6 Απρ 2020

Αυτό που φοβάται η αστική τάξη δεν θα το γλυτώσει





Του Αεροπεζοναύτη

Διανύουμε τον τέταρτο μήνα της πανδημίας του κορονοϊού, με την ανησυχία και την αγωνία να κορυφώνεται.

Η επόμενη ημέρα, είναι το ζητούμενο για δύο διαφορετικές κοινωνίες, από τη μια ο κόσμος της εργασίας και από την άλλη ο κόσμος του κεφαλαίου.

Δυο διαφορετικές αγωνίες. Οι εργαζόμενοι νοιάζονται για τη ζωή, οι καπιταλιστές νοιάζονται για τα κέρδη.

Οι μεγάλες ιμπεριαλιστικές και καπιταλιστικές χώρες, (ΗΠΑ, Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Ισπανία) από ότι φαίνεται δεν μπορούν να διαχειριστούν εύκολα την πανδημία.

Θεμελιώδεις νόμοι της καπιταλιστικής οικονομίας, όπως ο νόμος της προσφοράς και της ζήτησης τείνουν να ανατραπούν. 

Μειώνεται η προσφορά, επειδή οι εταιρείες, μικρές επιχειρήσεις, ελεύθεροι επαγγελματίες κλείνουν ή μειώνουν την εργασία τους. Μειώνεται και η ζήτηση, από το γεγονός, ότι οι άνθρωποι είναι κλειδωμένοι στα σπίτια τους. «Εάν οι άνθρωποι φοβούνται - σημειώνουν οι οικονομικοί αναλυτές - ή τους απαγορεύεται να πάνε σε εστιατόρια ή σε δημόσιες εκδηλώσεις εξαιτίας της πιθανότητας να μολυνθούν, η διαχείριση της προσφοράς και της ζήτησης ακυρώνεται από την άποψη, ότι το κυρίαρχο και πρωτεύον είναι η προστασία της δημόσιας υγείας».


Απ' ότι σημειώνουν ειδικοί αναλυτές, ένα τμήμα της αστικής τάξης, προωθεί την ιδέα για την επόμενη ημέρα της πανδημίας, το μοντέλο στην επιστροφή στη φυσική και αυτάρκη - οικονομία. Δεν απαντούν όμως, στο τι θα κάνουν με τα εκατομμύρια. Πιθανά οι καπιταλιστές να αξιοποιήσουν τα τεχνολογικά επιτεύγματα της 4ης βιομηχανικής επανάστασης, με την πληροφορική και τεχνολογίες αυτοματισμού και της ρομποτικής, και το βέβαιο είναι ότι ένα πολύ μεγάλο τμήμα εκατομμυρίων εργαζομένων θα οδηγηθεί στην εξαθλίωση και την βίαιη εξόντωση, εν ονόματι της επανεκκίνησης και της κερδοφορίας του κεφαλαίου.

Εδώ τεκμηριώνεται η ανωτερότητα των σοσιαλιστικών σχέσεων παραγωγής, όπου η εργασία είναι δικαίωμα και κοινωνικό αγαθό, σε αντίθεση με τον καπιταλισμό, όπου η εργασία, διέπεται από τις αρχές της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο. 

Αυτό είναι το πραγματικό δίλημμά της επόμενης ημέρας, ποιός δηλαδή θα πρέπει να είναι ο δρόμος που θα επιλέξουν οι εργαζόμενοι για να δουν τη ζωή και την εργασία τους να μακροημερεύει.

Όσο εντείνεται η κρίση, θα οξύνεται η αντίθεση ανάμεσα στην εργασία και το κεφάλαιο και αναπόφευκτα θα διαμορφώνονται νέα δεδομένα για την αναγκαιότητα της ενίσχυσης των ταξικών δυνάμεων, προκειμένου να διαμορφώσει ένα άλλο πλαίσιο εξόδου από την κρίση, κοινωνικό, πολιτικό με όρους εργατικής εξουσίας.

Αυτό το σάπιο σύστημα, ξέρει την σαπίλα του και τρέφεται από την υγεία της εργατικής τάξης, τόσο όσο της είναι αναγκαίο. Πέραν της ανάγκης του κέρδους της, η αστική τάξη δεν αναγνωρίζει τίποτε για την εργατική τάξη, και υπό αυτές τις συνθήκες θα είναι αμείλικτη για τους λαούς της όλης της γης.

Από εδώ προκύπτει η άμεση ανάγκη για ανασυγκρότηση και αντεπίθεση του εργατικού κινήματος, τώρα και όχι την επόμενη μέρα, σήμερα. Εδώ βρίσκεται το μεγάλο πεδίο των κοινωνικών συμμαχιών για το αύριο, χωρίς αυταπάτες ότι τα μπαλώματα του αστικού συστήματος που γεννά της κρίσης της συμφοράς, την πείνα και την εξαθλίωση, θα σώσουν το λαό.

Σήμερα η αστική τάξη, με την εξατομίκευση της ευθύνης, αποποιείται την ενοχή της. Μεταθέτει έξυπνα, το βάρος στους εργαζόμενους.

Σήμερα μπροστά στον κίνδυνο να τα χάσει όλα η αστική τάξη, κλείνει στα σπίτια δισεκατομμύρια ανθρώπους με το φόβο του θανάτου, υποτάσσοντας έτσι τους λαούς να αποδεχθούν τις επιλογές της, για την επόμενη σήμερα.

Φοβάται η αστική τάξη τους εργαζόμενους που χάνουν την δουλειά τους και δεν έχουν τίποτα για να στηριχθούν, οι οποίοι συχνά στερούνται ακόμη και ασφάλισης υγείας.

Φοβάται η αστική τάξη την οργή των εργαζόμενων που θα ξεσπάσει επάνω της, μιας και δεν θα μπορούν να πληρώσουν λογαριασμούς τους, φως, νερό, τηλέφωνο, ενοίκιο, δαπάνες διατροφής, δαπάνες για την υγεία.

Φοβάται η αστική τάξη τους εργαζόμενους που θα μείνουν απελπισμένοι, άνεργοι και χωρίς περιουσιακά στοιχεία και θα μπορούσαν οργανωμένα να στραφούν εναντίον της.

Εμείς, οφείλουμε να τους οδηγήσουμε σε σωστή κατεύθυνση και όχι στο χάος. Γιατί στο χάος, σε παραβατικές συμπεριφορές, κανιβαλισμό και λεηλασίες, επιδιώκει να τους παρασύρει, εκτονώνοντας τις κοινωνικές αντιδράσεις για το συμφέρον της, η αστική τάξη. 

Για το λόγο αυτό οι κυβερνήσεις της αστικής τάξης, μπροστά στο φόβο, γενικότερων ανατροπών, προτάσσει τα πρωτοφανή κατασταλτικά μέτρα, πολλές φορές προσχηματικά. Από σήμερα για να καταφύγει αύριο στις στοχεύσεις της, ενάντια στην συγκροτημένη ταξική πάλη και το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα.

Διαφαίνεται ότι η αστική τάξη ανασυντάσσεται. Ο μοναδικός στόχος της οικονομικής πολιτικής της σήμερα, είναι η προάσπιση της πολιτικής της κατάρρευσης. Προσπαθεί με όλα τα μέσα, πολιτικά, οικονομικά, στρατιωτικά, προπαγανδιστικά να διατηρήσει τους κοινωνικούς συσχετισμούς ισχυρούς σε όφελός της, παρά την πίεση που δέχεται από τις κοινωνικές επιπτώσεις της πανδημίας παγκοσμίως.

Μπροστά σε αυτές τις εξελίξεις, οι εργαζόμενοι δεν πρέπει να φοβηθούν τίποτε.
Άλλωστε ο βρεγμένος τη βροχή δεν την φοβάται.

Παρά τις δυσκολίες, το βέβαιο είναι, ότι χωρίς τους εργαζόμενους γρανάζι δεν γυρνά και εφόσον αυτό είναι δεδομένο, αυτό που μένει είναι να γυρίσει το γρανάζι της ιστορίας ούτως ώστε η επόμενη ημέρα να τον βρει νικητή, στέλνοντας στα σκουπίδια, την σαπίλα της αστικής τάξης, που κακοφόρμισε τη ζωή του, τη ζωή της οικογένειας του, για να ζούνε πέντε κηφήνες και οι εργαζόμενοι εξαθλιωμένοι, εγκαταλελειμμένοι, εν μέσω πανδημίας να αποχαιρετούν την ζωή μόνοι, χωρίς καν το τελευταίο χάδι των δικών τους ανθρώπων.

Οφείλουμε να είμαστε δυνατοί, όχι σιωπηλοί, προετοιμάζοντας την επόμενη ημέρα μαζί

Θα βγούμε δυνατοί και νικητές! 

902gr 

To τιμόνι του θανάτου: 5 νεκροί οδηγοί αστικών λεωφορείων στο Λονδίνο από κορονοϊό – “Ατομική ευθύνη αλά βρετανικά” η απάντηση του δημάρχου


Η Συνδικαλιστική Ένωση στην οποία υπάγονται οι δημόσιες συγκοινωνίες του Λονδίνου, με τα χαρακτηριστικά κόκκινα αστικά λεωφορεία, που αποτελούν σήμα-κατατεθέν της πόλης, επιβεβαίωσε τον θάνατο πέντε μελών της που έπεσαν θύματα της πανδημίας του κορονοϊού. Δύο εξ αυτών ήταν ελεγκτές και οι υπόλοιποι τρεις οδηγοί.
Ο τοπικός γραμματέας της Ένωσης χαρακτήρισε ηρωική τη δουλειά τους, καθώς μετέφεραν με αυτοθυσία τους υγειονομικούς στους χώρους δουλειάς τους, και υποσχέθηκε κάθε δυνατή βοήθεια στις οικογένειές τους.
Την απέραντη θλίψη του εξέφρασε και ο Δήμαρχος του Λονδίνου, που τόνισε ότι “οι οδηγοί πρέπει να έχουν πλήρη προστασία” και πως ο ρόλος των Λονδρέζων σε αυτό είναι να μείνουν σπίτι και να χρησιμοποιούν τις δημόσιες συγκοινωνίες μόνο όταν είναι αναπόφευκτο -κάτι σαν “ατομική ευθύνη” αλά βρετανικά.
Όλοι οι υπεύθυνοι τόνισαν με τη σειρά τους τη θλίψη τους και την ανάγκη να ληφθούν επιπρόσθετα μέτρα στα ήδη υπάρχοντα, καθώς ήδη προβλέπεται προσεκτικός καθαρισμός των οχημάτων, αποκλεισμός των καθισμάτων γύρω από τον οδηγό και μέσα ατομικής προστασίας.
Μάταια θα περίμενε κανείς να δει στο σχετικό ρεπορτάζ ίχνη κριτικής προς τους χειρισμούς της κυβέρνησης, που εφάρμοσε αρχικά ως μέθοδο την “ανοσία της αγέλης” και την αδιάκοπη λειτουργία των επιχειρήσεων για να μην πληγεί η κερδοφορία τους. Ή ένα εναλλακτικό σχέδιο με πυκνότερα δρομολόγια, για να αποφεύγεται έστω ο συνωστισμός στα ΜΜΜ και να μην είναι πηγή διασποράς του ιού για τους οδηγούς και το επιβατικό κοινό.

5 Απρ 2020

Ο κορονοϊός τους ξεσκέπασε...



Μέσα στη λαίλαπα της πανδημίας ο Covid-19 ξεσκέπασε το σαθρό οικοδόμημα των συστημάτων Υγείας, σε όλα τα καπιταλιστικά κράτη. Ξεσκεπάστηκαν με πολύ ηχηρό τρόπο τα λίκνα του καπιταλισμού, οι ΗΠΑ και η ΕΕ και χάνουν γρήγορα τη λάμψη τους, με τις εγκληματικές ελλείψεις του συστήματος δημόσιας Υγείας, που αφήνουν σε μεγάλο βαθμό απροστάτευτους τους λαούς, όχι επειδή δεν έχουν τα μέσα αλλά επειδή έχουν άλλο προσανατολισμό και στόχους που τους καθορίζουν τα κριτήρια του κέρδους και της ανταγωνιστικότητας και όχι η πλήρης προστασία των λαών τους. Η Υγεία είναι πλέον ένα τεράστιο χωράφι μπίζνας, πεδίο ανταγωνισμού μονοπωλιακών ομίλων με αύξηση της συγκέντρωσης και συγκεντροποίησης κεφαλαίου.
-Στην Μέκκα του καπιταλισμού, στη Νέα Υόρκη οι καταγεγραμμένοι νοσούντες αυξάνονται ραγδαία και ο αριθμός των νεκρών αυξάνεται δραματικά μέρα με τη μέρα. Οι ελλείψεις σε αναπνευστήρες, ΜΕΘ και νοσηλευτικών κρεβατιών, ξεσκεπάζουν την πολιτική επιλογή, όπου τα προηγούμενα χρόνια καταργήθηκε το 50% των νοσοκομείων γιατί «δεν μπορούσαν να τα συντηρήσουν», όπως καταγγέλλουν γιατροί της πόλης!

Στην πόλη της Νέας Υόρκης, φτωχές περιοχές όπως το Κουίνς, το Τζάκσον Χάιτς και το Ελμχαρστ χτυπήθηκαν πιο πολύ από τον ιό από τα πλουσιότερα προάστια του Μανχάταν και του Μπρούκλιν! Στις φτωχικές συνοικίες, πολυμελείς οικογένειες που ζουν σε στενάχωρα διαμερίσματα και σπίτια στερούνται ουσιαστικά οποιαδήποτε ιατροφαρμακευτική βοήθεια. Οι περισσότεροι από τους εκατοντάδες που μολύνθηκαν από κορονοϊό δεν ζήτησαν απολύτως καμία βοήθεια από τις υπηρεσίες Υγείας ή τα νοσοκομεία της Νέας Υόρκης, γιατί πολύ απλά δεν μπορούσαν να τα πληρώσουν!
Η διπλή λαίλαπα της πανδημίας και της ανεργίας σαρώνει μεγάλα τμήματα του αμερικανικού λαού και το παρόν φαντάζει ήδη τρομακτικό, πριν καν ξημερώσει η «επόμενη μέρα» της κρίσης.
Επιπλέον, τα στοιχεία που ανακοινώθηκαν από το ομοσπονδιακό υπουργείο Εργασίας αναφέρουν ότι πάνω από 6.648.000 εργαζόμενοι που απολύθηκαν από τις δουλειές τους κατέθεσαν, για πρώτη φορά, αίτηση για επίδομα ανεργίας! Στα μέσα Μάρτη πάνω από 3.300.000 ακόμα Αμερικανοί είχαν καταθέσει για πρώτη φορά αίτηση για επίδομα ανεργίας. Μιλάμε δηλαδή για 10 εκατομμύρια ανέργους!
-Στην Ελβετία, την χώρα που δεν έχει εμπλακεί σε κανένα νεότερο ευρωπαϊκό ή παγκόσμιο πόλεμο, και που το κατά κεφαλήν ΑΕΠ αγγίζει το 151% (Eurostat), φέρνοντάς την στην 5η θέση παγκοσμίως, ξεσκεπάστηκε μπροστά στην επιδημία, απροετοίμαστη να περιθάλψει τους πολίτες της αν ασθενήσουν.
Παρότι ισχύουν μέτρα απαγόρευσης κυκλοφορίας, αρκετοί εργαζόμενοι οφείλουν κανονικά να πηγαίνουν στις δουλειές τους με ελάχιστα μέτρα προστασίας, για να μη χαθούν τα παραγόμενα κέρδη. Οι κατασκευές, το εμπόριο και ο τουρισμός, έχει δεχτεί πάνω από 2.000 καταγγελίες για εργοτάξια όπου δεν τηρούνται τα μέτρα προστασίας, σύμφωνα το συνδικάτο Unia, που αποτελεί το μεγαλύτερο συνδικάτο της χώρας.
Μεταξύ των μέτρων που πάρθηκαν για την αντιμετώπιση της επιδημίας είναι ο περιορισμός της λειτουργίας των τακτικών ιατρείων και των χειρουργείων και η εξέταση μόνο των περιστατικών που δεν παίρνουν αναβολή, πράγμα που θέτει σε κίνδυνο χρονίως πάσχοντες των οποίων διακόπτεται η ιατρική παρακολούθηση.
Και ενώ οι αρχές επιβεβαιώνουν κάθε μέρα ότι η χώρα είναι «καλά προετοιμασμένη» και «δεν θα γίνουμε Ιταλία», για καλό και για κακό ήρθαν και οι οδηγίες διαλογής των ασθενών στις ΜΕΘ για ...όταν χρειαστεί!
Οι γιατροί αναφέρουν ότι η έλλειψη του απαραίτητου εξοπλισμού είναι καταστροφική. Κάνουν λόγο για έλλειψη μασκών και άλλων υλικών, αλλά η βασική έλλειψη για την οποία κάνουν λόγο είναι η έλλειψη προσωπικού. Εξετάζουν το ενδεχόμενο να αποστειρώνουν τις μάσκες και να τις επαναχρησιμοποιούν, ενώ ταυτόχρονα κάνουν έκκληση σε όσους έχουν στοκ από μάσκες στο σπίτι τους να τις δώσουν σε νοσοκομεία.
Οι συνθήκες στις οποίες εργάζεται το υγειονομικό προσωπικό περιγράφονται γλαφυρά στην ανακοίνωση του Σωματείου του δημόσιου τομέα στο καντόνι του Βο στη γαλλόφωνη Ελβετία, η οποία αναφέρει ότι με βάση την απόφαση της κυβέρνησης αναστέλλεται ο νόμος για τον χρόνο εργασίας και ανάπαυσης για όσο καιρό απαιτεί η εξαιρετικά κρίσιμη κατάσταση. Δηλαδή οι εργάσιμες ώρες μπορεί να φτάνουν και τις 60... Το σωματείο σημειώνει ότι πρόκειται για μία επικίνδυνη απόφαση και ότι σε χώρους παροχής υγειονομικών υπηρεσιών ο σεβασμός του χρόνου εργασίας και των διαλειμμάτων είναι απαραίτητη προϋπόθεση για τη σωστή ποιότητα των υπηρεσιών.
-Πλησίασε τους 12.000 νεκρούς από την πανδημία του κορονοϊού η Ισπανία, με 932 νεκρούς μέσα σε ένα 24ωρο. Η κατάσταση στα νοσοκομεία της Ισπανίας είναι δραματική εξαιτίας των περικοπών και των διαχρονικών ελλείψεων, έχουν προσβληθεί τουλάχιστον 13.000 υγειονομικοί με το νέο κορονοϊό, καθώς λείπει βασικός εξοπλισμός προστασίας, ενώ η απάντηση του υπουργείου Υγείας «Η Ισπανία έχει επαρκή αποθέματα προσωπικού εξοπλισμού έκτακτης ανάγκης αυτή τη στιγμή».
Περίπου 3.000 φιλοξενούμενοι σε γηροκομεία έχουν πεθάνει τον Μάρτη από οποιαδήποτε αιτία( δεν έχουν γίνει επαρκή διαγνωστικά τεστ στα γηροκομεία) με την θνησιμότητα στα γηροκομεία της Μαδρίτης να έχει τριπλασιαστεί σε λίγες μέρες. «Τους αφήνουν απλά να πεθάνουν, δεν τους μεταφέρουν στα νοσοκομεία», δήλωσε στον ισπανικό Τύπο ο γιος μιας 88χρονης που πέθανε σε γηροκομείο.
Από την άλλη μεριά του φεγγαριού, η Κούβα για άλλη μια φορά δείχνει την ανθρωπιά και την αλληλεγγύη της σε άλλους λαούς που της ζητάνε βοήθεια για την αντιμετώπιση της πανδημίας Covid 19. Εκατοντάδες Κουβανοί γιατροί έχουν ριχτεί στη μάχη βοηθώντας συναδέλφους τους σε 14 χώρες. Αυτοί οι εξειδικευμένοι γιατροί συμμετέχουν εθελοντικά σε αποστολές στο εξωτερικό. 14 μπριγάδες ειδικευμένων σε επιδημίες υγειονομικών έχουν αναπτυχθεί σε αντίστοιχες χώρες, ανάμεσά τους και δύο ευρωπαϊκές, η Ιταλία και η Ανδόρα.
Η Κούβα παρά τον υπερεξηντάχρονο εγκληματικό αποκλεισμό από τις ΗΠΑ, έχει καταφέρει να οικοδομήσει ένα ολοκληρωμένο σύστημα Υγείας.
Επιβεβαιώνεται ότι είτε σε έκτακτες, είτε σε κανονικές καταστάσεις, η καπιταλιστική ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής και η ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών είναι πράγματα ασύμβατα...
Οι κοινωνικές λαϊκές ανάγκες (και μιλάμε για τις βασικές: Υγεία, Παιδεία, κ.λπ.) δεν μπορούν να ικανοποιηθούν ούτε στις πιο πλούσιες καπιταλιστικές χώρες. Ο καπιταλισμός έχει παντού τους ίδιους νόμους, αυτούς που υπακούν στους κανόνες της κερδοφορίας και της άγριας εκμετάλλευσης της εργατικής τάξης, της πλήρους εφαρμογής της πολιτικής «όποιος έχει πληρώνει, όποιος δεν έχει ...στη μοίρα του».
Και ενώ οι λαοί μετράνε καθημερινά τις απώλειες, οι «άλλοι» μετράνε τις απώλειες στα χρηματιστήρια, τις απώλειες σε κέρδη, τα «πακέτα» του ζεστού κρατικού χρήματος στους επιχειρηματικούς ομίλους και τα μέτρα που διαμορφώνουν ακόμα πιο φτηνή εργατική δύναμη. Δύο κόσμοι, που ακυρώνουν τη σπέκουλα των σλόγκαν «όλοι μαζί», «εθνική ομοψυχία».
Η πανδημία του κορονοϊού θα φύγει, ενώ η κάθε αστική τάξη στο τέλος δεν θα κάνει μόνο στατιστική των νεκρών, θα υπολογίσει τις απώλειες κεφαλαίων, πόσο και αν άλλαξε η θέση της στον παγκόσμιο συσχετισμό.
Η πιο χρήσιμη και ουσιαστική «αυτοδιάγνωση» που πρέπει να κάνει ο κάθε λαός είναι να οργανώσει την «αυτοθεραπεία» του, όπου η οικονομία και η παραγωγή να οργανώνονται στη βάση του επιστημονικού κεντρικού σχεδιασμού, με κριτήριο την πλήρη και καθολική ικανοποίηση των σύγχρονων λαϊκών αναγκών.

Οι Ρόζενμπεργκ «έπρεπε» να πεθάνουν

19-Ιουν-1953: Το ζεύγος Τζούλιους και Έθελ Ρόζενμπεργκ –θύματα του μακαρθισμού στις ΗΠΑ- εκτελούνται στην ηλεκτρική καρέκλα, κατηγορούμενοι για κατασκοπία υπέρ της ΕΣΣΔ.
Στις 5 Μαρτίου 1946 ο Ουίνστον Τσώρτσιλ – παρουσία του Τρούμαν – εκφωνεί στο πανεπιστήμιο του Ουέστμινστερ του Μισούρι (ΗΠΑ) το λόγο του με τίτλο «Τα Νεύρα της Ειρήνης» (The Sinews of Peace). Σε αυτόν προαναγγέλλει το σχηματισμό «…ενός αδελφικού συνασπισμού των αγγλοφώνων λαών… μιας ειδικής σχέσης μεταξύ της Βρετανικής Κοινοπολιτείας και Αυτοκρατορίας και των ΗΠΑ…», ώστε να αναχαιτισθεί η σοβιετική επιθετικότητα και να διασφαλισθεί η ειρήνη. H κατάληψη της εξουσίας από το ΚΚΚίνας το 1949 και η σχεδόν ταυτόχρονη ανακοίνωση των Σοβιετικών για την κατασκευή της δικής τους ατομικής βόμβας αιφνιδιάζουν το σύνολο των Αμερικανών και μετουσιώνουν τη βεβαιότητα της ατομικής υπεροπλίας σε τρόμο και πανικό.
Ρόζενμπεργκ είναι κομμουνιστές σκοτώστε τους» 01

Οι «κατάσκοποι»

Οι εξελίξεις του 1949 μεταβάλλουν ραγδαία το γεωπολιτικό σκηνικό και η ηγεσία των ΗΠΑ αναγορεύει τον κομουνιστικό κίνδυνο σε εθνικό ενσπείροντας σε όλη την κοινωνία καχυποψία και ανασφάλεια. Με αιχμές του δόρατος την επιτροπή του Κογκρέσου HUAC – House of Un-American Activities Com-mittee και το FBI ξεκινούν «έρευνες» αναζητώντας πιθανούς «συνεργάτες» της Σοβιετικής Ένωσης στις ΗΠΑ. H κορωνίδα της όλης προσπάθειας χειραγώγησης της κοινής γνώμης ολοκληρώνεται στις αρχές του 1950, όταν ο γερουσιαστής Μακάρθυ ισχυρίζεται ότι 200 υπάλληλοι του υπουργείου Εξωτερικών είναι κομουνιστές πράκτορες και εξαπολύει πραγματικό «κυνήγι μαγισσών».
Εν μέσω αυτού του φορτισμένου κλίματος τον Φεβρουάριο του 1950 «αποκαλύπτεται» ότι ο Κλάους Φουκς, γερμανός θεωρητικός φυσικός, ο οποίος εργαζόταν για το «Πρόγραμμα Μανχάταν» (μυστικό πρόγραμμα κατασκευής της ατομικής βόμβας), είχε παραδώσει κατά τη διάρκεια του πολέμου απόρρητα έγγραφα στους Σοβιετικούς. Ένα περίπλοκο δίκτυο κατασκοπείας αρχίζει να «εξιχνιάζεται» φανερώνοντας μια σειρά ατόμων, που «επιβουλεύτηκαν» συνειδητά την ασφάλεια της υπερατλαντικής υπερδύναμης.
Ο Φουκς κατονόμασε κάποιον «πράκτορα», τον οποίο γνώριζε ως «Ραίημοντ» και ο οποίος τελικά «απεδείχθη» ότι ήταν ο χημικός Χάρυ Γκολντ. Μετά από μια εβδομάδα ανακρίσεων ο Γκολντ «ομολογεί αυτοβούλως» (sic!!) και οδηγεί τις αρχές στο λοχία Νταίηβιντ Γκρήνγκλας, πρώην μηχανουργό στο εργαστήριο του Λος Αλαμος. Αυτός, άμεσα «αποδεχόμενος την εμπλοκή του», καταθέτει ότι η αδελφή του Εθελ Ρόζενμπεργκ και ο σύζυγός της Τζούλιους είχαν συμμετάσχει σε κύκλωμα κατασκοπείας και μάλιστα ήσαν εκείνοι οι οποίοι τον εμύησαν.
Πικάσο λιθογραφία 100 αριθμημένα υπογραμμένα αντίγραφα
Πικάσο λιθογραφία
Τον Ιούνιο του 1950 ο Τζούλιους Ρόζενμπεργκ συλλαμβάνεται και λίγες ημέρες αργότερα τον ακολουθεί η γυναίκα του. Με αυτό τον τρόπο θέλησαν οι αρχές να πιέσουν τον πρώτο να ομολογήσει και να αποκαλύψει τους «συνεργούς» του. Ταυτόχρονα και ενώ οι έρευνες του FBI συνεχίζονταν με αμείωτη ένταση, φίλοι του ζευγαριού εξαφανίζονται προς άγνωστες κατευθύνσεις- ανάμεσά τους  και ο Μόρτον Σόμπελ, τον οποίο, κάποιος “αυτοβούλως εμφανισθείς” στις αρχές γνωστός των Ρόζενμπεργκ, κατηγόρησε ως συνεργάτη τους. Οι πράκτορες των υπηρεσιών ασφαλείας ανακαλύπτουν το φυγά Σόμπελ στο Μεξικό και τον επαναφέρουν διά της βίας στις ΗΠΑ, όπου και τίθεται υπό κράτηση.

Ρόζενμπεργκ είναι κομμουνιστές σκοτώστε τους» 02H δίκη

Στις 6 Μαρτίου 1951 αρχίζει η δίκη κατά των Ρόζενμπεργκ και Σόμπελ. H ενοχή ή μη των εναγομένων, η υποψία μιας νέας υπόθεσης Ντρέυφους, προκαλεί το ενδιαφέρον, μα και την πόλωση της διχασμένης αμερικανικής και παγκόσμιας κοινής γνώμης. Ο αρχηγός του FBI Εντγκαρ Χούβερ, αλλά και το σύνολο σχεδόν του πολιτικού κατεστημένου των ΗΠΑ, βλέπουν τον αγώνα κατά των τριών ως καταδίκη και αποτροπή της σοβιετικής διεισδυτικότητας, αλλά και ως μέσο αφύπνισης ενός αμερικανικού νεοπατριωτισμού. H κατηγορία είναι βαριά. Συνωμοσία με σκοπό την κατασκοπεία. Οι εναντίον των εναγομένων προσερχόμενοι μάρτυρες ισχυρίζονται ότι τόσο οι Ρόζενμπεργκ όσο και ο Σόμπελ προέβησαν σε ενέργειες με αποκλειστικό σκοπό να βοηθήσουν τους Σοβιετικούς να αποκτήσουν κρίσιμες απόρρητες πληροφορίες, σχετικές με το ατομικό πρόγραμμα των ΗΠΑ. Ιδιαίτερα ο Τζούλιους Ρόζενμπεργκ παρουσιάστηκε ως εξαιρετικά δραστήριος πράκτορας και ουσιαστικά ως ενορχηστρωτής και πυρήνας δικτύου συλλογής στοιχείων. Ο Νταίηβιντ Γκρήνγκλας και η γυναίκα του κατέθεσαν ότι η Εθελ εργάστηκε ως πράκτορας τυπώνοντας έγγραφα, τα οποία έπειτα παραδίδονταν στον Γκολντ, ο οποίος με τη σειρά του τα ενεχείρισε στον Ανατόλι Γιάκοβλεφ της KGB.

Ρόζενμπεργκ είναι κομμουνιστές σκοτώστε τους» 05H ετυμηγορία

Οι μόνοι μάρτυρες, οι οποίοι εκλήθησαν από την υπεράσπιση, ήσαν οι ίδιοι οι κατηγορούμενοι και καθώς ο Σόμπελ αρνήθηκε να καταθέσει, τα φώτα επικεντρώθηκαν στο ζεύγος Ρόζενμπεργκ. Στον καταιγισμό ερωτήσεων για ενδεχόμενη συμμετοχή τους στο KK των ΗΠΑ το ανδρόγυνο αρνήθηκε να απαντήσει. Απέρριψαν όλα τα στοιχεία και τις καταθέσεις των μαρτύρων κατηγορίας και αντιμετώπισαν το εχθρικό προς αυτούς δικαστήριο με αξιοπρέπεια, μα και με περιφρόνηση. Ειδικά η Εθελ, τα στοιχεία κατά της οποίας στηρίζονταν αποκλειστικά στις αμφίβολες μαρτυρίες του αδελφού της και της συζύγου του, ουσιαστικά αρνήθηκε να υποστηρίξει τον εαυτό της, καθώς είχε επιλέξει την οδό της απόλυτης ταύτισης με τον άνδρα της.
Στις 29 Μαρτίου 1951 το δικαστήριο ανακοίνωσε την ετυμηγορία του καταδικάζοντας τους Ρόζενμπεργκ σε θάνατο στην ηλεκτρική καρέκλα και το Σόμπελ σε τριάντα χρόνια κάθειρξη. Την επαύριο της απόφασης ακολούθησε ένας διετής απεγνωσμένος αγώνας για τη σωτηρία των Ρόζενμπεργκ, τον οποίο συνέδραμαν χιλιάδες αγωνιστές, και όχι μόνο. Ακόμη και αυτός ο πάπας Πίος IB´ απηύθυνε έκκληση για τη μετατροπή της ποινής τους, η οποία όμως τελικά εκτελέστηκε στις 19 Ιουνίου 1953 στις φυλακές του Σινγκ Σινγκ.

με τις χειροπέδες και Εθελ Ρόζενμπεργκ στη διάρκεια της δίκηςΟι αποκαλύψεις

Το 1995 η Υπηρεσία Εθνικής Ασφαλείας των ΗΠΑ αποχαρακτήρισε απόρρητα έγγραφα της επιχείρησης «Venona», η οποία αφορούσε την προσπάθεια των αμερικανικών υπηρεσιών να αποκρυπτογραφήσουν τα κωδικοποιημένα τηλεγραφήματα των «σοβιετικών πρακτόρων -ωστόσο δεν αποδείχτηκε πως η βοήθεια των «πληροφοριών» του Ρόζενμπεργκ για την κατασκευή της σοβιετικής ατομικής βόμβας, ήταν ουσιαστική ή επαρκής –ούτε αν υπήρξε καν. Σε ό,τι αφορά τη Έθελ, η αναφορά είναι σχεδόν ασαφής / ανύπαρκτη, αφού χαρακτηρίζεται απλά ως «φίλα προσκείμενη». Ο Ντέηβιντ Γκρήνγκλας, ο οποίος επιβραβεύτηκε για τη μαρτυρία του στη δίκη γλιτώνοντας τη θανατική ποινή και καταδικαζόμενος σε 10ετή φυλάκιση, δήλωσε στα τέλη του 2000 ότι «προτίμησε να ψευδορκήσει κατά της αδελφής του, ώστε να προστατεύσει τη γυναίκα του και τα παιδιά του». Οι Ρόζενμπεργκ με το θάνατό τους άφησαν πίσω τους ορφανά δύο μικρά αγοράκια, των οποίων την κηδεμονία δεν δέχθηκε να αναλάβει κανείς… Τελικά μετά από επίμονες προσπάθειες του δικηγόρου του ανδρογύνου E. Μπλοχ τα παιδιά υιοθετήθηκαν από τους καλλιτέχνες Αννα και Αβελ Μέερπολ.
Οι Ρόζενμπεργκ είναι κομμουνιστές! Σκοτώστε τους!
«Τώρα που έχουν χαθεί, ξέρεις, η αλήθεια μπορεί να λεχθεί:
Ήταν θυσιαζόμενα αρνιά, που τους πούλησαν στην αγορά.
Τώρα που έχουν χαθεί, ξέρεις, η αλήθεια μπορεί να βγει:
Ποτέ δεν αποδείχθηκαν ένοχοι πέραν αμφιβολίας.
Οι άνθρωποι δήλωσαν πως ήταν ένοχοι τότε
μερικοί μάλιστα είπαν πως δεν έγινε κανένα έγκλημα.
Οι άνθρωποι βλέπουν αυτό το ζευγάρι με περιφρόνηση και αμφιβολία
αλλά αγαπούσαν ο ένας τον άλλο μέχρι τη στιγμή που αναχώρησαν.
Ο Αϊζενχάουερ ήταν πρόεδρος, ο γερουσιαστής Τζο ήταν βασιλιάς
Όσο δεν είπατε τίποτα, θα μπορούσατε να πείτε οτιδήποτε.
Τώρα κάποιοι κατηγορούν το σύστημα, κάποιο κατηγορούν τον άνθρωπο
Τώρα που έχει τελειώσει, κανείς δεν ξέρει πως άρχισε.
Κάθε βασίλειο έχει πέσει, ακόμα και το Γ’ Ράιχ
Ο άνθρωπος μπορεί να κάνει ό,τι θέλει, αλλά όχι για όσο χρονικό διάστημα επιθυμεί.
Λοιπόν, λένε ότι πρόδωσαν τα μυστικά της Ατομικής Βόμβας
σαν κανένας άλλος να μην μπορούσε να το σκεφτεί, δεν θα ήταν εδώ σήμερα
Κάποιος λέει ότι η δεκαετία του ’50 ήταν η εποχή του μεγάλου ρομαντισμού
Εγώ λέω πως αυτό είναι μονάχα ένα ψέμα,
ήταν ο φόβος που σας είχε σε μια έκσταση».
Bob Dylan – Julius & Ethel

Καλέ μου Μάικλ, καλέ μου Ρόμπυ,
άδικα τυλίξατε την καρδιά σας σ’ ένα κομματάκι χαρτί
και τη στείλατε στον κ. Πρόεδρο ‒ άδικα, Μάικλ, το γράμμα σας,
μόνο που μάζεψε ένα σακουλάκι δάκρυα απ’ τις μανάδες
κι ένα κόμπο στο λαιμό της άνοιξης
μόνο που βούρκωσαν της κερασιάς τα κόκκινα άστρα.
Κάτω απ’ τους ουρανοξύστες
οι οδοκαθαριστές άφησαν μια στιγμή τη σκούπα τους
και σκούπισαν τα μάτια τους
και σ’ όλα τα γήπεδα τα παιδιά στάθηκαν
πατώντας το δεξί τους πόδι πάνω στη μπάλα
σα ν’ ανεβαίναν το πρώτο σκαλοπάτι της ζωής
κι είπαν: «Ο Μάικλ κι ο Ρόμπυ
δε θα ’ρθουν να παίξουν τα’ απόγεμα»,
και πίσω απ’ το δίχτυ του γκολ-πόστ
είδαν κομματιασμένο το πρόσωπο της μέρας
όπως είναι ένα πρόσωπο πίσω απ’ τα κάγκελα.
(Γιάννης Ρίτσος)

Ρόζενμπεργκ είναι κομμουνιστές σκοτώστε τους» - Ιρβινγκ Κάουφμαν

Δικαστής σε διατεταγμένη υπηρεσία

Ο δικαστής Ιρβινγκ Κάουφμαν, έχει πάρει μια εντολή, που του δόθηκε στην Ουάσιγκτον στις 8 Φλεβάρη του 1951, ένα μήνα πριν από την έναρξη της δίκης, στη συνεδρίαση της Επιτροπής της Γερουσίας για την ατομική ενέργεια. Το πρακτικά της συνεδρίασης αναφέρουν ότι παρόντες ήταν ηγετικά στελέχη της Γερουσίας, της αμερικάνικης ομοσπονδιακής κυβέρνησης και ο εισαγγελέας, ο οποίος στη δίκη θα εκπροσωπούσε την κυβέρνηση. Οι γερουσιαστές απαιτούν από τον εισαγγελέα Ζάιπελ να καταφέρει, ώστε ο δικαστής να επιβάλει στους Ρόζενμπεργκ την ποινή του θανάτου. Κατά τη γνώμη των γερουσιαστών, η ποινή αυτή αποτελεί τη μοναδική δυνατότητα για να «λυγίσουν» οι Ρόζενμπεργκ, που καταδικάζονται σε θάνατο, αλλά δεν υποκύπτουν, στον εκβιασμό! Ο δικαστής  δικαιολογεί την καταδίκη: «Η Σοβιετική Ενωση δε θα ήταν ποτέ σε θέση να κατασκευάσει μόνη της την ατομική βόμβα. Κάποιος θα πρέπει να έχει προδώσει σ’ αυτήν το μυστικό. Και ποιος άλλος, εκτός από τους Ρόζενμπεργκ, μπορούσε να είναι οι προδότες; ». Απίστευτη λογική! Με αυτό το αιτιολογικό, στις 19 Ιούνη του 1953, ο Τζούλιους και η Εθελ Ρόζενμπεργκ δολοφονούνται στην ηλεκτρική καρέκλα.

Ρόζενμπεργκ είναι κομμουνιστές σκοτώστε τους» 04

Ομολογία

Ύστερα από 9 μήνες, στις 17 Μάρτη 1954, οι «Νιου Γιορκ Τάιμς» δημοσίευσαν περικοπές από μια διάλεξη του δρ. Τζέιμς Μπέκερλι, διευθυντή του Γραφείου Πληροφοριών της «Επιτροπής Ατομικής Ενέργειας». Μπροστά σε ένα κοινό, που αποτελούνταν από ηγετικούς παράγοντες της αμερικανικής βιομηχανίας, ο δρ. Μπέκερλι είπε: «Είναι πια καιρός να πάψουμε να μιλάμε για κάποια δήθεν πυρηνικά μυστικά. Η ατομική και η υδρογονική βόμβα δεν έχουν παρθεί από κατασκόπους».
Michael Rosenberg 10 Robert 6
Ο Michael Rosenberg 10 ετών & ο Robert 6, διαβάζουν -πολύ αργότερα τα “νέα”

Επιμέλεια  Ομάδα ¡H.lV.S!
Επικοινωνία – [ FaceBook |>1<|-|>2<| ] – Blog

ΗΠΑ-κορονοϊός: 300.000 κρούσματα, περισσότεροι από 8.000 θάνατοι

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ είπε στους Αμερικανούς να προετοιμαστούν για μια μεγάλη άνοδο στους θανάτους λόγω του κορονοϊού τις ερχόμενες μέρες, καθώς η χώρα αντιμετωπίζει, όπως είπε, τις δυσκολότερες δύο εβδομάδες της πανδημίας.
«Θα υπάρξουν πολλοί θάνατοι», δήλωσε χθες ο Αμερικανός πρόεδρος στην καθημερινή ενημέρωση των δημοσιογράφων για την υγειονομική κρίση.
«Φτάνουμε σε μια στιγμή που θα είναι πολύ φρικτή», τόνισε. «Πιθανώς δεν έχουμε ξαναδεί αριθμούς τέτοιου μεγέθους. Ίσως σε πόλεμο, κατά τη διάρκεια του Πρώτου ή του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου, ή κάτι τέτοιο».
Ο Ρεπουμπλικάνος πρόεδρος αντέκρουσε την κριτική ότι η ομοσπονδιακή κυβέρνηση δεν έχει πράξει τα δέοντα για να προμηθεύσει τις Πολιτείες με αναπνευστήρες που πολλοί ασθενείς που νοσηλεύονται σε κρίσιμη κατάσταση χρειάζονται για να επιβιώσουν. Ο ένοικος του Λευκού Οίκου υποστήριξε ότι κυβερνήτες ζητούν περισσότερο εξοπλισμό από όσο θα χρειαστούν.
«Φόβοι για ελλείψεις έχουν οδηγήσει σε φουσκωμένα αιτήματα», τόνισε ο Τραμπ αναφορικά με τα αιτήματα που έχει λάβει η ομοσπονδιακή κυβέρνηση για να διανείμει εξοπλισμούς από το στρατηγικό εθνικό απόθεμα.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες ξεπέρασαν χθες το όριο των 300.000 κρουσμάτων του νέου κορονοϊού, σύμφωνα με την καταμέτρηση του αμερικανικού Πανεπιστημίου Τζονς Χόπκινς. Η Πολιτεία της Νέας Υόρκης, επίκεντρο του ιού στη χώρα, κατέγραψε χθες 630 θανάτους σε μια μέρα, τον χειρότερο απολογισμό της σε 24 ώρες, με αποτέλεσμα να αυξηθεί σε 3.565 ο συνολικός αριθμός των θανάτων που προκάλεσε η επιδημία σε αυτή την πολιτεία χθες.
Ο Λευκός Οίκος έχει προβλέψει πως 100.000 με 240.000 Αμερικανοί θα πεθάνουν εξαιτίας του κορονοϊού ακόμη και αν τηρηθούν τα σημερινά μέτρα κατ’οίκον περιορισμού.
Οι εμπειρογνώμονες του Λευκού Οίκου έχουν προβλέψει ότι μεταξύ των 100.000 έως 240.000 Αμερικανών θα μπορούσαν να σκοτωθούν στην πανδημία, ακόμη και αν ακολουθούνται oι εντολές για διαμονή στο σπίτι.

Τραμπ: «Θέλω τους φιλάθλους πίσω στα γήπεδα»

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τράμπ, είπε απευθυνόμενος στους αθλητικούς επιτρόπους, ότι ελπίζει ότι τα πρωταθλήματα των αθλημάτων, τα οποίοια έχουν ανασταλεί μετά από το ξέσπασμα του κορονοϊού, θα επανέλθουν σύντομα στη δράση.
Σε μια ενημέρωση στο Λευκό Οίκο, ο Τραμπ δήλωσε ότι μεταξύ των επιτρόπων που είχε επικοινωνία ήταν εκείνοι από το NFL, το NBA, το NHL, τη Major League Baseball και τη Major League Soccer.
«Θέλω τους φιλάθλους πίσω στα γήπεδα», είπε ο Τραμμπ κατά την διάρκεια της ενημέρωσης. «Όποτε είμαστε έτοιμοι. Όσο πιο γρήγορα μπορούμε,προφανώς.»
NBA και το NHL σταμάτησαν τα πρωταθλήματα το Μάρτιο με το μπέιζμπολ και το MLS να καθυστερούν την έναρξη των σεζόν τους λόγω της πανδημίας COVID-19.
«Οι φίλαθλοι θέλουν να επιστρέψουν,» πρόσθεσε ο Τραμπ . «Θέλουν να δουν το μπάσκετ, το μπέιζμπολ, το ποδόσφαιρο και το χόκεϊ, θέλουν να δουν τα αθλήματά τους, θέλουν να πάνε στα γήπεδα του γκολφ και να αναπνεύσουν ωραίο, καθαρό, όμορφο φρέσκο αέρα».
Το NFL ελπίζει να ξεκινήσει τη σεζόν του το Σεπτέμβριο, αλλά ο κυβερνήτης της Καλιφόρνια Γκάβιν Νιούσον είπε ότι ίσως δεν είναι δυνατόν. «Δεν περιμένω να συμβεί », ανέφφερε χαρακτηριστικά.

Η «ενημέρωση» σε συνθήκες επιδημίας


O εργατικός - λαϊκός κόσμος στη συντριπτική του πλειοψηφία έχει σταθεί με υπευθυνότητα απέναντι στις επιστημονικές οδηγίες για την προστασία από την επιδημία του κορονοϊού, ακολουθεί τα περιοριστικά μέτρα παρά τις πολλές δυσκολίες που προκύπτουν μέσα στην καθημερινότητα και παρά τη συζήτηση που υπάρχει στην επιστημονική κοινότητα σε σχέση με την αποδοτικότητά τους.
Θα πει κάποιος: Δεν υπάρχουν υπερβολικές ή καταχρηστικές μετακινήσεις; Σαφώς και υπάρχουν! Αλλά είναι πραγματικά αγυρτεία να φωτίζεις με τον προβολέα εξαιρέσεις, ακυρώνοντας ουσιαστικά τον κανόνα. Να κάνεις το άσπρο μαύρο, παρουσιάζοντας μια εικονική πραγματικότητα.
Παρακολουθώντας τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης αυτό το διάστημα, συχνά σου δημιουργείται η εντύπωση ότι ζεις σε άλλη χώρα. Τις μέρες πριν από την απόφαση της κυβέρνησης για τον περιορισμό της κυκλοφορίας, είχαν αναλάβει εργολαβικά να στρώσουν το έδαφος και να προετοιμάσουν το μέτρο αυτό.

Αλλά και μετά τον περιορισμό της κυκλοφορίας, έχει ανοίξει μια «παράξενη» όρεξη σε κάποιους δημοσιογράφους και δημοσιολόγους για το αν τα μέτρα που έχουν παρθεί είναι αρκετά και μήπως πρέπει να ληφθούν πρόσθετα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα της «κάψας» τους για μέτρα, είναι οι διάλογοι που έλαβαν χώρα σε πρωινή εκπομπή όπου φιλοξενούνταν ο υπουργός Δημόσιας Τάξης.
Εκεί η φέρελπις δημοσιογράφος ρώτησε τον υπουργό - μια και δυο και τρεις φορές - αν σκέφτεται η κυβέρνηση να λάβει πιο αυστηρά μέτρα, σε σημείο που ο υπουργός σχολίασε: «Βλέπω έχετε μια ανησυχία με τα μέτρα»!
Την ίδια στιγμή, υπάρχουν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης αναρτήσεις με βίντεο που δείχνουν «πειραγμένα» πλάνα συνωστισμού, αλλά και καταγγελία ηλικιωμένου που υποστηρίζει ότι εμφανίζεται σε πρόσφατα τηλεοπτικά πλάνα, ενώ έχει να πάει στο σημείο αρκετές μέρες! Θα μπορούσαν τα πράγματα να είναι για γέλια, αν δεν ήταν πολύ σοβαρά.
Εύλογα ερωτήματα...
Για την οικονομία της κουβέντας, ας δεχτούμε ότι και οι κορόνες για ακόμα πιο αυστηρά μέτρα υπηρετούν αποκλειστικά και μόνο την αγωνία για την προστασία της υγείας του λαού. Αν όμως είναι έτσι, προκύπτουν κάποια εύλογα ερωτήματα:
  • Πόσο συχνά ακούμε για την κρατική και διαχρονική κυβερνητική ευθύνη, η οποία έχει δημιουργήσει ένα σύστημα Υγείας που πραγματικά κρέμεται από μια κλωστή;
  • Πόσο συχνά βλέπουμε σε εκπομπές στελέχη του ΚΚΕ, που από την πρώτη στιγμή έχει θέσει ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο για την ενίσχυση των δομών Υγείας, πλαίσιο το οποίο περιλαμβάνει και την επίταξη των ιδιωτικών μονάδων;
  • Από τη στιγμή που τέθηκε στόχος «να μη γίνουμε Ιταλία», με αφορμή τις τραγικές εξελίξεις στη γειτονική χώρα, ειπώθηκε έστω και μία κουβέντα για την καταγγελία δημάρχων της Βόρειας Ιταλίας ότι οι βιομήχανοι της περιοχής δεν παίρνουν χαμπάρι από κορονοϊό μπροστά στη διασφάλιση των κερδών τους;
  • Πόσο συχνά ακούμε για την κατάσταση που επικρατεί σε αντίστοιχους βιομηχανικούς και όχι μόνο κλάδους στην Ελλάδα;
  • Μήπως έχει τεθεί η ερώτηση - και δεν το πήραμε χαμπάρι - στον Αδωνι Γεωργιάδη, αν προσυπογράφει και σήμερα τη δήλωσή του ως υπουργός Υγείας το 2013 ότι δεν θέλει να του κλέψει η τρόικα τη χαρά να απολύσει προσωπικό από τα νοσοκομεία;
  • Μήπως έχει τεθεί η ερώτηση στα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, που βγαίνουν στα κανάλια και υπερθεματίζουν για την πρωτοβάθμια περίθαλψη, γιατί δεν άνοιξαν τα νοσοκομεία που είχε κλείσει η προηγούμενη κυβέρνηση της ΝΔ;
  • Είδαμε πουθενά στα κανάλια τις ουρές στα φαρμακεία του ΕΟΠΥΥ, όπου δεκάδες ασθενείς, στη μεγάλη πλειοψηφία τους άτομα που ανήκουν σε ευπαθείς ομάδες, περιμένουν να πάρουν τα φάρμακά τους;
  • Είδαμε το προηγούμενο διάστημα να προβάλλεται πουθενά η πάγια πρόταση του ΚΚΕ για δραστική μείωση των μισθών των βουλευτών και των υπόλοιπων κρατικών αξιωματούχων, για κατάργηση της αποζημίωσης συμμετοχής στις Επιτροπές και διαφόρων άλλων προνομίων που έχουν οι βουλευτές, ενώ τώρα εκθειάζουν την πρωτοβουλία Μητσοτάκη;
...και υποκρισία
Η υποκρισία τους πραγματικά ξεχειλίζει! Φυσικά
αναφερόμαστε στους ιδιοκτήτες των ΜΜΕ και στους μεγαλοδημοσιογράφους, όχι στους εργαζόμενους στο χώρο, δημοσιογράφους, τεχνικούς κ.ά. που καθημερινά δίνουν τη μάχη για την επιβίωση, συχνά κάτω από συνθήκες εργοδοτικής τρομοκρατίας.
Η περιπτωσιολογία και η ανάδειξη μεμονωμένων περιστατικών δεν μπορούν να κρύψουν το γεγονός ότι τα ΜΜΕ λειτουργούν εν είδει Γραφείου Τύπου της κυβέρνησης, ενώ δεν είναι λίγες οι φορές που υπερβάλλοντας εαυτόν γίνονται «βασιλικότεροι του βασιλέως».
Στήνουν το εξής σκηνικό: Τις θετικές εξελίξεις τις πιστώνεται η κυβέρνηση για την «υπεύθυνη στάση» της, αλλά στην περίπτωση που γίνει η «στραβή», η ευθύνη θα βαραίνει τον καθένα από εμάς γιατί δεν φανήκαμε αντάξιοι της «ατομικής ευθύνης» που μας αναλογούσε.
Βάζουν καθημερινά πλάτη για να περάσουν «στη ζούλα» τα μέτρα της κυβέρνησης που χτυπάνε τα εργατικά δικαιώματα και ενισχύουν με πακτωλό χρημάτων τους επιχειρηματικούς ομίλους. Θέλουν να καμουφλάρουν την εργασιακή ζούγκλα που ετοιμάζεται με τα αντιλαϊκά μέτρα που ήρθαν για να μείνουν. Γιατί, θα μας ξαναπούν, πρέπει να βάλουμε όλοι πλάτη για να ξεπεράσουμε «το κακό που μας βρήκε». Ο εφοπλιστής και ο ναυτεργάτης, ο βιομήχανος και ο εργάτης, ο ιδιοκτήτης σούπερ μάρκετ και ο μικροεπαγγελματίας.
Αλλά και την «επόμενη μέρα», όταν η επιδημία θα έχει περιοριστεί και πιθανώς θα έχει βρεθεί και κάποιο φάρμακο, θα μπορεί να διασφαλιστεί η σωματική και ψυχική υγεία του λαού, για την οποία χύνουν κροκοδείλια δάκρυα;
Ποια θα είναι η πρόσβαση στις δομές Υγείας για τους απολυμένους, τους κακοπληρωμένους εργαζόμενους, για αυτούς που θα δουλεύουν τις μισές ώρες με τα μισά δικαιώματα; Για όλους αυτούς που και από πριν την επιδημία, και μέσα σε αυτήν, και μετά από αυτήν, δεν θα έχουν στον ήλιο μοίρα;
Να δυναμώσουμε τη φωνή μας
Η «ενημέρωση» σε συνθήκες επιδημίας, με μεγαλύτερη ένταση, τίθεται στην υπηρεσία της κυβέρνησης, των επιχειρηματικών ομίλων, στην υπηρεσία τελικά της υπεράσπισης του ίδιου του σάπιου καπιταλιστικού συστήματος. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε το δωράκι της απαλλαγής των καναλαρχών από την ήδη μειωμένη εισφορά που πληρώνουν. Παρά τη δίκαιη αγανάκτηση για αυτά που βλέπουμε, ακούμε και διαβάζουμε, αυτοί τη δουλειά τους και εμείς τη δική μας.
Εξασφαλίζουμε και διαβάζουμε τον «Ριζοσπάστη». Αξιοποιούμε το διάστημα αυτό για την αυτομόρφωσή μας. Ανοίγουμε τους ορίζοντές μας για τη δράση που απαιτούν οι καιροί μέσα από το μαρξιστικό, πολιτικό και λογοτεχνικό βιβλίο. Δυναμώνουμε τη φωνή μας για μέτρα προστασίας της υγείας και των δικαιωμάτων των εργαζομένων. Σε καραντίνα διαρκείας να μπουν η αντιλαϊκή τους πολιτική, η κοινωνική και οικονομική οργάνωση που έχει για θεό το κέρδος, και ΟΧΙ τα εργατικά - λαϊκά δικαιώματα.







Θοδωρής ΣΚΟΛΑΡΙΚΟΣ 

Μέλος του Γραφείου Περιοχής της ΚΟ Αττικής του ΚΚΕ

4 Απρ 2020

ΝΑΤΟ: Χούντες – πόλεμοι – τρομοκρατία



Σαν σήμερα, 4 Απριλίου 1949, υπογράφτηκε η συνθήκη δημιουργίας του Βορειοατλαντικού Συμφώνου, του ΝΑΤΟ, στην Ουάσιγκτον. ΗΠΑ, Βέλγιο, Γαλλία, Δανία, Λουξεμβούργο, Ιταλία, Καναδάς, Νορβηγία, Ολλανδία, Πορτογαλία, Μεγάλη Βρετανία, Ιρλανδία ήταν τα αρχικά κράτη που έγιναν μέλη στο ΝΑΤΟ
Το ΝΑΤΟ είχε ξεκάθαρο στόχο και ρόλο από την πρώτη στιγμή της δημιουργίας του, ήταν μια βασική επιθετική κίνηση που οργάνωσαν οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, κατά της Σοβιετικής Ένωσης, μετά το Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

50 χρόνια μετά την ίδρυση του το ΝΑΤΟ, πάλι στην Ουάσιγκτον, στις 23 Απριλίου 1999 οι ηγέτες των κρατών – μελών του ΝΑΤΟ – κι ενώ βομβάρδιζαν τη Γιουγκλοσλαβία, υπέγραφαν τη λεγόμενη συμφωνία για το νέο δόγμα του ΝΑΤΟ, διατηρώντας κι επεκτείνοντας τα βασικά του χαρακτηριστικά: 
  Μια δολοφονική συμμαχία, ένας παγκόσμιος χωροφύλακας, που υπερασπίζεται συγκεκριμένα συμφέροντα οικονομικά και γεωπολιτικά, μια συμμαχία δολοφόνος των λαών. 
  Σύμφωνα με το ανακοινωθέν της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ και το αναθεωρηθέν «Στρατηγικό Δόγμα της Συμμαχίας», στις αποστολές του ΝΑΤΟ αναγνωρίζονται οι «ειρηνευτικές επιχειρήσεις», η αντιμετώπιση της διασποράς όπλων μαζικής καταστροφής και η «διεθνής τρομοκρατία».
  Πρακτικά,  θεσμοθετείται η δράση του, χωρίς όρια, σε ολόκληρο τον πλανήτη και η μετατροπή του σε παγκόσμιο κατασταλτικό μηχανισμό. Επίσης, σταματά και τυπικά πια να είναι «αμυντικός» οργανισμός, που αποκρούει ένοπλες επιθέσεις εναντίον των μελών του. Έχει ως ασχολία «ζωτικά συμφέροντα, διαχείριση κρίσεων, επιβολή κυρώσεων για την τρομοκρατία» κλπ.  
Το «έργο» του ΝΑΤΟ
Ας θυμηθούμε λίγο από την «ανθρωπιστική» δράση το ΝΑΤΟ και των κρατών μελών του: 
Κατάφωρες παραβιάσεις των αρχών του Διεθνούς Δικαίου, όπως στις περιπτώσεις της Κύπρου, της Κούβας, της Χιλής, της Παλαιστίνης, της Γρανάδας, του Παναμά, της Λιβύης, της Δομινικανής Δημοκρατίας, της Νικαράγουας, του Σαλβαντόρ, της Βοσνίας, της Γιουγκοσλαβίας, των Βαλκανίων γενικά
Κράτη – μέλη του ΝΑΤΟ, με κυρίαρχο το ρόλο των ΗΠΑ, έδειξαν την «ειρηνική» τους  διάθεση, πρόθεση και πράξη στον πόλεμο στην Κορέα και στο Βιετνάμ, στην επέμβαση στην Ινδοκίνα, στη Γρανάδα και στον Παναμά, στην επιδρομή στη Λιβύη, στο Λίβανο και τον Περσικό Κόλπο, στο Ιράκ, στις  στρατιωτικές επεμβάσεις στις Φιλιππίνες, στη Σομαλία κ.α. 
Να μην ξεχάσουμε και τις δραστηριότητες των συμμάχων των Αμερικανών, της Μεγάλης Βρετανίας και της Γαλλίας, στα Φόλκλαντ, στην Αλγερία, και αλλού, όπως επίσης και την εμπλοκή τους εσωτερικά χωρών όπως στο Σαλβαδόρ και στη Νικαράγουα.
Τι «κέρδισε» η Ελλάδα από τη συμμετοχή της στο ΝΑΤΟ
Τρία χρόνια μετά την ίδρυση του ΝΑΤΟ, στις 18 Φεβρουαρίου του 1952η Βουλή επικύρωσε τη συμφωνία ένταξης της Ελλάδας στο ΝΑΤΟ. H ένταξη στο ΝΑΤΟ επικυρώθηκε επί κυβέρνησης Ν. Πλαστήρα. Αρνητικά ψήφισαν μόνο οι βουλευτές της ΕΔΑ και ο ανεξάρτητος βουλευτής Μιχ. Κύρκος. Ακολουθεί κι εδώ ένας μικρός απολογισμός που αποδεικνύει πως το ΝΑΤΟ έχει συγκεκριμένο ρόλο και στη χώρα μας,  αυτόν του υπονομευτή της ανεξαρτησίας και των δημοκρατικών δικαιωμάτων. Παράλληλα, έχει εκθέσει και εκθέτει σε τεράστιους κινδύνους το λαό της χώρας, λόγω της εμπλοκή της στην ιμπεριαλιστική συμμαχία. 
Κορέα: Τη δεκαετία του 50 η επέμβαση κρατών – μελών του ΝΑΤΟ στην Κορέα βάφτηκε και με ελληνικό αίμα: από τον Στρατό 183 νεκροί και 610 τραυματίες και οι απώλειες της Αεροπορίας 12 νεκροί και 4 χαμένα αεροσκάφη. 
Κύπρος: Η τραγωδία της Κύπρου το 1974 έχει τη σφραγίδα του ΝΑΤΟ.  Δείχνουν πολλά μόνο και μόνο τα στοιχεία που προέκυψαν από την ανάκριση που διεξήχθη στη Βουλή το 1987, για το «φάκελο της Κύπρου», και καταγράφτηκαν στο βιβλίο «Έγκλημα εναντίον της Κύπρου», του τότε βουλευτή του ΚΚΕ, Κώστα Κάππου:
   Το ΝΑΤΟ λοιπόν και οι Αμερικάνοι ήταν αυτοί, που σχεδίασαν το πραξικόπημα κατά του Μακάριου – όπως ομολόγησε ο επικεφαλής του πραξικοπήματος στην Κύπρο, ο Γεωργίτσης – και οι συνταγματάρχες το εκτέλεσαν ώστε να δοθεί το πρόσχημα για την τουρκική επέμβαση στο νησί. Ήταν αυτοί, που ασκούσαν «φορτική πίεση» – όπως ομολόγησε ο «πρωθυπουργός» Κόλλιας – για την αποχώρηση των ελληνικών στρατευμάτων κατά τη διάρκεια της προέλασης των τουρκικών δυνάμεων. Ήταν αυτοί, που μέσω του 6ου Αμερικανικού Στόλου, της βρετανικής αεροπορίας και των βρετανικών ναυτικών δυνάμεων, έπαιξαν ρόλο προγεφυρώματος – όπως ομολόγησε ο τότε αρχηγός ΓΕΑ Παπανικολάου – για την εισβολή των τουρκικών δυνάμεων στο νησί και την αναχαίτιση των ελληνικών δυνάμεων σε περίπτωση που αυτές «εκινούντο». Ήταν αυτοί, που – όπως ανέφερε ο αντιστράτηγος του ΑΕΔ Μπίτος – σε τηλεφωνικές επικοινωνίες του Κίσινγκερ με τον Ετσεβίτ, του έδωσαν την «άδεια» να βυθίσει το ελληνικό αρματαγωγό που βρέθηκε στην περιοχή.
Χούντα: Η χούντα είναι ένα ακόμα «κατορθώματα» των Αμερικανών και του ΝΑΤΟ. Παραστρατιωτικές οργανώσεις που είχαν διαβρώσει το στρατό και δρούσαν στη χώρα, όπως ο περιβόητος ΙΔΕΑ, που κορυφαίο του στέλεχος ήταν ο Γ. Παπαδόπουλος, ήταν δικά τους δημιουργήματα. Αναφορικά με τη στάση της Ουάσιγκτον και του ΝΑΤΟ στη χούντα των συνταγματαρχών, αποκαλυπτικό είναι το τηλεγράφημα της 13ης Γενάρη 1968 του Στέιτ Ντιπάρτμεντ προς τον τότε Αμερικανό πρέσβη στην Αθήνα: «1. Αποφασίσαμε να κινηθούμε βραχυπρόθεσμα προς μία σχέση συνεργασίας με το καθεστώς της Αθήνας. Το σχέδιό μας είναι πρώτον να συμβουλευτούμε εντός της βδομάδας στην Ουάσιγκτον τους εκπροσώπους του ΝΑΤΟ και έπειτα να σας εξουσιοδοτήσουμε να κάνετε επίσημο τηλεφώνημα στον Πιπινέλη. Η τυπική επαφή με τους υπουργούς της χούντας δε θα πρέπει να εξουσιοδοτηθεί για την ώρα αλλά είναι ορατή ως το επόμενο βήμα (…)».
Γιουγκοσλαβία 1999: Στρατιωτικές βάσεις, λιμάνια, αεροδρόμια, ολόκληρο το ελληνικό έδαφος παραδόθηκε στη ΝΑΤΟική δολοφονική συμμαχία για το έγκλημα ενάντια στο λαό της Γιουγκοσλαβίας. Μόνο από τη Θεσσαλονίκη με κατεύθυνση το Κοσσυφοπέδιο πέρασε η ακόλουθη ΝΑΤΟική δύναμη: 1.000 αεροσκάφη, 420 πλοία, 510 σιδηροδρομικοί συρμοί, 1.400 φάλαγγες οχημάτων διαφόρων τύπων, 40.000 οχήματα και 60.000 στρατιώτες.
Ιράκ: Η Ελλάδα συμμετέχει και στο έγκλημα του ΝΑΤΟ στο Ιράκ. Το κρίσιμο διάστημα της επίθεσης στο Ιράκ (20 Μάρτη – 30 Απρίλη 2003), 5.270 αεροσκάφη του ΝΑΤΟ με κατεύθυνση το Ιράκ προσγειώθηκαν ή περνώντας από τον εθνικό εναέριο χώρο μας, έδωσαν αναφορά πορείας στη Σούδα. Ανάμεσά τους 3.963 μεταφορικά και 307 μαχητικά. Επίσης σταθερά κάθε μέρα απογειώνονταν ή προσγειώνονταν από τη Σούδα πάνω από 20 κατασκοπευτικά, ηλεκτρονικού πολέμου, ιπτάμενα τάνκερ και ραντάρ, ανθυποβρυχιακά και άλλα αεροσκάφη.
«Κόκκινη προβιά»: Η υπόθεση ξεκινά τη δεκαετία του ’50, όταν η CΙΑ στήνει σε πανευρωπαϊκό επίπεδο μιαν απίστευτη τρομοκρατική – παρακρατική επιχείρηση, στο όνομα της αντιμετώπισης του «κομμουνιστικού κινδύνου». Η επιχείρηση γίνεται γνωστή στην Ιταλία με τον κωδικό «Γκλάντιο». Στην Ελλάδα, το παράρτημα της «Γκλάντιο» ονομάζεται «Κόκκινη προβιά». Σύμφωνα με το γερμανικό περιοδικό «Σπίγκελ», που το Νοέμβρη του 1990 αποκάλυψε την υπόθεση, ο παρακρατικός μηχανισμός του ΝΑΤΟ συμπεριλάμβανε κρύπτες με χιλιάδες όπλα που είχαν τοποθετηθεί κάτω από δημόσια κτίρια ή ακόμα και εκκλησίες, και έναν αριθμό «εκπαιδευμένων» να αναλάβουν δράση εφόσον το απαιτούσε η εσωτερική κατάσταση στην Ελλάδα. Η συμφωνία της «Κόκκινης προβιάς» υπογράφηκε στις 25 Μάρτη του 1955 από τον πρωθυπουργό Παπάγο και το στρατηγό της CΙΑ Τράσκοτ. Πρόσχημα, βέβαια, ο «κομμουνιστικός κίνδυνος».
Να μην ξεχάσουμε επίσης, τα Ίμια και τις «γκρίζες ζώνες» στο Αιγαίο, αυτά ήρθαν να επικυρωθούν με τη ΝΑΤΟική συμφωνία της Μαδρίτης, το 1997. Εκεί ήταν, επί ΝΑΤΟικού εδάφους, που η κυβέρνηση Σημίτη υπέγραψε τη συμφωνία για τα «νόμιμα και ζωτικά συμφέροντα της Τουρκίας στο Αιγαίο»… 

Αυτό που φοβάται η αστική τάξη δεν θα το γλυτώσει

Του Αεροπεζοναύτη Διανύουμε τον τέταρτο μήνα της πανδημίας του κορονοϊού, με την ανησυχία ...

TOP READ