Γαϊτανάκι

Με τηλεπαιχνίδι ριάλιτι έχει αρχίσει να μοιάζει η «περικοπολογία» γύρω από τις συντάξεις, όπως και η συζήτηση για τον κατώτατο μισθό. Τη μία μέρα - σύμφωνα με την κυβέρνηση - «είμαστε κοντά» (στη μη περικοπή), την άλλη μέρα «πολύ κοντά». Προχτές ήταν «αισιόδοξοι», χτες «πιο αισιόδοξοι» και το γαϊτανάκι όλο και γυρνάει, εμπαίζοντας χιλιάδες συνταξιούχους που εδώ και δέκα χρόνια ΣΥΡΙΖΑ - ΝΔ - ΠΑΣΟΚ τους έχουν τσακίσει. Παρόμοια διαδικασία ακολουθείται και γύρω από τον κατώτατο μισθό, με την υλοποίηση του μνημονιακού νόμου Βρούτση: «Επτά βήματα για την αναπροσαρμογή του κατώτατου μισθού», γράφτηκε χτες, τα οποία περιλαμβάνουν την εξής δαιδαλώδη διαδικασία: «Αξιολόγηση» των «οικονομικών συνθηκών», «διαβούλευση» της κυβέρνησης με τους βιομήχανους και τους συνδικαλιστές τους, «εκθέσεις», «υπομνήματα», «τεκμηρίωση», «σχέδιο πορίσματος διαβούλευσης»... Κι αν όλα πάνε καλά, ίσως αυξηθεί «κατά τι» ο κατώτατος μισθός. Δηλαδή, «ζήσε μαύρε μου»! Από το γαϊτανάκι αυτό πιάνεται και ο κυβερνητικός Τύπος, για να συντηρήσει τις κάλπικες προσδοκίες. Ολοι τους μαζί και ο καθένας χώρια, παίζουν «τα ρέστα τους» για να κρατιέται στον πάτο ο πήχης των απαιτήσεων, αφού τελικά γίνεται θρίλερ όχι βέβαια η πιθανότητα να επιστρέψουν στο λαό τις απώλειες από τα χρόνια της κρίσης, αλλά το ενδεχόμενο να μη μειώσουν για την ώρα τις παλιές συντάξεις και να δώσουν μερικά ψίχουλα σε βάθος χρόνου στον κατώτατο μισθό. Στέλνουν έτσι το μήνυμα στο λαό να μη ζητάει πολλά, την ίδια στιγμή που στα μονοπώλια μοιράζουν από μειώσεις φόρων και ασφαλιστικών εισφορών μέχρι ιδιωτικοποιήσεις και κάθε είδους ρυθμίσεις για τη διευκόλυνση της επιχειρηματικής δράσης.