Αχαλίνωτη κοροϊδία

Η ...ανισοκατανομή του πλούτου και το γεγονός ότι «μεγαλώνει όλο και περισσότερο η ψαλίδα ανάμεσα στο υπερπλούσιο 1% του πλανήτη, που κατέχει ό,τι το υπόλοιπο 99%», ανησυχούν σοβαρά την κυβέρνηση, αν κρίνουμε από την αρθρογραφία στελεχών της, που ζητούν «προοδευτική διακυβέρνηση» με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ, για να φορολογήσει το κεφάλαιο και να συμβάλει στην οικοδόμηση ενός αντίστοιχου «ρεύματος» στην ΕΕ. Δουλεύουν ψιλό γαζί τον κόσμο που υποφέρει και προσπαθούν να καλλιεργήσουν την προσδοκία ότι μια κυβέρνηση της «αριστερής» σοσιαλδημοκρατίας μπορεί να μετριάσει, αν όχι να εξαλείψει τις κοινωνικές ανισότητες, που βαθαίνουν στο έδαφος του καπιταλισμού. Ποιος φταίει γι' αυτές τις ανισότητες, σύμφωνα με τον ΣΥΡΙΖΑ; Ο «αχαλίνωτος νεοφιλελευθερισμός», που αναδεικνύει την επικαιρότητα του διλήμματος «πρόοδος - συντήρηση» και «εν τέλει, Αριστεράς - Δεξιάς». Ισχυρίζονται μάλιστα ότι μέχρι και το «διαβόητο ΔΝΤ» αναγνωρίζει πλέον την ανάγκη αύξησης του φόρου στους πλούσιους. Τέτοιες απόψεις και «συνταγές» δεν είναι καινούργιες. Δοκιμάστηκαν και σε προηγούμενες φάσεις ανάπτυξης του καπιταλισμού, από αστικές κυβερνήσεις που ευαγγελίζονταν το τέλος των ανισοτήτων, αλλά αυτό δεν ήρθε ποτέ. Οσο για τα ψευτοδιλήμματα που θέτει ο ΣΥΡΙΖΑ, εξαερώνονται και μόνο από τα συχαρίκια που παίρνει από τις «ιέρειες» του νεοφιλελευθερισμού για την αντιλαϊκή πολιτική του. Ο καπιταλισμός ό,τι ήταν να δώσει το έδωσε και αυτό δεν μπορεί να το υπερβεί καμιά κυβέρνηση και καμιά «συνταγή» διαχείρισης στο έδαφος του σάπιου συστήματος. Απ' αυτή τη σκοπιά, τα παραμύθια του ΣΥΡΙΖΑ παραπέμπουν το λαό στη Δευτέρα Παρουσία και λιβανίζουν τον καπιταλισμό, όταν σήμερα προβάλλει επιτακτικά η ανάγκη της οργάνωσης για την ανατροπή του.