Έρχονται τα minijobs ΓΕΡΜΑΝΙΑ

Έρχονται τα minijobs 

 Από το Cogito Ergo Sum


 Τον τελευταίο καιρό αναφερθήκαμε αρκετές φορές στην Γερμανία. Δεν πρόκειται περί εμμονής. Απλώς, επειδή η Γερμανία δίνει -έστω, άτυπα- τον ρυθμό στον οποίο χορεύει ολόκληρη η Ευρωπαϊκή Ένωση, εκτιμώ ότι το να γνωρίζουμε τι συμβαίνει εκεί, μας βοηθάει να συνειδητοποιήσουμε ευκολώτερα και ακριβέστερα τα σχέδια που βυσσοδομούνται για το δικό μας μέλλον. Έτσι, λέω σήμερα να ρίξουμε μια ματιά στο πώς περνάνε οι εργαζόμενοι στην "ατμομηχανή τής Ευρώπης".


 Σήμερα, λοιπόν, στην χώρα τής φράου Άγκελας, ένας στους τέσσερις εργαζόμενους υποαπασχολείται. Σε ελεύθερη μετάφραση, αυτό σημαίνει ότι ένας στους τέσσερις γερμανούς εργαζόμενους βρίσκεται υπό καθεστώς εργασιακής επισφάλειας. Αυτό το ποσοστό προκαλεί μεγαλύτερες ανατριχίλες αν συνυπολογίσουμε ότι το 1995 η υποαπασχόληση αφορούσε περίπου έναν στους επτά εργαζόμενους. Αν συσχετίσουμε τώρα την οικονομική ενδυνάμωση της Γερμανίας κατά την τελευταία δεκαπενταετία, αντιλαμβανόμαστε ότι οι "καλύτερες μέρες" που ήρθαν για το κεφάλαιο οφείλονται εν πολλοίς στην υποβάθμιση του βιοτικού επιπέδου των εργαζομένων.




 Στην Ισπανία, προκειμένου να αντιμετωπιστεί η ανεργία που έχει σπάσει κάθε ρεκόρ, ο σενιόρ Ραχόυ σκέφτεται να εφαρμόσει το "γερμανικό μοντέλο". Ποιό είναι, λοιπόν, αυτό το "θαυματουργό" μοντέλο, το οποίο ζηλεύει ο Ραχόυ; Μα, το σύστημα που βασίζεται στα "minijobs" (ο όρος μπορεί να αποδοθεί στα ελληνικά ως "μικροδουλειές"). Ας πούμε, λοιπόν, δυο λόγια για αυτό το σύστημα, το οποίο η Γερμανία ετοιμάζεται να το εξάγει σε ολόκληρη την Ευρώπη.


 Μια φορά κι έναν καιρό, τότε που η δύση ήθελε να χτίσει μια Ομοσπονδιακή Γερμανία με τέτοιο τρόπο ώστε "να μπαίνει στο μάτι" όσων ζήλευαν τα επιτεύγματα του σοσιαλισμού στην Γερμανική Λαοκρατική Δημοκρατία, οι δυτικογερμανοί απολάμβαναν ένα κοινωνικό κράτος που το ζήλευαν οι εργαζόμενοι στις περισσότερες καπιταλιστικές χώρες. Πράγματι, η προσπάθεια των δυτικών να χτίσουν μια ωραία βιτρίνα μπροστά στην μύτη των ανατολικών, οδήγησε στην δημιουργία ενός κράτους πρόνοιας, το οποίο εθεωρείτο εξαιρετικά γενναιόδωρο. Παράλληλα δε, οικοδομήθηκαν οι σταθερώτερες εργασιακές σχέσεις σε ολόκληρη την δυτική Ευρώπη. Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι η Δυτική Γερμανία είχε γίνει πρώτης επιλογής προορισμός για όλους τους οικονομικούς μετανάστες των ρημαγμένων από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο χωρών, όπως π.χ. των ελλήνων.


 Όμως, μετά την ήττα τού κομμουνισμού και την γερμανική ενοποίηση, ο λόγος ύπαρξης μιας πολυδάπανης για το κεφάλαιο βιτρίνας εξέλιπε. Έτσι, αυτό το ζηλευτό κοινωνικό κράτος άρχισε σιγά-σιγά να ξηλώνεται και οι εργασιακές σχέσεις απέκτησαν γνωριμία με την -σχεδόν άγνωστη ως τότε- μερική απασχόληση. Τότε εμφανίστηκαν δειλά-δειλά και τα "minijobs", τα οποία αυξήθηκαν κατακόρυφα μετά τις περίφημες μεταρρυθμίσεις (Hartz) του 2003. Μιλάμε για τις μεταρρυθμίσεις που πραγματοποιήθηκαν με στόχο την μείωση της ανεργίας, η οποία έπληξε τους δυτικογερμανούς μετά την εισροή εκατομμυρίων φτηνών εργατικών χεριών από την πρώην Ανατολική Γερμανία.


 Η ιδέα των "minijobs" είναι απλή: δίνω σε έναν άνεργο μια τρίωρη-τετράωρη δουλίτσα για να βγάζει 250-300 ευρώ τον μήνα κι εγώ διαγράφω ένα όνομα από τις λίστες των ανέργων! Βέβαια, υπάρχει το σημαντικό μειονέκτημα ότι τα τρία κατοστάρικα δεν επιτρέπουν σε κανένα εργαζόμενο να ζήσει με στοιχειώδη αξιοπρέπεια, αλλά...ποιος χέστηκε για δαύτον; Δεν του φτάνει που από την μία έχει δουλειά κι από την άλλη μπορεί και θεωρεί το ασφαλιστικό του βιβλιάριο;


 Βέβαια, μπορεί το κράτος να δείχνει μείωση της ανεργίας με τα "minijobs" αλλά οι εργοδότες δεν κερδίζουν τίποτε με το να αντικαταστήσουν έναν οκτάωρο εργάτη με δυο τετράωρους. Γι' αυτό, η "καλόκαρδη" εξουσία φρόντισε να θεσπίσει και την "επινοικίαση" των εργαζομένων. Δηλαδή, αντί ο εργοδότης να προσλάβει απ' ευθείας τούς εργαζόμενους που χρειάζεται, τους νοικιάζει από κάποιο "γραφείο απασχόλησης". Έτσι, δεν χρειάζεται να ανησυχεί ούτε για κλαδικές συμβάσεις (αφού δεν πρόκειται για δικούς του εργαζόμενους), ούτε για κατώτερους μισθούς (αυτός δεν δίνει μισθούς, νοίκι στο "γραφείο απασχόλησης" πληρώνει), ούτε για απεργιακές κινητοποιήσεις, ούτε για κόστος απολύσεων (αφού, αν χρειαστεί, δεν απολύει κανέναν, απλώς αλλάζει...μίσθιο!).


 Η φάμπρικα των minijobs και των επινοικιάσεων κρατεί καλά στην Γερμανία. Για παράδειγμα, οι επινοικιαζόμενοι εργαζόμενοι στο Αμβούργο αποτελούν πάνω από το 55% των συνολικά εργαζόμενων! Αλλά και στην υπόλοιπη Γερμανία τα πράγματα δεν είναι ρόδινα, αφού οι επινοικιάσεις υπερκαλύπτουν το 40% στην Βρέμη, το 39% στην Θουριγγία, το 37% στην Έσση και στην Βάδη-Βυρτεμβέργη κλπ. Φυσικά, αυτή η εργασιακή ανασφάλεια πλήττει ευθέως την ποιότητα ζωής των εργαζομένων. Πλήττει, όμως, και την ίδια την ζωή τους: κατά την τελευταία δεκαετία, ο μέσος όρος ζωής των φτωχότερων λαϊκών στρωμάτων τής χώρας έπεσε από τα 77,5 χρόνια στα 75,5.


 Δεν χρειάζεται να πούμε ότι το στραπάτσο είναι μεγαλύτερο για τους κατοίκους τής πρώην Γερμανικής Λαοκρατικής Δημοκρατίας. Εκεί ο μέσος όρος ζωής έπεσε από τα 78 χρόνια στα 74. Και μιλάμε για ανθρώπους οι οποίοι, μέχρι το 1989, δεν ήξεραν τι σημαίνει η λέξη "ανεργία"... 




Σημ.: Τα παραπάνω στοιχεία προέρχονται (a) για την απασχόληση, από το Statistical Yearbook 2011 και (β) για τον μέσο όρο ζωής, από την Saarbrucker Zeitung της 13/12/2011.
 Κόκκινη προπαγάνδα εκτοξεύθηκε από  Redfly  

Το θράσος των τοκογλύφων. «Υπάρχουν μεγάλα περιθώρια ακόμα για αύξηση των εσόδων του κράτους από την είσπραξη φόρων»

Το θράσος των τοκογλύφων. «Υπάρχουν μεγάλα περιθώρια ακόμα για αύξηση των εσόδων του κράτους από την είσπραξη φόρων» 
Προλετάριοι όλων των χωρών ενωθείτε!



Νέες μειώσεις μισθών απαιτεί η Κομισιόν,  δια του εκπροσώπου της Ματίας Μορς.


«Η στρατηγική προσαρμόσθηκε και επικεντρώνεται στην ανάπτυξη και στις μεταρρυθμίσεις στην αγορά εργασίας. Η Ελλάδα πρέπει να ανακτήσει την ανταγωνιστικότητά της», τόνισε χαρακτηριστικά.


Αναφερόμενος στην ανταγωνιστικότητα αναφέρθηκε στην ανάγκη για μείωση του μισθολογικού κόστους κάτι που χαρακτήρισε ως προτεραιότητα. Αναγνώρισε πως «θα υπάρχουν μεσοπρόθεσμα επιπτώσεις στην εγχώρια κατανάλωση, αλλά ξεκαθάρισε πως δεν υπάρχει εναλλακτική».


 «Οι πολίτες ξέρουν πως οι αλλαγές πρέπει να γίνουν τώρα και ότι δεν μπορούν να μεταθέσουμε τις αποφάσεις για το μέλλον»


Σε ότι αφορά, ειδικότερα, τη μείωση του "κόστους εργασίας", τόνισε ότι «βρισκόμαστε στη μέση του δρόμου» αναφορικά με τον στόχο που έχει τεθεί για τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας. Δεν υπάρχει εναλλακτική λύση από τη μείωση του κόστους εργασίας ανά μονάδα προϊόντος”,* είπε, ο εκπροσώπος της Κομισιόν, Ματίας Μορς, στις 16 Μαρτίου 2012.


"Νέα άγρια σφαγή μισθών δίχως τέλος, για χάρη της ανταγωνιστικότητας των μονοπωλίων προαναγγέλλει, η διευθύντρια του ΔΝΤ, Κρ. Λαγκάρντ, στηρίζοντας ταυτόχρονα την κυβέρνηση του μαύρου μετώπου και συμμετέχοντας ενεργά στην τρομοκράτηση και την υποταγή του λαού.


Σε συνέντευξή της στο αυστραλιανό κανάλι ABC η Λαγκάρντ υποστήριξε ότι «για να επανέλθει η χώρα στο δρόμο της ανάπτυξης, είναι απαραίτητο να εφαρμοστούν επώδυνα μέτρα, με τη μεγαλύτερη δυνατή υποστήριξη τόσο σε κυβερνητικό και κοινοβουλευτικό επίπεδο όσο και σε κοινωνικό». Με άλλα λόγια αξίωσε θρασύτατα ο λαός να σκύψει το κεφάλι στους δήμιους των δικαιωμάτων του, για χάρη της ανταγωνιστικότητας των μονοπωλίων. Οπως χαρακτηριστικά είπε απαιτείται «πολιτική και κοινωνική αποδοχή, στήριξη των εφαρμοζόμενων μέτρων, προκειμένου να καταστεί η χώρα πιο ευέλικτη και ανταγωνιστική».


Η Λαγκάρντ είπε ακόμα ότι «υπάρχουν μεγάλα περιθώρια ακόμα για αύξηση των εσόδων του κράτους από την είσπραξη φόρων», προαναγγέλλοντας κλιμάκωση των φοροεπιδρομών, ενώ προανήγγειλε παραπέρα δραστική μείωση της τιμής της εργατικής δύναμης στα επίπεδα των γειτονικών χωρών. Συγκεκριμένα τόνισε ότι σε σύγκριση με τον κατώτατο μισθό άλλων ευρωπαϊκών χωρών στην Ελλάδα «είναι μεγαλύτερος κατά 50% απ' ό,τι στην Πορτογαλία, 17% απ' ό,τι στην Ισπανία και πολλαπλάσιος απ' ό,τι σε άλλες χώρες όπως η Κροατία».


Σε ερώτηση για το αν ανησυχεί από τις λαϊκές κινητοποιήσεις στην Ελλάδα, απάντησε κυνικά ότι «είναι απαραίτητο να καταλάβουν όλοι και να αποδεχθούν τις θυσίες που πρέπει να γίνουν, για να ορθοποδήσει η χώρα» και επαλήθευσε ότι στην Ελλάδα έχει επιλεγεί η εσωτερική υποτίμηση, δηλαδή η δραστική συμπίεση της τιμής της εργατικής δύναμης. «Οπως και στην περίπτωση της Ιρλανδίας και της Πορτογαλίας, μπορούν οι χώρες να ενισχύσουν την ανταγωνιστικότητά τους και να προχωρήσουν σε υποτίμηση, τρόπον τινά, με το να μειώσουν το εργασιακό κόστος» " **
 Δήλωσε χαρακτηριστικά η διευθύντρια του ΔΝΤ, Κρ. Λαγκάρντ, στις 20 Μάρτη 2012.


"Μιλώντας τις προάλλες στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ, ο Ευ. Βενιζέλος μίλησε για «ολοκληρωμένο εθνικό σχέδιο ανασυγκρότησης». Το πώς το οραματίζεται, το εξήγησε αμέσως μετά ο ίδιος. Είπε: «Δεν πρέπει να υπάρξει καμία χαλάρωση. Να μη μειωθεί ο ρυθμός είσπραξης των δημόσιων εσόδων, να μην αποκλίνουμε στην εκτέλεση του προϋπολογισμού, να είμαστε εξαιρετικά αυστηροί στις δημόσιες δαπάνες, να τηρήσουμε τα χρονοδιαγράμματα». Για ποια χρονοδιαγράμματα μιλάει;


Για αυτά που προβλέπουν η δανειακή σύμβαση και το μνημόνιο που συνυπέγραψαν συγκυβέρνηση και τρόικα, προγράφοντας για το λαό μέτρα λιτότητας και παραπέρα υποτίμησης της τιμής της εργατικής δύναμης τουλάχιστον για τα επόμενα 30 χρόνια. Εκεί θα στηριχτεί η «ανασυγκρότηση» της ελληνικής καπιταλιστικής οικονομίας που ευαγγελίζεται ο νέος πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ: Στα αποκαΐδια των εργασιακών - λαϊκών δικαιωμάτων".***


Μείωση του "εργατικού κόστους" δηλαδή των μισθών, που σημαίνει, αύξηση των κερδών των μονοπωλείων, από τη μια, εξαθλίωση και αφανισμός, για τους εργαζόμενους από την άλλη.


Αυτή είναι η πραγματική αλήθεια. Η ολομέτωπη επίθεση ενάντια στους εργαζόμενους. "Το άγριο τσάκισμα των εργατών, ειδικά της νέας βάρδιας της εργατικής τάξης. Ολες οι άλλες κωλοτούμπες είναι για να καλύψουν αυτό το μοναδικό γεγονός.


Ε, Δε θα περάσουν! Οχι μόνο γιατί δεν πρέπει να περάσουν. Αλλά κύρια γιατί η ιστορία, μας λέει, πως κόντρα στη μελετημένη προπαγάνδα της αστικής τάξης, η εργατική τάξη εντέλει δεν αυτοκτονεί, δε λέει «σφάξε με αγά μ' ν' αγιάσω», ψάχνει βρίσκει τρόπο να οργανωθεί, να αντισταθεί, να αντεπιτεθεί, πόσο μάλλον, που τώρα πια κουβαλά πίσω της και μια τεράστια εμπειρία από τις μάχες που έχει δώσει - κι ακόμα περισσότερο έχει το δικό της κόμμα, το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας, ορκισμένο στο αίμα χιλιάδων και χιλιάδων πρωτοπόρων εργατών, να υπερασπίζει μέχρι τελευταίας ρανίδας τον εργάτη, να οδηγήσει την εργατική τάξη στην απελευθέρωσή της" ****
Το ζητούμενο για το λαό, βρίσκεται στην αντίθετη κατεύθυνση, από αυτή που δείχνουν οι εκπρόσωποι, οι μέσα κι έξω, των ιμπεριαλιστών. Είναι η πάλη για την διαρκή βελτίωση των συνθηκών διαβίωσής του, για την κάλυψη των σύγχρονων αναγκών του, την εξασφάλιση δουλειάς, τροφής, στέγης, περίθαλψης, μόρφωσης για όλους, πράγμα που σημαίνει αγώνας ενάντια στους καπιταλιστές, μέχρι την ανατροπή της εξουσίας τους, την αποδέσμευση από την ΕΕ, με εργατική, λαϊκή εξουσία. Με δυο λόγια να πάρουν οι εργαζόμενοι την εξουσία και τα κλειδιά της οικονομίας στα χέρια τους.


Η εξουσία και η οικονομία είναι εργαλεία που μπορούν να λειτουργήσουν σε όφελός τους, όταν και μόνο, θα βρίσκονται στα χέρια των εργαζομένων. Εγγύηση, γι' αυτήν την προοπτική είναι η πρόταση διεξόδου του ΚΚΕ, που καλεί το λαό να την κάνει δική του υπόθεση. Η ενδυνάμωση του ΚΚΕ στις ερχόμενες εκλογές και η αποδυνάμωση των κομματικών σχηματισμών που στηρίζουν τα συμφέροντα της άρχουσας τάξης είναι η προϋπόθεση.


"Νέες μειώσεις στους μισθούς ζητά η Τρόικα" *  ΕΔΩ


"Μικρότεροι μισθοί και νέοι φόροι στην Ελλάδα" ** ΕΔΩ


"Πίσω από τις λέξεις" ***  ΕΔΩ
"Μπορούμε να τους τσακίσουμε" ****  ΕΔΩ 
 Αναρτήθηκε από  Crousma

Ποιος διώχνει τις επιχειρήσεις;

Με αφορμή διάφορους απεργιακούς αγώνες, αλλά ακόμα και χωρίς αφορμή, η αστική προπαγάνδα αναμασά τη λασπολογία ότι «το ΚΚΕ διώχνει τις επιχειρήσεις από τη χώρα». Το συνδέουν αυτό είτε με τις κινητοποιήσεις, τις κατακτήσεις ή τις διεκδικήσεις των εργατών στις επιχειρήσεις, που αυξάνουν τάχα το εργατικό κόστος, λες και ο εργάτης που παράγει τον πλούτο, που παράγει τα κέρδη των μεγαλοεπιχειρηματιών είναι κόστος, είτε με τη λεγόμενη «εικόνα» που παρουσιάζει η χώρα λόγω της ανάπτυξης της ταξικής πάλης, των διαδηλώσεων, των απεργιακών κινητοποιήσεων τα τελευταία χρόνια, κόντρα στη βάρβαρη αντεργατική πολιτική που χρεοκοπεί το λαό εξαφανίζοντας εργασιακά δικαιώματα, τις κινητοποιήσεις στα λιμάνια κ.ά.

Ξέρουν πολύ καλά ότι νόμος του συστήματος που υπηρετούν και του κεφαλαίου είναι το κυνήγι του μέγιστου δυνατού κέρδους. Από 'κει απορρέει κιόλας ότι το κεφάλαιο δεν έχει πατρίδα. Οι Ελληνες επιχειρηματίες δεν επενδύουν με γνώμονα τα πατριωτικά τους αισθήματα, αλλά με βάση τα ταξικά τους συμφέροντα και την άνοδο ή τη συγκράτηση των κερδών τους. Να γιατί μιλούν για «ψηλό κόστος εργασίας», για μεγάλους μισθούς, που μειώνουν την ανταγωνιστικότητα. Και με αυτά τα κριτήρια έχουν ήδη κλείσει ένα σωρό επιχειρήσεις και τις έχουν μεταφέρει στα Βαλκάνια και σε άλλες χώρες με μισθούς - φιλοδωρήματα. Ασε που για τέτοιες μετακινήσεις έχουν επιδοτηθεί κιόλας, τους έχουν δοθεί κίνητρα δηλαδή να φύγουν, από νόμους που έχουν ψηφίσει ΠΑΣΟΚ και ΝΔ. Η λογική ότι κλείνουν οι επιχειρήσεις γιατί εδώ είναι πιο «ακριβοί» οι εργάτες θέλει να οδηγήσει τους εργάτες να ανταγωνίζονται για το ποιοι θα εξαθλιωθούν περισσότερο... Εξάλλου, είναι πάρα πολλά τα παραδείγματα επιχειρήσεων που έκλεισαν ή μεταφέρθηκαν αλλού, παρόλο που οι εργαζόμενοί τους (με πρωτεργάτες συμβιβασμένες συνδικαλιστικές ηγεσίες της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ) είχαν δεχτεί προηγουμένως μειώσεις μισθών και αφαίρεση μιας σειράς κατακτήσεων. Το κεφάλαιο επίσης μεταφέρεται και συγκεντρώνεται από τον ένα στον άλλο κλάδο, εντός κι εκτός συνόρων, ανάλογα με το σε ποια σφαίρα της παραγωγής είναι μεγαλύτερο το ποσοστό κέρδους. Γι' αυτό δεν αναπτύσσονται όλοι οι πλουτοπαραγωγικοί τομείς της Ελλάδας. Δεν επενδύουν για τις λαϊκές ανάγκες.

Η «λάσπη» που πετούν ότι τάχα το ΚΚΕ διώχνει τις επιχειρήσεις έχει ακόμα μια πλευρά: Θέλουν να κάνει ο κόσμος συνειρμούς στη σκέψη του ότι τάχα το ΚΚΕ δεν θέλει εργοστάσια και παραγωγικές μονάδες στη χώρα, δεν ενδιαφέρεται αν θα παράγουμε, αν θα πεινάσει ο λαός... Πρόκειται για «λάσπη» γιατί ξέρουν πολύ καλά ότι το ΚΚΕ θέλει τα εργοστάσια ανοιχτά (κι όχι μόνο αυτά που υπάρχουν, αλλά πολύ περισσότερα), θέλει να 'χει δουλειά όλος ο λαός, θέλει να αξιοποιηθεί όλος ο πλούτος και οι παραγωγικές δυνατότητες της χώρας - και έχει αναπτύξει ολοκληρωμένες προτάσεις γι' αυτό, γιατί υπάρχουν μεγάλες τέτοιες δυνατότητες - ΑΛΛΑ όλα αυτά να είναι στα χέρια της εργατικής τάξης, των φτωχών λαϊκών στρωμάτων κι όχι των καπιταλιστών.

Προσπαθούν να χρησιμοποιήσουν τρομοκρατικά στη συνείδηση του λαού αυτό που λένε ότι «το ΚΚΕ πολεμάει την επιχειρηματικότητα», γιατί θέλουν να ταυτίσει ο λαός στη συνείδησή του την «επιχειρηματικότητα» με την ανάπτυξη και φροντίζουν γι' αυτό ακόμα και με μαθήματα σε παιδιά του Δημοτικού. Ομως η ανάπτυξη σε όφελος του λαού, η ανάπτυξη που θα ικανοποιεί τις ανάγκες του, όχι μόνο δεν έχει ανάγκη τους επιχειρηματίες που καρπώνονται τον πλούτο που παράγει ο λαός, αλλά προϋποθέτει την κατάργησή τους.

Γ. Σ.

    

ΠΑΡΟΜΟΙΑ ΘΕΜΑΤΑ

23/3/2012

 -- Ποιος διώχνει τις επιχειρήσεις;

2/3/2012

 -- ΑΤΙΤΛΟ

1/3/2012

 -- Ανατροπή

20/1/2012

 -- Ποιοι κλείνουν τις επιχειρήσεις;

2/2/2003

 -- Τι εξετάζουμε με τον όρο «οικονομία»

Φορολογούν και την απόλυτη φτώχεια

«ΤΕΚΜΗΡΙΑ ΔΙΑΒΙΩΣΗΣ»

Φορολογούν και την απόλυτη φτώχεια

Ταρίφα 40 ευρώ το τετραγωνικό για τους χώρους που «τακτοποιήθηκαν»

Πρόκληση για εκατοντάδες χιλιάδες μικροϊδιοκτήτες που «τακτοποίησαν» τους ημιυπαίθριους και άλλους χώρους επιφύλασσε η συγκυβέρνηση. Με τις φορολογικές δηλώσεις που θα υποβληθούν φέτος, το υπουργείο Οικονομικών θα υπολογίζει πρόσθετα κριτήρια διαβίωσης, τεκμήριο που έλεγαν παλαιότερα, με σταθερή ταρίφα στα 40 ευρώ για κάθε τετραγωνικό μέτρο που «τακτοποιήθηκε».

Αυτό προβλέπεται στο πολυνομοσχέδιο με το οποίο κυρώνονται προηγούμενες υπουργικές αποφάσεις. Τα επιπλέον τετραγωνικά θεωρούνται στο εξής κύριοι χώροι, θα προστίθενται σε όλα τα υπόλοιπα αντικειμενικά κριτήρια, με αποτέλεσμα να υποχρεώσουν ακόμα και άνεργους που δεν έχουν εισόδημα να πληρώσουν φέτος φόρο εισοδήματος, μόνο και μόνο επειδή αναπνέουν ή επειδή δε ζουν σε τρώγλες των 5 και 10 τετραγωνικών μέτρων.

Η συγκεκριμένη διάταξη, όπως και συνολικά τα επιβαλλόμενα τεκμήρια στην κατοικία, έχουν οριζόντια εφαρμογή, ανεξάρτητα από την αντικειμενική τιμή, ανεξάρτητα και από την τοποθεσία, αν πρόκειται δηλαδή για λαϊκή γειτονιά ή για περιοχή «φιλέτο».

Από φέτος οι μισθωτοί και συνταξιούχοι θα υποχρεωθούν να πληρώσουν φόρους ακόμα και για εισοδήματα που δεν έχουν.

Το βέβαιο είναι ότι με το κόλπο των «τεκμηρίων», ο καθένας, αν δεν πεθάνει μέσα στο χρόνο, υπολογίζεται ότι έχει εισόδημα 3.000.

Αν ζει σε σπίτι 80 τετραγωνικών για κάθε τετραγωνικό υπολογίζεται άλλο τεκμήριο 40 ευρώ, άρα για ολόκληρο το σπίτι 3.200.

Ε, λοιπόν, αυτός ο φορολογούμενος, ακόμα και αν δεν είχε δεκάρα εισόδημα πέρσι θα κληθεί να πληρώσει φόρο με βάση τα δύο τεκμήρια, δηλαδή τις 3.000 και τα 3.200 ευρώ, άρα για 6.200, που με συντελεστή 10% σημαίνει φόρο 620 ευρώ.

    

ΠΑΡΟΜΟΙΑ ΘΕΜΑΤΑ

31/12/2011

 -- Κάνουν το βίο αβίωτο στη φτωχολογιά

3/6/2011

 -- Χοντρό δούλεμα και μαζικά χαράτσια

7/5/2011

 -- Τα τεκμήρια και η διοίκηση του ΟΑΕΔ

28/3/2010

 -- Το μεγαλείο της αθλιότητας του ΠΑΣΟΚ

Ρατσισμός και «Φαρ Ουέστ» υπό το πρόσχημα της «ασφάλειας του πολίτη»!

Ρατσισμός και «Φαρ Ουέστ» υπό το πρόσχημα της «ασφάλειας του πολίτη»!

Αυτά που λέει και κάνει ο Καρατζαφέρης με τηρατσιστική προεκλογική σταυροφορία του εναντίον των μεταναστών δεν είναι δικής του ακροδεξιάς ευρεσιτεχνίας.

Τα ίδια τούτη την ώρα διαπράττει το φασισταριό της Γαλλίας υπό την Μαρί Λεπέν.

Το ενδιαφέρον για το «νέο - και πάντα «σοσιαλιστικό» - ΠΑΣΟΚ του Βενιζέλου είναι ότι η «μαυρίλα» του ΛΑ.Ο.Σ. εκδηλώνεται σε ένα θερμοκήπιο που έχει από «σκούπες» κατά μεταναστών του Χρυσοχοΐδη μέχρι «τείχη» στον Εβρο του Παπουτσή...

Το ενδιαφέρον για το «δημοκρατικό» περιβάλλον που καλλιεργεί το κυρίαρχο πολιτικό σκηνικό είναι ότι σε αυτήν τη χυδαία τακτική της ψηφο-λαθρο-θηρίας που εξελίσσεται πάνω στο σώμα των μεταναστών, έχουν σπεύσει και συμμετέχουν όλες οι «κεφαλές του τόπου», από τον Σαμαρά μέχρι τον Παπαδήμο...

*

Οσο για τα περί οπλοκατοχής και τα περί της... κρατικά επιδοτούμενης οπλοχρησίας την οποία εισηγείται, αποτυπώνουν ακριβώς το μοντέλο κοινωνίας που πρεσβεύει.

Πρόκειται για την κοινωνία του «Ακήρυχτου Πόλεμου» η οποία εκπροσωπείται στις ΗΠΑ από το λεγόμενο Εθνικό Σύνδεσμο Τυφεκιοφόρων...

Εκεί, λοιπόν, στις ΗΠΑ της ευρείας κατοχής και χρήσης όπλων, σε έναν πληθυσμό 200 εκατομμυρίων Αμερικανών, τα όπλα που υπάρχουν στα αμερικανικά σπίτια υπολογίζονταν στα μέσα της δεκαετίας του 2000 ότι ξεπερνούν τα 195 εκατομμύρια (!), δηλαδή ένα για κάθε Αμερικανό, ανεξαρτήτως ηλικίας!

*

Αυτήν την κοινωνία, τη βουτηγμένη

στην «κουλτούρα του φόβου»,

του άκρατου ατομισμού και

της «Αγριας Δύσης»,

πρεσβεύει ο Καρατζαφέρης και το ΛΑ.Ο.Σ., που επιδίδονται στην ψηφοθηρία μέσω του απροκάλυπτου ρατσιστικού μισανθρωπισμού υπό το πρόσχημα της «ασφάλειας του πολίτη».

*

Αλλά ποιο είναι το αποτέλεσμα της «ασφάλειας του πολίτη», όπως την εννοεί ο Καρατζαφέρης - και φλερτάρει μαζί του η ΝΔ;

Το αποτέλεσμα της οπλο-λαγνείας είναι στο εσωτερικό των ΗΠΑ ένας πραγματικά«Ακήρυχτος Πόλεμος» (για να θυμηθούμε το ομότιτλο και βραβευμένο με Οσκαρ ντοκιμαντέρ του Μάικλ Μουρ).

Τι σημαίνει αυτό:

Οτι κάθε χρόνο στις ΗΠΑ σκοτώνονται από πυροβόλα όπλα πάνω από 11.000 άνθρωποι (!) ως αποτέλεσμα της ανεξέλεγκτης οπλοκατοχής και οπλοχρησίας.

Πρόκειται, δηλαδή, σε επίπεδο ανθρωπίνων απωλειών, για... τέσσερις (!) 11ες του Σεπτέμβρη κάθε χρόνο!

Γράφει:
ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

    

ΠΑΡΟΜΟΙΑ ΘΕΜΑΤΑ

23/3/2012

 -- Ρατσισμός και «Φαρ Ουέστ» υπό το πρόσχημα της «ασφάλειας του πολίτη»!

18/4/2007

 -- «Ακήρυχτος Πόλεμος»

Ηρθε το... 1821!

Ηρθε το... 1821!

Ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας, ο κ. Προβόπουλος, μας είπε προχτές ότι με τα PSI, τις νέες δανειακές συμβάσεις και με τα νέα μνημόνια, η αγοραστική αξία των μισθών των Ελλήνων εργαζομένων θα έχει επιστρέψει το 2013 (για το καλό τους...)

στα επίπεδα του 2001.

Μόνο που τα πράγματα δεν είναι και τόσο... ευχάριστα.

Συγκεκριμένα:

*

1) Ηδη από το 2010, από το πρώτο κιόλας μνημόνιο και πριν ακόμα το ΠΑΣΟΚ, η ΝΔ και ο ΛΑ.Ο.Σ. συγκροτήσουν την «κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας» του δεύτερου μνημονίου, είχε καταγραφεί - και μάλιστα με στοιχεία της δικής τους ΓΣΕΕ - ότι:

Οι μισθοί των Ελλήνων εργαζομένων σε πραγματικές τιμές είχαν περιπέσει στα επίπεδα του 1984!

Αν, λοιπόν, με το πρώτο μνημόνιο μας γύρισαν στη δεκαετία του '80, τότε στην «καλύτερη» περίπτωση με το ακόμα χειρότερο δεύτερο μνημόνιο μας στέλνουν ολοταχώς

όχι στο 2001, αλλά στο... 1961!

*

Η «ικανότητά τους», άλλωστε, να γυρίζουν το χρόνο μισόν αιώνα πίσω, έχει ήδη αποδειχτεί στον τομέα της ανεργίας: Αυτό που συμβαίνει σήμερα στην Ελλάδα, οι άνεργοι να είναι περισσότεροι από τους εργαζόμενους, είχε να συμβεί στη χώρα από τη δεκαετία του '60...

*

2) Φαίνεται ότι ο κ. Προβόπουλος, πριν εξάγει συμπεράσματα για το πόσο πίσω μάς γυρίζουν οι πολιτικές τις οποίες επιδοκιμάζει, ξέχασε να βάλει στη «χρονομηχανή» του τον παράγοντα εργασιακές σχέσεις. Αλλά τι προκύπτει αν μπει κι αυτή η παράμετρος στην εξίσωση του πισωγυρίσματος;

Οτι με τα μέτρα για την κατάργηση των Συλλογικών Συμβάσεων, με την εκθεμελίωση κάθε έννοιας «εργατικού δικαίου», με τη λεγόμενη «εκ περιτροπής εργασία», με τις «επιχειρησιακές συμβάσεις», με τα «δουλεμπορικά» και με όλα τα συναφή, που συνθέτουν την εικόνα «Νταχάου» που νομιμοποίησαν με το δεύτερο μνημόνιο στους εργασιακούς χώρους, οι εργασιακές σχέσεις περιέρχονται

όχι στο 2001, αλλά στο... 1881!

*

Εκεί μας γυρίζουν! Στον 19ο αιώνα! Σε εποχές που παραπέμπουν στην εξέγερση του Σικάγου και πριν ακόμα κι από εκείνη την ματωμένη Πρωτομαγιά!

*

3) Υπάρχει, επίσης, η παράμετρος των νέων δανείων και της νέας δανειακής σύμβασης, ισχύος μέχρι το... 2042! Πρόκειται για το νέο χαλκά που έβαλαν στον ελληνικό λαό όλοι αυτοί που - αντί να κρύβονται - πανηγυρίζουν κιόλας επειδή, όπως λένε, η Ελλάδα «πήρε το μεγαλύτερο δάνειο στην ιστορία από κάθε άλλη χώρα»!

Οι «σωτήρες», επομένως, μας γυρίζουν

όχι στο 2001, αλλά στο... 1821!

*

Στα δάνεια, δηλαδή, της εποχής του Κωλέττη. Τότε που η Ελλάδα είχε χρέη πριν ακόμα συγκροτηθεί ως κράτος! Τότε που τους τόκους και τα χρέη εκείνων των δανείων ο ελληνικός λαός τα πλήρωνε με χρεοκοπίες, με συμφορές και καταστροφές για άλλα 100 χρόνια!

*

Στο... 1821, λοιπόν.

Αυτή είναι η πραγματική χρονιά στην οποία θέλουν να κατρακυλήσουν τον εργαζόμενο λαό.

Αλλά εδώ βρίσκεται και η «αχίλλειος πτέρνα» τους:

Γιατί, εκτός από την επιστροφή του παρόντος και του μέλλοντος στο δικό τους «1821», σ' εκείνο των «κοτσαμπάσηδων, πασάδων και σεβάσμιων δεσποτάδων»,

υπάρχει και η από κάθε άποψη ώριμη δυνατότητα, για το σύγχρονο, για το περισσότερο από ποτέ επίκαιρο, για το δικό μας, για το ταξικό «1821».

Γράφει:
ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

    

ΠΑΡΟΜΟΙΑ ΘΕΜΑΤΑ

23/3/2012

 -- Ηρθε το... 1821!

ΙΤΑΛΙΑ - ΙΣΠΑΝΙΑ Συναγωνίζονται σε αντεργατικά μέτρα

ΙΤΑΛΙΑ - ΙΣΠΑΝΙΑ

Συναγωνίζονται σε αντεργατικά μέτρα

ΡΩΜΗ.--

Η Ιταλία «έχει πολλά να μάθει» από τις τροποποιήσεις στην εργατική νομοθεσία που ενέκρινε η Ισπανία, δήλωσε χτες ο Ιταλός πρωθυπουργός Μάριο Μόντι, μετά τη συνάντηση που είχε με τον Ισπανό ομόλογό του Μαριάνο Ραχόι στη Ρώμη. Η Ισπανία υιοθέτησε πρόσφατα σαρωτικές τροποποιήσεις στην εργατική νομοθεσία, με μεγάλη μείωση του κόστους των απολύσεων, διευκολύνοντας ακόμα περισσότερο τους εργοδότες, ενώ δίνεται το δικαίωμα στις επιχειρήσεις να μην τηρούν τις συλλογικές συμβάσεις και να έχουν μεγαλύτερη ευχέρεια να ελαστικοποιούν το ωράριο των εργαζομένων. Παράλληλα επεκτείνονται οι συμβάσεις ορισμένου χρόνου, μειώνονται οι ημέρες εργασίας που δικαιούνται ως αποζημίωση οι εργαζόμενοι που απολύονται, από το μέχρι τώρα ανώτερο 45 ημερών σε 33.

Η κυβέρνηση της Ιταλίας σχεδιάζει να προχωρήσει σε αλλαγές στις εργασιακές σχέσεις με ισοπέδωση των δικαιωμάτων των εργαζομένων, προωθώντας ανάλογες τροποποιήσεις για ψήφιση στο Κοινοβούλιο στα τέλη του Μάρτη.

    

ΤΑΛΙΑ Ισοπέδωση των δικαιωμάτων των εργαζομένων

ΙΤΑΛΙΑ

Ισοπέδωση των δικαιωμάτων των εργαζομένων

ΡΩΜΗ.--

Μέχρι το τέλος του Μάρτη αναμένεται να κατατεθούν προς ψήφιση στο ιταλικό κοινοβούλιο οι αλλαγές σχετικά με την εργατική νομοθεσία, με ισοπέδωση των δικαιωμάτων των εργαζομένων, καθιστώντας - ανάμεσα στα άλλα - ευκολότερες τις απολύσεις για τους εργοδότες. Πρόκειται για την τροποποίηση του άρθρου 18 της εργατικής νομοθεσίας, που έως τώρα προέβλεπε τη δυνατότητα απόλυσης μόνο λόγω «βάσιμης αιτίας» για τις επιχειρήσεις «με πάνω από 15 εργαζόμενους». Η υπουργός Εργασίας, Ελσα Φορνέρο, κατέστησε σαφές ότι η επαναπρόσληψη των εργαζομένων στο μέλλον θα είναι υποχρεωτική μόνον όταν η απόλυση οφείλεται σε διακρίσεις, ενώ οι απολύσεις θα μπορούν να γίνονται και σε μικρότερες επιχειρήσεις. Αργά το βράδυ της Τετάρτης, το κοινοβούλιο παρείχε ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση του Μάριο Μόντι, εγκρίνοντας ταυτόχρονα τις μεταρρυθμίσεις σε ό,τι αφορά την απελευθέρωση της αγοράς και το λεγόμενο «άνοιγμα» επαγγελμάτων με 449 ψήφους (από βουλευτές της λεγόμενης «κεντροαριστεράς» και του Λαού της Ελευθερίας του Σ. Μπερλουσκόνι) έναντι 79.

Με 16ώρες απεργιακές κινητοποιήσεις - από τις οποίες 8ωρη γενική απεργία - θα ...αντιδράσει η Συνομοσπονδία Εργαζομένων της Ιταλίας «CGIL», περισσότερο για να εκτονώσει τη λαϊκή δυσαρέσκεια για τις αλλαγές στον εργατικό κώδικα. Οι συγκεκριμένες ημερομηνίες των κινητοποιήσεων αναμένεται να αποφασιστούν βάσει της έναρξης της συζήτησης των μέτρων στο κοινοβούλιο. Υπενθυμίζεται πως η συμβιβασμένη ηγεσία της «CGIL» (πρωτοστατεί στην ξεπουλημένη Συνομοσπονδία Ευρωπαϊκών Συνδικάτων μαζί με τη δική μας ΓΣΕΕ) για χρόνια προωθεί τον λεγόμενο «κοινωνικό εταιρισμό» και την ταξική συνεργασία, συμβάλλοντας στο σταδιακό σφαγιασμό των δικαιωμάτων των εργαζομένων.

    

ΠΑΡΟΜΟΙΑ ΘΕΜΑΤΑ

23/3/2012

 -- Ισοπέδωση των δικαιωμάτων των εργαζομένων

24/2/2012

 -- Συναγωνίζονται σε αντεργατικά μέτρα

22/1/2012

 -- Αντιδρούν στην αντιλαϊκή λαίλαπα τα συνδικάτα βάσης

17/12/2011

 -- Υπερψηφίστηκαν τα μέτρα λιτότητας

6/7/2003

 -- Στο δρόμο του αγώνα

ΗΠΑ «Πράσινες» μπίζνες των μονοπωλίων

ΗΠΑ

«Πράσινες» μπίζνες των μονοπωλίων

ΟΥΑΣΙΓΚΤΟΝ.--

Περιοδεία σε τέσσερις πολιτείες ξεκίνησε ο Αμερικανός πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα με στόχο την προώθηση της «ενεργειακής του πολιτικής», δηλαδή την «πράσινη ενέργεια». Μία πολιτική που διατείνεται ότι θα επιλύσει το ζήτημα της ενεργειακής εξάρτησης των ΗΠΑ από το πετρέλαιο, αν και ουσιαστικά αποτελεί το νέο μεγάλο χρυσοφόρο πεδίο για τα μονοπώλια. Συνάμα η καμπάνια στοχεύει και στην αντιστροφή του αρνητικού κλίματος που δημιουργείται καθώς αυξάνονται συνεχώς οι τιμές των καυσίμων. Κλίμα που μπορεί να αποβεί και «μοιραίο» για την επανεκλογή του τον προσεχή Νοέμβρη.

Η διήμερη περιοδεία Ομπάμα ξεκίνησε την Τετάρτη από την πολιτεία της Νεβάδα και από το μεγαλύτερο φωτοβολταϊκό πάρκο των ΗΠΑ. Επόμενος σταθμός το Νέο Μεξικό, σε πετρελαϊκές εγκαταστάσεις και εγκαταστάσεις φυσικού αερίου, όπου και εξέφρασε την απόλυτη στήριξή του για την επιτάχυνση της διαδικασίας κατασκευής μέρους επίμαχου πετρελαϊκού αγωγού στον Κόλπο του Μεξικού, ενώ επόμενοι σταθμοί της περιοδείας του θα είναι οι πολιτείες Οκλαχόμα και Οχάιο.

ΙΡΛΑΝΔΙΑ Πρόσθετα μέτρα λιτότητας και χαράτσια

ΙΡΛΑΝΔΙΑ

Πρόσθετα μέτρα λιτότητας και χαράτσια

ΔΟΥΒΛΙΝΟ.--

Για άλλη μια φορά, η Ιρλανδία προβάλλεται ως «πρότυπο» για την εκπλήρωση των στόχων μέσω των σαρωτικών μέτρων που έχουν επιβληθεί από την κυβέρνηση της πλουτοκρατίας και την ΕΕ, την ΕΚΤ και το ΔΝΤ, στο όνομα της «δημοσιονομικής πειθαρχίας». Ως συνήθως, είτε πρόκειται για «επιτυχία» είτε για «αποτυχία» των μνημονίων και των περιοριστικών μέτρων, επιβάλλεται νέο πακέτο αντιλαϊκών μέτρων.

Η 31η Μάρτη συνιστά την «τελευταία προθεσμία» που έχουν περίπου 1,6 εκατομμύρια νοικοκυριά για να καταβάλουν το «έκτακτο χαράτσι» των 100 ευρώ, οριζοντίως, ως έκτακτο φόρο ακίνητης περιουσίας. 100 ευρώ εάν έχεις μία παράγκα, 100 ευρώ και εάν έχεις έπαυλη. Το μέτρο συνιστά μέρος των πακέτων των πρόσθετων μέτρων που περιλαμβάνονται στον προϋπολογισμό για το 2012, καθώς η κυβέρνηση συνασπισμού του Fine Gael και του Εργατικού Κόμματος έχει ήδη αυξήσει το ύψος του «πακέτου» λιτότητας από 3,6 σε 3,8 δισ. ευρώ.

Συνάμα αστική κυβέρνηση και τρόικα συνεχίζουν τις πιέσεις για τη λήψη πρόσθετων μέτρων καθώς εκτιμούν πως η επιβράδυνση της ανάπτυξης θα έχει «επιπτώσεις». Ευρωπαϊκή Επιτροπή και ΔΝΤ εκτιμούν ότι η Ιρλανδία θα αναπτυχθεί 0,5% φέτος ενώ η ιρλανδική κυβέρνηση επιμένει σε πρόβλεψη για ανάπτυξη 1,3%. Πιέσεις που δεν είναι άσχετες από τις «διαρροές» και τις «συζητήσεις» που φέρουν έναν εκ των βασικών κυβερνητικών εταίρων να απαιτεί την αναδιάρθρωση και του ιρλανδικού χρέους, για τη διάσωση της τράπεζας Anglo Irish, προκειμένου να ταχθεί υπέρ του «ναι» στο δημοψήφισμα για το Δημοσιονομικό Σύμφωνο.

Ολα αυτά τα «μαγειρέματα» θα ρίξουν κι άλλο το βιωτικό επίπεδο του λαού, καθώς εκτός του έκτακτου χαρατσιού για την ακίνητη περιουσία βρίσκεται καθ' οδόν σχέδιο νόμου μεταρρύθμισης της φορολογίας για την ακίνητη περιουσία, ενώ ήδη έχει ανακοινωθεί και η επιβολή πρόσθετου τέλους ύδρευσης μέχρι το 2014. Πάντως, η επιβολή των μέτρων έχει αποδειχθεί εξαιρετικά δύσκολη υπόθεση. Μόλις το 14% έχει μέχρι στιγμής πληρώσει και για ορισμένες περιοχές το ποσοστό αυτό πέφτει στο 1%. Παράλληλα, το κίνημα διαμαρτυρίας και άρνησης της πληρωμής του έκτακτου φόρου συνεχώς διευρύνεται, παρά το γεγονός ότι η κυβέρνηση ανακοίνωσε την επιβολή προστίμου 30 ευρώ και τον τοκισμό της οφειλής κατά 1% το μήνα σε περίπτωση άρνησης πληρωμής.

    

ΠΑΡΟΜΟΙΑ ΘΕΜΑΤΑ

23/3/2012

 -- Πρόσθετα μέτρα λιτότητας και χαράτσια

3/4/2011

 -- Το «θαύμα» της εξαθλίωσης του λαού συνεχίζεται

20/2/2011

 -- Σε φόντο σκληρής αντιλαϊκής επίθεσης

30/11/2010

 -- Μεγαλώνει το οπλοστάσιο για τον εκβιασμό του λαού

12/11/2010

 -- Στη δίνη των ...«οίκων αξιολόγησης»