ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ Κόντρες συμφερόντων με σκοπό τον έλεγχό του

ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ

Κόντρες συμφερόντων με σκοπό τον έλεγχό του

Τρόπους για την πίτα ολόκληρη (βλ. κέρδη) και το σκύλο χορτάτο (βλ. ευρωπαϊκούς συλλόγους) ψάχνει ο πρόεδρος της ΟΥΕΦΑ, Μισέλ Πλατινί

Associated Press

Το ανελέητο κυνήγι κέρδους από πλευράς επιχειρηματιών και το πρόσφορο έδαφος που προσφέρει το ποδόσφαιρο στην Ευρώπη οδηγούν σε νέες ιδέες από μεριάς τους. Με αρωγό την Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία (UEFA), με την οποία πολυεθνικές εταιρείες, χορηγοί, μάνατζερς έχουν μια στενή και παράλληλα ιδιαίτερα κερδοφόρα σχέση, στα σκαριά φαίνεται να βρίσκεται το σχέδιο ενός ακόμα ...λίφτινγκ σε χρυσοφόρες ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Αυτή τη φορά στο επίκεντρο βρίσκεται η δεύτερη τη τάξει διοργάνωση, αυτή του Europa League, που, όπως όλα δείχνουν, μελλοντικά θα υποστεί ακόμα ένα λίφτινγκ προκειμένου να γίνει πιο ανταγωνιστικό. Υπενθυμίζεται ότι πριν λίγα χρόνια η συγκεκριμένη διοργάνωση άλλαξε όνομα και από Κύπελλο UEFA μετονομάστηκε σε Europa League καθώς και τρόπο διεξαγωγής. Μάλιστα για το δεύτερο υπήρξαν δύο αλλαγές σε λιγότερο από τρία χρόνια αφού αρχικά περιλάμβανε δύο γύρους προκριματικών και ακολούθως δύο γύρους με φάση ομίλων και μετέπειτα διπλούς αγώνες μέχρι τον τελικό, ενώ λίγο μετά καταργήθηκε η δεύτερη φάση των ομίλων. Τώρα, κατά τις πληροφορίες, ετοιμάζονται καινούριες αλλαγές με προφανή στόχο φυσικά να γίνει ακόμα πιο ανταγωνιστικό. Αλλωστε, δεν είναι τυχαίο ότι οι υπεύθυνοι της UEFA προσπαθούν στα νέα σχέδια να το συνδέσουν ακόμη περισσότερο με τον... παράδεισο για τα κέρδη τους που λέγεται Τσάμπιονς Λιγκ.

Τα σχέδια της UEFA

Ο έλεγχος του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου (και φυσικά των κερδών που αποφέρει) μέσω των διοργανώσεων της «γηραιάς ηπείρου» είναι αντικείμενο κόντρας μεταξύ της ΟΥΕΦΑ και των ισχυρών συλλόγων

Eurokinissi

Πρώτον, συμμετοχή ομάδων από το Europa League στο Champions League της επόμενης χρονιάς. Θεωρείται σίγουρο ότι ο νικητής του Europa League θα συμμετέχει αυτόματα στους ομίλους του Champions League, ενώ εξετάζεται το ενδεχόμενο οι τέσσερις ομάδες της ημιτελικής φάσης ή οι οκτώ ομάδες των προημιτελικών του Europa League να παίρνουν αυτόματα «εισιτήριο» συμμετοχής στο Champions League.

Δεύτερον, να μην υπάρχουν «αδιάφορα» ματς στους ομίλους, αφού οι μεγάλες ομάδες μπορεί να έχουν και μαθηματικά εξασφαλίσει την πρόκρισή τους στην επόμενη φάση χωρίς να χρειαστεί η τελευταία αγωνιστική, με αποτέλεσμα να χρησιμοποιούν τις ρεζέρβες για να ξεκουράσουν τους βασικούς για τις υποχρεώσεις που έχουν σε εγχώριο επίπεδο.

Γι' αυτό το λόγο η UEFA εξετάζει το ενδεχόμενο να «ανταμείψει» με διάφορους τρόπους τους... αδιάφορους των τελευταίων αγωνιστικών των ομίλων.

Τρίτον, θα υπάρξουν αλλαγές και στα προκριματικά. Στόχος της ευρωπαϊκής συνομοσπονδίας είναι να μειωθούν οι καλοκαιρινοί αγώνες και υπάρχει το ενδεχόμενο να γίνονται μονά παιχνίδια αντί διπλών σε μία ή περισσότερες προκριματικές φάσεις.

Μια άλλη πρόταση είναι η παγίωση και γεωγραφικών κριτηρίων στις πρώτες προκριματικές φάσεις, για να αποφεύγονται τα μεγάλα ταξίδια των ομάδων.

Διέξοδος μετά την απόρριψη

Στην ιδέα των αλλαγών πάντως φέρεται να οδηγήθηκε η Ευρωπαϊκή Συνομοσπονδία μετά την απόρριψη από πλευράς των ευρωπαϊκών συλλόγων των προηγούμενων σκέψεων των διοικούντων της για πλήρη αναδιάρθρωση (βλ. γιγάντωση) του Τσάμπιονς Λιγκ. Στις αρχές του χρόνου οι ευρωπαϊκοί ποδοσφαιρικοί σύλλογοι έδειξαν να αντιτίθενται στις σκέψεις του προέδρου της ΟΥΕΦΑ, Μισέλ Πλατινί, για αλλαγές στη διοργάνωση, σύμφωνα και με τα αποτελέσματα δημοσκόπησης στην οποία έλαβαν μέρος και η οποία διενεργήθηκε για λογαριασμό της Ευρωπαϊκής Ενωσης Συλλόγων (ECA). Η ECA ανακοίνωσε ότι στη συγκεκριμένη δημοσκόπηση έλαβαν μέρος 87 σύλλογοι από 36 χώρες και ότι το 92% εξ αυτών δεν τάσσεται υπέρ της ιδέας του Πλατινί να «γιγαντωθεί» το Τσάμπιονς Λιγκ, με παράλληλη κατάργηση της δεύτερης τη τάξει ευρωπαϊκής διασυλλογικής διοργάνωσης, του Γιουρόπα Λιγκ. «Το αποτέλεσμα αυτής της ευρείας έρευνας δείχνει ότι οι ευρωπαϊκοί σύλλογοι είναι πολύ ικανοποιημένοι με τα ισχύοντα συστήματα διεξαγωγής του Τσάμπιονς Λιγκ και του Γιουρόπα Λιγκ», δήλωσε ο πρόεδρος της ECA και της Μπάγερν Μονάχου, Καρλ-Χάιντς Ρουμενίγκε.

Μια ακόμα μάχη ΟΥΕΦΑ - Ενωσης Συλλόγων

Το περιστατικό επί της ουσίας αποτελεί ακόμα έναν κρίκο στον πόλεμο που διεξάγεται τα τελευταία χρόνια μεταξύ των ευρωπαϊκών συλλόγων και της ΟΥΕΦΑ, με σκοπό βέβαια την απόκτηση μεγαλύτερου λόγου στην πίτα των κερδών. Η Ευρωπαϊκή Ενωση Συλλόγων, απόγονος της περίφημης G14, δείχνει τα τελευταία χρόνια να αποκτά δυναμική και σε αρκετές περιπτώσεις έχει κοντραριστεί με την Ευρωπαϊκή Συνομοσπονδία Ποδοσφαίρου για μια σειρά ζητήματα. Στα τέλη του προηγούμενου έτους το φως της δημοσιότητας είδαν πληροφορίες που έφεραν την ΕCA μέσω του προέδρου της και παλιά δόξα του γερμανικού και ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου Καρλ-Χάιντς Ρουμενίγκε να επεξεργάζεται σχέδιο για απενεργοποίηση του περίφημου Νόμου Μποσμάν. Ενα σχέδιο που η βάση του βρίσκεται στο σκεπτικό να ξοδεύουν λιγότερα χρήματα για μεταγραφές αλλά και να έχουν το περιθώριο να διαχειρίζονται καλύτερα τα περιουσιακά τους στοιχεία (βλ. παίκτες). Επίσης, ανοιχτό παραμένει το θέμα των αποζημιώσεων των συλλόγων για παίκτες που τραυματίζονται με τις υποχρεώσεις των εθνικών τους ομάδων (οι σύλλογοι ζητάνε μεγαλύτερη αποζημίωση για το Μουντιάλ του 2014) όπως και αυτό των δικαιωμάτων των παικτών (η ΟΥΕΦΑ θέτει θέμα περιορισμού του καθεστώτος των μάνατζερς). Βέβαια εκτός όλων αυτών - και μερικών ακόμη - το μεγάλο αγκάθι είναι η μελλοντική μορφή των ευρωπαϊκών διοργανώσεων και φυσικά ο έλεγχός τους. Το ζήτημα της κλειστής Λίγκας παραμένει στο συρτάρι, ωστόσο επανέρχεται κάθε φορά ανάλογα με το κατά πόσον ευνοούν οι συνθήκες τις συγκεκριμένες συζητήσεις. Πάνω σε αυτό μάλιστα οι ισορροπίες αλλάζουν ανάλογα με την περίσταση, με την ΟΥΕΦΑ πριν από λίγα χρόνια να μην το συζητάει καν αλλά σήμερα να το ξανασκέφτεται με βάση το πρότυπο - και τη δυναμικότητα - της Ευρωλίγκας και τους συλλόγους να αναζητούν τις δικές τους λύσεις για αύξηση των δικών τους κερδών (είτε μέσω μιας αυτόνομης Λίγκας είτε με μεγαλύτερο ρόλο στις ήδη υπάρχουσες διοργανώσεις).

Μπάμπης ΤΣΟΡΜΠΑΤΖΟΠΟΥΛΟΣ

... «τους διαφόρους που χαιρετούν και προσκυνούν να τους παραμερίσεις»

... «τους διαφόρους που χαιρετούν και προσκυνούν να τους παραμερίσεις»

«Ετος Κ. Π. Καβάφη» το 2013, με αφορμή την επέτειο των 150 χρόνων από τη γέννηση του κορυφαίου ποιητή και 80 από το θάνατό του

Σκίτσο του Α. Τάσσου

Oι οικογενειακές του ρίζες απλώνονταν από την Kωνσταντινούπολη στην Aλεξάνδρεια και από την Tραπεζούντα στο Λονδίνο, αλλά και τη Xίο, την Tεργέστη, τη Bενετία και τη Bιέννη. Η ποίησή του κατέχει μια εξέχουσα θέση όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και σε όλη την ευρωπαϊκή ποίηση, ύστερα από τις μεταφράσεις των ποιημάτων του αρχικά στα Γαλλικά, Αγγλικά, Γερμανικά αλλά και σε πολλές άλλες γλώσσες.

O Kωστής Πέτρου Φωτιάδης Kαβάφης, γιος του Πέτρου - Iωάννη Iωάννου Kαβάφη και της Xαρίκλειας Γεωργάκη Φωτιάδη, γεννήθηκε στην Aλεξάνδρεια της Aιγύπτου στις 29 Aπριλίου 1863. Hταν ο βενιαμίν μιας πολυμελούς οικογένειας: Είχε έξι μεγαλύτερους αδελφούς, ενώ δύο ακόμη αδέλφια (ένα αγόρι και το μοναδικό κορίτσι) πέθαναν βρέφη στην Aλεξάνδρεια.

Είμαι Κωνσταντινουπολίτης την καταγωγήν

«Είμαι Κωνσταντινουπολίτης την καταγωγήν, αλλά εγεννήθηκα στην Αλεξάνδρεια - σ' ένα σπίτι της οδού Σερίφ. Μικρός πολύ έφυγα, και αρκετό μέρος της παιδικής μου ηλικίας το πέρασα στην Αγγλία. Κατόπιν επισκέφθην την χώραν αυτήν μεγάλος, αλλά για μικρόν χρονικόν διάστημα. Διέμεινα και στη Γαλλία. Στην εφηβικήν μου ηλικίαν κατοίκησα υπέρ τα δύο έτη στην Κωνσταντινούπολη. Στην Ελλάδα είναι πολλά χρόνια που δεν επήγα. Η τελευταία μου εργασία ήταν υπαλλήλου εις ένα κυβερνητικόν γραφείον εξαρτώμενον από το υπουργείον των Δημοσίων Εργων της Αιγύπτου. Ξέρω Αγγλικά, Γαλλικά και ολίγα Ιταλικά» (αυτοβιογραφικό σημείωμα του ποιητή).

Oι γονείς του ήταν Kωνσταντινουπολίτες. O πατέρας του Πέτρος - Iωάννης απεδείχθη ικανότατος έμπορος. Eίχε αποκτήσει διπλή υπηκοότητα, Eλληνική και Bρετανική. Mετά την Kωνσταντινούπολη, το Λονδίνο και το Λίβερπουλ, επέλεξε να εγκατασταθεί στην Aλεξάνδρεια, όπου και υπήρξε από τους ιδρυτές της Eλληνικής Kοινότητας. H οικογένεια Kαβάφη απέκτησε εκεί ιδιαίτερη οικονομική και κοινωνική άνεση, αλλά ο θάνατος του Πέτρου - Iωάννη το 1870, σε συνδυασμό με δυσχερείς οικονομικές συγκυρίες, ανάγκασε την Xαρίκλεια να φύγει από την Aλεξάνδρεια μαζί με τα παιδιά της το 1872, όταν ο Kωνσταντίνος ήταν εννέα ετών, για να εγκατασταθεί στη Bρετανία, ώστε να είναι κοντά στην οικογένεια του Γεωργίου Kαβάφη, αδελφού και συνεταίρου του εκλιπόντος. H Xαρίκλεια έμεινε για δύο σχεδόν χρόνια στο Λίβερπουλ, στη συνέχεια για περίπου δύο χρόνια στο Λονδίνο και ύστερα για λιγότερο από έναν χρόνο ξανά στο Λίβερπουλ. Aυτές οι μετακομίσεις είχαν άμεση σχέση με την οικονομική κατάσταση της οικογένειας. H εταιρεία «Kαβάφης και Σια» διαλύθηκε περί το 1876, και το 1877 η Xαρίκλεια και τα μικρότερα παιδιά επέστρεψαν στην Aλεξάνδρεια, όχι πια σε μονοκατοικία, αλλά σε διαμέρισμα.

Χειρόγραφο του ποιητή

Aυτή η δεύτερη παραμονή του Kαβάφη στην Aλεξάνδρεια διακόπηκε βιαίως πριν περάσουν πέντε χρόνια, εξαιτίας των ταραχών που ακολούθησαν. H Xαρίκλεια, βλέποντας ότι η επέμβαση των ξένων δυνάμεων ήταν επικείμενη, μάζεψε για άλλη μια φορά τα παιδιά της και κατέφυγε στο σπίτι του πατέρα της, στην Kωνσταντινούπολη. H οικογένεια απέπλευσε δεκαπέντε ημέρες πριν τον βομβαρδισμό της Aλεξάνδρειας από το βρετανικό στόλο. Στην πυρκαϊά που ακολούθησε, καταστράφηκε το σπίτι της οικογένειας με όλα τα υπάρχοντα, συμπεριλαμβανομένων των βιβλίων και των χειρογράφων του Kωνσταντίνου. Ετσι το πρώτο χειρόγραφό του που διασώθηκε είναι το ημερολόγιο ταξιδιού προς Kωνσταντινούπολη, και το πρώτο του ποίημα είναι το «Leaving Therapia», γραμμένο στα Aγγλικά και χρονολογημένο από τον ίδιο στις 2.30 μ.μ. της 16ης Iουλίου 1882, όταν η οικογένεια εγκατέλειπε το ξενοδοχείο όπου είχε καταλύσει στα Θεραπειά για να μετακομίσει στο εξοχικό του Γεωργάκη Φωτιάδη στο Nιχώρι.

Στην Kωνσταντινούπολη, την οποία έβλεπε μάλλον για πρώτη φορά, ο δεκαεννιάχρονος Kαβάφης βρήκε τους πολυπληθείς συγγενείς του. Tα περισσότερα αδέλφια του είχαν επιστρέψει στην Aλεξάνδρεια για να εργαστούν και να συντηρήσουν την οικογένεια. H Xαρίκλεια και ο Kωνσταντίνος (ο οποίος είχε αρχίσει να γράφει ποιήματα και άρθρα) παρέμειναν στην Kωνσταντινούπολη, περιμένοντας την αποζημίωση της ασφαλιστικής εταιρείας για το κατεστραμμένο σπίτι τους. Οσο και αν του άρεσε η ζωή στην Kωνσταντινούπολη, ο Kωνσταντίνος αδημονούσε να γυρίσει στο σπίτι του. H αποζημίωση ήλθε τον Σεπτέμβριο του 1885 και τον επόμενο μήνα οι Kαβάφηδες επέστρεψαν οριστικά στην Aλεξάνδρεια, αλλά στη θέση του σπιτιού του ο Kωνσταντίνος αντίκρισε ερείπια. Tον ίδιο μήνα, υπεγράφη η συνθήκη Bρετανικής και Oθωμανικής Aυτοκρατορίας που όριζε Bρετανό και Oθωμανό αρμοστές στην Aίγυπτο, και ο Kωνσταντίνος αποποιήθηκε τη Bρετανική υπηκοότητα που είχε και από τους δύο γονείς του, κρατώντας μόνον την Eλληνική.

Ο Αλεξανδρινός

Aυτή η πράξη δεν ήταν χωρίς συνέπειες στο Bρετανικό προτεκτοράτο της Aιγύπτου: Οταν ο Kωνσταντίνος κατόρθωσε το 1892 να προσληφθεί στον Tρίτο Kύκλο Aρδεύσεων του υπουργείου Δημοσίων Εργων της Aιγύπτου, πήρε θέση έκτακτου υπαλλήλου, καθώς δεν είχε Aιγυπτιακή ή Bρετανική υπηκοότητα. Ως μεθοδικός και ευσυνείδητος υπάλληλος όμως, διατήρησε αυτήν την προσωρινή θέση (και την οικονομική ασφάλεια που του παρείχε) για τριάντα χρόνια.

«Τι ακριβά που με κόστιζαν εμένα οι μικρές μου πολυτέλειες. Για να τες αποκτήσω βγήκα απ' την φυσική μου γραμμή κ' έγινα ένας κυβερνητικός υπάλληλος (τι γελοίο), και ξοδιάζω και χάνω τόσες πολύτιμες ώρες την ημέρα (στες οποίες πρέπει να προστεθούν και οι ώρες καμάτου και χαυνώσεως που τες διαδέχονται). Τι ζημιά, τι ζημιά, τι προδοσία»(Καβάφης).

Παράλληλα, ξεκίνησε δημοσιεύσεις ποιημάτων και πεζών. Το πρώτο του δημοσίευμα ήταν το άρθρο «Tο κοράλλιον υπό μυθολογικήν έποψιν» στην εφημερίδα Kωνσταντινούπολις, στις 3 Iανουαρίου 1886. Στις 27 Μαρτίου του ίδιου χρόνου δημοσίευσε το πρώτο του ποίημα, με τίτλο «Βακχικόν», στο περιοδικό Εσπερος της Λειψίας.

Η εκδοτική πρακτική που ακολούθησε ο Kαβάφης, έχει την εξής πρωτοτυπία: Δεν τύπωσε ποτέ τα ποιήματά του σε βιβλίο, και μάλιστα αρνήθηκε δύο σχετικές προτάσεις που του έγιναν, μία για ελληνική έκδοση και μία για αγγλική μετάφραση των ποιημάτων του. Προτιμούσε να δημοσιεύει τα ποιήματά του σε εφημερίδες, περιοδικά και ημερολόγια, και να τα τυπώνει ιδιωτικά σε μονόφυλλα, κάνοντας στη συνέχεια αυτοσχέδιες συλλογές που μοίραζε στους ενδιαφερόμενους. Ετσι η πρώτη συλλογή με τα 154 ποιήματα του καβαφικού «Kανόνα» (ο ποιητής είχε αποκηρύξει 27 πρώιμα έργα του) κυκλοφόρησε σε βιβλίο μετά θάνατον στην Aλεξάνδρεια, με επιμέλεια Pίκας Σεγκοπούλου. Στην Eλλάδα, η συλλογή αυτή κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1948, από τις εκδόσεις «Ικαρος» των Nίκου Kαρύδη, Aλέκου Πατσιφά και Mάριου Πλωρίτη. Aπό τον ίδιο εκδοτικό οίκο κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1963 η δίτομη έκδοση των ποιημάτων, με επιμέλεια και σχολιασμό Γ. Π. Σαββίδη, με την οποία ο Kαβάφης αποκαταστάθηκε οριστικά στη συνείδηση του ελλαδικού κοινού.

To 1932 άρχισε να αισθάνεται ενοχλήσεις στο λάρυγγα, και τον Iούνιο οι γιατροί στην Aλεξάνδρεια διέγνωσαν καρκίνο. O Kαβάφης ταξίδεψε στην Aθήνα για θεραπεία, η οποία δεν απέδωσε. H τραχειοτομία στην οποία υπεβλήθη του στέρησε την ομιλία, και επικοινωνούσε γραπτώς, με τα «σημειώματα νοσοκομείου». Eπέστρεψε στην Aλεξάνδρεια για να πεθάνει λίγους μήνες αργότερα στο Νοσοκομείο της Ελληνικής Κοινότητας, στις 29 Απριλίου του 1933, τη μέρα που συμπλήρωνε 70 χρόνια ζωής.

O ποιητής άφησε ένα τακτοποιημένο αρχείο, το οποίο πέρασε στην κατοχή του Σαββίδη το 1969, μετά τον θάνατο του Σεγκόπουλου. Tμήματα του Aρχείου Kαβάφη αξιοποιήθηκαν και δημοσιεύτηκαν από πολλούς ερευνητές, αλλά οι σημαντικότερες εκδόσεις (πάντοτε από τις εκδόσεις «Ικαρος») ήταν τα «Aνέκδοτα» (1968) ή «Kρυμμένα» (1992) ποιήματα, με επιμέλεια Σαββίδη, και τα «Aτελή» (1994) ποιήματα, με επιμέλεια Renata Lavagnini, ενώ είχαν προηγηθεί τα «Aποκηρυγμένα» (1983) ποιήματα. Ετσι ολοκληρώθηκε η έκδοση όλων των ποιητικών καταλοίπων του Kαβάφη, που συμπλήρωσαν και φώτισαν το αναγνωρισμένο έργο του, και το 2003 εκδόθηκε ο πρώτος τόμος των «Πεζών» του, με επιμέλεια Mιχάλη Πιερή, ενώ επίκειται η έκδοση των Σχολίων του Kαβάφη στα ποιήματά του, με επιμέλεια Diana Haas.

Ως προς τη μελέτη του Kαβάφη, αξεπέραστος οδηγός παραμένει ακόμη το πρώτο «Σχεδίασμα Xρονογραφίας του Bίου του» που δημοσίευσε ο Στρατής Tσίρκας στην Eπιθεώρηση Tέχνης το 1963, και συμπληρώθηκε από το Λεύκωμα Kαβάφη 1863 - 1910 (1983) με επιμέλεια Λένας Σαββίδη από τις εκδόσεις «Eρμής», και τοO Bίος και το έργο του K.Π. Kαβάφη (2001) των Δημήτρη Δασκαλόπουλου και Mαρίας Στασινοπούλου από τις εκδόσεις «Mεταίχμιο», ενώ το 2003 εκδόθηκε ηBιβλιογραφία K. Π. Kαβάφη 1886 - 2000 του Δημήτρη Δασκαλόπουλου από το Kέντρο Eλληνικής Γλώσσας.

Πηγές:

Επίσημος δικτυακός Τόπος Αρχείου Καβάφη

Κείμενα για τον Καβάφη Γ. Π. Σαββίδη

Βιογραφία Μανόλης Σαββίδης

Σοφία ΑΔΑΜΙΔΟΥ

    

Γρηγόριος Ξενόπουλος «Ενας ποιητής»

O Kωνσταντίνος Kαβάφης, σε αχρονολόγητο σχέδιο από τον Γιάννη Kεφαλληνό

Του μέλλοντος οι μέρες στέκοντ' εμπροστά μας

σα μια σειρά κεράκια αναμμένα

- χρυσά, ζεστά, και ζωηρά κεράκια.

Οι περασμένες μέρες πίσω μένουν,

μια θλιβερή γραμμή κεριών σβησμένων·

τα πιο κοντά βγάζουν καπνόν ακόμη,

κρύα κεριά, λιωμένα, και κυρτά.

Δεν θέλω να τα βλέπω· με λυπεί η μορφή των,

και με λυπεί το πρώτο φως των να θυμούμαι.

Εμπρός κοιτάζω τ' αναμένα μου κεριά.

Δεν θέλω να γυρίσω να μη διω και φρίξω

τι γρήγορα που η σκοτεινή γραμμή μακραίνει,

τι γρήγορα που τα σβηστά κεριά πληθαίνουν.

«Oμολογώ, ότι το ποίημα αυτό εξήσκησεν επ' εμού έν είδος παραδόξου υποβολής. Mολονότι εις την αρχήν, ―και εις το τέλος ακόμη,― η εικών δεν μου εφάνη τελείως ευτυχής, δεν ηξεύρω πώς τα κεριά αυτά κατώρθωσαν να ζωντανέψουν εις την φαντασίαν μου, και τώρα, όσες φορές κυττάξω εμπρός μου, ή γυρίσω οπίσω μου, είνε αδύνατον να μην ιδώ με τα μάτια της ψυχής την φωτεινήν αυτήν γραμμήν των αναμμένων κεριών και την θλιβεράν, ―πόσον θλιβεράν, αλλοίμονον!― των σβυσμένων... Ισως η μαγγανεία αυτή οφείλεται εις τον θρήνον των τριών τελευταίων στίχων, εις την οδυνηράν απήχησιν των λέξεων, αι οποίαι εξέρχονται, νομίζεις, βιαστικαί, διά να προφθάσουν, να μη διακοπούν από λυγμούς... Aλλ' εκείνο που με συνεκλόνισε περισσότερον από κάθε άλλο, και μου έκαμεν εντύπωσιν καταπληκτικήν, και το απεστήθισα χωρίς να το θέλω, και το ψιθυρίζω ως βαυκάλημα εις τας αγρυπνίας του πόνου μου, κ' ευρίσκω μέσα εις αυτό την θλιμμένην ψυχήν μου, την σπαραγμένην ζωήν μου, είνε το απελπιστικόν, το μοιραίον αυτό ποίημα, που επιγράφεται:

Xωρίς περίσκεψιν, χωρίς λύπην, χωρίς αιδώ

μεγάλα κ' υψηλά τριγύρω μου έκτισαν τείχη.

Kαι τώρα κάθημαι και απελπίζομαι εδώ.

Mε τρώγει την καρδίαν και τον νουν μου αυτή η τύχη,

διότι πράγματα πολλά έξω να κάμω είχον.

Α, όταν έκτιζαν τα τείχη πώς να μη προσέξω.

Aλλά δεν ήκουσα ποτέ κρότον κτιστών ή ήχον.

Aνεπαισθήτως μ' έκλεισαν από τον κόσμον έξω.

Aρκετά ποιήματα συγχρόνων ποιητών μας, από εκείνα που ο πολύς κόσμος τ' αντιπαρέρχεται ως ακατανόητα, μ' έκαμαν επίσης να μείνω με ανοικτόν στόμα. Kαι πολλά επίσης τ' απεστήθισα, και εις στιγμάς ρέμβης τα επανελάμβανα ως μίαν ηχώ της ιδίας μου ψυχής. Aλλ' ολίγα, πολύ ολίγα διετήρησαν το κράτος αυτό μέχρι τέλους. Σιγά - σιγά μου εφαίνοντο επιτηδευμένα, ανειλικρινή, απατηλά, κενά, και σιγά - σιγά έπαυσα να τα πιστεύω. Tα "Tείχη" όμως του Kαβάφη αντέστησαν εις κάθε μου ανάλυσιν. K' εξακολουθούν να με κατέχουν, να με περιζώνουν όρθια, αμείλικτα και θαυμάσια. O ποιητής μ' εφυλάκισε, μ' αιχμαλώτισε. Kαι από την αιχμαλωσίαν αυτήν χρονολογείται ο θαυμασμός μου».

Ο Μητροπολίτης δεν μιλάει για λογαριασμό του.

Σχετικά με το λίβελο του φασίστα καλόγερου κατά του ΠΑΜΕ

Με κείμενό του στο προσωπικό του blog ο Μητροπολίτης Καλαβρύτων και Αιγιαλείας Αμβρόσιος επιτίθεται στο ΠΑΜΕ διότι «τόλμησε» να καταγράψει την ιστορική και επιστημονική αλήθεια για το 1821 και να συντάξει σχετική επιστολή προς τους μαθητές.

Δεν μας προξενεί εντύπωση. Είναι λογικό να οργίζεται ο Μητροπολίτης Καλαβρύτων για τα όσα περιέχει η επιστολή του ΠΑΜΕ προς τους μαθητές.

Είναι άλλωστε γνωστός υποστηρικτής της ναζιστικής Χρυσής Αυγής και υμνητής της χούντας των συνταγματαρχών.

Δεν χάνει την ευκαιρία να αναπαράγει συνεχώς τη χουντοφασιστική προπαγάνδα, βαφτίζοντας τους ηρωικούς αντάρτες του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας, αυτούς δηλαδή που ελευθέρωσαν προηγούμενα με το ΕΑΜ – ΕΛΑΣ την Ελλάδα από τους ναζί, συμμορίτες.

Να αθωώνει με κάθε ευκαιρία το καπιταλιστικό σύστημα, ισχυριζόμενος ότι για την κρίση του καπιταλισμού φταίνε «μερικοί κλέφτες και λωποδύτες θεράποντες του κρατικού μηχανισμού».

Απ’ ό,τι φαίνεται βέβαια ο Μητροπολίτης δεν έχει διαβάσει καν την επιστολή του ΠΑΜΕ. Όπως ο ίδιος αναφέρει, «διάβασε στην τοπική εφημερίδα το ΒΗΜΑ της Αιγιαλείας ότι το ΠΑΜΕ αποκαλεί τον Παλαιών Πατρών Γερμανό απατεώνα». Όχι πως έχει και καμιά σημασία. Δεν περιμέναμε και τίποτα διαφορετικό από έναν υπερασπιστή των πολιτικών απογόνων των γερμανοτσολιάδων και των δωσίλογων της Κατοχής.

Για την αποκατάσταση όμως της αλήθειας σημειώνουμε ότι πουθενά δεν γράφει κάτι τέτοιο η ανακοίνωση του ΠΑΜΕ. Το αντίθετο λέει. Και συγκεκριμένα ότι «Όταν ο Παπαφλέσσας συναντήθηκε με τον Παλαιών Πατρών Γερμανό για να του πει ότι όλα ήταν έτοιμα για την επανάσταση, ο τελευταίος άρχισε να τον βρίζει ότι είναι απατεώνας».

Η ανακοίνωση δηλαδή αναφέρει ένα υπαρκτό ιστορικό γεγονός που επιβεβαιώνει με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο ότι δεν ήταν όλοι οι Έλληνες υπέρ της Επανάστασης του 1821.

Και συγκεκριμένα, ότι η ιεραρχία της Εκκλησίας ήταν αντίθετη με την Επανάσταση του 1821.

Σε αντίθεση με τη συντριπτική πλειοψηφία του λαϊκού κλήρου που εντάχθηκε στον Αγώνα, στο πλευρό του λαού.

Ο Μητροπολίτης δεν μιλάει για λογαριασμό του. Έστω και χοντροκομμένα εκφράζει την πραγματική ανησυχία του συστήματος: Μην τυχόν και μάθουν ποτέ τα παιδιά ότι οι λαοί έχουν δύναμη, ότι μπορούν να οργανωθούν, να παλέψουν και να νικήσουν τους δυνάστες τους. Αυτή είναι η ουσία.

Και για το τέλος ένα μάλλον ρητορικό ερώτημα: Είναι άραγε τυχαίο ότι ο Μητροπολίτης δεν λέει κουβέντα για τα «μαθήματα διάπλασης των παίδων» της Χρυσής Αυγής, την ώρα που εγκαλεί το ΠΑΜΕ;

Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι μια φυλακή

Μετά… Ελληνοφρένεια-Γράφει ο ΘΥΜΙΟΣ ΚΑΛΑΜΟΥΚΗΣ 




Ενώ ακόμη τα πράγματα είναι πολύ ζεστά και τα καζάνια, στην Μεσόγειο και αλλού βράζουν ακόμη, θα επιχειρήσουμε και εμείς μια κατάθεση. Όχι χρημάτων, ούτε προσφορών. Κατάθεση σκέψεων για όσα συμβαίνουν στην Κύπρο και με αφορμή τα γεγονότα της Κύπρου. Τι απεδείχθη μέχρι στιγμής και ενώ όλα είναι πολύ ρευστά...
Απεδείχθη περίτρανα, πόσο αδίστακτοι είναι οι νταβατζήδες της Ευρώπης. Πορεύονται με ωμούς εκβιασμούς, πιστόλια στον κρόταφο, φριχτά διλήμματα. Μια συμμορία που κρατάει δεμένους με αλυσίδες λαούς και χώρες, έτοιμη ανά πάσα στιγμή να συνετίσει όποιον τολμήσει να σκεφτεί να αποδράσει, χρησιμοποιώντας κάθε πρόσφορο μέσο, από φριχτούς βασανισμούς, μέχρι δημόσιες εκτελέσεις…
Απεδείχθη πόσο αδίστακτοι είναι και οι εδώ συνεργάτες τους. Οι ντόπιοι δεσμοφύλακες, η περίφημη πολιτική και οικονομική ελίτ, της χώρας. Στο προσκήνιο κομπάζουν για 


την περίφημη αλληλεγγύη προς τον μαχόμενο αδελφό Κυπριακό λαό, ενώ στο παρασκήνιο βοηθούν τους κατακτητές με κάθε μέσον. Από προπαγάνδα μέχρι απειλές, και από ψηφοφορίες στο Γιούρογκρουπ μέχρι τυπικές και αναιμικές επικοινωνιακές στηρίξεις. Το μότο τους γνωστό. Ο δρόμος που έχουμε πάρει είναι ο μοναδικός, γι αυτό σκύψτε το κεφάλι και ακολουθείστε πιστά ό,τι λένε οι νταβατζήδες μας, όσο παράλογο και εξωφρενικό και αν είναι αυτό.
Απεδείχθη ότι ο στόχος ενός λαού πρέπει να υπάρχει να είναι καθαρός και κυρίως να μην περιορίζεται στην αναζήτηση του καλύτερου νταβατζή. Πόση πιθανότητα επιτυχίας έχει η εγκατάλειψη της συμμορίας της ΕΕ και η αναζήτηση «καλύτερου» νταβατζή, των Ρώσων εν προκειμένω, όταν είναι γνωστό ότι και οι δύο λειτουργούν με τους ίδιους όρους, αν δεν συνεργάζονται κιόλας. Στόχος ενός λαού, ενός πραγματικά λαϊκού κινήματος πρέπει να είναι η απόρριψη κάθε νταβατζή και όχι η αναζήτηση του καλύτερου.
 Ανεξαρτήτως της έκβασης που θα έχει η περιπέτεια του ΌΧΙ της Κύπρου, απεδείχθη ότι αυτή η Ευρωπαϊκή Ένωση, δεν είναι ούτε ευρωπαϊκή ούτε ένωση. Καμία αξία από αυτές που ίσως υπήρξαν κάποτε, υπάρχει πια. Ούτε αλληλεγγύη, ούτε ελευθερία, ούτε φιλελευθερισμός, ούτε δημοκρατία.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι μια φυλακή, με πτέρυγες VIP, για λίγους στο Βορρά και τιγκαρισμένα κελιά για τους πολλούς στο Νότο. Κατέρρευσε και η τελευταία αυταπάτη για όποιον νομίζει ότι μια χώρα μπορεί ελεύθερα να αποφασίζει για το μέλλον της. Αντίθετα επιβεβαιώθηκε ότι κάθε χώρα είναι ελεύθερη να αποφασίζει ΜΟΝΟ ό,τι τα γερμανικά συμφέροντα επιβάλουν, στα περίφημα θέατρα των ευρωπαϊκών συσκέψεων κορυφής ή του Γιούρογκρουπ, όπου νυσταγμένοι και αξύριστοι ηγετίσκοι, αποδέχονται μετά από 15 ώρες ό,τι ακριβώς από την αρχή η Γερμανία με τις φίλες χώρες της, επιδιώκουν. Ό,τι εξυπηρετεί συγκεκριμένους κολοσσούς της « Ένωσης». Πολυτελή ή μη δεσμά για τους λαούς.
Απεδείχθη τέλος, ότι ένα ΌΧΙ δεν φτάνει. Χρειάζεται και κάτι περισσότερο, από το περήφανο ΌΧΙ της πλειοψηφίας των βουλευτών. Δεν είναι λίγο, αλλά δεν είναι και αρκετό. Δεν φτάνει μόνο του, θέλει και άλλα πράγματα. Θέλει κυρίως ενεργή συμμετοχή λαού, ετοιμότητα για πολύ δύσκολες καταστάσεις, επίγνωση ότι έχουμε να κάνουμε με αδίστακτους που θα χρησιμοποιήσουν κάθε μέσο. Θέλει ενταφιασμό των ψευδαισθήσεων και των αυταπατών, που υπάρχουν σε χιλιάδες συμπολίτες μας, εδώ και στην Μεγαλόνησο. Θέλει αντιφοβικό ορό, στον καθένα και στην καθεμιά μας. Και θέλει επίγνωση για το δίλημμα που ξεπροβάλει μπροστά μας. Ελεύθερος πολίτης με κόστος ή δούλος στις κινέζικες επαρχίες του Νότου.
 Και απεδείχθη ότι το όποιο ΌΧΙ πρέπει να έχει συγκεκριμένο περιεχόμενο, καθαρό στόχο. Να είναι ΌΧΙ άρνησης της ουσίας, όχι δευτερεύουσας λεπτομέρειας, άρνηση των δομών, όχι της επιφάνειας. Άρνηση του συνόλου και όχι μέρους του.
 Ένα καλό μάθημα, ένα πολύ χρήσιμο μάθημα είναι η Κύπρος, ένα γερό crash test, ένα τεστάρισμα του αντίπαλου, ο οποίος αποκάλυψε για τα καλά τα δόντια του και το φρικτό πρόσωπό του, ακόμη και στον πιο αφελή. Δεν είναι λίγο.
  
 ΥΓ 1. Δεν μπορεί να είναι στόχος λαού η διατήρηση του κεκτημένου του χρηματοπιστωτικού κέντρου... Αυτό αφορά λίγους και όχι λαϊκές πλειοψηφίες... Αυτό είναι αίτημα Τζόγου...
 ΥΓ 2. Στην φυλακή της Ευρώπης, η εξέγερση που ξέσπασε στην νοτιοανατολική πτέρυγα, μπορεί να κατεστάλει, αλλά το αίτημα για ελευθερία παραμένει.
 Καλή Λευτεριά. (και πάλι)

 Προπαγάνδα redwave

10 μικροί μύθοι για το 1821

10 μικροί μύθοι για το 1821 


1. Κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας δεν υπήρξαν βίαιοι εξισλαμισμοί στη μετέπειτα ελληνική επικράτεια. Οι Οθωμανοί, εφόσον οι υπόδουλοι λαοί κατέβαλλαν κανονικά τους φόρους που τους αναλογούσαν, δεν ασχολούνταν ιδιαίτερα με τις θρησκευτικές πεποιθήσεις τους. Οι μαζικοί εξισλαμισμοί που παρατηρούνται στα Βαλκάνια (Βοσνία, Αλβανία κ.λπ.) έγιναν, κατά κανόνα, με τη θέληση εκείνων που αλλαξοπίστησαν, και ειδικότερα με σκοπό να έχουν καλύτερες σχέσεις με τον κατακτητή και να συμμετέχουν από καλύτερη θέση στη νομή και άσκηση της εξουσίας.
 2.. H επάνδρωση των Γενιτσάρων, από ένα χρονικό σημείο και έπειτα τουλάχιστον, δεν γινόταν βιαίως, μέσω «παιδομαζώματος». Αντίθετα μάλιστα, όσο το σώμα αυτό αποκτούσε εξέχουσα θέση στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, αρκετοί γονείς προσπαθούσαν να εξασφαλίσουν τη «σταδιοδρομία» των παιδιών τους μέσω της κατάταξής τους στους Γενίτσαρους.
 3. Ουδέποτε κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας υπήρξε – ή συνέτρεχε λόγος να υπάρξει – «κρυφό σχολείο», όπως τουλάχιστον αυτό έχει καταγραφεί στο εθνικό συλλογικό ασυνείδητο. Οποιος ήθελε μπορούσε να μάθει ελληνικά, σερβικά, βουλγαρικά κ.ο.κ. χωρίς να παρενοχλείται από τους κατακτητές, οι οποίοι – επαναλαμβάνω – ενδιαφέρονταν πρωτίστως, αν όχι σχεδόν αποκλειστικά, για την ομαλή καταβολή των κάθε είδους φόρων προς τον σουλτάνο.
 4. Ο ρόλος της Εκκλησίας καθ’ όλη αυτή την περίοδο υπήρξε τουλάχιστον αμφιλεγόμενος, αν όχι και αρνητικός σε αρκετές περιπτώσεις (προσοχή: της Εκκλησίας, όχι της θρησκείας). Τα παραδείγματα, πολλά και γνωστά, ξεκινούν από τους ανθενωτικούς της εποχής της Αλωσης και φθάνουν ως τις παραμονές του 1821, με τον λυσσαλέο πόλεμο κατά των οπαδών του Διαφωτισμού, των Φιλικών κ.λπ.
 5. H εξέγερση που άρχισε το 1821 είχε ουσιαστικά κατασταλεί (μόνο μικρές εστίες αντίστασης απέμεναν, οι οποίες ήταν θέμα χρόνου να σβήσουν και αυτές), όταν τον Ιούλιο του 1827 οι Αγγλοι, οι Γάλλοι και οι Ρώσοι αποφάσισαν να δημιουργηθεί ελληνικό κράτος, με αποτέλεσμα να ακολουθήσει λίγους μήνες μετά η Ναυμαχία του Ναυαρίνου.
 6. Μπορεί αυτό να μην αρέσει διόλου σε ορισμένους και να μην ταιριάζει με την εθνική μας μυθολογία, αλλά στους «δόλιους», «αναξιόπιστους» κ.ο.κ. Συμμάχους οφείλει, λοιπόν, εν πολλοίς η Ελλάδα την ανεξαρτησία της και την κρατική της (προσοχή: όχι την εθνική) υπόσταση. Οι ίδιοι αυτοί Σύμμαχοι, με την ίδια ή διευρυμένη «σύνθεση», ήταν επίσης εκείνοι που – και για δικούς τους βέβαια λόγους, αλλά το γεγονός παραμένει – προσέφεραν στην Ελλάδα τη Θεσσαλία το 1881, απέτρεψαν την προέλαση των Τούρκων προς την Αθήνα το 1897, έβαλαν την υπογραφή τους στη Συνθήκη των Σεβρών το 1920.
 7. Στον ένοπλο αγώνα κατά των Τούρκων μετείχαν ποικίλων εθνικών προελεύσεων κάτοικοι του ευρύτερου γεωγραφικού χώρου, των οποίων η εθνική συνείδηση βρισκόταν εν πολλοίς στο στάδιο της διαμόρφωσης. Τόσο ο «Θούριος» του Ρήγα, με τις αναφορές του στο πλήθος των υπόδουλων στους Οθωμανούς εθνοτήτων, όσο και η καταγωγή αρκετών πρωταγωνιστών της Επανάστασης (Αρβανίτες της Υδρας και των Σπετσών, Σουλιώτες, Βλάχοι, σλαβόφωνοι κ.ά.) βεβαιώνουν «του λόγου το ασφαλές».
 8. Και πάλι όχι επειδή οι Σύμμαχοι είναι εξ ορισμού «φιλέλληνες» ή «μεγαλόψυχοι», αλλά επειδή η χώρα ευτύχησε να ακολουθήσει τότε πολιτική σωστών συμμαχιών και ανοιχτών οριζόντων (αντί να παίξει τον ρόλο της μικρής «ανάδελφης» που κάθεται και κλαίει), η Ελλάδα υπήρξε η μεγάλη ευνοημένη από τη «μοιρασιά» στα Βαλκάνια μεταξύ 1910 και 1920. Ετσι η Θεσσαλονίκη έγινε «συμπρωτεύουσα» της Ελλάδας, αν και το 1912 ο πληθυσμός τής πόλης περιλάμβανε περίπου 40% Εβραίους, 25% Τούρκους, 20% Ελληνες και 15% άλλους.
 9. Οταν μιλάμε συνεχώς και με τόση ευκολία για «χαμένες πατρίδες», καλό θα είναι να μην ξεχνάμε πως «χαμένες πατρίδες» υπάρχουν για όλους εκείνους τους οποίους αφορούσε η ανταλλαγή πληθυσμών, και όχι μόνο για τους Ελληνες. Χρήσιμη, από αυτή την άποψη, θα ήταν και η παράθεση ορισμένων στοιχείων που συστηματικά αγνοούμε ή αποσιωπούμε, όπως ότι στα τέλη του 19ου αιώνα στο Ρέθυμνο οι μουσουλμάνοι ήταν περισσότεροι από τους χριστιανούς, ότι τα Γιαννιτσά ήταν μία από τις ιερές πόλεις των Τούρκων ή ότι το 1913 ο ελληνικός πληθυσμός του Κιλκίς ήταν λιγότερο από 5%!
 10. Τέλος, όταν γίνεται λόγος για την εκδίωξη των ελληνικών πληθυσμών από την «προαιώνια κοιτίδα» τους Μικρά Ασία, μπορεί το σχήμα αυτό να χαϊδεύει τα αφτιά των κάθε λογής «ελληνόψυχων» και «πατριδολάγνων», αλλά – δυστυχώς και πάλι γι’ αυτούς – η πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική. Με εξαίρεση ορισμένους συμπαγείς ελληνικούς πληθυσμούς, κυρίως στον Πόντο και στην Καππαδοκία, οι περισσότεροι από τους Ελληνες που αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν κάτω από δραματικές συνθήκες τη Μικρά Ασία το 1922-23 ήταν οικογένειες που, αναζητώντας καλύτερη τύχη, είχαν μεταναστεύσει εκεί από την ηπειρωτική Ελλάδα και από τα νησιά του Αιγαίου κατά τον 19ο αιώνα.
 Αυτά, και μην ξεχνάμε: κάθε φορά που ο πειρασμός, με το πρόσωπο ενός αγγελικού στην όψη αλλά ιδιαίτερα επικίνδυνου ψευδοπατριωτισμού, χτυπά την πόρτα, ας τον ξορκίζουμε… με τη φράση του Σολωμού.

Κλιμακώνονται οι εκβιασμοί σε όλα τα επίπεδα

ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ

Κλιμακώνονται οι εκβιασμοί σε όλα τα επίπεδα

ΕΕ - ΔΝΤ βρίσκουν έδαφος για να εξαπολύσουν απειλές και φοβέρες στο λαό να δεχτεί τη χρεοκοπία του

Με όχημα τις τράπεζες και τη σωτηρία τους, κλιμακώνονται οι εκβιασμοί στον κυπριακό λαό

Με το μαστίγιο των εκβιασμών και το καρότο των «εναλλακτικών σχεδίων», η λυκοσυμμαχία της ΕΕ και τα κόμματά της, επιτίθενται στον κυπριακό λαό, καθώς κορυφώνονται τα παζάρια και οι ανταγωνισμοί για τη διαχείριση της κρίσης στην Κύπρο. Οι τεχνοκράτες της λυκοσυμμαχίας κάνουν τώρα λόγο για «συστημικό κίνδυνο», ξεκαθαρίζουν ότι οποιαδήποτε «λύση» πρέπει να περιέχει κούρεμα τραπεζικών καταθέσεων, ενώ διαρρέονται και σενάρια για έξοδο της χώρας από τη ζώνη του ευρώ.

Σε μια προσπάθεια να εκβιάσει τις εξελίξεις, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζαανακοίνωσε χτες ότι αν δε βρεθεί «λύση» για την ανακεφαλαιοποίηση των κυπριακών τραπεζών μετά τη Δευτέρα 25 Μάρτη, θα πάψει να διασφαλίζει τη ρευστότητά τους. «Μετά τη Δευτέρα, η παροχή ρευστότητας μέσω ELA (σ.σ. ειδικός μηχανισμός παροχής ρευστότητας της ευρωζώνης), δεν μπορεί να διατηρηθεί, παρά μόνον εάν υπάρχει συμφωνία επί ενός προγράμματος της ΕΕ με συμμετοχή του ΔΝΤ, το οποίο θα διασφαλίζει τη βιωσιμότητα των εν λόγω τραπεζών», αναφέρεται στην ανακοίνωση της ΕΚΤ, μετά τη συνεδρίαση του ΔΣ της.

Πρόκειται για απόφαση που εφόσον υλοποιηθεί, θα οδηγήσει σταδιακά τις κυπριακές τράπεζες σε χρεοκοπία, εάν αρχίσουν να λειτουργούν από την Τρίτη 26 Μάρτη. Η συγκεκριμένη απόφαση, λειτουργεί σαν μοχλός πίεσης προς την κυβέρνηση της Κύπρου προκειμένου να επισπεύσει τις διεργασίες για την εξασφάλιση των 5,8 δισ. ευρώ (είτε με κούρεμα των καταθέσεων, είτε από άλλη εναλλακτική πηγή, είτε σε συνδυασμό και των δυο), που αποτελούν προϋπόθεση για την υπογραφεί δανειακή σύμβαση ύψους 10 δισ. ευρώ με την ΕΕ και το ΔΝΤ. Η ανοιχτή απειλή της ΕΚΤ, έχει παράλληλα στόχο την υποταγή των λαϊκών στρωμάτων της Κύπρου στην επιβολή των νέων βάρβαρων μέτρων του μνημονίου.

Θέση για τη διαχείριση της κρίσης στην Κύπρο πήραν και οι ΗΠΑ, με την εκπρόσωπο του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, Βικτόρια Νούλαντ, να σημειώνει ότι η αμερικανική κυβέρνηση «παρακολουθεί στενά τις εξελίξεις στην Κύπρο και γενικότερα στην Ευρωζώνη». Η εκπρόσωπος ανέφερε ακόμα ότι «η Κύπρος αντιμετωπίζει προφανώς κάποιες δύσκολες επιλογές. Είναι μια κρίσιμη περίοδος. Και υποστηρίζουμε τις προσπάθειες για την αποκατάσταση της οικονομίας της χώρας στην πορεία της ανάπτυξης και της σταθερότητας. Γενικότερα, έχουμε ένα προφανές συμφέρον για την ευημερία της Ευρώπης, ως το μεγαλύτερο οικονομικό εταίρο μας».

Δεδομένο το τέλος στις καταθέσεις

Την ίδια ώρα, ο επικεφαλής του Γιούρογκρουπ Γ. Ντάισελμπλουμ, μιλώντας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ανέφερε ότι η κρίση στην Κύπρο αποτελεί«συστημικό κίνδυνο» για την Ευρωζώνη, δείχνοντας τις γενικότερες ανησυχίες των αστικών επιτελείων στην προσπάθειά τους να διαχειριστούν ελεγχόμενα την κρίση. Ο ίδιος κάλεσε την κυβέρνηση της Κύπρου «να υποβάλει νέες προτάσεις με εναλλακτικές λύσεις» τονίζοντας ωστόσο ότι «αυτές θα εξεταστούν στη βάση της απόφασης του Γιούρογκρουπ», θα περιέχουν δηλαδή και κούρεμα των καταθέσεων.

Ο ίδιος δήλωσε ότι «πρέπει να υπάρξει ειδική μεταχείριση για τους μικρούς καταθέτες με πλήρη εγγύηση των 100.000 ευρώ», για να προσθέσει αμέσως μετά ότι πρέπει να βρεθεί μια «πιο δίκαιη λύση ώστε οι μεγαλοκαταθέτες να συμβάλουν περισσότερο από τους μικρούς». Δείχνοντας τροχιοδεικτικές για το πού θα κάτσει τελικά η μπίλια του τέλους στις καταθέσεις, υποστήριξε ότι «η έκτακτη συνεισφορά από τις καταθέσεις είναι ένα φορολογικό μέτρο παρόμοιο με ένα φόρο στον πλούτο».

Σε αυτή την κατεύθυνση ξεκαθάρισε ότι πρέπει να υπάρξει «μια εφάπαξ εισφορά»μέσω κουρέματος των καταθέσεων. «Στην προσπάθεια εξισορρόπησης του πακέτου για ένα νέο μέλλον στην Κύπρο ήταν αναπόφευκτο ότι θα υπήρχε μια συμβολή των καταθετών», σημείωσε. Το βάρος, τόνισε, πρέπει «να το επιμεριστούν και εκείνοι που δεν έχουν μόνιμη κατοικία στην Κύπρο αλλά και οι μεγάλες καταθέσεις».

Ο επικεφαλής των υπουργών Οικονομικών της Ευρωζώνης, στήριξε απόλυτα την απόφαση της ΕΚΤ να σταματήσει την παροχή ρευστότητας προς τις κυπριακές τράπεζες αν δε βρεθεί λύση. Αυξάνοντας τις πιέσεις, ανέφερε ότι «η παροχή ρευστότητας μπορεί να δίνεται μόνο στις τράπεζες που είναι φερέγγυες», και υπογράμμισε ότι θα πρέπει να υπάρξει άμεσα «ένα πρόγραμμα ανακεφαλαιοποίησης». Ο Γ. Ντάισελμπλουμ ξεκαθάρισε ότι «η συνεισφορά της Ευρωζώνης δε θα ξεπεράσει τα 10 δισ. ευρώ» προκειμένου, όπως ισχυρίστηκε,«να διασφαλιστεί η βιωσιμότητα του κυπριακού χρέους».

Δίνοντας και την πτυχή των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων, ο επικεφαλής του Γιούρογκρουπ είπε αναφερόμενος στη Ρωσία ότι «δεν είναι διατεθειμένη να προχωρήσει σε πρόσθετο δάνειο και περισσότερες επενδύσεις στις κυπριακές τράπεζες», προσθέτοντας με νόημα ότι «ακόμη και αν (οι Ρώσοι) μπορούσαν να δανείσουν περισσότερα χρήματα, αυτό δε θα ωφελούσε τη βιωσιμότητα του κυπριακού χρέους».

Στο ίδιο μήκος κύματος, ο εκπρόσωπος του Ευρωπαίου επίτροπου Ολι Ρεν,ανέφερε ότι «η κατάσταση στην Κύπρο είναι σοβαρή και πρέπει να αντιμετωπιστεί επειγόντως». Ο Σάιμον Ο' Κόνορ τόνισε ότι η Κύπρος πρέπει να παρουσιάσει μια «αξιόπιστη και συνεκτική λύση» εντός του χρονοδιαγράμματος της ΕΚΤ και πρόσθεσε ότι οι υπουργοί Οικονομικών της Ευρωζώνης είναι έτοιμοι να πάρουν απόφαση «είτε πραγματοποιώντας έκτακτη σύνοδο είτε τηλεδιάσκεψη» μέχρι και τη Δευτέρα.

Σενάρια για έξοδο από το ευρώ

Την ανάγκη να «συζητηθεί ανοιχτά το ενδεχόμενο της εξόδου της Κύπρου από την ευρωζώνη», έθεσαν επί τα τάπητος τα μέλη του Eurogroup Working Group, σε προχτεσινή τηλεδιάσκεψή τους για την Κύπρο, σύμφωνα με το «Reuters». Στην τηλεδιάσκεψη, που δεν πήρε μέρος ο Κύπριος κυβερνητικός αξιωματούχος και συμμετείχαν οι υφυπουργοί των κρατών - μελών της Ευρωζώνης, αντιπρόσωποι της ΕΚΤ και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής - σύμφωνα με το πρακτορείο, που επικαλείται τα πρακτικά της συνεδρίασης - τέθηκε το ενδεχόμενο της εξόδου της Κύπρου από τη ζώνη του ευρώ.

Οπως αναφέρεται, οι αξιωματούχοι της Ευρωζώνης τόνισαν ότι στο ενδεχόμενο να εγκαταλείψει η Κύπρος το ευρώ χρειάζεται να ληφθούν μέτρα ώστε να θωρακιστεί η υπόλοιπη Ευρωζώνη από τις συνέπειες και να διασφαλιστεί ότι δε θα μεταδοθεί η κρίση στην Ελλάδα. Σύμφωνα με την ίδια πηγή, συζητήθηκε επίσης το σενάριο να επιβληθούν περιορισμοί στις κινήσεις κεφαλαίων, ώστε να προστατευτεί η ΕΕ από τον κίνδυνο κατάρρευσης της κυπριακής οικονομίας. Ταυτόχρονα, Ευρωπαίοι αξιωματούχοι ασκούν πιέσεις προς την κυπριακή κυβέρνηση να «παγώσει» με νόμο «κάθε κίνηση κεφαλαίων που είναι κατατεθειμένα στις κυπριακές τράπεζες, ώστε να αποτραπεί η χρεοκοπία τους».

«Δεν μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο χρεοκοπίας της Κύπρου», ανέφερε χτες η Αυστριακή υπουργός Οικονομικών Μαρία Φέκτερ σε συνέντευξή της. Η Αυστριακή υπουργός Οικονομικών, διευρύνοντας το πλαίσιο των εκβιασμών προς τον κυπριακό λαό, υποστήριξε πως αν η κυπριακή κυβέρνηση «δεν αποφασίσει μία μείωση του ποσού δανεισμού κατά 5,8 δισεκατομμύρια, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο θα αποχωρήσει από το πακέτο διάσωσης και τότε δε θα δοθούν χρήματα ούτε από τους Ευρωπαίους εταίρους». Η ίδια πρόσθεσε ότι είναι«παράδοξη» η απόφαση της κυπριακή κυβέρνησης να απορρίψει την απόφαση του Γιούρογκρουπ που «η ίδια διαπραγματεύτηκε».

Δίνοντας, ωστόσο, την πραγματική διάσταση των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων, με φόντο την κρίση στην Κύπρο, ανέφερε ότι ένα νέο δάνειο από τη Ρωσία «θα αυξήσει κι άλλο το χρέος της Κύπρου και θα οδηγήσει σε άμεση αναστολή των δανείων της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας». Στο ίδιο πνεύμα ισχυρίστηκε ότι «θέλουμε να βοηθήσουμε, αλλά πρέπει να εξηγήσω στους Αυστριακούς φορολογουμένους, γιατί αναλαμβάνουμε εμείς εγγυήσεις για χρήματα των Ρώσων ή των Βρετανών».

Για «κίνδυνο μετάδοσης» και σε άλλες χώρες της Ευρωζώνης των συνεπειών από το κούρεμα των καταθέσεων στην Κύπρο, έκανε λόγο χτες ο αμερικάνικος οίκος αξιολόγησης «Fitch», τονίζοντας ότι δημιουργεί προηγούμενο. «Η επιβολή ενός τέλους επί των τραπεζικών καταθέσεων, στο πλαίσιο εφαρμογής προγράμματος διάσωσης της Κύπρου, θα αύξανε τον κίνδυνο μετάδοσης της κρίσης στην Ευρωζώνη», ανέφερε ο οίκος σε ανακοίνωσή του.

Αντιδράσεις από Γερμανία και Τουρκία

Σύμφωνα, εξάλλου, με την εφημερίδα «Der Handelsblatt», η γερμανική κυβέρνηση σχεδιάζει να τηρήσει σκληρή στάση στις διαπραγματεύσεις με την Κύπρο και είναι έτοιμη να αφήσει τις κυπριακές τράπεζες να αντιμετωπίσουν και το ενδεχόμενο χρεοκοπίας, «αν η χώρα δε συνεισφέρει τα απαραίτητα σε ένα νέο πακέτο βοήθειας». Οπως αναφέρει η εφημερίδα, «δεν είναι το επιθυμητό σενάριο, αλλά η απόφαση εξαρτάται από την Κύπρο».

Χτες, καταγράφηκε και η πρώτη επίσημη αντίδραση της Τουρκίας, αξιωματούχοι της οποίας διαμήνυσαν ότι η Αγκυρα θα αμφισβητήσει οποιαδήποτε προσπάθεια της Κυπριακής Δημοκρατίας να επιταχύνει τις έρευνες για κοιτάσματα φυσικού αερίου στα χωρικά της ύδατα για να προσελκύσει επενδύσεις και να σώσει την οικονομία της. Οπως έλεγαν, «ο πόρος αυτός ανήκει και στις δύο κοινότητες κι η μελλοντική εκμετάλλευσή του δεν μπορεί να αφεθεί στη βούληση μόνον της νότιας Κύπρου. Μπορεί να αναλάβουμε δράση εναντίον τέτοιων πρωτοβουλιών εάν είναι αναγκαίο».

Οι ξεπουλημενοι.....πουλανε

Ξενοδόχοι, Τουρ. Πράκτορες: Εμείς λέμε ναι στην πώληση του Ερημίτη!
Κοινή ανακοίνωση εξέδωσαν οι πρόεδροι της Ένωσης Ξενοδόχων Π. Μπράμος και Τουριστικών Πρακτόρων Δ. Διαβάτης σχετικά με την εκποίηση του Ερημίτη, στηρίζοντας την επένδυση στην εν λόγω περιοχή. 
Υποστηρίζουν ότι με την εκποίηση αυτή, θα γίνει επένδυση που θα εξασφαλίσει θέσεις εργασίας αλλά και αξιοποιηση της περιοχής αυτής, ενώ θέτουν ως προϋπόθεση να τηρηθούν οι νόμοι για την προστασία του περιβάλλοντος.

Η ανακοίνωση

Η Ένωση Ξενοδόχων Κέρκυρας και ο Σύνδεσμος Ταξιδιωτικών Πρακτόρων Κέρκυρας μετά από ομόφωνη απόφαση των Δ.Σ. αποφάσισαν να εκδώσουν Δελτίο Τύπου σχετικά με την επένδυση στον Ερημίτη.
Παρακολουθώντας τον Τοπικό Τύπο και τις αντιδράσεις όσον αφορά την επένδυση θεώρησαν καθήκον να λάβουν ξεκάθαρη θέση υπέρ της επένδυσης, μια επένδυση που θα συμβάλει τα μέγιστα στην αναβάθμιση του Κερκυραϊκού Τουρισμού και θα εξασφαλίσει θέσεις εργασίας και αξιοποίηση της περιοχής.
Βεβαίως η αποδοχή της επένδυσης εκ μέρους της Ένωσης και του Συνδέσμου προϋποθέτει ότι θα τηρηθούν οι προβλεπόμενες προϋποθέσεις της υπογραφής συμβάσεως και την κατά προτεραιότητα προστασία του περιβάλλοντος.
     

Τα... πειραματόζωα

Τα... πειραματόζωα

Γρηγοριάδης Κώστας

Σε πρωτόγονο αντικομμουνισμό, που τελικά καταντά στον αυτοεξευτελισμό, καταφεύγει ακόμη μια φορά η νεολαία της Χρυσής Αυγής. Σε ανάρτησή της στην ιστοσελίδα της τι λέει; Οτι το Σεμπαλάτινσκ στο Ανατολικό Καζαχστάν (σ.σ. σήμερα έχει άλλο όνομα) η Σοβιετική Ενωση το έκανε πεδίο πυρηνικών δοκιμών χρησιμοποιώντας τους κατοίκους ως πειραματόζωα για να προσδιορίσουν τις επιπτώσεις της ραδιενέργειας!

Αποκορύφωμα του πονήματος αυτού, άξιου ελεεινολογίας όπως αντίστοιχα που δημοσιεύονται κατά καιρούς από μηχανισμούς μυστικών υπηρεσιών ιμπεριαλιστικών κρατών, όπως, π.χ., τα επιτελεία της CIA, που μάλιστα μετά τον πόλεμο διέσωζαν εγκληματίες των ναζί, είναι και αυτό που γράφουν: «Οι 200.000 κάτοικοι έγιναν πειραματόζωα, καθώς τους διέταζαν να εξέλθουν από τα σπίτια τους, κατά τη διάρκεια των εκρήξεων».

Αλήθεια, με τέτοιες κατασκευές ψάχνουν να δημιουργήσουν το άλλοθί τους για την κατά καιρούς εγκληματική τους δράση κατά των μεταναστών αλλά και Ελλήνων εργαζομένων οι φασίστες, ιδεολογικοί απόγονοι του Χίτλερ και των Τσολάκογλου; Αλλά από τέτοιους τι μπορεί κανείς να περιμένει; Εχουν κάνει σκοπό της ζωής τους, όπως και ο Χίτλερ, την αντικομμουνιστική πάλη αλλά όσους τόνους λάσπη και αν ρίξουν με τα χυδαία όπλα τους δεν πρόκειται να λεκιάσουν αυτούς που τότε άνοιξαν το δρόμο της απελευθέρωσης των λαών τους, κατατρόπωσαν στα πεδία της μάχης και παραμένουν παράδειγμα για τους λαούς όλου του κόσμου.

«Fizcult Hura» - «Hail Hitler»: 5-1!

«Fizcult Hura» - «Hail Hitler»: 5-1!

Εκτός από την ιστορία των όσων συνέβησαν στο Ολυμπιακό Στάδιο, με τον ναζιστικό χαιρετισμό του ποδοσφαιριστή, υπάρχει και μια εντελώς διαφορετική.

Η ιστορία αυτή εκτυλίχθηκε στο γερμανοκρατούμενο Κίεβο το 1942. Οι ποδοσφαιριστές της «Ντιναμό», πλαισιωμένοι από τρεις συναδέλφους τους της «Λοκομοτίβ», φτιάχνουν, μεσούσης της γερμανικής κατοχής, την ποδοσφαιρική ομάδα «Σταρτ». Τα κατορθώματα των ρακένδυτων και υποσιτισμένων ποδοσφαιριστών της «Σταρτ» στο γήπεδο, ειδικά μετά τη νίκη τους επί της γερμανικής «PGS», που λειτουργούν ως ένεση ανάτασης για τον ουκρανικό λαό, δεν αφήνουν ασυγκίνητους τους ναζί, οι οποίοι στέλνουν στο Κίεβο τη θεωρούμενη ανίκητη ομάδα της γερμανικής αεροπορίας, τη «Φλάκελφ».

Στον πρώτο αγώνα μεταξύ «Σταρτ» - «Φλάκελφ», στις 6 Αυγούστου 1942, οι Ουκρανοί διαλύουν τη γερμανική ομάδα με 5-1.

Οι Γερμανοί ζητούν «εκδίκηση» και η ρεβάνς ορίζεται τρεις μέρες αργότερα. Ηδη από τα αποδυτήρια, πριν την έναρξη του αγώνα, οι άντρες των SS εφιστούν την προσοχή στους ποδοσφαιριστές της «Σταρτ»: «Οταν βγείτε στο γήπεδο θα χαιρετήσετε με τον δικό μας τρόπο»...

Λίγο αργότερα στο κατάμεστο στάδιο, στον ναζιστικό χαιρετισμό και στα «Χάιλ Χίτλερ» των αντιπάλων τους, οι παίκτες της «Σταρτ» απαντούν με τον σοβιετικό χαιρετισμό: «Fizcult Hura» (σ.σ.: «Ζήτω ο αθλητισμός»)!

Στο ημίχρονο του αγώνα, και ενώ το σκορ ήταν 3-1 υπέρ των Ουκρανών, η επίσκεψη των ναζί στα αποδυτήρια συνοδεύεται από το εξής ξεκάθαρο μήνυμα προς τους παίκτες της «Σταρτ»: Η θα καθίσετε να χάσετε ή θα υποστείτε τις συνέπειες...

Οι Σοβιετικοί δεν κάθισαν να χάσουν.

Το ματς έληξε 5-3 υπέρ τους...

Το αντίτιμο ήταν πολλοί από αυτούς να πεθάνουν κατά τη διάρκεια βασανιστηρίων, να μεταφερθούν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης και να εκτελεστούν μερικούς μήνες αργότερα.

Σήμερα, έξω από το γήπεδο «Ζενίτ» της Ουκρανίας δεσπόζει ένα άγαλμα. Στη βάση του αγάλματος που αναπαριστά την εικόνα τεσσάρων ποδοσφαιριστών υπάρχει χαραγμένη η εξής επιγραφή:

«Η δόξα σας δεν θα ξεθωριάσει στους αιώνες...».

Γράφει:
ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

Αδυσώπητο εκ φύσεως...

Αδυσώπητο εκ φύσεως...

Η κυρία Λαγκάρντ είχε πει, σε ανύποπτο χρόνο, ότι «τα πλεονάσματα της Γερμανίας είναι τα ελλείμματα της Ελλάδας».

Κατ' αντιστοιχία, η ζημιά της Κύπρου από το παιχνίδι που παίχτηκε στο «Γιούρογκρουπ» δεν είναι παρά τα κέρδη που φιλοδοξούν να έχουν οι ισχυρές ιμπεριαλιστικές δυνάμεις στο πλαίσιο του ενδοϊμπεριαλιστικού ανταγωνισμού που εξελίσσεται μεταξύ τους μεσούσης της κρίσης.

*

Είναι πασίγνωστο ότι η Γερμανία

(φυσικά δε μιλάμε για τη Γερμανία του γερμανικού λαού, αλλά για την ιμπεριαλιστική Γερμανία των μονοπωλίων, της «Ζήμενς», της «Χόχτιφ», της «Τίσεν», της «Ντόιτσε Μπανκ»)

κερδίζει αστρονομικά ποσά από την κρίση.

Αλλωστε, οι ιμπεριαλιστές δεν το έχουν κρύψει: Γι' αυτούς δεν είναι μόνο η καπιταλιστική «ανάπτυξη», αλλά είναι και η καπιταλιστική κρίση που αποτελεί «ευκαιρία».

*

Στο πλαίσιο του αδήριτου νόμου που διέπει τις καπιταλιστικές σχέσεις, στο πλαίσιο δηλαδή του νόμου της καπιταλιστικής ανισομετρίας, ο ισχυρός - εν προκειμένω η Γερμανία - έχει πάντα το πλεονέκτημα να κερδίζει τόσο από την «ανάπτυξη» όσο και από την κρίση του καπιταλιστή συμμάχου της.

*

Σήμερα, σε αυτές ακριβώς τις συνθήκες κρίσης, τα πράγματα διαμορφώνονται ως εξής:

α) Οπως παραδέχτηκε τον περασμένο Αύγουστο η γερμανική εφημερίδα «Bild», χάρη στα αρνητικά επιτόκια για τα δεκαετή γερμανικά ομόλογα «τους τελευταίους 30 μήνες η Γερμανία έχει εξοικονομήσει πάνω από 60 δισ. ευρώ μέσω της αναχρηματοδότησης του χρέους της». Ο τίτλος του μακροσκελούς άρθρου ήταν: «Η Γερμανία κερδίζει χρήματα χάρη στην κρίση του ευρώ», τόνιζε.

β) Στην ίδια παραδοχή προχώρησε και η γερμανική «Handelsblatt». Στο δημοσίευμά της, η ανάλυση του οικονομολόγου του ινστιτούτου του Κιέλου Jens Boysen - Hogrefe οδηγεί στο συμπέρασμα ότι λόγω της κρίσης και των χαμηλών επιτοκίων, το γερμανικό κεφάλαιο τα τελευταία 3,5 χρόνια εξοικονόμησε 68 δισ. ευρώ σε κόστος δανεισμού.

γ) Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του οικονομικού ινστιτούτου του Μονάχου «Ifo» η κρίση για τη Γερμανία είναι τόσο προσοδοφόρα, που, σύμφωνα με τα στοιχεία του περασμένου Αυγούστου, αναμενόταν το εμπορικό πλεόνασμα της Γερμανίας για το 2012 να ξεπερνούσε το πλεόνασμα κάθε άλλης χώρας στον κόσμο.

*

Επομένως, τα όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα

(σ.σ.: Ηδη από το Μάρτη του 2012, ο ίδιος ο Γερμανός επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (EFSF), ο Κλάους Ρέγκλινγκ, αποκάλυπτε μιλώντας στο γερμανικό περιοδικό «Focus» ότι από τα μέχρι εκείνη τη στιγμή λεγόμενα «πακέτα στήριξης» προς την Ελλάδα, τα κέρδη της Γερμανίας ξεπερνούσαν τα 15 δισ. ευρώ, ενώ ακόμα και με τους πιο συγκρατημένους υπολογισμούς του οικονομολόγου Thomas Fricke, που δημοσιεύτηκαν το Μάη του 2011 στη γερμανική έκδοση «Financial Times», τα κέρδη του γερμανικού κεφαλαίου μόνο από την αξιοποίηση των λεγόμενων «πακέτων στήριξης» προς την Ελλάδα δε θα είναι λιγότερα από 10 δισ. ευρώ),

τα όσα συμβαίνουν στην Κύπρο, στην Πορτογαλία, στην Ισπανία κ.λπ.,

δεν είναι το αποτέλεσμα της «κακής φύσης των Γερμανών». Είναι το αποτέλεσμα που προκύπτει από την αδυσώπητη φύση του κεφαλαίου, ανεξαρτήτως εθνικότητας.

Γράφει:
ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ