Ο Δοσίλογος που τιμήθηκε απ το γκουβέρνο

Ποιος ήταν ο Γιάννης Λάτσης ?

Από αχθοφόρος- παιδί του λιμανιού στο Κατάκολο, πριν την Κατοχή, εφοπλιστής αμέσως μετά.

Περίεργο ?

Καθόλου.

Συνεργάτης των Γερμανών στην Κατοχή, μαυραγορίτης δοσίλογος και αμέσως μετά εθνικόφρων και αντικομμουνιστής εφοπλιστής, που του εγκαινίασε το πρώτο του πλοίο ο ίδιος ο Δαμασκηνός μετά τον πόλεμο.

Μετά την απελευθέρωση πέρασε από δικαστήριο δοσίλογων, το οποίο όμως τον αθώωσε.

Το "πατριωτικό" του έργο όμως δεν σταματά στη κατοχή.

Συνεχίστηκε το ίδιο "πατριωτικό" στη χούντα,μετά τη χούντα, και μέχρι το ψόφο του.

Κατά τη διάρκεια του πολέμου του 74, με την Τουρκική εισβολή στην Κύπρο, ο Λάτσης με τα δεξαμενόπλοια του τροφοδοτούσε με πετρέλαιο την Τουρκία.

Το 1976 στη διάρκεια της Ελληνοτουρκικής κρίσης (εποχή του "βυθίσατε το Χόρα"), η "Πετρόλα" του Λάτση εφοδίασε με 100.000 τόνους πετρέλαιο και 5.000 τόνους κηροζίνη (καύσιμο για αεροπλάνα) την Τουρκία, υλικό που έφτανε για 5.000 εξόδους στο Αιγαίο πολεμικών αεροσκαφών, κατά τις καταθέσεις στρατιωτικών μαρτύρων.

Την 1 Σεπτεμβρίου 1992, έγινε έκρηξη στην Πετρόλα,όταν έσπασε σωλήνας των εγκαταστάσεων διύλισης και 15 εργάτες εξαερώθηκαν. 

Αθώοι οι 2 μοναδικοί κατηγορούμενοι.

Αυτός ήταν ο Γιάννης Λάτσης ,που τίμησε σύσσωμη η κυβέρνηση δίνοντας το όνομα του στο λιμάνι του Κατάκολου.

ΕΓΚΕΛΑΔΟΣ

Μας βάλανε και στοίχημα, ρε!

Οποιος αναρωτιέται τι είναι σήμερα η χώρα μας και τι μέλλει γενέσθαι μετά το φριχτό φετινό καλοκαίρι των πνιγμένων, των απανθρακωμένων ανθρώπων και των τσιμεντομένων μνημονίων, δεν έχει παρά να σταθεί στην εγκυρότερη καπιταλιστική επικοινωνιακή ναυαρχίδα, την εφημερίδα «Γουόλ Στριτ Τζέρναλ» («Wall Street Journal»). Εκεί η Ελλάδα προσδιορίστηκε με σαφήνεια ως «ένα πολύ καλό στοίχημα». Στοίχημα είμαστε, ρε σύντροφοι. Το 'χουν βάλει τα ΝΑΤΟικά γεράκια, τα μεγάλα πορτοφόλια, οι μονοπωλιακές τσέπες και τα ντόπια γλειφιτζούρια τους.

 

Για να είμαι ειλικρινής, όταν με άκουγα, όπως και άλλους συντρόφους, να λέμε με λιγότερο πεζοδρομιακό λούμπεν λεξιλόγιο ότι η χώρα μετατρέπεται σε μια απέραντη βάση από άκρο σε άκρο, βγαλμένη κυριολεκτικά στο παζάρι από την κυβέρνηση Τσίπρα - Καμμένου, έμοιαζε σχεδόν απίστευτο, σχεδόν υπερβολικό, κυριολεκτικά κασσανδρικό.


Κι έρχονται «οι στρατηγοί» της δικτατορίας της αγοράς και ξερνάνε το κύρος και τη δύναμή τους αβίαστα: Η Σούδα είναι πλήρης, χρειαζόμαστε κι άλλες επιλογές, στη Λάρισα, στην Αλεξανδρούπολη, νησιά, λιμάνια, βάσεις, γιατί καταρχάς η Ελλάδα έχει καλό καιρό. Ιδανικό σχεδόν όλο το χρόνο για εκπαιδευτικές ασκήσεις. Το σημαντικότερο όμως όλων, γράφει η ναυαρχίδα, είναι ότι η σημερινή κυβέρνηση και η αξιωματική αντιπολίτευση είναι δεκτικές, και μεγάλη ευκαιρία για περισσότερα στρατά εδώ...

Υπάρχει ένα παλιό ρητό, λαϊκό, που λέει θέλει «η που... να κρυφτεί και η χαρά δεν την αφήνει». Και ποιος μπορεί να της κόψει τη χαρά, αφού δεν θέλει και να κρυφτεί; Το ΚΚΕ. Που δεν αφήνει τις βάσεις απ' τη Σούδα έως τον Αραξο σε χλωρό κλαρί, που θυμίζει τ' αριστερά ενοικιαστήρια και που επιμένει να χτυπάει την καμπάνα του κινδύνου εμπλοκής σε στρατιωτικές διευκολύνσεις που μετατρέπονται ανά πάσα στιγμή σε αιτίες και αφορμές πολεμικής εμπλοκής του λαού μας για αλλότρια συμφέροντα.

 

Υπάρχει όμως κι ένα αμερικάνικο ρητό, που λέει πως άμα θες να βρεις άκρη «ακολούθα τα χρήματα» (follow the money). Και τα ντόπια γλειφιτζούρια, με πιο επίκαιρα αυτά που έχουν και υπακτικές ιδιότητες, καταπολεμούν την πολιτική δυσκοιλιότητα δηλαδή και λέγονται διαρροές, αποφάσισαν να το χρησιμοποιήσουν για να κρύψουν τη χαρά της «που...». Ετσι ξαφνικά, και χωρίς καμία επίσημη αρμόδια ενημέρωση, διαρρέεται (από ποιους άραγε;) αφήνεται να διαρρεύσει στα ελληνικά μιντιακά βαρκάκια - οι ναυαρχίδες εξέλειπαν εδώ προ πολλού - ότι εκτός από το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ, που έχουν πάρει εκατοντάδες εκατομμύρια από την Εθνική και πρώην Αγροτική τράπεζες, έχει και το ΚΚΕ παρόμοιες εκκρεμότητες. Και βέβαια, το Κόμμα απάντησε. Κατήγγειλε. 

Αποκάλυψε τη μεθόδευση. Τα δάνειά του, μικρά και με εμπράγματες επαρκέστατες εγγυήσεις, δεν είναι ληξιπρόθεσμα. Αλλά σε προεκλογική χρονιά η διαρροϊκή καφρίλα, η γκεμπελική προπαγάνδα των non paper (ανεπίσημο έγγραφο ή και μήνυμα στο κινητό) μπορεί να συσκοτίσει, και θα το κάνει με βαθύ αντικομμουνιστικό κίνητρο κάθε επαφή του πολίτη με την πραγματικότητα, τσουβαλιάζοντας όχι απλώς χλωρά με ξερά, αλλά κυρίως θύτες και θύματα.

Δεν έχουμε δει τίποτα ακόμα. Τα πρώτα μεταπολιτευτικά χρόνια με τα μπλε και τα πράσινα καφενεία και τα έσχατα με τους αγανακτισμένους και τις Λουκάδες θα μοιάζουν με προσκοπικές εξορμήσεις στην εξοχή. Η αντιστροφή της πραγματικότητας και η αντιστροφή των λέξεων θα κάνει τον Οργουελ να μοιάζει με φωτορομάντζο. Ο κυνισμός θα μετατραπεί σε νομιμοποιημένο και θεσμικά κατοχυρωμένο μπούλινγκ. Θα χρειαστούμε, και συλλογικά και προσωπικά, γυαλιά νυχτός για να βλέπουμε μέρα μεσημέρι την επίσημη προβοκάτσια που θα επιτρέπει στα τρολ να κυκλοφορούν σα νυφούλες του Θερμαϊκού.

 

Το βέβαιον είναι ότι δεν έχουμε τίποτα να φοβηθούμε και ειδικά αυτούς που μας φοβούνται επειδή ξέρουν, όπως λέει και το τραγουδάκι, ότι συνένοχοι στο φόνο δε θα γίνουμε...

Της
Λιάνας ΚΑΝΕΛΛΗ

Όταν η «αριστερά» μας δουλεύει

 Ένα σχόλιο γεμάτο οργή.

Αφού εφαρμόζουν σε όλο τους το μεγαλείο τις ευέλικτες μορφές εργασίας που έχει επιβάλει το κεφαλαίο, τώρα μας διεκτραγωδούν την τραγική κατάσταση των εργαζομένων της… «ευέλικτης εργασίας»!

Τάχα διαπίστωσαν(!)  ότι με τις «ψηφιακές πλατφόρμες διαχείριση της απασχόλησης», παραβιάζονται τα εργασιακά δικαιώματα, ότι έχουμε  «Εργασιακή Σκλαβιά» και «κάτι πρέπει να κάνουμε» για να τα διαφυλάξουμε!

Και «δεν ξέρουν» την αιτία και την ψάχνουν… στο ανεξέλεγκτο διαδίκτυο που πλανάται στον… ουρανό!

Είναι ο καπιταλισμός που εφαρμόζετε ηλίθιοι, τι κάνετε ότι δεν καταλαβαίνετε;  ολόιδιος όπως στην αιματηρή πρωταρχική συσσώρευση, στους δολοφονικούς ταξικούς σας πολέμους, στις αποικίες και στους δούλους, στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους, στις δικτατορίες και στις αστικές δημοκρατίες της… δημοκρατικής εκμετάλλευσης…

Είναι η δικτατορία του κεφαλαίου που υπηρετείτε, γιατί κάνετε ότι δεν καταλαβαίνετε;

Ο λόγος για την… «Ομάδα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς» (GUE/NGL)  του ΣΥΡΙΖΑ, (με ουρά μελών η  ΛΑΕ και η Πλεύσης Ελευθερίας) που δεν είδε το χάος από την κατάργηση των εργασιακών δικαιωμάτων και τις «ευέλικτες μορφές εργασίας» στην ΕΕ και σε όλο τον καπιταλιστικό κόσμο, «δεν άκουσε» ότι… είναι οι ίδιοι τις εφαρμόζουν σαν καλοί μαθητές των αγορών και των ιμπεριαλιστών, αλλά να, ανακάλυψαν την «Ουμπεροποίηση και την Εργασιακή Σκλαβιά» από τις ψηφιακές πλατφόρμες!!!

Πόση υποκρισία!

Διαπιστώσεις από σχετική συζήτηση στο ευρωκοινοβούλιο:

-[1 στους 40 σε αυτές τις πλατφόρμες δεν παίρνει ούτε το μισό μισθό εργαζομένου].

-[Το 25% της αμοιβής από την υπηρεσία που προσφέρουν το κρατάει η  πλατφόρμα]!

-[Ο εργαζόμενος καλείται να είναι διαθέσιμος στην πλατφόρμα 24 ώρες το 24ωρο, ανά πάσα στιγμή. Και ενώ διαθέτει όλο τον χρόνο του αμείβεται μόνο για τις μικροεντολές ή αποστολές, που του ανατίθενται].

-Η πρόεδρος της Ομάδας GUE/NGL, Γκάμπι Τσίμερ: [«Δεν υπάρχει καμία αντιστοιχία όσον αφορά την αμοιβή, και την ασφάλεια και τα εργασιακά δικαιώματα με αυτά που ίσχυαν μέχρι τώρα», «μία τάση που όλο και περισσότερο συζητείται]!

Σώωωπαααα, «τάση που συζητείται»!!!!

- Η κ. Τσίμερ χαρακτηρίζει [μεγάλη πρόκληση για το εργατικό κίνημα ότι σε αυτή τη μορφή απασχόλησης «δεν έχουμε τυπικές, επίσημες θέσεις εργασίας, δεν έχουμε κοινωνική νομοθεσία, η οποία να μπορεί να εφαρμοστεί, ή συλλογικές συμβάσεις, και ως εκ τούτου δεν έχουμε και κοινωνική ασφάλιση…»]

Ναι βρε, πρόκληση είναι, κάτι σαν αυτό που λένε οι καπιτάλες και οι κονδυλοφόροι τους ότι η κρίση είναι «πρόκληση και ευκαιρία»! τόσο απλά και αισιόδοξα.

-[Η αποθέωση της καινοτομίας χωρίς νομικούς κανόνες στην πραγματικότητα οδηγεί στην ασυδοσία].

Κουράστηκαν για να το ανακαλύψουν, αλλά τώρα που το ανακάλυψαν το εφαρμόζουν στην ΕΕ, χωρίς ενοχές!

-[…συνθήκες άγχους, κούρασης, υπερεργασίας που οδηγούν σε ατυχήματα, συχνά θανατηφόρα. Τα θύματα είναι συνήθως νέοι από 20 έως 30 ετών. Η ζωή τους έχει φτάσει να αξίζει λιγότερο από μια πίτσα από αυτές που κουβαλούν»].

Αφού δεν έχουμε πόλεμο να τους κάνουμε αξίας μιας σφαίρας και κρέας για τα κανόνια, τους κάνουμε κρέας στο ματωμένο δρόμο του κεφαλαίου για ένα ευρώ, για μια πίτσα.

-[«οι μεγάλες εταιρείες εκμεταλλεύονται την έλλειψη νομοθεσίας στην ΕΕ, και φοροδιαφεύγουν με αποτέλεσμα να αυξάνουν τα κέρδη τους, ενώ δεν μοιράζονται καθόλου αυτά τα κέρδη με τους εργαζομένους τους»].

Καλή η διαπίστωση. Δεν το ξέρατε ε; Κρατήστε την για καμιά προεκλογική διακήρυξη που θα λήξει το βράδυ των εκλογών.

-[Πρέπει να υπάρξει ακριβής ορισμός της έννοιας του αυτοαπασχολούμενου].

Ναι, αυτή είναι η αιτία της… άγριας εκμετάλλευσης.!!! Το έλλειμμα ορισμού της έννοιας του αυτοαπασχολούμενου! Λίγη ντροπή δεν βλάπτει ευρωπροσκυνημένοι.

-[οι πλατφόρμες δεν έχουν βάση στην εθνική επικράτεια, όπου εργάζονται οι εργαζόμενοι].

Άρα δεν υπάρχει γι αυτές κανένας νόμος!

Το έργο το έχουμε ξαναδεί και το λένε offshore. Μας δουλεύουν;

Το ΑΠΕ το δημοσίευσε όχι ο… ριζοσπάστης!

Ουμπεροποίηση και Εργασιακή Σκλαβιά

 http://www.amna.gr/home/article/292574/Oumperopoiisi-kai-Ergasiaki-Sklabia

Γράμμα από έναν αναπληρωτή…

«Άνοιξαν τα σχολεία και φέτος με τους καθηγητές και τους δασκάλους στις θέσεις τους!»…
Σε όλους τους τόνους διατυμπανίζει ο υπουργός ότι έγιναν οι περισσότερες προσλήψεις των τελευταίων ετών και καλύφθηκαν τα κενά, σα να προσπαθεί να το πιστέψει ο ίδιος, γιατί εμείς γνωρίζουμε την αλήθεια…
Μόνο στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση τα λειτουργικά κενά σύμφωνα με ανακοίνωση της ΔΟΕ είναι 4.724 κι εξ’ αυτών τα 2.872 στην παράλληλη στήριξη.
Άγνωστα τα κενά στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, Γενική και Ειδική. Επτασφράγιστο μυστικό…
Για τρίτη συνεχόμενη χρονιά το Υπουργείο Παιδείας «προσέφερε» πριν τις προσλήψεις ένα αξέχαστο ξενύχτι στους υποψήφιους δασκάλους και καθηγητές… Αλλά δεν γίνεται τυχαία, έχουν καταλάβει πώς λειτουργούν τα κοινωνικά δίκτυα. Για μας το κάνουν για να γνωριστούμε καλύτερα, να αναπτύξουμε δεξιότητες με κανένα memeδάκι (βλέπε: ΤΠΕ στην εκπαίδευση), πώς θα πάμε στο σχολείο απροετοίμαστοι;
Κι αρχίζουν να τρέχουν οι πίνακες και τρέχουν και τρέχουν… όλο το απόγευμα και το βράδυ και συνεχίζουν… και το πρωί φτάνουν στον προορισμό τους; Όχι ακριβώς. Βγαίνουν τα excel κι αρχίζεις και ψάχνεις… χίλια δυο σκέφτεσαι εκείνες τις στιγμές. Τα δήλωσαν όλα ή πάλι μια από τα ίδια; Θα είμαι μέσα, πού θα πάω φέτος; Κάθε χρονιά βέβαια κρύβει εκπλήξεις αλλά με τις φετινές παράγινε! Θα ήταν απλοϊκό να πούμε εδώ, ότι «της νύχτας τα καμώματα τα βλέπει η μέρα και γελάει», πιο πολύ θα ταίριαζε το «στην αναμπουμπούλα ο λύκος χαίρεται»… Όλα γίνονται για κάποιο λόγο… Νύχτα ήταν, κούραση υπήρχε, άνθρωποι είναι κι αυτοί… Λες: κι αν αυτό γινόταν όχι υπό πίεση και γνωρίζαμε που θα δουλέψουμε λίγες μέρες νωρίτερα (λέμε τώρα) και όλα γίνονταν πιο φυσιολογικά; Σουτ, σώπα μη μιλάς, θα δουλέψεις και φέτος, έστω κι αν φύγεις μακριά, δύσκολες εποχές, και τι θες, ανθρώπινη μεταχείριση;
Κάθε χρόνο τα ίδια και χειρότερα! Φέτος ξεπέρασαν κάθε προηγούμενο:
— Ολόκληρες περιοχές δεν δηλώθηκαν(;)
— Σε άλλες περιοχές δήλωσαν όσα κενά ήθελαν ή κάλυψαν όσα ήθελαν
— Στις ειδικότητες… εκεί να δεις πάρτι με τις αναθέσεις!
Αν είσαι από τους «τυχερούς» και βρεθείς στον αγιασμό φέτος, αρχίζει το τρέξιμο, η Οδύσσεια η δικιά σου! Να διασχίσεις την Ελλάδα μόνος ή με τα παιδιά σου (πάλι αν ανήκεις στους «τυχερούς» που μπόρεσαν κι απέκτησαν οικογένεια) για να παρουσιαστείς στη Διεύθυνση Εκπαίδευσης. Αν πάλι είσαι «τυχερός» και δεν σου έκατσε νησί, γιατί αλλιώς δεν φτάνει το τελευταίο ταμείο (επίδομα ΟΑΕΔ) που εισέπραξες για να φτάσεις… στον προορισμό σου.

Να τρέξεις να προλάβεις να παρουσιαστείς στο νησί που βρίσκεται η Διεύθυνση και, αφού προσληφθείς, να δεις όλα(;) τα κενά ή αυτά που «πρέπει» να δεις (γιατί δεν έχουν τοποθετηθεί οι μόνιμοι και θα έχουμε και Β΄ φάση), να δηλώσεις, να τοποθετηθείς προσωρινά(;) ή οριστικά. Και να πάρεις το επόμενο καράβι για τον τόπο που θα δουλέψεις. Κι αν είσαι πάλι «τυχερός» θα βρεις σπίτι στην πόλη που θα δουλεύεις… Αλλά αν δεν είσαι σε ένα σχολείο, αλλά σε περισσότερα (τα οποία βέβαια δεν βρίσκονται πάντα το ένα δίπλα στο άλλο) πρέπει να έχεις και το απαραίτητο μέσο να μετακινείσαι (και μην ξεχάσεις αυτό να είναι αυτοκίνητο, γιατί στις μηχανές δεν ισχύει η έκπτωση του εισιτηρίου…).
Για στάσου όμως, γιατί δεν είναι σίγουρο ότι θα πας εκεί που είδες… Οι πίνακες ξανατρέχουν αλλά μόνο για τα κενά μιας περιφέρειας που δεν δηλώθηκαν… στις υπόλοιπες οι υποψήφιοι δεν είχαν «μπάρμπα απ’ την Κορώνη»…
Είχαν όμως την υποστήριξη τοπικών ΕΛΜΕ και προσέφυγαν δικαστικά και κέρδισαν τα ασφαλιστικά μέτρα κι αναμένουμε συνέχεια…
Πολλές οι αναφορές και καταγγελίες φέτος για παρατυπίες στις προσλήψεις κι αυτά μαθαίνονται… και βρίσκονται…
Αλλά οι «εκπλήξεις» απ’ το υπουργείο τελειωμό δεν έχουν! Δήλωσες περιοχή σύμφωνα με τα κενά που γνώριζες ότι υπήρχαν, προσλήφθηκες, τοποθετήθηκες και νάτη κι η «έκπληξη»: νέα «δυσπρόσιτα» σχολεία! Για ποιους; Αφού τα περισσότερα κενά ήδη καλύφθηκαν, όποιος στάθηκε τυχερός «κέρδισε» και τα διπλά μόρια του σχολείου ή μήπως έγινε κάτι άλλο;
Πολλά μέτρα και πολλά σταθμά φέτος στο υπουργείο Παιδείας. Πολλοί αυτοί που δεν καταλαβαίνουν τι διαβάζουν και τι υπογράφουν κι άλλοι τόσοι αυτοί για τους οποίους δεν εφαρμόζονται οι εγκύκλιοι για τις προσλήψεις. Και βεβαίως αναφερόμαστε στο συγκεκριμένο υπουργείο και σε εκπαιδευτικούς. Αν είσαι δάσκαλος ή καθηγητής και δεν αποδεχτείς διορισμό στον έναν πίνακα (γενικής ή ειδικής) φεύγεις κι από τον άλλο για τη χρονιά, αν είσαι όμως Ειδικό Εκπαιδευτικό Προσωπικό, έχεις άλλη αντιμετώπιση…
Από ποιους; Από εκείνους που εξαγγέλλουν διορισμούς μόνο στην Ειδική Αγωγή (λες και θα διορίσουν) και φαίνεται να έχουν στόχο να στρέψουν τον έναν συνάδελφο κόντρα στον άλλον. Που εξαντλούν την ευαισθησία τους στα άτομα με αναπηρία προσπαθώντας να καλύψουν τα κενά στην παράλληλη στήριξη, μοιράζοντας τις ώρες δύο και παραπάνω μαθητών σε έναν αναπληρωτή, λες κι ο μαθητής έχει ανάγκη παράλληλης δυο ή τρεις ώρες την ημέρα! Που καλύπτουν σε πολλές περιπτώσεις τα κενά χωρίς επιστημονικά κριτήρια για να εξυπηρετήσουν τα «δικά» τους παιδιά!
Αλλά γιατί διαμαρτύρεσαι; Εσύ που ανήκεις «Στους καλύτερα αμοιβόμενους της Ευρώπης» σύμφωνα με το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων, που «ερμηνεύει» έκθεση του ΟΟΣΑ!
Όμως οι δάσκαλοι όλων των βαθμίδων εκπαίδευσης έχουν πολλά περισσότερα κοινά, πολλά περισσότερα να μοιραστούν παρά να τους χωρίσουν! Παλεύουν για μόνιμη σταθερή δουλειά, για να σταματήσουν να αναπληρώνουν τους εαυτούς τους! Χαμένος είναι ο αγώνας που δεν δόθηκε!

Σουηδικός «ζωολογικός κήπος»: Ένα τέρας με πολλά ποδάρια!

Κατιούσα

Στις εκλογές της 9ης Σεπτεμβρίου στη Σουηδία, οι Σουηδοί Δημοκράτες (Sverigedemokraterna) ήταν οι μεγάλοι νικητές μιας και κατάφεραν να αυξήσουν τα ποσοστά τους κατά 4,7 μονάδες και να σκαρφαλώσουν στο 17,5%. Για όσους ζούμε και εργαζόμαστε στη Σουηδία (και έχουμε διάθεση να σκεφτούμε πέρα από το μικρόκοσμό μας) η άνοδος του κόμματος των Σουηδών Δημοκρατών ήταν αναμενόμενη. Η χώρα «μύριζε μπαρούτι» καιρό τώρα και για αυτό δεν έφταιγε ούτε κατά διάνοια το μεταναστευτικό!
Οι Σουηδοί Δημοκράτες είναι ένα κόμμα το οποίο έχει τις ρίζες του στο ναζισμό. Ευτυχώς για τους Σουηδούς και για την υπόλοιπη Ευρώπη πρόκειται για ένα γελοίο κόμμα που αλλάζει συνεχώς τις θέσεις του καταπώς το συμφέρει. Δυστυχώς όμως και για τους Σουηδούς αλλά και για όσους ζούμε εδώ η αντίπερα οχθη, οι Σοσιαλδημοκράτες (Socialdemokraterna), είναι και έξυπνοι και καπάτσοι (για αυτούς θα τα πούμε άλλη φορά)!
Τα τελευταία χρόνια η κατάσταση στη χώρα πάει προς το χειρότερο. Αυτό είναι γνωστό στους Σουηδούς μιας και το βιώνουν καθημερινά, αλλά άγνωστο στους υπόλοιπους Ευρωπαίους μιας και η «έξωθεν μαρτυρία» παρουσιάζει τη Σουηδία ως τη γη της επαγγελίας. Το επίπεδο της υγείας είναι παρα πολύ χαμηλό (άνθρωποι πεθαίνουν περιμένοντας στην ουρά για μια χημειοθεραπεία ή για ένα χειρουργείο, η αναμονή για επίσκεψη σε ειδικό γιατρό μπορεί να ξεπεράσει και το τρίμηνο και οι ελλείψεις σε γιατρούς και νοσηλευτές είναι τεράστιες), η διαφθορά ανθεί (το σκάνδαλο για τα ρουσφέτια και την κατάχρηση δημόσιου χρήματος στο καινούριο Πανεπιστημιακό Νοσοκοείο Nya Karolinska της Στοκχόλμης έγινε γνωστό σε όλο τον κόσμο), η παιδεία είναι αναποτελεσματική λόγω της σοβαρής έλλειψης δασκάλων, η φορολογία είναι τεράστια, η σχέση εισοδήματος-κόστους ζωής είναι δυσανάλογη και το κοινωνικό κράτος καθημερινά εξανεμίζεται. Όλα αυτά οδήγησαν – ίσως για πρώτη φορά – το μέσο Σουηδό να χάσει την εμπιστοσύνη του στο Κράτος-φίλο του και η δυσαρέσκεια αυτή φάνηκε ήδη από τις πρώτες δημοσκοπήσεις. Εάν στη δυσαρέσκεια αυτή προσθέσει κανείς την προπαγάνδα ενάντια στους μετανάστες (έπαιξε πολύ το ίδιο που παίζει χρόνια και στην Ελλάδα… «Μόνο οι κακοί μετανάστες κάνουν εγκλήματα») καθώς επίσης και τη ρατσιστική φύση του Σουηδού (τα προγράμματα ευγονικής στη Σουηδία σταμάτησαν επίσημα το 1996!) τότε μπορεί εύκολα να καταλάβει για ποιο λόγο συνέβη η άνοδος των Σουηδών Δημοκρατών.
Για το Σουηδό ο καλύτερος του φίλος είναι το Κράτος. Του έχει τυφλή και απόλυτη εμπιστοσύνη. Τα τελευταία χρόνια το Κράτος φαίνεται να απογοητεύει το Σουηδό ο οποίος όμως αδυνατεί να το χωνέψει (του Σουηδού πιο εύκολα του αλλάζεις φύλο παρά τρόπο σκέψης) και πρέπει να βρει κάτι άλλο να κατηγορήσει για τη δυσαρέσκειά του. Τι πιο εύκολο λοιπόν από το ανά τους αιώνες εύκολο θύμα και στόχο… Τον ξένο!
Από τη μια λοιπόν έχουμε την προπαγάνδα για τον “εγκληματία” πρόσφυγα πολέμου ή το “λιγούρη” Ευρωπαίο μετανάστη που υποτίθεται πως έρχονται στη Σουηδία ο μεν πρώτος για να βιάσει και να κλέψει, ο δε δεύτερος για να πάρει τις δουλειές από τους Σουηδούς και οι δυο μαζί να ξεζουμίσουν το σουηδικό κράτος με τα επιδόματα που παίρνουν, και από την άλλη έχουμε την ατομικιστική φύση του ίδιου του Σουηδού που δε θέλει πολλά πολλά με τους άλλους (ακόμη κι αν ειναι Σουηδοί), που ο καλύτερος του φίλος είναι το Κράτος, που βάζει όρια στην εξωτερίκευση των συναισθημάτων του, που αδυνατεί να δεχτεί την εξωτερίκευση των συναισθημάτων των άλλων, που δέχεται το διαφορετικό μόνο και για όσο καιρό έχει να κερδίσει κάτι από αυτό και που όλη του η ζωή βασίζεται σε κανόνες τους οποίους πρέπει να ακολουθεί ακόμη κι αν δε συμφωνεί μαζί τους. Πάνω σε αυτό στήριξαν λοιπόν οι Σουηδοί Δημοκράτες την προπαγάνδα τους και, όπως έδειξαν τα γεγονότα, το εγχείρημα έπιασε.
Οι Σουηδοί Δημοκράτες θα μπορούσαν να πάνε ακόμη καλύτερα. Σύμφωνα με κάποιους θα μπορούσαν να φτάσουν ακόμη και το 30%. Καθόλου απίθανο κατά τη γνώμη μου. Γιατί δεν το έφτασαν; Μα γιατί, όπως είπα στην αρχή, οι Σοσιαλδημοκράτες ξέρουν το παιχνίδι της προπαγάνδας πολύ καλύτερα κι έχουν κι αυτοί μακρύ ποδάρι. Κι αυτό το παιχνίδι (και το ποδάρι!) είχε πολύ ενδιαφέρον για όσους το παρακολουθήσαμε…

Μνημονιακή «δικαίωση»

Στην αρχή «έφταιγαν» οι «λανθασμένοι συντελεστές» του ΔΝΤ, που έφεραν «υπερβολικά μέτρα δημοσιονομικής προσαρμογής». Μετά ήταν οι «εμμονές» συγκεκριμένων παραγόντων της τρόικας/κουαρτέτου. Κοντά στους παραπάνω, «έφταιγαν» οι τεχνοκράτες και τα «golden boys» των τραπεζών, η «κακή» Γερμανία, που δεν άκουγε την ...«καλή» Γαλλία και πάει λέγοντας. Ολα τα παραπάνω, κι άλλα τόσα, παρουσιάζονταν από τον ΣΥΡΙΖΑ, πριν ακόμα γίνει κυβέρνηση, ως οι «αιτίες» για τα μνημόνια, πασπαλισμένες πάντα με ολίγoν από διαφθορά. Διαχρονικά προσπαθούσε να κρύψει πίσω απ' όλα αυτά την ουσία των μνημονίων, το γεγονός δηλαδή ότι πρόκειται για αναδιαρθρώσεις που αποτελούσαν πάγιες αξιώσεις της μεγαλοεργοδοσίας. Γι' αυτό, τόσο εύκολα οι «αντιμνημονιακοί» γίνονταν «μνημονιακοί» και τούμπαλιν. Κάνοντας, λοιπόν, «ταμείο» από τα τελευταία χρόνια, εύκολα καταλαβαίνει κανείς ότι ο ΣΥΡΙΖΑ, πέρα από βερμπαλισμούς, ποτέ δεν αμφισβήτησε την ανταγωνιστικότητα του κεφαλαίου και το στόχο της καπιταλιστικής ανάκαμψης, που βρίσκονται στον πυρήνα της πολιτικής των μνημονίων. Κάπως έτσι φτάσαμε στη ΣΥΡΙΖΑίικη δικαίωση των μνημονίων, με την κυβέρνηση να δίνει όρκους πίστης στις δεσμεύσεις και τους στόχους των προγραμμάτων, να λέει ότι «το τέλος τους είναι τομή σε σχέση με το παρελθόν και όχι επιστροφή σε αυτό...», κι επομένως οι κατακτήσεις που ξηλώθηκαν είναι «περασμένα ξεχασμένα». Κάπως έτσι επιβεβαιώνεται όμως και ότι δεν υπάρχει καμιά επιστροφή απωλειών δίχως ξήλωμα όλου του μνημονιακού οπλοστασίου. Δίχως πάλη για τις σύγχρονες λαϊκές ανάγκες, σε σύγκρουση με τον σημερινό δρόμο ανάπτυξης, που «τρέφεται» από την αντιλαϊκή πολιτική, με ή χωρίς μνημόνια.

Πέντε χρόνια από τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα από τη ναζιστική Χρυσή Αυγή

Eurokinissi

Το σημείο όπου δολοφονήθηκε

Πέντε χρόνια συμπληρώνονται την Τρίτη 18 Σεπτέμβρη από τη μέρα που ο Παύλος Φύσσας δολοφονήθηκε από τη ναζιστική εγκληματική οργάνωση Χρυσή Αυγή. Η πρωτοφανής σε αγριότητα εγκληματική πράξη εντάσσεται στο πλαίσιο μιας συλλογικής οργανωμένης - καθοδηγούμενης δράσης από κεντρικά, περιφερειακά και τοπικά όργανα, με αποτέλεσμα το θάνατο, τους τραυματισμούς, την απόπειρα δολοφονιών και άλλα αδικήματα.

Λίγες μέρες μετά τη δολοφονική ενέδρα που έστησε η ναζιστική συμμορία σε συνδικαλιστές κομμουνιστές της Ναυπηγοεπισκευαστικής Ζώνης του Περάματος, αναλαμβάνοντας ως γνήσιο τέκνο του συστήματος της εκμετάλλευσης την πιο βρώμικη δουλειά ενάντια στα εργατικά - λαϊκά δικαιώματα και ορθώνοντας τείχος προστασίας στα κέρδη των εργοδοτών, δολοφονεί τον Παύλο Φύσσα. Δολοφονεί το παιδί μιας λαϊκής οικογένειας (ήταν και ο ίδιος μέλος του Συνδικάτου Μετάλλου, όπως και ο πατέρας του), που κατήγγελλε με τα τραγούδια του τον εγκληματικό χαρακτήρα της Χρυσής Αυγής και καλούσε σε απομόνωση και αντιμετώπιση της φασιστικής οργάνωσης στις γειτονιές του Πειραιά.
Σχεδόν 1,5 χρόνο πριν, στην ίδια περιοχή, στο Πέραμα, Αιγύπτιοι αλιεργάτες είχαν δεχτεί τη δολοφονική επίθεση της Χρυσής Αυγής στο σπίτι τους. Η ναζιστική οργάνωση είχε επιδοθεί και πιο πριν σε σειρά άγριων εγκληματικών πράξεων (δολοφονία του Πακιστανού εργάτη Σαχζάτ Λουκμάν στα Πετράλωνα, επιθέσεις στους κοινωνικούς χώρους «Συνεργείο» στην Ηλιούπολη και «Αντίπνοια» στα Πετράλωνα, επίθεση σε 16χρονο μαθητή Λυκείου στο Παλαιό Φάληρο, επιθέσεις σε καταστήματα και κοινότητες μεταναστών κ.ά.).

Ο Παύλος Φύσσας

Οι χρυσαυγίτες πολύ πριν από τις δολοφονικές επιθέσεις είχαν φανερώσει τις προθέσεις τους με κάθε μέσο και τρόπο. Είχαν φανερώσει ότι είναι το «μακρύ χέρι» των εργοδοτών, αφού αυτοί είναι που εδώ και χρόνια είχαν βάλει στο στόχαστρο το ταξικό Συνδικάτο Μετάλλου στο Πέραμα. Μεγαλοεπιχειρηματίες και μεγαλοεργολάβοι, με εκτελεστικό όργανο τη ναζιστική συμμορία, θέλησαν να μετατρέψουν το Πέραμα και τη Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη σε εργασιακό «Νταχάου».

«Μακρύ χέρι» των αφεντικών

Αποκαλυπτικές είναι οι δηλώσεις εργοδοτών, στελεχών της Χρυσής Αυγής (Λαγού, Μίχου, Παναγιώταρου, Κασιδιάρη) και αποκαλούμενων «συνδικαλιστών» του δουλεμπορικού με τον μανδύα του σωματείου, με αναφορές στο «εργατικό κόστος που διώχνει τον εφοπλισμό από την Ελλάδα», τις Συλλογικές Συμβάσεις, την εργασιακή ειρήνη, τα θέματα υγιεινής και ασφάλειας, για τους «εργατοπατέρες» του ΚΚΕ και του ΠΑΜΕ. Για πολύ καιρό διαμορφωνόταν κλίμα ενάντια στο ταξικό σωματείο στη Ζώνη. Ενδεικτικές και οι ...εκλεκτικές συγγένειες εργοδοτών - στελεχών της.
Η εγκληματική οργάνωση, το «μακρύ χέρι» των εργοδοτών, είχε βάλει στο στόχαστρο το ταξικό σωματείο της Ζώνης. Ο Χρ. Κυριτσόπουλος, γνωστός εργοδηγός των εργολάβων, δήλωνε στις 17 Σεπτέμβρη του 2013 στο Πέραμα, λίγες ώρες πριν από τη δολοφονία του αντιφασίστα μουσικού: «Εχουμε το δικαίωμα, λοιπόν, κι εμείς να κάνουμε ένα σωματείο και με αυτό το σωματείο, βάσει νόμου, που θα αποτελείται από αρκετά μέλη, θα διαφοροποιήσουμε τα μεροκάματά μας (...) Τα μεροκάματα που παίρναμε πριν δύο, τρία ή τέσσερα χρόνια ήταν πάρα πολύ μεγάλα και υψηλά, σε σχέση με την κρίση. Θα μπορούσαμε να χαμηλώσουμε τα μεροκάματά μας, να εγγυηθούμε στους Ελληνες εφοπλιστές ότι αν φέρουν τα βαπόρια τους εδώ, θα σταματήσουμε τις απεργίες που γίνονταν όλα αυτά τα χρόνια για διάφορους λόγους».
Το κίνητρο της δολοφονικής επίθεσης ήταν πολιτικό, αφού οι χρυσαυγίτες ήθελαν να χτυπήσουν κομμουνιστές και πρωτοπόρους συνδικαλιστές, στελέχη του Συνδικάτου Μετάλλου. Οπως ειπώθηκε χαρακτηριστικά στο δικαστήριο, «η ναζιστική ιδεολογία υπάρχει μόνο μέσα από εγκλήματα, αυτά τα συγκεκριμένα. Τα εγκλήματα αυτά απορρέουν από αυτήν την ιδεολογία, που ενστερνίζεται η Χρυσή Αυγή. Οι πράξεις έχουν ένα κίνητρο και αυτό είναι με πολιτικό και ιδεολογικό περιεχόμενο».
Αλλωστε, ο Πειραιάς παραμένει το κέντρο των εξελίξεων. Το δουλεμπορικό της Χρυσής Αυγής στη Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη συνεχίζει την προσπάθεια, στο πλευρό των εργολάβων, να μην εφαρμοστεί η κλαδική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας που πρόσφατα υπέγραψε το Συνδικάτο Μετάλλου Αττικής στη Ζώνη, μετά από 9μηνο αγώνα.

Στοχοποιημένος ο Φύσσας, τον έψαχνε η ναζιστική οργάνωση

Η δολοφονία του Παύλου Φύσσα ήταν αποτέλεσμα συλλογικής, οργανωμένης και καθοδηγούμενης δράσης των ταγμάτων εφόδου. Δολοφονήθηκε από το στέλεχος της ναζιστικής οργάνωσης στη Νίκαια, Γ. Ρουπακιά, με άμεση συνέργεια των ταγμάτων εφόδου. Χρυσαυγίτες της τοπικής είδαν τον Π. Φύσσα στην καφετέρια, ενημέρωσαν την οργάνωση και συγκεντρώθηκε το τάγμα εφόδου. Πριν, συγκροτημένα και πειθαρχώντας στην εντολή του πυρηνάρχη, είχαν πάει στην ΤΟ Νίκαιας και είχαν εξοπλιστεί με ρόπαλα, σιδερογροθιές, στιλέτα, ενώ τους δόθηκαν και σχετικές οδηγίες. Η δολοφονική επίθεση οργανώθηκε, «με τηλεφωνήματα και μηνύματα», από το μηχανισμό της ναζιστικής οργάνωσης. Ξεκάθαρα έχει αποδειχθεί ότι ο Παύλος Φύσσας ήταν στοχοποιημένος και τον έψαχνε η ναζιστική οργάνωση. «Αυτούς τους ψάχναμε πολύ καιρό, είχαμε πάει και με τους Περαματιώτες 3 φορές "Ρεσάλτο"», λέει ο υπεύθυνος των ταγμάτων εφόδου της ΧΑ στον Πειραιά, Ν. Αποστόλου.
Σημαντικό στοιχείο που προκύπτει επίσης από τις επιθέσεις των ταγμάτων εφόδου είναι η εκ των προτέρων ενημέρωση του ιεραρχικά ανώτερου οργάνου (π.χ. περιφερειάρχη - βουλευτή). Οι τηλεφωνικές επικοινωνίες μεταξύ των χρυσαυγιτών και της ηγεσίας τους διακόπτονται το χρονικό διάστημα της επίθεσης και της δολοφονίας του Παύλου Φύσσα και συνεχίζονται μετά, με κύρια την κλήση μεταξύ Ι. Λαγού και αρχηγού της Χρυσής Αυγής. Ο μαφιόζικος τρόπος με τον οποίο έδρασαν, επίσης, θυμίζει τη δολοφονική επίθεση ενάντια στα μέλη του ΚΚΕ στο Πέραμα.
Να υπογραμμιστεί, τέλος, ότι η πολύχρονη εγκληματική δράση της ναζιστικής οργάνωσης αποκαλύπτει την ανοχή των κρατικών μηχανισμών και των κυβερνήσεων διαχρονικά. Ενδεικτικά αναφέρουμε την αδράνεια της αστυνομίας, η οποία αν και παρούσα σε πολλές επιθέσεις «περί άλλα ετύρβαζε». Χαρακτηριστική η περίπτωση της παρουσίας 8 αστυνομικών που δεν επενέβησαν, στη διάρκεια της δολοφονίας του Παύλου Φύσσα. Προκύπτει ξεκάθαρα ότι την ώρα που ο Ρουπακιάς μαχαιρώνει τον αντιφασίστα μουσικό, οι αστυνομικοί είναι στο διάζωμα, πέντε μέτρα μακριά. Εχουμε, δηλαδή, ένα έγκλημα στο οπτικό πεδίο της Αστυνομίας και χωρίς αυτή να κάνει κάτι...

Επιστολή της οικογένειας και των φίλων του Παύλου

Επιστολή έδωσαν στη δημοσιότητα η οικογένεια και οι φίλοι του Παύλου Φύσσα, με αφορμή τη συμπλήρωση 5 χρόνων από τη δολοφονία του. Στην επιστολή αναφέρεται ανάμεσα σε άλλα:
«Σε λίγες μέρες συμπληρώνονται 5 χρόνια από την ημέρα που ο Παύλος στάθηκε όρθιος και κοίταξε "το Τέρας" στα μάτια, αποδεικνύοντας ότι ο φόβος και η ελευθερία είναι έννοιες που δεν συμβαδίζουν (...) Πλησιάζοντας πάλι ο Σεπτέμβρης, είναι για εμάς μια ευκαιρία να τους υπενθυμίσουμε την αυτονόητη θέση μας: Οτι θα παλέψουμε έως το τέλος για να μην παραδοθεί η γειτονιά του Παύλου στους δολοφόνους του. Δεν θα τους επιτρέψουμε να αλωνίζουν στις γειτονιές όπου μεγαλώνουν τα παιδιά μας, ποτίζοντας την ψυχή τους με τυφλό μίσος. Η καταδίκη των νεοναζί στο δρόμο πρέπει να υποδεχθεί την τυπική καταδίκη από τη Δικαιοσύνη, που οφείλει να είναι βαριά και συνολική. Επίσης, αυτονόητο για μας είναι ότι σε κάθε περίπτωση οι αγώνες δίνονται στον τόπο και στο χρόνο που διαμόρφωσαν οι ιστορικές συγκυρίες και όχι σε τόπο και σε χρόνο που καθένας ή κάποιοι μεμονωμένα κρίνουν προς το πολιτικό συμφέρον τους.
(...) Για όλα τα παραπάνω, καλούμε όποιον νιώθει την ευθύνη να σταθεί μαζί μας και απέναντί τους στις φετινές εκδηλώσεις μνήμης και αγώνα στο Κερατσίνι. Στις 15/9 και όπως κάθε χρόνο, διοργανώνουμε στον νέο χώρο των Λιπασμάτων του Δήμου Κερατσινίου - Δραπετσώνας μεγάλη συναυλία με τίτλο "5 ΧΡΟΝΙΑ #ΣΙΓΑ_ΜΗ_ΦΟΒΗΘΩ", όπου συμμετέχουν καλλιτέχνες από όλο το μουσικό φάσμα, παίρνοντας θέση με τη μουσική τους, και στις 18/9 στηρίζουμε την κεντρική αντιφασιστική πορεία που ξεκινάει από το μνημείο του Παύλου στο Κερατσίνι, με κατεύθυνση φέτος προς τα γραφεία των δολοφόνων στον Πειραιά.
Τέλος, να επισημάνουμε ότι με κανέναν τρόπο δεν συνδεόμαστε με την ΚΕΕΡΦΑ και τις εκδηλώσεις της, και ειδικότερα τη συναυλία και το συλλαλητήριο στην Αθήνα στις 15/9, παρότι αυτή επιχειρεί για ακόμα μία χρονιά να παραπλανήσει ως προς τη δήθεν συμμετοχή μας στις δράσεις της, τόσο τους καλλιτέχνες που συμμετέχουν, όσο και το αντιφασιστικό κίνημα και τον κόσμο που θέλει να μας στηρίξει».

Η ΜΑΖΙΚΗ ΣΦΑΓΗ ΤΗΣ ΠΡΕΒΕΖΑΣ – Το αποτρόπαιο φρικιαστικό έγκλημα του ΕΔΕΣ

(αναδημοσίευση απ’ τη «ΛΑΟΚΡΑΤΙΑ»25/10/1944)

«Το ΕΑΜ καταγγέλλοντας τα πιο κάτω εγκλήματα και διερμηνεύοντας την αγανάχτηση του λαού της Πρέβεζας κι’ ολόκληρου του Ηπειρωτικού λαού ζητάει απ’ την Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας την άμεση διενέργεια ανακρίσεων και την αμείλιχτη τιμωρία των ενόχων. Ζητάει επίσης απ΄ την ίδια καθοδήγηση του ΕΔΕΣ να βοηθήσει το έργο της δικαιοσύνης και της εξυγίανσης.
Παραθέτουμε τα γεγονότα που οδήγησαν στις σφαγές της Πρέβεζας χωρίς σχόλια γιατί μιλάν μόνα τους με την ωμή γλώσσα της φρίκης και του αποτροπιασμού:
Στις 9/9 υπογράφεται από αντιπροσώπους του ΕΑΜ και ΕΔΕΣ πρωτόκολλο ενότητας μέσα στην πόλη της Πρέβεζας. Ταυτόχρονα βγαίνει 15μελής Λαϊκή Επιτροπή από τα σωματεία της πόλης και αντιπροσώπους του ΕΑΜ και του ΕΔΕΣ. Σκοπός της η τήρηση της τάξης κατά την απελευθέρωση της πόλης. Στη διάθεση της Επιτροπής μπαίνει σώμα Πολιτοφυλακής μικτό με 120 άνδρες από κάθε Οργάνωση. Όλος ο λαός έχει σύνθημά του την ενότητα και τη συνεργασία.

Στις 14/9 η πόλη λευτερώνεται. Ο ΕΛΑΣ και το ΕΛΑΝ καταλαμβάνουν την πόλη και την παραδίνει στη Λαϊκή Επιτροπή, καταδιώκοντας τους γερμανούς στο Μύτικα, Κεραμίτσα, Σμυρτούλα.. ύστερα από συνεννοήσεις την άλλη μέρα στις 15 το πρωί γίνονται δεκτά στην πόλη με εκδηλώσεις συνεργασίας τμήματα του ΕΔΕΣ με επικεφαλής τον ταγματάρχη Γαλάνη. Με την είσοδο όμως των εδεσικών τμημάτων η κατάσταση μεταβάλλεται. Ο Γαλάνης κηρύσσει το στρατιωτικό νόμο και την πόλη σε κατάσταση πολιορκίας. Αυτό προκαλεί μεγάλη αγανάχτηση στο λαό που στις 16/9 συγκροτεί συλλαλητήριο με 3χιλιάδες διαδηλωτές για την κατάργηση του Στρατιωτικού Νόμου. Οι εδεσίτες αρνούνται και στις 17/9 παίρνουν ενίσχυση 60 Ραλλικών απ’ τη Λευκάδα.
Η Λαϊκή Επιτροπή ορίζει, τη 18/9 μέρα γιορτασμού της Λευτεριάς. Ο ΕΔΕΣ με προκήρυξή του δηλώνει ότι δε θα λάβει μέρος και κυκλοφορεί πλαστή προκήρυξη της ΕΠΟΝ κατά του Ζέρβα. 7000 λαού επί 4 ώρες πανηγυρίζουν την απελευθέρωση της πόλης. Το απόγευμα επακολουθούν λαϊκοί χοροί και γενική χαρά. Το ίδιο απόγευμα αποσύρονται απ΄ την πόλη οι οικογένειες των εδεσιτών και τα τμήματά τους πιάνουν θέσεις έξω απ’ την πόλη. Στις 19/9 απαιτούν απ’ τα τμήματα του 24 Συν/τος να εγκαταλείψουν την πόλη. Ο ΕΛΑΣ απορρίπτει την αξίωση και ζητάει κατοχή από κοινού. Αμέσως σχεδόν η πόλη δέχεται καταιγιστικά πύρα πυροβολικού και όλμων και αυτομάτων που ματαιώνουν κάθε προσπάθεια διαμαρτυρίας του λαού. Η σύρραξη γενικεύεται και διαρκεί εφτά ολόκληρες μέρες. Κατά τη διάρκεια της το 24 Σύνταγμα κάνει νέες προσπάθειες συμβιβασμού και ζητάει τη συγκρότηση μικτής αντιπροσωπίας. Αετόπουλα και Επονίτες κατά τις μάχες αυτές βρήκαν ηρωικό θάνατο εκτελώντας την υπηρεσία του συνδέσμου. Η υποδειγματική ΕΠΟΝ του 24 Συντάγματος αφού πολέμησε δύο ώρες στο Γυμνάσιο της πόλης παραδόθηκε.
Στην αποφασιστική στιγμή του αγώνα η συμφωνία της Καζέρτας στην Ιταλία θέτει τέρμα στη σύρραξη με την αποχώρηση των τμημάτων του ΕΛΑΣ.
Εκτελέσεις πατριωτών
Κατά το 12ήμερο διάστημα της σύγκρουσης διαπράχτηκαν τα πιο κάτω εγκλήματα. Εκτελέστηκε ολόκληρη η υποδειγματική ΕΠΟΝ από 14 νέους. Εκτελέστηκαν απ΄ την Λαϊκή Επιτροπή που συγκροτήθηκε με κοινή συμφωνία ΕΑΜ-ΕΔΕΣ: 1) Χρ. Κοντός, Γυμνασιάρχης, πρόεδρος της Επιτροπής, 2) Δήμας, δικηγόρος, γραμματέας της, 3) Δ. Γιαμάς, εργάτης, μέλος, 4) Μ. Ρέντζος, τριατατικός, μέλος της Επιτροπής, γραμματέας της νομαρχιακής Επιτροπής ΕΑΜ Πρέβεζας (εκτελέστηκε ξυλοκοπούμενος και συρόμενος στα πεζοδρόμια της Πρέβεζας). Επίσης εκτελέστηκαν άλλα 3 μέλη της Λαϊκής Επιτροπής. Πρόσωπα γνωστά και κύρους μέσα στην πόλη εχτελέστηκαν: 1) Μαϊδάτσης, γιατρός, 2) Κοσμάς Ρέντζος, έμπορος, 3) Σπαθής, επιθεωρητής δημοτικών σχολείων, 4) Μεγαλογένης, γραμματέας Πρωτοδικείου Πρέβεζας, 5) Κακαβούλης, μεγαλοχτηματίας (αφού του έκοψαν πρώτα τα’ αυτιά, τον έσφαξαν), χρονών 75, 6) Καστάνης, κτηματίας, χρονών 70, 7) Πρόδρομος Πατσατσόγλου, μεγαλοχτηματίας. Όλες οι εχτελέσεις έγιναν στο συνοικισμό Παντοκράτορας Πρέβεζας. Υπάρχουν πληροφορίες ότι έναν τον έθαψαν ζωντανό πριν τον αποτελειώσει το πολυβόλο. Ο ανθυπασπιστής Χωρ/κης Γεωργάρας αφού έσφαξε έναν του ήπιε το αίμα. Τις πρώτες μέρες της σύρραξης συνέλαβαν περίπου 700 άτομα απ΄ τα οποία 16 γυναίκες και κορίτσια . Απ’ αυτούς 40 εκτελεστήκανε κι’ οι υπόλοιποι μεταφέρθηκαν σε στρατόπεδο στην Πάργα.
Συνολικά δολοφονήθηκαν στην Πρέβεζα 70-75 άτομα. Λεηλατήθηκαν όλα τα σπίτια και τα μαγαζιά των συλληφθέντων. Κάηκαν σπίτια συναγωνιστών στο συνοικισμό Κοκκινιά.
Κατά τις πληροφορίας μας επικεφαλής των τμημάτων ήταν 1) ο Διοικητής της ΙΧ Μεραρχίας του ΕΔΕΣ συντ/ρχης Μπόρας, 2) ο ταγματάρχης Γαλάνης και οι Αξιωματικοί Τσόγκας, Χατζιδάκις και Παπαδάτος.»

(Απ’ την εφημερίδα «ΛΑΟΚΡΑΤΙΑ», Όργανο της Πανηπειρωτικής Επιτροπής του Ε.Α.Μ., Χρόνος Β’, Αρ. Φύλλου 19, ΗΠΕΙΡΟΣ, 25 Οκτώβρη 1944, σελ. 1-2)



(Από την εφημερίδα Αλληλεγγύη, 7 Νοέμβρη 1944)

Σκηνές φρίκης και απίστευτης χιτλερικής θηριωδίας γνώρισε ο αντιφασίστας λαός της μαρτυρικής Πρέβεζας το δεύτερο 15νθήμερο του Σεπτέμβρη 1944 με τη μαζική και πρωτοφανούς βαρβαρότητας σφαγή που οργάνωσε ένα απ’ τα χιτλερικά αποβράσματα (Δημήτρης Γαλάνης, κρητικός έφεδρος ανθυπολοχαγός, διοικητής τάγματος του ΕΔΕΣ) του φασιστικού ΕΔΕΣ του Ζέρβα – συνεργάτη των ιταλο-γερμανών φασιστών κατακτητών, που οι χρουστσοφικοί σοσιαλδημοκράτες ηγέτες των «Κ»ΚΕ-ΣΥΝ αναγνώρισαν μαζί με τα αστικά κόμματα ως «αντιστασιακό» (πέρα απ΄ τα υπαρκτά ντοκουμέντα συνεργασίας και απ’ τις πολλές καταγγελίες, σε προκήρυξη της κομματικής οργάνωσης Ηπείρου του ΚΚΕ αναφέρεται: «καταγγέλουμε τον Ζέρβα σαν συνεργάτη και όργανο των γερμανών στις Συμμαχικές Κυβερνήσεις και στον Ελληνικό λαό» 11/8/1944).

Ο Δ. Γαλάνης, αυτό το ανθρωπόμορφο χιτλερικό τέρας και αιμοσταγές κτήνος δεν δίστασε να συλλάβει τα νεαρά αμούστακα παιδιά της ΕΠΟΝ του Γυμνασίου, να τα δέσει με καλώδια, να τα βασανίσει απάνθρωπα και να τα δολοφονήσει-σφάξει ομαδικά σαν κατσίκια και να τα πετάξει μισοζώντανα σε λάκκο-ομαδικό τάφο στην Παργινόσκαλα (σύμφωνα με μαρτυρίες των κατοίκων της πόλης).

Δεν είναι γνωστός ο ακριβής αριθμός του φρικτού και αποτρόπαιου εγκλήματος των φασιστών του ΕΔΕΣ της μαζικής σφαγής της Πρέβεζας, που συνολικά υπολογίζονται γύρω στους 125.

Αναδημοσιεύουμε παρακάτω τα ονόματα της «Υποδειγματικής ομάδας της ΕΠΟΝ» και την καταγγελία της περιοχής του Βάλτου.

Υποδειγματική ομάδα της ΕΠΟΝ

1. Δημήτρης Κων. Τρουμπάτας (Ηγουμενίτσα), Αρχηγός της ομάδας
2. Βασίλης Χρ. Τσούκης, (Ωρωπός) καπετάνιος της ομάδας
3. Δημήτρης Χρ. Πέτρης (Ωρωπός), πολιτικός καθοδηγητής
4. Δημήτρης Αριστοτ. Καλδάνης, σκοπευτής οπλοπολυβόλου
5. Θεοχάρης Θεοδ. Γκόγκας (Ωρωπός)
6. Χαράλαμπος Σπ. Διαμάντης (Ωρωπός)
7. Γιώργος Δημ. Πανάγος (Καμαρίνα)
8. Αλέξανδρος Φ. Πεπόνης (Βρυσούλα)
9. Σιδέρης Αθ. Κύρλας (Ωρωπός)
10. Θόδωρος Δ. Καββαδίας (Πρέβεζα)
11. Γιάννης Ζαρονίκας (Πρέβεζα)
12. Απόστολος Γ. Δρόσος (Ωρωπός)
13. Νίκος Π. Σαμιώτης
14. Περικλής Ευ. Αναγνωστόπουλος (Μπαουσούς)
15. Χριστόφορος Λεόπουλος
16. Γιώργος Αντύπας

Καταγγελία της περιοχής Βάλτου:

«Η επαρχιακή επιτροπή Ε.Α.Βάλτου,

Η επαρχιακή επιτροπή ΕΑΜ Βάλτου,

Το επαρχιακό Συμβούλιο Αυτοδιοικήσεων Βάλτου,

Το επαρχιακό Συμβούλιο της ΕΠΟΝ Βάλτου,

Η ένωση συνεταιρισμού Βάλτου,

Ο Σύλλογος κληρικών Βάλτου,

Η Κομμουνιστική οργάνωση Βάλτου

Στην ΚΕ της Εθνικής Αλληλεγγύης, Στιγματίζομε τα πρωτοφανή και απάνθρωπα μέσα που πάρθηκαν απ’ τους φασίστες του ΕΔΕΣ συλλήψεις, φυλακίσεις, ξυλοδαρμούς, βασανιστήρια, εχτελέσεις, δολοφονίες, λεηλασίες, διαρπαγές, εμπρησμούς, εκβιασμούς, ηθικές ταπεινώσεις. Πιάστηκαν στο διάστημα των 10 ημερών πάνω από 750 άτομα τα 600 περίπου άντρες και τα υπόλοιπα γυναίκες. Ο πρόεδρος της λαϊκής επιτροπής Γυμνασιάρχης Κοντός, ο γραμματέας της Νομαρχιακής Επιτροπής Μιχ. Ρέντζος βασανίστηκαν φριχτά.

Του πρώτου του έκοψαν τ’ αυτιά, του δεύτερου τούσπασαν το κρανίο με το όπλο. Τον Αρ. Κανέλλο τον βασάνισαν τρυπώντας τον με τα μαχαίρια και κόβοντας κομμάτια κρέας απ’ το σώμα του. Το γιατρό Μαϊδάτση τον μαύρισαν στο ξύλο κι’ ύστερα τον εκτέλεσαν. Ξύλο τυλιγμένο με αγκαθωτό σύρμα έδιναν σ’ όλους. Ακόμα θάφτηκαν άνθρωποι ζωντανοί. Μισοπεθαμένος θάφτηκε ο Σπ. Τραυλός.

Τους 16 επονίτες τους οδήγησαν μισοπεθαμένους, τους έθαψαν μ’ ολίγο χώμα κι’ η αγωνία του θανάτου κράτησε 24 ώρες…»

(Εφ. «Αλληλεγγύη», Όργανο ΚΕ της Εθνικής Αλληλεγγύης, περίοδος Β, χρόνος Α, αριθ.2, 7 Νοέμβρη 1944)




Πηγή: http://metwpoistorias.blogspot.gr/2009/10/2.html

Τα «έργα» ενός διοικητή νοσοκομείου που επιτέθηκε στο ΚΚΕ!

Τι έπιασε άραγε ξαφνικά έναν διοικητή ενός μεγάλου νοσοκομείου της Αθήνας
και αρθρογραφεί ενάντια στο ΚΚΕ;

«Αυτοί που φέρανε την καταχνιά»

Άλλο ένα εμετικό άρθρο γράφτηκε στη φιλοκυβερνητική εφημερίδα «Documento» με τίτλο:

«Το ρολόι του ΚΚΕ …χτυπάει μεσάνυχτα».

Συγγραφέας του οχετού (παραφρασμένος τίτλος ενός βιβλίου του Μενέλαου Λουντέμη) είναι ο διοικητής του νοσοκομείου «Ελληνικός Ερυθρός Σταυρός», κάποιος Ευθύμιος Γεωργόπουλος, άλλος ένας διορισμένος από την κυβέρνηση διοικητής νοσοκομείου.

Σε αυτό το ΚΚΕδολογικό πόνημα μπλέκει συγγενείς, παππούδες και θείους του που ήταν μέλη του ΚΚΕ, για να μας πείσει ότι πλέον δήθεν δεν μπορεί να σιωπά απέναντι στη γραμμή της ηγεσίας του τα τελευταία 30 χρόνια.

Πάλι καλά που δεν μας είπε ότι οι συγγενείς του αγωνίστηκαν για να γίνει κυβέρνηση ο ΣΥΡΙΖΑ και να γίνει ο ίδιος διοικητής νοσοκομείου.

Έτσι, σε ένα αλαμπουρνέζικο παραλήρημα ανακατεύει:

• την ΕΟ 17Ν,
• την κυβέρνηση του ’89,
• την εξέγερση του Πολυτεχνείου,
• τον Γρηγορόπουλο,
• το δημοψήφισμα,
• τους «αγανακτισμένους» στις πλατείες,
• τα σκάνδαλα του ΚΕΕΛΠΝΟ και το «Ντυνάν»,
• τους πυροσβέστες,
• τους ομοφυλόφιλους,
• την ΠΓΔΜ,
• την απλή αναλογική,
• το σύμφωνο συμβίωσης,
• τη «Novartis»,
• τους φορείς διαχείρισης Natura
• και τη φαρμακευτική κάνναβη!!!

Τα βάζει όλα στο μίξερ και φτιάχνει ένα εκρηκτικό μείγμα βλακείας και αντικομμουνισμού, με το οποίο δεν θα ασχοληθούμε.

Πώς άλλωστε να απαντήσεις σοβαρά στην κριτική του στο ΚΚΕ που σπάει κόκαλα, όπως:

«Καταψήφισε την αναβάθμιση των F-16 γιατί είναι ενταγμένη στο ΝΑΤΟ» (!!!)

(εννοεί τον δολοφονικό οργανισμό επαγγελματιών φονιάδων, κρατών και ληστών) ή ότι:

«Καταψήφισε το νομοσχέδιο για την οργάνωση του χρόνου εργασίας των γιατρών» (!!!)

(εννοεί το τερατούργημα που οδηγεί σε έως 72 ώρες δουλειά και το οποίο απορρίπτει η πλειοψηφία των νοσοκομειακών γιατρών).

Τι έπιασε άραγε ξαφνικά τον διοικητή ενός μεγάλου νοσοκομείου της Αθήνας και αρθρογραφεί ενάντια στο ΚΚΕ;

Μήπως νομίζει ότι:

• Θα τρομάξει τους κομμουνιστές ή άλλους εργαζόμενους, όπως επεδίωξε να κάνει με αυτούς που πέρασε ΕΔΕ στο νοσοκομείο του επειδή κινητοποιήθηκαν;
• Θα τους έχει στο χέρι, όπως προσπαθούν να κάνουν με τους απλήρωτους (από μισθό και εφημερίες) επικουρικούς γιατρούς του νοσοκομείου του, ο ίδιος, η διοίκηση, οι πάρεδροι και η κυβέρνηση;
• Θα τους απολύσει, όπως έκανε με τις 60 από τις 80 καθαρίστριες και φύλακες του νοσοκομείου που διοικεί;
• Είμαστε σαν κάποιους συνδικαλιστές της ΔΑΚΕ που προωθεί σε διοικητικές θεσούλες προϊσταμένων, δήθεν για να αλλάξει το προηγούμενο σάπιο διεφθαρμένο σκηνικό;

Τι έπιασε έναν διορισμένο από την κυβέρνηση διοικητή να επιτίθεται στο ΚΚΕ, την ώρα που η κυβέρνησή του συνεχίζει μνημονιακότερη, ξεπλένει τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό και υποκλίνεται στους φονιάδες στη ΔΕΘ και παντού;

Μήπως τον τρομάζει ότι το ΚΚΕ είναι το μόνο κόμμα που αποκαλύπτει ότι:

• Τα κονδύλια του κρατικού προϋπολογισμού από το 2010 έως το 2018 μειώθηκαν προοδευτικά σε ποσοστό που φτάνει έως και το 50% και ότι το ίδιο προμηνύεται και για το 2019;
• Έκλεισαν ψυχιατρικά και γενικά νοσοκομεία και παρέμειναν κλειστά;
• Έκλεισε ή υπολειτουργεί η πλειονότητα των 360 πρώην πολυιατρείων του ΙΚΑ και αντικαθίστανται από τις ελλιπείς ΤΟΜΥ;
• Μειώθηκε δραματικά το μόνιμο προσωπικό των νοσοκομείων – όλων των κλάδων – από τις 104.000 στις 78.000; Τον τελευταίο χρόνο μάλιστα, είχαμε περαιτέρω μείωση κατά 1.700 εργαζόμενους περίπου.
• Αυξήθηκε ο αριθμός των εργαζομένων με ελαστικές σχέσεις εργασίας, με συνέπεια να έχουν ξεπεράσει σε ποσοστό το 20% του συνόλου των εργαζομένων, με όσες συνέπειες έχει αυτό για την υγεία του λαού;
• Είχαμε αύξηση της προσέλευσης των ασθενών στα νοσοκομεία κατά 25%;
• Η μέση φαρμακευτική δαπάνη που χρεώνεται ο ασθενής, από το 9% που ήταν το 2010, έφτασε ήδη σχεδόν το 30% της συνολικής φαρμακευτικής δαπάνης το 2018;
• Μειώθηκαν οι μισθοί των υγειονομικών από 30% έως 50%; Το ίδιο και οι συντάξεις;
• Η περίθαλψη των ανασφάλιστων γίνεται με αιματηρές οικονομίες από τα νοσοκομεία, αφού δεν δόθηκε καμιά ειδική επιχορήγηση από τον κρατικό προϋπολογισμό;

Αυτή είναι η πραγματική κατάσταση, που αποδεικνύει ότι και η σημερινή κυβέρνηση συνεχίζει τον ίδιο δρόμο της επιχειρηματικότητας και θέλει το νοσοκομείο να είναι αυτοχρηματοδοτούμενη μονάδα, την Υγεία μπίζνα, τον υγειονομικό λεηλατημένο και τον ασθενή πελάτη.

Μήπως δεν τα ξέρουν αυτά ο διοικητής του νοσοκομείου «Ερυθρός Σταυρός», οι άλλοι διοικητές, η κυβέρνηση και το υπουργείο Υγείας;

Αντί για παγοκύστες… κατεψυγμένος αρακάς!

Προτείνουμε στον πολυγραφότατο διοικητή να αφιερώσει το χρόνο του για τη λύση των προβλημάτων του «Ερυθρού», δηλαδή:

• Να μην τελειώνουν υλικά και να μην ανανεώνονται τα αντιδραστήρια κάθε Σεπτέμβρη.
• Να μην μένουν ακάλυπτοι οι ανασφάλιστοι διαβητικοί από ταινίες μέτρησης και μετρητές σακχάρου τον περισσότερο καιρό.
• Να μην υπάρχουν πολύμηνες λίστες αναμονής.
• Να μην εφημερεύουν ειδικευόμενοι άλλων ειδικοτήτων για την Αγγειοχειρουργική.
• Να πάρει μόνιτορ για τη Μονάδα Εμφραγμάτων.
• Να έχει αρκετές παγοκύστες για να μην φτάνουν στο σημείο να βάζουν …κατεψυγμένο αρακά.

Και άλλα πολλά…

Αλλιώς, το επόμενο άρθρο ας είναι λίγο πιο αυτοβιογραφικό και να έχει τίτλο δανεισμένο από ένα άλλο βιβλίο του Λουντέμη.

Το λένε:

«Αυτοί που φέρανε την καταχνιά».

Τι έκανε το ΚΚΕ για να διαδώσει το μαρξιστικό έργο στην Ελλάδα;

Τα 200 χρόνια από τη γέννηση του Μαρξ συμπίπτουν χρονικά με τα 100 από την ίδρυση του ΚΚΕ, του κόμματος της εργατικής τάξης στην Ελλάδα. Σε αυτό το πλαίσιο, η Σύγχρονη Εποχή κάνει μια βελτιωμένη επανέκδοση μιας παλιότερης συλλογής κειμένων και αναμνήσεων για το Μαρξ από συναγωνιστές του, την οποία είχαν επιμεληθεί άνθρωποι του ΕΣΚΓ στη ΓΛΔ και είχε κυκλοφορήσει στα ελληνικά με αφορμή τα 100 χρόνια από το θάνατο του μεγάλου επαναστάτη φιλοσόφου. Στο εισαγωγικό σημείωμα της επανέκδοσης, συναντάμε το υποκεφάλαιο με τίτλο “Το ΚΚΕ πρωτοπόρο στη διάδοση του μαρξιστικού έργου στην Ελλάδα” που δίνει απάντηση στο ερώτημα που μπαίνει στον τίτλο της ανάρτησης: τι έκανε το ΚΚΕ για να διαδώσει το μαρξιστικό έργο στην Ελλάδα, δεδομέμων των συγκεκριμένων δυνατοτήτων του αλλά και των σκληρών συνθηκών παρανομίας τις πρώτες δεκαετίες της δράσης του; Η απάντηση στο κείμενο που ακολουθεί…

Η επέτειος των 200 χρόνων από τη γέννηση του Μαρξ συνέπεσε και με τα 100 χρόνια από την ίδρυση του κόμματος της εργατικής τάξης στην πατρίδα μας, του ΚΚΕ, που σε όλη την ηρωική ιστορική διαδρομή του καθοδηγήθηκε από τις πρωτοπόρες ιδέες του μαρξισμού, από την κοσμοθεωρία του μαρξισμού-λενινισμού.
Από τα πρώτα χρόνια της ίδρυσής του, μέσα στα όρια που σε κάθε περίοδο έθεταν τόσο οι δυνατότητές του όσο και οι πολύμορφες διώξεις κι επιθέσεις του αστικού κράτους, το ΚΚΕ έκανε συστηματική προσπάθεια μετάφρασης και διάδοσης του μαρξιστικού έργου στις γραμμές της εργατικής τάξης. Η προσπάθεια αυτή ξετυλίχτηκε είτε μέσα από ξεχωριστές εκδόσεις έργων των κλασικών του μαρξισμού είτε μέσα από τη δημοσίευση σε συνέχειες μαρξιστικών έργων από τις στήλες των εφημερίδων του και των θεωρητικών του περιοδικών. Ενδεικτικά αναφέρουμε ορισμένους σταθμούς αυτής της προσπάθειας:
Το Μάη του 1919 το 1ο Εθνικό Συμβούλιο του νεαρού ΣΕΚΕ, με ειδική απόφασή του, αποφασίζει τη συγκέντρωση των εκδοτικών δραστηριοτήτων υπό την ευθύνη της ΚΕ, με σκοπό την προώθηση της εκδοτικής δουλειάς. Τον Ιούνιο του 1919 κυκλοφορεί σε νέα μετάφραση από το εκδοτικό του ΣΕΚΕ το Κομμουνιστικό Μανιφέστο, το οποίο ως τότε υπήρχε στα ελληνικά σε μετάφραση του λογοτέχνη Κ. Χατζόπουλου, υπό το χαρακτηριστικό τίτλο: Το κοινωνιστικό μανιφέστο.
Το 1921 εκδίδεται το έργο του Φρ. Ένγκελς “Ο Λουδοβίκος Φόιερμπαχ και το τέλος της γερμανικής κλασικής φιλοσοφίας”, σε μετάφραση του Νίκου Ζαχαριάδη.
Το Γενάρη του 1933 το ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ αποφάσισε, τιμώντας τα 50 χρόνια από το θάνατο του Μαρξ, να επανεκδοθεί το Κομμουνιστικό Μανιφέστο σε νέα μετάφραση (καθώς οι προηγούμενες εκδόσεις “δεν έγιναν από την πρωτότυπη γερμανική έκδοση (…) είναι γεμάτες λάθη”) και να εκδοθούν το έργο “Ο Εμφύλιος Πόλεμος στη Γαλλία” και 2 τόμοι “Διαλεχτών Έργων των Μαρξ και Ένγκελες” (η τελετυταία αυτή έκδοση δε φαίνεται να έγινε κατορθωτό να υλοποιηθεί τελικά, παρά μόνο αρκετά αργότερα, μετά από τον πόλεμο, στην πολιτική προσφυγιά).
Με την ίδια απόφαση του ΠΓ προχώρησε η επανέκδοση της μηνιαίας περιοδικής έκδοσης “Μαρξιστική Βιβλιοθήκη”, που την επόμενη διετία θα δημοσιεύσει σε συνέχειες ορισμένα βασικά έργα της μαρξιστικής κοσμοθεωρίας: Κ. Μαρξ, “Η 18η Μπρυμαίρ του Λουδοβίκου Βοναπάρτη”, Φρ. Ένγκελς, “Η διαλεκτική της φύσης”, το έργο του Β. Ι. Λένιν “Δύο τακτικές της σοσιαλδημοκρατίας στη δημοκρατική επανάσταση”, όπως και το έργο του Ι. Β. Στάλιν “ο μαρξισμός και το εθνικό ζήτημα”.
Πρέπει να σημειωθεί ότι εκείνη την περίοδο η εκδοτική αυτή δραστηριότητα του ΚΚΕ προχωρούσε μέσα σε συνθήκες σκληρής ιδεολογικής αντιπαράθεσης και με διάφορες οπορτουνιστικές αναθεωρητικές ομάδες που εγκατέλειπαν τις γραμμές του Κόμματος. Οι ομάδες αυτές (“αρχειομαρξιστές, τροτσκιστές, κ.ά.) επιχειρούσαν να εμφανίζονται ως δήθεν γνήσιοι εκφραστές του έργου του Μαρξ, το οποίο επιδίωκαν τάχα ν’ αποκαθάρουν από τις “σταλινικές” διαστρεβλώσεις. Σε εισαγωγικό σημείωμα της Μαρξιστικής Βιβλιοθήκης αναφέρεται χαρακτηριστικά:

“Οι διάφοροι διαστρεβλωτές του μαρξισμού και του λενινισμού, φορείς της αστικής ιδεολογίας μες στις τάξεις του προλεταριάτου, προσπαθούν να κρυφτούν κάτω από “μαρξιστική” ή “μπολσεβίκικη-λενινιστική” προσωπίδα, για να διαστρέψουνε το νόημα της διδασκαλίας του Μαρξ και του Λένιν, για την εξυπηρέτηση των συμφερόντων της κεφαλαιοκρατίας. Ενάντια στις προσπάθειες αυτές των σοσιαλφασιστών και τροτσκιστών, η Μαρξιστική Βιβλιοθήκη θα αγωνιστεί κάνοντας όσο το δυνατόν πιο προσιτά στις φαρδειές εργαζόμενες μάζες τα έργα των δύο αθάνατων αρχηγών, καθώς και τα έργα των καλύτερων συναγωνιστών και μαθητών τους, Ένγκελς και Στάλιν”.

Το ΚΚΕ έδωσε και δίνει ακόμα και σήμερα αποφασιστική μάχη ενάντια σε τέτοιες προσπάθειες που, τεμαχίζοντας το μαρξιστικό έργο, αντιπαραθέτοντας το Μαρξ στον Ένγκελς, το Λένιν στο Στάλιν ή ερμηνεύοντας το ένα ή το άλλο έργο σχηματικά, έξω από τις συγκεκριμένες συνθήκες της εποχής και της συγκυρίας, υπονομεύουν τη σημασία του συνολικού έργου των θεμελιωτών της κομμουνιστής κοσμοθεωρίας για τη σημερινή επαναστατική πάλη, αποκρύπτοντας ουσιαστικά τις αναγκαίες νομοτέλειες που την διέπουν.
Η εκδοτική δουλειά του ΚΚΕ δε σταμάτησε στιγμή, ούτε στην παρανομία, ούτε στο βουνό (προσαρμοσμένη στις συνθήκες της ένοπλης αναμέτρησης), ούτε αργότερα στην πολιτική προσφυγιά. Ενδεικτικά και πάλι αναφέρουμε ότι μέσα στη φωτιά του ένοπλου αγώνα του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας πραγματοποιήθηκε η έκδοση του Μανιφέστου του Κομμουνιστικού Κόμματος, το 1948, σε νέα μετάφαση του Μιλτιάδη Πορφυρογένη.
Είναι επίσης χαρακτηριστικό ότι ορισμένες αποφάσεις-σταθμοί για τη μεταφραστική δουλειά του Κόμματος πάρθηκαν μέσα στις δύσκολες συνθήκες της ήττας του ΔΣΕ και της πολιτικής προσφυγιάς. Με απόφαση του ΠΓ το Δεκέμβρη του 1949 καθορίζεται η έκδοση των Διαλεχτών Έργων των Μαρξ-Ένγκελς, η οποία ολοκληρώνεται με βάση το πλάνο σε δύο χρόνια κι εκδίδεται το 1951 σε δύο τόμους. Σε συνέχεια αυτής της δουλειάς, η ΚΕ αποφασίζει τον Οκτώβρη του 1951 την έκδοση του Κεφαλαίου. Όπως αναφέρεται σε σχετική απόφαση του ΠΓ με ημερομηνία 28.12.1951:

“Οι επιτυχίες της ομάδας του Εκδοτικού στο 1951 πρέπει να σταθούν παράδειγμα και κίνητρο για μεγαλύτερες και καλύτερες επιδόσεις στον εκδοτικό τομέα και ειδικά στην καλή έκδοση του Κεφαλαίου του Μαρξ και των Απάντων του Λένιν και του Στάλιν που αποφάσισε η 2η Ολομέλεια της ΚΕ (…) Έχοντας υπόψη τη σοβαρότητα και τον όγκο του έργου των κλασικών μαρξιστικό-λενινιστικών εκδόσεων για το 1952, το ΠΓ αποφασίζει να επιστρατεύσει γι’ αυτή τη δουλειά όλες τις κατάλληλες μεταφραστικές δυνάμεις και να ευκολύνει παραπέρα την ορθολογικότερη διάθεσή τους, ώστε να πετύχουμε καλύτερη επεξεργασία των κειμένων”.

Αξίζει ειδική αναφορά σε αυτό το τιτάνιο έργο μετάφραση των 3 τόμων του Κεφαλαίου και των 3 τόμων που απαρτίζουν τις “Θεωρίες για την Υπεραξία”, το οποίο ολοκληρώθηκε σε μετάφραση του Π. Μαυρομμάτη και μας προσφέρει σήμερα τη μοναδική ολοκληρωμένη έκδοση του Κεφαλαίου στα ελληνικά.
Οι μεταφραστικές κι εκδοτικές προσπάθειες του ΚΚΕ συνεχίστηκαν όλες τις επόμενες δεκαετίες, έως και σήμερα, και συνεχίζονται αυξάνοντας τον αριθμό των γραπτών των Μαρξ-Ένγκελς που είναι διαθέσιμα στη γλώσσα μας. Η μελέτη του μαρξιστικού έργου από το πρωτότυπο, που σήμερα είναι πολύ πιο εύκολη στη χώρα μας μέσα από αυτήν την πολύχρονη εκδοτική δραστηριότητα των Εκδοτικών του ΚΚΕ, μπορεί να δώσει όλα εκείνα τα αναγκαία εφόδια για την καταπολέμηση της αστικής και οπορτουνιστικής ιδεολογίας και πολιτικής, των αυταπατών που καλλιεργούν στην εργατική συνείδηση η αστική τάξη και οι πολιτικοί της εκπρόσωποι, οι ιδιαίτερα επικίνδυνες αυταπάτες που καλλιεργεί η σοσιαλδημοκρατία, σε παλιότερες ή νεότερες εκδοχές της.
Δείτε εδώ όλες τις αναρτήσεις του αφιερώματος της Κατιούσα στα 100 χρόνια του ΚΚΕ και τα 50 χρόνια της ΚΝΕ