Πέσανε εντελώς οι μάσκες

 Πέσανε εντελώς οι μάσκες

Μια μέρα μετά τη δημοσιοποίηση του επίσημου αιτήματος Τσίπρα για νέο διετές δάνειο, ύψους 29,1 δισ. ευρώ, από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας (άρα και για τη σύναψη νέας δανειακής σύμβασης και νέου μνημονίου), χτες δόθηκε στη δημοσιότητα και η συμπληρωματική επιστολή του πρωθυπουργού προς τους επικεφαλής των ΕΕ, ΕΚΤ, ΔΝΤ, για να πέσουν εντελώς οι μάσκες...

Τι λέει σε αυτήν την επιστολή ο Αλ. Τσίπρας; Λέει ότι η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ «είναι έτοιμη να αποδεχτεί» την τελευταία πρόταση των ΕΕ - ΕΚΤ - ΔΝΤ (με ημερομηνία 26/6/2015), «ως μέρος μιας παράτασης του λήγοντος προγράμματος και της νέας δανειακής συμφωνίας με τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας για την οποία υπεβλήθη αίτημα στις 30 Ιούνη 2015». Προσθέτει μόνο μερικές «τροποποιήσεις, προσθήκες και διευκρινίσεις», οι οποίες, όπως θα δούμε παρακάτω και όπως παραδέχεται και η ίδια η κυβέρνηση, στην πλειοψηφία τους αφορούν μόνο στο χρονοδιάγραμμα εφαρμογής των αντιλαϊκών μέτρων, προκειμένου τάχα να βρεθούν «ισοδύναμα μέτρα για την αντικατάστασή τους»...

***

Για να δούμε όμως... Τι έλεγε γι' αυτήν την τελευταία πρόταση των «εταίρων» η συγκυβέρνηση μόλις πριν από λίγες μέρες; Σε χαρακτηριστικό non paper που κυκλοφόρησε την Κυριακή 28/6 το Μέγαρο Μαξίμου, ανέφερε ότι μεταξύ αυτής και της προηγούμενης πρότασης των ΕΕ - ΔΝΤ - ΕΚΤ (αυτής δηλαδή που θέτει η κυβέρνηση στο δημοψήφισμα της ερχόμενης Κυριακής), «η μόνη διαφορά αφορά τον ΦΠΑ στα ξενοδοχεία», ενώ υπογράμμιζε ότι περιλαμβάνει «δέσμη προτάσεων φιλοσοφίας Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, οι οποίες παραδόθηκαν ως τελεσίγραφο στην Ελλάδα»!

Δηλαδή; Στο δημοψήφισμα της 5ης Ιούλη, η κυβέρνηση καλεί το λαό να πει «όχι» στην πρόταση των «εταίρων», που η ίδια όμως δηλώνει επισήμως ότι είναι «έτοιμη να αποδεχτεί», με 2-3 τροποποιήσεις στα χρονοδιαγράμματα εφαρμογής της! Επιβεβαιώνεται περίτρανα ότι και οι δύο «επιλογές» που δίνουν στο λαό, τόσο το «ναι» στην πρόταση των ΕΕ - ΕΚΤ - ΔΝΤ, όσο και το «όχι» της κυβέρνησης, καταλήγουν αυτομάτως στον ίδιο κουβά, στο νέο αντιλαϊκό μνημόνιο που παζαρεύουν κυβέρνηση και «εταίροι», για λογαριασμό του κεφαλαίου...

***

Το ότι οι προτάσεις της συγκυβέρνησης και των «θεσμών» της τρόικας, σε ό,τι αφορά το σκέλος των νέων αντιλαϊκών μέτρων, έχουν «μηδαμινές διαφορές» είναι γνωστό. Το παραδέχονται πλέον και οι ίδιοι (η εν λόγω διατύπωση ανήκει στον Αλ. Τσίπρα), ενώ η αντιλαϊκή τους σύγκλιση αποτυπώνεται ανάγλυφα και στον πίνακα που δημοσίευσε προχτές ο «Ριζοσπάστης».

Πλέον, όμως, με τις τελευταίες επίσημες επιστολές του Αλ. Τσίπρα, ακόμα και οι «μηδαμινές διαφορές» βαίνουν προς πλήρη εξάλειψη... Μια συγκριτική ματιά στην τελευταία πρόταση των ΕΕ - ΕΚΤ - ΔΝΤ, στα «μέτρα φιλοσοφίας ΔΝΤ» που εντόπιζε σε αυτήν το σχετικό non paper της συγκυβέρνησης και στην τελευταία επιστολή Τσίπρα αποδεικνύει του λόγου το αληθές...

Με βάση τις «τροποποιήσεις» που περιλαμβάνονται στην επιστολή Τσίπρα, η κυβέρνηση:

- Αποδέχεται τον αντιλαϊκό στόχο για πρόσθετα έσοδα ύψους 1% του ΑΕΠ (1,8 δισ. ευρώ) από τον ΦΠΑ, την αύξηση κατά 10% του συντελεστή ΦΠΑ σε όλα τα συσκευασμένα τρόφιμα (από 13% στο 23%), το συντελεστή 23% στην εστίαση κ.ο.κ. Ζητά μόνο τη διατήρηση του μειωμένου ΦΠΑ στα νησιά, που φυσικά θα επιβαρυνθούν και αυτά από όλα τα παραπάνω...

- Αποδέχεται την κατάργηση των εκπτώσεων φόρου για τους αγρότες (πετρέλαιο diesel, φόρος εισοδήματος) και ζητά μόνο αυτή να γίνει έως το τέλος του 2017.

- Αποδέχεται τη σταδιακή κατάργηση του ΕΚΑΣ έως το τέλος του 2019, ζητώντας μόνο να μην υπάρξουν άμεσες ενέργειες στο ανώτερο 20% των δικαιούχων.

- Αποδέχεται τη σταδιακή κατάργηση των φόρων υπέρ τρίτων (που χρηματοδοτούν μεταξύ άλλων ασφαλιστικά ταμεία), ζητώντας μόνο να ξεκινήσει τον Οκτώβρη του 2015 και να ολοκληρωθεί έως το τέλος του 2017.

- Ζητά το νέο πλαίσιο για τις εργασιακές σχέσεις να νομοθετηθεί το φθινόπωρο του 2015. Ταυτόχρονα όμως αποδέχεται την πρόταση των «εταίρων», ότι «οποιεσδήποτε προτεινόμενες αλλαγές στο νομοθετικό πλαίσιο θα υιοθετηθούν μόνο σε συμφωνία με τους ΕΕ - ΕΚΤ - ΔΝΤ», καθώς και ότι στις σχετικές συζητήσεις στη βάση των «βέλτιστων πρακτικών» της ΕΕ, θα περιληφθεί και η «αναθεώρηση του υπάρχοντος πλαισίου για τιςομαδικές απολύσεις».

- Αποδέχεται την εφαρμογή των περιβόητων «εργαλειοθηκών» του ΟΟΣΑ για τις παραπέρα απελευθερώσεις κλάδων κλπ., ζητώντας μόνο να μην εφαρμοστούν οι προβλέψεις τους για το γάλα, τα φάρμακα, το ψωμί και την Κυριακή αργία.

-- Αποδέχεται την «πλήρη εφαρμογή» του μνημονιακού νόμου του 2010 για τοΑσφαλιστικό και ζητά μόνο την «αναστολή» (όχι την κατάργηση) της εφαρμογής της ρήτρας μηδενικού ελλείμματος, μέχρι να θεσπιστεί η νέα νομοθετική «μεταρρύθμιση» του Ασφαλιστικού.

- Αποδέχεται τον τεμαχισμό της ΔΕΗ, σε ΔΕΗ και ΑΔΜΗΕ (δίκτυα μεταφοράς), ζητώντας μόνο το κράτος να διατηρεί πλειοψηφικό πακέτο μετοχών στον ΑΔΜΗΕ.

***

Την ίδια στιγμή, άλλες πτυχές της πρότασης ΕΕ - ΕΚΤ - ΔΝΤ, που δηλώνει «έτοιμη να αποδεχτεί» και για τις οποίες δεν διατυπώνει ...καμία «διευκρίνιση», μεταξύ άλλων περιλαμβάνουν: Την αύξηση των εισφορών Υγείας στις κύριες και επικουρικές συντάξεις από 4% και 0% αντίστοιχα στο 6% (έναντι 5% στην τελευταία πρόταση της κυβέρνησης), τοπάγωμα των συντάξεων έως το 2021, τη μείωση του ακατάσχετου ορίου των 1.500 ευρώ στις καταθέσεις, τη μεταφορά στο ΤΑΙΠΕΔ των μετοχών του Δημοσίου στον ΟΤΕ κ.ά.

Ταυτόχρονα, προς απάλειψη βαίνουν η αύξηση των εργοδοτικών εισφορών κατά 2,9% και η έκτακτη φορολόγηση επιχειρήσεων με κέρδη πάνω από 500.000 ευρώ, αφού κανένα από τα δύο μέτρα δεν περιλαμβάνεται στην πρόταση των «θεσμών» της τρόικας που αποδέχεται η κυβέρνηση.

Κι όλα αυτά, βέβαια, προστίθενται σε αυτά που ήδη ταυτίζονταν οι προτάσεις κυβέρνησης και ΕΕ - ΕΚΤ - ΔΝΤ (πρωτογενή πλεονάσματα 1%, 2% και 3% το 2015, 2016 και 2017 αντίστοιχα, «εξοικονόμηση» 1% του ΑΕΠ από τις συντάξεις, αύξηση του «πέναλτι» για τις πρόωρες συντάξεις, συμπίεση «μισθολογικού κόστους» στο Δημόσιο, διαμόρφωση κατώτατου μισθού με το «μνημονιακό» νόμο 4172/2013, διατήρηση ΕΝΦΙΑ και «εισφοράς αλληλεγγύης», ιδιωτικοποιήσεις λιμανιών, αεροδρομίων, υποδομών, αυτόματος «κόφτης» δαπανών σε περίπτωση αποκλίσεων κ.ά.), αλλά και στην αποδοχή όλου του αντεργατικού - αντιλαϊκού πλαισίου που διαμορφώθηκε τα προηγούμενα χρόνια και με τα προηγούμενα μνημόνια.

***

Πολύ περισσότερο, όλα τα παραπάνω θα αποτελέσουν «μέρος» και όχι το σύνολο των αντιλαϊκών «προαπαιτούμενων» για το νέο δάνειο που ζητά η κυβέρνηση από τον ESM, αφού πλέον δεν μιλάμε για την ολοκλήρωση του προηγούμενου μνημονίου, αλλά για τη σύναψη νέας δανειακής σύμβασης - νέου μνημονίου διετούς διάρκειας!

Επιβεβαιώνεται περίτρανα ότι στην πραγματικότητα η πρόταση της κυβέρνησης και η πρόταση των ΕΕ - ΕΚΤ - ΔΝΤ αποτελούν ένα και το αυτό κείμενο, στο οποίο οι δύο πλευρές γράφουν και σβήνουν, ανεβάζοντας κάθε φορά ακόμα πιο ψηλά τον πήχη των αντιλαϊκών μέτρων.

Επιβεβαιώνεται ότι τόσο την ερχόμενη Κυριακή όσο και μετά από αυτήν, το μόνο γνήσιο ΟΧΙ σε παλιά και νέα μνημόνια είναι η πρόταση του ΚΚΕ, η πάλη ενάντια σε όλες τις προτάσεις - κυβέρνησης και «εταίρων» - που πτωχεύουν το λαό, η πάλη για αποδέσμευση από την ΕΕ, με το λαό πραγματικά στην εξουσία.

Αναδημοσίευση από τη στήλη «Αποκαλυπτικά» του «Ριζοσπάστη» της Πέμπτης 2 Ιούλη 2015

Οι "εντιμότατοι" φίλοι τους

 Οι "εντιμότατοι" φίλοι τους

Πρώτα στηριζόμασταν στην πρόταση του ντράγκι και της εκτ που θα έδινε διέξοδο από την κρίση και τη φυλακή του χρέους. Μετά στηρίζαμε το δντ που πήγαινε κόντρα σε κάποιες μη συμφέρουσες προτάσεις κι εγγυόμασταν την καταβολή των δόσεων, για να ζητήσουμε ύστερα την αποπομπή του από το νέο πρόγραμμα, μέχρι που ήρθε η σημερινή του έκθεση, που ευνοεί την αναδιάρθρωση του χρέους και το ξανάκανε φίλο μας. Γενικά στηριζόμασταν πότε στον ένα και πότε στον άλλο εταίρο της τρόικας, που έχασαν όμως την ευκαιρία να γίνουν θεσμοί. Κι αφού τελείωσαν οι αυταπάτες κι οι φίλοι μας, τώρα που η εε αποδείχτηκε πως δεν ήταν το μικρό σπίτι στο λιβάδι που νόμιζαν κάποιοι, τι μέλλει γενέσθαι και ποιοι θα είναι οι φίλοι μας; Μα φυσικά οι αμερικάνοι, που είναι παραδοσιακοί μας φίλοι από το 47’ και ναι μεν δεν μπορούσαν να βγουν ανοιχτά υπέρ του «όχι», αλλά συνέβαλαν στην επίσπευση της δημοσίευσης της έκθεσης του δντ που βγάζει το χρέος μη βιώσιμο κι έτσι η νέα συμφωνία πρέπει λογικά να συμπεριλαμβάνει κάποια σχετική ρύθμιση.

Γιατί το παν σε αυτή τη ζωή είναι να επιλέγεις τους σωστούς φίλους, που θα σε πάνε μπροστά, γιατί χωρίς φίλους, θα ήμασταν μόνοι μας, όπως το δογματικό, φοβικό κουκουέ, που απομονώθηκε πάλι από τις μάζες στο σύνταγμα.

Σε τι συνίσταται λοιπόν ο διαχρονικός βρώμικος ρόλος της σοσιαλδημοκρατίας; Το 1980 η μεγάλη λαϊκή πλειοψηφία πίστευε και υποστήριζε το σύνθημα «εοκ και νατο, το ίδιο συνδικάτο». Τρεις και πλέον δεκαετίες αργότερα, με τους μύθους για τα πλεονεκτήματα της κοινής αγοράς, όπου τρώνε με χρυσά κουτάλια, να έχουν καταρρεύσει παταγωδώς και με την εε να δείχνει το σκληρό της πρόσωπο, τα αδιέξοδά της και τη ζοφερή προοπτική που επιφυλάσσει για τους λαούς, το ρεύμα αυτό θα έπρεπε να είναι συντριπτικά πλειοψηφικό, έχοντας σύμμαχό του τα γεγονότα και την πείρα των τελευταίων δεκαετιών. Κι αν η σημερινή εικόνα είναι ακριβώς αντίθετη, αν ένα μεγάλο τμήμα του λαού φοβάται να αφήσει τη στρούγκα της ευρωλυκοσυμμαχίας, μη τυχόν μας φάει ο λύκος έξω απ’ το μαντρί, αυτό οφείλεται πρωτίστως στον ύπουλο διαλυτικό ρόλο του πασόκ στο εργατικό κίνημα, την προσχώρησή του στη μεγάλη ευρωπαϊκή ιδέα, και τον εκμαυλισμό χιλιάδων λαϊκών συνειδήσεων με έναν, ανώριμο έστω, αντιιμπεριαλιστικό προσανατολισμό. Εάν πάλι τα φλογερά αντιμνημονιακά συναισθήματα και συναισθήματα του ελληνικού λαού έχουν μεταστραφεί σε βαθμό που να είναι έτοιμος να υπερψηφίσει με νύχια και με πόδια μια νέα μνημονιακή, αντιλαϊκή συμφωνία, αυτό οφείλεται κυρίως στον κούφιο «αντιμνημονιακό» λόγο της κυβέρνησης, και τα αδιέξοδά του, όταν συναντήθηκε με την πεισματάρα πραγματικότητα.

Και δεν είναι μόνο αυτό. Τις τελευταίες μέρες, κάποιοι ετοιμάζονται μεθοδικά να εξαπολύσουν επίθεση ενάντια στο κουκουέ, που αδυνατίζει τάχα με τη στάση του το «όχι στη συμφωνία» και θα φέρει βαριές ευθύνες, σε μια ενδεχόμενη επικράτηση του «ναι». Αν πάντως ψάχνει να βρει κανείς ενόχους και όχι αποδιοπομπαίους τράγους για να φορτώσει τις δικές του ευθύνες, οφείλει να τους αναζητήσει πρώτα και κύρια στο κυβερνητικό στρατόπεδο.

Δεν αδυνατίζουν το όχι οι παλινωδίες της κοινοβουλευτικής ομάδας των ανελ, η υποχωρητικότητά τους στις πιέσεις των μεγάλων συμφερόντων με τα οποία συνδέονται, η πρωτοβουλία αιτήματος για την ακύρωση του δημοψηφίσματος κι η πρώτη διαρροή του κυβερνητικού λόχου (δομοβολίτης) που θα ψηφίσει «ναι»;

Δυναμώνουν ή αδυνατίζουν το «όχι» οι εκλεγμένοι υποψήφιοι του σύριζα στην τοπική αυτοδιοίκηση, που είτε παραιτούνται, είτε διαχωρίζουν τη θέση τους, υποστηρίζοντας το ναι;

Δυναμώνουν ή αδυνατίζουν το «όχι» οι κυβερνητικοί χειρισμοί σε μια σειρά θέματα που δημιουργούν αναπόφευκτα κλίμα ανησυχίας (για να το θέσω επιεικώς); Ήταν πολύ δύσκολο να προβλέψουν τι θα γινόταν με τις τράπεζες; Να αποφύγουν το μπάχαλο με τους συνταξιούχους; Να προειδοποιήσουν και να προετοιμάσουν τον κόσμο, για αυτά που θα είχε μπροστά του να αντιμετωπίσει; Δυσκολεύει ή δυναμώνει το «όχι» η αδιαφορία της κυβέρνησης μπροστά στο μπαράζ απολύσεων εργαζομένων, των υποχρεωτικών αδειών (μετά ή άνευ αποδοχών), των απειλών και των υποδείξεων (στην καλύτερη) των εργαζομένων από τους καπιταλιστές στις επιχειρήσεις τους; Και πόσο βοηθάει να βαφτίζεται εθνική, αστική τάξη ο γιαννακόπουλος, που σταμάτησε, όπως λέγεται, εκτάκτως τη μισθοδοσία στη βιανέξ;

Ο σύριζα απαντάει στο αντίπαλο στρατόπεδο σε θυμικό επίπεδο, ο μόνος φόβος μας είναι ο φόβος,

για να αποκρούσει τη μεθοδευμένη τρομοκρατία. Τι σχέδιο έχει εμφανίσει όμως για την επόμενη μέρα, από τα πιο «μικρά», πχ την αγωνία του κόσμου για τις συντάξεις και τις καταθέσεις του, μέχρι τα πιο μακροπρόθεσμα, όπως το χρέος κι η «βιωσιμότητά» του;

Ξαναμπαίνει λοιπόν το ερώτημα: ποιος σκορπίζει το φόβο με την ανυπαρξία εναλλακτικού σχεδίου; Ποιος ατσαλώνει και εμπεδώνει το φόβο με αυτές τις κινήσεις; Πόσο βοηθάει τη δική μας υπόθεση ένα «όχι» σαν αυτό του σύριζα; Και παρακάτω: ακόμα κι αν υποθέταμε πως μία έξοδος από το ευρώ θα επέφερε ρήγμα στην αστική κυριαρχία ή ότι με κάποιο μαγικό τρόπο ανήκε στη διαβόητη κρυφή ατζέντα της κυβέρνησης, πώς ακριβώς θα βοηθούσε μια τυχόν ανοργάνωτη έξοδος, με αυτούς τους όρους, που θα μοιάζει με ατύχημα;

Εν κατακλείδι και με δυο λόγια: ποιος βοηθάει και αδυνατίζει τελικά το γνήσιο, πραγματικό «ΟΧΙ» σε κάθε είδους μνημόνιο από όποιον κι αν προέρχεται;

Αντί επιλόγου και κωδικοποιημένα για τα σημερινά.

Τα ματ του πανούση χτύπησαν με χημικά την πορεία της ανταρσυα, έξω από τα γραφεία της εε. Άλλο θέμα να συνταχθείς με το "όχι" κι άλλο να βάλεις στο στόχαστρό σου τα ιερά και όσια του αστικού, πολιτικού συστήματος.

Η συγκέντρωση του κκε ήταν λίγο πάνω από τα επίπεδα των συγκεντρώσεων του τελευταίου μήνα.

Από την ομιλία του γγ ξεχωρίζω δύο σημεία.

Το πρώτο όταν επιτέθηκε στον πρωθυπουργό για τον προκλητικό ισχυρισμό του πως η κυβέρνηση διασφαλίζει τα «βασικά αγαθά»:

Τι, αλήθεια, εννοεί ο πρωθυπουργός όταν λέει «μπορούμε να εξασφαλίσουμε τα βασικά αγαθά»; Τα στοιχειώδη δεν μπορούσε να τα εξασφαλίσει ο εργαζόμενος και ο συνταξιούχος ούτε όταν πληρωνόταν κανονικά τον μισθό, τη σύνταξή του. Ποια είναι σήμερα τα βασικά αγαθά, που είπε ο Τσίπρας χθες; Μόνο ένα μπουκάλι γάλα για το παιδί και μισό πιάτο φαΐ; Έτσι τη βγάζει αυτός στο σπίτι του. Σα δεν ντρεπόμαστε...

Κι ένα δεύτερο, όπου απευθύνει γενικό κάλεσμα σε ετοιμότητα για κάθε ενδεχόμενο: Καλούμε σε ετοιμότητα όλες τις δυνάμεις που ενδιαφέρονται για το καλό του λαού μας, ενάντια σε οποιεσδήποτε εξελίξεις που θα θελήσουν να τον φέρουν στη γωνία, άβουλο παρατηρητή των γεγονότων και των εξελίξεων για τη διάσωση του βάρβαρου συστήματος και των κυβερνήσεών του, που συνεχίζουν να ξεζουμίζουν το λαό και τη νεολαία.

Τα μάτια ανοιχτά και τα λεφτά χαμένα...

Ράγισαν τα τσιμέντα από τη συγκίνηση στο στούντιο του ΣΚΑЇ…

 Ράγισαν τα τσιμέντα από τη συγκίνηση στο στούντιο του ΣΚΑЇ…

Χτες βράδυ ο Πύρρος Δήμας ήταν καλεσμένος του τηλεοπτικού ΣΚΑЇ, στα πλαίσια της εκστρατείας του καναλιού (ιδιοκτησίας εφοπλιστή Αλαφούζου) υπέρ του ΝΑΙ στο δημοψήφισμα. Ο λαοφιλής Πύρρος που κάποτε σήκωνε στα μπράτσα του την «περηφάνια» των Ελλήνων, έχει αναλάβει  πρωταγωνιστικό ρόλο στο να «αποτρέψει» τους Έλληνες από μια κακή επιλογή τους στο δημοψήφισμα της Κυριακής. Ήταν άλλωστε κεντρικός ομιλητής στο συλλαλητήριο των «Μένουμε Ευρώπη», στο Σύνταγμα.

Στην προσπάθειά του να πείσει για τις αγνές προθέσεις του ο Πύρρος χρησιμοποίησε στη συνέντευξη τα ―σύμφωνα με τον ίδιο― βιώματα της παιδικής του ηλικίας. «Φτώχεια» και «πείνα» στο «καθεστώς ανελευθερίας» της Αλβανίας «του Χότζα» (το διευκρίνισε από την αρχή αυτό γιατί, όπως είπε, η Αλβανία σήμερα δεν έχει καμιά σχέση με «τότε») συμβάδιζαν με την ελπίδα πως μια μέρα ο μικρός Πύρρος θα τα «καταφέρει» και θα γίνει «μεγάλος». Επικαλέστηκε την «κατάσταση» εκεί, απευχόμενος την «αλβανοποίηση» της Ελλάδας που θα συμβεί, όπως είπε, αν ο λαός ψηφίσει «όχι» στο δημοψήφισμα της Κυριακής.

Είπε ακόμα ο Πύρρος ότι για να γίνει αυτό που έγινε «δούλεψα σκληρά, πόνεσα, ίδρωσα, μάτωσα και υπόφερα», είπε, στέλνοντας μήνυμα στους Έλληνες ότι ο καθένας έχει τη δική του ευκαιρία για να τα καταφέρει, φτάνει να δουλέψει πολύ για να είναι σε θέση να την εκμεταλλευτεί... Και δάκρια μαζεύτηκαν στα μάτια του Πύρρου στις ερωτήσεις της ―για πρώτη φορά επιδείξασας τέτοια ευαισθησία― κας Κοσιώνη και ένας κόμπος ανέβηκε και στάθηκε στο λαιμό του,  γιατί φοβάται (όπως είπε ο Πύρρος) ότι αν τη Δευτέρα βγει η Ελλάδα από την Ευρώπη θα υποφέρουν τα παιδιά του τα δεινά της Αλβανίας («του Χότζα»). Τα δικά του παιδιά. Για τα οποία ως καλός πατέρας δεν διστάζει να κάνει τα πάντα για να μην τους λείψει τίποτα, ακόμα και σε βάρος χιλιάδων άλλων παιδιών.

Ο Πύρρος Δήμας δεν είναι πια το «λιοντάρι της Χειμάρρας» ή, μάλλον, ποτέ δεν ήταν. Έγινε το γρανάζι μιας καλολαδωμένης  μηχανής που όταν έκανε τον κύκλο του το αντικατέστησαν με άλλο μέχρι που σκούριασε και ταιριάζει καλύτερα με τη σαπίλα που το περιβάλλει. Ο Πύρρος έδωσε τα πάντα για το σύστημα που τον άρπαξε από την πατρίδα του και του πρόσφερε μια ζωή  γεμάτη χρήμα και δόξα. Όταν το σύστημα έχασε τη λάμψη του, ο Πύρρος ήταν πάλι εκεί, να εξαργυρώσει την επιτυχία με μια θέση στα έδρανα της βουλής. Διορίστηκε βουλευτής επικρατείας του ΠΑΣΟΚ των πάμπερς, των πακέτων και των κονδυλίων, που έχτισε… την «ισχυρή Ελλάδα» και την έβαλε στην ευρωζώνη, την οποία σήμερα ο Πύρρος υπερασπίζεται στο όνομα των παιδιών του. 

Χαμηλών τόνων ο Πύρρος Δήμας δεν απασχόλησε ποτέ με την κουνοβουλευτική παρουσία του τα φώτα της δημοσιότητας. Όποτε του ζητήθηκε έβαλε αθόρυβα την υπογραφή του κάτω από αντεργατικούς-αντιλαϊκούς νόμους, συναισθανόμενος το καθήκον του απέναντι στο σύστημα και στα παιδιά του.

Ίσως αν ο Πύρρος μπορούσε να σκεφτεί πόσοι πατεράδες δάκρυσαν και δακρύζουν καθημερινά για τα παιδιά τους στην ελεύθερη Ελλάδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όταν το χειμώνα δεν είχαν πετρέλαιο για να τα ζεστάνουν, όταν τα έδιωχναν νηστικά στο σχολείο για να ξεγελάσουν την πείνα τους με κείνο το περιβόητο «κουλούρι με τυρί», όταν διέκοπταν τις σπουδές τους… Αν σκεφτόταν πόσοι πατεράδες έχασαν τη δουλειά τους, σε πόσους η τράπεζα πήρε το σπίτι τους και έμειναν με τα παιδιά τους στο δρόμο… ή πόσοι πατεράδες αυτοκτόνησαν επειδή ντρεπόντουσαν  να κοιτάξουν πια στα μάτια τα παιδιά τους και όλα αυτά ΚΑΙ ΜΕ ΤΗ ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΥΠΟΓΡΑΦΗ…

Αν μπορούσε να σκεφτεί πόσες χιλιάδες ανώνυμοι και ασήμαντοι πατεράδες σηκώνουν βάρη δυσανάλογα με τις δυνάμεις τους, στην ελεύθερη Ελλάδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όχι με την επιδίωξη να γίνουν μια μέρα «Πύρροι», αλλά για να μπορέσουν να προσφέρουν στα παιδιά τους και στα παιδιά του κόσμου λίγο γλυκό ψωμί, ένα βιβλίο κι ένα χαμόγελο, ίσως τότε να ένιωθε την ανάγκη να κλάψει πολύ.

ΥΓ. Νιώθω άβολα (το λιγότερο) μπροστά σε ανθρώπους που κλαίνε, και σεβασμό στην ανάγκη που τους έσπρωξε να εκδηλώσουν μια τόσο εσωτερική ανάγκη μπροστά σε άλλους. Αν έκλαιγαν από ενοχές ίσως μπορούσα να τους συμπονέσω. Όταν κλαίνε γιατί νιώθουν ότι κινδυνεύει η «πάρτη» τους, δεν είμαι βέβαιος αν αξίζουν τη λύπησή μου.

Πέμπτη 2 Ιούλη 2015.

Αντι να σε κρεμασουν,κρεμασε τους εσυ.Ριξε αυτο στη καλπη

εκτυπωσε το

Γελάστε όσο υπάρχει καιρός

 Γελάστε όσο υπάρχει καιρός

Όσοι αδιαφορούμε συνειδητά για το αποτέλεσμα του επερχόμενου δημοψηφίσματος (όχι επειδή είμαστε αναίσθητοι ή βολεμένοι αλλά επειδή ξέρουμε ότι το τρίτο μνημόνιο βρίσκεται επί θύραις είτε με το μέρος τής μαμμής πάμε είτε με το μέρος τής λεχώνας), τούτες τις ημέρες κάνουμε καινούργιο σηκώτι από τα γέλια. Τουλάχιστον μέχρι το σημείο που νοιώθουμε τα νεύρα μας να τεντώνονται επικίνδυνα, οπότε αλλάζουμε πλευρό και πάμε για καμμιά μπύρα.

Για παράδειγμα, γελάσαμε μέχρι δακρύων βλέποντας τον πρύτανη του Αριστοτέλειου να αναρωτιέται πώς θα μπορούσε το πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης να συνεχίσει την συνεργασία του με τα ξένα πανεπιστήμια αν βγούμε εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης. Λες και τα ελβετικά πανεπιστήμια, για παράδειγμα, έχουν προβλήματα επιστημονικής λειτουργίας επειδή η Ελβετία βρίσκεται εκτός Ε.Ε.

(σκίτσο του ΚΥΡ)

Γελάσαμε και φασκελώσαμε τον δήμαρχο αθηναίων, ο οποίος ίδρωνε και ξίδρωνε προκειμένου να μας πείσει πως θα καταστραφούμε αν δεν ψηφίσουμε "Ναι". Αν πιστεύαμε όσα είπε ο Καμίνης, τότε οι εφτά πληγές του Φαραώ θα δείχνουν ευλογία μπροστά σε όσα θα μας βρουν αν την Κυριακή ψηφίσουμε απρόσεκτα. Ακόμη και μια επιδημία συφιλίδος ή γονοκόκκου δεν πρέπει να θεωρείται απίθανη.

Γελάσαμε και σιχτιρίσαμε κι εκείνον τον κρατικοδίαιτο συνδικαλοπατέρα τής ΓΣΕΕ, ο οποίος βρήκε την ευκαιρία να δηλώσει πως ανησυχεί έντονα για το μέλλον τής χώρας και να απευθύνει έκκληση για ματαίωση του δημοψηφίσματος. Έφαγε κι αυτός τις μούντζες του αλλά κάπου καταλαβαίνουμε την ανάγκη του να ξετσουτσουνίσει κι αυτός. Δεν τον έπαιρνε που δεν τον έπαιρνε κανείς στα σοβαρά, ήρθε και ο καθορισμός των μισθών από την κυβέρνηση να καταργήσει τις διαπραγματεύσεις των κοινωνικών εταίρων, οπότε ο θεσμικός του ρόλος έσβησε και τώρα έχει μείνει στα αζήτητα. Κι αν μείνεις πολύ καιρό στα αζήτητα, πώς θα διεκδικήσεις αύριο-μεθαύριο θέση στην βουλή, όπως οι προκάτοχοί σου; Βγες κι εσύ, λοιπόν, να πεις την μαλακία σου, να σε ξαναθυμηθεί ο κόσμος.

Δυστυχώς, δεν γελάσαμε αλλά απλώς συγχιστήκαμε βλέποντας την ευκολία με την οποία οι έγκριτοι δημοσιογράφοι των καναλιών εντοπίζουν όλους εκείνους που τάσσονται υπέρ του "Ναι". Βρήκαν και πρόβαλαν την κάθε βαρεμένη γιαγιά, τον κάθε ανερμάτιστο κακομοίρη και τον κάθε ανεγκέφαλο μπατίρη που "υποφέρει" επειδή κλείσανε οι τράπεζες και, επομένως, θα ψηφίσει "Ναι" για να γλιτώσει τα χειρότερα. Ανακάλυψαν την ταλαιπωρία των συνταξιούχων, λες και δεν μιλάμε για τους ίδιους συνταξιούχους που, χρόνια τώρα, μια φορά κάθε μήνα πιάνουν αχάραγα στασίδι έξω από τις τράπεζες, τραβώντας την ίδια πάντα ταλαιπωρία. Απορώ πώς δεν βγάλανε και καμμιά ξανθιά να διαμαρτυρηθεί ότι, λόγω των κλειστών τραπεζών, δεν έχει λεφτά για ντεκαπάζ.

Όμως, δεν γελάσαμε μόνο με τους Ναι-τζήδες. Γελάσαμε ακούγοντας και τον Φίλη να εξηγεί πού συνίσταται ο εκβιασμός των "θεσμών". Δεν μας αφήνουν, είπε, να δώσουμε οποιαδήποτε αύξηση στους εργαζομένους, χωρίς την δική τους έγκριση. Κι είναι γεγονός ότι η τελική πρόταση των "θεσμών" αυτό λέει (Any proposed changes to the legislative frameworks will only be adopted in agreement with the EC/ECB/IMF - δηλ.: Όλες οι προτεινόμενες αλλαγές στις νομοθετικών πλαισίων θα εγκριθούν μόνο με τη σύμφωνη γνώμη των ΕΕ/ΕΚΤ/ΔΝΤ). Όμως, ο Φίλης είτε ξέχασε είτε σκόπιμα απέκρυψε ότι στο corrigendum (τις τελευταίες δέκα σελίδες του "47+10") του Τσίπρα αναφέρεται επί λέξει: 

"Τα τελευταία χρόνια, έχουν πραγματοποιηθεί σημαντικές αλλαγές έχουν γίνει στην ελληνική θεσμών της αγοράς εργασίας και τα συστήματα διαπραγμάτευσης των μισθών. Οι ελληνικές αρχές δεσμεύθηκαν να επιτύχουν τις βέλτιστες πρακτικές της ΕΕ σε όλο το φάσμα των νομοθεσιών για την αγορά εργασίας μέσω εποικοδομητικού διαλόγου μεταξύ των κοινωνικών εταίρων. Η προσέγγιση αυτή δεν πρέπει μόνο να ισορροπήσει την ευελιξία και τη δικαιοσύνη για τους εργαζόμενους και τους εργοδότες, αλλά πρέπει επίσης να εξετάσει το πολύ υψηλό αριθμό των ανέργων. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί με τον εκσυγχρονισμό της νομοθεσίας μέσω μιας διαδικασίας διαβούλευσης με τους κοινωνικούς εταίρους και να επωφεληθούν από την εμπειρία των ομάδων προβληματισμού, καθώς και τους διεθνείς οργανισμούς, όπως ο ΟΟΣΑ και η ΔΟΕ."

Δηλαδή; Δεχόμαστε από μόνοι μας "τις βέλτιστες πρακτικές της ΕΕ" και τις επεμβάσεις του ΟΟΣΑ και της -νεοφιλελευθεροκρατούμενης- Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας αλλά δεν θέλουμε καπέλλωμα από τους "θεσμούς"; Λες και αν κάνουμε πράξη αυτά που δεχόμαστε από μόνοι μας, οι "θεσμοί" δεν θα είναι ευχαριστημένοι και θά 'χουν αντιρρήσεις... Πώς να μη γελάσεις όταν επιστρατεύονται τέτοια γελοία επιχειρήματα για να δικαιολογήσουν την διεξαγωγή δημοψηφίσματος; 

Πολύ γέλιο έβγαλε και το χτεσινό διάγγελμα του πρωθυπουργού. Δεν ξέρω αν το παρατηρήσατε οι μεγαλύτεροι σε ηλικία αλλά ο Τσίπρας τα πάει μια χαρά ως μίμος τού Ανδρέα. Αφού κάποια στιγμή αισθάνθηκα την βεβαιότητα ότι θα ξεστόμιζε κάτι σαν εκείνα τα αξέχαστα "νοιώθω βαθειά ανθρώπινη συγκίνηση" και "είμαι πράγματι βαθειά συγκινημένος" του μακαρίτη. Και, όπως είδατε, δικαιώθηκα. Βέβαια, δεν κατάλαβα για πιο λόγο έβγαλε αυτό το διάγγελμα αφού, τελικά, δεν είπε τίποτε. Αλλά αυτά είναι τα μυστήρια της πολιτικής, τα οποία δεν μπορούμε να κατέχουμε εμείς οι κοινοί θνητοί.

Όταν στόχος τής δημοσιογραφίας είναι η τρομοκράτηση ενός λαού:
Αριστερά, πρωτοσέλιδο κιτρινοφυλλάδας της Δευτέρας 30/6/2015.
Δεξιά, αφιέρωμα τουρκικής ιστοσελίδας στον σεισμό τής 17/8/1999.
Δεκαέξι χρόνια αργότερα, μέρα δεν πέρασε από τον δύσμοιρο παππού...

Φυσικά, ο αφαλός μας λύθηκε με το σποτάκι των "Μένουμε Ελλάδα", το οποίο μας υπενθυμίζει τις μπαρούφες τού ΣυΡιζΑ περί ΕνΦΙΑ κλπ. Λες και, τόσα χρόνια, οι άλλοι μας είχαν φλομώσει στις αλήθειες. Ειρωνεύονται την "αριστερή" ελπίδα που έρχεται και δεν λέει να φτάσει, σάμπως εκείνες οι βρομιάρες τού Σαμαρά, η ανάπτυξη και η ρευστότητα, βρήκαν ποτέ τον δρόμο για τον τόπο μας. Αλλά τί να περιμένεις από έναν αχταρμά που έχει ως συνδετική του ουσία τον "φιλοευρωπαϊσμό" του, λες και οι ΣυΡιζΑίοι είναι αντιευρωπαϊστές...

Κάπως έτσι, ακροβατώντας στα άκρα τής λογικής και τσαλαβουτώντας στον βούρκο τής κάθε λογής γελοιότητας, θα πάμε μέχρι την Κυριακή. Γελάστε όσο υπάρχει καιρός και μην ανησυχείτε για το αποτέλεσμα. Ό,τι κι αν βγάλουν οι κάλπες, από Δευτέρα τα γέλια τελειώνουν.

Απατεωνες; Γ. Βαρουφάκης στο Bloomberg : Συμφωνία θα γίνει είτε με «όχι» είτε με «ναι»

 Γ. Βαρουφάκης στο Bloomberg : Συμφωνία θα γίνει είτε με «όχι» είτε με «ναι»

 

Μνημόνιο θα εφαρμοστεί είτε επικρατήσει το «ναι» είτε επικρατήσει το «όχι» είναι το νόημα των όσων δήλωσε ο υπουργός Οικονομικών Γ. Βαρουφάκης στο «Bloomberg». 

 

Ανέφερε ότι εάν επικρατήσει το «όχι» μπορεί να επιτευχθεί συμφωνία από την επόμενη μέρα, ενώ αν επικρατήσει το «ναι» θα παραιτηθεί άλλα θα βοηθήσει τον νέο υπουργό να εφαρμόσει την συμφωνία. Ερωτηθείς εάν θα είναι υπουργός τη Δευτέρα σε περίπτωση που βγει το «ναι» απάντησε: «Όχι δεν θα είμαι, αλλά θα βοηθήσω όποιον είναι, να το περάσει από το κοινοβούλιο». Επίσης εκτίμησε ότι εάν υπερισχύσει το «ναι» θα χρειαστεί να γίνει ανασχηματισμός, αλλά απέφυγε να απαντήσει εάν θα σχηματιστεί μια άλλη κυβέρνηση συνεργασίας. 

 

Ο υπουργός Οικονομικών κατέφυγε σε κορώνες για την ανάγκη να υπογραφεί μια συμφωνία που θα περιλαμβάνει αναδιάρθρωση του χρέους, όπως επιζητούν οι ντόπιοι επιχειρηματικοί όμιλοι. Όπως είπε, θα ήταν καλύτερα να κόψει το χέρι του από το να υπογράψει μια νέα συμφωνία που δεν θα προβλέπει την αναδιάρθρωση του χρέους της Ελλάδας.

 

Πηγή : 902.gr

Η εξαπάτηση δεν έχει όριο! Κοροϊδεύουν αισχρά το λαό. Το "όχι" τους είναι "ναι" σε τρίτο μνημόνιο!

 Η εξαπάτηση δεν έχει όριο! Κοροϊδεύουν αισχρά το λαό. Το "όχι" τους είναι "ναι" σε τρίτο μνημόνιο!

Τις τελευταίες μέρες «Θεοί και Δαίμονες» του συστήματος έχουν πέσει σαν κοράκια πάνω στην εργατική τάξη, πάνω σε όλα τα Λαϊκά στρώματα με σκοπό να τον τρομοκρατήσουν, να τον στείλουν στην κάλπη για να διαλέξει το …χρώμα του σχοινιού που θα τον …κρεμάσουν! Οι ρόλοι μοιρασμένοι.
Για όσους στηρίζουν το ΝΑΙ τα πράγματα είναι ξεκάθαρα. Οι υποστηρικτές του δηλώνουν την δουλικότητα τους σε όλους τους τόνους. Από την άλλη η εξαπάτηση δεν έχει όριο. Και εξηγούμαστε: Ο πρωθυπουργός της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, Αλέξης Τσίπρας, κατέθεσε προχτές αίτημα στους ιμπεριαλιστικούς μηχανισμούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης για νέα δανειακή σύμβαση - θηλιά για το λαό που θα συνοδεύεται από το 3ο Μνημόνιο. Ένα ακόμα Μνημόνιο που θα κληθεί να πληρώσει ο λαός, όπως και τα προηγούμενα χρόνια, για να κερδίσουν οι επιχειρηματικοί όμιλοι, για να μπουν βάσεις για την ανάκαμψη των κερδών τους, πατώντας πάνω στα ερείπια των εργατικών - λαϊκών δικαιωμάτων.

Ακριβώς μία μέρα μετά, ο πρωθυπουργός έστειλε στους θεσμούς και τον κατάλογο των μνημονιακών μέτρων που η ελληνική συγκυβέρνηση είναι πρόθυμη να πάρει, ώστε να πάρει το νέο δάνειο. Ένας κατάλογος που είναι στην ουσία ίδιος με την πρόταση που είχαν καταθέσει οι θεσμοί - τρόικα μόλις το περασμένο Σάββατο. Και αυτά τα κάνει με την υπογραφή του φαρδιά πλατιά και με ημερομηνία 30 Ιούνη 2015. Χτες, ο ίδιος άνθρωπος βγήκε και μίλησε στο λαό για να πει ότι το «Οχι» στο δημοψήφισμα της Κυριακής, σημαίνει το τέλος των μνημονίων!

Τι περιμένει το λαό; Αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης, σταδιακή κατάργηση του ΕΚΑΣ, έμμεση μείωση μισθών και συντάξεων μέσω ασφαλιστικών εισφορών που θα κληθούν να πληρώσουν, μεγάλες αυξήσεις στον ΦΠΑ, ιδιωτικοποιήσεις, νέα καρμανιόλα στα εργασιακά και πολλά ακόμα σαν κι αυτά που τόσα χρόνια βαραίνουν την εργατική - λαϊκή οικογένεια.

Αποδείχτηκε περίτρανα ότι - ανεξάρτητα από το δημοψήφισμα - το « Όχι » όπου καλεί η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ είναι ένα μεγάλο « Ναι » στα νέα μνημόνια, στα νέα αντιλαϊκά μέτρα. Εκεί οδηγούν το λαό αυτές οι τραγικές για τα συμφέροντά του εξελίξεις. Είναι τα αποκαλυπτήρια όλων εκείνων που εδώ και μήνες κοροϊδεύουν αισχρά το λαό, με τα «σκισίματα των μνημονίων», «η Ευρώπη αλλάζει», «συμμαχίες του νότου», «ο ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση, ο λαός στην εξουσία», «με τα νταούλια και τους ζουρνάδες» και πάει λέγοντας. Είναι αυτοί που θέλουν λευκή επιταγή από το λαό, για να συνεχίσουν τα μνημόνια, την αντιλαϊκή, αντεργατική πολιτική, την υλοποίηση της Στρατηγικής της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Γιατί αυτό ακριβώς το «Οχι» είναι που εννοούν ο πρωθυπουργός και η κυβέρνησή του. Την ίδια στιγμή, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, Ποτάμι, αστικές πολιτικές δυνάμεις και μηχανισμοί του κεφαλαίου, υποβοηθούμενοι από την τακτική της συγκυβέρνησης, εκδηλώνουν έναν άνευ προηγουμένου εκβιασμό σε βάρος του λαού, επιδιώκοντας να αποσπάσουν ανοιχτά τη στήριξή τους στην Ευρωπαϊκή Ενωση και στον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης. Είναι η άλλη όψη της πολιτικής απάτης. Το συμπέρασμα είναι ότι είτε ψηφίσει ο λαός «Οχι» είτε «Ναι», τη Δευτέρα θα βρεθεί αντιμέτωπος με νέα μνημόνια!

Γι' αυτό ο λαός την Κυριακή πρέπει να πει το δικό του «Οχι», να ακυρώσει τον εκβιασμό και την εξαπάτηση. Να πει «Οχι» και στην πρόταση των ΕΕ - ΔΝΤ - ΕΚΤ και στην πρόταση της κυβέρνησης. Αποδέσμευση από την ΕΕ με το λαό στην εξουσία, ρίχνοντας στην κάλπη την πρόταση του ΚΚΕ.

Ζιώβας  Βασίλης

Περιφερειακός Σύμβουλος ΗΠΕΙΡΟΥ  της  Λαϊκής  Συσπείρωσης

Μέλος του Δ.Σ  του Συλλόγου Εργαζομένων του Δήμου Αρταίων

AΝΤΑΡΣΥ-ΡΙΖΑ: Αυταπάτες με τη σέσουλα

 AΝΤΑΡΣΥ-ΡΙΖΑ: Αυταπάτες με τη σέσουλα

«Ένα δημοψήφισμα έχει την αναγκαστική μορφή του "ναι ή όχι". Κερδίζει όποιο από τα δυο έχει έστω και μια ψήφο παραπάνω. Η ηγεσία του ΚΚΕ υποστηρίζει πως όποιος ψηφίσει "όχι" στην πρόταση των δυναστών δανειστών τάσσεται υπέρ του "ναι" στην κυβερνητική αντιλαϊκή μνημονιακή πρόταση των 8 δισ. ευρώ λιτότητας, που κατέθεσε η κυβέρνηση».

Αυτά αναφέρει σε άρθρο του το «ΠΡΙΝ», που θέλει να στηρίξει την πρόταση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για «ΟΧΙ» στο δημοψήφισμα και επιτίθεται στο ΚΚΕ για το «λάθος» του. Ποιο είναι το λάθος; Ότι το ΚΚΕ δεν διαλέγει μνημόνιο, ότι καλεί το λαό και τη νεολαία να ακυρώσουν τον εκβιασμό ρίχνοντας στην κάλπη την πρόταση του ΚΚΕ: «ΟΧΙ στην πρόταση ΕΕ - ΕΚΤ - ΔΝΤ. ΟΧΙ στην πρόταση της κυβέρνησης. ΑΠΟΔΕΣΜΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΕ ΜΕ ΤΟ ΛΑΟ ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ».

Ποιο θα ήταν το σωστό; Σύμφωνα με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ προφανώς το σωστό είναι η δική τους θέση, η στήριξη του «ΟΧΙ».

Δεν ξέρουν μήπως ότι «το ΟΧΙ θα είναι ένα συντριπτικό ΝΑΙ στην πρόταση που κάνει η κυβέρνηση» όπως δηλώνουν τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ;

Δεν ξέρουν ότι το «ΟΧΙ» μεταφράζεται σε στήριξη της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, η οποία τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές παζαρεύει ξανά με τις Βρυξέλλες ένα Μνημόνιο 3, της κυβέρνησης η οποία αιτήθηκε νέα δανειακή σύμβαση;

Δεν γνωρίζουν ότι το «ΟΧΙ» της κυβέρνησης σημαίνει «ΝΑΙ» στη συνέχιση της αντιλαϊκής πολιτικής, στην επιδείνωση του εργατικού - λαϊκού εισοδήματος, είτε με μια νέα αντιλαϊκή συμφωνία, είτε με χρεοκοπία;

Το περιεχόμενο του «ΟΧΙ» δεν το καθορίζει ο καθένας, το καθορίζει η κυβέρνηση. Ούτε μπορεί να ριζοσπαστικοποιηθεί, ούτε να στρίψει προς τα αριστερά και να αλλάξει χρώμα, ούτε να είναι βήμα ...στο σοσιαλισμό! Αν ήθελε άλλο ερώτημα η κυβέρνηση, θα έκανε δεκτή την πρόταση του ΚΚΕ για αλλαγή του ερωτήματος.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ συνειδητά σέρνει τον κόσμο στη στρούγκα της κυβέρνησης, παραμυθιάζοντάς τον ότι μπορεί να δώσει το δικό του χρώμα στο «ΟΧΙ».

Βέβαια, το ΟΧΙ «δεν αποτελεί απόφαση ρήξης με την ΕΕ» (Αλ. Τσίπρας στη Βουλή). Δεν το άκουσε αυτό κανένας της ΑΝΤΑΡΣΥΑ; Δεν άκουσε κανείς ότι το «ΟΧΙ» είναι μήνυμα υπεράσπισης των αρχών και των παραδόσεων της ΕΕ που «έχτισαν οι μεγάλοι ευρωπαϊστές ηγέτες: ο Αντενάουερ, ο Χέλμουτ Σμιτ, ο Βίλι Μπραντ, ο Μιτεράν, ο Σπινέλι, ο Μπερλινγκουέρ» (επίσης από την ομιλία του Αλ. Τσίπρα στη Βουλή).

Το πώς θέλουν να χρωματίσουν το «ΝΑΙ» στην ψευδαίσθηση ότι η λυκοσυμμαχία της ΕΕ μπορεί να αλλάξει προς το συμφέρον του λαού μετά από διαπραγμάτευση, δεν μας αφορά. Το σίγουρο είναι ότι η ΑΝΤΑΡΣΥΑ όσο πάει και παίρνει από ...το ροζ του ΣΥΡΙΖΑ. Και να σκεφτεί κανείς ότι η ΑΝΤΑΡΣΥΑ πριν από λίγο καιρό εγκαλούσε το ΚΚΕ ότι -δήθεν- δεν θέλει «ρήξη με την ΕΕ», επειδή το ΚΚΕ συνδέει αυτήν την προοπτική με τη ρήξη με το κεφάλαιο και την εξουσία του.

Λένε, επίσης, ότι μόνο το «ΝΑΙ» και το «ΟΧΙ» μετράνε, δεν μπορείς να «φυγομαχείς». Αν είναι φυγομαχία να μην επιλέγεις ανάμεσα στα διλήμματα που κάθε φορά θέτει η αστική τάξη, τότε να φανταστούμε ότι μαχητικότητα είναι να στοιχίζεσαι πίσω από τις διάφορες εκδοχές αστικής διαχείρισης, πίσω από αντιτιθέμενα τμήματα του κεφαλαίου και να διαλέγεις με ποιο μνημόνιο θα συνεχίσει να ματώνει ο λαός. Αν κάθε φορά πρέπει να επιλέγουμε ανάμεσα στα διλήμματα που θέτει η αστική τάξη στο λαό, τότε έπρεπε παλιότερα στις εκλογές να ψηφίζουμε είτε ΠΑΣΟΚ είτε ΝΔ και τώρα είτε ΝΔ είτε ΣΥΡΙΖΑ. Και εκεί «κερδίζει όποιο από τα δύο έχει έστω και μια ψήφο παραπάνω».

Για το τέλος κρατήσαμε το καλύτερο. «Σίγουρα ο Αλέξης Τσίπρας απέδειξε ότι δεν είναι Γιωργάκης Παπανδρέου. Το τι ακριβώς είναι όμως, σε σχέση με τα λαϊκά συμφέροντα, αυτό θα το μάθουμε μόνο αφού πρώτα δούμε τι είδους συμφωνία θα συνυπογράψει με τους Γερμανούς και τους υπόλοιπους δανειστές». Αυτά έγραψε στο «ΠΡΙΝ», το στέλεχος του ΝΑΡ και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, Γιώργος Δελαστίκ. Πώς μεταφράζεται αυτό; Ως εξής: Μπορεί να υπάρξει και μία πιο φιλολαϊκή συμφωνία της κυβέρνησης με τους δανειστές.

Ας κοιταχτούν, λοιπόν, οι της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στον καθρέφτη και θα δουν ποιοι κάνουν «ιστορικό λάθος» και ποιοι ξαναδιαπράττουν μία «πολιτική προδοσία των εργατικών και λαϊκών συμφερόντων».

ΥΓ: Μαζί με τα «ΟΧΙ» τους, που αθροίζονται με τα «ΟΧΙ» της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και της Χρυσής Αυγής αθροίζεται και η άθλια επιχειρηματολογία που λέει ότι «τα άκυρα (...) του ΚΚΕ θα μετρήσουν υπέρ των Σόιμπλε, Ντάισελμπλουμ και Λαγκάρντ». Αυτά τα έγραψε το «ΠΡΙΝ». Τα ίδια γράφτηκαν και στο site της Χρυσής Αυγής. Εύγε!

Παραμύθι, τέλος

Παραμύθι, τέλος

Αυτή ήταν η προεκλογική αφίσα του ΣΥΡΙΖΑ…  

    Ο κ.Τσίπρας στην επιστολή του προς τον Ντάισελμπλουμ και προς το Διοικητικό Συμβούλιο του ESM (σσ: πρόκειται για τον λεγόμενο «ευρωπαϊκό μηχανισμό σταθερότητας»), στην επιστολή με την οποία αιτείται νέο δάνειο για την Ελλάδα, μεταξύ άλλων αναφέρει:

«Για λογαριασμό της Ελληνικής Δημοκρατίας με το παρόν σας υποβάλλουμε το αίτημά μας για την στήριξη της σταθερότητας όπως αυτή περιγράφεται στα Αρθρα 12 και 16 της συνθήκης του ESM».

    Στην ίδια επιστολή, λίγο παρακάτω, ο κ.Τσίπρας σημειώνει:

«Η Ελλάδα αιτείται χρηματοπιστωτική βοήθεια για την σταθερότητα από τον ESM στη μορφή διετούς Δανείου ("Δάνειο") εφόσον όλες οι συνθήκες που περιλαμβάνονται στο Άρθρο 13 της συνθήκης του ESM και στο άρθρο 2 των Οδηγιών καλύπτονται. Το Δάνειο θα χρησιμοποιηθεί αποκλειστικά για να καλυφθεί η εξυπηρέτηση των ελληνικών χρεών στο εξωτερικό και τις υποχρεώσεις κάλυψης χρέους στο εσωτερικό της χώρας».

    Όπως βλέπουμε στην επιστολή του πρωθυπουργού, το αίτημα της συγκυβέρνησης βασίζεται στα άρθρα 12, 13 και 16 της Συνθήκης για την Ίδρυση του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας (ΕΜΣ).
    Επίκληση των συγκεκριμένων άρθρων κάνει ο κ.Τσίπρας. Αυτά είναι τα άρθρα που αποδέχεται ο κ.Τσίπρας και βάσει αυτών είναι που ζητά τον νέο δανεισμό.
    Ας δούμε, όμως, τι λένε αυτά τα άρθρα:
    α) Το άρθρο 12 (παράγραφος 1), αναφέρει:

«1.Εφόσον είναι απαραίτητο για τη διασφάλιση της χρηματοοικονομικής σταθερότητας της ζώνης του ευρώ στο σύνολό της και των κρατών-μελών της, ο ΕΜΣ δύναται να παρέχει στήριξη σταθερότητας σε μέλος του ΕΜΣ, κάτω από αυστηρούς όρους, κατάλληλους για το επιλεγμένο μέσο χρηματοπιστωτικής συνδρομής. Οι εν λόγω όροι μπορούν να καλύπτουν το φάσμα από ένα πρόγραμμα μακροοικονομικής προσαρμογής ως τη συνεχή τήρηση προκαθορισμένων όρων επιλεξιμότητας».

    β) Το άρθρο 13 αναφέρει ότι η εκτίμηση επί του αιτήματος «αναμένεται να διενεργείται από κοινού με το ΔΝΤ» (παράγραφος 1,β) και στη συνέχεια προσθέτει (παράγραφοι 3 και 4):

«3. Εάν εκδοθεί απόφαση, σύμφωνα με την παράγραφο 2, το συμβούλιο διοικητών αναθέτει στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή - σε συνεργασία με την ΕΚΤ και εφόσον είναι εφικτό, από κοινού με το ΔΝΤ- να διαπραγματευτεί με το ενδιαφερόμενο μέλος του ΕΜΣ Μνημόνιο Κατανόησης (ΜΚ) όπου θα περιγράφονται αναλυτικά οι όροι που θα συνδέονται με τη διευκόλυνση χρηματοπιστωτικής συνδρομής. Το περιεχόμενο του Μνημονίου Κατανόησης αντικατοπτρίζει τις αδυναμίες που πρέπει να αντιμετωπιστούν και το μέσο χρηματοπιστωτικής συνδρομής που έχει επιλεγεί. Παράλληλα ο διευθύνων σύμβουλος του ΕΜΣ καταρτίζει πρόταση συμφωνίας για διευκόλυνση χρηματοπιστωτικής συνδρομής, περιλαμβάνουσα τους όρους και τις προϋποθέσεις χρηματοδότησης, καθώς και την επιλογή των μέσων, που υποβάλλεται στο συμβούλιο διοικητών προς έγκριση.

Το Μνημόνιο Κατανόησης συνάδει πλήρως με τα μέτρα συντονισμού των οικονομικών πολιτικών που προβλέπονται στη ΣΛΕΕ, ιδίως με τυχόν πράξεις του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ενωσης, συμπεριλαμβανόμενης οποιασδήποτε γνώμης, προειδοποίησης, σύστασης ή απόφασης απευθυνόμενης στο ενδιαφερόμενο μέλος του ΕΜΣ.

4. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή υπογράφει το Μνημόνιο Κατανόησης εξ ονόματος του ΕΜΣ, υπό τον όρο της προηγούμενης τήρησης των προϋποθέσεων που καθορίζονται στην παράγραφο 3 και της προηγούμενης έγκρισης από το συμβούλιο διοικητών».

    γ) Το άρθρο 16 (παράγραφος 2) αναφέρει:

«2. Οι όροι που συνδέονται με τα δάνεια ΕΜΣ περιέρχονται σε πρόγραμμα μακροοικονομικής προσαρμογής που παρουσιάζεται αναλυτικά στο Μνημόνιο Κατανόησης, σύμφωνα με το άρθρο 13 παράγραφος 3).

    Αυτά ζητάει ο κ.Τσίπρας. 
    Ο κ.Τσίπρας ζητάει δανεισμό κάτω από «αυστηρούς όρους».
    Ο κ.Τσίπρας ζητάει «συνεχή τήρηση προκαθορισμένων όρων», δηλαδή συνεχή επιτήρηση.
    Ο κ.Τσίπρας ζητά την παραμονή της τρόικας στην Ελλάδα (σσ: «Ευρωπαϊκή Επιτροπή - σε συνεργασία με την ΕΚΤ και εφόσον είναι εφικτό, από κοινού με το ΔΝΤ», αναφέρει το άρθρο13).
    Ο κ.Τσίπρας ζητάει Μνημόνιο. Ούτε μία, ούτε δυο αλλά πέντε φορές, στα άρθρα που επικαλείται ο κ.Τσίπρας, αναφέρεται ευκρινώς τι είναι εκείνο που ζητάει.
    Αυτό που ζήτησε, αυτό που αιτήθηκε, αυτό που με την υπογραφή του φέρνει ο κ,.Τσίπρας, μια λέξη υπάρχει που το περιγράφει - και η λέξη αυτή επαναλαμβάνεται 5 φορές: «Μνημόνιο». 
    Αυτό ζήτησε ο κ.Τσίπρας.
    Ο κ.Τσίπρας  που - σε ένα νόμο με ένα άρθρο - θα καταργούσε τα Μνημόνια , με την επιστολή που έστειλε στον «πολύ» κ.Νταισελμπλουμ και στον ESM ζήτησε ακριβώς αυτό: Μνημόνιο.
    Παραμύθι, τέλος. 

Νίκος Μπογιόπουλος