Στον αφρό

Η επικείμενη Σύνοδος Κορυφής της Ευρωπαϊκής Ενωσης βγάζει ξανά «στον αφρό» τις μεγάλες αντιθέσεις στο εσωτερικό της ΕΕ, στο φόντο της νέας οικονομικής κρίσης, όπου η πανδημία επέδρασε καταλυτικά, αλλά και των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών που οξύνονται.

Ο επιμερισμός του «κόστους» από τη «δημοσιονομική χαλάρωση» και τα άλλα μέτρα διαχείρισης της κρίσης είναι το «νούμερο 1» ζήτημα στα παζάρια ανάμεσα στα κράτη - μέλη, χωρίς να αμφισβητείται βέβαια η κοινή γραμμή πλεύσης, η κλιμάκωση δηλαδή της επίθεσης από το κεφάλαιο και τις κυβερνήσεις του, για να φορτώσουν ξανά τα βάρη στους λαούς.

Οι αντιθέσεις αυτές και οι πρόσθετες δυσκολίες που γεννάνε η πανδημία και η διαχείριση της κρίσης μέσα στο ρευστό γεωπολιτικό περιβάλλον, επιδρούν και στα Ελληνοτουρκικά, με την κυβέρνηση να ρίχνει τώρα τον πήχη των προσδοκιών που καλλιέργησε το προηγούμενο διάστημα, ενόψει της Συνόδου, για ενδεχόμενες «κυρώσεις» της ΕΕ σε βάρος της Τουρκίας.

Η κυβέρνηση της ΝΔ, με τη στήριξη του ΣΥΡΙΖΑ και των άλλων αστικών κομμάτων, επιδιώκει μια πιο «αυστηρή» στάση της ΕΕ απέναντι στις αμφισβητήσεις της Τουρκίας που κλιμακώνονται και ταυτόχρονα εγκαλεί την τουρκική κυβέρνηση ότι δυναμιτίζει τον διάλογο για τα Ελληνοτουρκικά που στήνεται σε διάφορες «πλατφόρμες», με την εποπτεία των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ.

Κοινή επιδίωξη όλων - και της ελληνικής κυβέρνησης - είναι να διασφαλιστούν η «διατλαντική συνοχή» και η «στρατηγική εταιρική σχέση» της ΕΕ με την Τουρκία, που έχει ρόλο - κλειδί στην περιοχή για τα ευρωατλαντικά συμφέροντα. Γι' αυτό οι «λύσεις» που μεθοδεύονται εντάσσονται σε ευρύτερες διευθετήσεις και έχουν στο επίκεντρο τη συνεκμετάλλευση του ενεργειακού πλούτου της περιοχής, σε βάρος των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας.

Αλλωστε, η ΕΕ δεν έχει κρύψει ότι τα Ελληνοτουρκικά είναι μέρος ενός πιο σύνθετου παζαριού που διεξάγει με την Τουρκία για μια σειρά από ζητήματα, όπως το Μεταναστευτικό, η τελωνειακή ένωση, ακόμα και οι ευρω-ρωσικές σχέσεις. Η εξέλιξη και τα «μπρος - πίσω» αυτής της διαπραγμάτευσης, όπου τα συμφέροντα των κρατών - μελών της ΕΕ δεν είναι ενιαία, επιδρούν καθοριστικά και στη στάση της απέναντι στα Ελληνοτουρκικά.

Ολα τα παραπάνω ενισχύουν την εκτίμηση ότι η Σύνοδος θα περιοριστεί ξανά σε «συστάσεις» και ευχολόγια. Θα επιβεβαιώσει δηλαδή τους πολυπλόκαμους δεσμούς που συνδέουν τις αστικές τάξεις ισχυρών κρατών - μελών της ΕΕ με την τουρκική, τα τεράστια οικονομικά και άλλα συμφέροντα που διακυβεύονται πίσω από τις ευρω-τουρκικές σχέσεις.

Μέσα από το πρίσμα των ανταγωνιστικών συμφερόντων πρέπει να δει κανείς και τη στάση της Γαλλίας, που ζητάει μια πιο «αποφασιστική» στάση της ΕΕ στα Ελληνοτουρκικά, ασκώντας πιέσεις στη Γερμανία, για να «φρενάρει» την αυξανόμενη επιρροή της Τουρκίας σε περιοχές της Μεσογείου, της Αφρικής και της Μέσης Ανατολής, όπου απειλούνται τα δικά της ιδιαίτερα συμφέροντα.

Αυτό που επιβεβαιώνεται με κάθε αφορμή, είναι ότι η στάση και οι σχεδιασμοί των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ ενθαρρύνουν την τουρκική προκλητικότητα. Οτι οι συμμαχίες της αστικής τάξης και τα σχέδιά τους στην περιοχή δεν αποτελούν «εγγύηση» της ειρήνης και των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων, όπως τα παρουσιάζουν η κυβέρνηση, ο ΣΥΡΙΖΑ και τα άλλα αστικά κόμματα, αλλά το ακριβώς αντίθετο.

Η εμπλοκή της Ελλάδας σε αυτούς τους σχεδιασμούς, όπου συνυπάρχουν η συνεργασία και ο ανταγωνισμός με την αστική τάξη της «σύμμαχου» Τουρκίας, βάζει σε ακόμα μεγαλύτερο κίνδυνο τον ελληνικό και τους άλλους λαούς της περιοχής.

Η λύση επομένως για το λαό δεν βρίσκεται στο «περίμενε» για μια πιο αποφασιστική στάση των ευρωατλαντικών συμμάχων απέναντι στην «απομονωμένη Τουρκία», όπως λέει η κυβέρνηση, συνεχίζοντας να καλλιεργεί εφησυχασμό και να κρύβει τις ευθύνες της για τις επικίνδυνες εξελίξεις. Η διέξοδος βρίσκεται στην ένταση της πάλης για απεμπλοκή από τα ιμπεριαλιστικά σχέδια και τους ανταγωνισμούς, για την πραγματική φιλία και συνεργασία των λαών της περιοχής, με την εξουσία στα δικά τους χέρια.

“Η λογική δεν έχει πει σε καραντίνα! Η αστυνομική βία βλάπτει την ελευθερία του τύπου” – Καταγγελία της ΕΦΕ

 

Το μεσημέρι το όργιο βίας και αυταρχισμού από τις δυνάμεις της κρατικής καταστολής δεν περιορίστηκε προφανώς στους διαδηλωτές, αλλά αφορούσε και τους φωτορεπόρτερ που καταγράφουν με το φακό τους τα γεγονότα και εκθέτουν τη δράση των μπουμπουκιών της ΕΛ.ΑΣ.

Ένα από τα πολλά βίντεο που δείχνουν τι έγινε νωρίτερα το απόγευμα στα Εξάρχεια, στην Αραχώβης, με τις αστυνομικές δυνάμεις να πάνε καροτσάκι τους φωτορεπόρτερ και να τους απωθούν με τη βία και το “έτσι θέλω”, είναι αυτό του μάχιμου φωτορεπόρτερ Σάββα Καρμανιόλα

Η Ένωση Φωτορεπόρτερ Ελλάδας αναγκάζεται για πολλοστή φορά να εκδώσει μια ανακοίνωση καταδίκης της αστυνομικής αυθαιρεσίας κατά της ελευθερίας του τύπου.

Συνάδελφοι μέλη της ΕΦΕ που βρέθηκαν σήμερα στην περιοχή των Εξαρχείων, με αφορμή την επέτειο της δολοφονίας του 15χρονου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου αλλά και όσοι παρακολούθησαν τα γεγονότα από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, έγιναν για άλλη μια φορά μάρτυρες της αστυνομικής αυθαιρεσίας κατά της ελευθερίας του τύπου.

Συνάδελφοι, όλοι με μάσκες, στην προσπάθειά τους να καταγράψουν ειδήσεις και γεγονότα (να κάνουν δηλαδή απλώς τη δουλειά τους), προπηλακίστηκαν, ωθήθηκαν σε συνωστισμό και δέχτηκαν σπρωξίματα και χτυπήματα με τις ασπίδες των αστυνομικών οι οποίοι επιπροσθέτως, απ’ ό,τι έχει καταγραφεί στα βίντεο που έχουμε στη διάθεσή μας, δεν φορούσαν όλοι τους μάσκα.

Επειδή λοιπόν η λογική δεν έχει μπει ακόμη σε καραντίνα, επειδή παρά την απαγόρευση συναθροίσεων δεν υπάρχει σε ισχύ απαγόρευση εργασίας για τον κλάδο μας, επειδή η πρακτική της αστυνομίας, όπως μαρτυρούν τα βίντεο, θέτει σε κίνδυνο την υγεία και τη σωματική ακεραιότητα συναδέλφων, δεν έχουμε άλλη επιλογή από το να εκφράσουμε για άλλη μια φορά την αγανάκτησή μας, να υπενθυμίσουμε για άλλη μια φορά ότι η ελευθερία του τύπου στις δημοκρατίες είναι συνταγματικά κατοχυρωμένη κι ότι αποτελεί βασική ευθύνη της πολιτείας η διασφάλιση τόσο της ελευθερίας του τύπου όσο και της υγείας των πολιτών.

Για άλλη μια φορά καταγγέλλουμε και για άλλη μια φορά καλούμε την πολιτεία να κάνει το καθήκον της.

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ

 

Στις 3 Δεκέμβρη του 1944, 76 χρόνια πριν, η  ιμπεριαλιστική πολιτική της Βρετανίας με βάναυσο τρόπο εφαρμοζόταν σε μια χώρα που ούτε δυο μήνες δεν είχαν περάσει από την απελευθέρωσή της από τους ναζί. Εκείνη την ημέρα, ο βρετανικός στρατός, μαζί με τους  ντόπιους αστυνομικούς και συνεργάτες των Ναζί, κι ενώ δεν είχε λήξει ο πόλεμος με τη ναζιστική Γερμανία, άνοιξε πυρ στην πολυπληθή διαδήλωση του ΕΑΜ, ενάντια στον αφοπλισμό των αντάρτικων ομάδων του ΕΛΑΣ με τις οποίες ήταν σύμμαχοι για τρία χρόνια.  

Ο πρωθυπουργός λοιπόν της Βρετανίας Ουίνστων Τσώρτσιλ θεώρησε ότι η επιρροή του Κομμουνιστικού Κόμματος στο κίνημα αντίστασης το οποίο είχε δημιουργήσει και  υποστηρίξει σε όλη  τη διάρκεια του πολέμου το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (ενώ η αστική τάξη, όση δεν είχε δραπετεύσει εκτός Ελλάδας, στην πλειοψηφία της εφησύχαζε) ήταν καταλυτική,  περισσότερο από ό, τι είχε υπολογίσει, και έθετε σε κίνδυνο το σχέδιό του να επιστρέψει ο βασιλιάς στην εξουσία, αποκαθιστώντας το προπολεμικό καθεστώς και εκμηδενίζοντας το κομμουνιστικό κίνημα. Γι 'αυτό και δεν διστάζει η Βρετανία να πολεμήσει μαζί με  τους υποστηρικτές του Χίτλερ εναντίον των πρώην συμμάχων της,  των ανταρτών του ΕΛΑΣ, του στρατιωτικού βραχίονα του ΕΑΜ.

Σε μια καθημαγμένη χώρα, που  μέχρι το φθινόπωρο του 1944 είχε καταστραφεί από την κατοχή και τον λιμό, με  μισό εκατομμύριο άνθρωποι  να  έχουν πεθάνει, το 7% του πληθυσμού, ήταν  ο ΕΛΑΣ που είχε ήδη απελευθερώσει τμήματα της χώρας,  ενώ όλο το διάστημα το επίσημο κράτος εκτός της χώρας, αναλώνονταν σε ίντριγκες ανά την υφήλιο. Και  έξι μέρες μετά την εκκένωση της Αθήνας από τους Γερμανούς,  οι Βρετανοί ήρθαν  σαν σύμμαχοι, και έτσι τους υποδέχτηκε ο κόσμος, να εγκαταστήσουν την κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου, που δεν δίστασε να μιλήσει και για λαοκρατία όταν προσπαθούσαν να παραπλανήσουν τους χιλιάδες ανθρώπους που μάτωσαν τα εφιαλτικά χρόνια.

Μόνο που τόσο η βρετανική όσο και η ελληνική κυβέρνηση είχαν εξαρχής αποφασίσει τη διάλυση των αντάρτικων ομάδων, τον αποκλεισμό των ανδρών του ΕΛΑΣ από το νέο στρατό, τη συντριβή γενικά όλων των δυνάμεων αντίστασης της κατοχής που κυριαρχούσε το ΚΚΕ. Γι’  αυτό σταδιακά παρείχαν προστασία και αποκαθιστούσαν αξιωματικούς των Ταγμάτων Ασφαλείας και όλους τους συνεργάτες των Γερμανών, τα σκουπίδια της Ελλάδας, που ήταν τώρα δικοί τους συνεργάτες. Ο Τσόρτσιλ ήθελε μια αναμέτρηση με το ΚΚΕ για να μπορέσει να αποκαταστήσει τον βασιλιά, πιστεύοντας ότι η αποκατάσταση θα είχε ως αποτέλεσμα την επαναφορά της  παλιάς τάξης πραγμάτων. Εξάλλου, το EAM-ΕΛΑΣ, ανεξάρτητα από τη σχέση του με το ΚΚΕ, και παρόλο που οι κομμουνιστές δεν είχαν τότε αποφασίσει να καταλάβουν την εξουσία, αντιπροσώπευε έτσι κι αλλιώς μια επαναστατική δύναμη και αλλαγή που έπρεπε να τσακιστεί.

Αυτό το βρετανικό έγκλημα, στο οποίο στηρίχτηκαν και συνέπραξαν οι αστικές μας κυβερνήσεις, που νομιμοποίησε δοσίλογους, καταδότες, μαυραγορίτες και κάθε είδους σκουπίδια της Ελλάδας που συνεργάστηκαν με τους ναζί, δεν  έχει όμοιό του στην απελευθερωμένη Ευρώπη. Πουθενά αλλού στην πρόσφατα απελευθερωμένη Ευρώπη οι ναζί προδότες δεν είχαν τη δυνατότητα να διεισδύσουν στην κρατική δομή - τον στρατό, τις δυνάμεις ασφαλείας, τη δικαιοσύνη - τόσο απροκάλυπτα και αποτελεσματικά, όσο στη χώρα μας.

Η κληρονομιά αυτής της προδοσίας στοιχειώνει έκτοτε την Ελλάδα, με τη σκιά της να καλύπτει όλα τα μετέπειτα χρόνια μέχρι τα δικά μας. Στην Ελλάδα όσοι πολέμησαν κι αντιστάθηκαν στους ναζί βρέθηκαν, όταν η χώρα απελευθερώθηκε, φυλακισμένοι και εξορισμένοι από την αστική τάξη που κρατιόταν στην εξουσία  με την πολεμική χορηγία πρώτα  της Αγγλίας και ύστερα των ΗΠΑ.

Η άβυσσος που άνοιξε τότε ανάμεσα στην ηγεσία και το λαό, ανάμεσα στην κυρίαρχη τάξη και το ταξικό κίνημα είναι πάντα παρούσα ακόμα κι όταν φαίνεται πως έχει ξεπεραστεί. Τα Δεκεμβριανά και ο τριετής εμφύλιος πόλεμος εμποτίζουν το παρόν μας, και ένα μεγάλο μέρος αυτού που συμβαίνει στη χώρα είναι συνέπεια εκείνων των άνανδρων πυροβολισμών στο άοπλο πλήθος το μακρινό Δεκέμβρη του ’44.

 Η αναβίωση του νεοφασισμού με τη μορφή είτε, πριν την καταδίκη ως εγκληματικής οργάνωσης, του φασιστικού  κόμματος Χρυσή Αυγή είτε με φασιστική ρητορική και συμπεριφορά, που υιοθετείται από κόμματα εξουσίας και παραφυάδες τους, έχει άμεσους δεσμούς με την απροθυμία εκκαθάρισης του κυβερνητικού μηχανισμού  από τους φασίστες όλα αυτά τα χρόνια. Από το μετεμφυλιακό κράτος, τη δικτατορία  των συνταγματαρχών μέχρι την θρασύτατη  επανεμφάνιση τον καιρό των μνημονίων ως κόμμα οι φασιστικές συμπεριφορές  γίνονται σταδιακά η κανονικότητα της καθημερινότητας.

Κι αν ακόμα χρησιμοποιούνται  προσχήματα για τη χειραγώγησή μας και  την υποταγή μας, είναι γιατί η θρασυδειλία της εξουσίας πάντα φοβάται τον λαϊκό παράγοντα μέχρι να τον υποτάξει ολοκληρωτικά. Και η πανδημία παρουσιάζεται ως το καλύτερο πρόσχημα που μας εγκλωβίζει ανάμεσα σε πολιτικές αυθαιρεσίες και ιατρικές επιταγές, που πολλές φορές δεν διακρίνονται από τις πολιτικές επιλογές, παραλύοντας τις αντιδράσεις μας.

Οι κυβερνητικές αντιδράσεις, όπως εκδηλώθηκαν μέσω της αστυνομικής καταστολής, στις λαϊκές κινητοποιήσεις τόσο στην επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, όσο και στην επέτειο της δολοφονίας από τον αστυνομικό του 15χρονου  Αλέξη Γρηγορόπουλου, που ακόμα και οι ανθοδέσμες θεωρήθηκαν επικίνδυνες, είναι  ξεκάθαρα επίδειξη δύναμης του αστυνομικού  κράτους που στήνεται.

Η νέα πανδημία όχι μόνο προκαλεί καταστροφή στη δημόσια υγεία και την οικονομία, αλλά συρρικνώνει και την αστική δημοκρατία, που πλήττεται και  απειλείται.

Περισσότερο από τρία τέταρτα του αιώνα από τα Δεκεμβριανά και έχουμε πάλι φτάσει στο σημείο να απειλούνται δικαιώματα και ελευθερίες που κατακτήθηκαν με δεκαετίες αγώνων. Κι αν τότε απροκάλυπτα αντιμετωπίστηκαν οι αγωνιστές ως εχθροί,  αφού πρώτα εγκλωβίστηκαν στις συμμαχικές προτάσεις της ιμπεριαλιστικής πολιτικής, τώρα η θρασύδειλη εξουσία έχει όλα τα επικοινωνιακά μέσα για να μας εκμαυλίσει εγκλωβίζοντάς μας και πάλι με υγειονομικά προσχήματα, αποδυναμώνοντάς μας για να εκμηδενίσει κάθε αντίδραση. Ελπίζοντας, πως κόντρα στο παρελθόν μας και την αγωνιστική μας κληρονομιά,  θα μας κάνει να εκλιπαρούμε απλώς την ελεημοσύνη της κυρίαρχης τάξης.        Οι αγωνιστικές κινητοποιήσεις όμως στην επέτειο του Πολυτεχνείου αλλά και οι λαϊκές αντιδράσεις στην επέτειο της δολοφονίας του Γρηγορόπουλου δίνουν ελπιδοφόρα μηνύματα για τη σύγκρουση με την κυρίαρχη εξουσία.

Για τα εμβόλια κατά του κορονοϊού

Copyright 2020 The Associated

Την ώρα που ολόκληρη η ανθρωπότητα μαστίζεται από το σφοδρό 2ο κύμα της πανδημίας του κορονοϊού, μετρώντας - προς το παρόν - 65 εκατομμύρια κρούσματα και 1,5 εκατομμύριο θανάτους, φαίνεται ότι βρισκόμαστε πολύ κοντά στη δημιουργία και διάθεση των εμβολίων που θα συμβάλουν στη θωράκιση του πληθυσμού.

Με βάση τα μέχρι τώρα δημοσιευμένα αποτελέσματα των ερευνών για τα εμβόλια του νέου κορονοϊού, υπάρχουν μεγάλη αποτελεσματικότητα, δοκιμή σε ικανό αριθμό δείγματος (άνθρωποι που εμβολιάστηκαν εθελοντικά) και λίγες παρενέργειες, καμία από τις οποίες δεν κρίνεται σοβαρή ώστε να αμφισβητήσει την ασφάλειά τους και να μπλοκάρει την έγκρισή τους. Η ΕΕ έχει προπαραγγείλει 14 δισεκατομμύρια δόσεις για τα 447 εκατομμύρια των κατοίκων της επενδύοντας σε πολύ διαφορετικές τεχνολογίες εμβολίων προκειμένου να διευρυνθούν οι θεραπευτικές επιλογές σε πληθυσμούς με διαφορετικά χαρακτηριστικά και κυρίως να βρεθεί μπροστά στο κυνήγι αποτελεσματικού εμβολίου που θα είναι πρώτα διαθέσιμο.

Με την προϋπόθεση ότι τα εμβόλια αυτά θα πιστοποιηθούν από τις αρμόδιες κρατικές υπηρεσίες ως ασφαλή και αποτελεσματικά, μαζί με όλα τα άλλα μέτρα πρόληψης και θεραπείας, προστίθεται ένα σημαντικό όπλο στη μάχη κατά της πανδημίας.

Μέσα σε ποιο πλαίσιο και με ποιο κριτήριο...

Η έρευνα, η μελέτη και η ανακάλυψη των εμβολίων, με εφαρμογή σύγχρονων μεθόδων και σε σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα, αποδεικνύουν τις μεγάλες δυνατότητες της επιστήμης, της τεχνολογίας, του πολυάριθμου επιστημονικού προσωπικού στο πεδίο της έρευνας, της εφαρμογής και της συσσωρευμένης γνώσης που υπάρχουν σήμερα.

Το γεγονός όμως ότι όλες οι παραπάνω τεράστιες δυνατότητες εντάσσονται στους «νόμους και τους κανόνες» του εκμεταλλευτικού συστήματος και πριν απ' όλα στο «σιδερένιο» νόμο του σκοπού της καπιταλιστικής παραγωγής, δηλαδή του μέγιστου κέρδους, είναι που γεννά αντιφάσεις και αντιθέσεις σε σχέση με την παραγωγή και διάθεση των εμβολίων. Αυτός ο «σκοπός» «πιστοποιεί» αν και τι θα ερευνηθεί και θα παραχθεί και όχι αν είναι κοινωνικά αναγκαίο και ωφέλιμο για τους λαούς.

Είναι πολύ χαρακτηριστικό το παράδειγμα της επιδημίας από τον ιό του «Εμπολα» - μόλις πριν από 6 χρόνια - στις χώρες της Δυτικής Αφρικής. Πλούσιες χώρες αλλά με μεγάλες ανισομετρίες και μεγάλα ποσοστά φτώχειας. Εκατόμβες νεκρών εργατών, γνωστός επιστημονικά ο ιός «Εμπολα», αλλά σε μια περιορισμένη «αγορά» και με αδύναμα υγειονομικά και ασφαλιστικά συστήματα, οι φαρμακοβιομηχανίες που σήμερα με τον κορονοϊό προβάλλουν τα επιτεύγματά τους «σφύριζαν» αδιάφορα. Το ότι οι ιμπεριαλιστικοί οργανισμοί και οι φαρμακοβιομηχανίες δεν ενδιαφέρονται πρωτίστως για τις λαϊκές ανάγκες αλλά για τη διασφάλιση της κερδοφορίας τους εξηγείται και από την αποκάλυψη ότι η Κομισιόν απέρριψε το 2018 επιστημονικές προτάσεις για την αντιμετώπιση πανδημιών, την προετοιμασία για ανάπτυξη εμβολίων επειδή δεν θεωρήθηκαν αρκετά επικερδείς. Αντικείμενο της συγκεκριμένης έρευνας αποτελούσαν και οι ιοί SARS/MERS, παρόμοιοι γενετικά με τον τωρινό ιό. Από καλύτερες θέσεις θα μπορούσε η επιστημονική κοινότητα να αντιμετωπίσει την τρέχουσα πανδημία και όχι να τρέχει και να... μη φτάνει.

Σήμερα λοιπόν τα εμβόλια παράγονται με κριτήριο ότι πουλάνε, ότι υπάρχει παγκόσμια «αγορά» και ήδη έχουν χρηματοδοτηθεί με πακτωλό χρημάτων πολύ πριν παραχθούν. Επίσης, η εφαρμογή τους είναι χρήσιμη για την καπιταλιστική οικονομία που αντιμετωπίζει οξυμένα προβλήματα λόγω και της πανδημίας.

Τώρα, λοιπόν, «σκοτώνονται» ποια φαρμακοβιομηχανία θα κόψει πρώτη το «νήμα». Είναι οι ίδιες φαρμακοβιομηχανίες που αποσύρουν φάρμακα γιατί δεν είναι πλέον «κερδοφόρα» και πληρώνουν το τίμημα οι ασθενείς, που δεν έχουν ενδιαφέρον για την έρευνα και την παραγωγή φαρμάκων για τις λεγόμενες «σπάνιες ασθένειες», που αλλάζουν τις συσκευασίες των φαρμάκων και τα πλασάρουν ως «νέα» και βέβαια με αυξημένες τιμές.

Τελευταία μάλιστα πολύ προβάλλεται η συνεργασία μεταξύ των φαρμακοβιομηχανιών προκειμένου να αντιμετωπιστούν το πρόβλημα της πανδημίας και οι επιπτώσεις στους λαούς. Φιλοτεχνείται δηλαδή το λεγόμενο «ανθρώπινο πρόσωπο» της καπιταλιστικής φαρμακοβιομηχανίας, της αγαστής συνεργασίας τους, με ανταλλαγή των επτασφράγιστων εμπορικών τους μυστικών προκειμένου να επιτευχθεί το «κοινό καλό». Είναι σαν να «έκαναν» οι καπιταλιστικές φαρμακοβιομηχανίες κάποιο «εμβόλιο» που δημιουργεί «αντισώματα» κατά του ανταγωνισμού, του εμπορικού πολέμου που ορισμένες φορές παίρνει την έκταση αλληλοκατηγοριών για σκάνδαλα, χρηματισμούς κ.λπ. Ποιον κοροϊδεύουν; Το «κοινό καλό» είναι να ξεπεράσουν τα εμπόδια, ώστε να ανοίξει γρήγορα η παγκόσμια αγορά σε όλους, αυτό είναι το όριο της συνεργασίας τους και της όποιας ανταλλαγής πληροφοριών και τίποτα άλλο. Από εκεί και πέρα διεξάγεται σφοδρός ανταγωνισμός, παίρνονται μέτρα περιορισμού των αντιπάλων κ.λπ.

Ενα αναντικατάστατο όπλο ...που όμως είναι εμπόρευμα!

Ως ΚΚΕ από θέση αρχής υποστηρίζουμε ότι από τη στιγμή που τα εμβόλια πιστοποιηθούν ως ασφαλή και αποτελεσματικά διεκδικούμε να αξιοποιηθούν απολύτως δωρεάν για να προστατευτούν η υγεία και η ζωή του λαού. Εκτιμούμε τη συμβολή των εμβολίων στην εξάλειψη θανατηφόρων ασθενειών, στην προστασία της δημόσιας υγείας, στην αύξηση του προσδόκιμου και τη βελτίωση της ποιότητας ζωής του ανθρώπου. Εκατομμύρια ζωές έχουν κυριολεκτικά σωθεί, ενώ σοβαρές επιπλοκές για τους επιζήσαντες, όπως εγκεφαλική παράλυση, ακρωτηριασμοί, μόνιμες αναπηρίες, έχουν αποφευχθεί λόγω της ικανότητας των εμβολίων να προετοιμάζουν τον ανθρώπινο οργανισμό να αμυνθεί αποτελεσματικά σε έναν εισβολέα μικροοργανισμό πριν αυτός πολλαπλασιαστεί σε αυτόν και προκαλέσει ανεπανόρθωτες βλάβες. Τα εμβόλια παράγονται για την προστασία από επικίνδυνους και δυνητικά θανατηφόρους μικροοργανισμούς όπως η ιλαρά, η γρίπη, η πολιομυελίτιδα, η μηνιγγίτιδα και ο τέτανος. Αυτός είναι και ο στόχος για το εμβόλιο έναντι του νέου κορονοϊού.

Η αναντίρρητη πρόοδος όμως στα επιστημονικά επιτεύγματα, στην ανακάλυψη νέων θεραπειών, φαρμάκων και ιατρικής τεχνολογίας (π.χ. η δημιουργία εμβολίου με βάση το mRNA) δεν μπορεί να συσκοτίσει ότι το εμβόλιο στον καπιταλισμό είναι εμπόρευμα και παράγεται με στόχο το κέρδος. Ετσι εξηγείται η προπαραγγελία εμβολίων, δηλαδή η χρηματοδότηση από τα κράτη εταιρειών που μπήκαν μπροστά στην έρευνα με διασφάλιση όσον αφορά το κόστος παραγωγής και έρευνας ακόμα και στην περίπτωση που τα αποτελέσματά της θα αποδεικνύονταν αρνητικά. Επίσης, η παραγωγή δισεκατομμυρίων δόσεων (14 δισ. για ολόκληρο τον πλανήτη για δύο δόσεις ανά άτομο με τιμολόγηση που εκτιμάται στα 15 ευρώ ανά εμβόλιο) θα διασφαλίσει αμύθητα κέρδη στις φαρμακευτικές εταιρείες, με πιθανή διασφάλιση της κερδοφορίας τους στο διηνεκές στην περίπτωση που η ανοσία διαρκεί για ένα έτος και χρειάζεται ετήσιος επαναληπτικός εμβολιασμός. Μόνο μία εταιρεία προσδοκά κέρδη 4,65 δισεκατομμυρίων ευρώ, τα οποία θα πληρωθούν είτε άμεσα από τους εργαζόμενους είτε έμμεσα από τα ασφαλιστικά τους ταμεία.

Η «ισότιμη πρόσβαση» στον εμβολιασμό που προβάλλεται από την ΕΕ και την κυβέρνηση είναι με πολλά ερωτήματα. Ηδη η ΕΕ αναφέρει ότι η κατανομή του εμβολίου στα κράτη - μέλη θα γίνει «βάσει αναλογικής κλείδας πληθυσμιακής κατανομής, εκτός αν συμφωνηθεί διαφορετικά μεταξύ των συμμετεχόντων κρατών - μελών κατά την εφαρμογή των συμφωνιών προαγοράς». Είναι επίσης χαρακτηριστικό ότι ούτε οι άδειες χρήσης των πατεντών ούτε τα κρατικά συμβόλαια με τις εταιρείες έχουν δοθεί στη δημοσιότητα.

Τα αδιέξοδα του συστήματος Υγείας δεν κρύβονται πίσω από το εμβόλιο

Η προβολή από την κυβέρνηση της διάθεσης του εμβολίου ως μοναδικής διεξόδου για την αντιμετώπιση της πανδημίας, «αφού το κράτος ό,τι ήταν να κάνει το έκανε» έχει στόχο να συγκαλύψει ακριβώς πως δεν έκανε τίποτα. Παρέλαβε από τον ΣΥΡΙΖΑ ένα δημόσιο σύστημα Υγείας στα κακά του τα χάλια, το οποίο φρόντισε με την πολιτική της να το διατηρήσει και να το κάνει ακόμα χειρότερο. Ολες οι εναλλασσόμενες κυβερνήσεις έπαιρναν μέτρα περιστολής των κρατικών δαπανών, μέτρα ενίσχυσης της εμπορευματοποίησης των υπηρεσιών του, της επιχειρηματικής λειτουργίας του. Η μια κυβέρνηση «έκοβε» και η άλλη «έραβε». Οι απλές και οι κλίνες ΜΕΘ που δεν φτάνουν, οι υγειονομικοί που λείπουν, οι μετακινήσεις προσωπικού από μονάδα σε μονάδα για να μισοκαλύψουν μια «τρύπα» ανοίγοντας πολλές άλλες, η απελπιστική κατάσταση στα δημόσια νοσοκομεία στη Βόρεια Ελλάδα ιδιαίτερα είναι αποτέλεσμα της διαχρονικής αντιλαϊκής εγκληματικής πολιτικής τους.

Το εμβόλιο είναι χρήσιμο και πρέπει να αξιοποιηθεί. Αυτό όμως δεν μπορεί να υποκαταστήσει τα μέτρα πρόληψης, την ανάπτυξη της ΠΦΥ, τη δημιουργία σύγχρονων ΜΕΘ, τη στελέχωση με όλο το απαραίτητο μόνιμο προσωπικό, πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης. Η έξοδος εξάλλου από την πανδημία θα βρει συσσωρευμένες ανάγκες σε ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, προσυμπτωματικό έλεγχο που μπήκε στον πάγο, χειρουργικές επεμβάσεις που αναβλήθηκαν από τη μετατροπή των δημόσιων δομών Υγείας σε σύστημα μιας νόσου... Το εμβόλιο πρέπει να αποτελεί μέρος των «όπλων» που πρέπει να διαθέτει το επαρκώς ανεπτυγμένο δημόσιο σύστημα Υγείας, πολύ περισσότερο που τώρα με τους εμβολιασμούς, με ένα νέο εμβόλιο, για μια νέα νόσο, απαιτείται όχι μόνο επάρκεια σε προσωπικό για τον εμβολιασμό, αλλά και για τη συστηματική παρακολούθηση των ανθρώπων που θα εμβολιαστούν για να αντιμετωπιστούν τυχόν προβλήματα, όπως και την απόκτηση επιστημονικής γνώσης γύρω από το ζήτημα αυτό.

Δεν μπορεί να υπάρχει δεύτερη σκέψη ότι τα ζητήματα που σχετίζονται με την πρόληψη, τη θεραπεία και την αποκατάσταση της υγείας του λαού, όπως και αυτά για την προστασία της δημόσιας υγείας αποτελούν προτεραιότητα στην πάλη του εργατικού - λαϊκού κινήματος και της Κοινωνικής Συμμαχίας. Κάθε «έκπτωση» και μείωση των απαιτήσεων του λαού σ' αυτά τα ζητήματα θέτει σε κίνδυνο την υγεία και τη ζωή των λαϊκών στρωμάτων.

Μοναδική λύση είναι το αποκλειστικά δημόσιο και δωρεάν σύστημα Υγείας, η κρατική βιομηχανία έρευνας, παραγωγής και δωρεάν διάθεσης εμβολίων και φαρμάκων, χωρίς ανταγωνισμούς, χωρίς επιχειρηματική λειτουργία, με πλήρη ανάπτυξη σε όλα τα επίπεδα και με έμφαση στην πρόληψη, στην προαγωγή της υγείας και τη διατήρησή της πριν εκδηλωθεί νόσος. Με εφεδρείες και επιστημονική πρόβλεψη ώστε να ανταποκρίνεται σε κανονικές συνθήκες αλλά και σε έκτακτες καταστάσεις, όπως η πανδημία, οι φυσικές καταστροφές κ.λπ. Σε ένα τέτοιο σύστημα ο εμβολιασμός, που αποτελεί κοινωνικό ζήτημα κι όχι ατομικό, η σωστή ενημέρωση με βάση τεκμηριωμένα δεδομένα, η προσέγγιση όλου του πληθυσμού από την καταγραφή και τη σχεδιασμένη καθολική παρακολούθηση, θα εξασφάλιζε επαρκή κάλυψη και θα καταπολεμούσε επικίνδυνα φαινόμενα όπως η επίκληση της ατομικής επιλογής και η άρνηση της αξίας των εμβολίων.

Για να γίνουν όμως αυτά κατοχυρωμένο λαϊκό δικαίωμα απαιτείται το εργατικό κίνημα και η Κοινωνική Συμμαχία να κατατείνουν την πάλη για να αντιμετωπιστεί και να καταργηθεί η «πανδημία» της καπιταλιστικής ανάπτυξης που καταδικάζει τους παραγωγούς του πλούτου σε όλο τον πλανήτη σε συνεχή «αιμορραγία» ακόμα και των προηγούμενων ανεπαρκών δικαιωμάτων.

Η οργάνωση της πάλης για να ανοίξει ο δρόμος της ανάπτυξης υπέρ του λαού, με κοινωνική ιδιοκτησία του πλούτου που ο ίδιος παράγει, είναι το πιο δοκιμασμένο, ασφαλές και αποτελεσματικό «εμβόλιο» που προστατεύει το λαό.

Της Ελένης ΜΠΑΓΙΑ*
*Η Ελ. Μπάγια είναι μέλος του Τμήματος Υγείας - Πρόνοιας της ΚΕ του ΚΚΕ, γιατρός - επιμελήτρια παθολόγος

Αυταρχικός κατήφορος – Απαγόρευση συναθροίσεων άνω των 3 για την επέτειο της δολοφονίας του Αλέξη

 

Την απαγόρευση των συναθροίσεων σε όλη τη χώρα, από τις 5 π.μ. της Κυριακής 6 Δεκέμβρη έως και τις 12 τα μεσάνυχτα της ίδιας μέρας, προβλέπει η απόφαση του αρχηγού της ΕΛΑΣ Μ. Καραμαλάκη, που δημοσιεύθηκε χθες στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης, καθώς η κυβέρνηση συνεχίζει να επιτίθεται στα εργασιακά και δημοκρατικά δικαιώματα του λαού, με πρόσχημα την πανδημία.

Η απαγόρευση συναθροίσεων, που αφορά τις επετειακές εκδηλώσεις για τη δολοφονία του 15χρονου Αλ. Γρηγορόπουλου το 2008, επικαλείται λόγους δημόσιας υγείας για την αντιμετώπιση των συνεπειών του κινδύνου διασποράς του κορονοϊού και προβλέπει βαριά πρόστιμα για τους διοργανωτές (5.000 σε φορείς και 3.000 σε φυσικά πρόσωπα) και τους συμμετέχοντες (300 ευρώ). Για την εφαρμογή της απόφασης έχουν επιστρατευθεί πάνω από 4.000 αστυνομικοί στην Αττική.

Συγκεκριμένα αναφέρει:

«Λόγω των επιτακτικών αναγκών αντιμετώπισης σοβαρού κινδύνου δημόσιας υγείας και στο πλαίσιο των έκτακτων μέτρων για την αντιμετώπιση της διασποράς του κορωνοϊού COVID -19, με Απόφαση του Αρχηγού της Ελληνικής Αστυνομίας, απαγορεύονται σε όλη την επικράτεια, όλες οι δημόσιες υπαίθριες συναθροίσεις, στις οποίες συμμετέχουν (4) ή περισσότερα άτομα, από 05:00 ώρα έως και την 24:00 ώρα της 6ης Δεκεμβρίου 2020.

Για τους παραβάτες, υπό την επιφύλαξη της εφαρμογής άλλων κυρώσεων που προκύπτουν από την κείμενη νομοθεσία, προβλέπονται οι ακόλουθες κυρώσεις:

· διοικητικό πρόστιμο (5.000) ευρώ στα νομικά πρόσωπα και (3.000) ευρώ στα φυσικά πρόσωπα, που διοργανώνουν δημόσιες υπαίθριες συναθροίσεις και

· διοικητικό πρόστιμο (300) ευρώ στα πρόσωπα που παραβιάζουν την απαγόρευση συμμετέχοντας σε δημόσιες υπαίθριες συναθροίσεις».

Σημειώνεται ότι πολλοί δικηγόροι, δημοσιογράφοι, εκπαιδευτικοί, καλλιτέχνες και άλλα άτομα, υπογράφουν κείμενο καλέσματος για απότιση τιμής στον τόπο της δολοφονίας του Αλέξη Γρηγορόπουλου, την Κυριακή 6 Δεκέμβρη, με την τήρηση όλων των μέτρων προστασίας για τον κορονοϊό.

ΟΧΙ άλλο κάρβουνο -ΟΧΙ άλλο "ΠΑΣΟΚ"

 

 

Βενεζουέλα Μεγάλο φίδι ο οπορτουνισμός.

Δείτε κι αυτό:
Επιστολή προς Συντρόφους και Φίλους της Βενεζουέλας.">
Για τους διωγμούς και την επιβολή "μπολιβαριανού" black-out στο ΚΚ Βενεζουέλας ...τουμπεκί ψιλοκομμένο!
Αλλά έχει κι άλλα μαργαριτάρια η "επιστολή"-ξετσίπωτη προπαγάνδα, που μας πετάει κατάμουτρα!
Παράδειγμα: Εχουν κάνει μέχρι σήμερα 24 εκλογικές αναμετρήσεις οι "μπολιβαριανοί" απατεώνες με μέσο όρο συμμετοχής ...55%, όπως οι ίδιοι ισχυρίζονται!
Το λένε και δεν ντρέπονται!
Το .."παλλαϊκό" κίνημα, που, όπως φαίνεται, δεν καταφέρνει να κινητοποιήσει, ούτε και για μια ψήφο υπέρ της "Μπολιβαριανής Επανάστασης" την συντριπτική πλειοψηφία του Λαού της Βενεζουέλας!
Παραδίνοντάς τον, έρμαιο, στην αντιδραστική καπηλεία, και εν τέλει στην γνωστή μαϊμού-"αντίθεση", που βολεύει και τις δυό ...μαϊμούδες!
Και την μαύρη και την πράσινη.
Αν δείτε τις προεδρικές του 2018, με ποσοστό συμμετοχής ...46.1%, ο Μαδούρο βγήκε "νικητής" με ~70% (δικά του στοιχεία)! Δηλαδή δεν έχει θετική υποστήριξη από ούτε το 32% του Λαού! Οπως ακριβώς συμβαίνει σε όλο τον "δυτικό", δηλαδή καπιταλιστικό κόσμο.
Mε λίγα λόγια, ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις, που πασαλείβονται με μπόλικο "αντιαμερικανισμό", αλληλεγγύη στην συντηρητική αναδίπλωση (μην ξεχνιόμαστε) της Κουβανικής Επανάστασης, ψευτο-αριστερό φραμπαλάδικο "τρα-λα-λα", ...μια κλασσική έκδοση του δικού μας διαχρονικού "πασόκ"!
Και με το γνωστό και σε μας εδώ περίσσιο θράσος ...να τους στηρίξουμε!
Χάσαμε πολλά χρόνια στα "σκαλοπάτια", που όχι μόνο δεν προσέφεραν στους Λαούς κάτι, αλλά μας πήγανε και πολύ πιο πίσω από εκεί, που είμασταν όταν αρχίσαμε αυτές τις θολούρες. Η Μεγάλη Νίκη του Β' ΠΠ και η σταθεροποίηση της ΕΣΣΔ ήταν το μέγιστο, που μπορούσαμε να πετύχουμε χρησιμοποιώντας και όχι παραδομένοι ολόψυχα σε αυτές τις θολούρες. Και με πολλά ερωτηματικά, αν πράγματι την οφείλουμε, έστω και εν μέρει, σε αυτές και τους αστούς-μικροαστούς "συναγωνιστές" μας...
Μετά το '50, όταν η ΕΣΣΔ εξισορρόπησε την ιμπεριαλιστική στρατιωτική υπεροπλία και δημιουργήθηκε η λεγόμενη "Ισορρoπία του Τρόμου", έπρεπε το παγκόσμιο κ/κ να επανέλθει στην δική του στρατηγική.
Εβδομήντα (70) χρόνια χαμένα.
Γιατί;!

ΚΑΠΟΙΟΙ ΟΜΩΣ ΚΑΤΑΓΓΕΛΟΥΝ ΤΟΝ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟ ΤΩΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΩΝ 

ΣΕΧΤΑΡ ο ΤΡΟΜΕΡΟΣ

ΑΠΟΣΤΟΛΗ «CHANG'E-5» ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΣ ΔΕΙΓΜΑΤΩΝ ΣΕΛΗΝΙΑΚΟΥ ΕΔΑΦΟΥΣ

Βήμα - βήμα η Κίνα αποκτά όλο και μεγαλύτερη διαστημική ικανότητα

Καλλιτεχνική απεικόνιση του «Chang'e-5» πάνω στην επιφάνεια της Σελήνης

Με καθυστέρηση σε σχέση με τον αρχικό προγραμματισμό για εκτόξευση το 2017, αλλά χωρίς άλλη αναβολή παρά την πανδημία, η Κίνα προχώρησε σε νέα μη επανδρωμένη αποστολή προς τη Σελήνη, με την ονομασία «Chang'e-5» και στόχο τη μεταφορά στη Γη για πρώτη φορά μετά από 44 χρόνια νέων δειγμάτων ρεγόλιθου (σεληνιακού «χώματος»). Το τελευταίο δείγμα το είχε φέρει πίσω στη Γη η επίσης αυτόματη αποστολή «Λούνα-24», της Σοβιετικής Ενωσης το 1976.

Η αποστολή «Chang'e-5» μπορεί να μην αποτελεί κάποια διεθνή πρώτη, αφού δείγματα σεληνιακού εδάφους εκτός από τις σεληνιακές αποστολές της ΕΣΣΔ είχαν φέρει πίσω στη Γη και οι επανδρωμένες αποστολές «Απόλλων» της αμερικανικής NASA, τις δεκαετίες του 1960 και του 1970. Εμπεριέχει όμως πολλές πρωτιές για το ίδιο το κινεζικό διαστημικό πρόγραμμα, όπως η πρώτη επιστροφή δείγματος εδάφους και η πρώτη εκτόξευση από άλλο ουράνιο σώμα, η πιο πολύπλοκη εως τώρα διαστημική αποστολή κ.λπ., που αποδεικνύουν ότι προχωρά βήμα - βήμα και σταθερά στη διεύρυνση των διαστημικών δυνατοτήτων της. Η NASA έδωσε συγχαρητήρια στην ομόλογή της κινεζική, την CNSA, για το νέο επίτευγμα, που ήρθε σε συνέχεια της αποστολής «Chang'e-4», της πρώτης διεθνώς που προσεδαφίστηκε στη μη ορατή από τη Γη πλευρά της Σελήνης.

Αν το «Chang'e-5» ολοκληρώσει με επιτυχία την αποστολή του, η Κίνα θα είναι η τρίτη χώρα μεταξύ όσων έχουν διαστημική ικανότητα, που θα έχει φέρει δείγμα σεληνιακού εδάφους στη Γη. Το δείγμα αυτό, που προγραμματίζεται να έχει μάζα περίπου 2 κιλά, θα εξεταστεί ενδελεχώς από τους Κινέζους επιστήμονες, αλλά ήδη ο επικεφαλής των επιστημονικών ερευνών της NASA εξέφρασε την ελπίδα μέρος του να διατεθεί για ανάλυση και σε άλλα μη κινεζικά ερευνητικά κέντρα. Κινέζοι αξιωματούχοι ανακοίνωσαν ότι θα δημοσιευτεί κείμενο οδηγιών για όποιον ενδιαφέρεται να ζητήσει μέρος του δείγματος. Σημειώνεται ότι το δείγμα θα περιέχει υλικό από το ανώτερο στρώμα του σεληνιακού εδάφους, που θα έχει συλλεχθεί με ένα εργαλείο σαν φτυάρι, αλλά και υλικό από λίγο πιο βαθιά, που θα έχει συλλεχθεί με τη βοήθεια τρυπανιού.

Αυτοφωτογράφιση ενός ποδιού του από το «Chang'e-5», με την πανοραμική κάμερα, λίγο μετά την προσεδάφιση του σκάφους στον φυσικό δορυφόρο της Γης

Ενας πύραυλος «Long March-5» εκτόξευσε το αρθρωτό σκάφος «Chang'e-5» στις 24 Νοέμβρη, το οποίο τέθηκε σε τροχιά γύρω από τη Σελήνη στις 28 του ίδιου μήνα. Το σκάφος, που όπως και όλα τα προηγούμενα της σειράς του φέρει το όνομα της κινεζικής θεάς Σελήνης, διαχωρίστηκε σε δύο τμήματα στις 30 του Νοέμβρη, ενώ την 1η του Δεκέμβρη το σύμπλεγμα από τα τμήματα καθόδου και ανόδου προσεδαφίστηκε σε σημείο κοντά στο όρος Ριούμκερ, στον Ωκεανό των Καταιγίδων, όπως ονομάζεται αυτή η μεγάλη σκουρόχρωμη βασαλτική πεδιάδα στη βορειοδυτική πλευρά της ορατής πλευράς του φεγγαριού. Η περιοχή αυτή εκτιμάται ότι έχει πετρώματα ηλικίας 1,2 δισεκατομμυρίων ετών, πολύ νεότερα από τα ηλικίας 3 - 4,4 δισ. ετών πετρώματα των σημείων προσεδάφισης των αμερικανικών αποστολών «Απόλλων».

Η ρομποτική διαστημοσυσκευή «Chang'e-5» αποτελείται από τέσσερα τμήματα: Εκείνο που προορίζεται να παραμείνει ως τεχνητός δορυφόρος της Σελήνης, το τμήμα που θα επιστρέψει το δείγμα εδάφους στη Γη και τα τμήματα καθόδου και ανόδου προς και από τη σεληνιακή επιφάνεια. Μέχρι την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές, όλα τα στάδια είχαν πάει καλά, το δείγμα είχε ληφθεί και ασφαλιστεί και στις 3 Δεκέμβρη το τμήμα ανόδου είχε αποσεληνωθεί, ώστε να επανασυνδεθεί με το τμήμα επιστροφής. Το τμήμα επιστροφής διαθέτει κάψουλα στην οποία θα μεταφερθεί το δείγμα ρεγόλιθου. Αφού αποσυνδεθεί από το υπόλοιπο σύμπλεγμα, το τμήμα επιστροφής με την κάψουλα θα πυροδοτήσει τον κινητήρα του για να ξεκινήσει το ταξίδι επιστροφής στη Γη, διάρκειας 4,5 ημερών. Αν όλα πάνε βάσει σχεδίου, η κάψουλα με το δείγμα θα αναπηδήσει μια φορά στην ατμόσφαιρα, πριν μπει τελικά μέσα σε αυτήν και προσγειωθεί με τη βοήθεια αλεξιπτώτου στην Εσωτερική Μογγολία (βόρεια επαρχία της Κίνας) στις 16 Δεκέμβρη.

Λήψη δειγμάτων σεληνιακού εδάφους από τον ειδικό βραχίονα του «Chang'e-5»

Με κίτρινο και τον αντίστοιχο αριθμό αποστολής, σημειώνονται τα σημεία προσεδάφισης των αποστολών «Απόλλων» της NASA. Με κόκκινο το σημείο προσεδάφισης του «Chang'e-5»

Ο πύραυλος «Long March 5» με το «Chang'e-5», πριν από την εκτόξευση στις 24 Νοέμβρη

Επιμέλεια:
Σταύρος ΞΕΝΙΚΟΥΔΑΚΗΣ
Πηγές: http://www.cnsa.gov.cn, https://news.cgtn.com

Αυξάνεται η χρήση κάνναβης και τζόγου στους 16χρονους μαθητές

Η ανησυχία για την αύξηση της χρήσης κάνναβης στους 16χρονους μαθητές στην Ευρώπη και την Ελλάδα αποτυπώνεται στην Εκθεση του διεθνούς ερευνητικού προγράμματος ESPAD, επιβεβαιώνοντας την ανάγκη να δυναμώσει το μέτωπο απέναντι στην πολιτική της νομιμοποίησης των ναρκωτικών, στις αντιεπιστημονικές αντιλήψεις περί διαχωρισμού «μαλακών και αθώων» ναρκωτικών.

Τα ερευνητικά στοιχεία δίνουν πολύτιμες πληροφορίες που επιβάλλουν την ανάγκη πρωτογενούς πρόληψης, εντός κι εκτός σχολείων. Η Εκθεση βασίζεται στα ευρήματα επιστημονικής έρευνας η οποία διενεργήθηκε το 2019 σε 35 ευρωπαϊκές χώρες. Στην Ελλάδα, η έρευνα ESPAD διενεργείται ανά 4ετία.

Στην πανευρωπαϊκή έρευνα συμμετείχαν 99.647 συνολικά 16χρονοι μαθητές, συμπληρώνοντας ένα ανώνυμο ερωτηματολόγιο στις τάξεις τους. Στην Ελλάδα συμμετείχε πανελλήνιο αντιπροσωπευτικό δείγμα 17.733 μαθητών ηλικίας 16 - 18 ετών, εκ των οποίων οι 5.988 ήταν 16χρονοι.

Ευκολία πρόσβασης σε ναρκωτικές ουσίες

Η ουσία στην οποία απαντούν ότι έχουν πιο εύκολη πρόσβαση οι μαθητές είναι η κάνναβη με 32% και ακολουθούν το MDMA (έκσταση) 14%, κοκαΐνη 13%, αμφεταμίνη 10%, μεθαμφεταμίνη 8,5%.

Ευκολία πρόσβασης σε κάνναβη: Μέσος όρος Ευρώπης 32% - Ελλάδα 28%

Οι χώρες όπου φαίνεται ότι οι μαθητές έχουν μεγαλύτερη ευκολία πρόσβασης στην κάνναβη είναι: Ολλανδία 51%, Δανία 48%, Γερμανία 42%, Αυστρία 42%, Ισπανία 41%, Ιταλία 37%, Γαλλία 34%. Οι περισσότερες είναι χώρες όπου έχει αποποινικοποιηθεί η χρήση κάνναβης.

Ευκολία πρόσβασης σε MDMA (έκσταση): Μέσος όρος Ευρώπης 14% - Ελλάδα 9,5%

Χώρες όπου οι μαθητές δηλώνουν ότι έχουν υψηλή ευκολία πρόσβασης σε MDMA με πάνω από 20% είναι η Ολλανδία, η Σλοβενία, η Σλοβακία, η Τσεχία και η Δανία.

Ευκολία πρόσβασης σε κοκαΐνη: Μέσος όρος Ευρώπης 13% - Ελλάδα 14%

Οι χώρες που παρουσιάζουν υψηλά ποσοστά ευκολίας πρόσβασης των μαθητών στην κοκαΐνη είναι: Δανία, Ιρλανδία (22%), Μάλτα, Σλοβενία, Σουηδία (20%) και Ιταλία (18%). Η Ελλάδα παρουσιάζει ευκολία προσβασιμότητας λίγο πάνω από τον μέσο όρο των μαθητών της Ευρώπης, όσο ακριβώς και η Ολλανδία (14%).

Χώρες που παρουσιάζουν υψηλή προσβασιμότητα σε όλες τις ουσίες

Υπάρχουν ορισμένες χώρες όπου οι μαθητές απαντούν ότι έχουν υψηλά ποσοστά πρόσβασης σε όλες τις ουσίες. Αυτές είναι: Ολλανδία, Ιταλία, Ισπανία, Δανία, Σλοβακία, Τσεχία.

Χρήση ναρκωτικών στους μαθητές της Ευρώπης

Το 2,4% των μαθητών της Ευρώπης έχει κάνει χρήση κάνναβης πρώτη φορά πριν από τα 13 έτη. Οι χώρες με τα υψηλότερα ποσοστά στην πρώιμη χρήση κάνναβης πριν από τα 13 έτη είναι η Γαλλία (4,5%), η Ιταλία (4,4%) και η Κύπρος (3,6%). Η χρήση πριν από τα 13 έτη στους μαθητές της Ευρώπης σε άλλες ουσίες είναι: MDMA 0,5%, αμφεταμίνες 0,5% και κοκαΐνη 0,4%. Στην Ελλάδα πρώιμη χρήση κάνναβης πριν από τα 13 έτη δηλώνει το 1,2% των μαθητών, ενώ την τελευταία 20ετία παρουσιάζεται μικρή ανοδική τάση κατά 0,4%.

Η μέση χρήση ναρκωτικών στους μαθητές στην Ευρώπη, έστω και μια φορά στη ζωή τους, είναι 17% και οφείλεται κυρίως στην υψηλή μέση χρήση κάνναβης (16%). Τα μεγαλύτερα ποσοστά χρήσης ναρκωτικών στις μαθητικές ηλικίες της Ευρώπης είναι σε Τσεχία (29%), Ιταλία (28%), Λετονία (27%), Σλοβακία (25%).

Η χρήση στους μαθητές της Ευρώπης ανά ουσία είναι: Κάνναβη 16%, MDMA 2,3%, αμφεταμίνες 1,7%, κοκαΐνη 1,9%, LSD 2,1%. Η χρήση στους μαθητές της Ευρώπης παρουσιάζει μια αύξηση από το 1995 μέχρι το 2011 και από τότε μέχρι σήμερα παρουσιάζει σταθερότητα και μικρή πτώση σε κάποιες ουσίες. Η μέση χρήση ναρκωτικών αλλά και κάνναβης στους Ελληνες μαθητές είναι 8,2%.

Χρήση κάνναβης στους μαθητές της Ευρώπης

Η κάνναβη είναι το πιο διαδεδομένο ναρκωτικό στους μαθητές με χρήση 16%, με τις χώρες που παρουσιάζουν τα υψηλότερα ποσοστά να είναι η Τσεχία (28%) και η Ιταλία (27%). Η χρήση κάνναβης στους Ελληνες μαθητές είναι 8,5%. Ορισμένα αποκαλυπτικά στοιχεία είναι τα εξής:

• Το 13% των μαθητών έχει κάνει χρήση κάνναβης τους τελευταίους 12 μήνες. Χώρες με τα υψηλότερα ποσοστά είναι η Γαλλία (15%), η Ιταλία (13%), η Ολλανδία (13%) και η Ισπανία (12%). Η χρήση κάνναβης τους τελευταίους 12 μήνες στους Ελληνες μαθητές είναι 4,2%.
• Το 13% των μαθητών έχει κάνει χρήση κάνναβης τις τελευταίες μέρες. Χώρες με υψηλά ποσοστά είναι η Ιταλία (15%), η Γαλλία (13%) και η Ολλανδία (13%). Η χρήση κάνναβης τους τελευταίους 12 μήνες στους Ελληνες μαθητές είναι 4,6%.
• Με βάση την κλίμακα CAST (Cannabis Abuse Screeing Test) ο επιπολασμός μαθητών υψηλού κινδύνου χρηστών κάνναβης στην Ευρώπη είναι 4%. Χώρες με υψηλά ποσοστά είναι η Γαλλία (7,2%), η Γερμανία (7%), η Σλοβενία (6,3%), η Ιταλία (6,2%) και η Αυστρία (6%). Η χρήση υψηλού κινδύνου στους Ελληνες μαθητές είναι 2,9%.
• Οι τάσεις της χρήσης κάνναβης δείχνουν άνοδο στη χρήση σε όλη τη διάρκεια της ζωής (από 11% το 1995 σε 16% το 2019) και στη χρήση τις τελευταίες 30 μέρες (από 4,1% το 1995 σε 7,4% το 2019).
• Το 2% των μαθητών της Ευρώπης έχουν κάνει χρήση ναρκωτικής ουσίας (εκτός κάνναβης). Μετά την κάνναβη τα πιο διαδεδομένα ναρκωτικά ήταν το MDMA, το LSD, η κοκαΐνη και η αμφεταμίνη. Τα πιο υψηλά ποσοστά χρήσης LSD βρέθηκαν σε Λετονία και Εσθονία με 5% αντίστοιχα.
• Ο μέσος όρος χρήσης ηρεμιστικών χαπιών χωρίς ιατρική συνταγή στους μαθητές της Ευρώπης ήταν 9,2%, με χώρες με υψηλή χρήση να είναι η Σλοβακία (23%), η Λετονία (22%) και η Λιθουανία (21%). Στην Ελλάδα χρήση ηρεμιστικών χαπιών χωρίς ιατρική συνταγή δηλώνει το 3,5% των μαθητών. Χρήση αναβολικών χαπιών δηλώνει το 1% των μαθητών της Ευρώπης, με την Κύπρο να είναι στις χώρες με την πιο υψηλή χρήση με 2%. Η κατηγορία χρήση χαπιών χωρίς ιατρική συνταγή είναι η μόνη κατηγορία όπου οι μαθήτριες υπερτερούν από τους μαθητές σε σχέση με όλες τις άλλες ναρκωτικές ουσίες, όπου τα αγόρια είναι περισσότερα σε όλες τις κατηγορίες.

Θλιβερή «πρωτιά» στον τζόγο για τους Ελληνες μαθητές

«Τα υψηλά επίπεδα αποδοχής του τζόγου στις ευρωπαϊκές κοινωνίες και η κουλτούρα του τζόγου στο οικογενειακό περιβάλλον έχουν αναγνωριστεί ως σημαντικοί παράγοντες για την είσοδο και τη μετάβαση των εφήβων στον προβληματικό τζόγο», είναι μια από τις διαπιστώσεις της Ερευνας.

Ποσοστό 22% των 16χρονων στην Ευρώπη αναφέρουν ότι έχουν στοιχηματίσει χρήματα τουλάχιστον μία φορά τους τελευταίους 12 μήνες, κυρίως σε λοταρίες (κληρώσεις), ενώ σε ποσοστό 7,9% έχουν στοιχηματίσει χρήματα διαδικτυακά. Σ' ένα μέσο ευρωπαϊκό ποσοστό 5%, οι 16χρονοι που στοιχημάτισαν τους τελευταίους 12 μήνες εμπίπτουν στην κατηγορία της προβληματικής ενασχόλησης με τον τζόγο.

«Η Ελλάδα βρίσκεται στην κορυφή των χωρών, με τα υψηλότερα ποσοστά στον τζόγο», διαπιστώνεται. Ενας στους 3 16χρονους στη χώρα μας έχει στοιχηματίσει χρήματα τουλάχιστον μία φορά μέσα στους τελευταίους 12 μήνες (33%) έναντι σχεδόν ενός στους 4 (22%) σε μέσο ευρωπαϊκό επίπεδο.

Τα υψηλότερα ποσοστά παρατηρούνται στην κατηγορία λοταρίες/κληρώσεις (74% επί όσων στοιχημάτισαν στην Ελλάδα, έναντι 49% πανευρωπαϊκά) και το ποσοστό στην κατηγορία προβλέψεις σε αθλήματα είναι 30% όσων στοιχημάτισαν στην Ελλάδα (έναντι 45% πανευρωπαϊκά). Η υπερβολική ενασχόληση με τον τζόγο αντιστοιχεί σε 7,7% και η παθολογική ενασχόληση σε 4,6%.

Οι ευθύνες των μέχρι τώρα κυβερνήσεων για την εξάπλωση του τζόγου είναι εγκληματικές, καθώς εδώ και δεκαετίες, με μπροστάρη το κράτος, καλλιεργούνται ψεύτικες ελπίδες, διαμορφώνοντας στάση ζωής με «εύκολο χρήμα» και «τύχη», δημιουργώντας παραίτηση κι απόσταση από την αγωνιστική διεκδίκηση των δικαιωμάτων.

“Η Νέα Δημοκρατία το τερμάτισε” – Δείτε το Podcast της ΚΝΕ για την καταστολή (VIDEO)

Χωρίς πολλές εισαγωγές, όπως σημείωσαν χιουμοριστικά και οι οικοδεσπότες του νέου podcast της ΚΝΕ ξεκίνησε το επεισόδιο με θέμα την καταστολή και καλεσμένους τη Μαρίνα Λαβράνου από το Τμήμα Λαϊκών Ελευθεριών και Δικαιοσύνης της ΚΕ του ΚΚΕ, όπως και το Βάλσαμο Συρίγο, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και του Τμήματος για την Εργατική Συνδικαλιστική Δουλειά.

Η Μαρίνα Λαβράνου “έβαλε γκολ” κυριολεκτικά με το καλημέρα σας, σημειώνοντας πως στο ζήτημα της καταστολής “Η Νέα Δημοκρατία το τερμάτισε”, προσθέτοντας παράλληλα πως “πάτησε στις πίστες που είχε ανοίξει ο ΣΥΡΙΖΑ”, υπενθυμίζοντας το νέο ποινικό κώδικα που πλάσαρε ο τελευταίος ως “προοδευτικό”, αυξάνοντας τις ποινές σε μια σειρά αδικήματα που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για καταστολή λαϊκών δικαιωμάτων, ενισχύοντας παράλληλα τον τρομονόμο που τάχα θα καταργούσε. Σε αυτά πάτησε η ΝΔ, ενισχύοντας παραπέρα το αντιδραστικό οπλοστάσιο, με “μνημειώδες” σημείο μεταξύ πολλών άλλων την περιστολή των διαδηλώσεων, σημειώνοντας πως η επερχόμενη χρήση καμερών από αστυνομικούς μπορεί να χρησιμοποιηθεί για καταγραφή διαδηλωτών. Σημείωσε επίσης την αξιοποίηση της πανδημίας ως πρόσχημα για να περάσουν γρηγορότερα τα μέτρα.

Ο Βάλσαμος Συρίγος αναφέρθηκε στη στοχοθεσία της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας, που “αποτελεί χτύπημα στην καρδιά” του συνδικαλιστικού κινήματος. Υπογράμμισε πως αυτοί που εκλέγονται και κυβερνούν με 20% του εκλογικού σώματος, ζητούν για την απεργία να αποφασίζει ηλεκτρονικά το 50+1% των εργαζομένων, ακόμα και όσων δε συμμετέχουν. Χαρακτήρισε το συνδικαλιστικό νόμο της ΝΔ πιο αναχρονιστικό από τους αναχρονιστικούς, λέγοντας πως “τώρα θα χαίρεται ο Λάσκαρης, γιατί βρήκε ανθρώπους να κάνουν αυτά που ονειρευότανε”, αναφερόμενος στο διαβόητο υπουργό Εργασίας της ΝΔ στη μεταπολίτευση, που ήθελε να καταργήσει την ταξική πάλη με έναν νόμο. Υπενθύμισε ότι αυτός ο νόμος είχε καταργηθεί από τους αγώνες των εργαζομένων στην πραγματικότητα. Συνέδεσε την κατάσταση με αυτά που γίνονται και στην Ευρώπη, καθώς οι κυβερνήσεις δεν μπορούν να κάνουν διαφορετικά παρά να προστατεύσουν το αστικό αυτό σύστημα, ξέροντας πως νομοτελειακά οι λαοί θα εξεγερθούν. Σημείωσε γλαφυρά πως θέλουν τον κόσμο να είναι “σκάσε και σκάβε, σκάσε και πείνα, σκάσε και μη μιλάς”, με πρόσχημα και την πανδημία, λένε πως “έχουμε πόλεμο”, αλλά στο γιατρό που ζητάει όπλα του “λένε σκάσε και πολέμα”.

Η Μαρίνα Λαβράνου υπογράμμισε πως σε όλο τον κόσμο “οι αστοί πριν πεινάσουν μαγειρεύουν”, υπενθυμίζοντας μια σειρά μέτρα που ήδη και πριν την πανδημία, αλλά και στη διάρκεια της ψηφίστηκαν, όπως και την υποκρισία της ΕΕ, που εξανέστη για τον αυταρχισμό του Όρμπαν το καλοκαίρι, αλλά δεν είπε λέξη για τον αυταρχικό νόμο “Καθολικής Ασφάλειας” στη Γαλλία, όπως και τη διεύρυνση της “κατάστασης έκτακτης ανάγκης”. Αναφέρθηκε επίσης αναλυτικά σε αντίστοιχα νομοθετήματα και πρακτικές, τόσο σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, όσο και στις ΗΠΑ. Απέρριψε το ιδεολόγημα ότι για την καταστολή ευθύνεται μόνο μια κυβέρνηση ή ένας υπουργός που έχει εμμονή, τονίζοντας πως οι αστικές τάξεις διεθνώς προετοιμάζονται, ενόψει της μεγαλύτερης καπιταλιστικής κρίσης μετά το 1929, με τα χειρότερα να βρίσκονται μπροστά μας.

Ιδιαίτερη αναφορά έγινε και για τη στοχοποίηση του “εχθρού – λαού” από την ΕΕ, με πρόσχημα την τρομοκρατία, όπου τσουβαλιάζονται ακροδεξιοί, φανατικοί ισλαμιστές και “ακροαριστεροί” ως δείγματα “επικίνδυνου ριζοσπαστισμού”. Ο Βάλσαμος Συρίγος πρόσθεσε πως η σοσιαλιστική ιδεολογία εξακολουθεί να πλανάται πάνω από τις χώρες σήμερα, ανεξάρτητα από την κατάσταση του κινήματος, κι αυτό “τους δημιουργεί σύγκρυο”. Δεν παρέλειψε φυσικά να αναφερθεί και στην πρόσφατη δίωξη που ο ίδιος υπέστη, ένα χρόνο μετά την επιτυχή κινητοποίηση αποτροπής πλειστηριασμού στην οποία συμμετείχε, σημειώνοντας χαρακτηριστικά ότι η δίωξη ήρθε από το “τμήμα προστασίας του πολιτεύματος”, κάτι που δείχνει ότι θεωρούν την προστασία της λαϊκής κατοικίας ως απειλή για το πολίτευμα.

Τα υπόλοιπα, άκρως ενδιαφέροντα, μπορείτε να τα παρακολουθήσετε εδώ:

 

«Ολα καλά»;

Την ώρα που τα νοσοκομεία σε όλη τη χώρα και οι αντοχές του λαού έχουν ξεπεράσει προ πολλού τα όριά τους, η κυβέρνηση συνεχίζει προκλητικά να επαναλαμβάνει το «όλα καλά». Σ' αυτό το πνεύμα ήταν και η απάντηση του υπουργού Υγείας στην ερώτηση του «Ριζοσπάστη» στην προχτεσινή ενημέρωση για την πορεία της πανδημίας: Ο,τι ήταν να κάνουμε, το κάναμε. Τώρα τη λύση θα δώσει το εμβόλιο...

Η αλήθεια είναι ότι η κυβέρνηση έκανε πολλά για το πώς θα διασφαλίσει σε αυτές τις συνθήκες τα συμφέροντα και τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων. Οχι όμως για την προστασία της υγείας και της ζωής του λαού.

Στην πραγματικότητα, η κατάσταση όσον αφορά το σύστημα Υγείας, τα μέτρα προστασίας σε μια σειρά κρίσιμους χώρους είναι χειρότερη απ' ό,τι πριν 9 μήνες. Κι όμως η κυβέρνηση λέει πως ό,τι ήταν να «κάνουμε το κάναμε και κάτι παραπάνω», όλα τώρα καθορίζονται από την ατομική στάση καθενός, ενώ τα ποντάρει όλα στο εμβόλιο, παρ' όλες τις συστάσεις επιστημόνων ότι αυτό δεν θα λύσει το πρόβλημα από τη μια μέρα στην άλλη. Κρύβοντας έτσι πίσω από το εμβόλιο τις ευθύνες της...

Παρ' όλα αυτά, μια μεγάλη γκάμα μέτρων που αφορούν τη διαχείριση προς όφελος της μεγαλοεργοδοσίας, αυτής καθ' αυτής της πανδημίας και της οικονομικής κρίσης, βρίσκονται ήδη σε εφαρμογή.

Με τις ΠΝΠ που εκδόθηκαν στη διάρκεια του πρώτου κύματος και έγιναν νόμοι μέχρι το περασμένο καλοκαίρι, προβλέπονται μεταξύ άλλων νέα αντεργατικά «εργαλεία» για τη διευθέτηση και οργάνωση του χρόνου εργασίας, τη γενίκευση της εξ αποστάσεως εργασίας, την παραπέρα ελαστικοποίηση των όρων δουλειάς, τη μεταβολή της εργασιακής σχέσης χωρίς το αφεντικό να δίνει λογαριασμό σε κανέναν.

Το τοπίο που διαμορφώνεται στην αγορά εργασίας και για «μετά την πανδημία» υλοποιεί το πάγιο «όνειρο» των ομίλων για δουλειά όπως, όποτε και για όσο απαιτούν τα κέρδη τους, γίνεται πραγματικότητα, σε συνδυασμό με τους νόμους που ψήφισαν προηγουμένως οι κυβερνήσεις του ΣΥΡΙΖΑ και των ΝΔ - ΠΑΣΟΚ.

Μια δεύτερη ομάδα μέτρων αφορούν «εκσυγχρονισμούς» και μεταρρυθμίσεις για τη βελτίωση του «επιχειρηματικού κλίματος», συμπληρώνοντας την παλιότερη νομοθεσία σε ζητήματα διευκόλυνσης των επενδύσεων.

Με δεκάδες νομοσχέδια, η κυβέρνηση έλυσε ζητήματα γραφειοκρατίας και καθυστερήσεων στις αδειοδοτήσεις επιχειρηματικών σχεδίων, χωροταξικών και περιβαλλοντικών εμποδίων στις επενδύσεις, ψήφισε νόμους που ευνοούν τη μεγαλύτερη συγκέντρωση σε κλάδους, θέσπισε φορολογικά και άλλα κίνητρα για την αποδοτικότερη επένδυση συσσωρευμένων κεφαλαίων.

Ενας τρίτος άξονας στο αντιλαϊκό της έργο αφορά την παραπέρα περιστολή των συνδικαλιστικών δικαιωμάτων και των λαϊκών ελευθεριών, με στόχο να μπουν εμπόδια στη διεκδίκηση και στη μαχητική έκφραση της λαϊκής δυσαρέσκειας από την κλιμάκωση της αντιλαϊκής πολιτικής. Εχουμε νόμο για τον περιορισμό των διαδηλώσεων, νέα κατασταλτικά μέτρα στο όνομα της προστασίας της υγείας, νέα σχέδια για περιορισμό του απεργιακού δικαιώματος.

Βέβαια, η κυβέρνηση δεν ανακάλυψε τον τροχό μέσα στην πανδημία. Μέσα σε ένα χρόνο από τις εκλογές, ψήφισε πάνω από 120 νόμους, συμπληρώνοντας το αντεργατικό - αντιλαϊκό πλαίσιο όλων των προηγούμενων. Ενώ και μετά τον Μάρτη, απέδειξε τι εννοεί όταν λέει ότι η πανδημία μπορεί να μετατραπεί σε «ευκαιρία», αξιοποιώντας το «θα λογαριαστούμε μετά» του ΣΥΡΙΖΑ και το κλίμα συναίνεσης απ' όλα τα αστικά κόμματα.

Επομένως, το «όλα καλά» που αναμασά η κυβέρνηση, δεν αφορά τον λαό που στενάζει, αλλά το κεφάλαιο. Δεν έχει για κριτήριο την προστασία της υγείας του απέναντι στην πανδημία που σαρώνει, αλλά την ανάγκη των επιχειρηματικών ομίλων να θωρακιστούν από τη νέα οικονομική κρίση και να κρατήσουν «υγιή» τα κέρδη τους στις σημερινές συνθήκες.

Ακόμα και τώρα, που καταρρίπτεται το παραμύθι της «πετυχημένης διαχείρισης της πανδημίας», η κυβέρνηση αρνείται να πάρει ουσιαστικά μέτρα ενίσχυσης του δημόσιου συστήματος Υγείας και προστασίας του λαού σε κρίσιμους χώρους, όπως σε χώρους δουλειάς και στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς.

Αντίθετα, με αμείωτους ρυθμούς συνεχίζει να ψηφίζει νόμους που διευκολύνουν την επιχειρηματικότητα, όπως το νέο χωροταξικό που ολοκληρώνεται σήμερα και πλήττει πολύμορφα τα λαϊκά συμφέροντα, ενισχύοντας τη συγκέντρωση γης στους μεγάλους ομίλους και τη χρήση της για επιχειρηματικούς σκοπούς.

Το δίλημμα για τον λαό είναι επομένως καθαρό: Θα ανεχτεί να γίνονται η υγεία, η ζωή και τα δικαιώματά του συντρίμμια στα γρανάζια μιας πολιτικής που ετοιμάζει τον επόμενο κύκλο κερδοφορίας για το κεφάλαιο; `Η θα βγει μπροστά με τις διεκδικήσεις του, προσαρμόζοντας σ' αυτές τις δύσκολες συνθήκες τον αγώνα του ενάντια στη βαρβαρότητα που του παρουσιάζουν ως κανονικότητα;