Θυσίες για ποιον;

Θυσίες για ποιον;

-- Για ποιες θυσίες του λαού που θα πιάσουν τόπο μιλά ο ΣΥΡΙΖΑ; Τι εννοεί όταν λέει ότι αυτές οι θυσίες θα οδηγήσουν σε «ένα πλέγμα σχέσεων όπου ο πλούτος θα διανέμεται δίκαια»; Τελικά, για ποιους θα κάνει τις θυσίες ο λαός με κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ;

1ον: Ο ΣΥΡΙΖΑ ζητά θυσίες του λαού που με τους κόπους του και τη δουλειά του θα βοηθήσει, για παράδειγμα, στην εξυγίανση των τραπεζών (κρατικοποίηση τραπεζών - δημόσιος έλεγχος τραπεζών - ξανά ιδιωτικοποίηση των τραπεζών λέει ο ΣΥΡΙΖΑ). Δηλαδή, με κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, ο λαός θα κάνει θυσίες για να τα κονομήσουν οι ...«τοκογλύφοι», όπως τους χαρακτηρίζει ο ΣΥΡΙΖΑ. Εχει κανείς καμία αμφιβολία ποιον θα ευνοήσουν οι θυσίες; Την ώρα που θα επαναδιαπραγματεύεται η κυβέρνηση Τσίπρα στην Ευρωπαϊκή Ενωση ποιες υποπαράγραφοι του μνημονίου ενδέχεται να αμβλυνθούν, ο λαός θα πεινάει και οι τραπεζίτες θα περιμένουν πόσα κέρδη θα μετρήσουν από το περίφημο τρίπτυχο του ΣΥΡΙΖΑ «κρατικοποίηση - δημόσιος έλεγχος - ιδιωτικοποίηση».

2ον: Λέει ο ΣΥΡΙΖΑ ότι αυτές οι θυσίες του λαού θα οδηγήσουν: «Σε ένα πλέγμα σχέσεων όπου ο πλούτος θα διανέμεται δίκαια». Λέει και κάτι άλλο ο ΣΥΡΙΖΑ: «Η φορολόγηση του τζίρου (σ.σ. των επιχειρήσεων) έχει αρνητικές επιπτώσεις (...) εν τούτοις αυτό θα ήταν ένα ζήτημα το οποίο θα το θέσουμε σε διαβούλευση από τη στιγμή που θα καλέσουμε αυτούς τους επιχειρηματίες να είναι περισσότερο ειλικρινείς...».

Πάλι διαβούλευση. Θα πάει, λοιπόν, μια ενδεχόμενη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, την ώρα που όπως λένε ο λαός θα συνεχίζει να κάνει θυσίες και να ζει με 300 ευρώ το μήνα, πεινασμένος και άνεργος, και θα πουν: Κύριοι επιχειρηματίες, σκέφτομαι να σας βάλω φόρο. Τι λέτε; Συμφωνείτε; Ελπίζουν, λοιπόν, οι επιχειρηματίες να πάθουν ομαδική παράκρουση, να ...τρομάξουν από το κυβερνητικό επιτελείο του ΣΥΡΙΖΑ και να αρχίσουν ο ένας μετά τον άλλο να χαρίζουν τα κέρδη τους στο οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ. Κάπως έτσι πρέπει να σκέφτονται την αναδιανομή του πλούτου. Να πώς θα πιάνουν τόπο οι θυσίες του λαού. Να ποιες είναι οι σχέσεις και το πλέγμα που θα στήσουν. Από τη μια η κυβέρνηση που θα 'χει στο παρακαλετό τους επιχειρηματίες για να κοροϊδεύει το λαό και από την άλλη ένας λαός που θα εξακολουθεί να υποφέρει.

Είναι μόνο δύο παραδείγματα που δείχνουν ένα και μοναδικό: Ο λαός δεν έχει να περιμένει τίποτα από τα στρογγυλά τραπέζια εντός και εκτός χώρας, στα οποία έχει δηλώσει ευθαρσώς ότι θα κάθεται ο ΣΥΡΙΖΑ με τους βιομήχανους, τους εταίρους των μηχανισμών της Ευρωπαϊκής Ενωσης για να διαπραγματεύεται τον αργό ή γρήγορο θάνατο για εργαζόμενους και λαϊκά στρώματα.

Το ζητούμενο είναι ένα: Ο λαός μπορεί να δει προκοπή μόνο με την ευθεία σύγκρουση με όλους αυτούς που του καταστρέφουν τη ζωή και καλλιεργούν αυταπάτες και ψευδαισθήσεις. Σύγκρουση και αγώνας. Γι' αυτό είναι ανάγκη το ισχυρό ΚΚΕ. Για να πάρει ο ίδιος ο λαός στα χέρια του την εξουσία.

Επικίνδυνη προπαγάνδα

Επικίνδυνη προπαγάνδα

Προχτές το πρωί ο Θ. Πάγκαλος φιλοξενούνταν στην εκπομπή του ΣΚΑΪ και ξεδίπλωνε την «αριστεροσύνη» του επικαλούμενος ότι προέρχεται από το ΚΚΕ και περιγράφοντας τη μετέπειτα πορεία του για να δείξει ότι είναι ένας συνεπής αριστερός. Κάπου εκεί όμως ένιωσε την ανάγκη να... ξεκαθαρίσει ακόμα περισσότερο τη γνωστή πολιτική του ταυτότητα, λέγοντας: Διαβάζω ένα βιβλίο που (...) περιγράφει τα στρατόπεδα του Στάλιν όπου κλείνονταν άνθρωποι που είχαν άλλη άποψη ή υπερασπίζονταν το δικαίωμα να υπάρχει άλλη άποψη... Λίγη ώρα αργότερα ο Αντ. Σαμαράς μιλώντας στην Κοινοβουλευτική του Ομάδα, έκανε λόγο για «νεκρανάσταση του σφυροδρέπανου»... Οι Χρυσαυγίτες βουλευτές όταν στριμώχνονται για το θαυμασμό τους στο Χίτλερ αρχίζουν να μιλούν για... τα «εγκλήματα του Στάλιν»! Οι ΣΥΡΙΖΑίοι που πασχίζουν να πείσουν - κοροϊδεύοντας συνειδητά το λαό - ότι έχουν κοινά σημεία με το ΚΚΕ, νιώθουν συχνά πυκνά την ανάγκη να πουν ότι η μόνη(!) διαφωνία τους με το ΚΚΕ είναι η αντίληψή μας για το σοσιαλισμό στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης και... για το Στάλιν!

***

Ολο το φάσμα των αστικών κομμάτων, ανασύρει με κάθε ευκαιρία το Στάλιν, χρόνια τώρα. Γιατί; Διότι η αστική προπαγάνδα έχει οικοδομήσει έναν «μπαμπούλα» όπως έκαναν οι γιαγιάδες για να τρομάξουν τα παιδάκια να φάνε το φαγητό τους. Κι αντί να τα πείσουν να φάνε και να εκτιμούν το φαγητό τους τα φοβέριζαν με τον «μπαμπούλα». Ετσι κι όσοι δεν μπορούν να αντιπαρατεθούν αλλιώς με το σοσιαλισμό, με τα επιτεύγματα και τις αξίες του, πετάνε έναν «Στάλιν» που ήδη προηγουμένως του έχουν προσδώσει την εικόνα του «μπαμπούλα» για να... καθαρίσουν με ένα σύστημα που είχε εξασφαλίσει σε όλο το λαό δουλειά, παιδεία υψηλού επιπέδου, υγεία, πολιτισμό, αθλητισμό, δημιουργικό ελεύθερο χρόνο, διακοπές, να ξεμπερδέψουν με ένα σύστημα που ο λαός καρπώνονταν τον πλούτο που παρήγαγε. Ετσι και μιλήσεις σήμερα, το 2012, για την πραγματικότητα του σοβιετικού εργάτη πριν 60 χρόνια και τη συγκρίνεις με την πραγματικότητα του εργάτη στην Ελλάδα τότε ή τώρα... δε θα 'χεις πού να κρυφτείς αν είσαι υπερασπιστής του σοσιαλισμού!

Κι όχι μόνο επειδή δεν μπορούν να αντιπαρατεθούν με το σοσιαλισμό, αλλά και επειδή δεν μπορούν να εξηγήσουν και να απαντήσουν για το χάλι στο οποίο έχουν φέρει το λαό μας, επειδή δεν μπορούν να πείσουν το λαό με επιχειρήματα για την αναγκαιότητα εφαρμογής της πολιτικής τους που κυριολεκτικά τον πτωχεύει ανεξέλεγκτα είναι η εύκολη λύση ένας «μπαμπούλας - Στάλιν». Ακόμα κι όταν στριμώχνονται από το ΚΚΕ που τους αποκαλύπτει, κάποιοι ανασύρουν για να του αντιπαρατεθούν τη... λύση «Στάλιν», για να αντιπαρατεθούν στη λύση που προτείνει το ΚΚΕ για λαϊκή διακυβέρνηση, για το λαό κυρίαρχο με την οικονομία και την εξουσία στα δικά του χέρια.

***

Αυτή η προπαγάνδα με την εμμονή στην ταύτιση «Χίτλερ-Στάλιν» είναι επίσημη κρατική προπαγάνδα της ΕΕ. Το ψέμα και η διαστρέβλωση (Γκαίμπελς), «πατάει» στο πες και ξαναπές θα θεωρείται ως αλήθεια που πιάνει τόπο. Κι αυτό δεν είναι επικίνδυνο μόνο για το ΚΚΕ, αλλά συνολικά για την κοινωνία.

Κι όταν τα τελευταία χρόνια διάφοροι μηχανισμοί, από την ΕΕ έως τα σχολικά βιβλία και κάποιους εκπαιδευτικούς με υπερβάλλοντα ζήλο, έχουν αντιγράψει την προπαγάνδα της CIA και των ευρωενωσιακών ιμπεριαλιστικών επιτελείων και διδάσκουν ως «μάθημα ιστορίας» την ταύτιση του κομμουνισμού με το φασισμό, είναι πραγματική υποκρισία να αναρωτιούνται τώρα ποιος φούσκωσε τη «Χρυσή Αυγή» στη χώρα μας. Γιατί αυτοί είναι που έχουν επιδοθεί σε μια διαδικασία νομιμοποίησης του φασισμού, αφού - εξωφρενικά - τον ταυτίζουν με μια δίκαιη κοινωνία που ο λαός κάνει κουμάντο κι έχει την εξουσία στα χέρια του. Δεν δικαιούνται τώρα να κάνουν τις «μωρές παρθένες» όταν ταυτίζουν τους φασίστες με τους κομμουνιστές. Αφού ο λαός γνωρίζει το ΚΚΕ, γνωρίζει τους κομμουνιστές ως αγωνιστές, ως σάρκα από τη σάρκα του, ως πρωτοπόρο κομμάτι της κοινωνίας στην υπεράσπιση των λαϊκών συμφερόντων.... αν τον ταυτίζεις με το φασισμό είναι σα να λες ότι κι αυτοί είναι λαϊκοί αγωνιστές!

ΣΥΡΙΖΑ Το «μοντέλο Ομπάμα» λείπει από την Ευρώπη!

ΣΥΡΙΖΑ

Το «μοντέλο Ομπάμα» λείπει από την Ευρώπη!

Συνέντευξη του Αλ. Τσίπρα στην εφημερίδα «Wall Street Journal»

Τα διαπιστευτήρια του σαν ικανού διαχειριστή της εξουσίας των μονοπωλίων συνεχίζει να καταθέτει ο επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ Αλ. Τσίπρας. Σε συνέντευξή του στην «Wall Street Journal», προσπερνώντας τα περί καταγγελίας του μνημονίου, δήλωσε ότι «η Ευρώπη πρέπει να εξετάσει μία πολιτική που θα είναι περισσότερο προσανατολισμένη στην ανάπτυξη», ότι δηλαδή ζητούν όλοι όσοι μιλούν για λογαριασμό της ντόπιας αστικής τάξης.

«Η πρώτη μας επιλογή είναι να πείσουμε τους Ευρωπαίους εταίρους μας ότι δεν πρέπει, για το δικό τους συμφέρον, να διακοπεί η χρηματοδότηση» αναφέρει ο Αλ. Τσίπρας και προσθέτει με νόημα, «η Ελλάδα δεν έχει την πρόθεση να προχωρήσει σε μονομερείς ενέργειες». Συμπληρώνει μάλιστα πως και οι δύο πλευρές «πρέπει να υποχωρήσουν πριν φτάσουμε σε αυτό το σημείο (σ.σ. να καταρρεύσει η Ευρωζώνη) και να βρούμε μία ευρωπαϊκή λύση». Υπερασπίστηκε φυσικά το ευρώ λέγοντας «το εθνικό μας νόμισμα είναι το ευρώ (...) μία έξοδος από το ευρώ θα είχε πολλαπλές αρνητικές συνέπειες. Δεν είναι κάτι που επιθυμούμε, δεν είναι κάτι που επιδιώκουμε».

Σύμφωνα με την εφημερίδα, ο Α. Τσίπρας τάσσεται ευνοϊκά στο πρόγραμμα «New Deal» που ακολούθησε ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Φραγκλίνος Ρούζβελτ την περίοδο της μεγάλης ύφεσης, αλλά και στο πακέτο στήριξης του Προέδρου Μπαράκ Ομπάμα, το οποίο, όπως ανέφερε, λείπει από την Ευρώπη!

Είναι σαφές ότι ο Αλ. Τσίπρας εισηγείται μια πολιτική που θα επισπεύσει την επαναφορά του ντόπιου κεφαλαίου σε τροχιά ανάπτυξης και θα προσφέρει κυριολεκτικά ψίχουλα στα πλέον εξαθλιωμένα τμήματα του λαού. Η αναφορά του στην πολιτική του Μπ. Ομπάμα είναι αποκαλυπτική, αφού μια ματιά στις ΗΠΑ σήμερα βεβαιώνει ότι πρόκειται για διαχείριση αποκλειστικά υπέρ των μονοπωλίων, με τις στρατιές των ανέργων, των αστέγων και πεινασμένων να γιγαντώνονται.

Να ποιοι είναι!

Να ποιοι είναι!

Από το... σωτήριο «κούρεμα» και το PSI,

τα 150 εκατ. ευρώ που είχαν συνολικά τα ΤΕΙ «έγιναν» 50 εκατ. ευρώ!

*

Ενδεικτικά:

Το ΤΕΙ Αθήνας έμεινε με 1,9 εκατ. ευρώ από 11 εκατ. ευρώ, το ΤΕΙ Πάτρας με 2 εκατ. ευρώ από 7 εκατ. ευρώ, το ΤΕΙ Θεσσαλονίκης με 180.000 ευρώ από 8,2 εκατ. ευρώ, το ΤΕΙΚαβάλας με 400.000 ευρώ από 2 εκατ. ευρώ, το ΤΕΙ Σερρών με 1,1 εκατ. ευρώ από 5 εκατ. ευρώ, το ΤΕΙ Δυτικής Μακεδονίας με 110.000 ευρώ από 370.000 ευρώ, το ΤΕΙΗπείρου με 3,6 εκατ. ευρώ από 11,7 εκατ. ευρώ, το ΤΕΙ Κρήτης με 1,6 εκατ. ευρώ από 5,3 εκατ. ευρώ, το ΤΕΙ Λαμίας με 3,7 εκατ. ευρώ από 12,2 εκατ. ευρώ.

***

Επίσης, τα ΑΕΙ φτωχοποιήθηκαν.

*

Ενδεικτικά:

Από το «κούρεμα» το Πανεπιστήμιο Αθήνας έχασε 13 εκατ. ευρώ, το ΕΜ Πολυτεχνείο 30 εκατ. ευρώ, το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας 4,5 εκατ. ευρώ, το Γεωπονικό Αθήνας από 1,2 εκατ. ευρώ έμεινε με 372 χιλιάδες, το Αριστοτέλειο Θεσσαλονίκης από 11,5 εκατ. ευρώ έμεινε με 3,5, το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων από 1,5 εκατ. ευρώ έμεινε με 470 χιλιάδες ευρώ, η ΑΣΟΕΕ από 4,2 εκατ. ευρώ έμεινε με 1,2, το Ιόνιο Πανεπιστήμιο από 3,9 εκατ. ευρώ έμεινε με 1,2, το Πολυτεχνείο Κρήτης από 3,3 εκατ. ευρώ έμεινε με 1, το Πανεπιστήμιο Πειραιά από 16 εκατ. ευρώ έμεινε με 5, το Πανεπιστήμιο Αιγαίου από 2,9 εκατ. ευρώ έμεινε με 900 χιλιάδες, το Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο από 1,3 εκατ. ευρώ έμεινε με 200 χιλιάδες, το Χαροκόπειο από 463 χιλιάδες ευρώ έμεινε με 140 χιλιάδες ευρώ, το Πανεπιστήμιο Κρήτης από 1,2 εκατ. ευρώ έμεινε με 366 χιλιάδες, το Πανεπιστήμιο Πάτραςαπό 5,4 εκατ. ευρώ έμεινε με 1,6, το Διεθνές Πανεπιστήμιο από 1,6 εκατ. ευρώ έμεινε με 500 χιλιάδες, το Πάντειο από 16 εκατ. ευρώ έμεινε με 5, το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας από 6 εκατ. ευρώ έμεινε με 1,8.

*

Συνολικά:

Τα Πανεπιστήμια, από τη μετατροπή των λογαριασμών τους στην Τράπεζα της Ελλάδας σε ομόλογα Δημοσίου και το «κούρεμά» τους, έχασαν 87 εκατ. ευρώ.

***

Επίσης, τα Nοσοκομεία λεηλατήθηκαν.

*

Ενδεικτικά:

Τα 10 εκατ. ευρώ του «Ιπποκράτειου» Θεσσαλονίκης πήγαν στο 1 εκατ. ευρώ, στοΨυχιατρικό Θεσσαλονίκης από 969.000 ευρώ τα ταμειακά διαθέσιμα μειώθηκαν στις 212.000 ευρώ, περισσότερα από 1.700.000 ευρώ έκαναν φτερά από τους λογαριασμούς που διατηρούν στην Τράπεζα της Ελλάδας τα Νοσοκομεία Κοζάνης και Πτολεμαΐδας, στο Νοσοκομείο «Αγιοι Ανάργυροι» οι καταθέσεις από 1,8 εκατ. ευρώ πήγαν στις 575 χιλιάδες ευρώ.

Απ' το «κούρεμα» δε γλίτωσε ούτε και ο Εθνικός Οργανισμός Φαρμάκων (ΕΟΦ), του οποίου τα αποθεματικά μειώθηκαν από 106 σε 32 εκατ. ευρώ.

***

Επίσης, τα Ταμεία καταληστεύτηκαν.

*

Ενδεικτικά:

Από το Ταμείο Επικουρικής Ασφάλισης Ιδιωτικού Τομέα (ΤΕΑΙΤ) κλάπηκαν 361,2 εκατομμύρια ευρώ, τα αποθεματικά του Ταμείου Βενζινοπωλών (Τομέα Επικουρικής Ασφάλισης Πρατηριούχων Υγρών Καυσίμων - ΤΕΑΠΥΚ - του ΟΑΕΕ) από 126,81 εκατ. ευρώ πήγαν στα 38,77 εκατ. ευρώ, τα αποθεματικά του Μετοχικού Ταμείου Στρατού από 84 εκατ. ευρώ πριν το «κούρεμα» έμειναν 25,9 εκατ. ευρώ, στο Μετοχικό Ταμείο Ναυτικούαπό 110,175 εκατ. ευρώ έμειναν 33,685 εκατ. ευρώ, στο Μετοχικό Ταμείο Αεροπορίαςαπό 72,9 εκατ. ευρώ έμειναν 21,8 εκατ. ευρώ, τα ομόλογα ύψους 1,44 δισεκατομμυρίων ευρώ που διέθετε το ΙΚΑ «κουρεύτηκαν» κατά 57%, το 1,5 δισ. ευρώ του ΤΕΑΔΥ, παρομοίως.

*

Σημείωση:

Στο κοινό κεφάλαιο που διαχειριζόταν η Τράπεζα της Ελλάδας προ «κουρέματος» τα αποθεματικά ανέρχονταν στο ποσό των 2,347 δισ. ευρώ, ενώ μετά το «κούρεμα» η τρέχουσα αξία των νέων ομολόγων πήγε στα 717,8 εκατ. ευρώ.

***

Τα παραπάνω - πέραν του προφανούς - τα σημειώνουμε και για έναν επιπλέον λόγο:

Διότι ακόμα και στις λίγες ώρες που απέμεναν μέχρι η κυβέρνηση Παπαδήμου να παραδώσει στην υπηρεσιακή κυβέρνηση

(σ.σ.: θυμίζουμε ότι τον κ. Παπαδήμο τον ήθελαν ακόμα και για υπηρεσιακό πρωθυπουργού οι του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, με τη συμφωνία και του ΣΥΡΙΖΑ...),

η συγκεκριμένη κυβέρνηση Παπαδήμου φρόντισε να επιτελεί, ως την ύστατη στιγμή, το χρέος της απέναντι στους τοκογλύφους:

Ενώ δηλαδή με το ένα χέρι «κούρεψε» το λαό, με το άλλο χέρι κατέβαλε στο ακέραιο το ομόλογο των 435 εκατ. ευρώ που κατείχαν οι κερδοσκόποι και το οποίο έληξε προχτές.

*

Το πού συγκεκριμένα πήγαν αυτά τα λεφτά - και μάλιστα την ίδια ώρα που, επαναλαμβάνουμε, έχουν λεηλατηθεί μισθοί, συντάξεις, Ταμεία, νοσοκομεία, Πανεπιστήμια και ΤΕΙ - το αποκάλυψαν οι «Νιου Γιορκ Τάιμς»:

Πήγαν σε ένα διεθνές «κοράκι», σε ένα από εκείνα τα λεγόμενα «fund» υπό την επωνυμία «Dart Management», με έδρα τα νησιά... Κέιμαν!

Αυτοί είναι οι «σωτήρες».

Εκοψαν ακόμα και τις επικουρικές συντάξεις γιατί, όπως έλεγαν, τους έλειπαν 300 εκατ. ευρώ. Αλλά βρήκαν - στο ακέραιο - τα 435 εκατ. ευρώ για να πληρωθούν οι «γύπες» και οι «κανίβαλοι»!

Γράφει:
ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

Ο άλλος δρόμος

Ο άλλος δρόμος

Είναι γεγονός ότι οι αστοί είναι στριμωγμένοι λόγω κρίσης. ΠΑΣΟΚ-ΝΔ μιλούν για αναδιαπραγμάτευση στην ΕΕ ώστε να χαλαρώσουν τα αντιλαϊκά μέτρα και να δρομολογηθεί η ανάπτυξη. Ο ΣΥΡΙΖΑ κάνει λόγο για συνολική αναδιαπραγμάτευση των συμφωνιών και ανάπτυξη. Ετσι εντείνεται η καλλιέργεια ψευδαισθήσεων, αυταπατών, ότι μπορεί να δοθούν λύσεις στα οξυμένα προβλήματα των εργαζομένων με μια κυβέρνηση που αυτοπροσδιορίζεται ως αριστερή, αποπροσανατολίζοντας τα λαϊκά στρώματα. Επιδιώκουν να μπολιάσουν τους εργαζόμενους με τον εφησυχασμό, να σπείρουν την ιδέα ότι ...εδώ που φτάσαμε, αρκούν κάποιες επιμέρους προσαρμογές. Τέτοιες πρακτικές ακολουθεί ο ΣΥΡΙΖΑ, που θέλει να εγκλωβίσει κάθε τάση ριζοσπαστικοποίησης των λαϊκών στρωμάτων στις επιλογές που εξακολουθούν να θεωρούν την ΕΕ μονόδρομο και το ευρώ σύμβολο σωτηρίας για τους λαούς. Αλλά η κρίση δεν αντιμετωπίζεται με ανάπτυξη των καπιταλιστών. Η κρίση που φέρνει φτώχεια, ανεργία καταστρέφει την παραγωγή, είναι αποτέλεσμα αυτής της ανάπτυξης.

Η πρόταση που διατυπώνει το ΚΚΕ για την ουσιαστική αντιμετώπιση της καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης, δεν είναι μια πρόταση δίπλα σε άλλες, που προτείνονται από πολιτικές δυνάμεις που επιδιώκουν την αλίευση ψήφων για ένα καλύτερο ποσοστό. Είναι πρόταση σύγκρουσης με τις δυνάμεις που προκαλούν τις κρίσεις. Πρόταση αναμέτρησης με την πλουτοκρατία, που θρέφεται από το καθημερινό λιντσάρισμα των εργαζομένων. Πρόταση για την ανατροπή της εξουσίας του κεφαλαίου, οι εκπρόσωποι του οποίου υποτάσσουν τα πάντα -και μαζί τη ζωή τη δική μας και το μέλλον των παιδιών μας- στο επιχειρηματικό κέρδος. Πρόταση για τον άλλο δρόμο ανάπτυξης της κοινωνίας προς όφελος ολόκληρου του λαού, που μπορεί να εξασφαλιστεί από την εξουσία της εργατικής τάξης και των συμμάχων της. Σ' αυτό το δρόμο θα μπαίνουν εμπόδια, θα υπάρχουν και επιμέρους κατακτήσεις.

Οι κομμουνιστές αναγνωρίζουν ότι το επίπεδο ανάπτυξης της ελληνικής κοινωνίας, οι ανθρώπινες παραγωγικές δυνάμεις και μαζί τα μέσα παραγωγής και οι υποδομές που έχει στη διάθεσή της, είναι σε θέση να εξασφαλίσουν ένα ικανοποιητικό επίπεδο ζωής για όλους τους εργαζόμενους. Αν μάλιστα πάρουμε υπόψη μας τις υπάρχουσες πλουτοπαραγωγικές πηγές, τις άλλες εφεδρείες ή τη σωρεία των γεωφυσικών πλεονεκτημάτων που μπορούν να στηρίξουν ακόμα υψηλότερους ρυθμούς παραγωγής - ανάπτυξης, είναι φανερό ότι υπάρχουν τεράστιες δυνατότητες, για την κάλυψη των συνεχώς αυξανόμενων αναγκών όλων των εργαζομένων. Γιατί δε γίνεται αυτό; Μα επειδή τόσο ο υπάρχων όσο και ο παραγόμενος πλούτος δεν ανήκει στους εργαζόμενους και το λαό. Ναι, οι εργαζόμενοι παράγουν το σύνολο του κοινωνικού πλούτου, ωστόσο στο σύστημα που ζούμε ο πλούτος αυτός περιέρχεται στους κατόχους των μέσων παραγωγής. Αυτό λένε, αναλύουν και εξηγούν οι κομμουνιστές. Σ' αυτό πρέπει να στραφεί και η προσοχή των εργαζομένων: Πλούτος υπάρχει και ανήκει στο λαό, μόνο που μας τον έχουν αρπάξει άλλοι. Αρα στόχος μας είναι να γυρίσει ο πλούτος αυτός σε εκείνους που τους ανήκει πραγματικά.

Η πρόταση του ΚΚΕ για τον άλλο δρόμο ανάπτυξης, της ανάπτυξης σε όφελος του λαού, είναι η μόνη ρεαλιστική και ελπιδοφόρα για τους εργαζόμενους και τα άλλα λαϊκά στρώματα. Γι' αυτό ακριβώς το Κόμμα πρέπει να βγει ενισχυμένο και δυνατό από την κάλπη. Αυξημένη δύναμη του ΚΚΕ, σημαίνει ενίσχυση της δύναμης των εργαζομένων, σημαίνει αποτελεσματικότεροι αγώνες, σημαίνει νίκες σε βάρος της άρχουσας τάξης, μέχρι την οριστική απαλλαγή μας από αυτή.

Γιώργος ΚΑΚΟΥΛΙΔΗΣ

ΤΣΕΧΙΑ Νέα διαμαρτυρία κατά της λιτότητας ΠΡΑΓΑ.--

ΤΣΕΧΙΑ

Νέα διαμαρτυρία κατά της λιτότητας

ΠΡΑΓΑ.--

Πορεία διαμαρτυρίας με το σύνθημα «σταματήστε την κυβέρνηση» διοργανώνουν τα συνδικάτα της Τσεχίας την ερχόμενη Τρίτη, 22 Μάη, στην πρωτεύουσα της χώρας, την Πράγα ενάντια στην πολιτική λιτότητας που εφαρμόζει η κυβέρνηση. Πρόκειται για μέτρα λιτότητας και περικοπές στις δημόσιες δαπάνες, με αύξηση της φορολογίας, του ΦΠΑ, νέες απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων, «πάγωμα» των συντάξεων κ.ά. και έχουν προκαλέσει τη δυσαρέσκεια και την αγανάκτηση των εργαζομένων.

Υστερα από πιέσεις από τα κάτω η ηγεσία της Συνομοσπονδίας Εργατικών Συνδικάτων της Τσεχίας και της Μοραβίας (CMKOS) -που χρόνια συμμετέχει στο λεγόμενο «κοινωνικό διάλογο»- έχει αναγκαστεί να προκηρύξει σειρά συγκεντρώσεων διαμαρτυρίας με κύρια αιτήματα να μην εφαρμοστούν τα αντιλαϊκά μέτρα, να παραιτηθεί η κυβέρνηση και να προκηρυχθούν πρόωρες εκλογές. Τέτοια ήταν η μαζική συγκέντρωση στις 21 Απρίλη στην Πράγα με τη συμμετοχή 120.000 ανθρώπων. Σημειώνεται πως η συμβιβασμένη ηγεσία της «CMKOS» -που στηρίζει κυρίως τους «αντιπολιτευόμενους» Σοσιαλδημοκράτες- αποχώρησε από τον «κοινωνικό διάλογο» στις 23 Μάρτη υποστηρίζοντας πως δεν είχε ενημερωθεί νωρίτερα για τις περικοπές και τα μέτρα. Στις 30 Μάη, η Ενωση Συνταξιούχων έχει καλέσει για πρώτη φορά στα χρονικά τα μέλη της σε πανεθνική κινητοποίηση ενάντια στο «πάγωμα» των συντάξεων, τη μείωση των επιδομάτων στέγασης για τους ηλικιωμένους, και στην αύξηση των φόρων σε όσους συνταξιούχους εργάζονται υπό το καθεστώς της μερικής απασχόλησης.

ΚΑΝΑΔΑΣ Nόμος για καταστολή του φοιτητικού κινήματος

ΚΑΝΑΔΑΣ

Nόμος για καταστολή του φοιτητικού κινήματος

Από πρόσφατη μεγάλη φοιτητική και λαϊκή διαδήλωση στο Κεμπέκ

ΜΟΝΤΡΕΑΛ.--

Με την καταστολή απαντά η τοπική κυβέρνηση της γαλλόφωνης επαρχίας του Κεμπέκ στον Καναδά στις συνεχιζόμενες κινητοποιήσεις των φοιτητών, ενάντια στην αύξηση κατά 75% των διδάκτρων για την επόμενη πενταετία, κινητοποιήσεις που συμπληρώνουν ήδη 14 βδομάδες. Ετσι ανακοίνωσε ότι θα προχωρήσει στην κατάθεση νομοσχεδίου «έκτακτης ανάγκης» για τον οριστικό τερματισμό των κινητοποιήσεων.

Σύμφωνα με τα καναδικά ΜΜΕ, η προωθούμενη ειδική νομοθεσία θα ακυρώνει το τρέχον ακαδημαϊκό εξάμηνο για τους φοιτητές που συμμετέχουν στις κινητοποιήσεις και προβλέπει σειρά σκληρών μέτρων ενάντια σε όσους θα προσπαθήσουν στο μέλλον να καταλάβουν τα Πανεπιστημιακά Ιδρύματα και να εμποδίσουν τη φυσική παρουσία των φοιτητών ή «διακόψουν» μαθήματα. Η νομοθεσία προωθείται μερικές ημέρες μετά την τηλεοπτική παραίτηση της υπουργού Παιδείας Λιν Μποσάμπ, τόσο από τον υπουργικό θώκο όσο και από μέλος του Κοινοβουλίου.

Κατά τη διάρκεια των συνελεύσεων σε 115 φοιτητικούς συλλόγους, που εκπροσωπούν 342.000 φοιτητές, απορρίφθηκαν οι αυξήσεις στα δίδακτρα, ενώ περίπου 170.000 φοιτητές συνεχίζουν τις αποχές από τα μαθήματα, τις καταλήψεις, ενώ προχτές χιλιάδες φοιτητές πήραν μέρος στις πορείες που έγιναν σε αρκετές πόλεις της καναδικής επαρχίας.

Χτες, όπως ανακοίνωσαν φοιτητικές οργανώσεις, θα προχωρούσαν στην περικύκλωση και πολιορκία του μικρού δήμου Βικτόριαβιλ, 170 χλμ. ανατολικά του Μόντρεαλ, όπου διεξάγεται το συνέδριο του Φιλελεύθερου Κόμματος του Κεμπέκ (PLQ) του πρωθυπουργού Σαρέστ. Το συνέδριο του κόμματος, που βρίσκεται εδώ και εννέα χρόνια στην εξουσία, επρόκειτο να πραγματοποιηθεί στο Μόντρεαλ, αλλά μεταφέρθηκε για να αποφευχθούν κινητοποιήσεις.

Ανακοίνωση του ΚΚΕ για τη δήλωση Μέρκελ περί δημοψηφίσματος

Ανακοίνωση του ΚΚΕ για τη δήλωση Μέρκελ περί δημοψηφίσματος 

 Το ΚΚΕ απορρίπτει και καταγγέλλει τον εκβιασμό περί διενέργειας δημοψηφίσματος που έθεσε η Α. Μέρκελ με το ερώτημα «ευρώ ή δραχμή». Πέρα από το γεγονός ότι αυτό δεν μπορεί να διενεργηθεί από υπηρεσιακή κυβέρνηση, αποτελεί ωμό εκβιασμό σε βάρος του λαού και στήριξη στα κόμματα του «ευρωμονόδρομου» και στην ελληνική πλουτοκρατία. Είναι επίσης μία ακόμα απόδειξη ότι η κατάργηση των μνημονίων και των βάρβαρων μέτρων απαιτεί σύγκρουση με την ΕΕ. 
 Το ΚΚΕ είναι γνωστό ότι καλεί το λαό με τους δικούς του όρους να οργανώσει την πάλη του και με δική του πρωτοβουλία να βγάλει ο ίδιος την Ελλάδα από την ΕΕ. Θα προχωρήσει έτσι μπροστά με δικό του σχεδιασμό και στόχο, πράγμα που είναι τελείως διαφορετικό από το να την βγάλουν οι άλλοι από την ΕΕ. Γιατί λύση υπέρ του λαού σημαίνει: Αποδέσμευση από την ΕΕ, με λαϊκή εξουσία και μονομερή διαγραφή του χρέους. 
 ΑΘΗΝΑ 18/5/2012 ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ

Έλληνες εκμεταλλεύονται Έλληνες μετανάστες στη Γερμανία

Έλληνες εκμεταλλεύονται Έλληνες μετανάστες στη Γερμανία

Κατακόρυφη αύξηση παρουσιάζει η μετανάστευση άνεργων Ελλήνων με προορισμό τη Γερμανία, γεγονός το οποίο σπεύδουν να εκμεταλλευτούν ομογενείς εργοδότες. Σε μεγάλο ποσοστό, αναβιώνουν «ήθη και έθιμα» της πατρίδας, όπως η παραβίαση ωραρίων, η ανασφάλιστη εργασία και η περικοπή εισοδημάτων σε σχέση με τα αρχικώς συμφωνηθέντα. Την προσοχή σε ανώνυμες αγγελίες εφιστούν κοινότητες ομογενών, οι οποίες μιλούν ακόμη και για περιστατικά Ελλήνων μεταναστών που κοιμούνται σε αυτοκίνητα στους δρόμους. «Άλλα μου έλεγαν και άλλα βρήκα», δηλώνει 31χρονος μετανάστης στη Λειψία, ο οποίος καταθέτει την προσωπική του εμπειρία.

Στη Γερμανία, περιστατικά ανασφάλιστης εργασίας αποτελούν την εξαίρεση η οποία επιβεβαιώνει τον κανόνα της συνέπειας σε εργασιακά ζητήματα. Διαφορετική είναι η πραγματικότητα στις κοινότητες των Ελλήνων, όπου τον τελευταίο 1,5 χρόνο αυξάνονται ανησυχητικά τα κρούσματα εργασιακής εκμετάλλευσης.Παλαιότεροι ομογενείς μετανάστες οι οποίοι έχουν «στήσει» δουλειές σε πόλεις όπως το Βερολίνο και το Μόναχο, δεν τηρούν τις υποσχέσεις τους σε άνεργους Έλληνες οι οποίοι αναζητούν μία θέση εργασίας στη Γερμανία.

«Σου λένε ότι θα παρέχουν δωρεάν ένα δωμάτιο για ύπνο και μετά από 1 μήνα σε πετάνε έξω. Μιλούν για πλήρη ασφάλιση και δεν σε ασφαλίζουν καθόλου ή σε ασφαλίζουν για μερική απασχόληση. Υπόσχονται 1000 ευρώ και σου δίνουν 700 ευρώ. Και όλα αυτά με 12 ώρες δουλειά», δηλώνει ο Κ., ηλικίας 31 ετών, πάλαι ποτέ οδηγός στην Αθήνα, ο οποίος μετανάστευσε στη Γερμανία πριν από ένα χρόνο. Τονίζει ότι ανάλογες καταστάσεις συναντούν ολοένα και περισσότεροι Έλληνες μετανάστες, οι οποίοι αυξάνονται μέρα με τη μέρα.

«Δουλειές υπάρχουν, αλλά όποιος δεν είναι εξειδικευμένος σε κάποιο αντικείμενο και κυρίως δεν γνωρίζει Γερμανικά, έχει πρόβλημα», αναφέρει, διευκρινίζοντας ότι ανάλογα περιστατικά εργασιακής εκμετάλλευσης Ελλήνων από Έλληνες συμβαίνουν σε δουλειές όπως οι χώροι εστίασης, κουζίνες κλπ: «Μία γνωστή μου ίσα που κατάφερε να πληρώσει τα εισιτήρια για να γυρίσει στην Ελλάδα. Είναι πρωτόγνωρα αυτά τα πράγματα, τα οποία δεν βλέπω να συμβαίνουν για παράδειγμα στην ιταλική ή στην τουρκική κοινότητα».

Το φαινόμενο επιβεβαιώνει ο πρόεδρος της ελληνικής κοινότητας στο Βερολίνο Νίκος Αθανασιάδης, ο οποίος μεταφέρει ακόμη και περιπτώσεις οικογενειών που κοιμούνται σε αυτοκίνητα στους δρόμους επειδή τις έδιωξαν από τα σπίτια τα οποία αρχικά είχαν υποσχεθεί ότι θα τους εξασφάλιζαν οι εργοδότες: «Το πρόβλημα είναι ότι έρχονται και ζευγάρια με τα παιδιά τους», διαπιστώνει, εφιστώντας την προσοχή σε όλους τους Έλληνες με προορισμό τη Γερμανία να μην εμπιστεύονται ανώνυμες αγγελίεςκαι γενικότερα να προφυλάσσονται απέναντι σε κάθε ενδεχόμενο.

Ο κ. Αθανασιάδης σημειώνει ότι η κοινότητα καταβάλλει μεγάλη προσπάθεια να βοηθά ομογενείς οι οποίοι αντιμετωπίζουν αντίστοιχα περιστατικά: «Έχουμε βρει ζευγάρια Ελλήνων στο δρόμο, που ήρθαν στη Γερμανία με ένα σακάκι, σε θερμοκρασία κάτω από το μηδέν». «Οι κουζίνες των εστιατορίων είναι γεμάτες με Έλληνες, ανάμεσά τους και επιστήμονες. Γενικώς, είναι μεγάλο πρόβλημα να μην ξέρει κανείς τη γλώσσα», προσθέτει, υπογραμμίζοντας ότι τον τελευταίο χρόνο έχουν μεταναστεύσει στη Γερμανία συνολικά περίπου 25.000 Έλληνες, πολλοί από τους οποίους δεν διαθέτουν συγκεκριμένα προσόντα και αναζητούν απλώς μια δουλειά.

Όσον αφορά στον τρόπο αντιμετώπισης των Ελλήνων μεταναστών από τους Γερμανούς, ο Κ. μιλάει με καλά λόγια για τη συμπεριφορά τους, μεταφέροντας την εδραιωμένη άποψη στη γερμανική κοινωνία σύμφωνα με την οποία το ελληνικό πολιτικό σύστημα είναι υπεύθυνο για τα δεινά της χώρας: «μάλιστα απορούν γιατί δεν κάνουμε κάτι οι Έλληνες ώστε να αλλάξει η κατάσταση».

Αναφερόμενος στα γενικότερα προβλήματα τα οποία αντιμετωπίζει η ελληνική κοινότητα στη Γερμανία, ο κ. Αθανασιάδης στέκεται στο δραστικό περιορισμό των ελληνικών σχολικών μονάδων με ευθύνη της ελληνικής πολιτείας, η οποία έχει μειώσει δραστικά τα σχετικά κονδύλια: «Οι αίθουσες που έχουν απομείνει είναι ασφυκτικά γεμάτες. Μας έχουν αφήσει μόνους μας».

Πηγή: tvxs.gr

V.I Lenin: Μαρξισμός και εξέγερση

V.I Lenin: Μαρξισμός και εξέγερση

Γράμμα προς την Κεντρική Επιτροπή του ΣΔΕΚΡ

Μια από τις πιο κακόβουλες και ίσως τις πιο διαδομένες διαστρεβλώσεις του μαρξισμού, που γίνονται από τα κυρίαρχα «σοσιαλιστικά» κόμματα, είναι και το οπορτουνιστικό ψέμα ότι τάχα η προετοιμασία της εξέγερσης και γενικά το αντίκρισμα της εξέγερσης σαν τέχνης είναι «μπλανκισμός».

Ο αρχηγός του οπορτουνισμού Μπέρνσταϊν, έχει ήδη αποκτήσει θλιβερή φήμη, κατηγορώντας το μαρξισμό για μπλανκισμό, και οι σημερινοί οπορτουνιστές, φωνασκώντας για μπλανκισμό ουσιαστικά δεν ανακαινίζουν και δεν «πλουτίζουν» ούτε κατά ένα γιώτα τις πενιχρές «ιδέες» του Μπέρνσταϊν.

Να κατηγορείς τους μαρξιστές για μπλανκισμό, επειδή βλέπουν την εξέγερση σαν τέχνη! Μπορεί άραγε να υπάρξει πιο κατάφωρη διαστρέβλωση της αλήθειας, τη στιγμή που κανένας μαρξιστής δεν θ’ αρνηθεί ότι ακριβώς ο Μαρξ εκφράστηκε με τον πιο συγκεκριμένο, ακριβολογημένο και κατηγορηματικό τρόπο πάνω σ’ αυτό το ζήτημα, ονομάζοντας την εξέγερση ακριβώς τέχνη, λέγοντας, ότι πρέπει να κατακτήσουμε την πρώτη επιτυχία και να βαδίσουμε από επιτυχία σε επιτυχία, χωρίς να σταματάμε την επίθεση ενάντια στον εχθρό, εκμεταλλευόμενοι τη σύγχισή του κ.τ.λ. κ.τ.λ.

Η εξέγερση, για να πετύχει, δεν πρέπει να στηρίζεται σε συνωμοσία, ούτε σ’ ένα κόμμα, αλλά στην πρωτοπόρα τάξη, αυτό είναι το πρώτο. Η εξέγερση πρέπει να στηρίζεται στην επαναστατική άνοδο του λαού. Αυτό είναι το δεύτερο. Η εξέγερση πρέπει να στηρίζεται σε τέτοιο σημείο στροφής στην ιστορία της αναπτυσσόμενης επανάστασης, όταν στις πρωτοπόρες γραμμές του λαού παρατηρείται η μεγαλύτερη δραστηριότητα, όταν οι ταλαντεύσεις στις γραμμές των εχθρών και στις γραμμές των αδυνάτων, μεσοβέζικων, αναποφάσιστων φίλων της επανάστασης είναι μεγαλύτερες από κάθε άλλη φορά. Αυτό είναι το τρίτο. Και μ’ αυτούς ακριβώς τους τρεις όρους στην τοποθέτηση του ζητήματος της εξέγερσης ξεχωρίζει ο μαρξισμός από τον μπλανκισμό.

Μια όμως κι υπάρχουν αυτοί οι όροι, το ν’ αρνείσαι να βλέπεις την εξέγερση σαν τέχνη, σημαίνει να προδίνεις το μαρξισμό, να προδίνεις την επανάσταση.

Για να αποδείξουμε για ποιον ακριβώς λόγο η στιγμή που ζούμε είναι στιγμή που το Κόμμα πρέπει υποχρεωτικά να παραδεχτεί ότι η πορεία των αντικειμενικών γεγονότων έβαλε την εξέγερση στην ημερήσια διάταξη και να βλέπει την εξέγερση σαν τέχνη, για να το αποδείξουμε αυτό, το καλύτερο απ’ όλα θα είναι ίσως να χρησιμοποιήσουμε τη μέθοδο της σύγκρισης και να αντιπαραθέσουμε τις 3 και 4 του Ιούλη στις μέρες του Σεπτέμβρη.

Στις 3 και 4 του Ιούλη θα μπορούσαμε, χωρίς να αμαρτήσουμε απέναντι στην αλήθεια, να βάλουμε το ζήτημα έτσι: πιο σωστό θα ήταν να πάρουμε την εξουσία, γιατί διαφορετικά οι εχθροί θα μας κατηγορήσουν οπωσδήποτε για εξέγερση και θα μας χτυπήσουν σαν στασιαστές. Απ’ αυτό όμως δεν μπορούσαμε να βγάλουμε το συμπέρασμα πως έπρεπε τότε να πάρουμε την εξουσία, γιατί οι αντικειμενικοί όροι για τη νίκη της εξέγερσης δεν υπήρχαν τότε.

1) Δεν μας ακολουθούσε ακόμη η τάξη που αποτελεί την πρωτοπορία της επανάστασης.

Δεν είχαμε ακόμη την πλειοψηφία μέσα στους εργάτες και στους στρατιώτες στις δυο πρωτεύουσες. Τώρα την έχουμε και στα δυο Σοβιέτ. Δημιουργήθηκε μόνο με την ιστορία του Ιούλη και του Αυγούστου, με την πείρα των «άγριων διωγμών» κατά των μπολσεβίκων και την πείρα του κορνιλοφισμού.

2) Δεν υπήρχε τότε παλλαϊκή επαναστατική άνοδος. Τώρα, μετά τον κορνιλοφισμό, υπάρχει. Η επαρχία και η αντίληψη της εξουσίας από τα Σοβιέτ σε πολλά μέρη το αποδείχνουν.

3) Δεν υπήρχαν τότε ταλαντεύσεις σε σοβαρή γενική πολιτική κλίμακα στους εχθρούς μας και στη μεσοβέζικη μικροαστική τάξη. Τώρα υπάρχουν τεράστιες ταλαντεύσεις: ο κύριος εχθρός μας, ο συμμαχικός και ο παγκόσμιος ιμπεριαλισμός –γιατί οι «σύμμαχοι» βρίσκονται επικεφαλής του παγκόσμιου ιμπεριαλισμού– ταλαντεύτηκε ανάμεσα στη συνέχιση του πολέμου ως τη νίκη και στη χωριστή ειρήνη ενάντια στη Ρωσία. Οι μικροαστοί δημοκράτες μας, χάνοντας ολοφάνερα την πλειοψηφία στο λαό, ταλαντεύτηκαν σε τεράστιο βαθμό, παραιτήθηκαν από το μπλοκ, δηλ. από το συνασπισμό με τους καντέτους.

4) Γι’ αυτό στις 3 και 4 του Ιούλη η εξέγερση θα ήταν λάθος: δεν θα μπορούσαμε να κρατήσουμε την εξουσία ούτε υλικά, ούτε πολιτικά. Υλικά, παρά το ότι υπήρχαν στιγμές που η Πετρούπολη ήταν στα χέρια μας, γιατί οι εργάτες και οι στρατιώτες μας δεν θα πολεμούσαν, δεν θα πέθαιναν τότε για την Πετρούπολη: δεν υπήρχε τέτοια «μανία», τέτοιο άσβεστο μίσος ούτε απέναντι στον Κερένσκι, ούτε απέναντι στους Τσερετέλι-Τσερνόφ, οι άνθρωποί μας δεν είχαν ακόμη ατσαλωθεί με την πείρα των διωγμών ενάντια στους μπολσεβίκους, διωγμών όπου συμμετείχαν οι εσέροι και οι μενσεβίκοι.

Πολιτικά δεν θα μπορούσαμε να κρατήσουμε την εξουσία στις 3 και 4 του Ιούλη, γιατί ο στρατός και η επαρχία, πριν από τον κορνιλοφισμό μπορούσαν να βαδίσουν και θα βάδιζαν ενάντια στην Πετρούπολη.

Τώρα η εικόνα είναι εντελώς διαφορετική.

Μας ακολουθεί η πλειοψηφία της τάξης που είναι η εμπροσθοφυλακή της επανάστασης, η εμπροσθοφυλακή του λαού, που είναι ικανή να συναρπάσει τις μάζες.

Μας ακολουθεί η πλειοψηφία του λαού, γιατί η παραίτηση του Τσερνόφ δεν είναι καθόλου η μοναδική, είναι όμως η πιο φανερή, η πιο χειροπιαστή ένδειξη ότι από το συνασπισμό των εσέρων (και από τους ίδιους τους εσέρους) η αγροτιά δεν θα πάρει τη γη. Κι αυτό είναι το ουσιαστικότερο σημείο του παλλαϊκού χαρακτήρα της επανάστασης.

Βρισκόμαστε στην ευνοϊκή θέση ενός κόμματος που ξέρει σταθερά το δρόμο του, σε στιγμές που ολόκληρος ο ιμπεριαλισμός και ολόκληρος ο συνασπισμός των μενσεβίκων με τους εσέρους έχουν πρωτάκουστες ταλαντεύσεις.

Η νίκη μας είναι σίγουρη, γιατί ο λαός έχει πια φτάσει πολύ κοντά στην απόγνωση, κι εμείς προσφέρουμε σ’ όλο το λαό μια σίγουρη διέξοδο, γιατί του δείξαμε «στις κορνιλοφικές μέρες» τι αξίζει η καθοδήγησή μας, κι έπειτα προτείναμε συμβιβασμό στους ανθρώπους του συνασπισμού, που αρνήθηκαν να τον δεχτούν, χωρίς να έχουν καθόλου σταματήσει οι ταλαντεύσεις τους.

Θα ήταν το μεγαλύτερο λάθος να νομίζει κανείς ότι η πρότασή μας για συμβιβασμό δεν έχει ακόμη απορριφθεί, ότι η Δημοκρατική σύσκεψη μπορεί ακόμη να τον δεχτεί. Ο συμβιβασμός προτάθηκε από κόμμα προς κόμματα. Δεν μπορούσε να προταθεί διαφορετικά. Τα κόμματα τον απέρριψαν. Η Δημοκρατική σύσκεψη είναι μόνο μια σύσκεψη και τίποτε παραπάνω. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ένα πράγμα: στη σύσκεψη δεν αντιπροσωπεύεται η πλειοψηφία του επαναστατημένου λαού, η φτωχή και αγανακτισμένη αγροτιά. Είναι σύσκεψη της μειοψηφίας του λαού –δεν πρέπει να ξεχνάμε αυτή την ολοφάνερη αλήθεια. Θα ήταν το μεγαλύτερο λάθος, ο μεγαλύτερος κοινοβουλευτικός κρετινισμός από την πλευρά μας να θεωρούμε τη Δημοκρατική σύσκεψη Βουλή, γιατί κι αν ακόμη αυτοανακηρυσσόταν Βουλή και κυρίαρχη Βουλή της επανάστασης, πάλι δεν θα έλυνε τίποτε: η λύση βρίσκεται έξω απ’ αυτή, στις εργατικές συνοικίες της Πετρούπολης και της Μόσχας.

Έχουμε μπροστά μας όλες τις αντικειμενικές προϋποθέσεις για μια νικηφόρα εξέγερση. Έχουμε μπροστά μας μια εξαιρετικά ευνοϊκή κατάσταση, όπου μόνο η νίκη μας στην εξέγερση θα βάλει τέλος στις ταλαντεύσεις που καταβασάνισαν το λαό, στις ταλαντεύσεις που είναι το πιο βασανιστικό πράγμα στον κόσμο· όπου μόνο η δική μας νίκη στην εξέγερση θα ματαιώσει το παιχνίδι για χωριστή ειρήνη ενάντια στην επανάσταση, θα το ματαιώσει, προτείνοντας ανοιχτή ειρήνη πιο ολοκληρωμένη, πιο δίκαιη, πιο κοντινή, ειρήνη προς όφελος της επανάστασης.

Τέλος, μόνο το Κόμμα μας, νικώντας στην εξέγερση, μπορεί να σώσει την Πετρούπολη, γιατί αν η πρότασή μας απορριφθεί και δεν πετύχουμε ούτε ανακωχή, τότε εμείς θα γίνουμε «αμυνίτες», τότε θα μπούμε επικεφαλής των πολεμικών κομμάτων, θα είμαστε το πιο «πολεμικό» κόμμα, θα κάνουμε τον πόλεμο κατά τρόπο πραγματικά επαναστατικό. Θα πάρουμε όλο το ψωμί κι όλες τις μπότες από τους καπιταλιστές. Θα τους αφήσουμε τα ξεροκόμματα, θα τους φορέσουμε τσαρούχια. Θα δόσουμε όλο το ψωμί κι όλη την υπόδηση στο μέτωπο.

Και τότε θα υπερασπίσουμε με επιτυχία την Πετρούπολη.

Στη Ρωσία υπάρχουν ακόμη άπειρες εφεδρείες, τόσο υλικές, όσο και ηθικές, για έναν πραγματικά επαναστατικό πόλεμο. Οι πιθανότητες είναι 99 στα 100 ότι οι γερμανοί θα μας δόσουν τουλάχιστον την ανακωχή. Και να πετύχεις ανακωχή τώρα, σημαίνει πια να νικήσεις όλο τον κόσμο.

***Έχοντας επίγνωση πως είναι απόλυτα αναγκαία η εξέγερση των εργατών της Πετρούπολης και της Μόσχας για να σωθεί η επανάσταση και για να σωθεί η Ρωσία από ένα «χωριστό» μοίρασμά της ανάμεσα στους ιμπεριαλιστές και των δυο συνασπισμών, πρέπει, πρώτο, να προσαρμόσουμε τις συνθήκες της αναπτυσσόμενης εξέγερσης την πολιτική τακτική μας στη Σύσκεψη· δεύτερο, πρέπει να αποδείξουμε ότι δεν παραδεχόμαστε μόνο στα λόγια τη σκέψη του Μαρξ ότι πρέπει να θεωρούμε την εξέγερση τέχνη.

Στη Σύσκεψη πρέπει να συσπειρώσουμε αμέσως την ομάδα των μπολσεβίκων, χωρίς να κυνηγάμε τον αριθμό, χωρίς να φοβόμαστε ν’ αφήσουμε τους ταλαντευόμενους στο στρατόπεδο των ταλαντευομένων: για την υπόθεση της επανάστασης αυτοί είναι πιο ωφέλιμοι εκεί, παρά στο στρατόπεδο των αποφασιστικών και αφοσιωμένων αγωνιστών.

Πρέπει να συντάξουμε μια σύντομη δήλωση των μπολσεβίκων, υπογραμμίζοντας με τον πιο έντονο τρόπο ότι δεν έχουν θέση οι μακροσκελείς λόγοι, δεν έχουν θέση οι «λόγοι» γενικά, ότι χρειάζεται άμεση δράση για τη σωτηρία της επανάστασης, ότι είναι απόλυτη ανάγκη ολοκληρωτικής ρήξης με την αστική τάξη, ολοκληρωτικής αντικατάστασης όλης της σημερινής κυβέρνησης, ολοκληρωτικής ρήξης με τους αγγλογάλλους ιμπεριαλιστές, που ετοιμάζουν το «χωριστό» μοίρασμα της Ρωσίας, ότι χρειάζεται να περάσει αμέσως όλη η εξουσία στα χέρια της επαναστατικής δημοκρατίας, μ’ επικεφαλής το επαναστατικό προλεταριάτο.

Η δήλωσή μας πρέπει να διατυπώνει αυτό το συμπέρασμα όσο το δυνατό πιο σύντομα και πιο έντονα, σε συνδυασμό με τα σχέδια του προγράμματός μας: ειρήνη στους λαούς, γη στους αγρότες, κατάσχεση των σκανδαλωδών κερδών και χαλιναγώγηση του σκανδαλώδους σαμποταρίσματος της παραγωγής από τους καπιταλιστές.

Όσο πιο σύντομη, όσο πιο έντονη θα είναι η δήλωση, τόσο το καλύτερο. Μόνο πρέπει να τονίζει καθαρά ακόμη δυο σπουδαιότατα σημεία: ο λαός βαρέθηκε τις ταλαντεύσεις, ο λαός βασανίστηκε από την αναποφασιστικότητα των εσέρων και των μενσεβίκων· εμείς ξεκόβουμε οριστικά απ’ αυτά τα κόμματα, γιατί πρόδοσαν την επανάσταση.

Και το άλλο: προτείνοντας αμέσως ειρήνη χωρίς προσαρτήσεις, ξεκόβοντας αμέσως από τους συμμάχους ιμπεριαλιστές και από όλους τους ιμπεριαλιστές, θα πετύχουμε αμέσως ή την ανακωχή, ή το πέρασμα όλου του επαναστατικού προλεταριάτου με το μέρος της άμυνας και τη διεξαγωγή ενός πραγματικά δίκαιου, πραγματικά επαναστατικού πολέμου από την επαναστατική δημοκρατία και κάτω από την καθοδήγηση του προλεταριάτου.

Αφού διαβάσουμε αυτή τη δήλωση, αφού τους καλέσουμε να αποφασίζουν κι όχι να βγάζουν λόγους, να δρουν κι όχι να γράφουν αποφάσεις, πρέπει να κινήσουμε όλη την ομάδα μας προς τα εργοστάσια και προς τους στρατώνες: εκεί είναι η θέση της, εκεί είναι το νεύρο τής ζωής, εκεί η πηγή σωτηρίας τής επανάστασης, εκεί ο κινητήρας της Δημοκρατικής σύσκεψης.

Εκεί πρέπει να εξηγούμε το πρόγραμμά μας με λόγους γεμάτους θέρμη και πάθος και να βάλουμε το ζήτημα έτσι: είτε πλήρης αποδοχή του προγράμματος από τη Σύσκεψη, είτε εξέγερση. Μέση λύση δεν υπάρχει. Δεν μπορούμε να περιμένουμε. Η επανάσταση χάνεται.

Αφού βάλουμε έτσι το ζήτημα, και αφού συγκεντρώσουμε όλη την ομάδα στα εργοστάσια και στους στρατώνες, θα υπολογίσουμε σωστά τη στιγμή για την έναρξη της εξέγερσης.

Και για να αντικρίσουμε την εξέγερση μαρξιστικά, δηλαδή σαν τέχνη, πρέπει ταυτόχρονα, χωρίς να χάνουμε ούτε λεπτό, να οργανώσουμε το επιτελείο των εξεγερμένων τμημάτων, να κατανείμουμε τις δυνάμεις, να κινήσουμε τα πιστά συντάγματα στα πιο σπουδαία σημεία, να κυκλώσουμε την Αλεξαντρίνκα, να καταλάβουμε την Πετροπάβλοβκα, να συλλάβουμε το Γενικό Επιτελείο και την κυβέρνηση, να στείλουμε ενάντια στους ευέλπιδες και στην άγρια μεραρχία τμήματα έτοιμα να πέσουν, παρά να αφήσουν τον εχθρό να κινηθεί προς τα κέντρα της πόλης. Πρέπει να κινητοποιήσουμε τους ένοπλους εργάτες, να τους καλέσουμε σε αποφασιστική, ύστατη μάχη, να καταλάβουμε αμέσως το τηλεγραφικό και τηλεφωνικό κέντρο, να εγκαταστήσουμε το δικό μας επιτελείο της εξέγερσης κοντά στο τηλεφωνικό κέντρο, να συνδέσουμε τηλεφωνικά το επιτελείο με όλα τα εργοστάσια, με όλα τα συντάγματα, με όλα τα σημεία του ένοπλου αγώνα κ.τ.λ.

Αυτά όλα τα λέμε, φυσικά, σαν παράδειγμα, μόνο για να δείξουμε παραστατικά, ότι στις στιγμές που ζούμε δεν μπορεί να μείνει κανείς πιστός στο μαρξισμό, να μείνει πιστός στην επανάσταση χωρίς να βλέπει την εξέγερση σαν τέχνη.

Πηγή : Μαρξιστική βιβλιοθήκη