Ο Αμαζόνιος καίγεται με τη χρηματοδότηση της BlackRock

Κατιούσα

Οι πολλές και μεγάλες πυρκαγιές στο τροπικό δάσος του Αμαζονίου, που αποτελεί παγκόσμιο πνεύμονα και παράγοντα για την κλιματική ισορροπία, απασχολούν αυτές τις ώρες την ανθρωπότητα. Οι μεγάλες δυνάμεις (G7) ετοιμάζονται να «διαχειρισθούν» το πρόβλημα, εκφράζοντας τις ανησυχίες τους μέσω του Μακρόν, με τις αντιδράσεις του φασίστα Μπολσονάρου για «αποικιοκρατική νοοτροπία»…

Είχαμε παρουσιάσει τις αντιλήψεις του Μπολσονάρο για το περιβάλλον και τους αυτόχθονες πληθυσμούς, τις κοινωνικές καταστάσεις και την πολιτική που είχε αρχίσει να ακολουθεί και που συνεχίζει με μεγαλύτερη ένταση, στην ίδια αντιλαϊκή, αντιπεριβαλλοντική και φιλομονοπωλιακή κατεύθυνση.

Τα μέσα ενημέρωσης, ενώ έχουν δώσει μεγάλη δημοσιότητα στο θέμα των πυρκαγιών -έστω και δύο εβδομάδες αργότερα από τότε που ξέσπασαν – δεν έχουν αναφέρει ούτε μια παράγραφο για μια μεγάλη εκστρατεία συλλογής υπογραφών από περιβαλλοντικές οργανώσεις και αυτόχθονες πληθυσμούς. Οι οργανώσεις αυτές, – Friends of the Earth, Green America, Rainforest Action Network μεταξύ των άλλων-ζητούν πολύ απλά από την BlackRock να σταματήσει να χρηματοδοτεί την καταστροφή του Αμαζόνιου.

Η BlackRock, είναι μία από τις μεγαλύτερες, αν όχι η μεγαλύτερη εταιρεία επενδύσεων στον κόσμο. Το σημαντικό της χαρακτηριστικό είναι ότι έχει επενδύσει περισσότερα χρήματα στις βιομηχανίες ορυκτών καυσίμων και μεταποίησης αγροτικών προϊόντων από οποιαδήποτε άλλη εταιρεία στον κόσμο. Και είναι σημαντικό γιατί αυτές οι δύο κατηγορίες επιχειρήσεων, αποτελούν τις μεγαλύτερες κινητήριες δυνάμεις της κλιματικής αλλαγής. Με άλλα λόγια, η BlackRock συμβάλλει περισσότερο στην αλλαγή του κλίματος από σχεδόν οποιαδήποτε άλλη εταιρεία στη Γη.

Το τροπικό δάσος του Αμαζονίου και οι αυτόχθονες κάτοικοί του υπόκεινται σε σοβαρή απειλή από την BlackRock, που εκμεταλλεύεται την άρση από τον Μπολσονάρο των περιβαλλοντικών φραγμών στις οικονομικές δραστηριότητες του Αμαζονίου. Και τώρα θα έχει ακόμα μεγαλύτερη πρόσβαση στην αποδάσωση και την καταστροφή. Ο Μπολσονάρο έχει υποστηρίξει ξεκάθαρα το άνοιγμα νέων περιοχών του τροπικού δάσους του Αμαζονίου στη γεωργία και τη βιομηχανία και η BlackRock ανακοίνωσε σχέδια για επέκταση των δραστηριοτήτων της στη Βραζιλία μετά την εκλογή του.

Το μήνυμα της εκστρατείας προς τον Διευθύνοντα Σύμβουλο της BlackRock είναι το παρακάτω:

“Οι επενδύσεις της BlackRock προωθούν την αποψίλωση των δασών στο τροπικό δάσος του Αμαζονίου και η οικονομική στήριξη της ενισχύει την καταστροφική και βίαιη ατζέντα του Προέδρου Jair Bolsonaro. Ζητάμε να σταματήσετε να χρηματοδοτείτε τη συνεχιζόμενη καταστροφή του τροπικού δάσους του Αμαζονίου. Η ανθρωπότητα υπολογίζει σε σας.”

Η απλοϊκότητα του μηνύματος είναι τέτοια, που υποστηρίζει ότι η ανθρωπότητα υπολογίζει στις μεγάλες καπιταλιστικές επιχειρήσεις για τη σωτηρία της!! Κι όμως, ακόμη κι αυτές οι ενέργειες-εκστρατείες συλλογής υπογραφών, αποκρύπτονται από τα παγκόσμια μέσα ενημέρωσης, γιατί έστω και απλοϊκά βάζουν κάποια ζητήματα….

Επισκόπηση 24/8/2019 – «Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί, με μάτι αριστερό το βλέπω»

Από iraklis3

Αμαζόνιος. Δεν είναι η ωτιά. Είναι ο Καπιταλισμός. Αν δεν αποφασίσουμε να κάψουμε τις αγορές, θα καιγόμαστε εμείς και τα δάση.
***
Παρέμβαση Τσίπρα για τον Αμαζόνιο. Εδώ θα μου πεις πήρε θέση και ο Σάκης Ρουβάς, ναι για τον εκλεκτό της Μαριάννας λέω, και μη ρωτήσετε ποιας Μαριάννας.
***
Υποκριτικός  καβγάς ΝΔ – ΣΥΡΙΖΑ για την περιβαλλοντική καταστροφή στον Αμαζόνιο. Αυτών δηλαδή που άφησαν τη χώρα στο έλεος της φωτιάς και των καιρικών φαινομένων.
***
Για τις μεγάλες περιβαλλοντικές καταστροφές που κόστισαν ανθρώπινες ζωές όπως η πυρκαγιά στο Μάτι, την Πελοπόννησο, ή την Εύβοια ή τις πλημμύρες στη Μάνδρα, στην Κρήτη κλπ κουβέντα. Τι να πουν Δικό τους έργο είναι.
***
Κάλπικη  και η ”ευαισθησία” των G7 πρωτοστατούντος το Μακρόν.  «την ενεργοποίηση της αντιλαϊκής συμφωνίας ΕΕ – Mercosur, για την οποία τα γαλλικά μονοπώλια διεκδικούν μεγαλύτερα μερίδια από τους ανταγωνιστές τους. Το ίδιο κάλπικη είναι και η ”ευαισθησία” των κυβερνήσεων του G7, όπου οι μεταξύ τους αντιθέσεις εκτός των άλλων αφορούν και την εκμετάλλευση του Αμαζονίου, η οποία αποτελεί μήλον της έριδος για τους μεγάλους ομίλους».
***
Ο Ιάσων Πιπίνης σύμβουλος του του πρωθυπουργού για θέματα Λατινικής Αμερικής. Απολύτως λογικό.
***
Τι εστί Ιάσων Πιπίνης; Ο «παραγωγός» όλων των fake news σε σχέση με τη Βενεζουέλα και το νόμιμα εκλεγμένο πρόεδρό της Νικολάς Μαδούρο.
***
«Κύριε Γκουαϊδό, ποιος είναι ο νόμιμος πρόεδρος αυτή τη στιγμή στη Βενεζουέλα;», η ερώτηση Πιπίνη στον ακροδεξιό πραξικοπηματία Χουάν Γκουαϊδό.
***
Όπως απολύτως λογική και η τοποθέτηση διοικητή 1ης Υγειονομικής Περιφέρειας, δηλαδή της μεγαλύτερης υγειονομικής περιφέρειας της χώρας με 30 νοσοκομεία στην ευθύνη της, τον πρώην διοικητή της Διεύθυνσης Ασφαλείας Αττικής και αντιστράτηγο της Ελληνικής Αστυνομίας Π. Στάθη.
***
Με τόσα κρούσματα αστυνομικής αυθαιρεσίας στα νοσοκομεία  θα μετονομαστεί σε Υπουργείο Δημόσιας Υγείας και Τάξης
***
Χυδαίος αντικομμουνισμός από την ΕΕ με αφορμή την 23η Αυγούστου και την ανιστόρητη και επικίνδυνη εξίσωση φασισμού – κομμουνισμού με τα πανηγύρια για την ανατροπή του σοσιαλισμού.
***

Νάσος Κεδράκας, συμπορεύτηκε με το λαό

Από Ηρακλής Κακαβάνη

Ο Νάσος Κεδράκας γεννήθηκε στα Τρίκαλα στις 21 Νοεμβρίου του 1915 και φοίτησε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθήνας και στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου Στην περίοδο της Κατοχής πήρε μέρος στην Εθνική Αντίσταση και αγωνίστηκε μέσα από τις οργανώσεις του ΕΑΜ ενώ στη συνέχεια είχε ενεργό δράση ενάντια στην ένοπλη επέμβαση των Άγγλων. Και μετά την υποχώρηση του ΕΛΑΣ από την Αθήνα συμμετείχε στο θίασο του Αιμίλιου Βεάκη παίζοντας θεατρικά έργα στην Ελεύθερη από τους Εγγλέζους ελληνική περιοχή και στα κατοπινά χρόνια πάλεψε για δημοκρατία, εθνική ανεξαρτησία και κοινωνική πρόοδο.
Ο λαός της Ηλιούπολης εκτιμώντας την προσφορά του τον εξέλεξε πρώτο δημοτικό σύμβουλο, στο συνδυασμό της Δημοκρατικής Ενότητας με επικεφαλής τον κομμουνιστή δήμαρχο Δ. Κιντή
Παρότι έπαιξε σε περίπου 200 ταινίες και είχε πολύχρονη παρουσία στο θεατρικό σανίδι, ο Νάσος Κεδράκας έγινε γνωστός μέσα από την τηλεόραση τη δεκαετία του ’70. Μεγάλη του επιτυχία Ο Φωτογράφος του χωριού, ένα σήριαλ 16 επεισοδίων σε σκηνοθεσία Αντώνη Βογιάζου, που προβλήθηκε από την ΕΡΤ την τηλεοπτική σεζόν 1977-1978. Υποδύεται τον φωτογράφο σ’ ένα ερημωμένο από τη μετανάστευση ελληνικό χωριό του Παρνασσού, τη Βάργιανη. Πολλοί από τους συγχωριανούς του, αλλά και άλλοι από τα γειτονικά χωριά, τον επισκέπτονται για φωτογράφηση, ενώ η προσωπική τους ιστορία γίνεται το θέμα κάθε επεισοδίου.
Στον κινηματογράφο χαρακτηριστικός ήταν ο ρόλος του στην ταινία «Η δε γυνή να φοβήται τον άνδρα», όπου έκανε το Μικέ, τον φαρμακοποιό φίλο του Γιώργου Κωνσταντίνου.
Ο Νάσος Κεδράκας πέθανε στις 25 Αυγούστου 1981 .

Έγκλημα στον Αμαζόνιο – Ο Καπιταλισμός σκοτώνει

Από niko

Γράφει ο Νίκος Μόττας //

Το έγκλημα που συντελείται το τελευταίο διάστημα στον «πνεύμονα της Γης», στο τροπικό δάσος του Αμαζονίου, έχει έναν βασικό ένοχο: Το καπιταλιστικό σύστημα.

Η καταστροφή του περιβάλλοντος είναι διαλεκτικά συνδεδεμένη με τις κοινωνικοοικονομικές και ιστορικές εξελίξεις. Βάση αυτής της καταστροφής αποτελεί η εξουσία των μονοπωλίων, το κυνήγι του καπιταλιστικού κέρδους. Η συνεχώς επιδεινούμενη οικολογική κρίση, που εκφράζεται μέσω της έξαρσης ποικίλλων περιβαλλοντικών προβλημάτων απ’ άκρη σ’ άκρη του πλανήτη, είναι αποτέλεσμα συνειδητών επιλογών και δράσης του μεγάλου κεφαλαίου και των κυβερνήσεων που το υπηρετούν.

Πρόκειται για το κεφάλαιο, του οποίου την αδίστακτη φύση είχε περιγράψει ο Μαρξ πριν από 150 χρόνια, όταν έγραφε: «Το κεφάλαιο το τρομάζει η έλλειψη κέρδους ή το πολύ μικρό κέρδος (…). Οταν το κεφάλαιο έχει το ανάλογο κέρδος, γίνεται τολμηρό. Με δέκα τα εκατό (10%) κέρδος αισθάνεται τον εαυτό του σίγουρο και μπορεί να το χρησιμοποιήσει κανείς παντού, με 20% γίνεται ζωηρό, με 50% γίνεται θετικά παράτολμο, με 100% τσαλαπατάει όλους τους ανθρώπινους νόμους, με 300% δεν υπάρχει έγκλημα που να μη ριψοκινδυνεύσει να το πράξει» (Κ.Μαρξ, «Το Κεφάλαιο», τόμος 1, σελ. 785, Σύγχρονη εποχή).

Και, πράγματι, σήμερα δεν υπάρχει έγκλημα που το κεφάλαιο να μην είναι διατεθειμένο να διαπράξει. Από την πυρηνική τραγωδία στη Φουκουσίμα της Ιαπωνίας πριν 8 χρόνια μέχρι την αποψίλωση του τροπικού δάσους του Αμαζονίου και από την αυξανόμενη ατμοσφαιρική ρύπανση μέχρι την δηλητηρίαση εκτεταμένων εκτάσεων (εδαφών και υδάτινων πόρων), είναι προφανής η επίδραση του κοινωνικοοικονομικού πλαισίου στο οποίο είναι εγκλωβισμένη η ανθρωπότητα.

Ο καπιταλισμός, το σάπιο εκμεταλλευτικό σύστημα που προάγει την «ατομική πρωτοβουλία» και την λογική της κερδοφορίας, δεν διστάζει μπροστά σε τίποτα. Η επιβίωση του συντελείται με τρόπο εγκληματικό σε βάρος των σημερινών και μελλοντικών γενεών.

Γι΄αυτόν το λόγο, είναι σημαντικό να κατανοηθεί το εξής: Η αντιμετώπιση των περιβαλλοντικών ζητημάτων είναι βαθιά πολιτικό ζήτημα. Η επίλυση τους δε μπορεί να αντιμετωπιστεί έξω και πέρα από το πλαίσιο της ταξικής πάλης για την ανατροπή του εκμεταλλευτικού συστήματος. Μόνο η ρήξη με την καπιταλιστική βαρβαρότητα και η οικοδόμηση μιας άλλης κοινωνίας, χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, όπου ο λαός θα είναι πραγματικά αφέντης του πλούτου που παράγει, μπορεί να αποτελέσει διέξοδο απ’ την διαφαινόμενη καταστροφή.

____________________________________________________________________________

Γιορτάζοντας – χωρίς λαϊκή συμμετοχή- «τη συντριβή του συμμοριτισμού εις Γράμμον-Βίτσι» (ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ)

Από iraklis3

Γράφει ο Αλέκος Χατζηκώστας //

Ο «εορτασμός» από μέρους του αστικού κράτους και των κυβερνήσεων του, για τις «επετείους νικών» σε βάρος του λαϊκού κινήματος, μετεμφυλιακά αποκτά θεσμικό χαρακτήρα. Ξεχωρίζουν οι επέτειοι των «Δεκεμβριανών» και της λήξης του εμφυλίου. Πρόκειται για τις γνωστές «γιορτές του μίσους» που σε θεσμικό επίπεδο (χωρίς να παύει η πραγματοποίηση τους) σταματούν με την αναγνώριση της Εθνικής Αντίστασης.
Όλα τα προηγούμενα χρόνια χαρακτηριστικό στοιχείο του γιορτασμού τους ήταν η υποχρεωτική συμμετοχή σχολείων, αλλά και δημοσίων και δημοτικών υπαλλήλων.
Φυσικά πάντα η κατάσταση δεν ήταν «ρόδινη», όπως στο ντοκουμέντο που παρουσιάζουμε , όπου λίγους μήνες μετά την ανάδειξη της ΕΔΑ σε αξιωματική αντιπολίτευση, δημόσιοι υπάλληλοι στην Ημαθία «τολμούν» να μην πάρουν μέρος σ’αυτές….
Το Ντοκουμέντο
Στο σχετικό ντοκουμέντο (ΓΑΚ Ν.Ημαθίας- Αρχείο Νομαρχίας) εκφράζεται το «παράπονο» για τη μη συμμετοχή των υπαλλήλων στην «εορτή» και μάλιστα η συμμετοχή σ’αυτή χαρακτηρίζεται ως «αντιπειθαρχικό και αντεθνικόν κρούσμα» για το οποίο πρέπει να υποβληθούν «αυστηρόταται παραδειγματικαί κηρώσεις»
«ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΕ ΕΛΛΑΔΟΣ
ΝΟΜΑΡΧΙΑ ΗΜΑΘΙΑΣ
ΕΜΠΙΣΤΕΥΤΙΚΗ
Εν Βεροία τη 3.9.1958
ΠΡΟΣ
Τους κ.κ,. Προϊσταμένους των Δημοσίων Υπηρεσιών του Νομού

Κατά την τελεσθείσαν την 31 ε.ε εορτήν επί τη επετείω της συντριβής του συμμοριτισμού εις Γράμμον – Βίτσι διεπιστώσαμεν ότι δεν παρέστησαν πλείστοι εξ’υμών μετά των υπαλλήλων , παραβάντες ούτω την ιεράν υποχρέωσιν , όπως αποτίσωσι φόρον τιμής και ευγνωμοσύνης προς τους Σωτήρας της Πατρίδος μας Ηρωικούς Νεκρούς και ζώντας μαχηττάς. Το γεγονός τούτο , αποκάλεσαν απογοητευτικήν απήχησιν , μαρτυρεί , ότι , παρά τας επιταγάς τής κυβερνήσεως , δεν έχει κατανοηθεί πλήρως το Εθνικόν καθήκον και ή υποχρέωσις παρ’ ενίων Δημοσίων υπαλλήλων , ότι δέον να ώσι πρωτοπόροι εις τας πάσης Εθνικής φύσεως εκδηλώσεις, συντελούσας εις την τόνωσιν και εξύψωσιν του Εθνικού φρονήματος του Λαού.

Παρακαλούμεν, όπως του λοιπού παρίστασθε άπαντες μετά των υμάς υπαλλήλων εις τας τελουμένας Εθνιάς Εορτάς, έχοντες υπ’όψιν , ότι εν ή περιπτώσει ήθελε σημειωθή παρόμοιον οικτρόν αντιπειθαρχικόν και αντεθνικόν κρούσμα , μετά την εξάντλησιν του νομίμου παρ’ ημων ελέγχου, θα προκαλέσωμεν και την παρά των αρμοδίων Υπουργείων επιβολήν αυστηροτάτων υποδειγματικών κυρώσεων , επί παραβάσει υπηρεσιακού και Εθνικού καθήκοντος.
Επίσης διεπιστώσαμεν , ότι ένιοι των προϊσταμένων και υπαλλήλων , κατά παράβασιν των νομίμων υποχρεώσεων των, δέν τηρούσιν επακριβώς ωράριον εργασίας, προσερχόμενοι βραδέως εις το Γραφείον ή αποχωρούν ενωρίτερων , γεγονός προκαλουν την εξάρθρωσιν των υπηρεσιών καί τά παράπονα των πολιτών.
Του λοιπού θά ελέγξωμεν πειθαρχικώς πάσαν τοιαύτην παράβασιν , προχωρούντες , μετά την εξάντλησιν της δικαιοδοσίας ημων , την μείζονα πειθαρχικήν δίωξιν παρά του αρμοδίου Υπουργείου.
Ο Νομαρχων Δ/ντής
Ι. ΑΝΑΠΛΙΩΤΗΣ

Αντί για τη σύνταξη στο θάνατο: Έπεσε από τη σκαλωσιά και σκοτώθηκε 62χρονος οικοδόμος στην Αμφιλοχία

Κατιούσα

Στα 62 του χρόνια έπρεπε να έχει βγει στη σύνταξη και ν’ απολαμβάνει τους κόπους μιας ζωής στο μεροκάματο, μαζί με τα αγαπημένα του πρόσωπα, κι όχι να κρεμιέται στο μαδέρι… Χιλιάδες οικοδόμοι παρά το ότι έχουν συμπληρώσει το ήδη ψηλό όριο ηλικίας που προβλέπεται, δεν έχουν καταφέρει να συγκεντρώσουν τα αναγκαία ένσημα και να πάρουν κι αυτή ακόμα την κουτσουρεμένη σύνταξη. Με την κρίση ο αριθμός αυτός έγινε ακόμα μεγαλύτερος. Έτσι, εργαζόμενοι που δεν θα έπρεπε, αναγκάζονται ν΄ανεβούν στη σκαλωσιά, όταν βρουν το πολυπόθητο μεροκάματο, βάζοντας σε κίνδυνο τη ζωή τους.
Στο νέο δυστύχημα σε χώρο δουλειάς που συνέβηκε σήμερα, ένας 62χρονος ελαιοχρωματιστής έχασε τη ζωή του πέφτοντας απ’ τη σκαλωσιά στην Αμφιλοχία.
Σε ανακοίνωσή τους για το τραγικό αυτό γεγονός, το Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Αγρινίου και η Ένωση Οικοδόμων και Εργαζομένων στα Συναφή Επαγγέλματα Αιτωλοακαρνανίας, σημειώνουν:

«Για μια ακόμη φορά οι ανύπαρκτοι έλεγχοι για μέτρα ασφαλείας στους χώρους δουλειάς είχαν αποτέλεσμα το θάνατο ενός συναδέλφου και μάλιστα σε μια ηλικία που έπρεπε να είχε συνταξιοδοτηθεί.
«Οι θάνατοι στους χώρους δουλειάς δεν είναι απλώς ατυχήματα, είναι εργατικά εγκλήματα. Οι πολιτικές των εκάστοτε κυβερνήσεων οδηγούν σε αυτά τα αποτελέσματα.
• Απαιτούμε να επανδρωθούν οι υπηρεσίες με μόνιμο προσωπικό και να ενταθούν οι έλεγχοι στους χώρους.
Καλούμε την κυβέρνηση αντί να απαξιώνει παραπέρα το ΣΕΠΕ με βάση τις δηλώσεις και τα μέτρα του υπουργού κ. Βρούτση, που θέλει να το θέσει υπό τον έλεγχο της Γενικής Γραμματείας του υπουργείου για τη λειτουργία όλων των επιτροπών ελέγχου στους χώρους.
• Να εφαρμοστεί το πενθήμερο – 7ωρο – 35ωρο στον κλάδο των Κατασκευών.
• Να γίνει η άμεση αναγνώριση και διανομή των υπέρ αγνώστων ενσήμων σε όλους τους συναδέλφους οικοδόμους για να διευκολυνθούν να καταχωρήσουν τη συνταξιοδότησή τους.
Καλούμε τους συναδέλφους οικοδόμους να πρωτοστατήσουν στους χώρους δουλειάς για να παίρνονται όλα τα μέτρα υγιεινής και ασφάλειας.
Εκφράζουμε τα θερμά μας συλλυπητήρια στους οικείους του και απαιτούμε να διερευνηθούν από τις αρμόδιες υπηρεσίες τα ακριβή αίτια του δυστυχήματος».

(Φωτογραφία αρχείου)

Συνελήφθη αφού απείλησε σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης πως θα σκοτώσει τους αλλοδαπούς γείτονές του

Από iraklis3 

Ένας 32χρονος συνελήφθη στην περιοχή του Κιλκίς, καθώς μέσω ανάρτησης σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης απείλησε να σκοτώσει τους αλλοδαπούς γείτονές του.
Συγκεκριμένα, επικρότησε τη δολοφονία μητέρας και γιου που έγινε στη Χρυσούπολη Καβάλας και υποστήριξε ότι και ο ίδιος θα σκοτώσει τους γείτονές του που είναι αλλοδαποί. Η σύλληψή του έγινε μετά από καταγγελία, αφού πρώτα ενεργοποιήθηκε η Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος. Ο συλληφθείς θα οδηγηθεί στον εισαγγελέα.

«Φωνή» της ΕΕ καλεί την Amazon να σταματήσει την πώληση προϊόντων που φέρουν το σφυροδρέπανο

Από iraklis3

Ο Λιθουανός ΥΠΕΞ κάλεσε την εταιρεία ηλεκτρονικού εμπορίου «Amazon» να σταματήσει την πώληση προϊόντων που φέρουν το σφυροδρέπανο, επειδή «προσβάλλει τα θύματα του κομμουνιστικού ολοκληρωτισμού». Το αντικομμουνιστικό παραλήρημα του Λιθουανού υπουργού δεν προκαλεί έκπληξη, αν σκεφτεί κανείς ότι σε Βαλτικές χώρες, όπως η Λετονία, οι κυβερνήσεις έχουν απαγορεύσει τα Κομμουνιστικά Κόμματα και τα σύμβολα, την ώρα που διοργανώνουν φιέστες για να τιμήσουν τους συνεργάτες των SS. «Η “Amazon” διανέμει ορισμένα καταναλωτικά προϊόντα που φέρουν σύμβολα της κομμουνιστικής τυραννίας, της ΕΣΣΔ, συνεργάτριας των χιτλερικών στα εγκλήματα πολέμου και τη γενοκτονία», δήλωσε ο ΥΠΕΞ της Λιθουανίας, η οποία εντάχθηκε στην ΕΕ και στο ΝΑΤΟ το 2004. Δεν πρόκειται για κάποιον γραφικό τύπο, αλλά για τη «φωνή» της ίδιας της ΕΕ, που έχει για επίσημη ιδεολογία της τον αντικομμουνισμό. Καθόλου τυχαία, ο Λιθουανός συνέδεσε την «έκκλησή» του προς την «Amazon» με την «επέτειο» της 23ης Αυγούστου, που έχει καθιερωθεί από την ΕΕ ως «ευρωπαϊκή μέρα μνήμης των θυμάτων του σταλινισμού και του ναζισμού» (με αφορμή το Σύμφωνο Μόλοτοφ – Ρίμπεντροπ, που υπογράφτηκε πριν από 80 χρόνια), σε μια χυδαία προσπάθεια αναθεώρησης και ξαναγραψίματος της Ιστορίας στα μέτρα των ιμπεριαλιστών.
Πηγή: Ριζοσπάστης

Ο Μιχάλης Ράπτης (Πάμπλο) και το μίσος της Δ’ Διεθνούς για τη Σοβιετική Ένωση

Κατιούσα

Σαν σήμερα, στις 24 Αυγούστου 1911, γεννήθηκε το ηγετικό στέλεχος του τροτσκιστικού ρεύματος, ο Έλληνας Μιχάλης Ράπτης (γνωστός με το ψευδώνυμο Πάμπλο). Αντί μιας βιογραφικής αναφοράς, επιλέξαμε ορισμένα χαρακτηριστικά αποσπάσματα από μια συνέντευξή του στο περιοδικό “Sous le drapeau du socialisme”, που δόθηκε το 1985, και περιλαμβάνεται σε ένα βιβλιαράκι-συλλογή κειμένων που κυκλοφόρησε από το “Ποντίκι”, με τίτλο “Ο Τρότσκι και οι επίγονοι”.
Το ενδιαφέρον των συγκεκριμένων αποσπασμάτων είναι ότι αναδεικνύουν την αντισοβιετική στάση της Τέταρτης Διεθνούς -πριν, κατά τη διάρκεια, και αμέσως μετά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο- που προσδοκούσε-επιδίωκε την πτώση της “σοβιετικής γραφειοκρατίας” και βασικά τη δημιουργία “επαναστατικής κατάστασης” από τις συνθήκες του πολέμου. Κι έχει ένα ενδιαφέρον, γιατί θεωρητικά το ρεύμα αυτό διατήρησε την εκτίμηση για την ταξική φύση της ΕΣΣΔ ως “εργατικό, εκφυλισμένο κράτος”, σε αντίθεση με το παρακλάδι του που διασπάστηκε, γιατί θεωρούσε πως στη Σοβιετική Ένωση έχουμε ένα είδος κρατικού καπιταλισμού -από το ρεύμα αυτό προέρχεται το ΣΕΚ και η ΔΕΑ στα καθ’ ημάς.
Σε κάθε περίπτωση, τα αποσπάσματα είναι χαρακτηριστικά και αποτελούν πολύ ενδιαφέρουσες ομολογίες για τις πολιτικές επιδιώξεις και θέσεις του τροτσκισμού απέναντι στη Σοβιετική Ένωση.

Είναι αλήθεια ότι ο Λέων Τρότσκι, στα τέλη της ζωής του, θεωρούσε πως ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος θα ανέτρεπε άρδην την ασταθή ισορροπία την οποία είχε πετύχει ο καπιταλισμός και πως θα άνοιγε νέες επαναστατικές προοπτικές μέσα στις οποίες τοποθετούσε επίσης τόσο τον σύντομο θρίαμβο – και οργανωτικό – του κινήματος που είχε δημιουργήσει το 1938, όσο και την πτώση της γραφειοκρατίας στη Σοβιετική Ένωση.
[…]
Ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος εκτυλίχτηκε πράγματι με τρόπο διαφορετικό από τις προβλέψεις μας, σε ό,τι αφορά τα παρακάτω ζητήματα. […] Δεν μπορούσαμε επίσης να προβλέψουμε ότι, εξαιτίας αυτού, εξαιτίας της εισόδου στον πόλεμο της ΕΣΣΔ και του ρόλου που έπαιξε σε αυτόν, δεν μπορούσε να προκύψει άμεση εξασθένιση της επιρροής του σταλινισμού, ως ηγεσίας της ΕΣΣΔ και του Στάλιν που, για τις ευρύτερες μάζες κυρίως της Ευρώπης, καθοδηγούσε έναν απελευθερωτικό πόλεμο, απέναντι στην απειλή της φασιστικής κατοχής και κυριαρχίας.
[…]
Θα πω ακόμα, πάνω στο εθνικό ζήτημα, ότι, αν η ναζιστική κατοχή δημιούργησε εθνικό ζήτημα στη διάρκεια του πολέμου, υπήρξε επίσης εθνικό ζήτημα που δημιουργήθηκε μετά το τέλος του πολέμου, από το γεγονός της διαίρεσης της Ευρώπης και της κατοχής της από Σοβιετικούς και Αγγλο-αμερικάνους. Εδώ, η Διεθνής έπαιξε πολύ σημαντικό ρόλο, μπορώ να πω μοναδικό στο εργατικό κίνημα – γιατί πήρε θέση τόσο ενάντια στη σοβιετική κατοχή, όσο και ενάντια στην κατοχή από τους αγγλο-αμερικανούς, τους συμμάχους της Ευρώπης. Ζήτησε οι λαοί σε όλες τις χώρες να έχουν δικαίωμα στην αυτοδιάθεσή τους και να φύγουν όλα τα στρατεύματα από τις κατακτημένες χώρες.
Αυτό εκφράστηκε σαφώς στα ντοκουμέντα μας και παρά την όποια αντίσταση στις γραμμές μας. Υπήρξε μια μικρή αντίσταση μέσα στην τέταρτη διεθνή, κυρίως σε ό,τι αφορά την αξιοπιστία τέτοιων συνθημάτων για τις χώρες που κατέλαβαν οι Ρώσοι. Η Διεθνής υπήρξε πολύ σαφής σε αυτό το ζήτημα. Έκανε μάλιστα έκκληση όπως είναι πάντα αναγκαίο, αν και δεν το θεωρώ απολύτως απαραίτητο, στο κύρος των δασκάλων μας. Για να επιχειρηματολογήσουμε εναντίον αυτών που δίσταζαν να πουν ότι οι Ρώσοι έπρεπε να εγκαταλείψουν τα εδάφη που κατέλαβαν, τους θυμίσαμε τη θέση του Τρότσκι στο ζήτημα της Ουκρανίας.
Στα τέλη της ζωής του, ο Τρότσκι παραδεχόταν ότι θα μπορούσε να αμφισβητηθεί η Ομοσπονδιακή δομής της Σοβιετικής Ένωσης. Πίστευε πως, εξαιτίας των αδικημάτων της γραφειοκρατίας, υπήρχε εθνικό ζήτημα σε όλες τις δημοκρατίες, κι ότι η κάθε δημοκρατία είχε το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση και στην απόσχισή της από τους Ρώσους.
Εμείς είμαστε ευνοϊκοί απέναντι σε αυτό και είχαμε καταγράψει σε ποιο βαθμό βάραινε στην ανάπτυξη επαναστατικών προοπτικών στην Ευρώπη η συνδυασμένη κατοχή, της οποίας γίναμε μάρτυρες στο τέλος του πολέμου.
[…]
Βγήκαμε από τον πόλεμο, όχι τόσο αισιόδοξοι, για άμεσες επαναστατικές προοπτικές, πράγμα που ίσχυε όταν μπήκαμε στον πόλεμο, αλλά γρήγορα χάθηκαν οι αυταπάτες. Μεταξύ μας κυριαρχούσε ένα κλίμα λίγο καταθλιπτικό, βλέποντας πώς είχε τελειώσει η υπόθεση, γιατί είχαμε καταγράψει μια σειρά από αρνητικά γεγονότα, όπως το καινούριο κύρος που είχε αποκτήσει η ΕΣΣΔ, ο Στάλιν και τα κομμουνιστικά κόμματα στη διάρκεια του πολέμου και το μέγεθος των τεράστιων δημοκρατικών αυταπατών των μαζών, που χρησιμοποιήθηκαν κατάλληλα εναντίον τους από τα σοσιαλιστικά και τα κομμουνιστικά κόμματα, τα οποία δεν είχαν καμία διάθεση να χρησιμοποιήσουν άλλες δυνατότητες για μια εργατική διέξοδο από την κρίση και όχι αστική.
[…]μου δόθηκε η ευκαιρία να διαβάσω ακόμα, αμέσως μετά τον πόλεμο, ένα έργο του Λίντλχαρτ, που θεωρήθηκε η καλύτερη αγγλική στρατιωτική κριτική και δημοσιεύτηκε στα γαλλικά με τίτλο “Οι Γερμανοί στρατηγοί μιλούν”.
Είχε συζητήσει με όλους τους Γερμανούς στρατηγούς, αιχμάλωτους στην Αγγλία, και πολλοί από αυτούς, μεταξύ των πιο σημαντικών, του έλεγαν ότι, αν οι Ρώσοι και οι σύμμαχοι δεν είχαν μια κοινή γραμμή απέναντι στη Γερμανία, υποστηρίζοντας πως θέλουν να την καταστρέψουν ολοσχερώς, θα τους ήταν αδύνατον να διατηρήσουν το στρατό. Ο γερμανικός στρατός θα είχε διαλυθεί ένα χρόνο πριν τη συνθηκολόγηση. Αλλά η πολιτική των συμμάχων και της ΕΣΣΔ τους υποχρέωνε, κυρίως τους στρατιώτες, να συσπειρώνονται στην πραγματικότητα, η άλλη λύση γι’ αυτούς ήταν η φυσική τους εξόντωση. Για παράδειγμα, οι Ρώσοι δεν κρατούσαν συχνά αιχμαλώτους, αυτή ήταν η γραμμή τους.

Η αόρατη (αυτό)χειρα

Από iraklis3

«Σοσιαλισμός ή θάνατος»! Όχι δεν είναι κάλεσμα για επανάσταση. Είναι απλά δήλωση των επιλογών μας. Δηλαδή είτε θα αποφασίσουμε να αρχίσουμε να ελέγχουμε την οικονομία αυτού του πλανήτη ή να καθίσουμε εκεί να ψοφήσουμε. Αν δεν πιστεύετε, ρίξτε μια ματιά στον Αμαζόνιο που πήρε σειρά να καίγεται. Αν στην προηγούμενη φωτιά στη Σιβηρία δεν είχαμε στοιχεία για το τι φταίει για την καταστροφή (που όλοι ξέρουμε τι φταίει) εκεί στον Αμαζόνιο εκφράζονταν φόβοι για την καταστροφή του, ήδη από την ώρα που φαινόταν η εκλογή του φασίστα Μπολσονάρο. Αυτός έλεγε πως θα ανοίξει τον Αμαζόνιο για τις αγορές και οι τιμές του χρηματιστηρίου πετούσαν. Μέχρι και οι «προοδευτικοί» Καναδοί χειροκροτούσαν επειδή θα επένδυαν οι κολοσσοί τους. Τώρα κλαίμε γιατί τάχα καίγεται ο Αμαζόνιος! Σοσιαλισμός ή θάνατος λοιπόν. Γιατί τα παρακάλια του παρεμβατισμού είναι φανερό πως δεν δουλεύουν. Αφού πουλά ο θάνατος οι αγορές γιορτάζουν! Και αφού δεν αποφασίζουμε να θανατώσουμε τις αγορές, ας πάμε να πνιγούμε. Ή να καούμε. Ό,τι αποφασίσει η αόρατη χείρα της αγοράς.
Πηγή: Χαραυγή / Παλμ