8 Φεβ 2012

ΑΠΟΒΑΣΗ ΣΤΟΝ ΚΟΛΠΟ ΤΩΝ ΧΟΙΡΩΝ Ενα σκληρό μάθημα για τον ιμπεριαλισμό


ΑΠΟΒΑΣΗ ΣΤΟΝ ΚΟΛΠΟ ΤΩΝ ΧΟΙΡΩΝ
Ενα σκληρό μάθημα για τον ιμπεριαλισμό
1961 - Αβάνα. Ο επαναστατικός στρατός της Κούβας ξεκινάει για το μέτωπο στον κόλπο των Χοίρων. Η αντεπανάσταση στον κόλπο των Χοίρων ήταν η πρώτη ήττα του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού στην αμερικάνικη ήπειρο
Raul Corrales
Πριν ακόμα προλάβει να ανασάνει η Κουβανική Επανάσταση, γνώρισε από πρώτο χέρι την αντεπανάσταση. Τούτες τις μέρες είναι η επέτειος από την επέμβαση στον κόλπο των Χοίρων. Παρουσιάζουμε ένα σύντομο χρονικό τόσο γι' αυτό καθαυτό το γεγονός, όσο και για μερικές ακόμα από τις αντεπαναστατικές πράξεις που - φέρνοντας έντονη τη σφραγίδα της άμεσης ιμπεριαλιστικής επέμβασης - διδάσκουν ότι η επαναστατική διαδικασία δε θα είναι ποτέ ένας αναίμακτος περίπατος.
Το 1961 σημαδεύτηκε από σειρά επιθέσεων σε εμπορικά κέντρα στην Αβάνα, όπου βρήκαν το θάνατο δεκάδες άνθρωποι, υπάλληλοι και πελάτες. Οι βομβιστικές επιθέσεις με αμερικανικά εκρηκτικά οργανωμένες από αντεπαναστάτες μισθοφόρους της CIA ξεκίνησαν το Μάρτη με τις ανατινάξεις στα εμπορικά πολυκαταστήματα «Νόμπελ Ακάντεμι», «Τεν Σεντ», τον Απρίλη στο «Ελ Ενκάντο», το Μάη στους κινηματογράφους «Καντίδο» και «Ριέσγο», όπου χρησιμοποιήθηκε ενεργός φώσφορος. Ακολούθησαν και άλλες επιθέσεις στα εμπορικά «Λα Εποκα», «Φλογκάρ».
Να τι αποκάλυψε σε δημοσίευση την 1/3/98 ο γενικός επιθεωρητής της CIA Λίμαν Κιρκπάτρικ μέσα από ένα αποχαρακτηρισμένο αμερικανικό έγγραφο:
«Το Φλεβάρη του 1961 πραγματοποιήθηκαν 6 επιτυχημένες υποβρύχιες αποστολές μεταφοράς όπλων και υλικού (σ.σ. γίνεται λόγος για εκρηκτικά που έκαναν στάχτη το εμπορικό «Ελ Ενκάντο») στις 13 Μάρτη, όπως και 2 ρίψεις αλεξιπτωτιστών, που συμμετείχαν στις επιχειρήσεις».
Κουβανοί στρατιώτες μεταφέρουν τραυματίες, θύματα της έκρηξης στο «Λε Κουμπρ»
Δείγμα του τρόπου που έδρασαν οι αντεπαναστατικές δυνάμεις εκείνης της εποχής ενάντια σε στόχους στην Κούβα είναι τα εκρηκτικά που βρέθηκαν, φτιαγμένα στα εργαστήρια της CIA, με συμπυκνωμένο υλικό μεγάλης εκρηκτικής δυναμικότητας μέσα σε πακέτα τσιγάρων.
Η προσπάθεια ανατροπής της λαϊκής εξουσίας στην Κούβα από την κυβέρνηση και τις αντιδραστικές δυνάμεις των ΗΠΑ, εκτός από τη μορφή των δολιοφθορών και των εγκληματικών τρομοκρατικών οργανώσεων εναντίον του άμαχου πληθυσμού, πήρε και τη μορφή της ανοιχτής στρατιωτικής επέμβασης.
Προετοιμάζοντας την αντεπανάσταση
Ηδη από το 1960 είχε συγκροτηθεί στο Μαϊάμι το κέντρο επιχειρήσεων ενάντια στην Κούβα, επί κυβέρνησης Αϊζενχάουερ, ο οποίος στις 17 του Μάρτη ανέθεσε στον τότε διευθυντή της CIA, Αλαν Ντάλες, τη δημιουργία στρατιωτικής δύναμης από τους αντεπαναστάτες Κουβανούς, ώστε να χτυπηθεί η επανάσταση.
Σαν χώρος συγκέντρωσης και εκπαίδευσης επιλέχθηκε η Γουατεμάλα, όπου ο πρόεδρος Ιντιγκόρας τούς παραχώρησε μια φυτεία καφέ. Εκεί έφτασαν οι πρώτοι 32 εκπαιδευόμενοι μαζί με πράκτορες της CIA. Οπως αποκαλύφθηκε αργότερα, η στρατολογία στις ΗΠΑ ήταν διαρκής και οι αντεπαναστάτες αφού περνούσαν από ένα πρώτο στάδιο δοκιμασίας στο αμερικανικό έδαφος προωθούνταν μετά με πολιτικά αεροπλάνα στη Γουατεμάλα. Το κόστος της όλης επιχείρησης έχει υπολογιστεί σε 44 εκατομμύρια δολάρια.
Εισβολείς στον κόλπο των Χοίρων, που πιάστηκαν αιχμάλωτοι από κουβανικά στρατεύματα
Ενα αποχαρακτηρισμένο έγγραφο του Αρχείου Εθνικής Ασφαλείας των ΗΠΑ αποκαλύπτει το σχεδιασμό της CIA όσον αφορά τη λαϊκή κινητοποίηση και τον επικοινωνιακό χειρισμό: «Οι δύο κύριοι μηχανισμοί προπαγάνδας στη διάρκεια των επιχειρήσεων θα είναι το ραδιόφωνο και η διαμοίραση φυλλαδίων. Ομως, έχουν γίνει προετοιμασίες και για τη χρησιμοποίηση καταληφθέντων μέσων όπως οι εφημερίδες». Στο ίδιο έγγραφο αναφέρονται οι στόχοι της συγκεκριμένης προπαγάνδας: Να διατηρηθεί το ηθικό των αντιΚαστρικών δυνάμεων. Να καθοδηγηθούν και να διευκολυνθούν οι πατριωτικές δυνάμεις. Να εκφοβιστούν οι Ενοπλες Δυνάμεις του Κάστρο. Να εμφανιστεί η επιχείρηση στο εξωτερικό με τον επιθυμητό τρόπο. Να αντιμετωπιστεί η αντίπαλη προπαγάνδα.
Η όλη επιχείρηση βρήκε την αντανάκλασή της κυρίως στην εφημερίδα «Νιου Γιορκ Τάιμς», που από τις αρχές του Απρίλη με σειρά άρθρων αποκάλυπτε το σχέδιο επέμβασης στην Κούβα από «δυνάμεις κατά του Κάστρο» που έχουν εκπαιδευτεί από «ειδικούς» στη Γουατεμάλα και στο νότο των ΗΠΑ, στις πολιτείες της Λουιζιάνας και της Φλόριδας. Τα συνεχή άρθρα και κυρίως η φημολογία που μονοπωλεί την ειδησεογραφία της εποχής θα εξαναγκάσουν τον πρόεδρο Κένεντι να παραχωρήσει έκτακτη συνέντευξη Τύπου, όπου θα απορρίψει στρατιωτική επέμβαση, «υπό οιεσδήποτε συνθήκες» των Ενόπλων Δυνάμεων των ΗΠΑ στην Κούβα.
Δάσκαλος αναλφάβητων. Η τελευταία απογραφή πριν την επανάσταση το 1958 έδειξε ότι το 23% του συνολικού πληθυσμού ήταν αναλφάβητοι. Η εκστρατεία ενάντια στον αναλφαβητισμό πέρασε στην ιστορία των επαναστάσεων. 100.000 νέοι άνθρωποι διασκορπίστηκαν σ' όλη τη χώρα και σ' ένα χρόνο δίδαξαν 707.212 ανθρώπους. Οι εγγραφές στα σχολεία το 1962 ήταν διπλάσιες από εκείνες του 1958. Ο προϋπολογισμός για την Παιδεία το 1962 ήταν τρεις φορές μεγαλύτερος απ' αυτόν του 1958. Το 1973 ήταν οκτώ φορές μεγαλύτερος
Εντούτοις, «πριν αλέκτορα φωνήσαι τρις», το σχέδιο της επίθεσης θα αρχίσει να ξεδιπλώνεται στο ίδιο το έδαφος της Κούβας στις 13 Απρίλη.
Μια ισχυρή έκρηξη κατέστρεψε το εμπορικό πολυκατάστημα «Ελ Ενκάντο» και ανάμεσα σε αυτούς που θα χάσουν τη ζωή τους, είναι και ο Φε ντε Βάγιε, μία από τις ηγετικές επαναστατικές φυσιογνωμίες.
Δύο μέρες αργότερα, στις 15 Απρίλη, βομβαρδιστικά «Β-26» βομβάρδισαν τα αεροδρόμια της Σουιδάδ Λιμπερντάδ και του Σαν Αντόνιο στα περίχωρα της Αβάνας και το Αντόνιο Μασέο στο Σαντιάγκο ντε Κούβα.
Την ίδια μέρα Κουβανοί στρατιώτες συνέλαβαν στην περιοχή Πινάρ ντε Ρίο, 15 πράκτορες της CIA με 8 τόνους όπλων και εκρηκτικών, οι οποίοι είχαν διεισδύσει και ετοίμαζαν τρομοκρατικές επιχειρήσεις. Μεταξύ τους και δύο Βορειοαμερικανοί, οι Χάουρντ Αντερσον και Χάρολντ Μποβ.
Τα βομβαρδιστικά πετούν από την αμερικανική βάση στη Νικαράγουα με πιλότους που βρίσκονται στο μισθολόγιο της CIA, αλλά με μία διαφορά:
Καθώς η CIA θέλει τα βομβαρδιστικά να φαίνονται ότι είναι κουβανικά, με Κουβανούς πιλότους, έχουν ήδη εκπονήσει το σχέδιο. Ενα βομβαρδιστικό με πιλότο τον Μάριο Ζουνίγκα πετά με προορισμό το Μαϊάμι και δηλώνει ότι είναι «αποστάτης».
Σε έκτακτη σύνοδο της Πολιτικής Επιτροπής της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ, ο Κουβανός ΥΠΕΞ Ραούλ Ρόα Γκαρσία δηλώνει ότι οι εν εξελίξει αεροπορικές επιδρομές είναι «το προοίμιο μιας μεγαλύτερης κλίμακας επέμβασης». Την ίδια στιγμή ο πρέσβης των ΗΠΑ, Αντλάι Στίβενσον, αρνείται κατηγορηματικά αμερικανική ανάμειξη, και για να το αποδείξει καταδεικνύει το ντοκουμέντο με τη φωτογραφία του Ζουνίγκα μπροστά στο κουβανικό βομβαρδιστικό.
Οι πυρποληθείσες δεξαμενές κατά την έκρηξη στο πλοίο «Λε Κουμπρ»
Fernando Garcia - Oscar Sola
Η υπόθεση είναι διάτρητη και οφθαλμοφανής και τα δημοσιεύματα της επομένης μέρας σύσσωμου του αμερικανικού Τύπου αποκαλύπτουν σχεδόν όλες τις πτυχές της πλεκτάνηςς, ενώ διαδηλώσεις κατά της αμερικανικής επιδρομής λαμβάνουν χώρα σε πολλά κράτη της υφηλίου και κυρίως της Λατινικής Αμερικής.
Στις 16 του Απρίλη μετά την ομαδική δημόσια κηδεία των θυμάτων των βομβαρδισμών, ο Φιντέλ Κάστρο ανακήρυξε την Κουβανική Επανάσταση, σοσιαλιστική:
«Πόσο βοήθησαν αυτά τα γεγονότα το λαό μας να διδαχθεί! Αυτά τα μαθήματα είναι πολύτιμα, είναι οδυνηρά, είναι αιματηρά, αλλά πόσα ο λαός δεν απεκόμισε ως γνώση... Οι ιμπεριαλιστές δεν μπορούν να μας συγχωρέσουν που είμαστε εδώ, κάτω από τη μύτη τους, ή να βλέπουν να οικοδομούμε την Επανάστασή μας, μία σοσιαλιστική επανάσταση, ακριβώς στο υπογάστριο των Ηνωμένων Πολιτειών»...
Και από αυτή τη γωνιά της Αβάνας, προειδοποιεί τον κουβανικό λαό για την επέμβαση που είναι καθ' οδόν.
Η απόβαση
Πράγματι, λίγο πριν το χάραμα της 17ης Απρίλη, το γραφείο Τύπου της CIA δίνει μήνυμα που τάχα προέρχεται από τον εξόριστο πρόεδρο του Επαναστατικού Συμβουλίου, Χοσέ Μιρό Καρδόνα. Στην πραγματικότητα είναι συνταγμένο από τον πράκτορα Ε. Χάουαρντ Χαντ Τζ.
Σε αυτό ανακοινώνεται ότι «Κουβανοί πατριώτες» ξεκίνησαν να «απελευθερώνουν την Κούβα», ενώ το «Ράδιο Σουάν» (της CIA) εκπέμπει κάλεσμα προς τον κουβανικό λαό να πάρει τα όπλα.
Το πρωί της 15ης Απρίλη του 1961, αεροσκάφη «Β-26» των ΗΠΑ με εξόριστους Κουβανούς πιλότους βομβαρδίζουν τις αεροπορικές βάσεις του Σαντιάγο, του Σαν Αντόνιο δε λος Μπάνιος και της Σιουδάδ Λιμπερτάδ. Οι ΗΠΑ ετοιμάζουν την εισβολή τους στην Κούβα με την επικείμενη απόβασή τους στον κόλπο των Χοίρων. Στη φωτογραφία, το «Χιούστον» - ένα από τα μεταγωγικά της απόβασης - φλεγόμενο λίγο πριν τη βύθισή του
Fernando Garcia - Oscar Sola
Ηδη, στη χερσόνησο Ζαπάτα και συγκεκριμένα στον κόλπο των Χοίρων, στην παραλία Χιρόν, μια δύναμη 1.500 στρατιωτών εκπαιδευμένων, εξοπλισμένων και πληρωμένων από τη CIA εισέβαλαν με σκοπό να οργανώσουν εξέγερση για την ανατροπή της λαϊκής εξουσίας.
Η δύναμη επέμβασης της CIA, η «Μπριγάδα 2.506», η οποία αποτελούνταν από 1.200 έως 1.400 άνδρες είχε ήδη αρχίσει την απόβαση.
Ηγούνταν ο πράκτορας Γκρέιστον Λιντς και το εκτελεστικό στέλεχος της CIA Γουίλιαμ (Ριπ) Ρόμπερτσον.
Μέσα σε ελάχιστα λεπτά από την απόβαση ο Φιντέλ Κάστρο καλεί σε παλλαϊκό συναγερμό, ενώ ο λαϊκός στρατός παίρνει αμέσως θέσεις μάχης.
Νωρίς το πρωί η αεροπορία της Κούβας έχει ήδη βυθίσει και καταστρέψει τα πλοία «Χιούστον» και «Ρίο Εσκοσίνδο», που μετέφεραν άντρες και όπλα, ενώ η «Μπριγάδα 2.506» θα αποτύχει παταγωδώς στην προσπάθειά της να έχει κάποια ενίσχυση εκ των έσω.
Στο πρώτο ανακοινωθέν της πρώτης μέρας από τον τόπο της μάχης, όπου στήθηκε το επιτελείο του επαναστατικού στρατού, που το διεύθυνε ο Φιντέλ Κάστρο, σημειώνεται με τη δική του υπογραφή:
«Υπερασπιζόμαστε την πατρίδα και την επανάσταση ενάντια στους μισθοφόρους των ΗΠΑ. Οι δυνάμεις μας ήδη απαντάνε στον αντίπαλο, σίγουρες για τη νίκη. Μπροστά Κουβανοί! Με φωτιά και σίδερο απαντάμε στους βάρβαρους. Αυτοί έρχονται να μας πάρουν τη γη και τους συνεταιρισμούς που έδωσε η επανάσταση στους αγρότες. Εμείς τα υπερασπιζόμαστε. Αυτοί έρχονται να μας ξαναπάρουν τα εργοστάσια, τα ορυχεία του λαού. Εμείς παλεύουμε να τα υπερασπιστούμε. Αυτοί έρχονται να πάρουν από τα παιδιά μας τα σχολεία. Εμείς υπερασπιζόμαστε τα σχολεία για όλα τα παιδιά, στην πόλη και στην ύπαιθρο. Αυτοί έρχονται να πάρουν την αξιοπρέπεια που έδωσε στους μαύρους η επανάσταση. Εμείς παλεύουμε να υπερασπιστούμε την αξιοπρέπεια κάθε ανθρώπου. Ερχονται να κλέψουν τις δουλειές από τους εργάτες. Εμείς υπερασπιζόμαστε μια Κούβα χωρίς πείνα, με δουλειά για όλους».
Στη φωτογραφία, μία μέρα μετά την επίθεση των ΗΠΑ - στις 16 Απρίλη 1961, ο Φιντέλ στην κατάμεστη πλατεία της Επανάστασης διακηρύσσει το σοσιαλιστικό χαρακτήρα της Επανάστασης. Η απάντηση από τους ένοπλους Κουβανούς είναι ομόφωνη: «Πατρίδα ή Θάνατος»
Fernando Garcia - Oscar Sola
Και το μήνυμα του Φιντέλ κατέληγε:
«Μπροστά, Κουβανοί, όλοι στις θέσεις μάχης και στις θέσεις εργασίας. Η επανάστασή μας είναι ανίκητη και όποιος εχθρός θελήσει να τη χτυπήσει, όπως και τον ηρωικό λαό μας που την υπερασπίζεται, να ξέρει ότι θα συντριβεί. Πέφτουμε στη μάχη με μεγαλύτερο πείσμα και δύναμη. Ζήτω η ελεύθερη Κούβα. Πατρίδα ή θάνατος. Θα νικήσουμε».
Το επόμενο ξημέρωμα η όλη επιχείρηση είναι αποκομμένη σε μια ελώδη περιοχή χωρίς διεξόδους και είναι έτοιμη να καταρρεύσει, γεγονός που εξαναγκάζει το διευθυντή του τμήματος μυστικών επιχειρήσεων της CIA, τον Ρίτσαρντ Μπίσελ, να δώσει εντολή σε έξι πιλότους να απογειωθούν από τις ΗΠΑ με τρία βομβαρδιστικά που φέρουν και βόμβες ναπάλμ και να επιτεθούν.
Τέσσερις πιλότοι θα χάσουν τη ζωή τους σ' αυτήν την επιχείρηση, ενώ οι κουβανικές δυνάμεις θα κατορθώσουν να ανασύρουν το ένα πτώμα, που αποτελεί και την πιο τρανή απόδειξη της άμεσης αμερικανικής επέμβασης.
Ο σύμβουλος του αργότερα δολοφονηθέντος Κένεντι, Αρθουρ Σλέσιγκερ, είχε δηλώσει: «Στην πραγματικότητα, ο Φ. Κάστρο και η Κούβα αναδείχτηκαν ένας εχθρός που ήταν πιο οργανωμένος απ' όσο περιμέναμε, που επέδειξε περισσότερη αντίσταση και από την πρώτη στιγμή οι δυνάμεις της κατάφεραν να εντοπίσουν και να αντιμετωπίσουν επιτυχώς την επέμβαση. Η αεροπορία της αντέδρασε με ταχύτητα και αξιοπιστία. Η πολιτοφυλακή δεν άφησε κανένα περιθώριο για καμιά ανάπτυξη εξέγερσης ή σαμποτάζ στα μετόπισθεν. Οι στρατιώτες του κουβανικού στρατού πάλεψαν με γενναιότητα και αυτοπεποίθηση».
Νεαρός τραυματίας από τις επιθέσεις σε εμπορικά κέντρα το 1961
Τη 19η Απρίλη θα λήξουν όλες οι μάχες. Μία συντριπτική ήττα των Αμερικανών σε διάστημα λιγότερο των 72 ωρών. Η Κούβα ανακηρύττει τη νίκη και παρουσιάζει τα αποτελέσματα αυτού του αμερικανικού φιάσκου. Περισσότεροι από 1.000 αιχμάλωτοι, περισσότεροι από 200 νεκροί, και 150 Κουβανοί. Σύμφωνα με την ανακοίνωση των Επαναστατικών Δυνάμεων ανάμεσα στους αιχμαλώτους συγκαταλέγεται και μία πλειάδα που πριν την Επανάσταση είχε στην κατοχή της 914.859 εκτάρια καλλιεργήσιμης γης, 9.666 σπίτια, 70 βιομηχανίες και εργοστάσια, 5 ανθρακωρυχεία, 2 τράπεζες και 10 μεγάλες μονάδες παραγωγής ζάχαρης, το κύριο εξαγώγιμο προϊόν της χώρας.
Στις 20 Απρίλη του 1961, ο πρόεδρος Κένεντι, σε μία ύστατη προσπάθεια συμφιλίωσης με την κουβανική κοινότητα της Φλόριδας, που τον κατηγορούσε ευθέως για δειλία επειδή δε διέταξε ευρύτατες αεροπορικές επιδρομές και άμεση στρατιωτική επέμβαση, διακήρυξε ότι οι ΗΠΑ δεν πρόκειται ποτέ να επιτρέψουν στους «κομμουνιστές να καταλάβουν το νησί».
Το ίδιο πάνω - κάτω διακηρύσσουν από τότε όλοι οι διάδοχοί του...

ByΦιλιππος Ανθης στις Δεν υπάρχουν σχόλια:

Η ΑΠΟΒΑΣΗ ΣΤΟΝ ΚΟΛΠΟ ΤΩΝ ΧΟΙΡΩΝ Ο λαός της Κούβας αποτρέπει την αντεπανάσταση


Η ΑΠΟΒΑΣΗ ΣΤΟΝ ΚΟΛΠΟ ΤΩΝ ΧΟΙΡΩΝ
Ο λαός της Κούβας αποτρέπει την αντεπανάσταση
1961. Αβάνα. Ο επαναστατικός στρατός της Κούβας ξεκινάει για το μέτωπο στον Κόλπο των Χοίρων. Η αντεπανάσταση στον Κόλπο των Χοίρων ήταν η πρώτη ήττα του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού στην αμερικάνικη ήπειρο
Raul Corrales
Ηταν 17 Απρίλη 1961. Τα χαράματα της ίδιας μέρας μερικές χιλιάδες αντεπαναστατών, με την υποστήριξη πλοίων και αεροπλάνων των ΗΠΑ, είχαν αποβιβαστεί στον Κόλπο των Χοίρων στην Κούβα. Ο Ραδιοσταθμός της Αβάνας μετέδωσε σε όλο το νησί το γεγονός με το παρακάτω μήνυμα:
«Ο βορειοαμερικανικός ιμπεριαλισμός εξαπόλυσε την εισβολή που είχε προαναγγείλει κατά του λαού της Κούβας. Οι αντεπαναστατικές δυνάμεις αποβιβάστηκαν σ' ένα σημείο του εδάφους μας και ο λαός αγωνίζεται μ' ενθουσιασμό κατά των εισβολέων. Η κουβανέζικη κυβέρνηση απευθύνει έκκληση σ' όλους τους λαούς της Λατινικής Αμερικής και του κόσμου, για να την υποστηρίξουν στον αγώνα της κατά των ξενικών δυνάμεων.
Ο κόσμος πρέπει να γνωρίζει ότι όλοι οι εργάτες, οι φοιτητές, οι διανοούμενοι της Αμερικής είναι με το μέρος της κουβανέζικης επανάστασης και εναντίον του ιμπεριαλισμού των γιάγκηδων. Αυτός είναι ο αγώνας του λαού. Η Κούβα, με την επανάστασή της, τη λυτρωτική των ταπεινών, και με την επαναστατική της κυβέρνηση, θα δυναμώσει τον αγώνα της κατά του κύριου εχθρού της ανθρωπότητας, του ιμπεριαλισμού των γιάγκηδων. Ο αγώνας μας είναι ο αγώνας όλων σας. Η Κούβα ανακράζει: Πατρίδα ή Θάνατος! Η Κούβα θα νικήσει».
Οι ΗΠΑ οργανώνουν αντεπανάσταση
Η αντεπανάσταση άρχισε να οργανώνεται αμέσως μετά τη νίκη της επανάστασης το 1959, στις ΗΠΑ, και δεν άργησε να ξεκινήσει δράση μέσα στην ίδια την Κούβα. Ετσι το 1961 έγινε σειρά επιθέσεων σε εμπορικά κέντρα στην Αβάνα, όπου βρήκαν το θάνατο δεκάδες άνθρωποι. Οι βομβιστικές επιθέσεις με αμερικανικά εκρηκτικά οργανωμένες από αντεπαναστάτες μισθοφόρους της CIA ξεκίνησαν το Μάρτη με τις ανατινάξεις στα εμπορικά πολυκαταστήματα «Νόμπελ Ακάντεμι», «Τεν Σεντ», τον Απρίλη στο «Ελ Ενκάντο», το Μάη στους κινηματογράφους «Καντίδο» και «Ριέσγο», όπου χρησιμοποιήθηκε ενεργός φώσφορος. Ακολούθησαν και άλλες επιθέσεις στα εμπορικά «Λα Εποκα», «Φλογκάρ».
Το πρωί της 15ης Απριλίου του 1961, αεροσκάφη Β-26 των ΗΠΑ με εξόριστους Κουβανούς πιλότους βομβαρδίζουν τις αεροπορικές βάσεις του Σαντιάγο, του Σαν Αντόνιο δε λος Μπάνιος και της Σιουδάδ Λιμπερτάδ. Οι ΗΠΑ ετοιμάζουν την εισβολή τους στην Κούβα με την επικείμενη απόβασή τους στον Κόλπο των Χοίρων. Στη φωτογραφία, το «Χιούστον» - ένα από τα μεταγωγικά της απόβασης - φλεγόμενο λίγο πριν από τη βύθισή του
Fernando Garcia - Oscar Sola
Την 1/3/98 ο γενικός επιθεωρητής της CIA Λίμαν Κιρκπάτρικ μέσα από ένα αποχαρακτηρισμένο αμερικανικό έγγραφο αποκάλυπτε τα εξής:
«Το Φλεβάρη του 1961 πραγματοποιήθηκαν 6 επιτυχημένες υποβρύχιες αποστολές μεταφοράς όπλων και υλικού (σ.σ. γίνεται λόγος για εκρηκτικά που έκαναν στάχτη το εμπορικό «Ελ Ενκάντο») στις 13 Μάρτη, όπως και 2 ρίψεις αλεξιπτωτιστών, που συμμετείχαν στις επιχειρήσεις».
Η προσπάθεια ανατροπής της λαϊκής εξουσίας στην Κούβα από τις ΗΠΑ, εκτός από τη μορφή των δολιοφθορών και των εγκληματικών τρομοκρατικών οργανώσεων εναντίον του άμαχου πληθυσμού, πήρε και τη μορφή της ανοιχτής στρατιωτικής επέμβασης.
Ηδη από το 1960 είχε συγκροτηθεί στο Μαϊάμι το κέντρο επιχειρήσεων ενάντια στην Κούβα. Η κυβέρνηση Αϊζενχάουερ, στις 17 του Μάρτη ανέθεσε στον τότε διευθυντή της CIA, Αλαν Ντάλες, τη δημιουργία στρατιωτικής δύναμης από αντεπαναστάτες Κουβανούς, προετοιμάζοντας εισβολή στην Κούβα.
Σαν χώρος συγκέντρωσης και εκπαίδευσης επιλέχθηκε η Γουατεμάλα. Εκεί έφτασαν οι πρώτοι 32 εκπαιδευόμενοι μαζί με πράκτορες της CIA. Οπως αποκαλύφθηκε αργότερα, η στρατολογία στις ΗΠΑ ήταν διαρκής και οι αντεπαναστάτες, αφού περνούσαν από ένα πρώτο στάδιο δοκιμασίας στο αμερικανικό έδαφος προωθούνταν μετά με πολιτικά αεροπλάνα στη Γουατεμάλα. Το κόστος της όλης επιχείρησης έχει υπολογιστεί σε 44 εκατομμύρια δολάρια.
Στη φωτογραφία, μια μέρα μετά την επίθεση των ΗΠΑ - στις 16 Απριλίου 1961, ο Φιντέλ στην κατάμεστη πλατεία της Επανάστασης διακηρύσσει το σοσιαλιστικό χαρακτήρα της επανάστασης. Η απάντηση από τους ένοπλους Κουβανούς είναι ομόφωνη: «Πατρίδα ή Θάνατος»
Fernando Garcia - Oscar Sola
Ενα αποχαρακτηρισμένο έγγραφο του Αρχείου Εθνικής Ασφαλείας των ΗΠΑ αποκαλύπτει το σχεδιασμό της CIA: «Οι δύο κύριοι μηχανισμοί προπαγάνδας στη διάρκεια των επιχειρήσεων θα είναι το ραδιόφωνο και η διαμοίραση φυλλαδίων. Ομως, έχουν γίνει προετοιμασίες και για τη χρησιμοποίηση καταληφθέντων μέσων όπως οι εφημερίδες». Στο ίδιο έγγραφο αναφέρονται οι στόχοι της συγκεκριμένης προπαγάνδας: Να διατηρηθεί το ηθικό των αντιΚαστρικών δυνάμεων. Να καθοδηγηθούν και να διευκολυνθούν οι πατριωτικές δυνάμεις. Να εκφοβιστούν οι Ενοπλες Δυνάμεις του Κάστρο. Να εμφανιστεί η επιχείρηση στο εξωτερικό με τον επιθυμητό τρόπο. Να αντιμετωπιστεί η αντίπαλη προπαγάνδα.
Η όλη επιχείρηση βρήκε την αντανάκλασή της κυρίως στην εφημερίδα «Νιου Γιορκ Τάιμς», που από τις αρχές του Απρίλη με σειρά άρθρων αποκάλυπτε το σχέδιο επέμβασης στην Κούβα από «δυνάμεις κατά του Κάστρο» που έχουν εκπαιδευτεί από «ειδικούς» στη Γουατεμάλα και στο νότο των ΗΠΑ, στις πολιτείες της Λουιζιάνας και της Φλόριδας. Τα συνεχή άρθρα και κυρίως η φημολογία που μονοπωλεί την ειδησεογραφία της εποχής θα εξαναγκάσουν τον πρόεδρο Κένεντι να παραχωρήσει έκτακτη συνέντευξη Τύπου, όπου θα απορρίψει στρατιωτική επέμβαση, «υπό οιεσδήποτε συνθήκες» των Ενόπλων Δυνάμεων των ΗΠΑ στην Κούβα.
Η επίθεση
Οι μισθοφόροι παραδίδονται στον επαναστατικό στρατό
Το σχέδιο της επίθεσης θα αρχίσει να ξεδιπλώνεται στο ίδιο το έδαφος της Κούβας στις 13 Απρίλη.
Μια ισχυρή έκρηξη κατέστρεψε το εμπορικό πολυκατάστημα «Ελ Ενκάντο» και ανάμεσα σε αυτούς που θα χάσουν τη ζωή τους, είναι και ο Φε ντε Βάγιε, μία από τις ηγετικές επαναστατικές φυσιογνωμίες.
Δύο μέρες αργότερα, στις 15 Απρίλη, βομβαρδιστικά «Β-26» βομβάρδισαν τα αεροδρόμια της Σουιδάδ Λιμπερντάδ και του Σαν Αντόνιο στα περίχωρα της Αβάνας και το Αντόνιο Μασέο στο Σαντιάγκο ντε Κούβα.
Την ίδια μέρα, Κουβανοί στρατιώτες συνέλαβαν στην περιοχή Πινάρ ντε Ρίο, 15 πράκτορες της CIA με 8 τόνους όπλων και εκρηκτικών, οι οποίοι είχαν διεισδύσει και ετοίμαζαν τρομοκρατικές επιχειρήσεις. Μεταξύ τους και δύο Βορειοαμερικανοί, οι Χάουρντ Αντερσον και Χάρολντ Μποβ.
Τα βομβαρδιστικά πετούν από την αμερικανική βάση στη Νικαράγουα με πιλότους που βρίσκονται στο μισθολόγιο της CIA, αλλά με μία διαφορά:
Καθώς η CIA θέλει τα βομβαρδιστικά να φαίνονται ότι είναι κουβανικά, με Κουβανούς πιλότους, έχουν ήδη εκπονήσει το σχέδιο. Ενα βομβαρδιστικό με πιλότο τον Μάριο Ζουνίγκα πετά με προορισμό το Μαϊάμι και δηλώνει ότι είναι «αποστάτης».
Σε έκτακτη σύνοδο της Πολιτικής Επιτροπής της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ, ο Κουβανός ΥΠΕΞ Ραούλ Ρόα Γκαρσία δηλώνει ότι οι εν εξελίξει αεροπορικές επιδρομές είναι «το προοίμιο μιας μεγαλύτερης κλίμακας επέμβασης». Την ίδια στιγμή ο πρέσβης των ΗΠΑ, Αντλάι Στίβενσον, αρνείται κατηγορηματικά αμερικανική ανάμειξη, και για να το αποδείξει καταδεικνύει το ντοκουμέντο με τη φωτογραφία του Ζουνίγκα μπροστά στο κουβανικό βομβαρδιστικό.

Η υπόθεση είναι διάτρητη και οφθαλμοφανής και τα δημοσιεύματα της επομένης μέρας σύσσωμου του αμερικανικού Τύπου αποκαλύπτουν σχεδόν όλες τις πτυχές της πλεκτάνηςς, ενώ οργανώνονται διαδηλώσεις κατά της αμερικανικής επιδρομής σε πολλά κράτη του κόσμου και κυρίως της Λατινικής Αμερικής.
Στις 16 του Απρίλη μετά την ομαδική δημόσια κηδεία των θυμάτων των βομβαρδισμών, ο Φιντέλ Κάστρο ανακήρυξε την Κουβανική Επανάσταση, σοσιαλιστική:
«Πόσο βοήθησαν αυτά τα γεγονότα το λαό μας να διδαχθεί! Αυτά τα μαθήματα είναι πολύτιμα, είναι οδυνηρά, είναι αιματηρά, αλλά πόσα ο λαός δεν απεκόμισε ως γνώση... Οι ιμπεριαλιστές δεν μπορούν να μας συγχωρέσουν που είμαστε εδώ, κάτω από τη μύτη τους, ή να βλέπουν να οικοδομούμε την Επανάστασή μας, μία σοσιαλιστική επανάσταση, ακριβώς στο υπογάστριο των Ηνωμένων Πολιτειών»...
Και από αυτή τη γωνιά της Αβάνας, προειδοποιεί τον κουβανικό λαό για την επέμβαση που είναι καθ' οδόν.
Η νίκη των Κουβανών επαναστατών
Πράγματι, λίγο πριν από το χάραμα της 17ης Απρίλη, το γραφείο Τύπου της CIA δίνει μήνυμα που τάχα προέρχεται από τον εξόριστο πρόεδρο του Επαναστατικού Συμβουλίου, Χοσέ Μιρό Καρδόνα. Στην πραγματικότητα είναι συνταγμένο από τον πράκτορα Ε. Χάουαρντ Χαντ Τζ.
Σε αυτό ανακοινώνεται ότι «Κουβανοί πατριώτες» ξεκίνησαν να «απελευθερώνουν την Κούβα», ενώ το «Ράδιο Σουάν» (της CIA) εκπέμπει κάλεσμα προς τον κουβανικό λαό να πάρει τα όπλα.
Ηδη, στη χερσόνησο Ζαπάτα και συγκεκριμένα στον κόλπο των Χοίρων, στην παραλία Χιρόν, μια δύναμη 1.500 στρατιωτών εκπαιδευμένων, εξοπλισμένων και πληρωμένων από τη CIA εισέβαλαν με σκοπό να οργανώσουν εξέγερση για την ανατροπή της λαϊκής εξουσίας.
Η δύναμη επέμβασης της CIA, η «Μπριγάδα 2.506», η οποία αποτελούνταν από 1.200 έως 1.400 άνδρες είχε ήδη αρχίσει την απόβαση.
Ηγούνταν ο πράκτορας Γκρέιστον Λιντς και το εκτελεστικό στέλεχος της CIA Γουίλιαμ (Ριπ) Ρόμπερτσον.
Μέσα σε ελάχιστα λεπτά από την απόβαση, ο Φιντέλ Κάστρο καλεί σε παλλαϊκό συναγερμό, ενώ ο λαϊκός στρατός παίρνει αμέσως θέσεις μάχης.
Νωρίς το πρωί, η αεροπορία της Κούβας έχει ήδη βυθίσει και καταστρέψει τα πλοία «Χιούστον» και «Ρίο Εσκοσίνδο», που μετέφεραν άντρες και όπλα, ενώ η «Μπριγάδα 2.506» θα αποτύχει παταγωδώς στην προσπάθειά της να έχει κάποια ενίσχυση εκ των έσω.
Στο πρώτο ανακοινωθέν της πρώτης μέρας από τον τόπο της μάχης, όπου στήθηκε το επιτελείο του επαναστατικού στρατού, που το διεύθυνε ο Φιντέλ Κάστρο, σημειώνεται με τη δική του υπογραφή:
«Υπερασπιζόμαστε την πατρίδα και την επανάσταση ενάντια στους μισθοφόρους των ΗΠΑ. Οι δυνάμεις μας ήδη απαντάνε στον αντίπαλο, σίγουρες για τη νίκη. Μπροστά Κουβανοί! Με φωτιά και σίδερο απαντάμε στους βάρβαρους. Αυτοί έρχονται να μας πάρουν τη γη και τους συνεταιρισμούς που έδωσε η επανάσταση στους αγρότες. Εμείς τα υπερασπιζόμαστε. Αυτοί έρχονται να μας ξαναπάρουν τα εργοστάσια, τα ορυχεία του λαού. Εμείς παλεύουμε να τα υπερασπιστούμε. Αυτοί έρχονται να πάρουν από τα παιδιά μας τα σχολεία. Εμείς υπερασπιζόμαστε τα σχολεία για όλα τα παιδιά, στην πόλη και στην ύπαιθρο. Αυτοί έρχονται να πάρουν την αξιοπρέπεια που έδωσε στους μαύρους η επανάσταση. Εμείς παλεύουμε να υπερασπιστούμε την αξιοπρέπεια κάθε ανθρώπου. Ερχονται να κλέψουν τις δουλειές από τους εργάτες. Εμείς υπερασπιζόμαστε μια Κούβα χωρίς πείνα, με δουλειά για όλους».
Και το μήνυμα του Φιντέλ κατέληγε:
«Μπροστά, Κουβανοί, όλοι στις θέσεις μάχης και στις θέσεις εργασίας. Η επανάστασή μας είναι ανίκητη και όποιος εχθρός θελήσει να τη χτυπήσει, όπως και τον ηρωικό λαό μας που την υπερασπίζεται, να ξέρει ότι θα συντριβεί. Πέφτουμε στη μάχη με μεγαλύτερο πείσμα και δύναμη. Ζήτω η ελεύθερη Κούβα. Πατρίδα ή θάνατος. Θα νικήσουμε».
Το επόμενο ξημέρωμα η όλη επιχείρηση είναι αποκομμένη σε μια ελώδη περιοχή χωρίς διεξόδους και είναι έτοιμη να καταρρεύσει, γεγονός που εξαναγκάζει το διευθυντή του τμήματος μυστικών επιχειρήσεων της CIA, τον Ρίτσαρντ Μπίσελ, να δώσει εντολή σε έξι πιλότους να απογειωθούν από τις ΗΠΑ με τρία βομβαρδιστικά που φέρουν και βόμβες ναπάλμ και να επιτεθούν.
Τέσσερις πιλότοι θα χάσουν τη ζωή τους σ' αυτήν την επιχείρηση, ενώ οι κουβανικές δυνάμεις θα κατορθώσουν να ανασύρουν το ένα πτώμα, που αποτελεί και την πιο τρανή απόδειξη της άμεσης αμερικανικής επέμβασης.
Ο σύμβουλος του αργότερα δολοφονηθέντος Κένεντι, Αρθουρ Σλέσιγκερ, είχε δηλώσει: «Στην πραγματικότητα, ο Φ. Κάστρο και η Κούβα αναδείχτηκαν ένας εχθρός που ήταν πιο οργανωμένος απ' όσο περιμέναμε, που επέδειξε περισσότερη αντίσταση και από την πρώτη στιγμή οι δυνάμεις της κατάφεραν να εντοπίσουν και να αντιμετωπίσουν επιτυχώς την επέμβαση. Η αεροπορία της αντέδρασε με ταχύτητα και αξιοπιστία. Η πολιτοφυλακή δεν άφησε κανένα περιθώριο για καμιά ανάπτυξη εξέγερσης ή σαμποτάζ στα μετόπισθεν. Οι στρατιώτες του κουβανικού στρατού πάλεψαν με γενναιότητα και αυτοπεποίθηση».
Την 19η Απρίλη θα λήξουν όλες οι μάχες. Μία συντριπτική ήττα των Αμερικανών σε διάστημα λιγότερο των 72 ωρών. Η Κούβα ανακηρύσσει τη νίκη και παρουσιάζει τα αποτελέσματα αυτού του αμερικανικού φιάσκου. Περισσότεροι από 1.000 αιχμάλωτοι, περισσότεροι από 200 νεκροί, και 150 Κουβανοί. Σύμφωνα με την ανακοίνωση των Επαναστατικών Δυνάμεων ανάμεσα στους αιχμαλώτους συγκαταλέγεται και μία πλειάδα που πριν από την Επανάσταση είχε στην κατοχή της 914.859 εκτάρια καλλιεργήσιμης γης, 9.666 σπίτια, 70 βιομηχανίες και εργοστάσια, 5 ανθρακωρυχεία, 2 τράπεζες και 10 μεγάλες μονάδες παραγωγής ζάχαρης, το κύριο εξαγώγιμο προϊόν της χώρας.
Στις 20 Απρίλη του 1961, ο Πρόεδρος Κένεντι, σε μία ύστατη προσπάθεια συμφιλίωσης με την κουβανική κοινότητα της Φλόριδας, που τον κατηγορούσε ευθέως για δειλία επειδή δε διέταξε ευρύτατες αεροπορικές επιδρομές και άμεση στρατιωτική επέμβαση, διακήρυξε ότι οι ΗΠΑ δεν πρόκειται ποτέ να επιτρέψουν στους «κομμουνιστές να καταλάβουν το νησί».
Ο διεθνισμός της ΕΣΣΔ
Στην 20ή επέτειο από τη θρυλική νίκη της Κούβας στον Κόλπο των Χοίρων στην Παραλία Χιρόν, ο ηγέτης της Επανάστασης Φιντέλ Κάστρο, σημειώνει ανάμεσα σε άλλα:
«Ενας σημαντικός παράγοντας για την νίκη στην Παραλία Χιρόν ήταν η αλλαγή που συνέβη στο συσχετισμό δύναμης στον κόσμο. Το κύρος της Ενωσης Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατίων (ΕΣΣΔ) έπαιξε ένα σημαντικό ρόλο εκείνη την στιγμή. Η ΕΣΣΔ έστειλε τον πρώτο άνθρωπο σε τροχιά γύρω από τη Γη, με το αξέχαστο ταξίδι του ηρωικού κοσμοναύτη Γιούρι Γκαγκάριν. Οι ξεκάθαρες και σθεναρές δηλώσεις της σοβιετικής κυβέρνησης ήταν πολύ σημαντικές. Από την πρώτη στιγμή κατήγγειλε την επέμβαση και εξέφρασε τη στήριξη και την αλληλεγγύη της στην Κούβα. Αυτό βοήθησε στο να μπει φραγμός στα ιμπεριαλιστικά σχέδια. Στο να σκεφτούν αν θα χρησιμοποιήσουν τα πλοία, τα αεροσκάφη τους. Αν το πετύχαιναν θα σήμαινε μια άλλου είδους επέμβαση. Και ήδη το συζητούσαν από τη στιγμή που θα εξουδετερώνονταν οι μισθοφόροι που είχαν στείλει στην Παραλία Χιρόν.
Η διεθνής αλληλεγγύη όλων των κομμουνιστών του κόσμου και των άλλων δημοκρατικών και προοδευτικών δυνάμεων έπαιξε σημαντικό ρόλο.
Εμείς που βρισκόμαστε 20 χρόνια στην πρώτη γραμμή ενάντια στον ιμπεριαλισμό ξέρουμε τι σημαίνει διεθνισμός, ξέρουμε τι σημαίνει η φιλία με το σοσιαλιστικό στρατόπεδο, ειδικά με την ΕΣΣΔ. Σε κόντρα μιας ιστορίας αδικιών, επεμβάσεων, επιθετικότητας, απειλών και αποκλεισμού από τον ιμπεριαλισμό, έχουμε μια υπέροχη ιστορία σχέσεων με την ΕΣΣΔ, στήριξης από την πρώτη στιγμή, οικονομικής βοήθειας και υπέροχων εμπορικών σχέσεων ανάμεσα στις χώρες μας. Δε θα ξεχάσουμε ποτέ την αρχή της διεθνιστικής αλληλεγγύης. Την αρχή αυτή του Μαρξισμού - Λενινισμού».
Αυτά έγιναν τότε. Ιστορικά γεγονότα που διδάσκουν το σήμερα των λαών...

Ι.

ByΦιλιππος Ανθης στις Δεν υπάρχουν σχόλια:

Με το ΚΚΕ για την ανατροπή


Με το ΚΚΕ για την ανατροπή
Αγωνία στα κανάλια: «Στις 12 το μεσημέρι η συμφωνία στα χέρια των αρχηγών». Πήγε 4 το απόγευμα, πήγε 7 το βράδυ, έφτασε 9, τα δελτία ειδήσεων τέλειωναν πια και ούτε καπνός ούτε ακρόαση απ' το Καπιτώλιο. Αναγκάστηκε ως κι αυτός ο Παπαχελάς να βγει στο δελτίο του Σκάι να τους τραβήξει το αυτί γιατί «δεν ήταν καλά προετοιμασμένοι». Γιατί καθυστερούσαν; Τι μαγείρευαν τόσες ώρες; Το θάψιμο ενός ολόκληρου λαού, που όμως, δηλώνει ότι δε θα κάτσει να πάει άκλαφτος. Και έτσι έψαχναν όλη μέρα τρόπο να βαπτίσουν την κηδεία - γεννητούρια και μάλιστα ελπιδοφόρο.
Ισχύει ό,τι και χτες: Πρέπει να σαρωθούν από το λαϊκό κίνημα. Κάθε μέρα είναι μέρα αγώνα. Αγώνα για να φύγει από τη μέση η τάξη που ευθύνεται για τα λαϊκά δεινά.
Ολα τ' άλλα, τα περί σωτηρίας μισθών, σωτηρίας συμβάσεων, σωτηρίας συντάξεων είναι παραμύθια της Χαλιμάς.
***
Η πτώχευση είτε αυτή περνά μέσα από το μηχανισμό της ελεγχόμενης πτώχευσης, είτε με απευθείας παύση πληρωμών, είναι γεγονός. Το αναπόφευκτο της πτώχευσης σήμερα ή σ' ένα μήνα είναι κοινός τόπος ανάμεσα στους καπιταλιστές.
***
Η επιμονή εκπροσώπων του κεφαλαίου να ενοχοποιούν την εργατική τάξη γιατί δε δέχτηκε εξαρχής τη σφαγή της, δείχνει ποιο θέλουν να 'ναι το αποτέλεσμα: Για να είναι όσο γίνεται μικρότερη η αναπόφευκτη καταστροφή κεφαλαίων να καταστραφεί η εργατική δύναμη. Γνωρίζουν πως αυτό ακριβώς είναι το αποτέλεσμα της καπιταλιστικής κρίσης και πως χωρίς μια τέτοια εξέλιξη το σύστημα δεν μπορεί να βάλει σε κατάσταση επανεκκίνησης την κερδοφορία του κεφαλαίου.
Μένει να το καταλάβει καλά και η εργατική τάξη. Για να γίνει πιο αποφασιστική στην πάλη της για την κατάργηση της αιτίας που γεννά τη δυστυχία της: την κατάργηση των καπιταλιστικών σχέσεων παραγωγής, που περνά αναγκαστικά από την ανατροπή της πολιτικής εξουσίας της αστικής τάξης, την κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής.
***
Τα καλά νέα είναι ότι ήδη τα στελέχη των κομμάτων που υπογράφουν τη θανατική καταδίκη των εργατών δεν έχουν τόπο να σταθούν ούτε μέσα στα σπίτια τους, όπως οι ίδιοι ομολογούν. Δε χρειάζεται λύπη για μια τέτοια εξέλιξη. Ενταση της πάλης για να ανατραπούν απαιτείται.
***
Πόσο μαύρος, πόσο χαλασμένος πρέπει να είναι ένας δημοσιογράφος που όταν καίγεται ο τόπος γύρω του αυτός επιμένει ότι η λύση είναι το τσάκισμα των εργατών; Δεν είναι χαλασμένος. Δουλεύει συνειδητά για την αστική τάξη, τα δικά της συμφέροντα προωθεί. Να ένας ακόμα λόγος που η πάλη για το δίκιο του εργάτη περνά μέσα και από το γκρέμισμα όλων όσων είναι ενεργά υποκείμενα στο στρατόπεδο της αστικής τάξης.
***
Οσο αυτοί μένουν στην εξουσία, η επόμενη μέρα θα 'ναι τόσο σκληρή για την εργατική τάξη που όμοιά της δεν έχουν ξαναζήσει οι σημερινές γενιές. Τυπικά αυτό θα είναι το αποτέλεσμα της συμφωνίας του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ και του ΛΑ.Ο.Σ. για τη νέα δανειακή σύμβαση. Ουσιαστικά αυτό είναι το αποτέλεσμα μιας μακράς πορείας αντιλαϊκών - αντεργατικών πολιτικών επιλογών που από την πρώτη μέχρι την τελευταία έγιναν για να υπηρετηθούν τα συμφέροντα της αστικής τάξης. Η συνθήκη του Μάαστριχτ κι όσες την ακολούθησαν, το προηγούμενο Μνημόνιο κι αυτά που ακολουθούν είναι απλά επεισόδια μιας ενιαίας πορείας με κύριο χαρακτηριστικό την κυριαρχία των επιλογών της αστικής τάξης, το διαρκές τσάκισμα των εργατών.
Αυτό είναι και το πρόβλημα που πρέπει να λυθεί.
***
Για τη λύση αυτού του προβλήματος το ΚΚΕ καλεί το λαό «να μετατρέψει τη δίκαιη οργή του, τη δίκαιη αγανάκτηση, το δίκαιο άγχος και την αγωνία που έχει, σε ένα μεγάλο ποτάμι κοινωνικό, πολιτικό. Ενα μεγάλο ποτάμι που θα σαρώσει όχι μόνο τα κόμματα εξουσίας, αυτά που ευθύνονται για ό,τι τραβάει ο λαός σήμερα, αλλά πάνω απ' όλα την τάξη των κομμάτων αυτών. Γιατί τα κόμματα αυτά δεν κυβερνούν μόνα τους, υπηρετούν, εκπροσωπούν τα συμφέροντα της αστικής τάξης» (από την ομιλία της Αλ. Παπαρήγα προχτές στην Ομόνοια).
Για το ΚΚΕ δεν υπάρχουν μισόλογα. Καλεί ευθέως την εργατική τάξη, τα λαϊκά στρώματα, να εμπιστευτούν τη δύναμή τους, να δώσουν βάση στην πολιτική πρόταση του ΚΚΕ, να αρχίσουν να ξηλώνουν το πουλόβερ, να επιβάλλουν ρήγματα. Να συμπορευτούν με το ΚΚΕ για τη μόνη ρεαλιστική ριζοσπαστική λύση: Την εργατική λαϊκή εξουσία.
Να μην ξεγελαστούν για μια ακόμα φορά. Εχουν δοκιμάσει ξανά και ξανά την αστική διακυβέρνηση με τις εναλλαγές των κομμάτων της αστικής τάξης. Τώρα, επιβάλλεται να γκρεμίσουν και τα κόμματα της αστικής τάξης και την ίδια την αστική τάξη. Γνωρίζοντας ότι μόνο η εργατική εξουσία με τους συμμάχους της μπορεί να φέρει τα πράγματα τα πάνω κάτω, γιατί θα είναι η εξουσία μέσα στους τόπους δουλειάς, θα πάρει απ' τους καπιταλιστές την οικονομία στα χέρια της, θα τη μετατρέψει σε λαϊκή περιουσία.
Σ' αυτήν την προοπτική συγκεντρώνονται όλες μας οι δυνάμεις.

ByΦιλιππος Ανθης στις Δεν υπάρχουν σχόλια:

ΕΕ - ΕΥΡΩΖΩΝΗ - ΠΛΟΥΤΟΚΡΑΤΙΑ «Πυρ ομαδόν» για να πτωχεύσουν το λαό


ΕΕ - ΕΥΡΩΖΩΝΗ - ΠΛΟΥΤΟΚΡΑΤΙΑ
«Πυρ ομαδόν» για να πτωχεύσουν το λαό
Εκβιασμοί, σενάρια και απειλές, προκειμένου να περάσουν τα βάρβαρα μέτρα που έχει ανάγκη το κεφάλαιο
Ολοένα και πιο καθαρά διατυπώνονται τα σενάρια για αποπομπή της Ελλάδας από την Ευρωζώνη, ενώ κλιμακώνονται οι εκβιασμοί στο λαό να αποδεχτεί τη χρεοκοπία του
Στην επιχείρηση βομβαρδισμού των εργαζομένων και του λαού με εκβιασμούς και διλήμματα, προκειμένου να αποδεχθεί τη νέα αντιλαϊκή καταιγίδα που θα τον σπρώξει βαθύτερα στη φτώχεια, εντάσσονται ο ένας μετά τον άλλο οι εκπρόσωποι των ιμπεριαλιστικών οργανισμών και της πλουτοκρατίας. Οι συναντήσεις επί συναντήσεων που προγραμματίζονται με όχημα το PSI και τη νέα δανειακή σύμβαση προς την Ελλάδα, τροφοδοτούν τα σενάρια για την ελληνική χρεοκοπία και το ενδεχόμενο αποχώρησης από την Ευρωζώνη.
Οπως δήλωσε χτες ο υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, οι υπουργοί Οικονομικών της Ευρωζώνης ενδέχεται να συναντηθούν αύριο το απόγευμα για να συζητήσουν το νέο οικονομικό πρόγραμμα της Ελλάδας. Στο πλαίσιο αυτό, η αντιπρόεδρος της Κομισιόν, Νέλι Κρόες, μιλώντας σε ολλανδική εφημερίδα, επισήμανε ότι «κανείς απολύτως δεν θα πηδήξει στη θάλασσα», αν η Ελλάδα φύγει από την Ευρωζώνη, τονίζοντας: «Οι Ελληνες πρέπει να κατανοήσουν ότι εμείς οι Ολλανδοί αλλά και οι Γερμανοί μπορούμε να "περάσουμε" πακέτα διάσωσης για την Ελλάδα στους φορολογούμενους πολίτες μας μόνο εάν υπάρχουν αποδείξεις "αγαθής προαίρεσης"». Δηλαδή, αν εφαρμοστούν όλες οι στρατηγικές απαιτήσεις του κεφαλαίου για τσάκισμα της τιμής της εργατικής δύναμης.
Από την πλευρά του, ο εκπρόσωπος της Κομισιόν, Ολιβιέ Μπαγί, σχολίασε ότι η Κομισιόν επιθυμεί την παραμονή της Ελλάδας στην Ευρωζώνη, διευκρινίζοντας, ωστόσο, ότι η δήλωση της Κρόες δεν έρχεται σε αντίθεση με αυτήν τη θέση της Επιτροπής. Ακόμα, ο πρόεδρος της Κομισιόν, Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο, δήλωσε ότι «θέλουμε να παραμείνει η Ελλάδα στο ευρώ», υπογραμμίζοντας ότι «το κόστος μιας (πιθανής) εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ θα ήταν υψηλότερο από το κόστος που έχει η συνέχιση της στήριξης της Ελλάδας». Ο ίδιος διαβεβαίωσε ότι «βρισκόμαστε πολύ κοντά σε μια τελική συμφωνία στην Αθήνα (...) κάνουμε τα πάντα για να φτάσουμε σε μια λύση».
Πάντως, ο Ολλανδός υπουργός Οικονομικών, Γιάν Κεες ντε Γιάγκερ, επανέλαβε ότι παραμένει «απόλυτη»προτεραιότητα η παραμονή της Ελλάδας στην Ευρωζώνη, υπογραμμίζοντας, ωστόσο, ότι εξαρτάται από την Ελλάδα και το κατά πόσο θα ανταποκριθεί στις υποσχέσεις της. Ο ίδιος διαβεβαίωσε ότι «το κόστος (από μια ενδεχόμενη έξοδο της Ελλάδας από την Ευρωζώνη) είναι πολύ, πολύ μικρότερο συγκριτικά με ενάμιση χρόνο πριν (...) έχουμε ενισχύσει τις τράπεζες, έχουμε ενισχύσει τα ταμεία στήριξης και έχουμε λάβει επιπρόσθετα μέτρα για την εξισορρόπηση των προϋπολογισμών μας. Οι κίνδυνοι μετάδοσης της κρίσης έχουν υποχωρήσει σημαντικά».
Παράλληλα, ο επικεφαλής του Γιούρογκρουπ, Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ, αναφερόμενος στο γαλλογερμανικό σχέδιο για δημιουργία ενός «ειδικού λογαριασμού» από τον οποίο θα αποπληρώνεται το ελληνικό χρέος, δηλώνει ότι πρόκειται μόνο για ένα σχέδιο σε αρχική μορφή, το οποίο «δεν πρέπει να απορρίψουμε». Ο ίδιος ξεκαθαρίζει ότι το νέο δανειακό πακέτο στην Ελλάδα θα δοθεί μόνο αν εφαρμοστούν νέα μέτρα περαιτέρω λιτότητας και ολοκληρωθεί το PSI, προσθέτοντας ότι, αν δε δοθεί το νέο δανειακό πακέτο, η Ελλάδα δε θα μπορέσει να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της το Μάρτη.
Φουντώνει η συζήτηση για χρεοκοπία
Στο «μέτωπο» της ελεγχόμενης χρεοκοπίας, κυοφορούνται σενάρια που θέλουν τα κράτη - μέλη της Ευρωζώνης να παραιτούνται από μέρος των απαιτήσεών τους και να συμμετέχουν στο «κούρεμα» του ελληνικού χρέους. Σύμφωνα με δημοσίευμα της γερμανικής «Die Welt», βρίσκονται ήδη σε εξέλιξη σχετικές συνομιλίες μεταξύ των κυβερνήσεων, καθώς, σύμφωνα πάντα με το δημοσίευμα, τα περισσότερα κράτη της Ευρωζώνης που έχουν χορηγήσει διμερή δάνεια στην Ελλάδα δεν είναι διατεθειμένα να παραιτηθούν από μέρος των αξιώσεών τους, αλλά εμφανίζονται να αποδέχονται μείωση του επιτοκίου δανεισμού της Ελλάδας.
Πάντως, ο γερμανικός Τύπος υποδέχθηκε τη γαλλογερμανική πρόταση για δημιουργία «ειδικού λογαριασμού»αποπληρωμής του ελληνικού χρέους, ως μια παραλλαγή της γερμανικής πρότασης για επιτροπεία των δημοσιονομικών. Την ίδια στιγμή, αποκρύπτουν ότι μια τέτοια εκχώρηση έχει ήδη γίνει, όχι μόνο από την ελληνική, αλλά από όλες τις κυβερνήσεις των κρατών - μελών της ΕΕ που συμφώνησαν στο «ευρωπαϊκό εξάμηνο» και τη νέα δημοσιονομική συνθήκη και παραχώρησαν οικειοθελώς και υπηρετώντας τα συνολικά συμφέροντα του κεφαλαίου, στα κοινοτικά όργανα την επιτήρηση των προϋπολογισμών τους.
Σε αυτό το πλαίσιο, το γερμανικό περιοδικό «Der Spiegel», στο κύριο άρθρου του, προτείνει ως «πιο έντιμη λύση» τη χρεοκοπία, «δηλαδή ενός γενικού "κουρέματος" στο οποίο θα συμμετέχουν και η ΕΚΤ και οι ευρωπαϊκές χώρες», σημειώνοντας ότι μια τέτοια εξέλιξη θα είχε μεν ανυπολόγιστες συνέπειες για την Ευρωζώνη και μεγαλύτερο κόστος για τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, αλλά αν συνδυαζόταν με μία «πραγματική ευκαιρία ανάπτυξης, με ένα είδος "σχεδίου Μάρσαλ" θα ήταν τότε ένα πακέτο διάσωσης που αξίζει το όνομά του».
Σε μια παράλληλη εξέλιξη, ο πρόεδρος της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ, Μπεν Μπερνάνκι, μιλώντας στην Επιτροπή Προϋπολογισμού της Γερουσίας, επισήμανε ότι η κρίση στην Ευρωζώνη συνεχίζει να επηρεάζει αρνητικά την παγκόσμια ανάπτυξη και ενέχει σοβαρούς κινδύνους και για την αμερικανική οικονομία.
Στο απόσπασμα οι μισθοί
Παράλληλα, ο επικεφαλής οικονομολόγος του ΔΝΤ, Ολιβιέ Μπλανσάρ ξεκαθάρισε ότι είναι απαραίτητο η Ελλάδα να μειώσει το λεγόμενο «μισθολογικό κόστος», αν θέλει να ανακάμψει η οικονομία της. Η Ελλάδα «έχει ανάγκη μίας θεαματικής μείωσης του χρέους της (...) Το άλλο κομμάτι είναι η ανταγωνιστικότητα. Δεν υπάρχουν μυστικά εδώ. Πρέπει είτε να αυξηθεί σημαντικά η παραγωγικότητα, κατά πολύ και γρήγορα και να διατηρηθεί σε μετριοπαθή επίπεδα η αύξηση των μισθών, είτε πρέπει να μειωθούν οι μισθοί. Είναι ξεκάθαρο ότι οι Ελληνες πρέπει να κάνουν και τα δύο».
Ο ίδιος, προκρίνοντας την άμεση μείωση των μισθών, προσθέτει ότι «οι διαρθρωτικές αλλαγές που μπορούν να γίνουν στην Ελλάδα - και βλέπουμε πολλούς τομείς όπου η παραγωγικότητα θα μπορούσε να αυξηθεί - χρειάζονται χρόνο για να εφαρμοστούν. Οπότε μία χώρα όπως η Ελλάδα πρέπει ενδεχομένως να κάνει κάτι και για τους μισθούς».
Στο ίδιο μήκος κύματος, ο επικεφαλής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας των Φιλελευθέρων, Ράινερ Μπρούντερλε, τάχθηκε υπέρ της παραμονής της Ελλάδας στην Ευρωζώνη, εξηγώντας ότι «το κύριο πρόβλημα της Ελλάδας είναι ότι δεν είναι ανταγωνιστική. Αυτό το πρόβλημα δεν μπορεί να επιλυθεί με περισσότερα χρήματα, αλλά μόνον αν οι Ελληνες μπουν στη διαδικασία εφαρμογής των μεταρρυθμίσεων». Και ο γενικός γραμματέας των Χριστιανοδημοκρατών, Χέρμαν Γκρέχε, τόνισε ότι «η συνέχιση της βοήθειας προς την Ελλάδα έχει νόημα μόνο όταν εφαρμοστούν επιτέλους οι συμφωνημένες μεταρρυθμίσεις και αυτό θα πρέπει να το αντιληφθούν τα κόμματα στην Ελλάδα».

ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
Αναζητούν παραβάν στην αντιλαϊκή συστράτευση
Προσπαθεί να διαχειριστεί επικοινωνιακά την αποκάλυψη της δημαγωγίας περί δήθεν «κόκκινων γραμμών»
Επικοινωνιακό κουρνιαχτό, προκειμένου να αποκρύψει την πλήρη στήριξή της στα νέα μέτρα που χρεοκοπούν μόνιμα και εξαθλιώνουν το λαό, σηκώνει η ηγεσία της ΝΔ, επιδιώκοντας ταυτόχρονα ψηφοθηρικά να μετριάσει το κόστος από τον άθλιο εμπαιγμό και το θέατρο που έστησε στις πλάτες του λαού.
Με προαποφασισμένη τη σύμπλευση στα μέτρα που τσακίζουν τους μισθούς και τις συλλογικές συμβάσεις και την ενεργό συμμετοχή της συνολικά στην κλιμάκωση της αντιλαϊκής επίθεσης, η ηγεσία της ΝΔ επιχειρεί να ρίξει στάχτη στα μάτια των λαϊκών στρωμάτων, επιστρατεύοντας διάφορα φαιδρά «επιχειρήματα» και αναπαράγοντας εκβιαστικά ψευτοδιλήμματα. Ταυτόχρονα δε διστάζει να εμφανίσει την προσωρινή εξαίρεση του 13ου και 14ου μισθού από τις περικοπές ως επιτυχία της «σκληρής διαπραγμάτευσης» που έκανε τάχα ο Α. Σαμαράς.
Σε κάθε περίπτωση, βασικό αντικείμενο των συσκέψεων που γίνονται στα γραφεία της ΝΔ ήταν πώς θα δικαιολογηθεί και περάσει στην κοινή γνώμη η κραυγαλέα συστράτευση στα άγρια αντιλαϊκά μέτρα. Το κλίμα που επικρατεί στο επιτελείο της ΝΔ μετέδιδαν σε δηλώσεις τους κορυφαία στελέχη. «Καλούμεθα να βάλουμε πλάτη στην κρίσιμη ώρα πριν διαλυθεί ο τόπος (...) Βεβαίως στηρίζουμε, βεβαίως δεν συμφωνούμε με όλα αυτά τα πράγματα, αλλά όταν είμαστε υποχρεωμένοι να κρατήσουμε τη χώρα στη ζώνη του ευρώ, όταν είμαστε αναγκασμένοι να συνεχιστεί η δανειοδότηση της χώρας, είμαστε αντιμέτωποι με αυτές τις επώδυνες αποφάσεις»,δήλωσε χαρακτηριστικά (στον «Αθήνα 9.84») ο γραμματέας της ΝΔ Α. Λυκουρέντζος.
Από την πλευρά του ο γραμματέας Προγράμματος Ευρ. Στυλιανίδης, επιχειρώντας να δικαιολογήσει την πλήρη σύμπλευση με την εφαρμοζόμενη πολιτική, πρόβαλε το σαθρό ισχυρισμό ότι «έχει αλλάξει το διακύβευμα και αυτό που κρίνεται πλέον είναι ο ευρωπαϊκός προσανατολισμός». Ο ίδιος (στον «Real Fm») επέρριψε την ευθύνη για τα σκληρά αντιλαϊκά μέτρα στην προηγούμενη κυβέρνηση επειδή δεν υλοποίησε το πρόγραμμα των αποκρατικοποιήσεων και δε μείωσε κι άλλο τις κρατικές δαπάνες. Ο τομεάρχης Εργασίας Ν. Νικολόπουλοςομολόγησε, τέλος, ότι το ζήτημα της μείωσης των επικουρικών συντάξεων είναι ανοιχτό.

ByΦιλιππος Ανθης στις Δεν υπάρχουν σχόλια:

Θέλουν το νέο μνημόνιο μέχρι την Κυριακή



Θέλουν το νέο μνημόνιο μέχρι την Κυριακή
Ψήφιση με ένα «μόνο άρθρο», προβλέπει το χρονοδιάγραμμα της συγκυβέρνησης
Τα μέτρα - «λαιμητόμο» για τη ζωή και τα δικαιώματα των εργαζομένων, που θα οδηγήσουν τα λαϊκά νοικοκυριά βαθύτερα στην πτώχευση, αναμένεται να οριστικοποιήσουν σήμερα οι Γ. Παπανδρέου, Αν. Σαμαρά, Γ. Καρατζαφέρηςκαι Λ. Παπαδήμος, υλοποιώντας τις στρατηγικές επιδιώξεις της πλουτοκρατίας. Το τελικό κείμενο του νέου μνημονίου, θα εγκριθεί σήμερα, στη μεταξύ τους σύσκεψη, που ήταν προγραμματισμένη για χτες, αλλά αναβλήθηκε. Η συμφωνία προβλέπει κατακρεούργηση μισθών, συντάξεων και συμβάσεων, μαζικές απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων και νέα σφαγή των κοινωνικών παροχών.
Αργά χτες βράδυ, ο πρωθυπουργός είχε συνάντηση με το κλιμάκιο της τρόικας, στην οποία συμμετείχε και ο υπουργός Εργασίας Γ. Κουτρουμάνης,προκειμένου να καθοριστούν τα επιμέρους μέτρα του νέου μνημονίου και να υπάρξει το τελικό 15σέλιδο κείμενο, το οποίο στη συνέχεια παραδόθηκε στους πολιτικούς αρχηγούς της συγκυβέρνησης. Σύμφωνα με άλλες πηγές, το κείμενο βρισκόταν από νωρίς χτες στα χέρια των πολιτικών αρχηγών, οι οποίοι είχαν απευθείας ενημέρωση από τους υπουργούς Οικονομικών Ευ. Βενιζέλο και Γ. Κουτρουμάνη.
Νωρίτερα χτες, ο πρωθυπουργός συναντήθηκε με τον πρόεδρο του Διεθνούς Χρηματοπιστωτικού Ινστιτούτου Τσ. Νταλάρα, αλλά και τον πρόεδρο της «Ντόιτσε Μπανκ» Γ. Ακερμαν, προκειμένου να συζητήσουν τις τελευταίες λεπτομέρειες του PSI. Σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές, οι συζητήσεις δεν ολοκληρώθηκαν και αναμένεται συνέχεια των διαπραγματεύσεων στο Παρίσι, για το οποίο αναμένονταν να αναχωρήσουν οι εκπρόσωποι των μεγαλοτραπεζιτών.
Ο πρωθυπουργός θα προσέλθει σήμερα στη σύσκεψη με το εκβιαστικό δίλημμα που στοχοποιεί τις λαϊκές συνειδήσεις, «ή ψηφίζουμε τα μέτρα ή η χώρα θα οδηγηθεί στην πτώχευση».
Σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα που διαρρέουν από χτες κυβερνητικές πηγές:
  • Μετά το τέλος της σύσκεψης των πολιτικών αρχηγών, θα συνεδριάσεισήμερα ή αύριο το Υπουργικό Συμβούλιο, προκειμένου να επικυρωθούν και τυπικά τα νέα μέτρα.
  • Την Παρασκευή, ενδεχόμενα, κατατεθεί στη Βουλή το κείμενο του νέου μνημονίου (προμνημόνιο), μαζί με τη νέα δανειακή σύμβαση, καθώς και η συμφωνία για το «κούρεμα» των κρατικών ομολόγων.
  • Το σύνολο των μέτρων πτώχευσης του ελληνικού λαού, πάντα σύμφωνα με χθεσινές διαρροές, θα τεθούν την Κυριακή για ψηφοφορία στην Ολομέλεια της Βουλής με τη μορφή του κατ' επείγοντος σ' ένα «μόνο άρθρο».
  • Βουλευτές και στελέχη του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ σημείωναν ότι τμήμα των μέτρων «μπορεί να ψηφιστούν αργότερα μέσα στο Φλεβάρη» και να συμπεριληφθούν στη συνέχεια στο νέο μνημόνιο.
Θερίζουν τα πάντα
Ενώ τα κόμματα της άρχουσας τάξης έχουν συμφωνήσει στη συντριπτική πλειοψηφία των μέτρων και έχουν καθορίσει το χρονοδιάγραμμα για την ψήφισή τους, μετέτρεψαν χτες σε «σίριαλ» την πραγματοποίηση ή μη της προγραμματισμένης σύσκεψης των πολιτικών αρχηγών, στήνοντας σκηνικό«σκληρών - δήθεν - διαπραγματεύσεων» με την τρόικα, για να διασκεδάσουν τη λαϊκή αγανάκτηση για την πολιτική τους.
Την ίδια ώρα που τα κομματικά επιτελεία διέρρεαν αστειότητες περί «κόκκινων γραμμών», υπουργός της κυβέρνησης που συμμετέχει από την πρώτη στιγμή στην κατάρτιση της λίστας με τα μέτρα, διαβεβαίωνε χτες ότι υπάρχει συμφωνία και ότι «οι πολιτικοί αρχηγοί θα πρέπει να αποφασίσουν αν θα κόψουν μόνο τις επικουρικές συντάξεις ή τις επικουρικές μαζί με τις κύριες»!
Σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές, αλλά και διαρροές από τα κόμματα της συγκυβέρνησης, το προσύμφωνο του μνημονίου προβλέπει:
α) Μείωση κατά 20% ή 22% των κατώτερων αμοιβών που προβλέπονται από τη Γενική Εθνική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας, καθώς και την κατάργηση επί της ουσίας των κλαδικών συμβάσεων.
β) Περικοπές στις επικουρικές ή κύριες συντάξεων ή και στις δύο ταυτόχρονα.
γ) Μαζικές απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων και ανατροπές στις εργασιακές σχέσεις των εργαζομένων στις πρώην ΔΕΚΟ.
δ) Δραστικές περικοπές σε ιατροφαρμακευτικές δαπάνες και κοινωνικά επιδόματα. Συγκεκριμένα, τα κυβερνητικά στελέχη και οι ηγεσίες των τριών κομμάτων του μαύρου μετώπου έχουν αποφασίσει περικοπές στις δαπάνες του προϋπολογισμού του 2012 ύψους 3,2 ή 3,3 δισ. ευρώ. Μεταξύ των μέτρων, που φαίνεται να έχουν «κλειδώσει», είναι:
  • Περικοπές 1,1 δισ. ευρώ από τους τομείς της υγειονομικής περίθαλψης και των φαρμακευτικών δαπανών.
  • Περικοπές 1,1 δισ. ευρώ, που θα προέλθουν από τις απολύσεις τουλάχιστον 15.000 εργαζομένων στο Δημόσιο.
  • Περίπου 45 εκατ. ευρώ από την περικοπή των πολυτεκνικών επιδομάτων
  • Πάνω από 300 εκατ. ευρώ από τη μείωση των λειτουργικών και καταναλωτικών δαπανών του Δημοσίου.
  • Περικοπή 200 εκατ. ευρώ από επιχορηγήσεις σε φορείς που υπάγονται στα υπουργεία Παιδείας και Πολιτισμού.
  • Μείωση κατά 50 εκατ. ευρώ του κονδυλίου που προβλέπεται για τις εφημερίες των γιατρών του ΕΣΥ.
  • Περικοπές 400 εκατ. ευρώ από τη νέα μείωση του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων.
  • Περίπου 75 εκατ. ευρώ από την κατάργηση του εκλογικού επιδόματος.
  • Περιστολή δαπανών για τις εξοπλιστικές δαπάνες, κατά 400 εκατ. ευρώ.
Στο στόχαστρο ΔΕΚΟ - ΟΤΑ - Ειδικά Μισθολόγια
Την ίδια στιγμή, κυβερνητικά στελέχη σημείωναν ότι είτε μέσω του μνημονίου, είτε το επόμενο διάστημα, θα προωθηθούν και νέα μέτρα. Την επιβολή νέων μέτρων τον Ιούνιο προανήγγειλε χτες ο εκπρόσωπος Τύπου και βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Πάνος Μπεγλίτης, μιλώντας στον ΣΚΑΪ. «Δεν θα είναι τα τελευταία μέτρα, τον Ιούνιο αναμένονται νέα. Να πούμε την αλήθεια στο λαό, έρχονται τα ειδικά μισθολόγια», τόνισε χαρακτηριστικά.
Ανάμεσα στα νέα μέτρα συγκαταλέγονται:
  • Το «ψαλίδι» κατά περίπου 20% (συνολικά 600 εκατομμύρια το χρόνο) στις αποδοχές των 250.000 υπαλλήλων του Δημοσίου που αμείβονται με ειδικά μισθολόγια, δηλαδή στρατιωτικών, πυροσβεστών, λιμενικών, αστυνομικών, των καθηγητών σε ΑΕΙ - ΤΕΙ, των γιατρών του ΕΣΥ, των δικαστικών λειτουργών κ.ά. Η συγκεκριμένη περικοπή, όπως υποστήριζαν χτες κυβερνητικά στελέχη, έφυγε «προς το παρόν» από το τραπέζι των συνεννοήσεων με την τρόικα. «Ωστόσο αν δεν βρεθούν ισοδύναμα μέτρα μπορεί να επανέλθει», υποστήριζαν κυβερνητικές πηγές.
  • Η κατάργηση με νόμο όλων των «κανονισμών εργασίας» στις πρώην ΔΕΚΟ και η μονιμότητα. Δεδομένη επίσης θεωρείται από τα κυβερνητικά στελέχη η μείωση των μισθών των εργαζομένων στις πρώην ΔΕΚΟ και στις τράπεζες που διατηρεί υψηλά ποσοστά το Δημόσιο. Η συγκεκριμένη παρέμβαση μπορεί τελικά να υπαχθεί στο νέο μνημόνιο.
  • Δραστικές μειώσεις των επιχορηγήσεων προς τους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης πάνω από 400 εκατομμύρια ευρώ, που θα οδηγήσουν σε απολύσεις συμβασιούχων, κλείσιμο δημοτικών επιχειρήσεων, παραχώρηση μέρους ή όλων των ανταποδοτικών υπηρεσιών (όπως η καθαριότητα κ.ά.) σε ιδιώτες.
  • Στα σχέδια της κυβέρνησης είναι και η μείωση του εφάπαξ.
ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ - ΤΡΟΪΚΑ - ΠΛΟΥΤΟΚΡΑΤΙΑ
Θέλουν να τελειώνουν με συμβάσεις, μισθούς και συντάξεις
Αν περάσουν τα μέτρα που σχεδιάζουν, θα στραπατσαριστεί στην κυριολεξία το επίπεδο ζωής για τις σημερινές και τις επόμενες γενιές των εργαζομένων
Η μάχη για να ματαιωθούν τα αντεργατικά σχέδια συγκυβέρνησης - τρόικας και να γκρεμιστεί η πολιτική των αστικών κομμάτων, είναι μάχη επιβίωσης για την εργατική τάξη
Παρά τη χτεσινή, νέα αναβολή στη δημοσιοποίηση των αποφάσεων συγκυβέρνησης τρόικας για το πετσόκομμα των μισθών και την κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων, οι εξελίξεις επιβεβαιώνουν ότι το αντεργατικό πακέτο που ετοιμάζονται να ξεφουρνίσουν και να ψηφίσουν για λογαριασμό της πλουτοκρατίας, οδηγεί στην εξαθλίωση πλατιά στρώματα εργαζομένων. Από τις χτεσινές συναντήσεις του πρωθυπουργού και υπουργών της συγκυβέρνησης με την τρόικα, προκύπτουν τα εξής, σε ό,τι αφορά τα εργασιακά:
1. Το νέο στοιχείο, είναι η επισημοποίηση του σεναρίου για περικοπές και στιςκύριες συντάξεις εκτός απο τις επικουρικές. Η συγκεκριμένη εξέλιξη, όπως όλα δείχνουν, ήταν προαποφασισμένη. Σερβιρίστηκε όμως επικοινωνιακά χτες βράδυ, στο πλαίσιο της αναζήτησης δήθεν πόρων που θα μπορούσαν να «ισοφαρίσουν» μια μικρότερη μείωση στις επικουρικές. Σύμφωνα με πληροφορίες, τα σενάρια που βρίσκονται στο τραπέζι είναι:
α) Για επικουρικές από 150 ευρώ και πάνω, μείωση κατά 15%
β) Μείωση 10% για επικουρικές από 150 ευρώ και πάνω και 5% στις κύριες συντάξεις που είναι πάνω από 1.000 ή 1.200 ευρώ
γ) Μείωση κατά 5% για επικουρικές από 150 ευρώ και πάνω και 10% στις κύριες πάνω από 1.000 ή 1.200 ευρώ
δ) Μείωση 15% ή 20% για κύριες συντάξεις πάνω από 1.000 ή 1.200, χωρίς μείωση των επικουρικών.
Είναι φανερό, ότι όποιο και αν είναι το τελικό σενάριο που θα επικρατήσει, θα πρόκειται για ένα ακόμα χτύπημα στις συντάξεις και θα οδηγήσει τους ήδη φτωχούς συνταξιούχους στην απόλυτη εξαθλίωση. Παράλληλα, σύμφωνα με πληροφορίες, η κυβέρνηση εξετάζει πρόσθετη μείωση στις συντάξεις των πρώην ΔΕΚΟ και ειδικά σε ΤΑΠ-ΟΤΕ και ΤΑΠ-ΔΕΗ, και μάλιστα με πράξη νομοθετικού περιεχομένου.
2. Ο κατώτερος μισθός θα μειωθεί τουλάχιστον κατά 20%, χωρίς να αποκλείεται η περικοπή να φτάσει στο 22%. Αυτό σημαίνει ότι ο κατώτερος μισθός από 750 ευρώ μικτά, θα πέσει στα 600 ευρώ μικτά ενώ καθαρά στα 490 ευρώ, μετά την αφαίρεση των εισφορών που αναλογούν στον εργαζόμενο (15,7%) και την παρακράτηση του φόρου που αναλογεί σε αυτό το εισόδημα. Η μείωση κατά 20% τουλάχιστον, θα γίνει σε όλη την κλίμακα των μισθών που καθορίζονται απο την Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας. Ετσι, η ετήσια απώλεια για τους 350.000 εργαζόμενους που καλύπτονται απ' αυτή, ξεπερνάει τους δυόμιση μισθούς, καθιστώντας διπλά προκλητική την προσπάθεια της συγκυβέρνησης να παρουσιάσει ότι «έσωσε» δήθεν τα δώρα Χριστουγέννων - Πάσχα και το επίδομα αδείας.
3. Για τους υπόλοιπους μισθωτούς (περίπου 85%) το χτύπημα των μισθών θα επιχειρηθεί μέσα απο την κατάργηση των κλαδικών και ομοιοεπαγγελματικών συμβάσεων, με την ολοκληρωτική ή μερική κατάργηση της μετενέργειας. Το σχέδιο περιλαμβάνει νομοθετική παρέμβαση που θα αφαιρεί δυνατότητα που είχαν μέχρι τώρα οι εργαζόμενοι να διατηρούν τους όρους αμοιβής και εργασίας που είχαν, έστω σε ατομικό επίπεδο, ακόμα και όταν η κλαδική σύμβαση που τους κάλυπτε είχε λήξει χρονικά. Με την ισχύουσα νομοθεσία, ακόμα και μετά τη λήξη της κλαδικής σύμβασης, οι όροι αμοιβής και εργασίας δεν μπορούσαν να αλλάξουν, παρά μόνο με επόμενη κλαδική σύμβαση. Επίσης, για όσους προσλαμβάνονταν στον κλάδο στη διάρκεια ενός εξαμήνου μετά τη λήξη της κλαδικής, ίσχυαν και γι' αυτούς οι όροι της σύμβασης.
Η παρέμβαση συγκυβέρνησης - τρόικας θα συμπαρασύρει όλο το οικοδόμημα των κλαδικών και ομοιοεπαγγελματικών συμβάσεων, βάζοντας στο στόχαστρο τους μισθούς των κλαδικών, που -σύμφωνα με εκτιμήσεις- μεσοσταθμικά κινούνται στο 20% πάνω απο αυτά που ορίζει η ΕΓΣΣΕ. Η κυβέρνηση προβάλλει ως«εναλλακτική πρόταση» τη μερική κατάργηση της μετενέργειας, με τη διατήρησή της για το βασικό κλαδικό μισθό και 4 επιδόματα (οικογενειακό, σπουδών, ανθυγιεινό, ωριμάνσεων).
Στην πραγματικότητα, όταν αρχίσει το ξήλωμα και με δεδομένο ότι θα προωθηθούν μαζικά οι επιχειρησιακές και οι ατομικές συμβάσεις, οι κλαδικές που πλασάρει η κυβέρνηση θα μείνουν αδειανό πουκάμισο. Εδώ ακριβώς βρίσκεται και ο ρόλος που θα παίξουν οι «ειδικές επιχειρησιακές συμβάσεις», καθώς αυτές θα γίνουν η κύρια μορφή σύμβασης και οι εργαζόμενοι κάθε επιχείρησης θα υποχρεωθούν μόνοι τους να τα βγάλουν πέρα με τις απαιτήσεις του εργοδότη τους. Στην πράξη, η κατάργηση της μετενέργειας των κλαδικών συμβάσεων, έστω και κατά ένα μέρος, αργά ή γρήγορα θα οδηγήσει στην ολοκληρωτική τους κατάργηση.
Ευρύτερες αντεργατικές συνέπειες
Σε όλα τα παραπάνω, πρέπει να συνυπολογιστούν τα εξής:
  • Η παράλληλη παρέμβαση στους κατώτερους μισθούς και στις κλαδικές, θα οδηγήσει σε νέα ονομαστική μείωση των μισθών τουλάχιστον κατά 20%. Αν σε αυτή τη μείωση συνυπολογιστούν οι απώλειες απο τα προηγούμενα μέτρα και την ανεργία, τις οποίες το ίδιο το υπουργείο Εργασίας, με βάση το 2009, υπολογίζει στο 25,7%, σημαίνει ότι με την ψήφιση των νέων μέτρων, η μείωση των ονομαστικών μισθών το 2012, σε σύγκριση με το 2009, θα ξεπεράσει το 45%! Δηλαδή, σε πραγματικές διαστάσεις (αν υπολογιστεί μόλις ένα μέρος του πληθωρισμού της τριετίας), η συρρίκνωση θα ξεπεράσει το 55%.
  • Το γκρέμισμα ολόκληρου του οικοδομήματος των μισθών θα συμπαρασύρει και τα επιδόματα που σχετίζονται με αυτούς, όπως το επίδομα ανεργίας, τις αποζημιώσεις για ατύχημα ή ασθένεια. Εμμεσα, θα επιδράσει και στην πολιτική Πρόνοιας, αφού μια σειρά επιδόματα σχετίζονται με το συνολικό επίπεδο αμοιβής και ζωής της εργατικής τάξης.
  • Μαζί με το χτύπημα των μισθών και των συμβάσεων, σχεδιάζεται η εξασφάλιση του διευθυντικού δικαιώματος στη διευθέτηση του χρόνου εργασίας. Δηλαδή, η αυξομείωση του χρόνου εργασίας, ανάλογα με τις ανάγκες της επιχείρησης, για να μην υπάρχει υπερωριακή αμοιβή. Ετσι οδηγούμαστε σε οριστική κατάργηση του 8ωρου από τον εργοδότη. Αντίστοιχα, προωθείται και η εκ περιτροπής εργασία(τριήμερα, διήμερα) και στη μερική απασχόληση.
  • Σε κάθε περίπτωση, η νέα αντεργατική παρέμβαση, θα πυροδοτήσει ένα τεράστιο «ντόμινο» που θα συμπαρασύρει όλο το οικοδόμημα των εργασιακών σχέσεων, των αμοιβών και των όρων εργασίας.
ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΗ
Χτίζουν τις προϋποθέσεις για νέες ανατροπές
Η μείωση στους μισθούς, ούτως ή άλλως, οδηγεί σε συντάξεις πείνας και τα Ταμεία στον γκρεμό
Ενάμιση χρόνο μετά την ψήφιση των τελευταίων αντιασφαλιστικών νόμων, με την αύξηση των απαιτούμενων για συνταξιοδότηση εργάσιμων χρόνων από τα 35 στα 40 και τη μείωση των συντελεστών στον υπολογισμό της σύνταξης, αλλά και την επιβολή έκτακτων πρόσθετων περικοπών στις κύριες συντάξεις, η κυβέρνηση στρώνει το έδαφος για νέα παρέμβαση στις κύριες συντάξεις. Κι αυτό πέραν του νόμου που ετοιμάζει μαζί με την τρόικα για το κόψιμο μεσοσταθμικά των επικουρικών συντάξεων από 15% έως και 20%, που σε ορισμένα επικουρικά ταμεία θα είναι ακόμα μεγαλύτερη. Αλλά και πέραν του σεναρίου που υπάρχει για διπλή, άμεση παρέμβαση στις συντάξεις, κύριες και επικουρικές.
Η νέα παρέμβαση τροφοδοτείται από την εκ νέου μείωση των μισθών, την αύξηση της ανεργίας, αλλά και την αύξηση της εισφοροδιαφυγής, η οποία το 2011 μετρήθηκε από τις αρμόδιες υπηρεσίες του ΙΚΑ στο τουλάχιστον 30%, από το 25% που καταγράφτηκε το 2010. Ο ίδιος ο υπουργός Εργασίας στη Βουλή - με βάση τα στοιχεία του ΙΚΑ - εκτίμησε ότι η μείωση των αποδοχών των εργαζομένων το 2012 - και μάλιστα πριν την επιβολή των νέων μειώσεων στους μισθούς του ιδιωτικού τομέα - σε σύγκριση με τις αποδοχές του 2009, θα φτάσει τα 9,276 δισ. ευρώ. Αυτό θα επιφέρει μείωση των εσόδων του ΙΚΑ κατά 4,2 δισ. ευρώ σε σχέση με αυτά που εισέπραξε το 2009.
Παράλληλα, σχεδιάζεται και η απαλλαγή των επιχειρήσεων κατά 10% στις ασφαλιστικές εισφορές, η οποία θα στερήσει το ΙΚΑ από επιπλέον 2 δισ. ευρώ περίπου. Ετσι, μέσα στο 2012, και πριν ακόμα εφαρμοστεί η νέα μείωση των μισθών στον ιδιωτικό τομέα, το ΙΚΑ οδηγείται κυριολεκτικά στον γκρεμό. Οδηγείται σε μια κατάσταση που θα αδυνατεί να καταβάλλει τις συντάξεις, με δεδομένο ότι οι σημερινές συντάξεις αποδίδονται κυρίως από τις τρέχουσες εισφορές των εργαζομένων. Πάνω σε αυτό το έδαφος, της πολιτικής δηλαδή που από τη μια μειώνει τους μισθούς και από την άλλη στραγγαλίζει οικονομικά τα Ταμεία, ανοίγει η Κερκόπορτα για νέα αντεργατική παρέμβαση στις συντάξεις.
Ομως, και χωρίς νέα παρέμβαση, έτσι και αλλιώς, οι μειώσεις στους μισθούς και η δραματική αύξηση της ανεργίας οδηγούν σε μικρότερες συντάξεις στις ηλικίες εκείνες που σήμερα βρίσκονται κοντά στο χρόνο συνταξιοδότησής τους. Ειδικότερα στην ηλικιακή ομάδα 55 - 64 ετών, που εξασφαλίζουν τις προϋποθέσεις συνταξιοδότησης, οι εργαζόμενοι και εργαζόμενες πλήττονται διπλά. Από τη μια μειώνονται οι μισθοί τους και από την άλλη μειώνεται και η σύνταξή τους, με δεδομένο ότι ο υπολογισμός της σύνταξης γίνεται με βάση το συντάξιμο μισθό της «καλύτερης» πενταετίας των τελευταίων δέκα χρόνων εργασίας.
Είναι χαρακτηριστικό, άλλωστε, ότι η ανεργία σε αυτή την ηλικιακή ομάδα έχει αυξηθεί σχεδόν κατά 300%: Από το 3% τον Οκτώβρη του 2006, στο 8,9% τον Οκτώβρη του 2011. Ετσι, ένας εργαζόμενος που θα συνταξιοδοτηθεί το 2014 σε σχέση με έναν εργαζόμενο που συνταξιοδοτήθηκε το 2009, με τα ίδια χρόνια εργασίας, θα πάρει σχεδόν τη μισή σύνταξη, μόνο και μόνο από τη δραστική περικοπή των αποδοχών του την τελευταία πενταετία.

ByΦιλιππος Ανθης στις Δεν υπάρχουν σχόλια:

Τα Μνημόνια πέτυχαν!


Τα Μνημόνια πέτυχαν!
Προχτές δόθηκαν στη δημοσιότητα τα στοιχεία της Γιούροστατ για την εξέλιξη του δημόσιου χρέους της Ελλάδας όπως αυτό διαμορφώθηκε στο γ' τρίμηνο του 2011.
Η εικόνα είναι αποκαλυπτική:
Το ελληνικό δημόσιο χρέος εκτινάχτηκε στο 159,1% του ΑΕΠ και συγκεκριμένα στα 347,2 δισ. ευρώ από 322,9 δισ. ευρώ που ήταν το αντίστοιχο τρίτο τρίμηνο του 2010.
*
Δηλαδή το δημόσιο χρέος, μόνο μέσα σε αυτούς τους 12 μήνες εφαρμογής του Μνημονίου,αυξήθηκε κατά 20,3%!
Το επίσης αξιοσημείωτο όσον αφορά το δημόσιο χρέος της Ελλάδας
(που για τη μείωσή του, υποτίθεται, σχηματίστηκε η συγκυβέρνηση,
που για τη μείωσή του, υποτίθεται, ήρθε η τρόικα,
που για τη μείωσή του, υποτίθεται, γίνεται το πετσόκομμα μισθών και συντάξεων, οι απολύσεις, ο εκβαρβαρισμός των εργασιακών σχέσεων κλπ.)
είναι ότι - σύμφωνα πάντα με τη Γιούροστατ -
οι ρυθμοί της αύξησής του είναι οι μεγαλύτεροι στην Ευρώπη!
*
Μετά την Ελλάδα, που επί Μνημονίου και τρόικας αναδεικνύεται με το 20,3% σε «πρωταθλήτρια» όσον αφορά το ποσοστό αύξησης του δημόσιου χρέους της,
στον πίνακα την ακολουθούν
η Πορτογαλία, με ποσοστό αύξησης 18,9% και
η Ιρλανδία, με ποσοστό αύξησης του δικού της δημόσιου χρέους κατά 16,5%.
*
Πρόκειται - όλως τυχαίως - και για τις τρεις χώρες που οι εγχώριες πλουτοκρατίες τους «έντυσαν» την κεφαλαιοκρατική τους βαρβαρότητα με Μνημόνια και με δανειακές συμβάσεις, που συντάχθηκαν στο όνομα της μείωσης του δημοσίου χρέους τους,
το οποίο
- και στις τρεις χώρες -
συνεχίζει να αυξάνεται με ιλιγγιώδεις ρυθμούς!
*
Χρειάζεται μήπως άλλη απόδειξη για το ποια ήταν και είναι - παντού - η αποστολή των Μνημονίων
και - κόντρα στα αντιθέτως θρυλούμενα περί «αποτυχίας» - ότι τελικά τα Μνημόνια πέτυχαν, παντού, τον πραγματικό τους στόχο;

Γράφει:
ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ


ByΦιλιππος Ανθης στις Δεν υπάρχουν σχόλια:
Εγγραφή σε: Αναρτήσεις (Atom)

TOP READ