14 Φεβ 2012

ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ Η αντιλαϊκή επιδρομή κλιμακώνεται



ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ
Η αντιλαϊκή επιδρομή κλιμακώνεται
Δυναμική εργατική απάντηση με γενική απεργία την περασμένη Πέμπτη
Από συγκέντρωση εργαζομένων στη Λισαβόνα, στις 24 Νοέμβρη
Εχοντας σαν βάση το μνημόνιο που υπέγραψαν τοΣοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (PSD),το Λαϊκό Κόμμα (CDS) και τοΣοσιαλιστικό Κόμμα (PS) με την τρόικα (Ευρωπαϊκή Ενωση - Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα - Διεθνές Νομισματικό Ταμείο), η κυβέρνηση PSD-CDS προσπαθεί να εκμεταλλευτεί την καπιταλιστική κρίση στην οποία οδηγήθηκε η χώρα λόγω της πλουσιοπάροχης χρηματοδότησης των μονοπωλίων του βιομηχανικού και τραπεζικού κεφαλαίου, που εφαρμόζεται εδώ και δεκαετίες στην Πορτογαλία όπως και σε ολόκληρο τον καπιταλιστικό κόσμο. Τώρα, προκειμένου να ξεπεραστεί η κρίση και πάλι σε όφελος του κεφαλαίου, ελαχιστοποιώντας τις απώλειές του, εξαπολύεται μία ολομέτωπη επίθεση σε βάρος των εργασιακών και κοινωνικών δικαιωμάτων του λαού.
Χαρατσώνουν το λαό για τα κέρδη του κεφαλαίου
Οι θυσίες που απαιτεί από τους εργαζόμενους και τους συνταξιούχους η αστική κυβέρνηση στην Πορτογαλία, όπως συμβαίνει και στην Ελλάδα, γίνονται για την κερδοφορία των καπιταλιστών και αποσκοπούν να κάνουν ακόμα πιο φτηνή την τιμή της εργατικής δύναμης, ώστε το κεφάλαιο να ξεκινήσει από καλύτερη θέση όταν έρθει η φάση της ανάπτυξης.
Πάντως, η κρίση στη χώρα βαθαίνει. Ετσι, εκτιμάται πως η μείωση του ΑΕΠ θα φτάσει το 2,8% τον επόμενο χρόνο, αντί της εκτίμησης που είχε γίνει την άνοιξη για 2%, όταν η κυβέρνηση της χώρας είχε συμφωνήσει με την τρόικα στην υποτιθέμενη «βοήθεια» των 78 δισ. ευρώ. «Βοήθεια» που δεν έχει απολύτως καμία σχέση με τις λαϊκές ανάγκες. Στην Πορτογαλία, όπως και στην Ελλάδα, το ψευτοεπιχείρημα που χρησιμοποιείται από την κυβέρνηση και τις άλλες αστικές δυνάμεις είναι ότι αν δεν περάσουν τα σκληρά μέτρα «δε θα εισπραχτούν τα χρήματα και δε θα μπορούν να πληρωθούν μισθοί και συντάξεις».
Η κατάσταση στη χώρα είναι ήδη δραματική, όταν το ποσοστό κινδύνου φτώχειας, σύμφωνα με στοιχεία του Εθνικού Ινστιτούτου Στατιστικής, είναι της τάξης του 17,9%. Φυσικά, ο «κίνδυνος» είναι δύσκολο να ερμηνευτεί, καθώς η αστική στατιστική κρύβει, για παράδειγμα, τη συγκαλυμμένη ανεργία της ημιαπασχόλησης, ακόμα και ελάχιστων ωρών εργασίας τη βδομάδα, που ισοδυναμεί με φτώχεια και εξαθλίωση. Υπάρχουν, δε, πάνω από 2,7 εκατομμύρια Πορτογάλων που βρίσκονται στα όρια της φτώχειας και επιβιώνουν ουσιαστικά επειδή λαμβάνουν κάποιες «κοινωνικές παροχές» από το κράτος (σε είδος ή σε χρήμα), παροχές που κυβέρνηση και αστική τάξη θέλουν να εξαλείψουν ή να μειώσουν δραστικά, ρίχνοντας και άλλες πολλές χιλιάδες Πορτογάλων στην εξαθλίωση.
Το 2011 όλες οι συντάξεις «πάγωσαν», ενώ οι τιμές μέχρι το Σεπτέμβρη φέτος ήδη αυξήθηκαν κατά 3,6%. Ακόμα, επιβλήθηκε ένας έκτακτος φόρος εισοδήματος, που ουσιαστικά χτυπάει μισθωτούς και συνταξιούχους, οι οποίοι καλούνται να πληρώσουν φέτος πάνω από 800 δισ. ευρώ σε φόρο εισοδήματος, σύμφωνα με τους υπολογισμούς της ίδιας της κυβέρνησης, ενώ εξαιρούνται τα εισοδήματα του κεφαλαίου (μετοχές, μερίσματα). Στο μεταξύ, ο επιπλέον φόρος εισοδήματος που θα εφαρμοστεί σε επιχειρήσεις με αυξημένα κέρδη και ο νέος υπολογισμός φόρου στα μεγάλα εισοδήματα αξιοποιείται ως «στάχτη στα μάτια» του λαού, καθώς τα ποσά που θα εξοικονομηθούν με τα παραπάνω είναι αστεία σε σύγκριση με τα χαράτσια που επιβάλλονται στους μισθωτούς και συνταξιούχους. Τα εισοδήματα των κεφαλαιοκρατών ή συνεχίζουν να απαλλάσσονται (στην πλειοψηφία τους) ή υπόκεινται σε φορολογικό συντελεστή της τάξης του 21,5% ή και χαμηλότερο.
Ταυτόχρονα, στις 11 του Νοέμβρη, υιοθετήθηκε σε πρώτη ανάγνωση από το Κοινοβούλιο της Πορτογαλίας ο κρατικός προϋπολογισμός για το 2012, όπου περιέχονται ακόμα πιο βάρβαρα αντιλαϊκά μέτρα, συνέχεια των προηγούμενων που ήδη εφαρμόζουν οι κυρίαρχες τάξεις της χώρας. Το κείμενο, που αποτελεί κήρυξη πολέμου στον πορτογαλικό λαό, υιοθετήθηκε χωρίς αντιδράσεις, καθώς η κεντροδεξιά κυβέρνηση του πρωθυπουργού Πάσος Κοέλιο διαθέτει πλειοψηφία 132 εδρών σε σύνολο 250. Το «αντιπολιτευόμενο» Σοσιαλιστικό Κόμμα, που διαθέτει 74 έδρες, απείχε από την ψηφοφορία, αιτιολογώντας ότι η αποχή «είναι ψήφος εμπιστοσύνης για τη συνέχιση της πορείας της χώρας στην Ευρωζώνη».
Και στην Πορτογαλία, όπως στην Ελλάδα, με το πρόσχημα της «δημοσιονομικής εξυγίανσης», επιβάλλονται βάρβαρα αντιλαϊκά μέτρα. Ετσι, τα λαϊκά στρώματα καλούνται και με τον προϋπολογισμό του 2012, να πληρώσουν μεγαλύτερο φόρο για τα προϊόντα, για το εισόδημά τους και για τα ακίνητα, ενώ, σύμφωνα με τις πληροφορίες που ήδη διαρρέονται στα πορτογαλικά ΜΜΕ, αναμένεται να καταργηθεί ο 13ος και 14ος μισθός των δημόσιων υπαλλήλων με μηνιαίες απολαβές άνω των 1.000 ευρώ. Στον ιδιωτικό τομέα, θεσπίζεται η ημερήσια αύξηση του ωραρίου κατά 30 λεπτά, ενώ η κυβέρνηση σχεδιάζει αλλαγές στις εργασιακές σχέσεις, που συμπεριλαμβάνουν ευέλικτες ώρες εργασίας και καθιστούν ευκολότερη την απόλυση.
Παράλληλα, ο οίκος «Fitch» προχώρησε στις 24 του Νοέμβρη σε υποβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητας της Πορτογαλίας κατά μία βαθμίδα, από «BBB-» σε «BB+», με αρνητική προοπτική, ενώ πρόσφατα ανακοινώθηκε πως η ανεργία έφτασε στο 12,4% και προβλέπεται να φτάσει το 2012 το 13,4%, σύμφωνα με επίσημα στοιχεία που σαφώς υπολείπονται των πραγματικών.
Μαζική εργατική απάντηση στα αντιλαϊκά μέτρα
Με μία ιδιαίτερα μαζική και δυναμική 24ωρη γενική απεργία (στις 24 του Νοέμβρη), απάντησαν οι εργαζόμενοι στα βάρβαρα μέτρα, και τα νέα που έρχονται με τον προϋπολογισμό, ανταποκρινόμενοι στο κάλεσμα της Γενικής Συνομοσπονδίας Εργαζομένων (CGTP-IN) και της Γενικής Ενωσης Εργατών (UGT). Μεγάλα ήταν τα ποσοστά συμμετοχής στο δημόσιο τομέα, σε βιομηχανίες (κλωστοϋφαντουργία, αυτοκινητοβιομηχανία, μεταλλουργεία, ναυπηγεία κ.λπ.) σε επιχειρήσεις και τόπους δουλειάς, στις αερομεταφορές και στα μέσα μαζικής μεταφοράς, καθώς και στα ταχυδρομεία, στον τομέα της Υγείας και της Εκπαίδευσης. Από το πρωί είχαν οργανωθεί απεργιακές φρουρές στους τόπους δουλειάς, ενώ έγιναν και συγκεντρώσεις το απόγευμα στη Λισαβόνα και σε άλλες πόλεις.
Σε συνέντευξη Τύπου που παραχώρησαν, το βράδυ της 24ωρης απεργίας, οι γενικοί γραμματείς της CGTP και της UGT εκτιμώντας το αποτέλεσμά της, αποφάνθηκαν πως «ήταν η μεγαλύτερη απεργία όλων των εποχών, όπου μαζικά οι εργαζόμενοι εξέφρασαν την οργή και τη διαμαρτυρία τους για την άγρια επίθεση που δέχονται». Βεβαίως, και στην Πορτογαλία οι λαϊκοί αγώνες πρέπει να φουντώσουν και κυρίως, πέρα από τη διεκδίκηση αιτημάτων που θα ανακουφίζουν από τη σημερινή βαρβαρότητα, πρέπει να θέτουν το ζήτημα της αμφισβήτησης της εξουσίας των μονοπωλίων ως την ανατροπή της για να γίνουν τα λαϊκά στρώματα αφέντες του πλούτου που παράγουν.

Γ. ΚΑΡΑΓΕΩΡΓΗ


ByΦιλιππος Ανθης στις Δεν υπάρχουν σχόλια:

ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ Κυβέρνηση και πλουτοκρατία προωθούν εργασιακό μεσαίωνα



ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ
Κυβέρνηση και πλουτοκρατία προωθούν εργασιακό μεσαίωνα
Από τη μεγάλη διαδήλωση στη Λισαβόνα το Σάββατο 1 Οκτώβρη
Μαζικά και μαχητικά βγήκαν στους δρόμους οι Πορτογάλοι εργαζόμενοι την 1η του Οκτώβρη, σε μια κινητοποίηση που οργάνωσε η Γενική Συνοποσπονδία Πορτογάλων Εργαζομένων (CGTP-IN)ενάντια στα άγρια μέτρα λιτότητας που επιβάλλει η κυβέρνηση στο όνομα της αντιμετώπισης του δημοσιονομικού ελλείμματος, με πάγωμα μισθών έως το 2014, με απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων 2% κάθε χρόνο έως το 2014, πώληση ή συγχώνευση του 20% των κρατικών επιχειρήσεων και γενικότερα την καρατόμηση των εργατικών, ασφαλιστικών και λαϊκών δικαιωμάτων. Ταυτόχρονα, η κυβέρνηση ανακοίνωνε πρόσφατα ότι ο φόρος στο ηλεκτρικό ρεύμα και το φυσικό αέριο θα φτάσει από το 6% στο 23%!
«Δυναμικά βρισκόμαστε εδώ και με αγώνα προχωράμε», «Καλύτερες συνθήκες εργασίας», «Οχι στην καταστροφή των υπηρεσιών Υγείας» και «Οχι στις αυξήσεις των τιμών» ήταν μερικά από τα συνθήματα που βροντοφώναξαν οι διαδηλωτές. Στη μαζική συγκέντρωση στη Λισαβόνα συμμετείχε και αντιπροσωπεία του Πορτογαλικού Κομμουνιστικού Κόμματος, με επικεφαλής τον ΓΓ της Κεντριής Επιτροπής, Τζερόνιμο ντε Σόουζα.
Ολομέτωπη επίθεση στα δικαιώματα των εργαζομένων
Εχοντας σαν βάση το μνημόνιο που υπέγραψαν τα κυβερνητικά κόμματα, τοΣοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (PSD) και το Λαϊκό Κόμμα (CDS), αλλά και το Σοσιαλιστικό Κόμμα (PS) με την η τρόικα (ΕΕ - Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και Διεθνές Νομισματικό Ταμείο), η κυβέρνηση PSD-CDS προσπαθεί να εκμεταλλευτεί την καπιταλιστική κρίση στην οποία οδηγήθηκε η χώρα λόγω της πλουσιοπάροχης χρηματοδότησης των μονοπωλίων του βιομηχανικού και τραπεζικού κεφαλαίου, η οποία εφαρμόζεται εδώ και δεκαετίες και στην Πορτογαλία, όπως και σε ολόκληρο τον καπιταλιστικό κόσμο. Τώρα, προκειμένου να ξεπεραστεί η κρίση, και πάλι σε όφελος του κεφαλαίου, ελαχιστοποιώντας τις απώλειές του, εξαπολύεται η ολομέτωπη επίθεση σε βάρος των εργασιακών και κοινωνικών δικαιωμάτων του λαού.
Στην επίθεσή της στις κοινωνικές υπηρεσίες η κυβέρνηση αλλάζει δραστικά τις συνθήκες των εργαζομένων στο δημόσιο τομέα. Επίσης, σύμφωνα με το Εθνικό Ινστιτούτο Στατιστικής, το ποσοστό κινδύνου φτώχειας είναι της τάξης του 17,9% στην Πορτογαλία. Φυσικά ο «κίνδυνος» είναι δύσκολο να ερμηνευτεί, καθώς η αστική στατιστική κρύβει, για παράδειγμα, τη συγκαλυμμένη ανεργία της ημιαπασχόλησης, ακόμα και ελάχιστων ωρών/βδομάδα, που ισοδυναμεί με φτώχεια και εξαθλίωση.
Επίσης υπάρχουν πάνω από 2,7 εκατομμύρια Πορτογάλων που είναι στα όρια της φτώχειας και επιβιώνουν ουσιαστικά επειδή λαμβάνουν κάποιες «κοινωνικές παροχές» από το κράτος (σε είδος ή σε χρήμα). Και είναι ακριβώς αυτές τις παροχές που κυβέρνηση και αστική τάξη θέλουν να εξαλείψουν ή να μειώσουν δραστικά, ρίχνοντας και άλλες πολλές χιλιάδες Πορτογάλων στην εξαθλίωση.
Οπως αναφέρει η CGTP-IN «η δεξιά πολιτική που ακολούθησαν διαδοχικές κυβερνήσεις, προώθησε ένα ξεκαθάρισμα λογαριασμών με τα δικαιώματα, τις ελευθερίες και συνταγματικές εγγυήσεις που κατακτήθηκαν με την "Επανάσταση του Απρίλη"». Συνεχίζοντας επισημαίνει: «Στη γραμμή υποταγής στα συμφέροντα και τους στόχους του μεγάλου κεφαλαίου, η δεξιά πολιτική των κυβερνήσεων προχωράει σε απαράδεκτες προτάσεις ενάντια στα δικαιώματα των εργαζομένων, συγκεκριμένα:
  • Στην ανεργία, θέλει να θάψει τη συνταγματική αρχή που απαγορεύει τις απολύσεις χωρίς πραγματικά δίκαιο λόγο, λύνοντας τα χέρια των επιχειρηματιών να απολύουν όπως και όταν θέλουν. Η πιθανή έγκριση αυτής της πρότασης θα οδηγούσε στην ελεύθερη διαιτησία των εργοδοτών μέσα στις επιχειρήσεις. Στο επίδομα ανεργίας, αφού σκοπεύει να μειώσει το χρόνο για την απόδοσή του (18 μήνες), να κατεβάσει το επίδομα - για το μέσο μισθό που είναι γύρω στα 800 ευρώ - από 520 ευρώ που είναι σήμερα θέλει να το πάει σε 468 ευρώ, ενώ σχεδιάζεται και άλλη μείωση, της τάξης του 10%, από τον 6ο μήνα απόδοσής του, σε περίπτωση που ο εργαζόμενος δεν καταφέρει να βρει δουλειά.
  • Στις αποζημιώσεις με την εισαγωγή της θεωρίας της «προσωπικής αποταμίευσης», επιχειρεί να αλλάξει η ευθύνη πληρωμής της αποζημίωσης από πλευράς των εργοδοτών, με στόχο τη μείωση και μετέπειτα εξάλειψή της.
  • Στις συλλογικές συμβάσεις, η λογική που κυριαρχεί στις προτάσεις που παρουσίασε η κυβέρνηση στοχεύουν στην περικοπή ή εξάλειψη των δικαιωμάτων που καθιερώθηκαν στις συλλογικές συμβάσεις, είτε με τη λεγόμενη αποκέντρωση είτε ευνοώντας την ατομική σχέση εργασίας (σ.σ. δηλαδή επιχειρησιακές συμβάσεις όπως αυτές που επιχειρείται να επεκταθούν και στην Ελλάδα).
Μπροστά σε αυτές τις προτάσεις, που σκοπεύουν να γυρίσουν τον τροχό της ιστορίας των εργασιακών σχέσεων προς τα πίσω, είναι απαραίτητο να πάρουμε πρωτοβουλίες, να είμαστε επιθετικοί, κάνοντας κατάληψη στους χώρους δουλειάς με τις δικές μας προτάσεις και με μόνιμη δράση».
Μαζική πρώτη απάντηση και συνέχεια
Την 1η του Οκτώβρη λοιπόν, ημέρα που συμπληρώθηκαν 41 χρόνια από την ίδρυση της Γενικής Συνομοσπονδίας Πορτογάλων Εργαζομένων, πάνω από 200.000 λαού ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα της Γενικής Συνομοσπονδίας και στα πολλαπλά παραδείγματα αγώνα και αντίστασης στα οποία προχώρησαν τις τελευταίες εβδομάδες εργαζόμενοι σε διάφορους τομείς και επιχειρήσεις. Στη Λισαβόνα, για τρεις ολόκληρες ώρες πορεύτηκαν πάνω από 130.000 γυναίκες, άντρες και νέοι. Στο Πόρτο οι δρόμοι στο κέντρο της πόλης έκλεισαν με τις δίκαιες διαμαρτυρίες 50-60.000 ατόμων, ενώ στο Φουνσάλ πορεύτηκαν αρκετές χιλιάδες, σε μία κινητοποίηση που ξεπέρασε και αυτή της Πρωτομαγιάς.
Στην πρώτη μεγάλη αγωνιστική κινητοποίηση του μαζικού λαϊκού κινήματος που πραγματοποιήθηκε από τότε που το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (PSD) και το Λαϊκό Κόμμα (CDS) με τον Πάσος Κοέλιο και τον Πάουλο Πόρτας πήραν τη θέση του Σοσιαλιστικού Κόμματος (PS) του Ζοσέ Σόκρατες στην άσκηση του κοινού, αντιλαϊκού προγράμματος - σύμφωνα με τις δεσμεύσεις όλων των παραπάνω απέναντι στο ΔΝΤ, την Ευρωπαϊκή Κεκτρική Τράπεζα και την ΕΕ - αυτές οι χιλιάδες εργατών και εργατριών βγήκαν να διατρανώσουν ότι δεν λυγίζουν στις επιταγές της συμφωνίας μεταξύ ντόπιων αστικών δυνάμεων της πλουτοκρατίας και της τρόικας, που απομυζούν τον εθνικό πλούτο.
Ο απολογισμός των 100 πρώτων ημερών της κυβέρνησης Κοέλιο είναι μία επίθεση άνευ προηγουμένου ενάντια στα δικαιώματα των εργαζομένων, με την αρπαγή του δώρου των Χριστουγέννων, με την αύξηση και απορρύθμιση των ωραρίων εργασίας, το μποϊκοτάζ των συλλογικών συμβάσεων. Είναι 100 μέρες που χαρακτηρίζονται από τη συνεχή και γενικευμένη αύξηση των τιμών στα βασικά αγαθά, όπως οι μεταφορές, τα φάρμακα, τα τρόφιμα και η ενέργεια.
Στις μεγάλες κινητοποιήσεις της CGTP-IN, οι διαδηλωτές χαιρέτισαν θερμά την απόφαση για πραγματοποίηση «εβδομάδας αγωνιστικής δράσης» από τις 20-27 του Οκτώβρη, όπου θα πραγματοποιηθούν απεργιακές κινητοποιήσεις και στάσεις εργασίας στο δημόσιο τομέα. «Η CGTP-IN επισημαίνει τέσσερις σημαντικούς λόγους για εκείνη την βδομάδα: ενάντια στην καταστροφή των εργασιακών και κοινωνικών δικαιωμάτων, ενάντια στην εξαθλίωση και τις αδικίες, ενάντια στο πρόγραμμα αντεπίθεσης στους εργαζομένους, στο λαό και στη χώρα, για την εργασία, για τους μισθούς, τις συντάξεις και τα κοινωνικά δικαιώματα», υπογραμμίζεται σε άρθρο της εφημερίδας του Πορτογαλικού Κομμουνιστικού Κόμματος «Αβάντε».
Ακόμα, στο κύριο άρθρο της «Αβάντε» στις 5/10 επισημαίνεται: «Είναι πολύ σημαντικό η εβδομάδα αγωνιστικής δράσης να αποτελέσει ένα σημείο ανόδου του μαζικού αγώνα, όχι μόνο για την προβλεπόμενη επιτυχία των πρωτοβουλιών, αλλά επίσης και κυρίως για τις δυνατότητες να αποτελέσει έναν παράγοντα ώθησης της διεύρυνσης του αγώνα και της προβολής του σε ανώτερα επίπεδα, που θα αντιστοιχούν στις απαιτήσεις που η σοβαρότητα της κατάστασης επιβάλλει».

Γιαννα ΚΑΡΑΓΕΩΡΓΗ


ByΦιλιππος Ανθης στις Δεν υπάρχουν σχόλια:

ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ Μεγαλειώδης λαϊκή διαδήλωση κατά της λιτότητας



ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ
Μεγαλειώδης λαϊκή διαδήλωση κατά της λιτότητας
Χιλιάδες λαού εργατοϋπάλληλοι διαδήλωσαν το Σάββατο στη Λισαβόνα
ΛΙΣΑΒΟΝΑ.--
Εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι κατέκλυσαν το Σάββατο την πλατεία του Παλατιού της Λισαβόνας για να διαμαρτυρηθούν ενάντια στην ακολουθούμενη πολιτική και στα μέτρα που περιέχονται στο πρόγραμμα επίθεσης της τρόικας, το οποίο συναποφασίζει, επικροτεί και εφαρμόζει η κυβέρνηση.
Πάνω από 300.000 άνθρωποι απ' όλη την Πορτογαλία, ανταποκρινόμενοι στο κάλεσμα της Γενικής Συνομοσπονδίας Εργατών Πορτογαλίας (CGTP-IN) έφθασαν από τέσσερις ξεχωριστές προσυγκεντρώσεις στην κεντρική πλατεία σε μία από τις μεγαλύτερες διαδηλώσεις των τελευταίων 30 χρόνων. Με πανό, συνθήματα και σημαίες έδειξαν την αποφασιστικότητα και την αγωνιστικότητά τους να συνεχίσουν τον αγώνα για την υπεράσπιση του δικαιώματος στην εργασία, για αξιοπρεπείς μισθούς, για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων τους, ενάντια στο κλείσιμο και το ξεπούλημα των κρατικών επιχειρήσεων. Εξέφρασαν την οργή και την αντίθεσή τους στην εκμετάλλευση, τις ανισότητες και την εξαθλίωση, όπου ήδη έχει οδηγηθεί ο λαός με τις πολιτικές που εφαρμόζονται, μιας και ανάμεσα στα άλλα περικόπτονται οι ημέρες αδείας, καταργούνται επίσημες αργίες, μειώνονται οι αποζημιώσεις σε περίπτωση απόλυσης, περικόπτονται οι αποδοχές στις υπερωρίες κ.ά. Η μεγαλειώδης αυτή συγκέντρωση διαμαρτυρίας πραγματοποιήθηκε μόλις τέσσερις ημέρες πριν καταφτάσει στη χώρα αντιπροσωπεία της τρόικας για την τριμηνιαία «αξιολόγηση» της εφαρμογής των μέτρων.
Η «CGTP-IN» κάλεσε τους χιλιάδες εργατοϋπάλληλους να εντατικοποιήσουν με όλες τις μορφές την πάλη τους, ενώ ήδη προγραμματίζονται νέες διαμαρτυρίες το προσεχές διάστημα, με καθημερινό αγώνα στους τόπους δουλειάς και στους δρόμους.

ByΦιλιππος Ανθης στις Δεν υπάρχουν σχόλια:

ΓΑΛΛΙΑ Φόροι για το λαό, απαλλαγές για το κεφάλαιο


ΓΑΛΛΙΑ
Φόροι για το λαό, απαλλαγές για το κεφάλαιο
ΠΑΡΙΣΙ.--
Αργά χτες το απόγευμα επρόκειτο ν' αρχίσει στο Κοινοβούλιο η συζήτηση για την κυβερνητική πρόταση που προβλέπει αύξηση του ΦΠΑ όλων των βαθμίδων κατά 1,6% (που σημαίνει ότι για ορισμένα τρόφιμα θα φτάσει το 6%, για ορισμένα άλλα το 7,5% και για κάποια άλλα προϊόντα σχεδόν το 21%). Κατά τον Πρόεδρο Σαρκοζί, που προανήγγειλε το συγκεκριμένο μέτρο πριν από μερικές ημέρες σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Φιγκαρό», η αύξηση αυτή προορίζεται για την κάλυψη τμήματος των εργοδοτικών ασφαλιστικών εισφορών στα ταμεία, με το γνωστό πρόσχημα ότι «θα ελαφρυνθούν οι εργοδότες και θα δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας».
Η πρόταση έχει προκαλέσει τις εντονότατες αντιδράσεις συνδικάτων και εργαζομένων, οι οποίοι τονίζουν ότι οι ίδιοι οι εργαζόμενοι καλούνται να πληρώσουν τις εργοδοτικές εισφορές μέσα από την αύξηση της τιμής όλων των προϊόντων. Επίσης, χαρακτηρίζουν γελοιότητα και κοροϊδία τα περί «δημιουργίας νέων θέσεων εργασίας» μέσα από την εφαρμογή του μέτρου.
Ενάντια στην πρόταση έχει ταχθεί σύσσωμη η αντιπολίτευση, ενώ αναταράξεις παρατηρούνται και στους κόλπους του κυβερνώντος UMP, καθώς πολλοί βουλευτές επικρίνουν τον Σαρκοζί, όχι για το μέτρο, αλλά για τη χρονική επιλογή της παρουσίασής του, σχεδόν δύο μήνες πριν τις προεδρικές εκλογές. Επισημαίνουν ότι ήδη το εκλογικό σώμα φαίνεται να έχει εξοργιστεί από σειρά άλλων μέτρων, όπως οι αλλεπάλληλες φορολογικές επιδρομές των τελευταίων μηνών, η αύξηση των συνταξιοδοτικών ορίων, οι συνεχείς προσπάθειες διάλυσης των συλλογικών συμβάσεων κλπ.

ByΦιλιππος Ανθης στις Δεν υπάρχουν σχόλια:
ByΦιλιππος Ανθης στις Δεν υπάρχουν σχόλια:

ΝΑΤΟ - ΕΛΙΑΜΕΠ Σεμινάριο χειραγώγησης νεανικών συνειδήσεων



ΝΑΤΟ - ΕΛΙΑΜΕΠ
Σεμινάριο χειραγώγησης νεανικών συνειδήσεων
Διοργανώνεται την Πέμπτη, στο πλαίσιο της επίσκεψης στην Αθήνα του γγ της λυκοσυμμαχίας
Από πρόσφατη αντιιμπεριαλιστική κινητοποίηση στη Θεσσαλονίκη
Motion Team
Στην Αθήνα φθάνει την Πέμπτη ο γγ του ΝΑΤΟΑντερς Φογκ Ράσμουσεν, στο πλαίσιο επίσκεψης στην ελληνική και την τουρκική πρωτεύουσα, ενόψει της συνόδου κορυφής του ΝΑΤΟ το Μάη στο Σικάγο των ΗΠΑ. Σκοπός της επίσκεψης είναι η διευθέτηση των εκκρεμοτήτων που υπάρχουν στη ΝΑ πτέρυγα του ΝΑΤΟ, σχετικά με την υλοποίηση του νέου στρατηγικού δόγματος, αλλά και ειδικά ζητήματα επιχειρησιακού ενδιαφέροντος.
Για την εμπέδωση των όσων προωθεί ο γγ του ΝΑΤΟ, πραγματοποιείται την Πέμπτη στο Μέγαρο Μουσικών Αθηνών, με αφορμή τα 60 χρόνια από την ένταξη της Ελλάδας στο ΝΑΤΟ, ημερίδα με θέμα «Ελλάδα και ΝΑΤΟ: Παρόν και μέλλον», όπου θα μιλήσει ο Α. Ράσμουσεν.
Στην ατζέντα των συνομιλιών με τον γγ του ΝΑΤΟ σε Αθήνα και Αγκυρα περιλαμβάνονται η επιτάχυνση των τεχνικών ζητημάτων αναφορικά με την «αντιπυραυλική ασπίδα», την«ενεργειακή ασφάλεια», τα Ελληνοτουρκικά, το Κυπριακό, το θέμα της ονομασίας της ΠΓΔΜ, την υλοποίηση της νέας στρατιωτικής δομής του ΝΑΤΟ, με τη μείωση των στρατηγείων και την ενίσχυση μιας πιο συγκεντρωτικής δομής διοίκησης, όπως και το ενδεχόμενο μιας στρατιωτικής επέμβασης στη Συρία και το Ιράν.
Αξιοπρόσεκτο είναι πως στην ημερίδα της Πέμπτης, την οποία διοργανώνει το Ελληνικό Ιδρυμα Ευρωπαϊκής και Εξωτερικής Πολιτικής (ΕΛΙΑΜΕΠ), καλούνται να παρακολουθήσουν και φοιτητές, στους οποίους στο τέλος η λυκοσυμμαχία θα δώσει και πιστοποιητικό παρακολούθησης! Το γεγονός και μόνο ότι θεωρείται κίνητρο για την προσέλκυση φοιτητών η χορήγηση «πιστοποιητικού», σημαίνει ότι αναγορεύεται σε «προσόν» για τη μετέπειτα σταδιοδρομία τους η γνώση της ιμπεριαλιστικής πολιτικής και κυρίως η ενσωμάτωση σ' αυτή και η υπηρέτησή της.
Είναι και αυτό ένα δείγμα της πολυπλόκαμης ενσωμάτωσης της Ελλάδας στη στρατηγική των ιμπεριαλιστικών οργανισμών, αλλά και των μεθόδων που χρησιμοποιούν διάφορα «ιδρύματα», που αναπαράγουν την ιμπεριαλιστική πολιτική και προπαγάνδα, «ψαρεύοντας» για χειραγώγηση λαϊκές και νεανικές συνειδήσεις.

ByΦιλιππος Ανθης στις Δεν υπάρχουν σχόλια:

ΑΣΤΙΚΑ ΜΜΕ «Εθαψαν» τις λαϊκές κινητοποιήσεις


ΑΣΤΙΚΑ ΜΜΕ
«Εθαψαν» τις λαϊκές κινητοποιήσεις
Εσπευσαν να αξιοποιήσουν τη δράση των προβοκατόρων, για να καλλιεργήσουν τρομοκρατία και να συκοφαντήσουν τους αγώνες
Τις μεγάλες λαϊκές κινητοποιήσεις που γέμισαν προχτές τους δρόμους πολλών πόλεων της χώρας «έθαψαν» τα αστικά ΜΜΕ, ντόπια και διεθνή, υπηρετώντας και με αυτόν τον τρόπο την ένταση της αντιλαϊκής επίθεσης. Την ίδια στιγμή, φιλοξένησαν πολυσέλιδα ρεπορτάζ, για να παρουσιάσουν τα χτεσινά επεισόδια, καλλιεργώντας κλίμα φόβου αλλά και συκοφαντώντας τους λαϊκούς αγώνες.
Χαρακτηριστικός είναι ο τίτλος «Φλέγεται η Αθήνα καθώς διαδηλωτές λένε "όχι" σε νέες περικοπές» που χρησιμοποίησε το «Euronews», καλλιεργώντας ουσιαστικά συνειρμούς περί σύνδεσης των διαδηλωτών με τους προβοκάτορες. Αναφέρεται στα γεγονότα της Κυριακής και σε φλεγόμενα κτίρια, βόμβες μολότοφ, δακρυγόνα καθώς και δεκάδες τραυματίες σε μια διαδήλωση, που όπως ανέφερε, συμμετείχαν 80.000 άνθρωποι.
Τα «Νέα», από την πρώτη σελίδα παρουσιάζουν το φλεγόμενο κτίριο της οδού Σταδίου και Χρ. Λαδά, ενώ στις εσωτερικές σελίδες του ρεπορτάζ, γράφουν στον υπέρτιτλο: «Κτίρια και τράπεζες πυρπολήθηκαν και καταστράφηκαν, ενώ δεκάδες καταστήματα λεηλατήθηκαν από κουκουλοφόρους» και στον τίτλο: «Κόλαση φωτιάς και μαζικό πλιάτσικο». Σε όλο το κείμενο του ρεπορτάζ γίνεται εκτενής αναφορά στα επεισόδια. Για τη συγκέντρωση του ΠΑΜΕ στην Ομόνοια, δε γράφει ούτε λέξη. Σε ξεχωριστό τίτλο παρουσιάζει τη «μολότοφ - κόμπρα το νέο όπλο», με εκτενή αναφορά για το πώς παρασκευάζεται και τι ζημιές προκαλεί.
Στην ίδια «γραμμή» και η «Καθημερινή». Στην πρώτη της σελίδα δείχνει τη φωτιά να μαίνεται στο ίδιο κτίριο της Σταδίου και στον τίτλο γράφει: «Καταστροφικό χάος στο κέντρο των Αθηνών». Στο ρεπορτάζ των εσωτερικών σελίδων ο τίτλος είναι: «Η Αθήνα τυλίχθηκε στις φλόγες - Εκτεταμένες ζημιές, δεκάδες τραυματίες, προσαγωγές και συλλήψεις». Ασφαλώς, στο ρεπορτάζ δε γίνεται καμιά αναφορά στην ογκωδέστατη κινητοποίηση του ΠΑΜΕ στην Ομόνοια, ενώ και η συγκέντρωση του Συντάγματος υπάρχει μόνο ως «κάδρο» για να παρουσιάσει τα επεισόδια.
Σε αντίστοιχο πλαίσιο κινήθηκε και το «Εθνος». Στο πρωτοσέλιδο δείχνει ένα πυρπολημένο κτίριο με τίτλο: «Φωτιές, βία και πλιάτσικο - Κάηκαν ιστορικά κτίρια της Αθήνας». Η εφημερίδα αφιερώνει συνολικά 8 σελίδες, για τα επεισόδια στο κέντρο της Αθήνας, με κεντρικό τίτλο: «Αμόκ βίας και εμπρησμών για επτά ώρες». Ανάμεσα στα άλλα, παρουσιάζει εκτενή ρεπορτάζ για τη δράση των «κουκουλοφόρων», με πολλές φωτογραφίες και συνολικό υπέρτιτλο «Οι προβοκάτορες έκαψαν την Αθήνα». Στη συνέχεια, αφιερώνει μια σελίδα για τα επεισόδια στις άλλες πόλεις και άλλη μια σελίδα για το πώς παρουσίασαν τα διεθνή ΜΜΕ τα επεισόδια. Τέλος, σε δύο σελίδες, παρουσιάζονται τα συλλαλητήρια στην Αθήνα και σε όλη την Ελλάδα.
Τα διεθνή Μέσα
Για «βίαια επεισόδια στην Αθήνα και άλλες πόλεις με τραυματίες και λεηλατημένα και κατεστραμμένα καταστήματα» κάνει λόγο το «Ασοσιέιτεντ Πρες», ενώ το «Reuters» σε ρεπορτάζ του λέει: «Βουλευτές εγκρίνουν μέτρα λιτότητας καθώς η Αθήνα καίγεται». Το ελληνικό κοινοβούλιο ενέκρινε τα μέτρα λιτότητας που ζητούσαν η Ευρωζώνη και το ΔΝΤ, μετέδωσε το «BBC», τονίζοντας πως η πλειοψηφία των διαδηλωτών πορεύτηκε ειρηνικά, ωστόσο μικρές ομάδες έκαναν σημαντικές ζημιές στην πόλη με βόμβες μολότοφ, εμπρησμούς σε τράπεζες, κινηματογράφους και καφέ. Ανάλογη ήταν και η ανταπόκριση του«CNN».
Η εφημερίδα «Financial Times» φέρει τον τίτλο «Η Αθήνα ενέκρινε τα μέτρα λιτότητας που απαιτούνταν», ενώ ο «Guardian» γράφει πως «εγκρίθηκαν τα μέτρα για να αποφύγει η Ελλάδα τη χρεοκοπία». Παρόμοιες αναφορές γίνονται από όλα σχεδόν τα ξένα μέσα ενημέρωσης.
Το εργατικό κίνημα η πραγματική ανησυχία των αστών
Ο φόβος του εργατικού κινήματος ήταν έκδηλος στις δηλώσεις της Ιταλίδας υπουργού Εσωτερικών, Αννα Μαρία Καντσελιέρι που έσπευσε να αξιοποιήσει την προβοκάτσια. Μιλώντας στο περιθώριο τελετής για την προετοιμασία της Διεθνούς Εκθεσης του Μιλάνου «Expo 2015» δήλωσε πως «τα γεγονότα της Αθήνας αποτελούν σημαντική προειδοποίηση» και πρόσθεσε «παρακολουθούμε την κατάσταση της Ελλάδας με ανησυχία και προσοχή», ενώ πρόσθεσε πως «δεν υπάρχουν αυτή τη στιγμή στοιχεία που να στηρίζουν» μια πιθανή «μετάδοση της έντασης» και στην Ιταλία.

ByΦιλιππος Ανθης στις Δεν υπάρχουν σχόλια:

Απάντηση το κράτος των εργατών


Απάντηση το κράτος των εργατών
Ανάμεσα σε εκείνα που πρέπει να γραφτούν στη συνείδηση του λαού από την προχτεσινή συζήτηση στη Βουλή για το νέο μνημόνιο, είναι η σαπίλα των θεσμών του αστικού συστήματος, στο όνομα των οποίων πίνουν νερό τα κόμματά του. Ορισμένα χαρακτηριστικά παραδείγματα: Το ΚΚΕ ζήτησε η ψηφοφορία για το νέο μνημόνιο να γίνει με αυξημένη πλειοψηφία των 2/3 της Βουλής. Αυτό προβλέπει το αστικό Σύνταγμα για νομοσχέδια που συνεπάγονται παραχώρηση της εθνικής κυριαρχίας, όπως οι αστοί την αντιλαμβάνονται, αφού αυτή είναι δεδομένη στις σχέσεις μεταξύ καπιταλιστικών κρατών, στο πλαίσιο της ανισομετρίας στην καπιταλιστική ανάπτυξη.
ΠΑΣΟΚ και ΝΔ απέρριψαν το αίτημα. Ερμήνευσαν το Σύνταγμα κατά τα συγκυριακά συμφέροντα της πλουτοκρατίας, που φοβάται το λαό οργανωμένο στους δρόμους, και ήθελε εδώ και τώρα να ξεμπερδεύει με το μνημόνιο, για να αποφύγει τις κακοτοπιές που συνεπάγεται η όξυνση της ταξικής πάλης. Ετσι και έγινε. Ωστόσο, μερικούς μήνες πίσω, πριν ακόμα γίνει η συγκυβέρνηση και όταν η ΝΔ δημαγωγούσε ακόμα με αντιμνημονιακές κορόνες, για να «μαζέψει» τη λαϊκή δυσαρέσκεια από το ΠΑΣΟΚ, ο σημερινός υπουργός Οικονομικών έλεγε ότι θα ζητήσει αυξημένη πλειοψηφία για το νέο μνημόνιο, σε μια προσπάθεια να σύρει τη ΝΔ στην υπερψήφισή του. Αρα, ερμηνεία και χρήση του Συντάγματος κατά το πώς υπηρετείται κάθε φορά το ιδιαίτερο συμφέρον της πλουτοκρατίας.
Ακόμα πιο πέρα: Η Βουλή συζήτησε και ψήφισε προχτές με τη διαδικασία του κατεπείγοντος μια συμφωνία που δεσμεύει την επόμενη ή τις επόμενες (αστικές) κυβερνήσεις και υποθηκεύει το μέλλον του λαού για τα επόμενα 40 χρόνια! Η πλειοψηφία των βουλευτών, ανεξάρτητα από την τελική τους επιλογή, που για την πλειοψηφία ήταν δεδομένη, δεν είχε καν διαβάσει το νέο μνημόνιο. Η επίσημη αιτιολογία της κυβέρνησης για τις διαδικασίες εξπρές, ήταν ότι έπρεπε να τηρηθούν οι συμφωνημένες προθεσμίες με την τρόικα. Δηλαδή, με σημείο αναφοράς το Γιουρογκρούπ της Τετάρτης, το μνημόνιο έπρεπε να «ξεπεταχτεί» από το αστικό Κοινοβούλιο μέσα σε εννιά ώρες! Αυτός είναι ο «ναός της δημοκρατίας» τους, τον οποίο υπερασπίζονται σαν κόρη οφθαλμού.
Οι θεσμοί του αστικού κράτους, αναδίνουν τη μυρωδιά του καπιταλισμού που έχει σαπίσει. Γι' αυτό το σύστημα δεν υπάρχει γιατρειά, όσες μεταμορφώσεις κι αν κάνουν τα αστικά κόμματα για να ξεγελάσουν το λαό, όσοι θεσμοί κι αν φτιαχτούν, δήθεν για να το «εξυγιάνουν». Τώρα, μπροστά στα αδιέξοδα της κρίσης και της αστικής διαχείρισης, φουντώνει ξανά η συζήτηση για την αναμόρφωση του πολιτικού συστήματος, μέρος της οποίας επιχειρείται με την αλλαγή του Συντάγματος και της λειτουργίας του Κοινοβουλίου. Ο λαός πρέπει να κλείσει τα αυτιά του σ' αυτούς που πάνε να τον ξεγελάσουν. Για να βγει νικητής στον πόλεμο που του έχουν κηρύξει, πρέπει να αντιμετωπίζει το κράτος και τους θεσμούς του σαν εργαλεία επιβολής της δικτατορίας των μονοπωλίων, που με την πάλη του καλείται να ανατρέψει. Να κοινωνικοποιήσει τα μέσα παραγωγής με λαϊκή εξουσία, να εγκαθιδρύσει την πραγματική δημοκρατία, με το δικό του κράτος των εργατών.

Περικλής ΚΟΥΡΜΟΥΛΗΣ


ByΦιλιππος Ανθης στις Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δείχνουμε καθαρά τον αντίπαλο


Δείχνουμε καθαρά τον αντίπαλο
Η ένωση των τουριστικών πρακτόρων με επιστολή της στον υπουργό Δημόσιας Τάξης έκανε μια άτιμη ταύτιση. Εβαλε στο ίδιο τσουβάλι το πανό που ανάρτησε το ΚΚΕ στην Ακρόπολη, με την παρακρατική δράση στο κέντρο της Αθήνας, για να ζητήσει να μάθει γιατί δεν έγιναν συλλήψεις στην ...Ακρόπολη! (δημοσιεύτηκε χτες στο ηλεκτρονικό ΒΗΜΑ).
Η επιστολή δεν γράφτηκε από χαζούς ανθρώπους. Αντίθετα, πρόκειται για εκπροσώπους του μονοπωλιακού κεφαλαίου που αναγνώρισαν στο σύνθημα του ΚΚΕ τον εαυτό τους ως αντίπαλο. Το σύνθημα καλούσε σε πάλη ενάντια στη δικτατορία των μονοπωλίων. Εδινε, δηλαδή, την προοπτική που πρέπει να έχει ο αγώνας των εργαζομένων, ώστε να είναι πράγματι νικηφόρος.
Το μήνυμα στο πανό στην Ακρόπολη αντανακλά τον πυρήνα της στρατηγικής του ΚΚΕ. Αυτήν ακριβώς που αναγνωρίζει ως κίνδυνο η αστική τάξη, η οποία ξέρει επίσης να μετρά ένα προς ένα τα βήματα του αντιπάλου της, των εργατών, δηλαδή, που συσπειρωμένοι στο Κόμμα τους, το ΚΚΕ, έχουν βάλει πλώρη για την ανατροπή της αστικής εξουσίας, την κοινωνικοποίηση των μονοπωλίων, το σοσιαλισμό.
Αυτήν την προοπτική θέλουν να εμποδίσουν. Αυτήν την προοπτική θέλουν να θολώσουν στα μάτια της εργατικής τάξης. Και για να το κάνουν, καταφεύγουν ως και σε γελοιότητες. Η ταύτιση που επιχειρούν οι τουριστικοί πράκτορες δεν ανήκει στις γελοιότητες.
Είναι μέρος της επίμονης προσπάθειας των επιτελείων της αστικής τάξης να βάλουν το ΚΚΕ στο κάδρο ενός σκηνικού που η ίδια η αστική τάξη στήνει για να εκτονώσει ακίνδυνα για την ίδια τη λαϊκή αγανάκτηση.
Είχαν προηγηθεί μέσα στη βουλή ο Βενιζέλος και η Μπακογιάννη που έφτασαν να μιλούν για εμφύλιο και Στάλιν.
Η αστική τάξη δεν κρύβει την ανησυχία της για την αυξανόμενη επιρροή των θέσεων του ΚΚΕ στη συνείδηση της εργατικής τάξης και προσπαθεί να την προβοκάρει.
***
Καμιά φωτιά, κανένα πλιάτσικο, καμιά προβοκάτσια δεν μπορεί να κρύψει το γεγονός που καταγράφηκε ανεξίτηλα: Πολλές χιλιάδες εργάτες, υπάλληλοι, άνθρωποι των λαϊκών στρωμάτων διαδήλωσαν την Κυριακή από την Ομόνοια ως τους στύλους του Ολυμπίου Διός. Εκατοντάδες χιλιάδες σε όλη την Ελλάδα. Εκαναν καθαρό ότι ο λαός θα παραμείνει όλο και καλύτερα οργανωμένος στο προσκήνιο, θα αντιπαλέψει ένα προς ένα τα μέτρα του νέου μνημονίου μέχρι που να το ανατρέψει στο σύνολό του μαζί με την τάξη για τα συμφέροντα της οποίας υπογράφηκε.
Οι αστοί, βέβαια, έχουν το μαχαίρι και το πεπόνι στην ενημέρωση. Ετσι χτες το αίσχος στη βουλή εξαφανίστηκε από τις οθόνες. Οι απειλές του Βενιζέλου προς το εργατικό κίνημα χάθηκαν. Και στην οθόνη εμφανίστηκαν οι Βερύκιοι, οι Πρετεντέρηδες, η γυναίκα ενός αξιωματικού της αστυνομίας ως ρεπόρτερ, για να ζητήσουν αυτό που ήταν ήδη σχεδιασμένο: περισσότερη καταστολή. «Η Ελλάδα βρίσκεται σε εμφύλιο», είπε ο ένας πηγαίνοντας παραπέρα τις απειλές του Βενιζέλου. Για «στοιχεία του κοινού ποινικού δικαίου», έκανε λόγο ο άλλος δημιουργώντας συνειρμό. «Σ' έναν ιδεολογικό χώρο ανήκουν όλοι αυτοί» συμπλήρωνε ο τρίτος.
Κανείς τους δεν αναφέρθηκε στο πανό στην Ακρόπολη. Κανείς τους επίσης δεν κατέγραψε το γεγονός ότι χιλιάδες διαδηλωτές κάτω από τις σημαίες του ΠΑΜΕ περιφρούρησαν τη διαδήλωσή τους, δεν επέτρεψαν σε προβοκάτορες και αστυνομία να τη διαλύσουν. Αφησαν απλά - προβοκατόρικα τελικά - να πλανιέται στον τηλεοπτικό αέρα κάτι περί αριστερής υποκίνησης.
Οταν είδαμε και στενή συνεργάτιδα του Παπαχελά να περιγράφει τους βάνδαλους σαν «παιδιά», να προσπαθεί δηλαδή να στηρίξει ότι δεν πρόκειται για παρακρατικούς, ε, τότε ήμασταν σίγουροι πως στο σχέδιο δεν μετείχαν μόνο όσοι το εκτέλεσαν στο πεδίο, αλλά πολύ περισσότεροι στο επιτελείο.
***
Διάφορες αναλύσεις στον αστικό Τύπο προετοιμάζουν - ουσιαστικά προσανατολίζουν - τη σκέψη να αποδεχτεί την επέλαση της βαρβαρότητας. Υμνεί, δήθεν αναλύοντας, την τυφλή σύγκρουση σαν αναγκαστικό δρόμο. Μαρτυρούν τους ευσεβείς πόθους της αστικής τάξης η αναμέτρηση να έχει χαρακτηριστικά τυφλής σύγκρουσης και άρα εύκολα διαχειρίσιμης από το μηχανισμό της κρατικής καταστολής.
Παρουσιάζοντας την ταξική πάλη σαν κάτι που καταλήγει σε τυφλές συγκρούσεις, συγκαλύπτουν παράλληλα το γεγονός ότι η βαρβαρότητα έχει αιτία, είναι η έκφραση της όξυνσης του βαθμού εκμετάλλευσης της εργατικής δύναμης. Μιας εκμετάλλευσης την οποία συνειδητά παλεύουν να καταργήσουν οι εργάτες ανατρέποντας τις καπιταλιστικές σχέσεις παραγωγής. Αυτή η πάλη δεν είναι τυφλή, είναι πλήρους συνείδησης.
Τη γνώση που οδηγεί σε πάλη για τέτοια ανατροπή προσπαθούν να εμποδίσουν οι αστοί αναλυτές οδηγώντας τη σκέψη των ανθρώπων σε ιδέες δήθεν επαναστατικές, που όμως δεν είναι άλλο από ιδέες για τη συντήρηση του συστήματος. Η αστική τάξη γνωρίζει πως το εργατικό κίνημα όχι μόνο δεν κατέχεται από μηδενισμό, ίσα ίσα έχει στον πυρήνα των αξιών του τη γνώση πως ο εργαζόμενος άνθρωπος επειδή είναι παραγωγός όλου του πλούτου γι' αυτό και πρέπει να παλεύει για να εξαλείψει την αιτία του κακού, να παλεύει δηλαδή για να απελευθερώσει τις παραγωγικές δυνάμεις, όχι να τις καταστρέψει.
Η αστική τάξη ευνοείται από το μηδενισμό κι ας παριστάνει πως ανησυχεί για το όριο θραύσης του κοινωνικού σώματος. Στην πράξη, επιδιώκει να τσακίσει την εργατική τάξη και σ' αυτήν την επιδίωξη δεν τσιγκουνεύεται μεθόδους.
Ας έχουν γνώση οι φύλακες...

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ:
Θανάσης ΛΕΚΑΤΗΣ


ByΦιλιππος Ανθης στις Δεν υπάρχουν σχόλια:

Η Ευρωπαϊκή Ενωση είναι ο ευρωπαϊκός χωροφύλακας των κερδών των μονοπωλίων



Η Ευρωπαϊκή Ενωση είναι ο ευρωπαϊκός χωροφύλακας των κερδών των μονοπωλίων

«Για εμάς ένα όνομα αξίζει για την ΕΕ. Είναι ο ευρωπαϊκός χωροφύλακας των κερδών των μονοπωλίων στο σύνολο της Ευρώπης και σε κάθε χώρα. Η ΕΕ δεν είναι τίποτα άλλο παρά η συνεργασία κρατών, για να συντονίσουν τα συμφέροντα της αστικής τάξης, των μονοπωλίων, που έχουν έδρα σε εθνική βάση και βεβαίως η δράση τους επεκτείνεται σε όλη την Ευρώπη και εκτός Ευρώπης». Τα παραπάνω τόνισε η ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Αλέκα Παπαρήγα, στην εισηγητική της ομιλία, κατά τη χτεσινή Συνέντευξη Τύπου που έδωσε, με θέμα τις ερχόμενες ευρωεκλογές. Παραθέτουμε, στη συνέχεια, ολόκληρη την ομιλία της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ.
«Σας υπενθυμίζω ότι πριν από αρκετούς μήνες η Κεντρική Επιτροπή δημοσίευσε και κυκλοφόρησε τη Διακήρυξη για τις Ευρωεκλογές. Χρειάστηκε όμως έναν εκσυγχρονισμό αυτή η Διακήρυξη γιατί εν τω μεταξύ μεσολάβησε η κρίση. Το τελικό κείμενο για τις Ευρωεκλογές είναι αυτό που ήταν ένθετο στο χτεσινό "Ριζοσπάστη". Θυμίζω, επίσης, ότι στις 20 σελίδες της Διακήρυξης αυτής δεν περιλαμβάνονται μόνο εκτιμήσεις, ανασκόπηση εξελίξεων, οι γενικές θέσεις του ΚΚΕ και οι θέσεις απέναντι στην ΕΕ, αλλά και συγκεκριμένοι στόχοι πάλης, μέτωπα πάλης, θέσεις για τα μεγάλα προβλήματα που, αν θέλετε, καθορίζουν και τα επιμέρους. Ετσι που όποιος διαβάσει αυτήν τη Διακήρυξη μπορεί να έχει μια συνολική και ειδική γνώση του τι θέλει, τι παλεύει και τι προτείνει στην εργατική τάξη και στα λαϊκά στρώματα το ΚΚΕ.

Επιτρέψτε μου σήμερα να σταθώ σε ορισμένα γενικά σημεία, γιατί από αυτά καθορίζονται και οι θέσεις στα μεγάλα και στα επιμέρους προβλήματα. Τις Ευρωεκλογές πρέπει να τις δούμε δεμένες και αναπόσπαστες με την κρίση στην Ευρώπη και στην Ελλάδα. Ακριβώς τώρα που μαστίζει η κρίση την Ευρώπη και την Ελλάδα, χρειάζεται ακόμα περισσότερο ισχυρό ΚΚΕ στο κίνημα, στη δράση και στην κάλπη. Το Κόμμα αυτό, που είναι σταθερό, έμπειρο, δοκιμασμένο και σε εθνικό επίπεδο και σε πανευρωπαϊκό.
Οι εργαζόμενοι δεν πρέπει να δεχτούν να κάνουν την παραμικρή θυσία για την κρίση
Πρέπει κανείς να πάρει υπόψη του το εξής πράγμα: ότι κόντρα σε όσα λέγονταν αυτά τα χρόνια, αποδείχτηκε ότι η ΕΕ δεν μπορεί να γλιτώσει ούτε την κρίση, ούτε φέρνει τη σύγκλιση σε επίπεδο ανάπτυξης και ανάμεσα στους λαούς, ούτε, πολύ περισσότερο, να εξασφαλίζει συνεχή, σταθερή ανοδική πορεία στο βιοτικό επίπεδο. Ούτε μπορεί να εξασφαλίσει την ειρήνη, τη δημοκρατία, ούτε, αν θέλετε, και την πολιτιστική ανάπτυξη, που κι αυτή κάνει τη ζωή του λαού καλύτερη, ούτε ασφάλεια για το σήμερα και σιγουριά για το αύριο.
Δεν υπάρχει δυνατότητα φιλολαϊκής διεξόδου από την κρίση σε μια Ελλάδα όπου κυριαρχούν τα μονοπώλια, γενικότερα το κεφάλαιο, στην Ευρώπη των μονοπωλιακών μεγαθηρίων. Ρεαλιστικό δεν είναι αυτό που ακούμε από τα άλλα κόμματα και τις κυβερνήσεις των κρατών - μελών της ΕΕ, ότι μπορεί η ΕΕ να βγει από την κρίση, εξυπηρετώντας και τα συμφέροντα των επιχειρηματιών και των εργαζομένων. Ρεαλιστικό είναι αυτό που λέμε εμείς ότι οι εργαζόμενοι δεν πρέπει να δεχτούν να κάνουν την παραμικρή θυσία για την κρίση και ότι στα πλαίσια της ΕΕ δεν υπάρχει φιλολαϊκή διέξοδος. Για να υπάρχει χρειάζεται ένα φιλεργατικό, φιλολαϊκό μέτωπο πάλης σε εθνικό και πανευρωπαϊκό επίπεδο. Στάση αναμέτρησης απέναντι στην ΕΕ και τις κυβερνήσεις σε εθνικό επίπεδο, ανεξάρτητα αν στις κυβερνήσεις βρίσκονται φιλελεύθερα, σοσιαλδημοκρατικά κόμματα, ή οι λεγόμενες κεντροαριστερές κυβερνήσεις.
Για εμάς ένα όνομα αξίζει για την ΕΕ. Είναι ο ευρωπαϊκός χωροφύλακας των κερδών των μονοπωλίων στο σύνολο της Ευρώπης και σε κάθε χώρα. Η ΕΕ δεν είναι τίποτα άλλο παρά η συνεργασία κρατών για να συντονίσουν τα συμφέροντα της αστικής τάξης, των μονοπωλίων, που έχουν έδρα σε εθνική βάση και βεβαίως η δράση τους επεκτείνεται σε όλη την Ευρώπη και εκτός Ευρώπης. Και από αυτήν την άποψη, όποιος θέλει να δείξει ένα πνεύμα αντίστασης στην ΕΕ, ένα πνεύμα σαφούς καταδίκης, έως να φτάσει και στη θέση ότι η Ελλάδα εντός της ΕΕ δεν έχει μέλλον, αλλά πρέπει να υπάρξει ρήξη, αποδέσμευση από αυτήν, όλη αυτή η γκάμα των ανθρώπων μπορούν να εκφραστούν με το ΚΚΕ, να τιμωρήσουν κυριολεκτικά τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, και να μην εμπιστευτούν τα κόμματα της λάιτ κριτικής προς την ΕΕ, όπως είναι ο ΣΥΡΙΖΑ, που όταν το κίνημα είναι κάτω και η λαϊκή δυσαρέσκεια δεν έχει βρεθεί σε υψηλά επίπεδα, είναι αναφανδόν υπέρ της ΕΕ, όταν ο λαός αφυπνίζεται τότε κάνει κάποια κριτική και τίποτα παραπάνω ή μια αριστερή βερμπαλιστική φρασεολογία. Και, βεβαίως, ο ΛΑ.Ο.Σ., που παίζει το ρόλο της συντηρητικοποίησης των εργαζομένων, αυτό επιδιώκει. Είναι χαρακτηριστικό ότι δε δέχεται κανένα μέτρο, ακόμη και φορολογία σε βάρος των επιχειρηματιών, πολύ περισσότερο δε δέχεται αφαίρεση κερδών τους. Είναι ένα κόμμα το οποίο, όσο κι αν προσπαθεί να το κρύψει, είναι ρατσιστικό, εθνικιστικό, αντιπροσωπεύει κυριολεκτικά το παρελθόν.
Βασικό κριτήριο η στάση των κομμάτων απέναντι στη Συνθήκη του Μάαστριχτ
Βασικό κριτήριο πρέπει να είναι η στάση των κομμάτων απέναντι στη Συνθήκη του Μάαστριχτ. Ας μην πουν οι εργαζόμενοι ότι η Συνθήκη του Μάαστριχτ είναι μια υπόθεση παλιά και ότι "μας γυρνάτε στο 1992". Ο,τι ζούμε σήμερα, σε όλα τα μήκη και πλάτη της Ευρώπης, όχι μόνο απορρέει από τη Συνθήκη του Μάαστριχτ, είναι η ίδια η Συνθήκη του Μάαστριχτ. Ολες οι κατοπινές, απλώς εξειδικεύουν τις γενικές κατευθύνσεις. Και θέλω να σας θυμίσω ότι το ΚΚΕ είναι το μοναδικό κόμμα, σε χαλεπή περίοδο, που πήγε κόντρα στο ρεύμα σε όλη την Ευρώπη και είμαστε περήφανοι γι' αυτό, που καταψηφίσαμε τη Συνθήκη του Μάαστριχτ. Τον Ιούλη του 1992, η Συνθήκη του Μάαστριχτ εγκρίθηκε από το Ελληνικό Κοινοβούλιο. Και μιλάμε τώρα ότι με τη Συνθήκη του Μάαστριχτ κατοχυρώνεται ο πυλώνας της κοινής εσωτερικής αγοράς. Καταργούνται τα εσωτερικά σύνορα της ΕΕ προς όφελος της κερδοφορίας των πολυεθνικών. Βέβαια, καταργούνται στα λόγια, καταργούνται για το κεφάλαιο. Δεν καταργούνται οι αντιθέσεις ανάμεσα στη γαλλική αστική τάξη, τη γερμανική αστική τάξη, τη βρετανική. Καθιερώνονται οι 4 γνωστές ελευθερίες, η ελεύθερη διακίνηση προσώπων, εμπορευμάτων, υπηρεσιών και κεφαλαίου.
Τι έλεγαν τότε οι εκπρόσωποι της Νέας Δημοκρατίας, του ΠΑΣΟΚ και του Συνασπισμού; Κώστας Μητσοτάκης, πρωθυπουργός τότε: "Γυρίζω ευτυχής και περήφανος. Στο Μάαστριχτ πετύχαμε αυτό που θέλαμε. Πρώτα την ασφάλεια που εγγυάται η πολιτικά ενωμένη Ευρώπη και η συμμετοχή μας στην ΕΕ, την οποία πετύχαμε σε πείσμα πολλών αντιδράσεων". Οι λαοί της Γιουγκοσλαβίας μπορούν να απαντήσουν! Γιατί, όταν λέμε ασφάλεια δεν εννοούμε την ασφάλεια κάποιων χωρών, εννοούμε γενικά την ασφάλεια όλων. Βεβαίως, εμείς όταν λέμε ασφάλεια εννοούμε την ασφάλεια του λαού, να αισθάνεται ότι δεν τον απειλεί η ανεργία, η φτώχεια, η επιδείνωση των δικαιωμάτων του βιοτικού επιπέδου. Ανδρέας Παπανδρέου, τότε πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και αξιωματική αντιπολίτευση: «Ως γνωστόν το ΠΑΣΟΚ θα ψηφίσει για την κύρωση της Συνθήκης του Μάαστριχτ. Οι δείχτες - στόχοι συνιστούν το όραμα ενός Ευρωπαίου τραπεζίτη. Αυτά, δε, ανεξαρτήτως του ότι και πάλι θα έπρεπε να ψηφίσουμε για το Μάαστριχτ». Δηλαδή, είπαμε και μια κουβέντα για την Ευρώπη, το όραμα του τραπεζίτη, αλλά εμείς θα ψηφίσουμε!...
Ανάλογη ήταν και η θέση του Συνασπισμού. Αλλά ας δούμε τι λέει σήμερα ο Πρόεδρος του Συνασπισμού, όπου υποτίθεται ότι έχει βάλει νερό στο κρασί του, υποτίθεται στην ευρωλαγνεία. Λέει το εξής: "Το ζήτημα για μας τότε", δηλαδή όταν ψήφισε ο Συνασπισμός τη Συνθήκη του Μάαστριχτ, "ήταν αν θα είμαστε αρνητικοί στην ενοποίηση, στην ολοκλήρωση της Ευρώπης συνολικά ή αν θα είμαστε ανεκτικοί στην ολοκλήρωση της Ευρώπης, ασκώντας μια κριτική στον τρόπο που αυτή θα γίνει. Επιλέξαμε το δεύτερο δρόμο". Ο εύκολος δρόμος! Ψηφίζω και μετά ρίχνω και μια κριτική και θεωρώ ότι αυτό αποτελεί συγχωροχάρτι... Αποτέλεσμα. Η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ συμμετείχαν ενεργά, συναποφάσισαν σε όλα τα της ΕΕ, και σε όλα τα κατοπινά.
Εδώ να το ξεκαθαρίσουμε. Εμείς δε λέμε ότι η ΕΕ μας επιβάλλει, απ' έξω. Υπάρχει συναπόφαση και αυτό μετράει. Στο κάτω - κάτω κανείς αν δεν θέλεις δεν μπορεί να στο επιβάλει απέξω. Υπάρχει συναπόφαση.
Θέλουμε να προσθέσουμε και κάτι άλλο. Η ΕΕ δεν είναι απλώς η ενιαία αγορά, είναι και ο Ευρωστρατός, ο οποίος είναι ο ευρωπαϊκός πυλώνας του ΝΑΤΟ. Κρίσιμο ζήτημα. Νέα Δημοκρατία και ΠΑΣΟΚ συμφώνησαν για την ίδρυση και ισχυροποίηση του Ευρωστρατού ως κυβερνήσεις και ως αντιπολίτευση. Ο Συνασπισμός πρόσφερε από την πρώτη στιγμή και επί της ουσίας στήριξη στον Ευρωστρατό. Και μάλιστα είπε: "Εχει νόημα ο Ευρωστρατός αν εντάσσεται στην προοπτική της πολιτικής ενοποίησης και αυτονόμησης της Ευρώπης".
Αυτό δεν είναι τίποτα! Θέλει Ευρωστρατό που βοηθάει στην ενοποίηση και στην αυτονόμηση της Ευρώπης. Αυτονόμηση από πού; Από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Μα η ΕΕ είναι αυτόνομη από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Δεν είναι αυτόνομη ιδεολογικά και πολιτικά, από τον ιμπεριαλισμό. Αυτό είναι άλλο θέμα. Δηλαδή, σε τελευταία ανάλυση, τι τον θέλεις τον Ευρωστρατό; Για να απειλείς τις Ηνωμένες Πολιτείες στη διαμάχη με τις αγορές; Και μάλιστα εντάσσει τον Ευρωστρατό στην πολιτική της ενοποίησης. Ο Ευρωστρατός είναι ιμπεριαλιστικός, καθαρά πράγματα. Και μάλιστα παραμένει ο ευρωπαϊκός πυλώνας του ΝΑΤΟ. Η ίδια η ΕΕ λέει "δε χρειάζεται παντού να πηγαίνει το ΝΑΤΟ, μπορούμε να πάμε εμείς". Και το ρόλο τον ζούμε, δεν θα ήθελα να πω λεπτομέρειες.
Εμείς, επίσης, ως περιεχόμενο στη μάχη των Ευρωεκλογών θέτουμε το ίδιο περιεχόμενο που θα θέσουμε και στη μάχη των εθνικών εκλογών. Υπάρχει διαφορά στις δύο αναμετρήσεις; Υπάρχει μια διαφορά, αλλά για εμάς δεν είναι καθοριστική. Στη μια σχηματίζεται εθνικό Κοινοβούλιο και στην άλλη Ευρωκοινοβούλιο. Και στη μια και στην άλλη περίπτωση, χρειάζεται η καταδίκη της πολιτικής της ΕΕ. Και στις εθνικές εκλογές πρέπει να καταδικαστεί η ΕΕ. Χρειάζεται η καταδίκη της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ και χρειάζεται να μην αποτελέσουν εναλλακτική επιλογή τα κόμματα εκείνα που είτε συντηρητικοποιούν τη λαϊκή συνείδηση, είτε αμβλύνουν το ριζοσπαστισμό της.
Η ΕΕ είναι συμμαχία θηρίων
Η καταδίκη της ΕΕ είναι μονόδρομος. Και θέλω να σταθώ στο εξής ζήτημα, στους μύθους που αποκαλύφθηκαν. Αν πριν λίγα χρόνια μπορούσε κανείς να εξηγήσει το φαινόμενο της πίστης σε κάποιες εξαγγελίες - ψέματα, λέμε εμείς - και στους μύθους, σήμερα κατά τη γνώμη μας δεν υπάρχει τέτοια δικαιολογία. Ναι, η ΕΕ είναι μονόδρομος μόνο για τα συμφέροντα της πλουτοκρατίας των κρατών - μελών και των κομμάτων που τα υπηρετούν. Πραγματικά, μια Ελλάδα έξω από την ΕΕ θα δημιουργούσε προβλήματα σε επιχειρηματικά μεγαθήρια της Ελλάδας, γιατί δε θα είχαν όλο αυτό το οπλοστάσιο, τη νομιμοποίηση και την αβάντα της ΕΕ. Το δικό τους λοιπόν μονόδρομο συμφερόντων τον βαφτίζουν μονόδρομο για τους λαούς.
Είναι ρεαλιστικό αυτό που εμείς λέμε, ότι η Ελλάδα μπορεί να βρει το δρόμο, ο ελληνικός λαός μπορεί να βρει το δρόμο του μέσα από την πάλη που ξεκινάει το λιγότερο από την ανυπακοή και απειθαρχία και φτάνει έως την ουσιαστική ρήξη με την ίδια την ΕΕ. Εμείς θεωρούμε ότι η συνεργασία στην Ευρώπη θα είναι ωφέλιμη μόνο όταν πάψει να υπάρχει πλουτοκρατία σε όσο γίνεται περισσότερες χώρες της ΕΕ και βεβαίως τελικά σε όλη την Ευρώπη. Και, αν θέλετε, όταν η Ευρώπη γίνει σοσιαλιστική, τότε μπορούμε να μιλάμε για την Ευρώπη της συνεργασίας, για την Ευρώπη που πραγματικά θα προσχωρήσουν οι λαοί εθελοντικά και όχι με τη δύναμη των όπλων, με τα βερεσέ, με τους ψεύτικους μύθους των κοινοτικών ποσών. Θα προσχωρήσουν εθελοντικά, γιατί θα τους συμφέρει μια τέτοια Ευρώπη και όχι στο όνομα κάποιων πακέτων.
Η Ευρωπαϊκή Ενωση δεν είναι αδελφότητα, είναι μία συμμαχία θηρίων, κυριολεκτικά. Οταν έγινε η ΕΟΚ, τους ένωνε η αντίθεση, η πάλη, το μίσος προς το σοσιαλιστικό σύστημα. Σήμερα, τους ενώνει η προσπάθεια για την ακόμη μεγαλύτερη εκμετάλλευση των λαών και η προσπάθεια να ισχυροποιήσουν στις πλάτες των λαών την Ευρωπαϊκή Ενωση. Για να διεκδικήσουν μερίδια και εκτός Ευρώπης, στη Λατινική Αμερική και αλλού, απέναντι στις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά και σε περιφερειακές καπιταλιστικές δυνάμεις που αναπτύσσονται.
Η Ευρωπαϊκή Ενωση είναι αδελφότητα μόνο όταν πρόκειται να πάρουν κοινές αποφάσεις εναντίον των λαών. Για κοιτάξτε, τώρα στην κρίση, η Γαλλία τσακώνεται με τη Γερμανία, η Γερμανία τα φτιάχνει με τη Ρωσία, η Μεγάλη Βρετανία "κλείνει μάτι" στις Ηνωμένες Πολιτείες. Οι πρώην σοσιαλιστικές χώρες που εντάχθηκαν στην Ευρωπαϊκή Ενωση, στην αρχή ικέτευαν να μπουν στην Ευρωπαϊκή Ενωση, τώρα τείνουν χέρι προς τις Ηνωμένες Πολιτείες και με την πλάτη των Ηνωμένων Πολιτειών να πιέσουν, για να πάρουν κοινοτικά ποσά για τους δικούς τους επιχειρηματίες, για τη δική τους τάξη.
Απάτη κυριολεκτικά και μύθος είναι ότι τα κοινοτικά κονδύλια έσωσαν την Ελλάδα. Εάν η Ελλάδα ήταν μακριά απ' τις δεσμεύσεις της Ευρωπαϊκής Ενωσης, μια Ελλάδα βεβαίως της λαϊκής εξουσίας, της εργατικής εξουσίας, που θα οργάνωνε την οικονομία και την κοινωνία στη βάση των ανθρώπινων αναγκών και όχι του κέρδους, δε θα είχε έσοδα; Δε θα είχε χρήματα; Θα συγκέντρωνε πλούτο, με τη διαφορά ότι θα ανήκε στο λαό.
Να συμφωνήσουμε στην απειθαρχία και στην ανυπακοή
Θα μου πείτε, μπορεί η Ελλάδα να σταθεί αυτάρκης και μόνη της; Εμείς λέμε όχι, σε έναν τέτοιο κόσμο. Αλλά, εν πάση περιπτώσει, θα μπορούσε πραγματικά τότε να διεκδικήσει ισότιμες και αμοιβαία επωφελείς σχέσεις, αξιοποιώντας και τις αντιθέσεις ανάμεσα στις καπιταλιστικές χώρες, αλλά και αξιοποιώντας τα θετικά αποτελέσματα που οπωσδήποτε προοδευτικά και σταδιακά θα έρθουν και στην Ευρώπη και σε όλη τη Γη, μια που η Ελλάδα δε θα έχει την τύχη να είναι η μοναδική που συγκρούεται με την Ευρωπαϊκή Ενωση. Συγκρούσεις τέτοιες, βαθύτερες ή λιγότερο βαθιές, θα αναπτύσσονται τα επόμενα χρόνια και στην Ευρώπη και αλλού. Χειρότερα θα ήταν για το κεφάλαιο εκτός Ευρωπαϊκής Ενωσης. Για το λαό θα ήταν καλύτερα, πολύ καλύτερα.
Αυτό, σε όλη τη διάρκεια της εκλογικής εκστρατείας θα προσπαθήσουμε να το επιβεβαιώσουμε. Θα φέρουμε μόνο δύο παραδείγματα:
Παράδειγμα πρώτο. Οι αγροτικές επιδοτήσεις που είχαν ημερομηνία λήξης και οι οποίες δόθηκαν στους αγρότες μόνο και μόνο για να πουλάνε φθηνά προϊόντα στις βιομηχανίες μεταποίησης και στους άλλους βιομήχανους.
Παράδειγμα δεύτερο. Ολα αυτά τα περίφημα κοινωνικά προγράμματα. Το πρόγραμμα "Βοήθεια στο σπίτι", το πρόγραμμα της φύλαξης στα σχολεία ή των γυναικών που κάνουν τους τροχονόμους. Προσλήφθηκαν με τα προγράμματα αυτά με τα κοινοτικά ποσά, τελειώνουν τα κοινοτικά ποσά, τους πετάνε στους Δήμους, οι Δήμοι δεν τους πληρώνουν και πάει λέγοντας. Δειγματοληπτικά κοινωνικά προγράμματα έχουμε.
Επομένως, εμείς καλούμε και εκείνους που δε συμφωνούν με τη θέση μας για Λαϊκή Εξουσία - Λαϊκή Οικονομία, για αποδέσμευση, να 'ρθουν μαζί μας. Είναι ανάγκη να δείξουν ότι επιθυμούν την αντεπίθεση, ότι επιθυμούν ένα σάλπισμα μιας ανασύνταξης του κινήματος. Επιθυμούν να τιμωρήσουν.
Να το πω, για άλλη μια φορά, με σαφήνεια και καθαρότητα. Δε χρειάζεται να συμφωνήσουν σε όλα μαζί μας. Αλλωστε, κανέναν δεν μπορούμε να τον βάλουμε στο τσεπάκι μας. Να συμφωνήσουμε στην απειθαρχία και στην ανυπακοή.
Παράδειγμα ένα και τελειώνω, τι θα γίνει με τη σύνταξη των γυναικών στα 65 χρόνια; Είναι αίσχος, κυριολεκτικά, αυτό που γίνεται. ΠΑΣΟΚ, Νέα Δημοκρατία, τα φερέφωνα της ΓΣΕΕ, της ΑΔΕΔΥ και των άλλων ψάχνουν νομικούς τρόπους για να ξεφύγουν. Το θέμα είναι πολιτικό, ταξικό, κοινωνικό. Η γενική τάση είναι συνταξιοδότηση στα 65, 67, 71. Δεν έχει σχέση με την ισοτιμία των δύο φύλων. Καμία σχέση με την ισοτιμία των δύο φύλων. Ισα - ίσα είναι ένδειξη της ανισοτιμίας των δύο φύλων η εξίσωση. Υπάρχουν βιολογικοί και κοινωνικοί όροι που απαγορεύουν την εξίσωση. Είναι άλλο πράγμα να πέσουν και τα όρια συνταξιοδότησης των ανδρών και των γυναικών. Θα υπάρχει, και πρέπει να υπάρχει, και στις συνθήκες του σοσιαλισμού η διαφορά των 5 χρόνων.
Πολύ περισσότερο, το πάνε για επαγγελματικά Ταμεία, τον δεύτερο στην ουσία ιδιωτικοποιημένο πυλώνα της Ασφάλισης, που δίπλα στον κρατικό με τα ψίχουλα, ο δεύτερος είναι αυτός όπου οι εργαζόμενοι θα ανευρίσκουν πόρους και θα μοιράζονται συντάξεις ανάλογα με τους πόρους. Πρόκειται, δηλαδή, για ένα δεύτερο πυλώνα που καταργεί τα Ταμεία τα επικουρικά. Είναι ο Προκρούστης και στην κατώτατη σύνταξη και τότε βεβαίως ανοίγει η όρεξη, για όσους μπορούν, του τρίτου πυλώνα, της καθαρά ιδιωτικής ασφάλισης. Θα κοροϊδεύουμε τον κόσμο;
Ανυπακοή και απειθαρχία, για να μην εφαρμοστεί. Εμείς αυτό λέμε. Αυτό είναι πιο ρεαλιστικό απ' το να λες πρέπει να συμμορφωθώ και να βρω τρόπους μεταβατικούς να κερδίσω χρόνο. Και τέλος, το ΠΑΣΟΚ αυτό λέει, να μη θιγούν τα ώριμα δικαιώματα. Για να μην ομολογήσει ότι από εδώ και μπρος θα ισχύουν τα 65 χρόνια για όλους. Με αυτά νομίζουμε ότι λέμε καθαρά τις θέσεις μας. Πιστεύουμε ότι οι θέσεις μας συγκεντρώνουν το ενδιαφέρον. Θα συζητήσουμε πολύ και μέχρι τις Ευρωεκλογές. Ολα τα αποδεικτικά μας όπλα θα διαδίδονται πλατιά στο λαό».

ByΦιλιππος Ανθης στις Δεν υπάρχουν σχόλια:
Εγγραφή σε: Αναρτήσεις (Atom)

TOP READ