Αυταρχικός κατήφορος – Απαγόρευση συναθροίσεων άνω των 3 για την επέτειο της δολοφονίας του Αλέξη

 

Την απαγόρευση των συναθροίσεων σε όλη τη χώρα, από τις 5 π.μ. της Κυριακής 6 Δεκέμβρη έως και τις 12 τα μεσάνυχτα της ίδιας μέρας, προβλέπει η απόφαση του αρχηγού της ΕΛΑΣ Μ. Καραμαλάκη, που δημοσιεύθηκε χθες στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης, καθώς η κυβέρνηση συνεχίζει να επιτίθεται στα εργασιακά και δημοκρατικά δικαιώματα του λαού, με πρόσχημα την πανδημία.

Η απαγόρευση συναθροίσεων, που αφορά τις επετειακές εκδηλώσεις για τη δολοφονία του 15χρονου Αλ. Γρηγορόπουλου το 2008, επικαλείται λόγους δημόσιας υγείας για την αντιμετώπιση των συνεπειών του κινδύνου διασποράς του κορονοϊού και προβλέπει βαριά πρόστιμα για τους διοργανωτές (5.000 σε φορείς και 3.000 σε φυσικά πρόσωπα) και τους συμμετέχοντες (300 ευρώ). Για την εφαρμογή της απόφασης έχουν επιστρατευθεί πάνω από 4.000 αστυνομικοί στην Αττική.

Συγκεκριμένα αναφέρει:

«Λόγω των επιτακτικών αναγκών αντιμετώπισης σοβαρού κινδύνου δημόσιας υγείας και στο πλαίσιο των έκτακτων μέτρων για την αντιμετώπιση της διασποράς του κορωνοϊού COVID -19, με Απόφαση του Αρχηγού της Ελληνικής Αστυνομίας, απαγορεύονται σε όλη την επικράτεια, όλες οι δημόσιες υπαίθριες συναθροίσεις, στις οποίες συμμετέχουν (4) ή περισσότερα άτομα, από 05:00 ώρα έως και την 24:00 ώρα της 6ης Δεκεμβρίου 2020.

Για τους παραβάτες, υπό την επιφύλαξη της εφαρμογής άλλων κυρώσεων που προκύπτουν από την κείμενη νομοθεσία, προβλέπονται οι ακόλουθες κυρώσεις:

· διοικητικό πρόστιμο (5.000) ευρώ στα νομικά πρόσωπα και (3.000) ευρώ στα φυσικά πρόσωπα, που διοργανώνουν δημόσιες υπαίθριες συναθροίσεις και

· διοικητικό πρόστιμο (300) ευρώ στα πρόσωπα που παραβιάζουν την απαγόρευση συμμετέχοντας σε δημόσιες υπαίθριες συναθροίσεις».

Σημειώνεται ότι πολλοί δικηγόροι, δημοσιογράφοι, εκπαιδευτικοί, καλλιτέχνες και άλλα άτομα, υπογράφουν κείμενο καλέσματος για απότιση τιμής στον τόπο της δολοφονίας του Αλέξη Γρηγορόπουλου, την Κυριακή 6 Δεκέμβρη, με την τήρηση όλων των μέτρων προστασίας για τον κορονοϊό.

ΟΧΙ άλλο κάρβουνο -ΟΧΙ άλλο "ΠΑΣΟΚ"

 

 

Βενεζουέλα Μεγάλο φίδι ο οπορτουνισμός.

Δείτε κι αυτό:
Επιστολή προς Συντρόφους και Φίλους της Βενεζουέλας.">
Για τους διωγμούς και την επιβολή "μπολιβαριανού" black-out στο ΚΚ Βενεζουέλας ...τουμπεκί ψιλοκομμένο!
Αλλά έχει κι άλλα μαργαριτάρια η "επιστολή"-ξετσίπωτη προπαγάνδα, που μας πετάει κατάμουτρα!
Παράδειγμα: Εχουν κάνει μέχρι σήμερα 24 εκλογικές αναμετρήσεις οι "μπολιβαριανοί" απατεώνες με μέσο όρο συμμετοχής ...55%, όπως οι ίδιοι ισχυρίζονται!
Το λένε και δεν ντρέπονται!
Το .."παλλαϊκό" κίνημα, που, όπως φαίνεται, δεν καταφέρνει να κινητοποιήσει, ούτε και για μια ψήφο υπέρ της "Μπολιβαριανής Επανάστασης" την συντριπτική πλειοψηφία του Λαού της Βενεζουέλας!
Παραδίνοντάς τον, έρμαιο, στην αντιδραστική καπηλεία, και εν τέλει στην γνωστή μαϊμού-"αντίθεση", που βολεύει και τις δυό ...μαϊμούδες!
Και την μαύρη και την πράσινη.
Αν δείτε τις προεδρικές του 2018, με ποσοστό συμμετοχής ...46.1%, ο Μαδούρο βγήκε "νικητής" με ~70% (δικά του στοιχεία)! Δηλαδή δεν έχει θετική υποστήριξη από ούτε το 32% του Λαού! Οπως ακριβώς συμβαίνει σε όλο τον "δυτικό", δηλαδή καπιταλιστικό κόσμο.
Mε λίγα λόγια, ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις, που πασαλείβονται με μπόλικο "αντιαμερικανισμό", αλληλεγγύη στην συντηρητική αναδίπλωση (μην ξεχνιόμαστε) της Κουβανικής Επανάστασης, ψευτο-αριστερό φραμπαλάδικο "τρα-λα-λα", ...μια κλασσική έκδοση του δικού μας διαχρονικού "πασόκ"!
Και με το γνωστό και σε μας εδώ περίσσιο θράσος ...να τους στηρίξουμε!
Χάσαμε πολλά χρόνια στα "σκαλοπάτια", που όχι μόνο δεν προσέφεραν στους Λαούς κάτι, αλλά μας πήγανε και πολύ πιο πίσω από εκεί, που είμασταν όταν αρχίσαμε αυτές τις θολούρες. Η Μεγάλη Νίκη του Β' ΠΠ και η σταθεροποίηση της ΕΣΣΔ ήταν το μέγιστο, που μπορούσαμε να πετύχουμε χρησιμοποιώντας και όχι παραδομένοι ολόψυχα σε αυτές τις θολούρες. Και με πολλά ερωτηματικά, αν πράγματι την οφείλουμε, έστω και εν μέρει, σε αυτές και τους αστούς-μικροαστούς "συναγωνιστές" μας...
Μετά το '50, όταν η ΕΣΣΔ εξισορρόπησε την ιμπεριαλιστική στρατιωτική υπεροπλία και δημιουργήθηκε η λεγόμενη "Ισορρoπία του Τρόμου", έπρεπε το παγκόσμιο κ/κ να επανέλθει στην δική του στρατηγική.
Εβδομήντα (70) χρόνια χαμένα.
Γιατί;!

ΚΑΠΟΙΟΙ ΟΜΩΣ ΚΑΤΑΓΓΕΛΟΥΝ ΤΟΝ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟ ΤΩΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΩΝ 

ΣΕΧΤΑΡ ο ΤΡΟΜΕΡΟΣ

ΑΠΟΣΤΟΛΗ «CHANG'E-5» ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΣ ΔΕΙΓΜΑΤΩΝ ΣΕΛΗΝΙΑΚΟΥ ΕΔΑΦΟΥΣ

Βήμα - βήμα η Κίνα αποκτά όλο και μεγαλύτερη διαστημική ικανότητα

Καλλιτεχνική απεικόνιση του «Chang'e-5» πάνω στην επιφάνεια της Σελήνης

Με καθυστέρηση σε σχέση με τον αρχικό προγραμματισμό για εκτόξευση το 2017, αλλά χωρίς άλλη αναβολή παρά την πανδημία, η Κίνα προχώρησε σε νέα μη επανδρωμένη αποστολή προς τη Σελήνη, με την ονομασία «Chang'e-5» και στόχο τη μεταφορά στη Γη για πρώτη φορά μετά από 44 χρόνια νέων δειγμάτων ρεγόλιθου (σεληνιακού «χώματος»). Το τελευταίο δείγμα το είχε φέρει πίσω στη Γη η επίσης αυτόματη αποστολή «Λούνα-24», της Σοβιετικής Ενωσης το 1976.

Η αποστολή «Chang'e-5» μπορεί να μην αποτελεί κάποια διεθνή πρώτη, αφού δείγματα σεληνιακού εδάφους εκτός από τις σεληνιακές αποστολές της ΕΣΣΔ είχαν φέρει πίσω στη Γη και οι επανδρωμένες αποστολές «Απόλλων» της αμερικανικής NASA, τις δεκαετίες του 1960 και του 1970. Εμπεριέχει όμως πολλές πρωτιές για το ίδιο το κινεζικό διαστημικό πρόγραμμα, όπως η πρώτη επιστροφή δείγματος εδάφους και η πρώτη εκτόξευση από άλλο ουράνιο σώμα, η πιο πολύπλοκη εως τώρα διαστημική αποστολή κ.λπ., που αποδεικνύουν ότι προχωρά βήμα - βήμα και σταθερά στη διεύρυνση των διαστημικών δυνατοτήτων της. Η NASA έδωσε συγχαρητήρια στην ομόλογή της κινεζική, την CNSA, για το νέο επίτευγμα, που ήρθε σε συνέχεια της αποστολής «Chang'e-4», της πρώτης διεθνώς που προσεδαφίστηκε στη μη ορατή από τη Γη πλευρά της Σελήνης.

Αν το «Chang'e-5» ολοκληρώσει με επιτυχία την αποστολή του, η Κίνα θα είναι η τρίτη χώρα μεταξύ όσων έχουν διαστημική ικανότητα, που θα έχει φέρει δείγμα σεληνιακού εδάφους στη Γη. Το δείγμα αυτό, που προγραμματίζεται να έχει μάζα περίπου 2 κιλά, θα εξεταστεί ενδελεχώς από τους Κινέζους επιστήμονες, αλλά ήδη ο επικεφαλής των επιστημονικών ερευνών της NASA εξέφρασε την ελπίδα μέρος του να διατεθεί για ανάλυση και σε άλλα μη κινεζικά ερευνητικά κέντρα. Κινέζοι αξιωματούχοι ανακοίνωσαν ότι θα δημοσιευτεί κείμενο οδηγιών για όποιον ενδιαφέρεται να ζητήσει μέρος του δείγματος. Σημειώνεται ότι το δείγμα θα περιέχει υλικό από το ανώτερο στρώμα του σεληνιακού εδάφους, που θα έχει συλλεχθεί με ένα εργαλείο σαν φτυάρι, αλλά και υλικό από λίγο πιο βαθιά, που θα έχει συλλεχθεί με τη βοήθεια τρυπανιού.

Αυτοφωτογράφιση ενός ποδιού του από το «Chang'e-5», με την πανοραμική κάμερα, λίγο μετά την προσεδάφιση του σκάφους στον φυσικό δορυφόρο της Γης

Ενας πύραυλος «Long March-5» εκτόξευσε το αρθρωτό σκάφος «Chang'e-5» στις 24 Νοέμβρη, το οποίο τέθηκε σε τροχιά γύρω από τη Σελήνη στις 28 του ίδιου μήνα. Το σκάφος, που όπως και όλα τα προηγούμενα της σειράς του φέρει το όνομα της κινεζικής θεάς Σελήνης, διαχωρίστηκε σε δύο τμήματα στις 30 του Νοέμβρη, ενώ την 1η του Δεκέμβρη το σύμπλεγμα από τα τμήματα καθόδου και ανόδου προσεδαφίστηκε σε σημείο κοντά στο όρος Ριούμκερ, στον Ωκεανό των Καταιγίδων, όπως ονομάζεται αυτή η μεγάλη σκουρόχρωμη βασαλτική πεδιάδα στη βορειοδυτική πλευρά της ορατής πλευράς του φεγγαριού. Η περιοχή αυτή εκτιμάται ότι έχει πετρώματα ηλικίας 1,2 δισεκατομμυρίων ετών, πολύ νεότερα από τα ηλικίας 3 - 4,4 δισ. ετών πετρώματα των σημείων προσεδάφισης των αμερικανικών αποστολών «Απόλλων».

Η ρομποτική διαστημοσυσκευή «Chang'e-5» αποτελείται από τέσσερα τμήματα: Εκείνο που προορίζεται να παραμείνει ως τεχνητός δορυφόρος της Σελήνης, το τμήμα που θα επιστρέψει το δείγμα εδάφους στη Γη και τα τμήματα καθόδου και ανόδου προς και από τη σεληνιακή επιφάνεια. Μέχρι την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές, όλα τα στάδια είχαν πάει καλά, το δείγμα είχε ληφθεί και ασφαλιστεί και στις 3 Δεκέμβρη το τμήμα ανόδου είχε αποσεληνωθεί, ώστε να επανασυνδεθεί με το τμήμα επιστροφής. Το τμήμα επιστροφής διαθέτει κάψουλα στην οποία θα μεταφερθεί το δείγμα ρεγόλιθου. Αφού αποσυνδεθεί από το υπόλοιπο σύμπλεγμα, το τμήμα επιστροφής με την κάψουλα θα πυροδοτήσει τον κινητήρα του για να ξεκινήσει το ταξίδι επιστροφής στη Γη, διάρκειας 4,5 ημερών. Αν όλα πάνε βάσει σχεδίου, η κάψουλα με το δείγμα θα αναπηδήσει μια φορά στην ατμόσφαιρα, πριν μπει τελικά μέσα σε αυτήν και προσγειωθεί με τη βοήθεια αλεξιπτώτου στην Εσωτερική Μογγολία (βόρεια επαρχία της Κίνας) στις 16 Δεκέμβρη.

Λήψη δειγμάτων σεληνιακού εδάφους από τον ειδικό βραχίονα του «Chang'e-5»

Με κίτρινο και τον αντίστοιχο αριθμό αποστολής, σημειώνονται τα σημεία προσεδάφισης των αποστολών «Απόλλων» της NASA. Με κόκκινο το σημείο προσεδάφισης του «Chang'e-5»

Ο πύραυλος «Long March 5» με το «Chang'e-5», πριν από την εκτόξευση στις 24 Νοέμβρη

Επιμέλεια:
Σταύρος ΞΕΝΙΚΟΥΔΑΚΗΣ
Πηγές: http://www.cnsa.gov.cn, https://news.cgtn.com

Αυξάνεται η χρήση κάνναβης και τζόγου στους 16χρονους μαθητές

Η ανησυχία για την αύξηση της χρήσης κάνναβης στους 16χρονους μαθητές στην Ευρώπη και την Ελλάδα αποτυπώνεται στην Εκθεση του διεθνούς ερευνητικού προγράμματος ESPAD, επιβεβαιώνοντας την ανάγκη να δυναμώσει το μέτωπο απέναντι στην πολιτική της νομιμοποίησης των ναρκωτικών, στις αντιεπιστημονικές αντιλήψεις περί διαχωρισμού «μαλακών και αθώων» ναρκωτικών.

Τα ερευνητικά στοιχεία δίνουν πολύτιμες πληροφορίες που επιβάλλουν την ανάγκη πρωτογενούς πρόληψης, εντός κι εκτός σχολείων. Η Εκθεση βασίζεται στα ευρήματα επιστημονικής έρευνας η οποία διενεργήθηκε το 2019 σε 35 ευρωπαϊκές χώρες. Στην Ελλάδα, η έρευνα ESPAD διενεργείται ανά 4ετία.

Στην πανευρωπαϊκή έρευνα συμμετείχαν 99.647 συνολικά 16χρονοι μαθητές, συμπληρώνοντας ένα ανώνυμο ερωτηματολόγιο στις τάξεις τους. Στην Ελλάδα συμμετείχε πανελλήνιο αντιπροσωπευτικό δείγμα 17.733 μαθητών ηλικίας 16 - 18 ετών, εκ των οποίων οι 5.988 ήταν 16χρονοι.

Ευκολία πρόσβασης σε ναρκωτικές ουσίες

Η ουσία στην οποία απαντούν ότι έχουν πιο εύκολη πρόσβαση οι μαθητές είναι η κάνναβη με 32% και ακολουθούν το MDMA (έκσταση) 14%, κοκαΐνη 13%, αμφεταμίνη 10%, μεθαμφεταμίνη 8,5%.

Ευκολία πρόσβασης σε κάνναβη: Μέσος όρος Ευρώπης 32% - Ελλάδα 28%

Οι χώρες όπου φαίνεται ότι οι μαθητές έχουν μεγαλύτερη ευκολία πρόσβασης στην κάνναβη είναι: Ολλανδία 51%, Δανία 48%, Γερμανία 42%, Αυστρία 42%, Ισπανία 41%, Ιταλία 37%, Γαλλία 34%. Οι περισσότερες είναι χώρες όπου έχει αποποινικοποιηθεί η χρήση κάνναβης.

Ευκολία πρόσβασης σε MDMA (έκσταση): Μέσος όρος Ευρώπης 14% - Ελλάδα 9,5%

Χώρες όπου οι μαθητές δηλώνουν ότι έχουν υψηλή ευκολία πρόσβασης σε MDMA με πάνω από 20% είναι η Ολλανδία, η Σλοβενία, η Σλοβακία, η Τσεχία και η Δανία.

Ευκολία πρόσβασης σε κοκαΐνη: Μέσος όρος Ευρώπης 13% - Ελλάδα 14%

Οι χώρες που παρουσιάζουν υψηλά ποσοστά ευκολίας πρόσβασης των μαθητών στην κοκαΐνη είναι: Δανία, Ιρλανδία (22%), Μάλτα, Σλοβενία, Σουηδία (20%) και Ιταλία (18%). Η Ελλάδα παρουσιάζει ευκολία προσβασιμότητας λίγο πάνω από τον μέσο όρο των μαθητών της Ευρώπης, όσο ακριβώς και η Ολλανδία (14%).

Χώρες που παρουσιάζουν υψηλή προσβασιμότητα σε όλες τις ουσίες

Υπάρχουν ορισμένες χώρες όπου οι μαθητές απαντούν ότι έχουν υψηλά ποσοστά πρόσβασης σε όλες τις ουσίες. Αυτές είναι: Ολλανδία, Ιταλία, Ισπανία, Δανία, Σλοβακία, Τσεχία.

Χρήση ναρκωτικών στους μαθητές της Ευρώπης

Το 2,4% των μαθητών της Ευρώπης έχει κάνει χρήση κάνναβης πρώτη φορά πριν από τα 13 έτη. Οι χώρες με τα υψηλότερα ποσοστά στην πρώιμη χρήση κάνναβης πριν από τα 13 έτη είναι η Γαλλία (4,5%), η Ιταλία (4,4%) και η Κύπρος (3,6%). Η χρήση πριν από τα 13 έτη στους μαθητές της Ευρώπης σε άλλες ουσίες είναι: MDMA 0,5%, αμφεταμίνες 0,5% και κοκαΐνη 0,4%. Στην Ελλάδα πρώιμη χρήση κάνναβης πριν από τα 13 έτη δηλώνει το 1,2% των μαθητών, ενώ την τελευταία 20ετία παρουσιάζεται μικρή ανοδική τάση κατά 0,4%.

Η μέση χρήση ναρκωτικών στους μαθητές στην Ευρώπη, έστω και μια φορά στη ζωή τους, είναι 17% και οφείλεται κυρίως στην υψηλή μέση χρήση κάνναβης (16%). Τα μεγαλύτερα ποσοστά χρήσης ναρκωτικών στις μαθητικές ηλικίες της Ευρώπης είναι σε Τσεχία (29%), Ιταλία (28%), Λετονία (27%), Σλοβακία (25%).

Η χρήση στους μαθητές της Ευρώπης ανά ουσία είναι: Κάνναβη 16%, MDMA 2,3%, αμφεταμίνες 1,7%, κοκαΐνη 1,9%, LSD 2,1%. Η χρήση στους μαθητές της Ευρώπης παρουσιάζει μια αύξηση από το 1995 μέχρι το 2011 και από τότε μέχρι σήμερα παρουσιάζει σταθερότητα και μικρή πτώση σε κάποιες ουσίες. Η μέση χρήση ναρκωτικών αλλά και κάνναβης στους Ελληνες μαθητές είναι 8,2%.

Χρήση κάνναβης στους μαθητές της Ευρώπης

Η κάνναβη είναι το πιο διαδεδομένο ναρκωτικό στους μαθητές με χρήση 16%, με τις χώρες που παρουσιάζουν τα υψηλότερα ποσοστά να είναι η Τσεχία (28%) και η Ιταλία (27%). Η χρήση κάνναβης στους Ελληνες μαθητές είναι 8,5%. Ορισμένα αποκαλυπτικά στοιχεία είναι τα εξής:

• Το 13% των μαθητών έχει κάνει χρήση κάνναβης τους τελευταίους 12 μήνες. Χώρες με τα υψηλότερα ποσοστά είναι η Γαλλία (15%), η Ιταλία (13%), η Ολλανδία (13%) και η Ισπανία (12%). Η χρήση κάνναβης τους τελευταίους 12 μήνες στους Ελληνες μαθητές είναι 4,2%.
• Το 13% των μαθητών έχει κάνει χρήση κάνναβης τις τελευταίες μέρες. Χώρες με υψηλά ποσοστά είναι η Ιταλία (15%), η Γαλλία (13%) και η Ολλανδία (13%). Η χρήση κάνναβης τους τελευταίους 12 μήνες στους Ελληνες μαθητές είναι 4,6%.
• Με βάση την κλίμακα CAST (Cannabis Abuse Screeing Test) ο επιπολασμός μαθητών υψηλού κινδύνου χρηστών κάνναβης στην Ευρώπη είναι 4%. Χώρες με υψηλά ποσοστά είναι η Γαλλία (7,2%), η Γερμανία (7%), η Σλοβενία (6,3%), η Ιταλία (6,2%) και η Αυστρία (6%). Η χρήση υψηλού κινδύνου στους Ελληνες μαθητές είναι 2,9%.
• Οι τάσεις της χρήσης κάνναβης δείχνουν άνοδο στη χρήση σε όλη τη διάρκεια της ζωής (από 11% το 1995 σε 16% το 2019) και στη χρήση τις τελευταίες 30 μέρες (από 4,1% το 1995 σε 7,4% το 2019).
• Το 2% των μαθητών της Ευρώπης έχουν κάνει χρήση ναρκωτικής ουσίας (εκτός κάνναβης). Μετά την κάνναβη τα πιο διαδεδομένα ναρκωτικά ήταν το MDMA, το LSD, η κοκαΐνη και η αμφεταμίνη. Τα πιο υψηλά ποσοστά χρήσης LSD βρέθηκαν σε Λετονία και Εσθονία με 5% αντίστοιχα.
• Ο μέσος όρος χρήσης ηρεμιστικών χαπιών χωρίς ιατρική συνταγή στους μαθητές της Ευρώπης ήταν 9,2%, με χώρες με υψηλή χρήση να είναι η Σλοβακία (23%), η Λετονία (22%) και η Λιθουανία (21%). Στην Ελλάδα χρήση ηρεμιστικών χαπιών χωρίς ιατρική συνταγή δηλώνει το 3,5% των μαθητών. Χρήση αναβολικών χαπιών δηλώνει το 1% των μαθητών της Ευρώπης, με την Κύπρο να είναι στις χώρες με την πιο υψηλή χρήση με 2%. Η κατηγορία χρήση χαπιών χωρίς ιατρική συνταγή είναι η μόνη κατηγορία όπου οι μαθήτριες υπερτερούν από τους μαθητές σε σχέση με όλες τις άλλες ναρκωτικές ουσίες, όπου τα αγόρια είναι περισσότερα σε όλες τις κατηγορίες.

Θλιβερή «πρωτιά» στον τζόγο για τους Ελληνες μαθητές

«Τα υψηλά επίπεδα αποδοχής του τζόγου στις ευρωπαϊκές κοινωνίες και η κουλτούρα του τζόγου στο οικογενειακό περιβάλλον έχουν αναγνωριστεί ως σημαντικοί παράγοντες για την είσοδο και τη μετάβαση των εφήβων στον προβληματικό τζόγο», είναι μια από τις διαπιστώσεις της Ερευνας.

Ποσοστό 22% των 16χρονων στην Ευρώπη αναφέρουν ότι έχουν στοιχηματίσει χρήματα τουλάχιστον μία φορά τους τελευταίους 12 μήνες, κυρίως σε λοταρίες (κληρώσεις), ενώ σε ποσοστό 7,9% έχουν στοιχηματίσει χρήματα διαδικτυακά. Σ' ένα μέσο ευρωπαϊκό ποσοστό 5%, οι 16χρονοι που στοιχημάτισαν τους τελευταίους 12 μήνες εμπίπτουν στην κατηγορία της προβληματικής ενασχόλησης με τον τζόγο.

«Η Ελλάδα βρίσκεται στην κορυφή των χωρών, με τα υψηλότερα ποσοστά στον τζόγο», διαπιστώνεται. Ενας στους 3 16χρονους στη χώρα μας έχει στοιχηματίσει χρήματα τουλάχιστον μία φορά μέσα στους τελευταίους 12 μήνες (33%) έναντι σχεδόν ενός στους 4 (22%) σε μέσο ευρωπαϊκό επίπεδο.

Τα υψηλότερα ποσοστά παρατηρούνται στην κατηγορία λοταρίες/κληρώσεις (74% επί όσων στοιχημάτισαν στην Ελλάδα, έναντι 49% πανευρωπαϊκά) και το ποσοστό στην κατηγορία προβλέψεις σε αθλήματα είναι 30% όσων στοιχημάτισαν στην Ελλάδα (έναντι 45% πανευρωπαϊκά). Η υπερβολική ενασχόληση με τον τζόγο αντιστοιχεί σε 7,7% και η παθολογική ενασχόληση σε 4,6%.

Οι ευθύνες των μέχρι τώρα κυβερνήσεων για την εξάπλωση του τζόγου είναι εγκληματικές, καθώς εδώ και δεκαετίες, με μπροστάρη το κράτος, καλλιεργούνται ψεύτικες ελπίδες, διαμορφώνοντας στάση ζωής με «εύκολο χρήμα» και «τύχη», δημιουργώντας παραίτηση κι απόσταση από την αγωνιστική διεκδίκηση των δικαιωμάτων.

“Η Νέα Δημοκρατία το τερμάτισε” – Δείτε το Podcast της ΚΝΕ για την καταστολή (VIDEO)

Χωρίς πολλές εισαγωγές, όπως σημείωσαν χιουμοριστικά και οι οικοδεσπότες του νέου podcast της ΚΝΕ ξεκίνησε το επεισόδιο με θέμα την καταστολή και καλεσμένους τη Μαρίνα Λαβράνου από το Τμήμα Λαϊκών Ελευθεριών και Δικαιοσύνης της ΚΕ του ΚΚΕ, όπως και το Βάλσαμο Συρίγο, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και του Τμήματος για την Εργατική Συνδικαλιστική Δουλειά.

Η Μαρίνα Λαβράνου “έβαλε γκολ” κυριολεκτικά με το καλημέρα σας, σημειώνοντας πως στο ζήτημα της καταστολής “Η Νέα Δημοκρατία το τερμάτισε”, προσθέτοντας παράλληλα πως “πάτησε στις πίστες που είχε ανοίξει ο ΣΥΡΙΖΑ”, υπενθυμίζοντας το νέο ποινικό κώδικα που πλάσαρε ο τελευταίος ως “προοδευτικό”, αυξάνοντας τις ποινές σε μια σειρά αδικήματα που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για καταστολή λαϊκών δικαιωμάτων, ενισχύοντας παράλληλα τον τρομονόμο που τάχα θα καταργούσε. Σε αυτά πάτησε η ΝΔ, ενισχύοντας παραπέρα το αντιδραστικό οπλοστάσιο, με “μνημειώδες” σημείο μεταξύ πολλών άλλων την περιστολή των διαδηλώσεων, σημειώνοντας πως η επερχόμενη χρήση καμερών από αστυνομικούς μπορεί να χρησιμοποιηθεί για καταγραφή διαδηλωτών. Σημείωσε επίσης την αξιοποίηση της πανδημίας ως πρόσχημα για να περάσουν γρηγορότερα τα μέτρα.

Ο Βάλσαμος Συρίγος αναφέρθηκε στη στοχοθεσία της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας, που “αποτελεί χτύπημα στην καρδιά” του συνδικαλιστικού κινήματος. Υπογράμμισε πως αυτοί που εκλέγονται και κυβερνούν με 20% του εκλογικού σώματος, ζητούν για την απεργία να αποφασίζει ηλεκτρονικά το 50+1% των εργαζομένων, ακόμα και όσων δε συμμετέχουν. Χαρακτήρισε το συνδικαλιστικό νόμο της ΝΔ πιο αναχρονιστικό από τους αναχρονιστικούς, λέγοντας πως “τώρα θα χαίρεται ο Λάσκαρης, γιατί βρήκε ανθρώπους να κάνουν αυτά που ονειρευότανε”, αναφερόμενος στο διαβόητο υπουργό Εργασίας της ΝΔ στη μεταπολίτευση, που ήθελε να καταργήσει την ταξική πάλη με έναν νόμο. Υπενθύμισε ότι αυτός ο νόμος είχε καταργηθεί από τους αγώνες των εργαζομένων στην πραγματικότητα. Συνέδεσε την κατάσταση με αυτά που γίνονται και στην Ευρώπη, καθώς οι κυβερνήσεις δεν μπορούν να κάνουν διαφορετικά παρά να προστατεύσουν το αστικό αυτό σύστημα, ξέροντας πως νομοτελειακά οι λαοί θα εξεγερθούν. Σημείωσε γλαφυρά πως θέλουν τον κόσμο να είναι “σκάσε και σκάβε, σκάσε και πείνα, σκάσε και μη μιλάς”, με πρόσχημα και την πανδημία, λένε πως “έχουμε πόλεμο”, αλλά στο γιατρό που ζητάει όπλα του “λένε σκάσε και πολέμα”.

Η Μαρίνα Λαβράνου υπογράμμισε πως σε όλο τον κόσμο “οι αστοί πριν πεινάσουν μαγειρεύουν”, υπενθυμίζοντας μια σειρά μέτρα που ήδη και πριν την πανδημία, αλλά και στη διάρκεια της ψηφίστηκαν, όπως και την υποκρισία της ΕΕ, που εξανέστη για τον αυταρχισμό του Όρμπαν το καλοκαίρι, αλλά δεν είπε λέξη για τον αυταρχικό νόμο “Καθολικής Ασφάλειας” στη Γαλλία, όπως και τη διεύρυνση της “κατάστασης έκτακτης ανάγκης”. Αναφέρθηκε επίσης αναλυτικά σε αντίστοιχα νομοθετήματα και πρακτικές, τόσο σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, όσο και στις ΗΠΑ. Απέρριψε το ιδεολόγημα ότι για την καταστολή ευθύνεται μόνο μια κυβέρνηση ή ένας υπουργός που έχει εμμονή, τονίζοντας πως οι αστικές τάξεις διεθνώς προετοιμάζονται, ενόψει της μεγαλύτερης καπιταλιστικής κρίσης μετά το 1929, με τα χειρότερα να βρίσκονται μπροστά μας.

Ιδιαίτερη αναφορά έγινε και για τη στοχοποίηση του “εχθρού – λαού” από την ΕΕ, με πρόσχημα την τρομοκρατία, όπου τσουβαλιάζονται ακροδεξιοί, φανατικοί ισλαμιστές και “ακροαριστεροί” ως δείγματα “επικίνδυνου ριζοσπαστισμού”. Ο Βάλσαμος Συρίγος πρόσθεσε πως η σοσιαλιστική ιδεολογία εξακολουθεί να πλανάται πάνω από τις χώρες σήμερα, ανεξάρτητα από την κατάσταση του κινήματος, κι αυτό “τους δημιουργεί σύγκρυο”. Δεν παρέλειψε φυσικά να αναφερθεί και στην πρόσφατη δίωξη που ο ίδιος υπέστη, ένα χρόνο μετά την επιτυχή κινητοποίηση αποτροπής πλειστηριασμού στην οποία συμμετείχε, σημειώνοντας χαρακτηριστικά ότι η δίωξη ήρθε από το “τμήμα προστασίας του πολιτεύματος”, κάτι που δείχνει ότι θεωρούν την προστασία της λαϊκής κατοικίας ως απειλή για το πολίτευμα.

Τα υπόλοιπα, άκρως ενδιαφέροντα, μπορείτε να τα παρακολουθήσετε εδώ:

 

«Ολα καλά»;

Την ώρα που τα νοσοκομεία σε όλη τη χώρα και οι αντοχές του λαού έχουν ξεπεράσει προ πολλού τα όριά τους, η κυβέρνηση συνεχίζει προκλητικά να επαναλαμβάνει το «όλα καλά». Σ' αυτό το πνεύμα ήταν και η απάντηση του υπουργού Υγείας στην ερώτηση του «Ριζοσπάστη» στην προχτεσινή ενημέρωση για την πορεία της πανδημίας: Ο,τι ήταν να κάνουμε, το κάναμε. Τώρα τη λύση θα δώσει το εμβόλιο...

Η αλήθεια είναι ότι η κυβέρνηση έκανε πολλά για το πώς θα διασφαλίσει σε αυτές τις συνθήκες τα συμφέροντα και τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων. Οχι όμως για την προστασία της υγείας και της ζωής του λαού.

Στην πραγματικότητα, η κατάσταση όσον αφορά το σύστημα Υγείας, τα μέτρα προστασίας σε μια σειρά κρίσιμους χώρους είναι χειρότερη απ' ό,τι πριν 9 μήνες. Κι όμως η κυβέρνηση λέει πως ό,τι ήταν να «κάνουμε το κάναμε και κάτι παραπάνω», όλα τώρα καθορίζονται από την ατομική στάση καθενός, ενώ τα ποντάρει όλα στο εμβόλιο, παρ' όλες τις συστάσεις επιστημόνων ότι αυτό δεν θα λύσει το πρόβλημα από τη μια μέρα στην άλλη. Κρύβοντας έτσι πίσω από το εμβόλιο τις ευθύνες της...

Παρ' όλα αυτά, μια μεγάλη γκάμα μέτρων που αφορούν τη διαχείριση προς όφελος της μεγαλοεργοδοσίας, αυτής καθ' αυτής της πανδημίας και της οικονομικής κρίσης, βρίσκονται ήδη σε εφαρμογή.

Με τις ΠΝΠ που εκδόθηκαν στη διάρκεια του πρώτου κύματος και έγιναν νόμοι μέχρι το περασμένο καλοκαίρι, προβλέπονται μεταξύ άλλων νέα αντεργατικά «εργαλεία» για τη διευθέτηση και οργάνωση του χρόνου εργασίας, τη γενίκευση της εξ αποστάσεως εργασίας, την παραπέρα ελαστικοποίηση των όρων δουλειάς, τη μεταβολή της εργασιακής σχέσης χωρίς το αφεντικό να δίνει λογαριασμό σε κανέναν.

Το τοπίο που διαμορφώνεται στην αγορά εργασίας και για «μετά την πανδημία» υλοποιεί το πάγιο «όνειρο» των ομίλων για δουλειά όπως, όποτε και για όσο απαιτούν τα κέρδη τους, γίνεται πραγματικότητα, σε συνδυασμό με τους νόμους που ψήφισαν προηγουμένως οι κυβερνήσεις του ΣΥΡΙΖΑ και των ΝΔ - ΠΑΣΟΚ.

Μια δεύτερη ομάδα μέτρων αφορούν «εκσυγχρονισμούς» και μεταρρυθμίσεις για τη βελτίωση του «επιχειρηματικού κλίματος», συμπληρώνοντας την παλιότερη νομοθεσία σε ζητήματα διευκόλυνσης των επενδύσεων.

Με δεκάδες νομοσχέδια, η κυβέρνηση έλυσε ζητήματα γραφειοκρατίας και καθυστερήσεων στις αδειοδοτήσεις επιχειρηματικών σχεδίων, χωροταξικών και περιβαλλοντικών εμποδίων στις επενδύσεις, ψήφισε νόμους που ευνοούν τη μεγαλύτερη συγκέντρωση σε κλάδους, θέσπισε φορολογικά και άλλα κίνητρα για την αποδοτικότερη επένδυση συσσωρευμένων κεφαλαίων.

Ενας τρίτος άξονας στο αντιλαϊκό της έργο αφορά την παραπέρα περιστολή των συνδικαλιστικών δικαιωμάτων και των λαϊκών ελευθεριών, με στόχο να μπουν εμπόδια στη διεκδίκηση και στη μαχητική έκφραση της λαϊκής δυσαρέσκειας από την κλιμάκωση της αντιλαϊκής πολιτικής. Εχουμε νόμο για τον περιορισμό των διαδηλώσεων, νέα κατασταλτικά μέτρα στο όνομα της προστασίας της υγείας, νέα σχέδια για περιορισμό του απεργιακού δικαιώματος.

Βέβαια, η κυβέρνηση δεν ανακάλυψε τον τροχό μέσα στην πανδημία. Μέσα σε ένα χρόνο από τις εκλογές, ψήφισε πάνω από 120 νόμους, συμπληρώνοντας το αντεργατικό - αντιλαϊκό πλαίσιο όλων των προηγούμενων. Ενώ και μετά τον Μάρτη, απέδειξε τι εννοεί όταν λέει ότι η πανδημία μπορεί να μετατραπεί σε «ευκαιρία», αξιοποιώντας το «θα λογαριαστούμε μετά» του ΣΥΡΙΖΑ και το κλίμα συναίνεσης απ' όλα τα αστικά κόμματα.

Επομένως, το «όλα καλά» που αναμασά η κυβέρνηση, δεν αφορά τον λαό που στενάζει, αλλά το κεφάλαιο. Δεν έχει για κριτήριο την προστασία της υγείας του απέναντι στην πανδημία που σαρώνει, αλλά την ανάγκη των επιχειρηματικών ομίλων να θωρακιστούν από τη νέα οικονομική κρίση και να κρατήσουν «υγιή» τα κέρδη τους στις σημερινές συνθήκες.

Ακόμα και τώρα, που καταρρίπτεται το παραμύθι της «πετυχημένης διαχείρισης της πανδημίας», η κυβέρνηση αρνείται να πάρει ουσιαστικά μέτρα ενίσχυσης του δημόσιου συστήματος Υγείας και προστασίας του λαού σε κρίσιμους χώρους, όπως σε χώρους δουλειάς και στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς.

Αντίθετα, με αμείωτους ρυθμούς συνεχίζει να ψηφίζει νόμους που διευκολύνουν την επιχειρηματικότητα, όπως το νέο χωροταξικό που ολοκληρώνεται σήμερα και πλήττει πολύμορφα τα λαϊκά συμφέροντα, ενισχύοντας τη συγκέντρωση γης στους μεγάλους ομίλους και τη χρήση της για επιχειρηματικούς σκοπούς.

Το δίλημμα για τον λαό είναι επομένως καθαρό: Θα ανεχτεί να γίνονται η υγεία, η ζωή και τα δικαιώματά του συντρίμμια στα γρανάζια μιας πολιτικής που ετοιμάζει τον επόμενο κύκλο κερδοφορίας για το κεφάλαιο; `Η θα βγει μπροστά με τις διεκδικήσεις του, προσαρμόζοντας σ' αυτές τις δύσκολες συνθήκες τον αγώνα του ενάντια στη βαρβαρότητα που του παρουσιάζουν ως κανονικότητα;

Ακόμα ψάχνουν φόρμουλα… – Στο “περίμενε” έχει η κυβέρνηση τον Λαμπρούλη και τους εθελοντές βουλευτές

 

Αντί να αξιοποιήσει την προσφορά των εθελοντών στη μάχη για τον κορονοϊό, η κυβέρνηση περί άλλων τυρβάζει και προετοιμάζει το πιο βαθύ μπάσιμο του ιδιωτικού τομέα στη δημόσια Υγεία.

Η κυβέρνηση ολιγωρεί και δεν κάνει τίποτα για το “ανεπαρκές νομικό πλαίσιο” για την εθελοντική ένταξη των 21 γιατρών-βουλευτών στο υποστελεχωμένο σύστημα δημόσιας Υγείας, εργάζεται όμως πυρετωδώς για να αξιοποιήσει τη σχετική συζήτηση και να δώσει στα κοράκια της “ιδιωτικής πρωτοβουλίας” το φιλέτο των νοσοκομείων, μέσω ΣΔΙΤ.

Ο σημερινός Ριζοσπάστης σχολιάζει στη στήλη “Από μέρα σε μέρα“:

Στο «περίμενε» έχει η κυβέρνηση ακόμα και σήμερα τους 21 βουλευτές γιατρούς που ζήτησαν εθελοντικά να ενταχθούν στο υποστελεχωμένο και ρημαγμένο δημόσιο σύστημα Υγείας για να συνδράμουν τη μάχη των συναδέλφων τους υγειονομικών ενάντια στον κορονοϊό. Ανάμεσά τους είναι και ο βουλευτής του ΚΚΕ Γ. Λαμπρούλης, ο οποίος πρώτος είχε στείλει επιστολή στον πρόεδρο της Βουλής, ζητώντας να απαλλαχτεί προσωρινά από τα καθήκοντα του αντιπροέδρου και να πάει στη Λάρισα για να βοηθήσει ως γιατρός. Από τότε, όμως, τίποτα δεν έχει γίνει. Η εθελοντική προσφορά δεν πρόκειται βέβαια να λύσει το πρόβλημα των τεράστιων ελλείψεων, που είναι ευθύνη της κυβέρνησης να τις καλύψει με μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού, πράγμα που δεν κάνει, βάζοντας την υγεία και τη ζωή του λαού στη ζυγαριά του «κόστους – οφέλους». Ακόμα όμως κι αυτήν τη συμβολική κίνηση, που έχει εθελοντικό χαρακτήρα, η κυβέρνηση προσπαθεί να την εντάξει στη συζήτηση περί «συνεργασίας του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα» (!), επικαλούμενη το «ανεπαρκές νομοθετικό πλαίσιο» που «πρέπει να αλλάξει», μιλώντας για «αγκυλώσεις που πρέπει να ξεπεραστούν», ως ένα από τα «διδάγματα της υγειονομικής κρίσης» και άλλα παρόμοια. Αντί δηλαδή να βάλει τους εθελοντές γιατρούς στη μάχη για να σωθούν ζωές, προσπαθεί να φέρει τη συζήτηση στα μέτρα της αντιλαϊκής πολιτικής της και να νομιμοποιήσει τα νέα μέτρα που ετοιμάζει για τα ΣΔΙΤ και την παραπέρα εμπορευματοποίηση και ιδιωτικοποίηση της Υγείας. Αλλη μια απόδειξη ότι η πολιτική που μας έφερε ως εδώ και συνεχίζεται, είναι αδίσταχτη απέναντι στις ανάγκες του λαού.

Ο Γιώργος Λαμπρούλης χαρακτηρίζει εξογιστικά τα “κωλύματα” που προβάλλονται από την πλευρά της κυβέρνησης, αυτή την κρίσιμη ώρα, ενώ δεν έχει λάβει ούτε απάντηση από το υπουργείο Υγείας, δέκα μέρες μετά τη δική του επιστολή προς το Προεδρείο της Βουλής.

Αντιγράφουμε από το σχετικό ρεπορτάζ στις μέσα σελίδες του Ριζοσπάστη.

Ακόμα … ψάχνουν τη «φόρμουλα» για την εθελοντική συνεισφορά των γιατρών βουλευτών

Γ. Λαμπρούλης: Εξοργιστικά τα κωλύματα που επικαλείται η κυβέρνηση

Δεν φτάνει που η κυβέρνηση δεν έχει λάβει κανένα ουσιαστικό μέτρο για την κάλυψη των δραματικών ελλείψεων των δημόσιων μονάδων Υγείας, οι οποίες έχουν «γονατίσει» από τη μάχη κατά της πανδημίας, αλλά εδώ και 10 μέρες …αναζητεί τη «φόρμουλα» ώστε να ενταχθούν στο ΕΣΥ οι βουλευτές που έχουν δηλώσει τη διάθεση να συνδράμουν αυτή την περίοδο το δημόσιο σύστημα Υγείας.

Θυμίζουμε πως από τις 23 Νοέμβρη ο βουλευτής του ΚΚΕ Γιώργος Λαμπρούλης, πνευμονολόγος, ΣΤ’ Αντιπρόεδρος της Βουλής, έχει αποστείλει επιστολή στον πρόεδρο της Βουλής, με την οποία ζητά να απαλλαχθεί προσωρινά από τα καθήκοντά του προκειμένου να βρεθεί στο πλευρό των συναδέλφων του. Ακριβώς την επόμενη μέρα, άλλοι 21 γιατροί βουλευτές από όλα τα κόμματα της Βουλής έστειλαν αντίστοιχες επιστολές ζητώντας την ένταξή τους στο ΕΣΥ. Δέκα μέρες έχουν περάσει μέχρι τώρα και οι βουλευτές «περιμένουν στο ακουστικό τους».

Να σημειωθεί ότι ενώ αρχικά το υπουργείο Υγείας χαιρέτισε αυτήν την εθελοντική συνεισφορά, την περασμένη Παρασκευή, κατά την καθιερωμένη ενημέρωση, ο υφυπουργός Υγείας, Β. Κοντοζαμάνης, είπε ότι τελικά υπάρχουν προϋποθέσεις για την ένταξη των βουλευτών στο ΕΣΥ, όπως «το ωράριο απασχόλησης – είναι πλήρης η απασχόληση – η ένταξη σε πρόγραμμα εφημεριών, ο χρόνος απασχόλησης και, βεβαίως, η αναγκαιότητα υπογραφής σύμβασης για ένταξη στο ΕΣΥ». Πρόσθεσε ακόμα ότι «η ένταξη στο ΕΣΥ σημαίνει ότι η αστική ευθύνη έναντι των τρίτων είναι η ίδια με οποιονδήποτε άλλο εργαζόμενο που είναι ενταγμένος στο ΕΣΥ», ότι «ζητάμε από τους βουλευτές να ενημερώσουν τη Βουλή για ενδεχόμενη αποχή από την άσκηση των καθηκόντων τους» και άλλα παρόμοια προσχήματα, τα οποία φυσικά οι κυβερνήσεις «προσπερνάνε» με χαρακτηριστική ευκολία σε άλλες περιπτώσεις, όταν πρόκειται για τα συμφέροντα του κεφαλαίου. Μάλιστα, ο υφυπουργός Υγείας ανέφερε ότι την ίδια μέρα, Παρασκευή, από το υπουργείο στάλθηκε στους βουλευτές σχετική ενημερωτική επιστολή. Ομως, μέχρι και χτες είναι επιβεβαιωμένο ότι τέτοια επιστολή δεν είχε φτάσει στα χέρια των βουλευτών.

Ο βουλευτής του ΚΚΕ Γιώργος Λαμπρούλης, με δήλωσή του, ανέφερε ότι «είναι πρόκληση και εξοργιστικό, σε μία περίοδο που τα νοσοκομεία βογκούν και είναι σε κατάσταση κατάρρευσης λόγω των τεράστιων ελλείψεων σε χρηματοδότηση, σε μόνιμο προσωπικό και μέσα, η κυβέρνηση να προβάλλει διάφορα κωλύματα και ακόμα να μην έχει εγκρίνει την ένταξη των βουλευτών γιατρών στο ΕΣΥ. Πρέπει να δώσει εξηγήσεις γι’ αυτό. Είναι απαράδεκτο, όταν πρόκειται να ψηφιστούν αντεργατικά μέτρα και να δοθούν δισεκατομμύρια στους επιχειρηματικούς ομίλους, μέσα σε μια νύχτα να εκδίδονται ΠΝΠ που προβλέπουν ακόμα και παρεκκλίσεις από την ισχύουσα νομοθεσία και κάνουν “λάστιχο” το αστικό Σύνταγμα και τώρα, για να προσφέρουν οι βουλευτές τη συνδρομή τους στο ΕΣΥ, για μια υπόθεση που είναι ζήτημα ζωής, να επικαλούνται από την κυβέρνηση και το υπουργείο διάφορα νομικά και συνταγματικά κωλύματα». Ο Γ. Λαμπρούλης σημείωσε ακόμα ότι ουδέποτε έλαβε επιστολή ή οποιαδήποτε άλλη εξήγηση από το υπουργείο.

7 στους 10 ασθενείς με COVID πεθαίνουν εκτός ΜΕΘ

 

Η εφιαλτική κατάσταση στο ΕΣΥ δεν μπορεί πια να κρυφτεί ούτε από τα πιο φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ, με δεδομένο μάλιστα ότι μέλος της επιτροπής των λοιμωξιολόγων, η Αγγελική Κοτανίδου, παραδέχτηκε ότι 7 στους 10 θανάτους συμβαίνουν πλέον εκτός ΜΕΘ, πριν προλάβει να γίνει η διασωλήνωση των ασθενών. Φαινόμενο όχι καινοφανές, καθώς ήδη για τον Οκτώβριο ο Ριζοσπάστης είχε αναδείξει πριν λίγες εβδομάδες ότι οι μισοί θάνατοι καταγράφηκαν εκτός ΜΕΘ.

Μπροστά σε αυτά τα αδιάψευστα στοιχεία, όπως είπαμε, το προπαγανδιστικό αφήγημα περί “σαξές στόρι” τροποποιείται από κάποιος δημοσιογράφους που μόνο εχθρικοί προς την κυβέρνηση δεν μπορούν να χαρακτηριστούν, όπως ο Τάσος Τέλλογλου, που φιλοξενεί στην ιστοσελίδα του εκτενές ρεπορτάζ για τις οριακές συνθήκες που αντιμετωπίζουν τα νοσοκομεία των πληττόμενων περιοχών, ιδιαίτερα στην επαρχία. Πίσω από τις γραμμές βέβαια, λανθάνει η προσπάθεια οι ευθύνες να μετακυλιστούν στους γιατρούς των περιφερειακών νοσοκομείων που “δεν έχουν την απαραίτητη πείρα”, ομολογώντας βέβαια ότι τους λείπει κι ο εξοπλισμός, χωρίς να αναφέρει βέβαια ποιος ευθύνεται για την έλλειψη του εξοπλισμού, αλλά και για το γεγονός πως μέσα σε τόσους μήνες πριν τη νέα έξαρση της πανδημίας δεν υπήρξε η κατάλληλη προετοιμασία σε γιατρούς και νοσηλευτές περιοχών ανεπηρέαστων από το πρώτο κύμα. Παράλληλα, προσπαθεί να εμφανίσει τον πρωθυπουργό και τον υπουργό υγείας Βασίλη Κικίλια ως “αποφασισμένους” για πρωτοβουλίες στο μέλλον, όπως τη συλλογή στοιχείων για το πού πεθαίνουν οι ασθενείς (εντολή που δόθηκε από τον Κυριάκο Μητσοτάκη την περασμένη εβδομάδα, αφού έχουν συμπληρωθεί ήδη δυο μήνες έξαρσης της πανδημίας) και την προαναγγελία ότι πιθανόν θα υπάρξουν “συνέπειες” για διοικήσεις νοσοκομείων που κρίνονται ανεπαρκείς.

Πέρα από αυτό το έμμεσο damage control, τα στοιχεία του άρθρου αυτά καθεαυτά αποδεικνύουν πόσο ανώφελη είναι κάθε προσπάθεια “στρογγυλοποίησης” της κατάστασης. Λίστες αναμονής για εισαγωγή ασθενών σε νοσοκομεία, όπως της Πέλλας, όπου και οι 80 κλίνες είναι κατειλημμένες, όπως και στα Γιαννιτσά. Άνθρωποι μεγάλης ηλικίας, που δεν αντέχουν τη μεταφορά σε άλλα νοσοκομεία και καταλήγουν κατά τη διάρκεια ή λίγο μετά τη διακομιδή τους σε κεντρικά νοσοκομεία.

Οι ασθενείς έρχονται πολύ αργά στο νοσοκομείο, όπως δηλώνει επικεφαλής κλινικής αθηναϊκού νοσοκομείου. Πράγμα βέβαια που δεν μπορεί να αποσυνδεθεί με το γεγονός ότι οι ασθενείς ουσιαστικά αποτρέπονται από το να έρθουν για νοσηλεία και παίρνουν συμβουλές να κάτσουν σπίτι τους, όπως δείχνει και η ακόλουθη μαρτυρία ασθενούς από τη Δράμα:

Μέσα σε όλα αυτά, δεν αποτελεί έκπληξη ότι με στοιχεία των τελευταίων ημερών, 549 ασθενείς με κορονοϊό πέθαναν σε επαρχιακά νοσοκομεία, έναντι 507 στην Αττική και 423 στη Θεσσαλονίκη, όπου περιλαμβάνονται φυσικά και ασθενείς που μεταφέρθηκαν εσπευσμένα. Ιδιαίτερα δραματική είναι η εικόνα στα νοσοκομεία της Δράμας, του Βόλου και της Αλεξανδρούπολης. Στη Δράμα, σύμφωνα με γιατρούς οι διασωληνωμένοι βρίσκονταν παντού, ακόμα και στα χειρουργεία.

Όλα αυτά έχουν σαν αποτέλεσμα η καμπύλη των θανάτων στην Ελλάδα να ξεπεράσει στις 25 Νοέμβρη την αντίστοιχη του μέσου όρου στην ΕΕ, πολύ μακριά από τις θριαμβολογίες της κυβέρνησης για επιτυχή διαχείριση του νέου κύματος της πανδημίας.

Προετοιμασία εδάφους

...

Εξόχως αποκαλυπτική ήταν η συζήτηση που έγινε με αφορμή την παρουσίαση ενός βιβλίου για το Ασφαλιστικό του καθηγητή και πρώην υπουργού Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων (2000-2001), Τάσου Γιαννίτση, με τη συμμετοχή του σημερινού υφυπουργού Εργασίας Π. Τσακλόγλου και του πρώην αναπληρωτή υπουργού Οικονομικών του ΣΥΡΙΖΑ, Γ. Χουλιαράκη. Βεβαίως, καμία εντύπωση δεν προκαλεί η συνέπεια με την οποία ο συγγραφέας και πρώην υπουργός του ΠΑΣΟΚ χρεώνει στο Ασφαλιστικό όλες «τις πληγές του Φαραώ», δαιμονοποιεί τα ασφαλιστικά δικαιώματα των συνταξιούχων και τα παρουσιάζει ως δημοσιονομικό «κόστος», που οδήγησε μέχρι και στην κρίση του 2009!

Ούτε βέβαια εκπλήσσει το γεγονός ότι, στον έναν ή τον άλλο βαθμό, τους ισχυρισμούς αυτούς αποδέχονταν και οι εκπρόσωποι ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ που συμμετείχαν στην εκδήλωση. Οι ανατροπές όλων των κυβερνήσεων σε βάρος της Κοινωνικής Ασφάλισης, ειδικά την τελευταία δεκαπενταετία, οι διαρκείς περικοπές στις συντάξεις, η αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης, η μείωση των δαπανών για το Ασφαλιστικό ως ποσοστό του ΑΕΠ, μαζί με την απαλλαγή των επιχειρήσεων από μέρος των εισφορών προς τα Ταμεία, στηρίχτηκαν και προσχηματικά δικαιολογήθηκαν από τέτοιες απόψεις, που αντιμετωπίζουν την Ασφάλιση και τη σύνταξη ως «κόστος» για την εργοδοσία και το κράτος και ως «βαρίδι» στο στόχο της ανάπτυξης...

* * *

Είναι όμως σκέτη πρόκληση η προσπάθεια ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ να παρουσιάσουν τους συνταξιούχους ως «προνομιούχους», για να διεγείρουν τον κοινωνικό αυτοματισμό και να αποκρύψουν τη στρατηγική τους σύμπλευση στην πολιτική που χτυπάει εξίσου τα δικαιώματα και τις ανάγκες εργαζομένων και συνταξιούχων, για τα κέρδη μιας ισχνής κοινωνικής μειοψηφίας. Σύμφωνα λοιπόν με τον Π. Τσακλόγλου, παρά τις μεγάλες περικοπές στις συντάξεις, οι συνταξιούχοι παραμένουν «ευνοημένοι» (!) γιατί «άλλοι έχασαν περισσότερα», κι αυτό αποδεικνύεται από το γεγονός ότι «η φτώχεια μεταξύ των συνταξιούχων είναι χαμηλότερη από τον εθνικό μέσο όρο» στο σύνολο του πληθυσμού!

Στον ίδιο άθλιο ντορό, ο πρώην υπουργός του ΣΥΡΙΖΑ ισχυρίστηκε ότι «το Ασφαλιστικό δημιουργεί διαγενεακές ανισότητες» και πως «η παιδική φτώχεια είναι μεγαλύτερη από τη φτώχεια των συνταξιούχων»! Κριτήριο είναι δηλαδή το ποιος ξύνει λιγότερο τον πάτο του βαρελιού! Η επιχειρηματολογία τους δεν είναι τυχαία. Παρά τις διαφορές τους, επιδιώκουν και οι δυο να εθίσουν τον λαό σε λογικές «διαμοιρασμού της φτώχειας», καλώντας τους να συγκρίνουν τις συντάξεις πείνας με τους μισθούς πτωχοκομείου. Συκοφαντώντας παράλληλα τις δίκαιες διεκδικήσεις του οργανωμένου εργατικού - λαϊκού κινήματος και λοιδορώντας τις σύγχρονες ανάγκες εργαζομένων και συνταξιούχων.

* * *

Γιατί επαναφέρουν όμως αυτές τις αθλιότητες; Η συζήτηση που ανοίγουν ξανά για το Ασφαλιστικό δεν αφορά τόσο το παρελθόν, όσο το μέλλον. Ηδη, στα σκαριά βρίσκονται νέες ανατροπές στις επικουρικές συντάξεις, ενώ και με το «σχέδιο Πισσαρίδη» ανοίγουν κεφάλαια ευρύτερα για την Κοινωνική Ασφάλιση. Κατά συνέπεια, αυτού του είδους οι συζητήσεις δεν έχουν «ιστορικό», ούτε «φιλολογικό» χαρακτήρα. Αποτελούν σχεδιασμένα βήματα στην προσπάθεια προετοιμασίας του κατάλληλου κλίματος. Ο ισχυρισμός ότι «το Ασφαλιστικό ήταν εμπόδιο στην ανάπτυξη» είναι ο προάγγελος στην κατεύθυνση των νέων ανατροπών.

Ο Π. Τσακλόγλου μάλιστα το περιέγραψε αρκετά γλαφυρά: «Να ξαναπάμε στη Χρυσή Εποχή των δεκαετιών του '50 και του '60 και των αρχών του '70», υπονοώντας ότι θα πρέπει να μετατραπεί το Ασφαλιστικό από «μαύρη τρύπα» για τα ταμεία του κράτους και «βραχνάς» για την εργοδοσία σε «μοχλό ανάπτυξης» για λογαριασμό του κεφαλαίου. Τότε, ο κόπος των ασφαλισμένων, τα αποθεματικά της Κοινωνικής Ασφάλισης έγιναν θαλασσοδάνεια, «δανεικά κι αγύριστα» προς τους εργοστασιάρχες, τους εφοπλιστές, τους κατασκευαστές, τους μεγαλέμπορους, στο πλαίσιο μιας ευρύτερης γκάμας μέτρων στήριξης των επενδύσεων από το κράτος. Το ίδιο μεθοδεύεται και τώρα, με την παραπέρα ιδιωτικοποίηση του συστήματος, τη μείωση της κρατικής και εργοδοτικής συμμετοχής, σε συνδυασμό με την αξιοποίηση των εισφορών των εργαζομένων ως κεφάλαιο για επενδύσεις.

* * *

Ξαναγυρίζουν λοιπόν στον τόπο του εγκλήματος. Κι αφού πρώτα πετσόκοψαν τις κύριες συντάξεις, επιχειρούν να βάλουν στο χέρι και τις εισφορές των επικουρικών, με την κεφαλαιοποίησή τους. Ετσι, μέσω της ιδιωτικοποίησης «μηδενίζουν το κοντέρ», δηλαδή τις υποχρεώσεις προς τους νυν συνταξιούχους και χτίζουν την «πυραμίδα» νέων πεδίων κερδοφορίας για όσους αναλάβουν να διαχειριστούν τις εισφορές των νέων ασφαλισμένων. Ταυτόχρονα, εξασφαλίζουν συνολικά για το κεφάλαιο τζάμπα χρήμα μέσω του χρηματιστηρίου, όπου θα ρίχνονται αυτές οι εισφορές. Οσο για τις επικουρικές συντάξεις των ήδη συνταξιούχων, αυτές θα συμπιεστούν, καθώς το ΕΤΕΑΕΠ αναπόφευκτα θα εμφανίσει ελλείμματα ή το πρόβλημα θα φορτωθεί στους φορολογούμενους μέσω του κρατικού προϋπολογισμού, ή και τα δύο μαζί, όπως έχει ήδη ανακοινωθεί.

Ετσι, ο ισχυρισμός του Γιαννίτση ότι το Ασφαλιστικό συνεχίζει να αποτελεί «συστημικό κίνδυνο», στο φόντο μάλιστα μιας εποχής «με αστάθμητους μεγάλους κινδύνους», όπως χαρακτηριστικά επισημάνθηκε στη συζήτηση, κάνει φανερό ότι το Ασφαλιστικό για το κεφάλαιο και τις πολιτικές δυνάμεις που το υπηρετούν παραμένει ζήτημα ανοιχτό. Η νέα επίθεση αποκτά ακόμα πιο επείγοντα χαρακτήρα σε συνθήκες επαναλαμβανόμενων οικονομικών κρίσεων, κάνοντας εξίσου επιτακτική την ανάγκη να απαντηθεί από το εργατικό - λαϊκό κίνημα, με κριτήριο όχι τις «αντοχές της οικονομίας», αλλά τις σύγχρονες ανάγκες εργαζομένων και συνταξιούχων.

Γ. Ζαχ.

Φωτιά και λάβρα

Σε νέες φουρτούνες οδηγούν τους λαούς οι επικίνδυνοι αμερικανοΝΑΤΟικοί σχεδιασμοί της ατζέντας «ΝΑΤΟ 2030», που παρουσιάστηκε χτες και προχτές στη Σύνοδο των ΥΠΕΞ του ΝΑΤΟ. Στο έδαφος των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών που οξύνονται, η έκθεση της «επιτροπής σοφών για το μέλλον του ΝΑΤΟ» προτείνει επείγουσες προσαρμογές στη στρατηγική της ευρωατλαντικής συμμαχίας, για να αντιμετωπίσει την αυξανόμενη επιρροή της Κίνας και της Ρωσίας.

Η ατζέντα, που θα καταληχθεί στη Σύνοδο Κορυφής το 2021, επικαιροποιεί το προηγούμενο «Στρατηγικό Πλαίσιο» του ΝΑΤΟ, με βασικό στόχο «να διαμορφώσει μια πολιτική στρατηγική για την προσέγγιση ενός κόσμου στον οποίο η Κίνα θα διαδραματίζει όλο και σημαντικότερο ρόλο».

Μεταξύ άλλων, προτείνει την επιθετικότερη αντιμετώπιση της Κίνας σε οικονομικό, πολιτικό και στρατιωτικό επίπεδο, αλλά και στη συνέχιση της «"διπλής προσέγγισης" περιορισμού και διαλόγου με τη Ρωσία». Σ' αυτήν την κατεύθυνση, προβλέπεται η ενίσχυση των συμμαχιών του ΝΑΤΟ με «φίλες χώρες» στον Ειρηνικό και τον Ινδικό Ωκεανό, επεκτείνοντας «προς Ανατολάς» το πεδίο δράσης της ιμπεριαλιστικής συμμαχίας.

Σημαντικό κεφάλαιο αποτελεί επίσης η ενίσχυση των περιφερειακών συνεργασιών στην ευρύτερη περιοχή μας, ως «ανάχωμα» στην «επίδραση της ρωσικής και κινέζικης παρουσίας, των συμφερόντων και των δραστηριοτήτων τους».

Ετσι, το ΝΑΤΟ σχεδιάζει «να εμπλακεί περισσότερο με εταίρους στο Νότο, περιφερειακούς οργανισμούς, συμπεριλαμβανομένης της Αφρικανικής Ενωσης, της Συνεργασίας των Αραβικών Κρατών, του Οργανισμού Ισλαμικής Συνεργασίας, του Συμβουλίου Συνεργασίας του Κόλπου και μέσω της επέκτασης της δραστηριότητάς του σε διεθνείς οργανισμούς (...) να εγκαθιδρύσει ένα συλλογικό δίκτυο ασφαλείας σε όλη την περιοχή (...)». Προτείνεται επίσης «η πολιτική του ΝΑΤΟ για τη Ρωσία να επικαιροποιηθεί, για να συμπεριλάβει και μια μεσογειακή συνιστώσα».

Πάνω σ' αυτό το έδαφος βαθαίνει η εμπλοκή και της χώρας μας στον αμερικανοΝΑΤΟικό σχεδιασμό, με ευθύνη της κυβέρνησης της ΝΔ αλλά και του ΣΥΡΙΖΑ και όλων των άλλων κομμάτων του «ευρωατλαντικού τόξου». Εμπλοκή που υπηρετεί τις προσδοκίες της αστικής τάξης από την αναβάθμιση του ρόλου της στα εγκληματικά σχέδια στην περιοχή.

Γι' αυτό δηλώνουν «παρών», μετατρέποντας τη χώρα σε ένα απέραντο πολεμικό ορμητήριο και ειδικά τη Β. Ελλάδα σε ΝΑΤΟικό «προγεφύρωμα» για την περικύκλωση της Ρωσίας και την ανάσχεση της κινέζικης επέκτασης στα Βαλκάνια και την Ανατ. Ευρώπη. Γι' αυτό υπογράφουν στρατιωτικές συμφωνίες με χώρες του Κόλπου, όπως τα ΗΑΕ και η Σαουδική Αραβία, και ετοιμάζονται να στείλουν στρατιωτικές δυνάμεις στο Μάλι της Δυτικής Αφρικής.

Γι' αυτό πρωτοστατούν σε περιφερειακές συνεργασίες με το Ισραήλ, την Κύπρο και άλλες μη ΝΑΤΟικές χώρες, με «μέτωπο» στο Ιράν, που συνεργάζεται στενά με την Κίνα.

Στην ατζέντα «ΝΑΤΟ 2030» επαναλαμβάνεται επίσης επιτακτικά η ανάγκη θωράκισης της «διατλαντικής συνοχής», με την αναζήτηση νέων συμβιβασμών και διευθετήσεων. Το ζήτημα αυτό έρχεται και ξανάρχεται στο φόντο των ανταγωνισμών που οξύνθηκαν τα προηγούμενα χρόνια, τόσο ανάμεσα σε ΗΠΑ και ΕΕ, όσο και μεταξύ επιμέρους «συμμάχων», όπως η Ελλάδα και η Τουρκία.

Το στόχο της ΝΑΤΟικής συνοχής υπερασπίζονται διαχρονικά οι ελληνικές κυβερνήσεις και τα αστικά κόμματα, καταλογίζοντας μάλιστα στην Τουρκία ότι την υπονομεύει, καλώντας την σε διάλογο. Ετσι, με τον περίφημο «μηχανισμό αποκλιμάκωσης», που επιβεβαιώθηκε στην τελευταία Σύνοδο των ΥΠΕΞ και εξελίσσεται σε πλατφόρμα διαλόγου εφ' όλης της ύλης, αναβαθμίζεται ο ρόλος επιδιαιτητή του ΝΑΤΟ στις ελληνοτουρκικές σχέσεις και προωθούνται επώδυνοι και επικίνδυνοι για τους λαούς συμβιβασμοί.

Απ' όπου κι αν το πιάσει κανείς, η ατζέντα «ΝΑΤΟ 2030» είναι «φωτιά και λάβρα» για τους λαούς. Το επιθετικό ξεδίπλωμα του αμερικανοΝΑΤΟικού σχεδιασμού τα επόμενα χρόνια θα «ρίξει λάδι» στη φωτιά των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών, προκαλώντας νέες εστίες έντασης και αντιπαράθεσης. Οι εξελίξεις σημαίνουν συναγερμό και καλούν σε ένταση της πάλης του λαού ενάντια σ' αυτά τα επικίνδυνα σχέδια και την ελληνική εμπλοκή.