Ψηφίζεις """""αριστερά"""""και παίρνεις δώρο, ΠΑΣΟΚ και Δεξιά!!!! Αρχίστε τους εξορκισμούς!!!!

  Ψηφίζεις """""αριστερά"""""και παίρνεις δώρο, ΠΑΣΟΚ και Δεξιά!!!! Αρχίστε τους εξορκισμούς!!!!

Με διαδικασίες... υπερταχείας, χειρότερες ακόμα και από τη γνωστή και από τα προηγούμενα μνημόνια απαράδεκτη διαδικασία του «κατεπείγοντος», και με την πλήρη στήριξη όλων των κομμάτων της αστικής διαχείρισης, πέρασε η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ το εφαρμοστικό πολυνομοσχέδιο με τα πρώτα αντιλαϊκά προαπαιτούμενα για το τρίτο μνημόνιο, με βάση τη συμφωνία της με τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς ΕΕ, ΕΚΤ, ΔΝΤ.

Υπέρ της εν λόγω συμφωνίας και του πολυνομοσχεδίου ψήφισαν οι βουλευτές των ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΕΛ, ΝΔ, Ποταμιού και ΠΑΣΟΚ. Την ίδια ώρα, οι διαφοροποιήσεις που εκφράστηκαν από βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, στην πραγματικότητα δεν αμφισβητούν ούτε στο ελάχιστο το δρόμο που έφερε και το τρίτο μνημόνιο, δηλαδή τον ίδιο τον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης.

Στην αντίπερα όχθη, οι βουλευτές του ΚΚΕ ανέδειξαν ότι η νέα συμφωνία - εφιάλτης για το λαό είναι προαπαιτούμενο του κεφαλαίου για την εξασφάλιση της στρατηγικής του επιλογής για συμμετοχή της χώρας στην ΕΕ και το ευρώ, για τη διασφάλιση της ρευστότητας που χρειάζεται για να ενισχυθεί η κερδοφορία και ανταγωνιστικότητά του. Από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ κατατέθηκε, επίσης, αίτημα για ονομαστική ψηφοφορία για το νομοσχέδιο, τόσο επί της αρχής, όσο και για το ένα και μοναδικό άρθρο του.

Υπενθυμίζουμε ότι το πρώτο εφαρμοστικό πολυνομοσχέδιο προβλέπει νέα ένταση της φοροληστείας σε βάρος του λαού με πρόσθετα έσοδα 2,4 δισ. ευρώ το χρόνο, μέσω ΦΠΑ, καθώς και νέες αντιλαϊκές παρεμβάσεις στο Ασφαλιστικό, ως «πρώτο πακέτο» της επικείμενης νέας αντιασφαλιστικής μεταρρύθμισης.

Στην ονομαστική ψηφοφορία, σε σύνολο 299 βουλευτών, υπέρ του πολυνομοσχεδίου ψήφισαν 229 βουλευτές, κατά ψήφισαν 64 και «παρών» 6.

Από τα κόμματα της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, υπέρ του νομοσχεδίου ψήφισαν 123 από τους 162 βουλευτές. Από τον ΣΥΡΙΖΑ, «ναι» ψήφισαν 110 βουλευτές, 32 ψήφισαν «όχι», 6 «παρών», ενώ μία βουλευτής απουσίαζε. Από τους ΑΝΕΛ «ναι» ψήφισαν και οι 13 βουλευτές.

Πολιτική σχιζοφρένεια...

Πολιτική σχιζοφρένεια...

Την περασμένη Τετάρτη, μετά τη συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, ο Π. Λαφαζάνης δήλωσε: «Αρκετοί βουλευτές από τον ΣΥΡΙΖΑ, μεταξύ των οποίων κι εγώ, δε θα ψηφίσουμε τα μνημονιακά μέτρα. Αυτό δε σημαίνει ότι δε στηρίζουμε την κυβέρνηση. Αυτό δε σημαίνει ότι θα διασπαστεί ο ΣΥΡΙΖΑ. Η ενότητα του ΣΥΡΙΖΑ είναι διασφαλισμένη απολύτως, όπως είναι απολύτως διασφαλισμένη και η στήριξη στην κυβέρνηση. Στηρίζουμε την κυβέρνηση, δεν ψηφίζουμε όμως τα μνημονιακά μέτρα»! Πολιτική σχιζοφρένεια;
Οπως αναμενόταν, η δήλωση αυτή προκάλεσε ποικίλα σχόλια, καθώς είναι τουλάχιστον οξύμωρο βουλευτές της συγκυβέρνησης να διατείνονται ότι την υποστηρίζουν, αλλά όχι την κεντρική πολιτική της επιλογή, όπως είναι το νέο μνημόνιο, η οποία θα καθορίσει τη συνολική της πολιτική. Για όποιον, ωστόσο, έχει παρακολουθήσει την πορεία του ΣΥΡΙΖΑ απ' τον καιρό ακόμα που έδινε μάχη να μπει στη Βουλή, για όποιον γνωρίζει τα έργα και τις ημέρες της «αριστερής» του πτέρυγας, η δήλωση του επικεφαλής της, νυν υπουργού Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, δεν ξενίζει και τόσο πολύ.

***

Η αντίδραση στη συμφωνία που εκδηλώνεται στο εσωτερικό του κόμματος, όσο κι αν - όπως λέγεται και γράφεται - προβληματίζει τον πρωθυπουργό, έχει και μια δεύτερη ανάγνωση. Συμβάλλει, την ώρα που «ψήνεται» ένα τρίτο, σκληρό μνημόνιο, στο να θεριεύουν στις λαϊκές συνειδήσεις και ιδιαίτερα σε όσες λαμβάνουν χώρα ριζοσπαστικές διεργασίες, οι διαλυτικές αυταπάτες ότι υπάρχει και ο καλός ΣΥΡΙΖΑ, που μπορεί να «σώσει την παρτίδα» για λογαριασμό του λαού. Για την κυβέρνηση και το κεφάλαιο, τούτη την ώρα έχει κρίσιμη σημασία η χειραγώγηση του λαού, η ενσωμάτωσή του. Επίσης, κρίσιμη σημασία έχει η ύπαρξη και ενίσχυση δυνάμεων που μπορεί στο μέλλον να αποδειχτούν χρυσές εφεδρείες, οι οποίες θα «επιστρατευτούν» να παίξουν ρόλο ως αριστερή πτέρυγα ενός ευρύτερου αστικού μετώπου υπέρ του «εθνικού νομίσματος», εφόσον μια τέτοια επιλογή κριθεί ως πιο συμφέρουσα για το κεφάλαιο. Αλλωστε, μπορεί σήμερα υποστηρικτές του ευρώ με τους υποστηρικτές του εθνικού νομίσματος να «σφάζονται», αύριο όμως και αυτός ο διαχωρισμός θα φανεί όχι και τόσο αβυσσαλέος, όπως αποδείχτηκε και ο διαχωρισμός μνημονιακών - αντιμνημονιακών. Η αστική τάξη δεν έχει «δόγματα», επιλέγει κάθε φορά με βάση τα συμφέροντά της, έτσι στηρίχτηκε στον αντιμνημονιακό ΣΥΡΙΖΑ, του άνοιξε δρόμο να γίνει κυβέρνηση και σήμερα ο ίδιος περνάει νέο αντιλαϊκό μνημόνιο!

***

Η «Αριστερή Πλατφόρμα» κάνει αυτό που έκανε πάντα εντός του ΣΥΡΙΖΑ. Νομιμοποιούσε βαθιά αντιλαϊκές επιλογές, εγκλωβίζοντας με τον κάλπικο ριζοσπαστισμό της δυνάμεις δυσαρεστημένες απ' τις επιλογές της πλειοψηφίας. Θόλωνε τα «ταξικά γυαλιά», ώστε να μη διακρίνουν καθαρά ποια επιλογή συνάδει με τα εργατικά - λαϊκά συμφέροντα και ποια μασκαρεύεται για να τα υποτάξει στα συμφέροντα του κεφαλαίου.
Η «Αριστερή Πλατφόρμα» δεν έκανε καμιά «ανταρσία», όταν ο ΣΥΡΙΖΑ υποσχόταν την κατάργηση των μνημονίων με ένα νόμο και ένα άρθρο και την επόμενη μέρα αποδεχόταν την παράταση των μνημονίων με τη συμφωνία της 20ής Φλεβάρη. Οταν μανιωδώς υποσχόταν ότι τα χαράτσια θα είναι παρελθόν μόλις εκλεγούν και μετά καλούσαν το λαό να τα πληρώσει, στο πλαίσιο του «πατριωτικού του καθήκοντος». Οταν επέβαλλαν τις 100 δόσεις, για να εισπράξουν πιο γρήγορα και πιο εύκολα τους «μνημονιακούς» φόρους. Οταν ακούγαμε τα περί «λιτού βίου». Οταν έβαζαν χέρι στα ταμειακά διαθέσιμα. Οταν «ρύθμιζαν» διαγράφοντας χρέη επιχειρηματικών ομίλων, ακόμα και από λαθρεμπόριο. Οταν η κυβέρνηση ταυτιζόταν πλήρως με την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ, τα ιμπεριαλιστικά σχέδια του ΝΑΤΟ στην περιοχή, όταν ο Καμμένος υποσχόταν συνεκμετάλλευση του Αιγαίου και νέες στρατιωτικές βάσεις.
Μήνες πριν, τον περασμένο Μάρτη, ο ίδιος ο Αλ. Τσίπρας, σε μια συνεδρίαση της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ, η οποία είχε πυροδοτήσει αναδιάταξη δυνάμεων στο εσωτερικό του κόμματος με ενίσχυση της «Αριστερής Πλατφόρμας», είχε πει μεταξύ άλλων: «Το κόμμα (...) θα σταθεί φυσικά κοντά στην κυβέρνηση, θα τη στηρίξει στις προσπάθειές της μαχητικά, αλλά πάντα κριτικά, όπως αρμόζει σε ένα κόμμα της Αριστεράς. Ταυτόχρονα, όμως, κι αυτό είναι το βασικό, θα σταθεί και πρέπει να σταθεί πιο κοντά απ' όσο ποτέ άλλοτε στο λαό μας που δοκιμάζεται. Να συμπαραταχθεί με τις απαιτήσεις, τις αγωνίες και τους αγώνες του. Να τραβάει από το μανίκι την κυβέρνηση, όταν χρειάζεται και όταν κρίνει ότι κάποιες επιλογές της είναι λαθεμένες». Αυτό το ρόλο παίζει η «Αριστερή Πλατφόρμα».

***

Είδαμε τα στελέχη της, μάλιστα, να πρωτοστατούν στις ερμηνείες της επόμενης μέρας του δημοψηφίσματος, πως το «όχι» δε σημαίνει «όχι στην ΕΕ και το ευρώ». Ενώ, ακόμα και σήμερα, λένε, όπως είπε ο Θ. Πετράκος σε χτεσινή εκπομπή σε τηλεοπτικό σταθμό, ότι «επιδιώκουμε λύση εντός της ΕΕ και του ευρώ, απλώς θεωρούμε ότι το ευρώ δεν είναι φετίχ», συντηρώντας την ψευδαίσθηση ότι μπορούσε να υπάρξει μια φιλολαϊκή συμφωνία, απλώς η κυβέρνηση έκανε λάθη. Χαρακτηριστικό του οπορτουνισμού είναι η διγλωσσία και ο τακτισμός, που καλλιεργούν συγχύσεις και ψευδαισθήσεις στη λαϊκή συνείδηση.
Η εφαρμογή της αντιλαϊκής πολιτικής, του μνημονίου με σφραγίδα ΣΥΡΙΖΑ, έχει ως απαραίτητο συμπλήρωμά της η αγανάκτηση, η αμφισβήτηση αλλά και η τυχόν ριζοσπαστικοποίηση να μη βγουν έξω από τα αστικά πλαίσια, δημιουργώντας ένα «νέο ΣΥΡΙΖΑ». Τα όσα σήμερα παρακολουθεί ο λαός, με διαφωνούντες, ανάμεσά τους προβεβλημένοι «αστέρες» τύπου Βαρουφάκη και Κωνσταντοπούλου, με «Αριστερή Πλατφόρμα» και άλλους, είναι σκηνές από ταινία προσεχώς που δεν πρέπει να κόψει εισιτήρια. Γιατί δεν πρέπει να εγκλωβιστούν εργατικές - λαϊκές δυνάμεις σε ρόλο θεατή, σ' ένα έργο που, όσο και αν αλλάζουν οι «ηθοποιοί», η «υπόθεση» είναι η ίδια.

B. N.

Ευγνωμονώντας τους ιμπεριαλιστές!

Ευγνωμονώντας τους ιμπεριαλιστές!

Πόσο γρήγορα, αλήθεια, αποδείχτηκαν φούμαρα οι μεγαλοστομίες της κυβέρνησης περί τάχα ανεξάρτητης, περήφανης και αξιοπρεπούς πολιτικής που ασκεί στις σχέσεις της στο εξωτερικό! Μετά το περιβόητο «ευχαριστούμε τις ΗΠΑ», που εκστόμιζε στη Βουλή ο Κ. Σημίτης το Γενάρη του 1996, προχτές ήταν σειρά του αντιπροέδρου της κυβέρνησης, Γ. Δραγασάκη, να δηλώσει ανερυθρίαστα στο ραδιοφωνικό σταθμό του ΣΥΡΙΖΑ: «Πρέπει να ευχαριστήσω δημόσια την κυβέρνηση των ΗΠΑ και τον Πρόεδρο Ομπάμα, διότι ενδεχομένως χωρίς τη δική του συμβολή και επιμονή ότι η συμφωνία πρέπει να περιλαμβάνει και θέματα χρέους και αναπτυξιακό ορίζοντα, ίσως να μην πετυχαίναμε». Σχεδόν ταυτόχρονα, ο υπουργός Οικονομικών Ευ. Τσακαλώτος ευχαριστούσε από το βήμα της Βουλής τον Γάλλο ομόλογό του, Μ. Σαπέν, για τη βοήθεια που παρείχε στην ελληνική κυβέρνηση να μείνει στην Ευρωζώνη.
Ευχαριστίες και δηλώσεις που ήρθαν μετά τις απανωτές τηλεφωνικές επικοινωνίες του πρωθυπουργού, Αλ. Τσίπρα, με στελέχη της αμερικανικής κυβέρνησης, ακόμα και τον ίδιο τον Πρόεδρο των ΗΠΑ, όπως και με τον Γάλλο Πρόεδρο. Ευχαριστίες και δηλώσεις που φανερώνουν ότι η «περήφανη διαπραγμάτευση» της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ είναι τμήμα ευρύτερων ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων για τα κέρδη των κάθε εθνικότητας μονοπωλίων, την ίδια ώρα που ομονοούν στη λαϊκή εξαθλίωση, όπως αποτυπώνεται στο, με τις ευλογίες των Γαλλίας και ΗΠΑ, νέο αντιλαϊκό «μνημόνιο Τσίπρα».
Την ίδια ώρα, ενώ στην Ελλάδα γινόταν ο κακός χαμός με όλη τη φιλολογία περί «Grexit», στα «ψιλά» πέρασε ότι ο υπουργός Εξωτερικών, Ν. Κοτζιάς, τηρούσε κατά γράμμα το πρόγραμμα επαφών του στο εξωτερικό. Μετέβη στο Ισραήλ, έκανε και τις περιοδείες του στα Δυτικά Βαλκάνια (όλως τυχαίως την ίδια περίοδο που εκεί ταξίδευε και η Β. Νούλαντ, υφυπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ). Εκανε την πρώτη επίσημη επίσκεψη Ελληνα ΥΠΕΞ στην Πρίστινα, προχώρησε εκεί σε δηλώσεις που κανένας άλλος Ελληνας ΥΠΕΞ δεν είχε τολμήσει προηγούμενα, προαναγγέλλοντας κινήσεις που οδηγούν σε ντε φάκτο αναγνώριση του Κοσσόβου, υλοποιώντας κατά γράμμα τους σχεδιασμούς των ΝΑΤΟ, ΗΠΑ και ΕΕ στην περιοχή, προκαλώντας τις αντιδράσεις της Σερβίας!
Η κυβέρνηση, λοιπόν, της «πρώτη φορά Αριστεράς» όχι μόνο φέρνει νέα μνημόνια, αλλά υλοποιεί κατά γράμμα - ως «συνέχεια του κράτους» - την επιδίωξη της ελληνικής αστικής τάξης για αναβάθμιση της θέσης της στην περιοχή, ενισχύοντας τις «δουλειές» της και «τρέχοντας» ιμπεριαλιστικά σχέδια των ευρωατλαντικών συμμάχων της.
Τα συμφέροντα του ελληνικού λαού δεν μπορεί να αναζητηθούν παρέα με τα ιμπεριαλιστικά γεράκια όποια εθνικότητα και αν έχουν. Δεν είναι «φίλοι» του λαού. Οι κυβερνήσεις της Γαλλίας και των ΗΠΑ στηρίζουν την παραμονή της Ελλάδας στην Ευρωζώνη για τα δικά τους συμφέροντα, στην αντιπαράθεσή τους με τη γερμανική κυβέρνηση στον ανταγωνισμό τους για την πορεία της Ευρωζώνης και της ΕΕ. Ολοι αυτοί μαζί καλούν την ελληνική κυβέρνηση να επιταχύνει την προώθηση των αντιλαϊκών καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων. Απ' ό,τι μαθαίνουμε, ορισμένοι έβαλαν ενεργά το χεράκι τους στη σύνταξη του νέου αντιλαϊκού μνημονίου. Ετσι όπως άλλωστε κάνουν και στο εσωτερικό των χωρών τους. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ «συμμαχεί» μαζί τους γιατί στις διαπραγματεύσεις δεν εκπροσωπεί τα εργατικά - λαϊκά συμφέροντα, αλλά τα συμφέροντα των ελληνικών επιχειρηματικών ομίλων, που ζητούν στήριξη για την ανάκαμψη των κερδών τους. Ολες αυτές οι επιδιώξεις, οι συμμαχίες και οι αντιθέσεις μεταφράζονται σε νέα δεινά για την εργατική τάξη και τα φτωχά λαϊκά στρώματα της χώρας μας, ακόμα και με το ενδεχόμενο εμπλοκής σε νέες ιμπεριαλιστικές πολεμικές συγκρούσεις. Ο λαός ας αφήσει, λοιπόν, την κυβέρνηση να τους ευχαριστεί, ο ίδιος πρέπει να απορρίψει τις ξένες αντιλαϊκές σημαίες τους, να σηκώσει τις δικές του.

Διεργασίες με φόντο το τρίτο σκληρό μνημόνιο

Διεργασίες με φόντο το τρίτο σκληρό μνημόνιο

Σενάρια επικείμενου ανασχηματισμού και πρόωρων εκλογών το φθινόπωρο

«Σήμερα η Βουλή έκανε το πρώτο σημαντικό βήμα για τη συμφωνία, ψηφίζοντας τα δύσκολα μέτρα. Το αποτέλεσμα της σημερινής ψηφοφορίας, όμως, συνιστά σοβαρή διαίρεση στην ενότητα της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ. 32 βουλευτές (σ.σ. στην πραγματικότητα 39, αν συνυπολογιστούν τα 6 «παρών» και η 1 απουσία) αποφάσισαν να μην στηρίξουν την κυβέρνηση της αριστεράς, καταψηφίζοντας την επιλογή της για αποτροπή του κινδύνου της χρεοκοπίας. Βασική προτεραιότητα του πρωθυπουργού και της κυβέρνησης είναι η επιτυχής ολοκλήρωση της Συμφωνίας, το αμέσως επόμενο διάστημα».
Η δήλωση αυτή του κυβερνητικού εκπροσώπου, Γ. Σακελλαρίδη, ξημερώματα Πέμπτης, για το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας, έδωσε το στίγμα των προθέσεων του Αλ. Τσίπρα, που ιεραρχεί ως προτεραιότητα την ολοκλήρωση των αντιλαϊκών παζαριών για τη σύναψη του τρίτου μνημονίου.
Ο ανασχηματισμός είναι - όπως όλα δείχνουν - στα άμεσα σχέδιά του, ενώ σενάρια εκλογών συντηρούν κυβερνητικά στελέχη, όπως ο Ν. Βούτσης, που τις προσδιόρισε χρονικά τον Σεπτέμβρη ή τον Οκτώβρη. Κατ' άλλους, πρόκειται για αισιόδοξη εκτίμηση κι αυτό γιατί - όπως εξηγούν - για να γίνουν εκλογές πρέπει να έχει ολοκληρωθεί η σύναψη της συμφωνίας με τους «εταίρους», πράγμα δύσκολο να γίνει έως τότε.

Τσίπρας: Ουσιαστικά έωλη η στήριξη της κυβέρνησης - Προχωρώ με μειοψηφικό αριθμό βουλευτών

Στο μεταξύ, ως «επιλογή που έρχεται σε σύγκρουση με τις αρχές της συντροφικότητας και της αλληλεγγύης» φέρεται να χαρακτήρισε ο Αλ. Τσίπρας, σε χτεσινή σύσκεψη στελεχών της κυβέρνησης και του ΣΥΡΙΖΑ στο Μέγαρο Μαξίμου, τη στάση όσων βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ καταψήφισαν το πολυνομοσχέδιο της συγκυβέρνησης προχτές στη Βουλή.
Συγκεκριμένα, σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές, ο Αλ. Τσίπρας αναφέρθηκε στην προχτεσινή συνεδρίαση της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, σημειώνοντας: «Ζήτησα από την ΚΟ και κάθε βουλευτή ξεχωριστά να τοποθετηθούν στο ερώτημα αν ο εκβιασμός (σ.σ. ο εκβιασμός που ισχυρίζεται η κυβέρνηση ότι δέχθηκε στη Σύνοδο Κορυφής της Ευρωζώνης) είναι αληθινός ή πλαστός. Και ζήτησα να αποφασίσουμε μαζί, αν είναι πλαστός, όλοι να ψηφίσουμε "ΟΧΙ". Αν, όμως, αποφανθούμε ότι είναι αληθινός, όλοι μαζί να μοιραστούμε την ευθύνη».
Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, ο Αλ. Τσίπρας ανέφερε πως «το γεγονός ότι δεν εκφράστηκε ουσιαστική και τεκμηριωμένη αντίρρηση περί της αληθινής ισχύος του εκβιασμού, καθιστά την επιλογή 32 βουλευτών της ΚΟ (σ.σ. επιλέγει και αυτός να αναφερθεί μόνο σε όσους ψήφισαν «όχι» στη Βουλή και όχι σε όσους ψήφισαν «παρών») να μη μοιραστούν την ευθύνη, τόσο με εμένα προσωπικά όσο και με τους υπόλοιπους 110 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, ως μια επιλογή που έρχεται σε σύγκρουση με τις αρχές της συντροφικότητας και της αλληλεγγύης και σε μια κρίσιμη ώρα δημιουργεί ένα ανοιχτό τραύμα στο εσωτερικό μας».
Παραπέρα, σημείωσε πως «η επιλογή, δε, αυτή των συντρόφων μας,καθιστά ουσιαστικά έωλη τη στήριξη της πρώτης στην ιστορία του τόπου κυβέρνησης της αριστεράς», ενώ πρόσθεσε ότι «πλέον είμαι αναγκασμένος να συνεχίσω μέχρι και την ολοκλήρωση της συμφωνίας, με κυβέρνηση που θα στηρίζεται σε μειοψηφικό αριθμό βουλευτών».

Αυτοί που στηρίζουν, ζητώντας... «επανατοποθέτηση»

Πάντως, σε ό,τι αφορά τα εκλογικά σενάρια, να σημειώσουμε ότι ενδεχόμενες πρόωρες εκλογές σε αυτήν τη φάση θα γίνουν με «λίστες» και όχι με σταυρό (εφόσον δεν έχουν περάσει 18 μήνες από τις προηγούμενες), γεγονός που δίνει τη δυνατότητα στον Αλ. Τσίπρα να καθορίσει τη σύνθεση της επόμενης κοινοβουλευτικής ομάδας. Μπροστά σ' αυτό το ενδεχόμενο, ο Θ. Πετράκος, στέλεχος της «Αριστερής Πλατφόρμας», δήλωσε χτες ότι ο Αλ. Τσίπρας «είναι υποχρεωμένος στις επόμενες εκλογές να βάλει στη λίστα όλους τους εκλεγμένους σήμερα βουλευτές». Πρόσθεσε ότι οι διαφωνούντες στηρίζουν την κυβέρνηση «αλλά ζητάμε αλλαγή στρατηγικής, επανατοποθέτηση με συντεταγμένο τρόπο». Σε ό,τι αφορά τον ανασχηματισμό, παρότι όπως είπε είναι αρμοδιότητα του πρωθυπουργού, ωστόσο πρόσθεσε ότι η κυβέρνηση δεν μπορεί να λειτουργεί ερήμην του κόμματος που τη στηρίζει.
Κάλεσμα στον πρωθυπουργό «μέσα στα ασφυκτικά πλαίσια αυτής της συμφωνίας, αλλά κυρίως έξω από αυτά τα πλαίσια, να φανεί ρεαλιστής» και «να οργανώσει, να σχεδιάσει και να υλοποιήσει άμεσα το σχέδιο εκείνο που θα θωρακίσει την κυβέρνηση, την Αριστερά και κυρίως την κοινωνία μας απέναντι στο βέβαια επερχόμενο νέο εκβιασμό», απευθύνει από την πλευρά της η ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Σοφία Σακοράφα, η οποία σπεύδει να υιοθετήσει και να αναπαραγάγει το άλλοθι περί εκβιασμού στον οποίο υπέκυψε η κυβέρνηση. Σ' αυτήν την προσπάθεια, όπως λέει, θα στηρίξει την κυβέρνηση, ενώ στο ...μεταξύ θα αγωνίζεται για να αποτρέψει την ψήφιση των εφαρμοστικών νόμων «που θα ακολουθήσουν την επονείδιστη συμφωνία».

... και αυτοί που κινδυνολογούν εξωραΐζοντας το μνημόνιο

Στο μεταξύ, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Γ. Δραγασάκης, σε άρθρο του στο διαδίκτυο, σχολιάζοντας τις νέες αναφορές του Γερμανού υπουργού Οικονομικών περί «προσωρινής εξόδου» από την Ευρωζώνη, σημειώνει ότι ο Β. Σόιμπλε επανέρχεται στην πρόταση «βγείτε για ένα διάστημα από την Ευρωζώνη για να γλιτώσετε από κάποια από τα χρέη σας» και σχολιάζει: «Αυτό είναι το "καρότο", πίσω από οποίο όμως υπάρχει και το "μαστίγιο". Το "μαστίγιο" εν προκειμένω σημαίνει επίσημη χρεοκοπία, σκληρά μνημόνια απεριόριστης διάρκειας, καταφυγή στο "Κλαμπ των Παρισίων" και ατελείωτες δικαστικές διενέξεις με πανσπερμία δανειστών». Ο Γ. Δραγασάκης υποστηρίζει ακόμα πως όλες οι πλευρές φαίνεται να συμφωνούν ότι το χρέος της Ελλάδας δεν είναι βιώσιμο, ενώ ευκαιρίας δοθείσης υπερασπίζεται το μνημόνιο που υπέγραψαν, ισχυριζόμενος: «Εντός του υφιστάμενου πλαισίου υπάρχουν τεχνικές δυνατότητες που θα μπορούσαν να ελαφρύνουν την ελληνική οικονομία και κοινωνία από το υπερβολικό βάρος του χρέους, θέτοντάς το σε τροχιά βιωσιμότητας. Αυτές, με επιμονή και μεθοδικότητα, θα προσπαθήσουμε να αξιοποιήσουμε στο έπακρο, υπερασπιζόμενοι το μακροπρόθεσμο συμφέρον της Ελλάδας και της Ευρώπης».
Την αλληλουχία των κινήσεων της κυβέρνησης υποδεικνύει ο Δ. Παπαδημούλης με ανάρτησή του επίσης στο διαδίκτυο: «Ανασύνθεση της κυβέρνησης, ολοκλήρωση της συμφωνίας, αναδιάρθρωση χρέους και εκλογές. Τσίπρας με πρόγραμμα και κόμμα που να μην είναι "2 σε 1"». Μιλώντας εξάλλου στον «Alpha 9.89» υποστήριξε το μνημόνιο, επειδή «η εναλλακτική ήταν πολύ χειρότερη», δήλωσε ότι «δραχμή και Grexit δεν είναι τόσο αριστερό και τόσο προοδευτικό» και έσπειρε αυταπάτες ότι «αν θέλουμε να αλλάξουν τα πράγματα χρειάζεται να μείνει αυτή η κυβέρνηση, να ολοκληρωθεί η συμφωνία (...) και να αρχίσουμε βήμα βήμα (...) να διορθώνουμε τις παθογένειες».
Κατά την άποψη του ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ «χτες το γυαλί ράγισε μέσα στην ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ, γιατί ένας σημαντικός αριθμός συντρόφων μου ψήφισε αντίθετα από αυτό που ζήτησε η πλειοψηφία, η κυβέρνηση και ο πρωθυπουργός, γιατί έχουν ατζέντα τη δραχμή», ενώ δεν παρέλειψε να αναφέρει και αυτός ότι «η συμφωνία είναι ακόμα στον αέρα και καραδοκούν οι Σόιμπλε του Grexit».
Δεν απέκλεισε εκλογές, λέγοντας ότι «δεν μπορεί το κόμμα που ηγείται της χώρας να έχει ατζέντα και ευρώ, που είναι το επίσημο πρόγραμμά του, και δραχμή. 'Η παπάς παπάς ή ζευγάς ζευγάς (...) Αυτή τη στιγμή αν "πέσει" ο Τσίπρας, "πέφτει" η χώρα».

ιαλέγεις και παίρνεις...

ιαλέγεις και παίρνεις...

Ψηφίζουμε το νέο μνημόνιο, παρότι δεν μας εκφράζει, γιατί δεν υπάρχει εναλλακτική και γιατί δε θέλουμε να πέσει η κυβέρνηση, λέει ο Αλ. Τσίπρας και η πλειοψηφία των κυβερνητικών στελεχών.

Στηρίζουμε την κυβέρνηση, αλλά δε στηρίζουμε τα μνημονιακά μέτρα (!) λέει ο Π. Λαφαζάνης και η «Αριστερή Πλατφόρμα» του ΣΥΡΙΖΑ.

Στηρίζουμε την κυβέρνηση, ψηφίζουμε και τη συμφωνία, παρότι δε συμφωνούμε με τα μέτρα που περιλαμβάνει, λέει ο Π. Καμμένος και οι συμπολιτευόμενοι ΑΝΕΛ.

Ψηφίζουμε τη συμφωνία, παρότι δεν είμαστε στην κυβέρνηση και παρότι δε συμφωνούμε με κάποια από τα μέτρα, λένε η ΝΔ, το Ποτάμι και το ΠΑΣΟΚ.

Διαλέγεις και παίρνεις! Ενα σωρό συνδυασμοί από «συμφωνίες» και «διαφωνίες», που τελικά - με τον... καταμερισμό του καθενός - καταλήγουν στον ίδιο κουβά: Στην εξασφάλιση της ψήφισης του νέου αντιλαϊκού μνημονίου που διασφαλίζει τις στρατηγικές επιλογές του εγχώριου κεφαλαίου και, ταυτόχρονα, στη στήριξη της κυβέρνησης που το ίδιο το κεφάλαιο, εντός και εκτός Ελλάδας, εκτιμά ότι μπορεί να το υλοποιήσει με τις μικρότερες δυνατές λαϊκές αντιδράσεις.

Από «επ

ιλογές» άλλο τίποτα...

Τρόμαξαν και στείλανε τα «καλόπαιδα» να παίξουν το γνωστό παιχνίδι.

Συγκλονιστικό το συλλαλητήριο ΠΑΜΕ. Οταν η «κεφαλή» του έφτανε στην Ξενοφώντος (Σύνταγμα), η «ουρά» βρισκόταν στην Ομόνοια.

Ηταν χιλιάδες εργαζόμενοι, αυτοαπασχολούμενοι, νέοι, γυναίκες που έστειλαν μήνυμα ελπίδας ότι υπάρχει άλλος δρόμος. Ο δρόμος της αντίστασης, της διεκδίκησης, του αγώνα, ενάντια στα μνημόνια, στο κεφάλαιο, στις κυβερνήσεις και την εξουσία τους.

Δεν τσίμπησαν στον εκβιασμό του διλήμματος μνημόνιο ή χρεοκοπία.

Δεν δέχτηκαν την προπαγάνδα της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ και του Τσίπρα ότι αυτό το μνημόνιο είναι καλύτερο από τα προηγούμενα.

Το γνωστό σχέδιο προβοκατόρικων μηχανισμών ξετυλίχθηκε και πάλι με μια προσχεδιασμένη και προμελετημένη επίθεση, με στόχο να χτυπηθεί η συγκέντρωση του ΠΑΜΕ και να τρομοκρατηθεί το κίνημα.

Τρίτο στεφάνι

 Τρίτο στεφάνι

...καρδιά μου τι να σε κεράσω

που δε μου φτάνει

ούτε ψωμί για να αγοράσω

Σαν συμμορία

Ο γαπ, ο αντώνης κι ο αλέξης

Ευρωλαγνεία

Ποιον από όλους να επιλέξεις

Καμένες, καμένες

Οι πιο πολλές ελπίδες χαμένες

Δειλές, σκυφτές, που ήρθαν και φύγαν

Κι ακόμα εκεί.

Στης κάλπης το χορό έχουν χαθεί.

Το πρώτο μνημόνιο βαθιά πληγή

Στο δεύτερο ήταν όλοι μαζί

Στο τρίτο πασόκ με πολιτικά

Ψηφίζουμε αυτή είναι η ομορφιά.

Η ομορφιά της αστικής δημοκρατίας. Γιατί όπως θα έλεγε ο ζαραλίκος, η (αστική) δημοκρατία γαμάει (δικαιώματα και γενικώς). Ο ένας σου λέει «στηρίζω την κυβέρνηση, αλλά όχι τα μέτρα», ο άλλος το ακριβώς αντίθετο κι ο τρίτος «ναι σε όλα», ενώ οι φασίστες κάνουν τη διαφορά χωρίς να έχουν καμία στρατηγική διαφωνία. Οπότε έχουμε ένα σωρό «διαφορετικές» επιλογές, για να καταλήξουμε στο ίδιο ακριβώς συμπέρασμα. Για αυτό σου λέω, γαμάει η (αστική) δημοκρατία, όχι όπως στην άλλη που δεν έχει βουλευτικές εκλογές, αλλά στους τόπους δουλειάς –που εκεί τι να τις κάνω, ε;

Και ποιο είναι αυτό το τελικό συμπέρασμα; Τρίτο στεφάνι. Ταφόπλακα για όλες τις εργατικές, λαϊκές κατακτήσεις του περασμένου αιώνα, που τώρα μας φαίνονται αναχρονιστικές, αλλά από την ανάποδη, καθώς «προοδεύει» συνεχώς η ανθρωπότητα με τον καπιταλισμό να σαπίζει. Αλλά το ζητούμενο είναι να θάψουμε οριστικά και τις αυταπάτες μας ως λαός, για εύκολες λύσεις από τα πάνω και κυβερνητικούς σωτήρες, που θα τα αλλάξουν όλα με μια ψήφο, και μας σώζουν εδώ και πέντε χρόνια από την καταστροφή και τη χρεοκοπία. Και αυτό συμπεριλαμβάνει προφανώς το παραμύθι (γιαγιά, εκάβη, μάνα, νίνα) της αριστερής κυβέρνησης, που αποδεικύνεται μία από τα ίδια με τις προηγούμενες: νεκροθάφτης της ελπίδας που έρχεται, της εργατικής τάξης και των δικαιωμάτων της.

Μία κυβέρνηση που τα στελέχη της λένε και ξαναλένε πόσο δύσκολη (για να την ψηφίσουν) είναι η συμφωνία, λες και θα λουστούν αυτοί τα σπασμένα και τις συνέπειές της. Και εμείς τι ακριβώς να κάνουμε δηλ; Να τους λυπηθούμε ή να τους πούμε και ευχαριστώ για την ανιδιοτέλειά τους –όπως έκανε η (σουζάνα η) ζωή με τον πρωθυπουργό- για να τους ξαναψηφίσει ο λαός;

Ένας πρωθυπουργός που ζητούσε από την εσωκομματική του αντιπολίτευση να του υποδείξουν τις εναλλακτικές που υπήρχαν και δεν τις σκέφτηκε, σε αυτόν τον εκβιασμό. Αν το καλοσκεφτείς δηλ, τους/μας λέει στην ψύχρα, ότι υπήρχε εκβιασμός και υπέκυψε κανονικά και με το νόμο της ζούγκλας. Και εμείς τι ακριβώς πρέπει να κάνουμε; Να το λυπηθούμε ή να τον ευχαριστήσουμε για τη μαζική καλλιέργεια αυταπατών πως ο λάκκος των λεόντων ήταν μια συμμαχία φυτοφάγων που μπορεί να αλλάξει με ένα δημοψήφισμα;

Παρένθεση. Κανονικά, όταν ρωτούσε για εναλλακτικές, θα έπρεπε να σηκώσει ένας βουλευτής το χέρι και να του απαντήσει με το γνωστό τετράπτυχο: αποδέσμευση από την εε, διαγραφή του χρέους και κοινωνικοποίηση μονοπωλίων, με λαϊκή εξουσία. Ας το έκανε για πλάκα στην τελική. Εδώ κατέληξαν να τρολάρουν την αριστερή κυβέρνηση για τις αντιφάσεις της ο μεϊμαράκης (πχ για τα πρωινά ωράρια της –πλην λακεδαιμονίων- αριστεράς), ο μόνος δεξιός που μπορεί να σε κάνει να γελάσεις με κάτι άλλο εκτός από την παρουσία του, όπως σημειώνει εύστοχα κι ο 2310· και ο μιχαλολιάκος, που υπενθύμιζε στους... «συντρόφους της αριστεράς» πως ο φπα είναι ένας καπιταλιστικός φόρος. Και το χειρότερο είναι πως δεν μπορούσαν να απαντήσουν τίποτα, γιατί οι άλλοι είχαν απόλυτο δίκιο, από την πλευρά τους.

Και τι είναι τελικά αυτό που διαφοροποιεί την κυβέρνηση από τους προηγούμενους, που τους έχει σιχαθεί ο λαός; Ότι ο κυβερνητικός λόχος δε μένει για να πανηγυρίσει το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας στο τέλος, όπως έκαναν οι νεοδημοκράτες; Ότι ο τσίπρας δεν είναι στραβός, αλλά έχει τα κλειστά μάτια του ρόκι, μετά από τον αγώνα με το σοβιετικό, λόγω της αϋπνίας και της στενοχώριας; Ότι τα δικά της χημικά μυρίζουν λεβάντα και τσίκνα από σουβλάκι; Ή μήπως ότι δεν πιστεύουν πως το πρόγραμμα θα βοηθήσει την οικονομία (που είναι μισή αλήθεια, δηλαδή ψέμα, γιατί δε μιλάνε για τη... βοήθεια στα αυξημένα μονοπωλιακά κέρδη), αλλά το εφαρμόζουν παρόλα αυτά; Κι αυτή είναι η διαφορά μας ίσως, είπε χτες ο τσίπρας στην καταληκτική του ομιλία. Για να επανέλθουμε στο ίδιο ακριβώς ερώτημα: σε τι διαφέρει λοιπόν επί της ουσίας από τους προηγούμενους που εφάρμοζαν τα μνημόνια; Στο ότι αυτοί δε θα μπορούσαν να περάσουν από μόνοι τους το τρίτο (και μακρύτερ), χωρίς τη δική του συμβολή;

Τώρα λοιπόν μπορούν να βάλουν όλοι μαζί και το στεφάνι του πολιτικού τους γάμου, ο οποίος επισημοποιήθηκε με το χτεσινό αρραβώνα, για να καταλήξει κάποτε στο μεγάλο συνασπισμό, κι ας τον αρνιούνται τώρα οι κυβερνώντες –ξέρουν ότι όταν το παίζεις δύσκολος, έχει περισσότερη πλάκα.

Α και μην ξεχνιόμαστε. Ναι, ο σύριζα δεν εφαρμόζει το πρόγραμμα της θεσσαλονίκης (που έχει γίνει σαν το μετρό της), τουλάχιστον όμως δεν έχει φέρει καινούρια αντιλαϊκά μέτρα. Τώρα που τελείωσε κι αυτό το παραμύθι, να δούμε ποιο θα είναι το επόμενο...

Ίσως η σουζάνα η ζωή. Που όπως λέει και μια σφισσα, είναι ό,τι πιο επικίνδυνα κοντινό υπάρχει στο σοσιαλφασισμό της βαϊμάρης. Ή ίσως ο σφος λαφαζάνης τώρα που θα βγει έξω από το κάδρο των κυβερνητικών ευθυνών. Εμπρός για μια νέα επαναστατική αριστερά, όπως έλεγε χτες και το πανό του ξεκινήματος. Της ίδιας ομάδας που είχε στηρίξει και το πασόκ και το σύριζα στο παρελθόν. Όχι άλλη τέτοια επαναστατική αριστερά, ρε παιδιά, χορτάσαμε με τόσες και μυαλό δε βάλατε...

Υγ: ρε συ, αυτοί οι ανταποκριτές του κόκκινου, που έβγαιναν πέρυσι στο πολυτεχνείο πχ, για να καταγγείλουν την αστυνομική αυθαιρεσία, που λες να βρίσκονταν χτες, και γιατί δεν τους έβγαλε ο αρβανίτης για ανταπόκριση; Ρητορικά ερωτήματα, θα μου πεις...

Καταγγέλοντες μεν, νομιμοποιούντες δε!

 Καταγγέλοντες μεν, νομιμοποιούντες δε!

Δεν ξέρω πόσοι από σας κάνατε τον κόπο να διαβάσετε την απόφαση της πρόσφατης συνόδου κορυφής, την οποία παρουσιάσαμε στα δυο τελευταία κείμενα. Όσοι το κάνατε, πιθανόν να είχατε την ίδια με μένα απορία: γιατί ανάμεσα στα άλλα που αποφάσισαν οι συν-εταίροι μας, χώθηκε και μια προτασούλα, που δείχνει κάπως ξεκάρφωτη και άσχετη με τα υπόλοιπα. Συγκεκριμένα, ανάμεσα στα μέτρα που η κυβέρνηση όφειλε να πάρει "χωρίς χρονοτριβή" (αυτά που ψηφίστηκαν χτες στην βουλή, δηλαδή) είναι και "η διασφάλιση της πλήρους νομικής ανεξαρτησίας της ΕΛ.ΣΤΑΤ" (σελίδα 2 της απόφασης).

Στην ανάλυση που επιχείρησα κατά το προηγούμενο διήμερο, δεν ασχολήθηκα καθόλου με τούτη την προτασούλα, για τον απλούστατο λόγο ότι δεν την κατάλαβα. Υπέθεσα ότι είχε να κάνει με τα διάφορα μαγειρέματα που έκαναν οι προ μνημονίων κυβερνήσεις προκειμένου να δείχνουν μικρότερα (ή και μεγαλύτερα, αν χρειαζόταν) χρέη και ελλείμματα. Ώσπου χτες μου λύθηκε η απορία, μόλις είδα κάτι στην αιτιολογική έκθεση του σχεδίου νόμου που ψήφισε η βουλή. Πάμε στην σελίδα 24, να το δείτε και σεις, προσέχοντας τις φράσεις που υπογραμμίζω:

2010: Ο υπουργός οικονομικών Γιώργος Παπακωνσταντίνου με τον πρόεδρο τςης ΕΛΣΤΑΤ Ανδρέα Γεωργίου

 24. Η παράγραφος 4 του άρθρου 20 του Ν. 3832/2010, όπως η παράγραφος αυτή τροποποιήθηκε με την παράγραφο 17 του άρθρου 323 Ν.4072/2012, αντικαθίσταται ως εξής: 
"Συνιστάται στην κεντρική υπηρεσία της ΕΛ.ΣΤΑΤ.  μία (1) θέση Νομικού Συμβούλου, στην οποία προσλαμβάνεται με πάγια αντιμισθία Δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω. Καθήκοντα του Νομικού Συμβούλου είναι η παροχή στην ΕΛ.ΣΤΑΤ. νομικών συμβουλών και γνωμοδοτήσεων και γενικά κάθε είδους νομικών υπηρεσιών σύμφωνα με τον Κώδικα περί Δικηγόρων, συμπεριλαμβανομένης της εξώδικης ή δικαστικής εκπροσώπησής της μετά από ανάθεση από τον Πρόεδρο της ΕΛ.ΣΤΑΤ. σύμφωνα με το άρθρο 14 του παρόντος. Ο Νομικός Σύμβουλος της ΕΛ.ΣΤΑΤ. προσλαμβάνεται με απόφαση του Προέδρου της ΕΛ.ΣΤΑΤ. ύστερα από προκήρυξη, στην οποία ορίζονται τα κριτήρια, τα προσόντα και οι όροι αμοιβής και συνεργασίας. Η διαδικασία της πρόσληψης δικηγόρων της παραγράφου 2 του άρθρου 43 Ν.4194/2013  δεν  εφαρμόζεται για το Νομικό Σύμβουλο της ΕΛ.ΣΤΑΤ."
- Η ισχύς της διάταξης αυτής αρχίζει από την έναρξη ισχύος της παραγράφου 17 του άρθρου 323 του Ν.4072/2012.

Δεν καταλάβατε, ε; Για δείτε και κάτι άλλο λίγο παρακάτω κι ύστερα σας εξηγώ:

Δαπάνες για (α) παροχή συμβουλευτικών υπηρεσιών, που παρασχέθηκαν στο πλαίσιο διενέργειας της απογραφής πληθυσμού-κατοικιών του έτους 2011 και (β) για αμοιβή του Νομικού Συμβούλου της ΕΛ.ΣΤΑΤ., που διορίστηκε κατόπιν της προκήρυξης ΓΠ-841/20.11.2013, από το χρονικό διάστημα από 14.2.2014 έως τη δημοσίευση του παρόντος νόμου, θεωρούνται νόμιμες και εκκαθαρίζονται και καταβάλλονται υποχρεωτικά από τον προϋπολογισμό της ΕΛ.ΣΤΑΤ. αμέσως μετά τη δημοσίευση του παρόντος νόμου στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.

Μπερδεμένα πράγματα αλλά τόσο απλά... Ακούστε, λοιπόν, μια ιστοριούλα και θα καταλάβετε:

Τον Νοέμβριο του 2013, ο πρόεδρος της ΕΛΣΤΑΤ Ανδρέας Γεωργίου μεθοδεύει την πρόσληψη του Μιχάλη Βαρώτσου ως νομικού συμβούλου τής Αρχής. Ο Βαρώτσος προσφέρει ήδη υπηρεσίες ως ελεύθερος επαγγελματίας (με αποδείξεις παροχής υπηρεσιών) αλλά ο Γεωργίου θέλει να τον κάνει μόνιμο. Έτσι, στις 20/11/2013 η ΕΛΣΤΑΤ προκηρύσσει διαγωνισμό για πρόσληψη νομικού συμβούλου, ο οποίος θα έπρεπε να διαθέτει τα προσόντα που -εντελώς συμπτωματικά- διέθετε ακριβώς ο Μιχάλης Βαρώτσος.

Αν μέχρις εδώ βλέπετε κάτι που υποψιάζεστε πως αποτελεί πάγια τακτική στο δημόσιο, η προκήρυξη περιλαμβάνει και κάτι πρωτοποριακό: "η επιλογή του δικηγόρου που θα προσληφθεί μεταξύ των υποψηφίων θα γίνει από τον πρόεδρο της ΕΛΣΤΑΤ, ο οποίος θα εξετάσει τις αιτήσεις και τα δικαιολογητικά των υποψηφίων σύμφωνα με την παρούσα προκήρυξη και θα τους καλέσει σε ατομική συνέντευξη προκειμένου να καταλήξει στην απόφασή του". Δηλαδή, ο Γεωργίου θα μάζευε τις αιτήσεις και θα αποφάσιζε μόνος του ποιον θα προσλάμβανε η Αρχή!

Το κακό είναι ότι  η συγκεκριμένη παράγραφος της προκήρυξης παραβίασε τον Ν.4194/2013, ο οποίος ορίζει ότι η επιλογή υποψηφίων γίνεται από πενταμελή επιτροπή στην οποία συμμετέχουν ένας αντιπρόσωπος του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, τρεις δικηγόροι που ορίζονται από τον οικείο Δικηγορικό Σύλλογο (εδώ της Αθήνας) και ένας εκπρόσωπος του ενδιαφερόμενου φορέα (εδώ της ΕΛΣΤΑΤ). Έτσι, ο Βαρώτσος μπορεί να προσλήφθηκε τελικά αλλά, όταν ήρθε η ώρα να πληρωθεί, το Ελεγκτικό Συνέδριο διαπίστωσε την παρανομία και απέρριψε το χρηματικό ένταλμα για την πληρωμή του!

Τρεις φορές προσπάθησε ο Γεωργίου να πληρώσει τον Βαρώτσο, τρεις φορές απορρίφθηκε το ένταλμα από το Ελεγκτικό Συνέδριο. Τελικά, με απόφασή του που εκδόθηκε στις 30/6/2014 το Κλιμάκιο Προληπτικού Ελέγχου Δαπανών του Ελεγκτικού Συνεδρίου έκρινε τον Μιχάλη Βαρώτσο ως δικηγόρο επί αντιμισθία και όχι ως νομικό σύμβουλο, χαρακτήρισε άκυρη την πρόσληψή του και έκρινε πως το χρηματικό ένταλμα πληρωμής τής ΕΛΣΤΑΤ δεν πρέπει να θεωρηθεί.

Τότε, ο Γεωργίου έβαλε μπρος τα μεγάλα μέσα. Στα τέλη του 2014, ζήτησε από την Κομμισσιόν να περιληφθεί στις διατάξεις για τον νέο Κανονισμό Στατιστικών Υποχρεώσεων των φορέων του Ελληνικού Στατιστικού Συστήματος μια ρύθμιση για το σχετικό θέμα, ώστε να τακτοποιηθεί το θέμα. Οι φίλοι του στις Βρυξέλλες δεν του χάλασαν το χατήρι. Έτσι, τον περασμένο Απρίλιο οι "θεσμοί" ενημέρωσαν σχετικά το Συμβούλιο Οικονομικών Εμπειρογνωμόνων και παρέδωσαν έτοιμο στον πρόεδρό του Γιώργο Χουλιαράκη τον Κανονισμό Στατιστικών Υποχρεώσεων, τον οποίο ψήφισε χτες η βουλή.

Παρενθεσούλα. Θεωρώ πώς οι αναγνώστες αυτού του ιστολογίου είναι αρκετά ευφυείς ώστε να έχουν ήδη προσέξει την αναδρομική ισχύ τής επίμαχης διάταξης, προκειμένου να απαλλαγούν οριστικά και αμετάκλητα από κάθε μπλέξιμο ο Ανδρέας Γεωργίου και ο Μιχάλης Βαρώτσος. Να σημειώσουμε ότι η θητεία τού Γεωργίου άρχισε στις 29 Ιουνίου 2010 και θα λήξει στις 2 Αυγούστου, έχοντας περάσει από κυβερνήσεις Παπανδρέου, Παπαδήμου, Σαμαρά και Τσίπρα, αν και οι Βρυξέλλες έχουν εκφράσει την επιθυμία τους για παράτασή της. Κλείνουμε την παρενθεσούλα.

22/10/2014: Ο Ανδρέας Γεωργίου καταθέτει σε επιτροπή της βουλής

Για το τέλος, σας φύλαξα το καλύτερο. Αν αναρωτιέστε πού διάβολο πήγα και τα ανακάλυψα όλα τούτα, σας πληροφορώ ότι την σχετική αποκάλυψη την είχε κάνει η εφημερίδα Αυγή την Κυριακή 9/11/2014! Το άρθρο τής Αυγής είχε τίτλο "Ο Ανδ. Γεωργίου προσέλαβε παράνομα δικηγόρο στην ΕΛΣΤΑΤ" ενώ ενδιάμεσα ήταν διακοσμημένο με υπότιτλους, όπως "Αποφασίζει προσλήψεις μόνος του!" και "Ούτε σε ατομική επιχείρηση αυτές οι διαδικασίες". Ε, αφού είχα την αρχική καταγγελία, από κει και πέρα το ψάξιμο είναι πανεύκολο.

Αν ρωτάτε πώς γίνεται και χτες ο ΣυΡιζΑ θεσμοθέτησε την νομιμοποίηση των ατασθαλιών τις οποίες προεκλογικά είχε καταγγείλει η εφημερίδα του, λυπάμαι αλλά δεν είμαι σε θέση να σας δώσω ικανοποιητική απάντηση. Περιμένω με ενδιαφέρον το κυριακάτικο φύλλο τής Αυγής για να διαβάσω την συνέχεια αυτής της ιστοριούλας με τα σχετικά σχόλια και θα σας ενημερώσω σχετικά (*).


(*) Ως γνωστόν, το ιστολόγιο διακρίνεται για το χιούμορ του. Επειδή, όμως, διακρίνεται και για την κοφτερή ματιά του, παρατηρώντας τις δυο φωτογραφίες διαπιστώνει ότι μέσα σε τέσσερα χρόνια μπορεί τα μαλλιά τού πρόεδρου να άσπρισαν και τα κιλά του να αβγάτισαν αλλά η γραβάτα του παρέμεινε σταθερή κι ακλόνητη στην θέση της.

Άκου πρωτηφορααριστεράκο

 Άκου πρωτηφορααριστεράκο

Έφτασε επιτέλους η πολυπόθητη στιγμή και για σας και για μας:

Για σας, για να κάνετε αυτό που τόσα χρόνια έχετε κατά νου, να επιτεθείτε στο ΠΑΜΕ και με το τελευταίο μέσο που σας είχε απομείνει, όντας κυβερνητική εξουσία πλέον, τους προβοκάτορες. Όλα τα άλλα τα είχατε δοκιμάσει.

Η υποστήριξη προς τον Τσίπρα "πέφτει" - τώρα οδομαχίες 

απειλούν την Αθήνα

Για μας, διότι θα αποκαλυπτόταν μπροστά στα μάτια όλων ποιοι πραγματικά είσαστε, πόσο διαφορετικά είναι τα "αριστερά" χημικά, τα οποία υποτίθεται ότι καταργήσατε.  Έτσι κι αλλιώς αυταπάτες δεν είχαμε αφού κάποιος, κάπου, κάποτε, είχε φροντίσει να σας καρφώσει, όχι ειδικά εσάς, άλλα όλους όσοι είναι σαν και σας:

«Υπάρχει ένα είδος Αριστεράς που είναι πιο χρήσιμη από την Δεξιά. Πρόκειται για εκείνη την Αριστερά που μπορεί να κάνει όλα όσα δεν θα μπορούσε να κάνει η Δεξιά».

Για την οικονομία του λόγου ο Ανιέλι ήταν αυτός που το  είπε, γνωστός και αυτός, και σίγουρα ήξερε τι έλεγε.

Και μια και το έφερε η κουβέντα. Αλήθεια ήξεραν οι Γερμανοί ότι θα γίνουν "οδομαχίες", πριν καλα καλά γίνουν; Ισχύει δηλαδή η παροιμία "θέλει η πουτάνα να κρυφτεί και η χαρά δεν αφήνει;"

Λοιπόν πρωτηφορααριστερούληδες  την περασμένη Κυριακή στην Τρίπολη ο  Δημήτρης Κουτσούμπας τιμώντας τους 300 και πλέον εκτελεσμένους κομμουνιστές,στάθηκε ιδιαίτερα σε δύο περιπτώσεις...

Της κόκκινης δασκάλας Αθηνάς Μπενέκου που είπε στο θανατοδικείο της Τρίπολης:

"Βλέπω γύρω μου βλέμματα μίσους και αντιπάθειας και καταλαβαίνω πως βρίσκομαι σε εχθρικό περιβάλλον. Τούτο όμως δε με νοιάζει καθόλου, γιατί ξεπλήρωσα το χρέος μου σαν αντάρτισσα και είμαι έτοιμη να δεχτώ όποια τιμωρία μου βάλετε. Το έγκλημά μου είναι ότι αγάπησα το λαό και πήρα την υπόθεσή του σαν δική μου για τον λυτρωμό του" και καταλήγοντας τους ξεκαθάρισε: "Δεν πρόκειται να μετανοήσω, γιατί δεν βλέπω να έκανα κανένα έγκλημα. Οσο για κείνους που κρατούν τον αγώνα του Λαού στο βουνό σας, λέγω ότι ξεπληρώνουν το χρέος τους και δεν είναι "συμμορίται", όπως τους λέτε. Τίποτε άλλο, ας με οδηγήσετε στο απόσπασμα...". Και πριν πέσει νεκρή από τα δολοφονικά βόλια τους είπε:« Εδώ στον τόπο που τον ποτίζετε με το αίμα μαου, αύριο, θα έρχονται τα παιδιά σας να τον ραίνουν με λουλούδια. Ζήτω το ΚΚΕ!»

Του  Κώστα Μουλόπουλου μέλους του Γραφείου Περιοχής Πελοποννήσου του ΚΚΕ και αντιπρόσωπου της Προσωρινής Δημοκρατικής Κυβέρνησης στην Πελοπόννησ ο οποίος στο δικαστήριο προσποιήθηκε ότι θέλει να κάνει αποκαλύψεις. Για το λόγο αυτό οι αρμόδιοι τοποθέτησαν στην αίθουσα του Δικαστηρίου μικροφωνικές εγκαταστάσεις, μεγάφωνα στην πλατεία και μερίμνησαν για το κατάλληλο - στημένο ακροατήριο, μεταφέροντας δημοσίους υπαλλήλους, όπως και μαθητές των Γυμνασίων, ώστε να παρακολουθήσει το φοβερό κατηγορητήριο και να ωφεληθεί «εθνικοψυχικά».

Ομως, ο Μουλόπουλος στην απολογία του, αντί για μετάνοια, αποκήρυξη των αγώνων του και αποκαλύψεις σε βάρος των συντρόφων του, άρχισε να μιλά για το ρόλο του ΚΚΕ στην Εθνική Αντίσταση, για το ποιος δημιούργησε, ποια είναι τα οράματα και τα ιδεώδη, για τα οποία πολέμησε ο ΔΣΕ. Τότε κάτωχρος ο πρόεδρος του Στρατοδικείου για την πανηγυρική διάψευσή του διέταξε να ξηλωθούν αμέσως οι μικροφωνικές και οι άλλες εγκαταστάσεις, «φυσώντας το και να μην κρυώνει».

Όπως καταλάβατε λοιπόν πρωτηφορααριστερούληδες και λοιποί προβοκάτορες,  δεν ήταν μόνο ο Μπελογιάννης ή Πλουμπίδης. Με παρόμοιο  ηρωισμό όλοι οι παππούδες μας στέκονταν έτσι. Να είστε σίγουροι πως κι εμείς είμαστε από το ίδιο υλικό φτιαγμένοι. Το κόμμα μας τέτοια παλικάρια έφτιαξε , τέτοια συνεχίζει να φτιάχνει.

Άδικα εντελώς κάνετε σχέδια επι σχεδίων για το πως θα χτυπήσετε το ΠΑΜΕ. Δε γίνεται , δε μπορείτε να καταφέρετε όσα δεν κατάφεραν τόσοι και τόσοι.

Το βίντεο είναι απο τα χτεσινοβραδινά γεγονότα.

http://www.youtube.com/feature=player_embedded

Στάθης Δρογώσης: «Ζητώ συγγνώμη. Πίστεψα συνεδριακές αποφάσεις. Είμαι ανόητος προφανώς»!

 Στάθης Δρογώσης: «Ζητώ συγγνώμη. Πίστεψα συνεδριακές αποφάσεις. Είμαι ανόητος προφανώς»!

Ζητώντας συγγνώμη από τους διαδικτυακούς του φίλους σχολίασε την ψήφιση της συμφωνίας με τους εταίρους από την Βουλή ο Στάθης Δρογώσης, που είχε ταχθεί ανοικτά υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ.

«Δεν μπορώ να δεχτώ το "δεν υπάρχει εναλλακτική". Το 2012 υπήρχε; Γιατί ρίξαμε την κυβερνηση αν δεν υπήρχε; Για να διοριστούν μετακλητοί;», έγραψε στο Twitter ο τραγουδιστής, ο οποίος, μάλιστα, έχει εκλεγεί και δημοτικός σύμβουλος στο Δήμο Αθηναίων με την παράταξη του ΣΥΡΙΖΑ, υπό τον κ. Σακελλαρίδη.

Και ο τραγουδιστής κατέληξε: «προσωπικά επηρέασα κόσμο διαδίδοντας άθελά μου ψέμματα. Ζητώ συγγνώμη. Πίστεψα συνεδριακές αποφάσεις. Είμαι ανόητος προφανώς»!

star.gr