένεπιν μετά τη νεκροψία-νεκροτομή στη σορό του 46χρονου Αφροαμερικανού Τζορτζ Φλόιντ, που κατέληξε στο συμπέρασμα ότι πέθανε από «καρδιοπνευμονική ανακοπή» εξαιτίας της πίεσης που ασκήθηκε στην πλάτη και στον λαιμό του.
Η έκθεση κάνει ρητά λόγο για «ανθρωποκτονία» στο πεδίο «τρόπος θανάτου».
Η δημοσιοποίησή της ακολούθησε την ανεξάρτητη νεκροψία-νεκροτομή που ζήτησε η οικογένεια του Φλόιντ, η οποία κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο θάνατός του οφειλόταν σε «ασφυξία».
Τα ευρήματα τόσο των ανεξάρτητων γιατρών όσο και του ιατροδικαστή έρχονται σε αντίθεση με τα προκαταρκτικά ευρήματα που είχαν ανακοινωθεί την περασμένη εβδομάδα, κατά τα οποία ο Φλόιντ πέθανε από έναν συνδυασμό παραγόντων, της πίεσης που ασκήθηκε στο σώμα του όταν οι αστυνομικοί τον ακινητοποίησαν, της ενδεχόμενης χρήσης ουσιών και κάποιας υποκείμενης πάθησης, χωρίς να αναφέρεται πουθενά ο όρος ασφυξία.
Το ιατροδικαστικό πόρισμα αναφέρει πάντως πως ο Φλόιντ είχε πάρει ποσότητα φαιντανύλης, ενός ισχυρού οπιοειδούς, ότι έκανε πρόσφατα χρήση αμφεταμινών, ότι είχε αρτηριοσκλήρωση και αρτηριακή υπέρταση.

Απαγόρευση κυκλοφορίας στο Μανχάταν

Το κέντρο του Μανχάταν μετατράπηκε σε θέατρο λεηλασιών τη νύχτα της Δευτέρας, γεγονός που ώθησε τον δήμαρχο της Νέας Υόρκης να ανακοινώσει την επιβολή νυχτερινής απαγόρευσης κυκλοφορίας, για περισσότερες ώρες, σήμερα.
Καταστήματα γνωστών εταιρειών, όπως των Nike και Michael Kors, στην 5η Λεωφόρο, καταστήματα με ηλεκτρονικά, κινητά τηλέφωνα, Lego και άλλα στις λεωφόρους του Midtown λεηλατήθηκαν προτού τεθεί σε ισχύ η απαγόρευση της κυκλοφορίας, μέτρο άνευ προηγουμένου, στις 23:00 τοπική ώρα (στις 06:00 ώρα Ελλάδας), διαπίστωσαν δημοσιογράφοι του Γαλλικού Πρακτορείου.
Ομάδες νεαρών κυκλοφορούσαν από τον έναν δρόμο στον άλλον, ενώ ολόκληρες οδοί σε αυτή την πολύ τουριστική υπό κανονικές συνθήκες συνοικία αλλά εγκαταλελειμμένη εξαιτίας της πανδημίας είχαν αποκλειστεί από την αστυνομία.
Πλάνα που μετέδωσε το τοπικό τηλεοπτικό δίκτυο NY1 κατέγραψαν τη λεηλασία σε κατάστημα ηλεκτρονικών ειδών της αλυσίδας Best Buy, πριν οι δράστες συλληφθούν.
Ο δήμαρχος Μπιλ ντε Μπλέιζιο χαρακτήρισε «απαράδεκτη» την κατάσταση. Ανακοίνωσε ότι η απαγόρευση θα αρχίσει «νωρίτερα» σήμερα Τρίτη, από τις 20:00. Χθες επιβλήθηκε – για πρώτη φορά – από τις 23:00 ως τις 05:00.
Πάντως ο δήμαρχος διαβεβαίωσε πως «η πόλη είναι εντελώς υπό έλεγχο και κατά το μεγαλύτερο μέρος της ήρεμη και ειρηνική».
Η επιβολή της απαγόρευσης κυκλοφορίας ανακοινώθηκε μερικές ώρες νωρίτερα από τον δήμαρχο και τον κυβερνήτη της πολιτείας της Νέας Υόρκης Άντριου Κουόμο, μετά τις διαδηλώσεις και τις λεηλασίες κατά τη διάρκεια του Σαββατοκύριακου, ειδικά στη συνοικία Σόχο.
Η αμερικανική οικονομική πρωτεύουσα ακολούθησε τα βήματα άλλων περίπου σαράντα μεγάλων πόλεων που επέβαλαν αυτό το μέτρο στην προσπάθειά τους να θέσουν υπό έλεγχο την κατάσταση εν μέσω των διαδηλώσεων και των ταραχών που πυροδότησε ο θάνατος του 46χρονου Αφροαμερικανού Τζορτζ Φλόιντ την περασμένη Δευτέρα στη Μινεσότα.
Η υπόθεση του θανάτου του Φλόιντ μετατράπηκε σε νέο σύμβολο της αστυνομικής βαρβαρότητας με θύματα μέλη της μειονότητας των μαύρων.
Όπως και τις προηγούμενες ημέρες, οι διαδηλώσεις ήταν ειρηνικές νωρίτερα, με περίπου χίλιους ανθρώπους να συγκεντρώνονται στην Times Square, και άλλους τόσους στο Μπρούκλιν. Η κατάσταση εκτραχύνθηκε μετά το απόγευμα.

Ο Τραμπ ανήγγειλε ανάπτυξη «χιλιάδων βαριά οπλισμένων στρατιωτών»

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ ανήγγειλε το βράδυ της Δευτέρας (τοπική ώρα) ότι διέταξε να αναπτυχθούν «χιλιάδες βαριά οπλισμένοι στρατιώτες» και αστυνομικοί στην Ουάσινγκτον, για να ανακτηθεί ο έλεγχος της κατάστασης, χαρακτηρίζοντας «εγχώρια τρομοκρατία» τα επεισόδια των τελευταίων ημερών, μετά τον θάνατο 46χρονου Αφροαμερικανού κατά τη διάρκεια της βίαιης προσαγωγής του από τέσσερις λευκούς αστυνομικούς, και «ντροπή» τις ταραχές της Κυριακής στην ομοσπονδιακή πρωτεύουσα.
Απείλησε να στείλει τον στρατό στις πόλεις και στις πολιτείες που θα αρνηθούν να υπακούσουν την εντολή του προς τους δημάρχους και τους κυβερνήτες να αναπτύξουν «συντριπτικές» δυνάμεις των υπηρεσιών επιβολής της τάξης για να ανακτηθεί η κρατική «κυριαρχία στους δρόμους».
«Αν οποιαδήποτε πόλη ή πολιτεία αρνηθεί να προχωρήσει στις ενέργειες αυτές, τότε θα αναπτύξω τις ένοπλες δυνάμεις των ΗΠΑ και θα επιλύσω τάχιστα το πρόβλημα γι’ αυτές», απείλησε ο Ρεπουμπλικάνος ένοικος του Λευκού Οίκου.

Καθώς ο Τραμπ επέμενε ότι θα αποκαταστήσει την τάξη, έξω από το κτίριο γινόταν εκτεταμένη χρήση δακρυγόνων, για να διαλυθούν διαδηλωτές που είχαν συγκεντρωθεί προκειμένου να απαιτήσουν να αποδοθεί δικαιοσύνη για τον Τζορτζ Φλόιντ, τον Αφροαμερικανό ο θάνατος του οποίου την περασμένη εβδομάδα στη Μινεάπολη πυροδότησε τις εκτεταμένες ταραχές.
Αστυνομικοί, αρκετοί έφιπποι, έκαναν κατόπιν έφοδο για να απωθήσουν τους κυρίως ειρηνικούς διαδηλωτές. Μετά το τέλος του διαγγέλματός του, ο Τραμπ περπάτησε ως την εμβληματική αγγλικανική εκκλησία του Αγίου Ιωάννη, στο Πάρκο Λαφαγιέτ, ένα τετράγωνο από τον Λευκό Οίκο – το κτίριο υπέστη φθορές στα επεισόδια της προηγουμένης – με ελικόπτερα να πετούν από πάνω και δεκάδες στελέχη της προεδρικής ασφάλειας να τον πλαισιώνουν.
Το CNN από την πλευρά του μετέδωσε εικόνες με στρατιωτικά οχήματα να μπαίνουν μέσα στον Λευκό Οίκο.

Στον ναό αυτόν, που αποκαλείται «η εκκλησία των προέδρων», έχουν πάει όλοι οι εν ενεργεία αρχηγοί του κράτους των ΗΠΑ από το 1816, όταν ανεγέρθηκε. «Έχουμε μια σπουδαία χώρα», είπε ο Τραμπ φωτογραφιζόμενος μπροστά στην εκκλησία, κρατώντας ένα αντίτυπο της Αγίας Γραφής, προτού επιστρέψει στον Λευκό Οίκο.

Εστιάτορας σκοτώθηκε στην πόλη Λούιβιλ, ο αρχηγός της αστυνομίας αποπέμφθηκε εν μέσω των διαδηλώσεων

Δημοφιλής Αφροαμερικανός ιδιοκτήτης εστιατορίου έχασε τη ζωή του στην πόλη Λούιβιλ της πολιτείας Κεντάκι τις πρώτες πρωινές ώρες χθες Δευτέρα, όταν στελέχη της αστυνομίας και της Εθνοφρουράς άνοιξαν πυρ για να απωθήσουν πλήθος που διαδήλωνε εναντίον των σκοτωμών Αφροαμερικανών από την αστυνομία, γνωστοποίησαν οι αρχές.
Ο επικεφαλής της αστυνομίας της Λούιβιλ αποπέμφθηκε και δύο αστυνομικοί τέθηκαν σε αργία όταν οι αρχές ενημερώθηκαν πως στελέχη της αστυνομίας έκαναν χρήση των υπηρεσιακών τους όπλων χωρίς να έχουν ενεργοποιήσει τις κάμερες που φορούν για να υπάρχει καταγραφή των γεγονότων, διευκρίνισε ο δήμαρχος Γκρεγκ Φίσερ κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου.
«Είχαμε μια φρικτή τραγωδία χθες βράδυ στη συμβολή της 26ης [οδού] και της Μπρόντγουεϊ», είπε ο Φίσερ. «Χάσαμε έναν υπέροχο πολίτη, που ονομαζόταν Ντέιβιντ Μάκατι», πρόσθεσε.
Ο θάνατος του Μάκατι, ιδιοκτήτη του εστιατορίου YaYa’s BBQ, το οποίο βρίσκεται κοντά στο σημείο όπου πυροβόλησαν οι αστυνομικοί, είναι η δεύτερη πρόσφατη περίπτωση στην οποία τα στελέχη της αστυνομίας δεν ενεργοποίησαν τις κάμερες που φορούν σε συμβάν με χρήση των υπηρεσιακών τους όπλων με συνέπεια θάνατο μέλους φυλετικής μειονότητας στη Λούιβιλ.
Όπως σε δεκάδες άλλες αμερικανικές πόλεις, οι συμμετέχοντες στη διαδήλωση στη Λούιβιλ εξοργίστηκαν από τον θάνατο του Τζορτζ Φλόιντ, του 46χρονου μαύρου ο οποίος πέθανε κατά τη διάρκεια βίαιης προσαγωγής του από λευκούς αστυνομικούς, υπέστη ασφυξία καθώς το γόνατο αστυνομικού πίεζε τον λαιμό του επί σχεδόν εννιά λεπτά.
Διαμαρτύρονταν επίσης εναντίον της αστυνομίας στη Λούιβιλ, στελέχη της οποίας πυροβόλησαν και σκότωσαν πρόσφατα την 26χρονη Μπριόνα Τέιλορ στην είσοδο του σπιτιού της, όπου είχαν ένταλμα να κάνουν έρευνα απροειδοποίητα.
Δεν είναι σαφείς οι συνθήκες υπό τις οποίες πέθανε ο Μάκατι, είπε ο Φίσερ.
Πρόσθεσε ωστόσο ότι οι αρχές γνωρίζουν πως δύο αστυνομικοί της Λούιβιλ και δύο άνδρες της Εθνοφρουράς άνοιξαν πυρ. Οι αστυνομικοί κατέθεσαν πως ανταπέδωσαν πυρά που δέχθηκαν, συμπλήρωσε ο δήμαρχος.
Ο Δημοκρατικός κυβερνήτης του Κεντάκι, ο Άντι Μπεσίαρ, υποσχέθηκε ότι θα διενεργηθεί διεξοδική έρευνα. «Η δέσμευσή μου είναι ότι θα σας πούμε την αλήθεια, όποια κι αν είναι», τόνισε κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου.

30 (σ’ έναν κόσμο που ταλαντεύεται ακόμα)

02-06-2020

Μια συζήτηση με το φεγγάρι την ημέρα των γενεθλίων μου για τους ανθρώπους που έπαψαν να συνειδητοποιούν και να επανορθώνουν.

Παναγιώτης Κολέλης

Σήμερα γίνομαι 30. Είναι μεσάνυχτα και όλοι κοιμούνται στο σπίτι, εκτός από εμένα που σκέφτομαι πως σε λίγες ώρες θα χαμογελάω στον κόσμο που θα έρθει να μου ευχηθεί. Κάθε χρόνο, ο καιρός είναι καλός και καθόμαστε στον κήπο, πάνω στο νοτισμένο από την υγρασία χώμα όπου τώρα ξαπλώνω. Το φεγγάρι μεσουρανεί – ολοστρόγγυλο και φωτεινό, ανάμεσα στα σύννεφα. Ο αέρας δεν είναι δυνατός, μόλις που ταρακουνά τα φύλλα των δέντρων. Ακούγονται λιγοστά τζιτζίκια και απόμακρες φωνές νεαρών που ξενυχτάνε.
Ανατρέχω στη δεκαετία που προηγήθηκε. «Δεν πέρασα άσχημα», συλλογίζομαι. Εικόνες και αναμνήσεις ξεπηδούν η μία μετά την άλλη. Αισθάνομαι σαν να σβήνονται όλα, σαν να ξεκινάω ξανά από την αρχή. Τι θα κάνω, άραγε, από εδώ και πέρα;
«Τι εννοείς; Ό,τι έκανες πάντα», ακούω μια φωνή να λέει. Κοιτάω γύρω μου, δεν είναι κανείς. Η φωνή επαναλαμβάνεται, δεν γίνεται να κάνω λάθος. Πάω να σηκωθώ ανήσυχος, αλλά ψηλά στον ουρανό βλέπω ένα στόμα να έχει σχηματιστεί στο πρόσωπο του φεγγαριού.
«Εσύ είσαι;» ρωτάω διστακτικά, χωρίς να περιμένω απάντηση.
«Περίμενες κανέναν άλλον;» απαντάει αυτό.
«Όχι, εγώ, δεν… Μπορείς και μιλάς;» ψελλίζω φανερά αναστατωμένος, ρίχνοντας κλεφτές ματιές έξω από το σπίτι, μήπως και μου κάνει κανένας πλάκα.
Δεν καταλάβαινα τι συνέβαινε, μέχρι που το φεγγάρι μου εξήγησε πως όλα τα ουράνια πλάσματα που φωτίζουν τη γη ήταν κάποτε άνθρωποι, που όμως πλήγωσαν πολλούς  – ακόμα κι αυτούς που αγαπούσαν. «Όταν θελήσαμε να επανορθώσουμε, ο Θεός μας πήρε μαζί του στον ουρανό και μας παραχώρησε ευθύνες», είπε το φεγγάρι.
Ήμουν καχύποπτος σε όσα άκουγα. Άνθρωποι που γίνονται φεγγάρια και αστέρια, μετά από παρέμβαση του Θεού. Σε ποιον τα πουλούσε αυτά; «Κάποιος σίγουρα μου κάνει πλάκα και γελάει πίσω από την πλάτη μου αυτή τη στιγμή», είπα από μέσα μου.
«Με κοιτάς περίεργα. Δεν πιστεύεις στον Θεό;» με ρώτησε το φεγγάρι.
«Δεν πιστεύω, αλλά μου λείπει», ανέφερα, προσθέτοντας πως «πρόκειται για μια φράση του Βρετανού συγγραφέα, Τζούλιαν Μπαρνς».
Μόλις που είχα προλάβει να την ολοκληρώσω και αντίκρισα ένα αστέρι να φεύγει από τον ουρανό και να πέφτει κάτω στη γη. Θυμήθηκα τη μητέρα μου τα καλοκαίρια, που καθόμασταν στο μπαλκόνι στο χωριό και μου έλεγε να κάνω μια ευχή για κάθε αστέρι που πέφτει. Μια χρονιά ήμουν πολύ στεναχωρημένος, όλα τα αστέρια παρέμεναν στον ουρανό και δεν μπορούσα να κάνω τις ευχές που είχα μαζέψει. Η μητέρα μου δεν άντεχε να με βλέπει έτσι και με ξυπνούσε κάθε βράδυ, προτρέποντάς με να σηκωθώ γρήγορα να δω το αστέρι που έπεφτε. Έβγαινα βιαστικός στην αυλή, αλλά ποτέ δεν προλάβαινα. Παρόλα αυτά, έκανα κανονικά την ευχή μου.
«Γιατί πέφτουν τα αστέρια;» ρώτησα το φεγγάρι.
«Επιστρέφουν στη γη για να ζήσουν μια δεύτερη ζωή, χωρίς τα λάθη της πρώτης».
Σκέφτηκα να απαντήσω πως ζωή χωρίς λάθη δεν υπάρχει, αλλά το μετάνιωσα. Ίσως εννοούσε κάτι διαφορετικό από αυτό που είχα καταλάβει.
«Φεγγάρια δεν έχω δει ποτέ να πέφτουν. Εσύ θα μείνεις για πάντα εκεί;» ρώτησα, έχοντας αρχίσει να πιστεύω όσα άκουγα.
«Έζησα κάποτε σαν αστέρι, αλλά δεν θέλησα να επιστρέψω στη γη. Έτσι, μεταμορφώθηκα σε φεγγάρι για να εμπνέω και να καθοδηγώ τα αστέρια».
Μείναμε σιωπηλοί για λίγο. Αναρωτήθηκα γιατί κάποιος να θέλει να μείνει στον ουρανό και να μην επιστρέψει στη γη, τι θα μπορούσε να τον οδηγήσει σε αυτή την απόφαση.
«Δεν σου λείπει ο έρωτας;» ρώτησα και ύστερα χαμήλωσα το βλέμμα μου, θεωρώντας πως είχα υπερβεί τα επιτρεπόμενα όρια.
«Αυτός ο κόσμος εκεί κάτω δεν αξίζει μία, δεν ξέρει να ερωτεύεται», αποκρίθηκε και πρόσθεσε: «Δεν θέλω να σε στεναχωρώ. Σήμερα, έχεις τα γενέθλιά σου. Χρόνια σου πολλά».
Ήμουν προβληματισμένος. Γνώριζα πως ο κόσμος δεν διένυε και την καλύτερή του περίοδο, αλλά ήταν βαρύ να ακούς πως «δεν αξίζει μία».
«Αν ο κόσμος δεν αξίζει μία, τότε δεν αξίζουν μία ούτε οι άνθρωποι που κατοικούν σε αυτόν και κατ’ επέκταση θα έπρεπε να γίνουν όλοι αστέρια στον ουρανό», είπα μέσα σε υπερένταση.
Το φεγγάρι χαμογέλασε και ανέφερε: «Αστέρια στον ουρανό γίνονται μόνο όσοι συνειδητοποιούν τα λάθη τους και προσπαθούν να τα επανορθώσουν. Γι’ αυτό, σου λέω, πως ο κόσμος ξέφτισε τελείως, επειδή οι άνθρωποι έπαψαν να συνειδητοποιούν και να επανορθώνουν».
Με χαιρέτησε, μου ευχήθηκε «να τα εκατοστίσω» και κρύφτηκε πίσω από τα σύννεφα. Κόντευε να ξημερώσει. Επέστρεψα στο κρεβάτι και κοιμήθηκα μέχρι το μεσημέρι. Το βράδυ έσβησα τριάντα κεράκια πάνω σε μια τούρτα που είχε για σχέδιο ένα μεγάλο φεγγάρι.

Αντιλαϊκές ανατροπές διαρκείας...

Εχουν ή δεν έχουν μνημόνια τα πακέτα που θα εγκρίνει η ΕΕ για τα κράτη - μέλη, μεταξύ αυτών και η Ελλάδα; Αυτό είναι το νέο επεισόδιο στην αντιπαράθεση ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ, με τον δεύτερο να κραδαίνει ως ...αποκάλυψη τη δήλωση του Ντομπρόβσκις ότι η εκταμίευση των χρημάτων θα γίνεται τμηματικά και προϋποθέτει την υποβολή και έγκριση μεταρρυθμιστικών προγραμμάτων στο πλαίσιο των «ευρωπαϊκών εξαμήνων».
«Τα δικά σας "πακέτα" είχαν μνημόνια, ενώ τα δικά μας έχουν ανάπτυξη» απαντάει η κυβέρνηση, καρφώνοντας τον ΣΥΡΙΖΑ για το 3ο μνημόνιο, το οποίο όμως ψήφισαν και οι δυο, μαζί με το ΚΙΝΑΛ! Το θέατρο πάει σύννεφο. Ο αντιπρόεδρος της Κομισιόν δεν είπε τίποτα περισσότερο απ' αυτό που αναφέρει η πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και από την πρώτη ώρα κατήγγειλε το ΚΚΕ. Οτι, δηλαδή, τον λογαριασμό για τα κονδύλια που σκοπεύει να εκταμιεύσει η ΕΕ θα τον πληρώσουν οι εργαζόμενοι και τα λαϊκά στρώματα, πρώτα απ' όλα με αντιλαϊκές μεταρρυθμίσεις που ήταν ήδη προγραμματισμένες και δρομολογημένες, επιταχύνονται όμως τώρα με την κρίση.
Για να γίνει αυτό, δεν χρειάζονται κάποια νέα μνημόνια, αφού υπάρχουν τα «μνημόνια διαρκείας» της ΕΕ, που παίζουν αυτόν ακριβώς το ρόλο. Στη χώρα μας, μάλιστα, με το μεταμνημονιακό καθεστώς που συμφώνησε ο ΣΥΡΙΖΑ και επέκτεινε η ΝΔ, ισχύει και η ενισχυμένη εποπτεία, που σημαίνει ακόμα πιο αυστηροί αντιλαϊκοί όροι και χρονοδιαγράμματα για την εκταμίευση των ενισχύσεων προς τους επιχειρηματικούς ομίλους. Μια πρώτη γεύση παίρνουμε αυτές τις μέρες, με τα «έκτακτα» αντεργατικά μέτρα της πανδημίας που γίνονται μόνιμα και ενσωματώνονται στις προϋποθέσεις για την υλοποίηση του προγράμματος «SURE» της Κομισιόν.

* * *

Ας μην παριστάνουν λοιπόν τους ανήξερους και τις αθώες περιστερές. Ξέρουν καλά ότι το χρήμα, για το οποίο πανηγυρίζουν, θα δοθεί για τη στήριξη των επιχειρηματικών ομίλων και ότι η λυπητερή προορίζεται για το λαό. Αυτήν την πραγματικότητα προσπαθούν να κρύψουν με τον ψευτοκαβγά γύρω από τους όρους εκταμίευσης των κονδυλίων, αξιοποιώντας και το γεγονός ότι οι αντιλαϊκές ανατροπές αμπαλάρονται τώρα με ένα γενναίο πακέτο επεκτατικών μέτρων διαχείρισης της κρίσης.
Η κυβέρνηση μάλιστα διαρρέει ότι ετοιμάζει μια ...«dream team της οικονομίας», που θα αναλάβει το σχέδιο εξόδου από την κρίση, με την αξιοποίηση των «ευρωπακέτων». Διαφημίζουν αυτό το επιτελείο ως «ομάδα Τσιόδρα» για την οικονομία, θέλοντας να προσδώσουν κύρος επιστημονικής αυθεντίας στις προτάσεις της και να ξεκόψουν από τώρα οποιονδήποτε αντίλογο στα αντιλαϊκά τους σχέδια.
Το έργο το έχουμε ξαναδεί: Με τους «τεχνοκράτες» ακόμα και σε θέση πρωθυπουργού, στη διάρκεια της προηγούμενης κρίσης. Με τις εκθέσεις «συμβουλευτικών επιτροπών» και «διεθνών οίκων» πριν από κάθε μνημόνιο. Με τις «εργαλειοθήκες» διεθνών οργανισμών, όπως ο ΟΟΣΑ. Το αποτέλεσμα ήταν πάντα το ίδιο για το λαό: «Μεταρρυθμίσεις» που οδηγούσαν σε ένταση της εκμετάλλευσης, νέα κερδοφόρα πεδία δράσης για το κεφάλαιο και «επενδυτικά εργαλεία» που πλήρωσε και πληρώνει με όλους τους τρόπους ο λαός.

* * *

Κυβέρνηση, ΣΥΡΙΖΑ και τα άλλα αστικά κόμματα προσπαθούν να νομιμοποιήσουν ως αυτονόητο ότι η τύχη των εργαζομένων είναι ταυτισμένη με αυτήν των επιχειρήσεων και ότι πρέπει ο λαός να αποδεχτεί κάθε θυσία για να θωρακιστούν οι όμιλοι στην κρίση, για να συνεχίσουν να δίνουν δουλειά, να μην καταρρεύσει η κατανάλωση και η ανάκαμψη να ξεκινήσει από καλύτερο επίπεδο.
Τα επιχειρήματά τους, βέβαια, δεν ήταν ίδια την περίοδο της ανάπτυξης, όταν για παράδειγμα οι μεγαλοεπιχειρήσεις του Τουρισμού έβγαζαν εκατοντάδες δισ. κέρδη, σπάζοντας το ένα μετά το άλλο τα ρεκόρ, αλλά δεν τα μοιράστηκαν με τους εργαζόμενους. Ούτε πήραν αναστολή οι αντεργατικές ανατροπές, αν κρίνουμε από τις 14 διαφορετικές μορφές «ευελιξίας» που υπάρχουν στον κλάδο και εμπλουτίζονται διαρκώς με νόμους όλων των κυβερνήσεων.
Η επιδότηση των επιχειρήσεων και η δανειοδότηση με κρατικές εγγυήσεις λανσάρονται ως λύση «win - win» για εργοδοσία και εργαζόμενους, δηλαδή ως μια δίκαιη μοιρασιά των βαρών της κρίσης. Δεν υπάρχει μεγαλύτερο ψέμα. Πρώτα απ' όλα επειδή τα λεφτά αυτά από τον κρατικό προϋπολογισμό και τα ευρωπακέτα θα τα πληρώσουν μέχρι τελευταίας δεκάρας οι εργαζόμενοι και τα λαϊκά στρώματα, με την άμεση και έμμεση φορολογία. Ηδη στην ΕΕ έχει ξεκινήσει η συζήτηση για την αύξηση ή την επιβολή νέων εταιρικών φόρων, που θα μετακυλιστούν βέβαια στην τσέπη των καταναλωτών, δηλαδή των λαϊκών στρωμάτων.

* * *

Δεύτερο, η στήριξη των επιχειρήσεων γίνεται σε βάρος των εργαζομένων. Οι επιχειρηματικοί όμιλοι θα προσαρμόσουν τις εργασιακές σχέσεις και τα λειτουργικά τους κόστη στη μείωση του τζίρου, ώστε να έχουν τη μικρότερη δυνατή χασούρα μέσα στην κρίση. Για τους εργαζόμενους όμως τα πράγματα λειτουργούν εντελώς αντίστροφα, αφού τους επιβάλλουν να προσαρμόσουν τις ανάγκες τους, ακόμα και τις πιο στοιχειώδεις, στους νέους μειωμένους μισθούς και στο ξεχαρβάλωμα των εργασιακών σχέσεων που κλιμακώνεται (όσοι βέβαια απ' αυτούς συνεχίσουν να έχουν δουλειά, αφού κανείς εργοδότης δεν την εγγυάται).
Ακόμα πιο πέρα: Ποιος θα πληρώσει τη νέα μείωση της ασφαλιστικής εισφοράς της εργοδοσίας, στο όνομα του να συγκρατηθεί το λεγόμενο «μη μισθολογικό κόστος», που δημιουργεί νέα ελλείμματα στα ασφαλιστικά ταμεία και προγράφει νέες εκπτώσεις σε Υγεία και συντάξεις; Πώς θα αναπληρωθούν οι χιλιάδες θέσεις εργασίας στα λιγνιτωρυχεία και στους ατμοηλεκτρικούς σταθμούς Ενέργειας από τις επενδύσεις στην «πράσινη ανάπτυξη», όπως προβλέπει ο σχεδιασμός της κυβέρνησης για «αναπροσαρμογή του παραγωγικού μοντέλου»; Οι επιχειρήσεις αυτές λειτουργούν με πολύ λιγότερο προσωπικό κι από πάνω ο λαός θα πληρώσει με αύξηση της τιμής του ρεύματος.
Ποιον θα πλήξουν η επιδοτούμενη από κυβέρνηση και ΕΕ καθήλωση και η μείωση των μισθών, «για να έχουμε δουλειές», όπως ισχυρίζονται, αν όχι το σύνολο των εργαζομένων, που την επόμενη μέρα οι κλαδικοί μισθοί τους θα ξεκινούν από ακόμα χαμηλότερα, από το ύψος του κατώτερου, όπως σταθερά αξιώνει η εργοδοσία; Οπως κι αν το δει κανείς, απ' όπου κι αν το πιάσει, λύσεις που να συμφέρουν το κεφάλαιο και τους εργαζόμενους ταυτόχρονα δεν υπάρχουν. Το ζητούμενο είναι να μην πληρώσει την κρίση ο λαός κι εκεί πρέπει να συγκεντρώσει οργανωμένα όλες του τις δυνάμεις.

Οι λαοί μπορούν να αναπνεύσουν

Είναι πράγματι πρωτόγνωρες οι εικόνες που έρχονται από τις ΗΠΑ: Οι μαζικές κινητοποιήσεις συνιστούν ένα δικαιολογημένο ξέσπασμα οργής, από έναν λαό που όλο και περισσότερο βιώνει σε πρωτόγνωρο βαθμό τη σαπίλα του βάρβαρου καπιταλισμού, και μάλιστα στη «μητρόπολή» του. Ο πεσμένος στο έδαφος Αφροαμερικανός Τζ. Φλόιντ, με τον λευκό αστυνομικό να τον πατά στο λαιμό μέχρι να ξεψυχήσει, ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι.
Οι χιλιάδες Αμερικανοί που είναι στους δρόμους, δεχόμενοι την άγρια καταστολή, είναι οι ίδιοι που βιώνουν την τεράστια ανεργία, με την καταγραφή να ξεπερνάει τα 40 εκατομμύρια τους τελευταίους μήνες. Είναι οι ίδιοι που ζουν την έξαρση της φτώχειας, με εκτιμήσεις ακαδημαϊκών ερευνών να κάνουν λόγο ακόμα και για «αύξηση της πείνας», για «54 εκατομμύρια Αμερικανούς που μετά την πανδημία δεν θα έχουν ούτε τα βασικά». Είναι οι ίδιοι που μέσα σε δύο μήνες έχουν θρηνήσει πάνω από 100.000 δικούς τους ανθρώπους, θύματα της ακραίας ταξικότητας του καπιταλιστικού συστήματος Υγείας, που αφήνει κόσμο να πεθαίνει αβοήθητος από την πανδημία του κορονοϊού.
Το «αμερικανικό όνειρο» λοιπόν σε όλο του το μεγαλείο: Ομαδικοί τάφοι για τα θύματα της πανδημίας, άγρια καταστολή όσων αγωνίζονται «να αναπνεύσουν», εν ψυχρώ δολοφονίες από κρατικές και παρακρατικές ομάδες, ρατσιστική βία, πείνα και ανεργία. Κι αν όλα αυτά συσσωρεύονται στον ένα «πόλο» της αμερικανικής κοινωνίας, στον άλλο «πόλο» συσσωρεύεται ο αμύθητος πλούτος που απολαμβάνουν οι δισεκατομμυριούχοι της αστικής τάξης. Η τεράστια ανάπτυξη της επιστήμης και της τεχνολογίας, οι επανδρωμένες αποστολές στο Διάστημα, όπως η προχτεσινή από μεγιστάνες του πλούτου έναντι δισεκατομμυρίων δολαρίων, πάνε μαζί με την καταπίεση, τη φτώχεια και τη δυστυχία για εκατομμύρια Αμερικανούς ανεξαρτήτως χρώματος.
Τι φταίει αλήθεια για όλη αυτήν την κατάσταση; Μήπως ο «ασταθής» χαρακτήρας του Ντ. Τραμπ ή το γεγονός ότι είναι «απρόβλεπτος» και «ακραίος»; Τέτοιες αναλύσεις δίνουν και παίρνουν τις τελευταίες μέρες και το μόνο που καταφέρνουν είναι να θολώνουν τη «μεγάλη εικόνα» των σφοδρών αντιθέσεων που εκφράζονται στο εσωτερικό των ΗΠΑ, ως μία ακόμα ένδειξη της σαπίλας αυτού του συστήματος. Αλήθεια, πόσο διαφορετική είναι σήμερα η στατιστική των τριών θανάτων ανά μέρα από πυρά αστυνομικών στις ΗΠΑ σε σχέση με την περίοδο της διακυβέρνησης Ομπάμα; Ο «διαβολικά καλός» Τραμπ παρέλαβε τη σκυτάλη από τον Αφροαμερικανό προκάτοχό του, που και την περίοδο της δικής του διακυβέρνησης μία από τις κύριες αιτίες θανάτου Αφροαμερικανών ήταν η αστυνομική βία.
Στην αμερικανική κοινωνία έχουν δυναμώσει τάσεις αντιδραστικοποίησης του πολιτικού συστήματος. Η εκλογή Τραμπ άλλωστε αποτέλεσε έκφραση αυτής της αντιδραστικοποίησης και δεν είναι άσχετη από την απειλή που νιώθει η αμερικανική αστική τάξη από άλλους «παίκτες», και πιο συγκεκριμένα από την Κίνα και τη Ρωσία, που αμφισβητούν την πρωτοκαθεδρία των ΗΠΑ στο ιμπεριαλιστικό σύστημα. Επιβεβαιώνεται ότι σε τέτοιες περιόδους, όξυνσης των ιμπεριαλιστικών αντιθέσεων, τα πρώτα θύματα είναι οι λαοί: Και στα πεδία των μαχών, όπως συμβαίνει στην περιοχή μας, με τις αμερικανοΝΑΤΟικές επεμβάσεις, αλλά και στο εσωτερικό των κρατών, αφού όρος για να περάσει το σύστημα την κρίση του είναι η ένταση της εκμετάλλευσης, η καταστολή και ο κρατικός αυταρχισμός.
Επομένως, όσα συμβαίνουν στις ΗΠΑ δεν είναι απλά μια «εξαίρεση» από την κανονικότητα. Αντίθετα επιβεβαιώνουν ότι στον σύγχρονο καπιταλισμό γίνονται πια «κανονικότητα» οι (κάθε φορά) πρωτόγνωρες καταστάσεις.
Οι εικόνες από τις ΗΠΑ, από τις κινητοποιήσεις στη «Μέκκα» του καπιταλισμού, δείχνουν ότι οι λαοί δεν έχουν πει την τελευταία τους λέξη, ότι τελικά αυτό το σύστημα δεν είναι τόσο άτρωτο όπως το παρουσιάζουν. Οτι υπάρχει ελπίδα, κι αυτή βρίσκεται στην ανυποχώρητη ταξική πάλη. Οσο περισσότερο σαπίζει αυτό το σύστημα, τόσο περισσότερο πόνο, αδικία και δυστυχία προκαλεί στις λαϊκές μάζες, τόσο πιο πολλές είναι οι πληγές που ανοίγει. Ο μόνος δρόμος για να «αναπνεύσουν» οι λαοί είναι η ανατροπή του.

Χρυσή Αυγή: «Πατριώτης» ο… Τραμπ, «υποκινούμενες» οι λαϊκές διαδηλώσεις στις ΗΠΑ

Από atexnos2019 atexnos2019

Τον αρχιιμπεριαλιστή πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλτ Τραμπ «αγάπησαν» και πάλι τα ναζιστικά θρασίμια της Χρυσής Αυγής. Η άκρως προκλητική και αυταρχική στάση του αμερικανού προέδρου απέναντι στα εκατομμύρια διαδηλωτών, που βρίσκονται στους δρόμους της χώρας έπειτα από τη δολοφονία του αφροαμερικανού Τζόρτζ Φλόιντ, δε θα μπορούσε παρά να βρει ένθερμους υποστηρικτές στη ναζιστική εγκληματική οργάνωση.

Ενθουσιασμένοι από την πρόθεση Τραμπ να κυρήξει ως… «τρομοκράτες» τις αντιφασιστικές οργανώσεις, οι χρυσαυγίτες δεν μπόρεσαν να κρύψουν τη χαρά τους. Στο φασιστοσάιτ τους «Ethnikismos» υιοθετούν πλήρως την φρασεολογία της κυβέρνησης των ΗΠΑ, αποκαλώντας τις διαδηλώσεις του αμερικανικού λαού ως «υποκινούμενες ταραχές». Ταυτόχρονα επιχαίρουν επειδή, όπως γράφουν τα φασιστοειδή, ο Τράμπ «αποφάσισε να σπάσει επιτέλους τα δεσμά του και να απελευθερώσει τον πατριωτισμό του»!!

Τα υπόδικα ναζιστικά απόβλητα που σήμερα γράφουν ύμνους για τον «πατριώτη Τραμπ» είναι τα ίδια ναζιστοειδή που μόλις πριν λίγους μήνες τον αποκαλούσαν… «παλιάτσο Τραμπ».

Προφανώς, ως γνήσιοι ρατσιστές, οι εγκληματίες χρυσαυγίτες ενθουσιάστηκαν από το ρατσιστικό φονικό στη Μινεάπολη, σπεύδοντας να χαρακτηρίσουν τις λαϊκές διαμαρτυρίες στις ΗΠΑ ως… «υποκινούμενες».
Είτε στις ΗΠΑ, είτε στην Ελλάδα, τα φασιστικά γουρούνια, τα ρατσιστικά κτήνη έχουν την ίδια απεχθή μούρη. Γι’ αυτό και ο λαός πρέπει με την πάλη του να τους τσακίσει, σε κάθε χώρο δουλειάς, σε κάθε γειτονιά. 

Υπόθεση Τζορτζ Φλόιντ – Μάικλ Τζόρνταν: «Έχουμε ανεχτεί αρκετά»

Από iraklis3

Υπόθεση Τζορτζ Φλόιντ: Ο Μάικλ Τζόρνταν εξέφρασε δημόσια την οργή του χθες Κυριακή για την υπόθεση του Τζορτζ Φλόιντ, του 46χρονου Αφροαμερικανού ο τραγικός θάνατος του οποίου κατά τη διάρκεια της βίαιης προσαγωγής του από λευκούς αστυνομικούς καταγράφηκε σε βίντεο κι έχει πυροδοτήσει διαδηλώσεις και ταραχές σε πολλές αμερικανικές πόλεις.
Ο Τζόρνταν – ολυμπιονίκης, έξι φορές πρωταθλητής NBA με τους Chicago Bulls, πιθανόν το πιο λαμπερό αστέρι του αθλητισμού στον πλανήτη στην εποχή που μεσουράνησε, ο οποίος όμως μέχρι χθες απέφευγε συστηματικά να εκφράζεται για κοινωνικά ζητήματα στις ΗΠΑ, διότι όπως το έθεσε σε ντοκιμαντέρ που προβλήθηκε πρόσφατα ποτέ του «δεν ήταν ακτιβιστής» – τόνισε πως συμμερίζεται τον πόνο της οικογένειας του Φλόιντ και τόσων άλλων που χάθηκαν εξαιτίας ρατσιστικών ενεργειών.
«Θλίβομαι βαθιά, πονάω αληθινά κι είμαι απλά εξοργισμένος», τόνισε σε ανακοίνωση που έδωσε στη δημοσιότητα ο Τζόρνταν, ο ιδιοκτήτης της ομάδας Charlotte Hornets. «Βλέπω και νιώθω τον πόνο, την αγανάκτηση και την απελπισία όλων. Στέκομαι στο πλευρό όλων όσοι καταγγέλλουν τον βαθιά ριζωμένο ρατσισμό και τη βία εναντίον των μελών φυλετικών μειονοτήτων στη χώρα μας. Έχουμε υποστεί αρκετά, φτάνει πια», πρόσθεσε.
Η ανακοίνωση του Μάικλ Τζόρνταν δημοσιοποιήθηκε ενώ πολλές πόλεις των ΗΠΑ ετοιμάζονται να ζήσουν άλλο ένα βράδυ έντασης, καθώς οι απαγορεύσεις κυκλοφορίας δεν έφεραν αποτέλεσμα.
«Πρέπει να συνεχίσουμε τις ειρηνικές εκφράσεις διαμαρτυρίας εναντίον της αδικίας και να απαιτήσουμε λογοδοσία», ανέφερε ο Τζόρνταν. «Οι φωνές μας ενωμένες πρέπει να πιέσουν τους ηγέτες μας να αλλάξουν τους νόμους μας, ή σε διαφορετική περίπτωση πρέπει να αξιοποιήσουμε τις ψήφους μας για να φέρουμε συστημική αλλαγή. Ο καθένας μας πρέπει να γίνει μέρος της λύσης, πρέπει να εργαστούμε μαζί για να εξασφαλίσουμε δικαιοσύνη για όλους».

Υπόθεση Τζορτζ Φλόιντ: Εντείνεται η καταστολή – Δύο νέοι νεκροί σε Μινέαπολη και Ινδιανάπολη

Από iraklis3

Υπόθεση Τζορτζ Φλόιντ: Ένας επιπλέον νεκρός στις διαδηλώσεις στην Ινδιανάπολη των ΗΠΑ, μεταδίδει το CNN.
Το αμερικανικό ειδησεογραφικό πρακτορείο, επικαλείται δηλώσεις του Αρχηγού της Αστυνομίας στην Ινδιανάπολη, ο οποίος ανέφερε ότι τρεις άνθρωποι δέχθηκαν πυρά εκ τον οποίων ο ένας άφησε την τελευταία του πνοή.
Ο αρχηγός της αστυνομίας δεν έδωσε περισσότερες πληροφορίες, λέγοντας ότι διεξάγονται έρευνες για το συμβάν.
Στο μεταξύ, η αστυνομία έχει προχωρήσει σε εκατοντάδες συλλήψεις. Στη Ν. Υόρκη συνελήφθησαν πάνω από 340 άτομα στη διάρκεια διαδηλώσεων που ξεκίνησαν το Σάββατο και διήρκεσαν μέχρι το πρωί της Κυριακής, δήλωσε ανώτερος αξιωματούχος της NYPD στο CNN.
Στο Σιάτλ της Ουάσιγκτον συνελήφθησαν τουλάχιστον 27 άτομα, σύμφωνα με την επικεφαλής της αστυνομίας του Σιάτλ Κάρμεν Μπεστ ενώ η αστυνομία της Ατλάντα συνέλαβε 70 άτομα, σύμφωνα με τον Τζον Τσάφι, εκπρόσωπο του αστυνομικού τμήματος της Ατλάντα.
Οπως αναφέρει το CNN, πλήθος κόσμου αψήφησε την απαγόρευση της κυκλοφορίας, που επιβλήθηκε σε πολλές πόλεις των ΗΠΑ και βγήκε στους δρόμους να διαμαρτυρηθεί για τη δολοφονία του Αφροαμερικανού Τζορτζ Φλόιντ.
Το πτώμα ενός άνδρα βρέθηκε σήμερα το πρωί κοντά σε ένα καμένο αυτοκίνητο στη Μινεάπολη.
Σύμφωνα με τον Τζον Έλντερ, τον εκπρόσωπο της αστυνομίας της πόλης, όταν οι πυροσβέστες έσβησαν τη φωτιά, οι αστυνομικοί βρήκαν το πτώμα ενός άνδρα που βρισκόταν σε απόσταση μερικών μέτρων από το καμμένο αυτοκίνητο και το οποίο έφερε μώλωπες.

Η ταυτότητα του θύματος και η αιτία θανάτου του δεν έχουν ακόμη διευκρινιστεί ενώ η περιοχή έχει αποκλειστεί και έχει ξεκινήσει έρευνα για τις συνθήκες του περιστατικού.

Οι πλήρεις δυνάμεις της Εθνοφρουράς της Μινεσότα κινητοποιήθηκαν χθες για πρώτη φορά μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο έπειτα από τέσσερις νύκτες ταραχών στη Μινεάπολη ενώ – σε μια πρωτόγνωρη κίνηση το Πεντάγωνο έθεσε στρατιωτικές μονάδες σε ετοιμότητα τεσσάρων ωρών σε περίπτωση που ζητηθεί η συνδρομή τους από τον κυβερνήτη της Μινεσότα για την αντιμετώπιση των ταραχών.
Μάλιστα, αστυνομικοί τραυμάτισαν εργαζόμενους του Reuters με πλαστικές σφαίρες,  την ώρα που κάλυπταν τις ταραχές στην πόλη.
Από το Λος Άντζελες ως το Μαϊάμι και το Σικάγο οι διαδηλώσεις με βασικό σύνθημα το «Δεν μπορώ να αναπνεύσω» -τα τελευταία λόγια του Φλόιντ όταν βρισκόταν ακινητοποιημένος στο έδαφος με το γόνατο ενός αστυνομικού στον λαιμό του -, ξεκίνησαν ειρηνικά, όμως στη συνέχεια ξέσπασαν επεισόδια με τους διαδηλωτές να κλείνουν δρόμους, να βάζουν φωτιές και να συγκρούονται με την αστυνομία, η οποία έκανε χρήση δακρυγόνων και πλαστικών σφαιρών για να αποκαταστήσει την τάξη.

Social media και πανδημία COVID-19

Από ΑΤΕΧΝΩΣ 2020

Τους τελευταίους μήνες, με την έξαρση της πανδημίας και τα περιοριστικά μέτρα της κυβέρνησης, βρεθήκαμε αντιμέτωποι με μια κατάσταση, όπου δεν μπήκαν σε καραντίνα μόνο όσα εργατικά δικαιώματα και λαϊκές ελευθερίες είχαν απομείνει, αλλά και το δικαίωμα του λαού στην ενημέρωση και την πληροφόρηση.

Αυτό φυσικά δεν σημαίνει ότι πριν από την καραντίνα υπήρχε πραγματική και αντικειμενική ενημέρωση, απλώς αυτό το διάστημα, όπως συμβαίνει συνήθως σε συνθήκες κρίσεων και κλυδωνισμών του συστήματος, που δημιουργείται έδαφος για να δυναμώσουν η αμφισβήτηση και ο ριζοσπαστισμός, τα πράγματα έγιναν ακόμα χειρότερα…
Αυτό που κυριαρχούσε ήταν τα διαγγέλματα και οι ενημερώσεις της κυβέρνησης, η αποθέωση της «ατομικής ευθύνης», η τρομοκρατία και την ίδια στιγμή ο εξοβελισμός κάθε διαφορετικής φωνής, ειδικά του ΚΚΕ, του ταξικού εργατικού κινήματος.
Αυτήν την τακτική ακολούθησαν τα ΜΜΕ την περίοδο της καραντίνας, αυτήν την τακτική βλέπουμε να ακολουθούν και στη φάση άρσης των μέτρων…
Απέναντι σ’ αυτό το «τοπίο», το ΚΚΕ και η ΚΝΕ δεν μείναμε σιωπηλοί!
Πολύ νωρίς επεξεργαστήκαμε συνθήματα (βλ. «Και τα καλυμμένα στόματα βγάζουν φωνή… Τη δυναμώνουμε!»), με βασικό το «Μένουμε δυνατοί», το οποίο λειτούργησε ως «ομπρέλα» όλης μας της παρέμβασης.
Στόχος ήταν να ενισχυθούν η μαχητικότητα, η αλληλεγγύη, η διεκδίκηση, να δημιουργήσουμε αντισώματα και ρωγμές στο σιωπητήριο που ήθελε να επιβάλει η κυβέρνηση, με την καθοριστική συμβολή και των άλλων κομμάτων, που καλλιεργούσαν κλίμα ανοχής και νομιμοποίησης της κυβερνητικής πολιτικής.
Χαρακτηριστικό ήταν το hashtag^|1|«θα λογαριαστούμε μετά», που «έριξε» ο μηχανισμός του ΣΥΡΙΖΑ στα social media.

💀  Είναι τα social media η «εναλλακτική φωνή» στην ενημέρωση;

Εύλογα, όμως, θα μπορούσε να ισχυριστεί κάποιος ότι απέναντι σ’ αυτήν την κατάσταση, το διαδίκτυο και τα social media αποτελούν την «εναλλακτική φωνή» στην ενημέρωση.
Ο ΣΥΡΙΖΑ, μάλιστα, τα «αποθέωσε» αυτήν την περίοδο, προβάλλοντας συγκεκριμένα περιστατικά που αναδείχτηκαν κυρίως μέσα απ’ αυτά, όπως τα ΚΕΚ Βρούτση, με το αμίμητο «Σκόιλ Ελικίκου», η απόσυρση του σεξιστικού σποτ της Πολιτικής Προστασίας με τον Χρ. Λούλη, ο συνωστισμός στα εγκαίνια της πλατείας Ομονοίας, η δήλωση Σκέρτσου για την υπόθεση Τοπαλούδη κ.ά.

Βεβαίως, την ίδια στιγμή και η ΝΔ έχει να αντιτείνει ανάλογα περιστατικά για τον ΣΥΡΙΖΑ, όπως οι επενδύσεις στο real estate του ευρωβουλευτή του Δ. Παπαδημούλη, η άθλια σύγκριση των νεκρών στο Μάτι και τη Μάνδρα με αυτούς από κορονοϊό, οι εφέσεις εναντίον των θυμάτων της Marfin που έγιναν επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ κ.ά.
Κι όμως, η αλήθεια είναι πολύ διαφορετική. Η «φωνή» του διαδικτύου και των social media για τους κομμουνιστές, τον λαό και το κίνημά του έχει πολύ περιορισμένα όρια:

• Ο χαρακτήρας, ο ρόλος και η αποστολή των social media καθορίζονται από αυτούς που έχουν στην ιδιοκτησία τους αυτά τα μέσα. Και αυτοί, όπως και στην περίπτωση των «παραδοσιακών» μέσων ενημέρωσης, είναι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι, παγκόσμιοι κολοσσοί, συνομιλητές κυβερνήσεων και οργανισμών, αλλά και κρατικών μηχανισμών, όλων αυτών, δηλαδή, που καθορίζουν την πολιτική εναντίον των λαών, την οποία είδαμε στην πιο αποκρουστική της μορφή την περίοδο της πανδημίας^|2|. Ολοι αυτοί – προφανώς -, μαζί και οι μηχανισμοί τους (κρατικοί, επιχειρηματικοί κ.λπ.), δεν έχουν κανένα συμφέρον να βγαίνει η πραγματική αλήθεια στην επιφάνεια. Κι αν βγαίνει, αυτό γίνεται μέχρι ένα συγκεκριμένο όριο, που δεν θίγει το σύστημά τους, πολύ περισσότερο να γίνει κυρίαρχη άποψη.
• Ο έλεγχος στο διαδίκτυο είναι ασφυκτικός από τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς και τα κράτη, σε συνεργασία με τους ομίλους των social media, Facebook, Twitter, YouTube και τη «Microsoft». Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το 2016, κατέληξε από κοινού με τα μονοπώλια του διαδικτύου στην κατάρτιση ενός «κώδικα συμπεριφοράς» για την καταπολέμηση της διάδοσης «ρητορικής μίσους» στο διαδίκτυο, σύμφωνα με τον οποίο οι παραπάνω εταιρείες δεσμεύονται μεταξύ άλλων να παρέχουν πληροφορίες και να ειδοποιούν τις αρχές των κρατών, όταν εντοπίζουν «ρητορική μίσους». Φυσικά, είναι τόσο ασαφής η έννοια της «ρητορικής μίσους» που μπορεί εύκολα να «χωρέσει» οτιδήποτε θεωρηθεί επικίνδυνο για την «κοινωνική ειρήνη» της άρχουσας τάξης, ιδιαίτερα σε μια περίοδο κατά την οποία η EE εντείνει την ολομέτωπη επίθεση ενάντια στα δικαιώματα των λαών των κρατών – μελών της και ο αντικομμουνισμός προβάλλει ανοιχτά ως επίσημη πολιτική της… Πρόσφατα, άλλωστε, ανήμερα την 9η Μάη, Μέρα της Αντιφασιστικής Νίκης των Λαών, το Facebook «μπλόκαρε» τις αναρτήσεις της φωτογραφίας με την κόκκινη σημαία με το σφυροδρέπανο στο Ράιχσταγκ ως επικίνδυνες!

🕷️  Τα social media ως πολιτικό εργαλείο

Με βάση τα παραπάνω, είναι φυσικό το διαδίκτυο και πολύ περισσότερο τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης να αξιοποιούνται ως πολιτικά εργαλεία, για τη διαμόρφωση της λεγόμενης «κοινής γνώμης», τη χειραγώγηση των λαϊκών και νεανικών συνειδήσεων, ουσιαστικά την παρέμβαση – επίσημη και ανεπίσημη – κρατών, πολιτικών κομμάτων, επιχειρηματικών ομίλων.
Η παρέμβαση αυτή έχει φτάσει σε τέτοιο σημείο που αξιοποιείται ακόμα και για ενδοαστικές αντιπαραθέσεις, όπως έδειξε η πρόσφατη διαμάχη του Προέδρου των ΗΠΑ, Ντ. Τραμπ, με μερίδα μέσων κοινωνικής δικτύωσης…
Μόνο τους τελευταίους μήνες είχαμε την εμφάνιση δεκάδων χιλιάδων bots ^|3| και άνω των 200 εκατ. tweets, τα οποία αξιοποιήθηκαν για να αναπαράξουν επικίνδυνες συνωμοσιολογικές θεωρίες γύρω από τον κορονοϊό, για να προβάλουν την ανάγκη «επανεκκίνησης της οικονομίας» κ.ά.
Ταυτόχρονα, δημιουργούνταν με γεωμετρική πρόοδο hashtags, που προσπαθούσαν να καλλιεργήσουν το μίσος ενάντια στον κινεζικό λαό, με την πρόφαση ότι η Κίνα ευθύνεται για την εμφάνιση και διασπορά του ιού. Ολα αυτά προφανώς δεν γίνονται αυθόρμητα… Αντίστοιχη εμπειρία έχουμε και στην Ελλάδα, όχι μόνο από τη δράση μηχανισμών τους τελευταίους μήνες στην πανδημία, αλλά και από προηγούμενες φάσεις, όπου συγκεκριμένοι μηχανισμοί έδρασαν για να κατευθύνουν τη λαϊκή δυσαρέσκεια σε κανάλια που ωφελούν το σύστημα, να προετοιμάσουν την αναμόρφωση του πολιτικού συστήματος κ.λπ.
Η ίδια η «φύση» των συγκεκριμένων μέσων δίνει αυτήν τη δυνατότητα, καθώς λειτουργούν ως πολλαπλασιαστές ισχύος. Γι’ αυτό και είναι πιο συχνό το φαινόμενο της διάδοσης fake news. Βεβαίως, fake news υπήρχαν πάντα. Αλλωστε, τα μεγαλύτερα fake news τα παράγουν και αναπαράγουν κυβερνήσεις, ιμπεριαλιστικοί οργανισμοί, δολοφονικοί μηχανισμοί κ.λπ., είτε αξιοποιώντας τα social media είτε όχι (βλ. πολέμους ενάντια σε Ιράκ, Γιουγκοσλαβία κ.λπ.).
Αυτό που σήμερα έχει αλλάξει είναι η πιο γρήγορη και ανεύθυνη διάδοση «ψεύτικων ειδήσεων» από πολλές και φαινομενικά διαφορετικές πηγές, που επιδρούν στη λογική «αφού το λένε τόσο πολλοί, έτσι θα είναι». Συνήθως, όμως, το αποτύπωμα που αφήνουν τέτοια δημοσιεύματα είναι ισχυρό, ακόμα και αν έχει διαψευστεί η «ψεύτικη είδηση» με τον πιο σαφή και κατηγορηματικό τρόπο, ακόμα κι από αυτόν που τη δημοσίευσε.
Ταυτόχρονα, ένα στοιχείο, που ενισχύεται με τα social media, είναι πως την «ατζέντα» της επικαιρότητας την καθορίζουν τις περισσότερες φορές επιμέρους θέματα, που όμως παίρνουν διαστάσεις από τα social media. Για παράδειγμα, η διπολική αντιπαράθεση, πάνω στην οποία στηρίζονται τόσο η ΝΔ όσο και ο ΣΥΡΙΖΑ, τροφοδοτείται συνεχώς από την επικαιρότητα και τον σχολιασμό που κάνουν οι μηχανισμοί τους – επίσημοι και ανεπίσημοι – στα social media.
Τα παραδείγματα πολλά… Μόνο τις τελευταίες μέρες είχαμε το σόου που στήθηκε πάνω στα θύματα της δολοφονικής επίθεσης στη Marfin, τα διαμερίσματα Παπαδημούλη, το σαρδάμ Μητσοτάκη περί «Νότιας Ζηλανδίας», τη στιγμή που ανακοίνωναν και οι δύο – και ο Μητσοτάκης και ο Τσίπρας – την ανάγκη ο λαός να πληρώσει το μάρμαρο και αυτής της κρίσης κ.ά. Αυτός ο τρόπος διαμόρφωσης της πολιτικής αντιπαράθεσης είναι «οξυγόνο» για το αστικό πολιτικό σύστημα, αφού αναδεικνύονται και κυριαρχούν κάλπικες διαχωριστικές γραμμές ανάμεσα στα δύο αυτά κόμματα και, ταυτόχρονα, θάβεται η βασική, στρατηγική τους σύμπλευση.

🤖  Ο ρόλος των social media στην «κοινωνικοποίηση»

Ισως, όμως, το πιο σημαντικό αποτύπωμα αυτής της περιόδου σχετικά με την επίδραση των social media είναι πως ουσιαστικά προετοίμασαν, διευκόλυναν και ενίσχυσαν την κοινωνική αποστασιοποίηση, το περιβόητο «social distancing», που γίνεται προσπάθεια να γενικευτεί ως τρόπος επικοινωνίας και εργασίας… Πως διαμόρφωσαν και διαμορφώνουν στάση ζωής, κριτήριο, τρόπο σκέψης…

Δεν είναι τυχαία η ραγδαία διάδοση στη νέα γενιά και το ότι είναι δημοφιλή μέσα και εφαρμογές, όπως το «instagram» και το «tiktok», που βασίζονται πρωτίστως και απολύτως στην εικόνα, μετατρέπουν το κουτσομπολιό σε «επικοινωνία», προβάλλουν πρότυπα και αξίες μιας «εικονικής πραγματικότητας», καλλιεργώντας στερεότυπα, εμπορευματοποιώντας ακόμα και το ίδιο το ανθρώπινο σώμα.
Οι περιβόητοι «influencers»^|4| έχουν παίξει σ’ αυτό καθοριστικό ρόλο.
Βεβαίως, δεν είναι αμελητέο ένα «υπόκωφο» ταξικό μίσος που εκδηλώθηκε το διάστημα της πανδημίας σε εκατοντάδες χιλιάδες νέους ανά την υφήλιο, όταν οι «influencers» καλούσαν τον κόσμο να μείνει σπίτι του, προβάλλοντας και διαφημίζοντας τη ζωή στις βίλες και τις πισίνες τους, τη στιγμή που βλέπαμε εικόνες με ομαδικούς τάφους στις ΗΠΑ, να αναγκάζονται να μένουν οικογένειες σε 50 και 60 τετραγωνικά, με αναστολή συμβάσεων, μειώσεις μισθών, απολύσεις κ.λπ.
Ειδικά η ανερχόμενη εφαρμογή κοινωνικής δικτύωσης «tiktok»^|5| που κερδίζει συνεχώς χρήστες νέων ηλικιών (το 40% των χρηστών του είναι 16 – 24 ετών) και έκανε θραύση την περίοδο της πανδημίας, έφτασε στο σημείο να μην προωθεί περιεχόμενο χρηστών που είναι άσχημοι, φτωχοί, ανάπηροι ή που γενικά δεν προβάλλουν μία …αισιόδοξη εικόνα προς τα έξω!

Βέβαια, η «ευαισθησία» τους για το περιεχόμενο που δημοσιεύεται, φάνηκε, όταν ένας έφηβος στη Βραζιλία χρησιμοποίησε το «tiktok» για να προβάλει σε ζωντανή αναμετάδοση την αυτοκτονία του και οι υπεύθυνοι της πλατφόρμας έκαναν 3 ώρες να ειδοποιήσουν τις αρμόδιες αρχές, ενώ το γνώριζαν.
Σε εκείνο το διάστημα έπαιρναν μέτρα για να μη διαδοθεί το βίντεο και να μη γίνει «viral», προκειμένου να προστατεύσουν τη φήμη και κατ’ επέκταση τα κέρδη της εταιρείας…

🚩  Το ΚΚΕ και η ΚΝΕ αξιοποιούμε το διαδίκτυο και τα social media συλλογικά και οργανωμένα

Με βάση όλα τα παραπάνω, είναι δεδομένο πως δεν μπορούμε να περιορίσουμε τη δράση του αντιπάλου στο διαδίκτυο και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, σε μέσα δηλαδή που του ανήκουν.

Τα αξιοποιούμε, όμως, συλλογικά και οργανωμένα (ένα πλεονέκτημα που μόνο το ΚΚΕ και η ΚΝΕ μπορούμε να έχουμε), προκειμένου οι θέσεις και οι δράσεις μας να προπαγανδίζονται σε περισσότερο κόσμο, έχοντας όμως ως δεδομένο ότι οι ανατρεπτικές, ριζοσπαστικές ιδέες του ΚΚΕ και της ΚΝΕ δεν μπορούν να ακουστούν στην ολότητά τους, πόσο μάλλον να πείσουν, μέσα σε ένα εχθρικό μέσο. Είναι σαν να πιστεύει κανείς ότι όλοι αυτοί οι «καρχαρίες», οι κολοσσοί του συστήματος είναι αποφασισμένοι να αυτοκτονήσουν…
Μάλιστα, την περίοδο της πανδημίας προσπαθήσαμε να βελτιώσουμε την παρέμβασή μας στο διαδίκτυο, δοκιμάζοντας και νέες μορφές, όπως ήταν τα «podcasts» της ΚΝΕ, σειρά θεματικών εκπομπών, δηλαδή, για ζητήματα που απασχολούν τη νεολαία για την επικαιρότητα, τον πολιτισμό, τη μουσική, τον αθλητισμό, την επιστήμη, την ιστορία κ.ά., που σκοπεύουμε να μονιμοποιήσουμε το επόμενο διάστημα. Συνολικά, αξιοποιήσαμε καλύτερα το διαδίκτυο, με τη λειτουργία νέου, ανανεωμένου site της ΚΝΕ, με την καλύτερη αξιοποίηση του καναλιού της Οργάνωσης στο youtube, με την παραγωγή πολύμορφων διαδικτυακών υλικών κ.ά.
Αυτό, όμως, που επιβεβαιώνεται και απ’ αυτήν την περίοδο είναι ότι η ζωντανή δράση του Κόμματος και της ΚΝΕ, του εργατικού – λαϊκού κινήματος είναι αυτή που τροφοδοτεί και την παρέμβαση στο διαδίκτυο και τα social media και όχι το αντίστροφο (βλ. μέρες πανελλαδικής δράσης για την Υγεία και τα σούπερ μάρκετ, Πρωτομαγιά κ.λπ.).
Οι κομμουνιστές έχουμε καθήκον να αξιοποιούμε κάθε δυνατότητα που δίνουν οι νέες τεχνολογίες για να γίνονται ευρύτερα γνωστές η πολιτική πρόταση του Κόμματος, οι θέσεις της ΚΝΕ και τέτοιες δυνατότητες δίνει και το διαδίκτυο. Αυτή η παρέμβαση, όμως, δεν μπορεί να υποκαταστήσει την καθημερινή, ζωντανή επαφή στους χώρους δουλειάς, νεολαίας, στις λαϊκές συνοικίες, εκεί που μπορούν να σφυρηλατηθούν πραγματικοί δεσμοί αγώνα και συλλογικής δράσης.

Παραπομπές

|1|. Λέξη – φράση που κατηγοριοποιεί συζητήσεις και δημοσιεύσεις στα social media.
|2|. Το διάστημα μεταξύ Μάρτη και Μάη, εν μέσω πανδημίας, η περιουσία του Μαρκ Ζούκερμπεργκ, του ιδιοκτήτη του Facebook, αυξήθηκε πάνω από 46%, βγάζοντας κάθε 2 λεπτά περισσότερα από 48.000 δολάρια!
|3|. Διαδικτυακά ρομπότ για αναπαραγωγή αυτοματοποιημένων μηνυμάτων.
|4|. Ατομα που ασκούν επιρροή με τα μηνύματα (διαφημιστικά, πολιτικά κ.λπ.) που μεταδίδουν, κυρίως μέσω των social media.
|5|. Εφαρμογή όπου οι χρήστες έχουν τη δυνατότητα να δημοσιεύουν βίντεο έως 60 δευτερολέπτων και να παίρνουν μέρος σε διάφορες «προκλήσεις» που γρήγορα διαδίδονται και γίνονται «viral».

"Για Όσους Πούλησαν τη Συνείδησή τους"

Κατά τη διάρκεια της βρετανικής κατοχής της Ινδίας συνέβη ένα συμβάν. Ένας Βρετανός αξιωματικός χτυπά έναν Ινδό πολίτη στο πρόσωπο, και η αντίδραση του Ινδού πολίτη ήταν να χτυπήσει τον αξιωματικό με όλη του τη δύναμη και να τον ρίχνει στο έδαφος.
Συγκλονισμένος από σοκ, ο αξιωματικός έφυγε, και αναρωτιόταν πώς ένας Ινδός πολίτης τολμά να χτυπήσει έναν αξιωματικό σε έναν στρατό αυτοκρατορίας και πάει στο κέντρο διοίκησής του για να μιλήσει για το τι συνέβη και να ζητήσει βοήθεια για να τιμωρηθεί αυτός ο πολίτης που έκανε ένα ασυγχώρητο έγκλημα.
Αλλά ο Διοικητής του του είπε να ηρεμήσει, τον πήγε στο γραφείο του, άνοιξε ένα χρηματοκιβώτιο γεμάτο λεφτά και είπε στον αξιωματικό, " πάρε από το θησαυροφυλάκιο χιλιάδες χρήματα και πήγαινε στον Ινδό και να του ζητήσεις συγγνώμη για το έντονο επεισόδιο, και δώσε του αυτά τα χρήματα".
Ο αξιωματικός αντέδρασε είπε ότι αυτό που τον διατάζει να κάνει είναι απαράδεκτο: Εγώ είμαι αυτός που έχει το δικαίωμα να τον χτυπάω και να τον βρίζω, με χαστούκισε και δεν είχε το δικαίωμα, αυτό είναι προσβολή για μένα, σε εσάς, και στον στρατό μας , αλλά για την ίδια την Αυτού Μεγαλειότης.
Ο ανώτερος αξιωματικός είπε στον αξιωματικό: Αυτό είναι μια στρατιωτική εντολή για εφαρμογή χωρίς συζήτηση,
ο αξιωματικός συμμορφώνεται με τις εντολές του διοικητή του, πήρε τα χρήματα και πήγε στον Ινδό πολίτη και του είπε:

- Παρακαλώ δεχτείτε τη συγγνώμη μου, για το συμβάν και τη χειροδικία εις βάρος σας  και αυτά είναι χρήματα δώρο με τη συγγνώμη μου για σένα.

Ο Ινδός πολίτης αποδέχτηκε τη συγγνώμη και το δώρο (χρήματα) και ξέχασε ότι τον χαστούκισε στο έδαφος της χώρας του από έναν αποικιοκράτη που καταλαμβάνει τη γη του.
Εκείνη την περίοδο, οι χιλιάδες ro ήταν τεράστιος πλούτος, ο Ινδός πολίτης ένα μέρος του ποσού, αγόρασε "Rksẖẗ", (είναι ένα μέσο μεταφοράς ενός τρίκυκλου που χρησιμοποιούσαν οι Ινδοί στην μεταφορά τους) , επένδυσε μέρος χρημάτων στο εμπόριο, στις μετακινήσεις, και έγινε διαχρονικά επιχειρηματίας, ξεχνώντας το χαστούκι, αλλά οι Άγγλοι δεν ξέχασαν το χαστούκι του Ινδού.
Μετά από ένα χρονικό διάστημα ο Άγγλος διοικητής κάλεσε τον αξιωματικό που χαστούκισε ο Ινδός και του είπε:
- Θυμάσαι τον Ινδό πολίτη που σε χαστούκισε??
Ο αξιωματικός είπε: Πώς να ξεχάσεις??
Ο διοικητής  είπε: Ήρθε η ώρα να πας και να τον βρεις και να τον χαστουκίσεις μπροστά στο πλήθος.
Ο αξιωματικός είπε: σήμερα έχει γίνει επιχειρηματίας και έχει υποστηρικτές και φρουρούς, θα με σκοτώσει.
Ο ανώτερος αξιωματικός είπε: Δεν θα σε σκοτώσει, πήγαινε να το κάνεις χωρίς συζήτηση.
Ο αξιωματικός συμμορφώνεται με τις εντολές του διοικητή του και πήγε εκεί που ο Ινδός ήταν περιτριγυρισμένος από πλήθος υποστηρικτές του, την υπηρεσία του, και την φρουρά του, σε μια συγκέντρωση ανθρώπων, σήκωσε το χέρι του και με όλη τη δύναμη που είχε τον χτυπά τον Ινδό πολίτη στο πρόσωπο μέχρι που τον έριξε στο έδαφος.
Ο Ινδός δεν έκανε καμία αντίδραση, ούτε καν τόλμησε να δει τον Άγγλο αξιωματικό.
Ο αξιωματικός ήταν έκπληκτος και επέστρεψε γρήγορα στον αρχηγό του.
Ο διοικητής είπε στον αξιωματικό: Βλέπω στο πρόσωπό σου τα σημάδια του αιφνιδιασμού και απορώ??
Είπε, " ναι, την πρώτη φορά που τον χαστούκισα μου το ανταπέδωσε και ας ήταν φτωχός, και σήμερα που έχει δύναμη και πλούτο, δεν τόλμησε να πει λέξη, πώς γίνετε αυτό;
Είπε ο Άγγλος διοικητής: Την πρώτη φορά είχε μόνο την αξιοπρέπειά του και την έβλεπε ως το πιο πολύτιμο πράγμα που έχει στη ζωή του.
Τη δεύτερη φορά, έχοντας πουλήσει την αξιοπρέπειά του για τα χρήματα δεν θα μπορούσε να την υπερασπιστεί, τώρα για εκείνον το πιο σημαντικό είναι τα χρήματα...

"Για όσους πούλησαν τη συνείδησή τους"

Κυβέρνηση Αγγλίας: Το εμπάργκο των ΗΠΑ σε βάρος της Κούβας είναι ενάντια στο Διεθνές Δίκαιο

Από Πάνος Αλεπλιώτης

Επιμέλεια Πάνος Αλεπλιώτης //

Ακούγεται απίστευτο είναι όμως αληθινό. 
Στις 18 Μαΐου η υφυπουργός Εξωτερικών Wendy Morton απαντώντας σε ερώτηση του προέδρου της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής για την Κούβα βουλευτή Grahame Morris απάντησε πως η “κυβέρνηση των ΗΠΑ γνωρίζει πως είμαστε εναντίον του εμπάργκο” και πως η Βρετανική κυβέρνηση εργάζεται δραστήρια για να στηρίξει τις επιχειρήσεις της Αγγλίας που επιθυμούν να έχουν νόμιμες συναλλαγές με την Κούβα”. 
Ο βουλευτής Morris ρωτούσε τον Υπουργό Εξωτερικών αν έχει κάνει κάποια παρέμβαση στον αντίστοιχο υπουργό των ΗΠΑ αναφορικά 1. για το εμπάργκο και 2. για την απαγόρευση να σταλεί φαρμακευτικό υλικό και ανθρωπιστική βοήθεια στην Κούβα. 
Η υφυπουργός απάντησε πως “η Βρετανική κυβέρνηση δεν στηρίζει το εμπάργκο των ΗΠΑ σε βάρος της Κούβας. Θεωρούμε πως οι συνέπειες του εμπάργκο και για τις Βρετανικές επιχειρήσεις είναι εναντίον του Διεθνούς Δικαίου και δεν έχουμε πεισθεί πως τα μέτρα αποκλεισμού ευνοούν δυνητικές μεταρρυθμίσεις και οικονομικές αλλαγές. (στην Κούβα)
Είμαστε σε μόνιμη επαφή με τους ομολογούς μας στις ΗΠΑ που γνωρίζουν την αντιθεσή μας στο εμπάργκο. Το προωθούμε και στις ιδιωτικές και στις επίσημες επαφές. Η Βρετανία ψηφίζει σταθερά στην ετήσια ψηφοφορία στον ΟΗΕ για να σταματήσει το οικονομικό, εμπορικό και επενδυτικό εμπάργκο. Εργαζόμαστε δραστήρια με την κυβέρνηση της Κούβας με προτάσεις ώστε να δημιουργηθεί ανάλογο επιχειρηματικό πεδίο και οι Βρετανικές επιχειρήσεις που θέλουν να επενδύσουν στην Κούβα να μπορούν να το κάνουν απευθείας με την Κούβα»
Η απάντηση αυτή είναι συνέχεια μιας ανάλογης που κατατέθηκε από τον ίδιο βουλευτή στις 4 Μαίου για την βοήθεια που η Κούβα έδωσε στους 684 επιβάτες, στην πλειονότητα Εγγλέζους, του κρουαζερόπλοιου MS Braemer όταν εκεί εντοπίστηκαν κρούσματα Covid-19 και καμμία χώρα δεν τους παραλάμβανε. Ρωτούσε τότε ο Grahame Morris «με αφορμή την βοήθεια που δίνουν οι Κουβανικές αρχές στους Βρετανούς υπηκόους που βρίσκονται στο κρουαζιερόπλοιο MS Braemer, ποια βοήθεια παρέχει η κυβέρνηση στην  Κούβα  για την αντιμετώπιση της πανδημίας Covid-19;»
Η απάντηση της ίδιας υφυπουργού: «Είμαστε ευγνώμονες στις κουβανικές αρχές που πραγματοποίησαν μια εξαιρετική επιχείρηση για να επιστρέψουν στο Ηνωμένο Βασίλειο 684 Βρετανοί πολίτες και άνθρωποι άλλων εθνικοτήτων που βρίσκονταν στο κρουαζιερόπλοιο Braemer».
Επανέλαβε πως η κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου συνεργάζεται με τους Kουβανούς ομολόγους της, τόσο διμερώς όσο και μέσω πολυμερών φόρουμ, για να δοθεί μια ισχυρή παγκόσμια απάντηση στην πανδημία Covid-19. 
«Ο Πρέσβης μας στην Αβάνα συνεχίζει να συνομιλεί με τις κουβανικές αρχές σχετικά με τον τρόπο εμβάθυνσης και διεύρυνσης της διμερούς μας σχέσης και τι μπορούμε να κάνουμε για να βοηθήσουμε τις χώρες μας να αντιμετωπίσουν αυτήν την κρίση. “
Η βουλευτής Catherine West, ρώτησε επίσης την υφυπουργό σχετικά με τον αντίκτυπο των κυρώσεων στην Κούβα και τη Βενεζουέλα και τι έκανε η κυβέρνηση για να εξασφαλίσει ότι οι απαραίτητες ιατρικές προμήθειες θα μπορούσαν να φτάσουν και στα δύο κράτη. 
Η Wendy Morton απάντησε ότι η κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου δεν υποστήριξε τις κυρώσεις σε βάρος της Κούβας και επανέλαβε τις ευχαριστίες της για τη βοήθεια για τον επαναπατρισμό των επιβατών στο πλοίο Braemar και το γεγονός ότι πραγματοποιήθηκαν συζητήσεις μεταξύ των δύο χωρών, αλλά δεν έδωσε κανένα παράδειγμα άμεσης βοήθειας της Βρετανικής κυβέρνησης ή παρέμβασης προς τις ΗΠΑ για να σταματήσουν οι κυρώσεις.
Άλλα λόγια να αγαπιόμαστε, για άμεση βοήθεια και δραστήρια δράση για την άρση του εμπάργκο, λέει η κυβέρνηση της Αγγλίας και φυσικά βάζει μπροστά από όλα τα συμφέροντα των Βρετανικών επιχειρήσεων αλλά και μόνο που ο πιο πιστός σύμμαχος των ΗΠΑ δεν επιδοκιμάζει την πολιτική του εμπάρκο, αντίθετα την καταδικάζει δημόσια, δείχνει το τεράστιο κύρος της Κούβας και του λαού της ιδιαίτερα σήμερα στα χρόνια της πανδημίας.
Πηγή Cuba Solidarity Campaign 200519