Η στρατηγική του ΚΚΕ δείχνει τον οικονομικό και πολιτικό δρόμο για την ικανοποίηση των σύγχρονων λαϊκών αναγκών

ΕΛΕΝΗ ΜΠΕΛΟΥ

Αποσπάσματα από την ομιλία του μέλους του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ σε συγκέντρωση - συζήτηση στο Αγρίνιο για τις μετεκλογικές εξελίξεις και τις θέσεις του Κόμματος

Στιγμιότυπο από τη συγκέντρωση στο Αγρίνιο. Στο βήμα η Ελένη Μπέλλου

Σε συγκέντρωση που διοργάνωσε η ΚΟ Αιτωλοακαρνανίας του ΚΚΕ για τις μετεκλογικές εξελίξεις και τις θέσεις του ΚΚΕ, στο δημαρχείο (ΔΗΠΕΘΕ) Αγρινίου μίλησε την περασμένη Κυριακή ηΕλένηΜπέλου, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ. Ανάμεσα σε άλλα, στην ομιλία της ηΕλένηΜπέλου σημείωσε:

«Η εναλλαγή στη διακυβέρνηση, από τη ΝΔ και πάλι στο ΠΑΣΟΚ, είναι συμφέρουσα και κατευθυνόμενη από την τάξη του κεφαλαίου που είναι εξουσία. Εξουσία σημαίνει μηχανισμοί, τρόποι να χειραγωγείται ιδεολογικά - πολιτικά η εργατική τάξη που υπόκειται στην εκμετάλλευση και τα λαϊκά στρώματα, που συνθλίβονται από τα μονοπώλια - τράπεζες, εμποροβιομηχανικούς ομίλους, φορολογικό σύστημα κλπ. Οι αστικοί θεσμοί, σε αυτούς και οι εκλογικοί κοινοβουλευτικοί, είναι κομμένοι και ραμμένοι για να εξυπηρετούν την ταξική εκμετάλλευση, τη χειραγώγηση με το μαστίγιο και το καρότο. Η νέα κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ στηρίχθηκε από το κεφάλαιο ως πιο ικανή, στις σημερινές συνθήκες, να χρησιμοποιήσει και το μαστίγιο και το καρότο, για να ανακάμψει η ελληνική καπιταλιστική οικονομία προς όφελος της κερδοφορίας του κεφαλαίου.

Η εκλογική αντοχή του ΚΚΕ, σε σχέση με το 2007, σχετίζεται με αυτές τις συνθήκες, με νέους μύθους και ιδεολογήματα που ενοχοποιούν για την κρίση αποκλειστικά και μόνο το νεοφιλελευθερισμό - πιο συγκεκριμένα τη ΝΔ -, που ποντάρουν στα μακροχρόνια προβλήματα χειραγώγησης του συνδικαλιστικού κινήματος, στην κρίση του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος, στην κοινοβουλευτική ανυπομονησία και αυταπάτη λαϊκών δυνάμεων που ακόμα δεν έχουν ατσαλωθεί στην ταξική πάλη.

Επιτάχυνση των αντιδραστικών αναδιαρθρώσεων

Η κυβέρνηση υπόσχεται να επιταχύνει αναγκαίες αναδιαρθρώσεις, προχωρώντας σε ορθολογισμούς της Δημόσιας Διοίκησης και εκσυγχρονισμούς της κρατικής παρέμβασης στην οικονομία, δίνοντάς τους ονόματα που δημιουργούν την εντύπωση ότι είναι κοινά τα συμφέροντα εργαζομένων και καπιταλιστών: "Αξιοκρατία", "διαφάνεια", "πράσινη (οικολογική) οικονομία", "αγροτικό μοντέλο που στηρίζεται στο διατροφικό κλάδο, στη Μεσογειακή διατροφή". Είναι αναγκαίες προσαρμογές για τον ανταγωνισμό του κεφαλαίου, για τη διαχείριση - κρατικός προϋπολογισμός, ελλείμματα κλπ. Αλλά ταυτόχρονα είναι μύθοι για την ικανοποίηση στοιχειωδών κοινωνικών αναγκών, ακόμη και για τη συγκράτηση κατακτήσεων, όπως πληρωμή της υπερωρίας, η κυριακάτικη αργία, το ωράριο, οι προϋποθέσεις συνταξιοδότησης κλπ. Αυτά σε όλον τον καπιταλιστικό κόσμο δέχονται συνεχόμενη επίθεση - είναι η ουσία των αναδιαρθρώσεων - που εξυπηρετεί και η νέα κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ.

Η "αξιοκρατία", για παράδειγμα, που προπαγανδίζει η κυβέρνηση, αφορά μια πιο ευέλικτη, πιο ικανή, λιγότερο γραφειοκρατική Δημόσια Διοίκηση για λογαριασμό του κεφαλαίου - την ίδρυση επιχειρήσεων, τις εξαγορές και τις συγχωνεύσεις. Αφορά την πιο αποτελεσματική διασύνδεση της κεντρικής διοίκησης με την περιφερειακή και την τοπική, πιο ισχυρούς Δήμους στο ρόλο τους ως διοικητικές μονάδες, ώστε να σηκώσουν μια αποκέντρωση, για παράδειγμα στην Παιδεία, στην Υγεία, που να προωθεί τη διαφοροποίηση.

Η κατάργηση των θέσεων "stage" στο Δημόσιο, δεν έχει ως κίνητρο την καταπολέμηση του ρουσφετιού, την "αξιοκρατία" για μια θέση εργασίας, αλλά τον περιορισμό των δαπανών στη δημόσια διοίκηση. Η πολιτική για λογαριασμό του κεφαλαίου είναι που με εκβιασμούς συνείδησης και όχι μόνο, διαιρεί τους μισθωτούς εργαζόμενους σε μόνιμους και μη, συμβασιούχους "έργου", αορίστου χρόνου κλπ.

Πάλη με κίνητρο τις λαϊκές ανάγκες

Το Κόμμα μας μαχητικά υπερασπίζεται τα εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα όλων. Δείχνει τον οικονομικό και πολιτικό δρόμο εξασφάλισης του δικαιώματος στην εργασία. Εργασία και παραγωγή, οργάνωση των κοινωνικών υπηρεσιών με άλλο κίνητρο, είναι το πολιτικό ζήτημα που πρέπει να γίνει υπόθεση όλων των μισθωτών, ακόμη και των αυτοαπασχολουμένων. Το δικαίωμα στην εργασία δεν εξασφαλίζεται στο δρόμο του καπιταλιστικού ανταγωνισμού.

Δεν υπάρχουν μοντέρνοι και παραδοσιακοί κλάδοι παραγωγής, οικολογικοί και μη. Υπάρχει από τη μια παραγωγή με κίνητρο το καπιταλιστικό κέρδος, που περνά από τον ένα κλάδο στον άλλο, από την περασμένη τεχνολογία στην καινούργια, μειώνοντας όχι τις ώρες της ημερήσιας εργασίας, αλλά τον αριθμό των εργαζομένων. Και υπάρχει από την άλλη παραγωγή με κίνητρο τις κοινωνικές ανάγκες που προϋποθέτει κοινωνική ιδιοκτησία στα συγκεντρωμένα μέσα παραγωγής, κεντρικό σχεδιασμό, εργατικό έλεγχο στην οργάνωση και στη διεύθυνσή της.

Η πάλη αυτού του δρόμου, συνδυασμένα με την πάλη αιτημάτων όπως 1.050 ευρώ επίδομα ανεργίας για όλους, και για τον νέο άνεργο, αλλά και για τον εκτοπισμένο από την παραγωγή αγρότη. Είναι το αναγκαίο περιεχόμενο της πάλης σωματείων, ενώσεων, γυναικείων συλλόγων, σπουδαστών - φοιτητών κλπ. Είναι ο δρόμος της λαϊκής δύναμης ενάντια στην εξουσία του κεφαλαίου.

Ενοχλεί η στρατηγική του ΚΚΕ

Αυτή την ανάγκη, αυτές τις θέσεις δεν τις καθορίζει το εκλογικό ποσοστό. Το είπαμε στο 18ο Συνέδριο, που έγινε μετά από ένα καλύτερο εκλογικό ποσοστό. Γι' αυτό η αστική ιδεολογία και πολιτική με όλα τα μέσα που διαθέτει πασχίζει να βάλει φραγμούς στην ουσιαστική επικοινωνία του Κόμματος με τους εργαζόμενους, με όσους το προσεγγίζουν και ψηφίζουν πιο σταθερά, με αυτούς που ως ψήφο το επέλεξαν για πρώτη φορά.

Η επίθεση, με στόχο την αμφισβήτηση, τη σύγχυση, κωδικοποιημένα επικεντρώθηκε ότι "το ΚΚΕ δεν ανέβηκε, άρα πρέπει να ψαχθεί για να αλλάξει τη γραμμή του". Αυτό δεν έχει καμία σχέση με τη δική μας αυτοκριτική και τη δική σας κριτική, πώς με μεγαλύτερη συνέπεια και αποτελεσματικότητα θα εκφράσουμε τα εργατικά λαϊκά συμφέροντα. Είναι πίεση από τη σκοπιά του κεφαλαίου για να χαλαρώσουμε αυτή την υπεράσπιση, για να γίνει άνευρη η γραμμή των συμμαχιών, ακίνδυνη για την ίδια την εξουσία του κεφαλαίου. Αυτή είναι η ουσία όλης της πολεμικής που δέχεται σήμερα το Κόμμα μας, στην οποία άμεσα συμμετέχει και η κυβέρνηση, διά στόματος και του πρωθυπουργού και του αντιπροέδρου της».

    

ΠΑΡΟΜΟΙΑ ΘΕΜΑΤΑ

6/2/2011

 -- AITIEΣ NIKHΣ THΣ ANTEΠANAΣTAΣHΣ

28/10/2009

 -- ΔΥΟ ΚΟΣΜΟΙ

28/10/2009

 -- ΔΥΟ ΚΟΣΜΟΙ

22/3/2009

 -- Eκτιμήσεις και συμπεράσματα από τη σοσιαλιστική οικοδόμηση στον 20ό αιώνα με επίκεντρο την ΕΣΣΔ. Η αντίληψη του ΚΚΕ για το σοσιαλισμό.

19/10/2008

 -- ΘΕΣΕΙΣ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ

Σελίδα 7

ΚΚΕ Τα άρθρα της Πρότασης Νόμου

Αρθρο 1

1. Το επίδομα ανεργίας παρέχεται σε όλους τους ανέργους χωρίς όρους, προϋποθέσεις και περιορισμούς της ισχύουσας σήμερα νομοθεσίας που έχουν σαν αποτέλεσμα το μεγαλύτερο μέρος των ανέργων να στερείται επιδόματος.

2. Το ύψος του μηνιαίου επιδόματος της ανεργίας καθορίζεται σε ποσοστό 80% του βασικού μισθού. Θεωρούμε ως κατώτερο βασικό μισθό που μπορεί να καλύψει τις σύγχρονες ανάγκες των εργαζομένων τα 1.400 ευρώ που διεκδικεί το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα, επομένως το επίδομα ανεργίας πρέπει να ανέρχεται σύμφωνα με τα παραπάνω στα 1.120 ευρώ.

Αρθρο 2

Επίδομα ανεργίας δικαιούται και αυτός που αναζητεί εργασία μέσω ΟΑΕΔ και δε βρίσκει ανάλογη με τα προσόντα του και δεν ασκεί άλλη επαγγελματική δραστηριότητα.

Αρθρο 3

Το διάστημα της ανεργίας αναγνωρίζεται, χωρίς καμία επιβάρυνση των ανέργων, σαν συντάξιμος χρόνος.

Αρθρο 4

Καθ' όλη τη διάρκεια της ανεργίας οι άνεργοι και τα προστατευόμενα μέλη της οικογένειάς τους δικαιούνται πλήρους και δωρεάν ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης.

Αρθρο 5

1. Κατά το διάστημα της ανεργίας οι άνεργοι καταβάλλουν κατά 30% μειωμένα τα τιμολόγια της ύδρευσης, του ηλεκτρικού ρεύματος και των σταθερών τηλεφώνων.

2. Κατά το διάστημα της ανεργίας απαγορεύεται η διακοπή παροχής ύδρευσης, ηλεκτρικού ρεύματος και σταθερού τηλεφώνου.

Αρθρο 6

Καθ' όλο το διάστημα που διαρκεί η ανεργία επέρχεται αναστολή κάθε είδους υποχρέωσης που έχει αναλάβει από δάνειο ο άνεργος ως δανειολήπτης από οποιαδήποτε δανειακή σύμβαση.

Επιπλέον απαγορεύεται ο ανατοκισμός και η κεφαλαιοποίηση των συμβατικών τόκων που θα γεννηθούν κατά το πιο πάνω διάστημα της αναστολής.

Αρθρο 7

Κατά το διάστημα της ανεργίας οι άνεργοι δικαιούνται επιδότηση από τον κρατικό προϋπολογισμό του ενοικίου που καταβάλλουν για την κύρια κατοικία αυτών και της οικογένειάς τους στο 100% του ύψους του ενοικίου.

Αρθρο 8

Αναστέλλεται κάθε πράξη αναγκαστικής εκτέλεσης σε βάρος της κύριας και δευτερεύουσας κατοικίας που ανήκει κατά κυριότητα στον άνεργο καθ' όλη τη διάρκεια της ανεργίας.

Αρθρο 9

Η έννοια του ανέργου για την εφαρμογή των διατάξεων της παρούσας πρότασης νόμου, με τρόπο ώστε να διασφαλίζεται το δικαίωμα στην πλήρη και σταθερή εργασία, απορρίπτοντας τη λογική του εργαζόμενου - απασχολήσιμου που χαρακτηρίζει τη νομοθεσία του ΟΑΕΔ για το επίδομα ανεργίας.

Αρθρο 10

1. Επίδομα ανεργίας δικαιούνται και όσοι αυτοαπασχολούμενοι λόγω οικονομικής δυσπραγίας αναγκάστηκαν να σταματήσουν την επαγγελματική τους δραστηριότητα, από τη στιγμή της δήλωσης της διακοπής αυτής στην αρμόδια ΔΟΥ και για όσο διαρκεί η ανεργία. Το επίδομα αυτό ανέρχεται στο 80% του βασικού μισθού.

2. Τα άρθρα 2, 4, 5, 6, 7 και 14 ισχύουν και για τους αυτοαπασχολούμενους της πιο πάνω παραγράφου.

Αρθρο 11

1. Οι αυτοαπασχολούμενοι που λόγω οικονομικής δυσπραγίας δεν μπόρεσαν να καταβάλουν τις ασφαλιστικές τους εισφορές, συνεχίζουν να δικαιούνται δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη τόσο οι ίδιοι όσο και τα προστατευόμενα μέλη των οικογενειών τους.

2. Η κάλυψη της δαπάνης των ασφαλιστικών τους ταμείων βαρύνει εξ ολοκλήρου τον κρατικό προϋπολογισμό.

Αρθρο 12

1. Απαγορεύεται η κατάσχεση και αναστέλλεται η αναγκαστική εκτέλεση αγροτικής εκμετάλλευσης με αντικειμενική αξία μέχρι 300.000 για κάθε οικογένεια.

2. Οι συμβατικοί τόκοι και οι τόκοι υπερημερίας διαγράφονται και αναστέλλεται κάθε είδους υποχρέωση που έχουν αναλάβει οι αγρότες για αγροτική εκμετάλλευση της παραγράφου 1 από δάνεια ως δανειολήπτες με οποιαδήποτε δανειακή σύμβαση.

3. Επιπλέον απαγορεύεται ο ανατοκισμός και η κεφαλαιοποίηση των συμβατικών τόκων που θα γεννηθούν κατά το πιο πάνω διάστημα της αναστολής.

Αρθρο 13

1. Οι αγρότες που από οικονομική δυσπραγία δεν έχουν πληρώσει τις ασφαλιστικές τους εισφορές στον ΟΓΑ συνεχίζουν να δικαιούνται δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη τόσο οι ίδιοι όσο και τα προστατευόμενα μέλη των οικογενειών τους.

2. Η κάλυψη της δαπάνης των ασφαλιστικών ταμείων βαρύνει εξ ολοκλήρου τον κρατικό προϋπολογισμό.

Αρθρο 14

Η καταβολή έκτακτου επιδόματος για όλους τους ανέργους άμεσα που θα μπορούσε να γίνει και πριν από την ψήφιση του παρόντος νόμου με πράξη νομοθετικού περιεχομένου.

Αρθρο 15

Καταργείται κάθε διάταξη που έρχεται σε αντίθεση με τις διατάξεις της παρούσας πρότασης.

Αρθρο 16

Καθορίζεται ο χρόνος έναρξης ισχύος των διατάξεων της πρότασης νόμου.

    

ΠΑΡΟΜΟΙΑ ΘΕΜΑΤΑ

10/6/2011

 -- Τα μέτρα που προτείνει το ΚΚΕ

10/6/2011

 -- Ταξικό το ζήτημα της ανεργίας

27/10/2010

 -- Τα άρθρα της πρότασης νόμου

14/1/2007

 -- Πάλη για πραγματική προστασία

Τιμούν έναν αντεπαναστάτη

Μεγάλες τιμές από τα αστικά ΜΜΕ για τον Βάτσλαβ Χάβελ, με αφορμή το θάνατό του. Εδωσαν και πήραν τα αφιερώματα, ενώ η αναγγελία τους ήταν πρωτοσέλιδη στον αστικό Τύπο και όχι τυχαία. Αλλωστε το βασικό του προσόν, όπως λένε, ήταν ότι πήρε μέρος στην «εξέγερση του '68, την Ανοιξη της Πράγας», αλλά και στο «κίνημα της Χάρτας 77». Οταν οι αστοί μιλούν για «εξέγερση» και «Ανοιξη» στη σοσιαλιστική Τσεχοσλοβακία, χρησιμοποιούν αυτήν την ορολογία για να χαρακτηρίσουν την αντεπανάσταση του 1968 στη συγκεκριμένη χώρα. Η αντεπανάσταση και τότε, όπως και το 1989-1991, δεν έγινε με επέμβαση απ' έξω. Στις τότε συνθήκες, του '68, συγκρότησαν οργανώσεις μέσα στην Τσεχοσλοβακία για να ανατρέψουν τη σοσιαλιστική ηγεσία. Ηγετικό στέλεχος της αντεπανάστασης τότε, ήταν και ο Β. Χάβελ. Αλλά και το λεγόμενο «κίνημα της Χάρτας 77», (είχε συμβολή στην αντεπανάσταση του 1989), ήταν επίσης μια αντεπαναστατική οργάνωση, με σκοπό την υπονόμευση του σοσιαλισμού από τα μέσα, και με πρόσχημα τα «ανθρώπινα δικαιώματα», που ήταν από τις αιχμές της προπαγάνδας των αστικών κυβερνήσεων των καπιταλιστικών κρατών ενάντια στη σοσιαλιστική εξουσία. Δεν εννοούσαν φυσικά τα δικαιώματα στη δουλειά, στη σύνταξη, στον ελεύθερο χρόνο, στην αποκλειστικά δωρεάν Υγεία, Παιδεία κ.ά., που ήταν λυμένα για τους λαούς των σοσιαλιστικών χωρών, αλλά για το δικαίωμα στην ανοιχτή αντεπαναστατική δράση, αφού προπαγάνδιζαν υπέρ της αστικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας. Ηθελαν παλινόρθωση του καπιταλισμού.

Θα θυμίσουμε σύντομα τι έγινε το 1968:

***

Το 1968 εμφανίστηκαν ανοιχτά να δρουν ενάντια στο σοσιαλιστικό κράτος και το ΚΚ Τσεχοσλοβακίας, με σκοπό την παλινόρθωση του καπιταλισμού, αντικομμουνιστικές οργανώσεις, όπως η Κ-231 και η Λέσχη των λεγόμενων ακομμάτιστων ΚΑΝ, με επικεφαλής τον Β. Χάβελ, που είχαν διασυνδέσεις με διάφορα επιτελεία των ισχυρών καπιταλιστικών κρατών. Και που έκαναν δυναμική εμφάνιση την Πρωτομαγιά του 1968 στην Πράγα, με αντισοσιαλιστικά - αντικομμουνιστικά συνθήματα και διακηρύξεις για εγκαθίδρυση αστικού πολιτικού συστήματος. Στην ουσία, η αντεπανάσταση έκανε ανοιχτά την εμφάνισή της. Αλλά τόσο η ηγεσία του ΚΚ Τσεχοσλοβακίας, όσο και η κυβέρνηση δεν αντιμετώπιζαν την αντεπαναστατική πάλη, αφού κυριαρχούσαν οι οπορτουνιστικές δυνάμεις. Στην ίδια κατεύθυνση άρχισαν να δρουν, τόσο το Σοσιαλιστικό Κόμμα Τσεχοσλοβακίας, που καθοδηγούνταν από τη Σοσιαλιστική Διεθνή, όσο και το Λαϊκό Κόμμα, ενώ ανάλογη δραστηριότητα ανέπτυσσε και η εκκλησιαστική οργάνωση «Εργο της Εκκλησιαστικής Αναγέννησης». Ολες αυτές οι οργανώσεις ενοποίησαν την αντεπαναστατική τους δράση. Με ποιους είχαν επαφές; Πρώτ' απ' όλα με την Κρατική Υπηρεσία Πληροφοριών των ΗΠΑ (πρόκειται για τη CIA) και με το ΝΑΤΟ. Τον Ιούλη του 1968 είδε το φως της δημοσιότητας το «σχέδιο επιχειρήσεων», που επεξεργάστηκε το Πεντάγωνο και η Κρατική Υπηρεσία Πληροφοριών των ΗΠΑ ενάντια στις σοσιαλιστικές χώρες και ειδικά ενάντια στην Τσεχοσλοβακία. Στους πράκτορες που έστειλαν στην Τσεχοσλοβακία είχε ανατεθεί η αποστολή: «Η αποκατάσταση επαφών με τα ανατρεπτικά στοιχεία και η παροχή σ' αυτά της σχετικής βοήθειας για την οργάνωση δολιοφθορών και εξεγέρσεων». Η εφημερίδα του Λιβάνου «Αντ - Ντουνιά» στις 11 Σεπτέμβρη 1968 έγραφε: «To NATO ετοίμασε σχέδια για την έξοδο της Τσεχοσλοβακίας από το Σύμφωνο της Βαρσοβίας». Η φινλανδική εφημερίδα «Πιαβιάν Σανομάτ» στις 6 του Σεπτέμβρη του ίδιου έτους έγραφε: «Δεν είναι καθόλου μυστικό ότι το γενικό επιτελείο του NATO "ανέλαβε την προετοιμασία" του τσεχοσλοβάκικου ζητήματος μερικούς μήνες πριν από τα γεγονότα του Αυγούστου. Πρώτα απ' όλα, ενδιαφέρθηκε για το δυνάμωμα της έντασης στην Τσεχοσλοβακία. Το γενικό επιτελείο βρίσκεται στη Δυτική Γερμανία, στην περιοχή του Ρέγκενσμπουργκ. Από τον Ιούλη άρχισε να δρα ειδικό Κέντρο, αυτό το κέντρο το καθοδηγεί ο Δυτικογερμανός αντιπρόσωπος του NATO, ο οποίος κατάγεται από την Τσεχοσλοβακία, και έτσι είναι άριστα πληροφορημένος γι' αυτούς τους δραστήριους παράγοντες» (σ.σ. τους αντεπαναστάτες).

***

Στις 14 του Ιούνη 1968 οι Τσεχοσλοβάκοι αντεπαναστάτες κάλεσαν τον Μπρεζίνσκι (μετέπειτα σύμβουλο Εθνικής Ασφάλειας του Αμερικανού προέδρου Κάρτερ) να κάνει διαλέξεις στην Πράγα. Εκεί ο Μπρεζίνσκι καλούσε να συντρίψουν το ΚΚ Τσεχοσλοβακίας και να διαλύσουν την πολιτοφυλακή και τα όργανα της κρατικής ασφάλειας, σε κλειστές συνεδριάσεις στο Ινστιτούτο της Διεθνούς Πολιτικής. Τι είχε προηγηθεί; Η επικράτηση οπορτουνιστικής ηγεσίας στο ΚΚ Τσεχοσλοβακίας και στην κυβέρνηση με τάσεις προσέγγισης των καπιταλιστικών κρατών. Η έλλειψη επαγρύπνησης του Κόμματος ήταν καταλυτική... Οι αντεπαναστάτες είχαν επίσης επαφές με Δυτικογερμανούς πολιτικούς και κόμματα της καπιταλιστικής Γερμανίας (τότε υπήρχε και η Γερμανική Λαοκρατική Δημοκρατία στο ανατολικό της τμήμα), όπως ο Γ. Στράους. Το Μάρτη του 1968 ο Στράους (σ.σ. ακροδεξιός Βαυαρός πολιτικός) σε συνομιλία με στελέχη του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος έλεγε ότι οι κυβερνήσεις των ΗΠΑ και της Δυτικής Γερμανίας έκαναν μεγάλη δουλειά για να διασύρουν την καθοδήγηση του ΚΚ Τσεχοσλοβακίας στα μάτια της τσεχοσλοβάκικης κοινής γνώμης και συνέχιζαν με την ίδια τακτική, με ένταση της αντισοσιαλιστικής προπαγάνδας. Στο ραδιοσταθμό του Μονάχου είχε δημιουργηθεί ειδική ομάδα ανταποκριτών, που ετοίμαζε προπαγανδιστική ραδιοφωνική εκπομπή για την Τσεχοσλοβακία σε συνεννόηση με τους αντεπαναστάτες.

Να γιατί οι αστοί τιμούν τον Χάβελ...

Ι.

    

ΠΑΡΟΜΟΙΑ ΘΕΜΑΤΑ

4/9/2011

 -- Ποιος βρισκόταν πίσω από τις πλάτες της αντεπανάστασης

28/6/2009

 -- Αντικομμουνισμός. Χτες και σήμερα

7/9/2008

 -- Σαράντα χρόνια από την αντεπανάσταση στην Τσεχοσλοβακία το 1968

27/8/2006

 -- Η αντεπανάσταση στην Τσεχοσλοβακία το 1968

14/9/2003

 -- Η αντεπανάσταση τον Αύγουστο του 1968 και οι υποκινητές της

Διαπιστευτήρια στην αστική τάξη

Παπαγεωργίου Βασίλης

Με το φανατισμό του νεοφώτιστου που δίνει διαπιστευτήρια στο σύστημα, η ΔΗΜΑΡ δεν έχασε την ευκαιρία, με αφορμή το θάνατο του Β. Χάβελ, να υπενθυμίσει την απέχθειά της για το σοσιαλισμό που γνώρισε η ανθρωπότητα. Σε δήλωσή του ο Γ. Γεωργάτος, υπεύθυνος Εξωτερικής Πολιτικής του κόμματος, ανέφερε: «Απέναντι στους ολοκληρωτισμούς του 20ού αιώνα, ο Βάτσλαβ Χάβελ τάχθηκε πάντοτε στην πρώτη γραμμή των αγώνων για την ελευθερία και τα ανθρώπινα δικαιώματα, σημαδεύοντας με την προσωπικότητά του τις εξελίξεις στην Ευρώπη. Διατήρησε επί τριάντα χρόνια τη φλόγα της ελπίδας για τη χώρα του και τους πολίτες της, αντιστεκόμενος στην καταπίεση. Η Χάρτα 77 προετοίμασε τη Βελούδινη Επανάσταση. Η άνοιξη για όλους τους ανθρώπους με τη δημοκρατία ως απόλυτη και αδιαπραγμάτευτη αξία είναι το μήνυμα που μας αφήνει ο τελευταίος πρόεδρος της Τσεχοσλοβακίας και πρώτος πρόεδρος της Τσεχίας (...) Είναι μια μεγάλη απώλεια όχι μόνο για τους Τσέχους πολίτες, αλλά για ολόκληρη την Ευρώπη».

Δε λένε κάτι καινούριο. Ο χώρος του οπορτουνισμού απ' όπου προέρχονται ήταν απ' τους πρώτους που αποκήρυξαν μετά βδελυγμίας το σοσιαλισμό. Η ΔΗΜΑΡ συντάσσεται με την ευρωενωσιακή γραμμή και την ιμπεριαλιστική προπαγάνδα που εξισώνει το σοσιαλισμό με το φασισμό - ναζισμό, μιλώντας για «ολοκληρωτισμούς». Χρειάζεται, αν μη τι άλλο, περίσσευμα θράσους να το κάνει αυτό ειδικά σήμερα, που οι λαοί των πρώην σοσιαλιστικών χωρών έχουν πλήρως εμπεδώσει τι πάει να πει καπιταλιστική βαρβαρότητα, τι σημαίνει η καταπίεση της πείνας, της φτώχειας, της ανέχειας, της εξαθλίωσης. Η «άνοιξη» του Χάβελ, πρωτεργάτη των ανατροπών, τους οδήγησε στον πιο βαθύ και άγριο «χειμώνα». Οι απολογητές του καπιταλισμού, οι θιασώτες αυτού του βάναυσου εκμεταλλευτικού συστήματος, έχουν κάθε λόγο να αποτίουν φόρο τιμής σε όσους έθεσαν εαυτόν στην υπηρεσία του. Οι λαοί, απ' την άλλη, έχουν κάθε λόγο να τους καταδικάσουν και να τους παραδώσουν στη χλεύη ως προδότες των συμφερόντων τους.