ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΤΗΣ ΛΑ.ΣΥ Ι.Ν. ΣΤΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΤΟΥ Π.Σ ΣΤΙΣ 26-1-2014 ΜΕ ΘΕΜΑ «ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΣΤΑ Ι.Ν.»

ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΤΗΣ ΛΑ.ΣΥ Ι.Ν. ΣΤΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΤΟΥ Π.Σ ΣΤΙΣ 26-1-2014 
ΜΕ ΘΕΜΑ «ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΣΤΑ Ι.Ν.» 

Οι ιδιωτικοποιήσεις δημοσίων εκτάσεων και υποδομών, ανεξάρτητα πως ονομάζονται 
(αξιοποίηση – ενοικίαση – ΣΔΙΤ κ.α.) εντάσσονται στην ενιαία στρατηγική της ΕΕ και μαζί με τη 
μείωση της τιμής της εργατικής δύναμης αποσκοπούν να ανοίξουν νέα πεδία για κερδοφορία στους 
μονοπωλιακούς ομίλους των χωρών της ΕΕ, ν αυξήσουν την ανταγωνιστικότητα τους απέναντι σε άλλα 
καπιταλιστικά κράτη. 
Οι ιδιωτικοποιήσεις και η μείωση του εισοδήματος εργατών – υπαλλήλων, μικρομεσαίων 
επαγγελματιών και αγροτών πάνε μαζί. Αποτελούν βασικό στοιχείο των καπιταλιστικών 
αναδιαρθρώσεων – μεταρρυθμίσεων που έχουν αποφασιστεί από την ΕΕ και προβλέπονται ακόμα από 
την ιδρυτική της συνθήκη (ΣΥΝΘΗΚΗ ΤΟΥ ΜΑΑΣΤΡΙΧ). Η καπιταλιστική οικονομική κρίση που ξέσπασε 
πριν 5 χρόνια έδωσε την ευκαιρία στην ΕΕ να περάσει σε γρήγορη εφαρμογή των προειλημμένων 
αποφάσεων. Οι ιδιωτικοποιήσεις άρχισαν πολύ πριν τα μνημόνια: ΟΤΕ – ΔΕΗ – Αεροδρόμιο ΣΠΑΤΩΝ – 
γέφυρα Ρίου Αντιρρίου – μαρίνες Κέρκυρας και Λευκάδας. 
Όσα κόμματα και πολιτικές κινήσεις σήμερα κάνουν πως αγανακτούν και φαινομενικά 
εναντιώνονται στις ιδιωτικοποιήσεις και την άγρια επίθεση στο εργατικό και λαϊκό εισόδημα απλά 
υποκρίνονται. Είναι άλλο πράγμα πως το βλέπει ο λαϊκός κόσμος, που σε πολλές περιπτώσεις δεν έχει 
τη δυνατότητα να δει τους στρατηγικούς σχεδιασμούς του κεφαλαίου και των ενώσεων του. 
Τα κόμματα είναι συλλογικοί οργανισμοί, έχουν επιτελεία, έχουν πολιτική πείρα και είναι σε θέση 
να γνωρίζουν τις στρατηγικές επιλογές της ΕΕ και της ελληνικής αστικής τάξης και κάνει το καθένα την 
ταξική επιλογή του: Έτσι όσα κόμματα σήμερα εμφανίζονται αντιμνημονιακά αλλά τάσσονται υπέρ της 
ΕΕ κοροϊδεύουν το λαό και προσπαθούν να καλλιεργήσουν αυταπάτες ότι τάχα η ΕΕ μπορεί να αλλάξει 
να γίνει πιο ανθρώπινη. Η όλη πορεία της από όταν ήταν ΕΟΚ και μετά μετατράπηκε σε οικονομική 
και νομισματική ένωση (1991) αποδείχνει ότι ήταν και είναι ένωση των εθνικών αστικών τάξεων των 
χωρών μελών της με στόχο την συντονισμένη επίθεση στα εργατικά και λαϊκά δικαιώματα και τον 
καλύτερο ανταγωνισμό τους με άλλα καπιταλιστικά κέντρα και κράτη. 
Παράλληλα βέβαια υπάρχει και άγριος ανταγωνισμός μεταξύ των μονοπωλίων των χωρών – 
μελών της ΕΕ. Το παραμύθι της ισοτιμίας των χωρών – μελών της ΕΕ έχει ξεφτίσει. 
Η ρητορική των κομμάτων όπως ΑΝΕΛ, ΣΥΡΙΖΑ, ΧΑ, ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις, είναι βαθιά 
υποκριτική γιατί τα κόμματα αυτά έχουν σαφή θέση υπέρ της ΕΕ. 
Η προωθούμενη από την κυβέρνηση και την ΕΕ ιδιωτικοποίηση πολλών δημοσίων υποδομών στα 
Ιόνια Νησιά (Λιμάνι – Αεροδρόμια Κέρκυρας, μαρίνες σε όλα τα νησιά) και πολλών δημοσίων εκτάσεων 
επίσης σε όλα τα νησιά του Ιονίου ζημιώνει τα ζωτικά συμφέροντα της μεγάλης πλειοψηφίας των 
κατοίκων των νησιών. Ενισχύει με δωρεάν κεφάλαια του επιχειρηματικούς ομίλους και ανατρέπει τις 
εργασιακές σχέσεις. 
Ο ισχυρισμός των υποστηριχτών των ιδιωτικοποιήσεων ότι θα φέρουν οικονομική ανάπτυξη και 
θέσεις εργασίας έχει βάση ως προς το εξής: Ασφαλώς και θα υπάρξει ανάπτυξη αλλά αυτή θα είναι 
καπιταλιστική και η μεγάλη πλειοψηφία του λαού δε θα ωφεληθεί, αντίθετα θα ζημιωθεί γιατί θα 
αυξηθεί κατακόρυφα το κόστος των παρεχόμενων υπηρεσιών, θα υπάρξουν λίγες και κακοπληρωμένες 
θέσεις εργασίας, θα αποκλειστεί ο λαός και η νεολαία από τη χρησιμοποίηση και αξιοποίηση των 
υπαρχουσών υποδομών και δημοσίων εκτάσεων. 
Το παράδειγμα της Λευκάδας είναι χαρακτηριστικό και αποκαλυπτικό. Η ιδιωτικοποίηση 580 
στρεμμάτων της παραλιακής ζώνης αποκλείει το λαό της Λευκάδας από τη χρήση τους. 

Σελίδα 2 από 2
Θα επιβάλλει τέλη – φόρους, θα ισχυροποιήσει τον επιχειρηματικό όμιλο ή ομίλους σε βάρος του 
λαού της Λευκάδας. 
Καθοριστικό ρόλο θα παίξει ο αγώνας του λαού και της νεολαίας της Λευκάδας και όλων των 
Ιόνιων Νησιών που με όλους τους τρόπους πρέπει να εναντιωθούν στις ιδιωτικοποιήσεις και να 
αποδοκιμάσουν και καταδικάσουν τις αντιλαϊκές πολιτικές της ΕΕ, της ελληνικής αστικής τάξης και της 
κυβέρνησης. 
Προτείνουμε το ΠΣ να εκφράσει τη ριζική αντίθεση του σε οποιαδήποτε ιδιωτικοποίηση 
δημοσίων εκτάσεων και υποδομών σε όλα τα νησιά. Ειδικότερα να εκφράσει την κάθετη αντίθεση του 
στην ιδιωτικοποίηση της παραλιακής ζώνης της πόλης και όλες τις υπόλοιπες εκτάσεις του νησιού της 
Λευκάδας. 
Κέρκυρα, 22-1-2014 
Οι Περιφερειακοί Σύμβουλοι της ΛΑ.ΣΥ. 
Θ. Γουλής 
Δ. Μαντζουράτος 
Γ. Κορφιάτης 


2 από 2
ΕΙΣΗΓΗΣΗ 23-1-2014.doc

1 από 1
Εμφάνιση ΕΙΣΗΓΗΣΗ 23-1-2014.doc.

Τρομοκρατία = προβοκάτσια

Τρομοκρατία = προβοκάτσια

Αντιγράφω τμήμα του σημερινού άρθρου του Νίκου Μπογιόπουλου, που αναφέρεται στην τρομοκρατία, που τελευταία “ξαναζωντάνεψε” λόγω … Ξηρού !

Η τρομοκρατία, λοιπόν …

1. Λειτουργεί ως προβοκατόρικη καρικατούρα της οργανωμένης πάλης με σκοπό την υπονόμευση του λαϊκού κινήματος.

2. Υπηρετεί την επιλογή του συστήματος να συκοφαντηθεί κάθε εστία πολιτικής ριζοσπαστικοποίησης και κοινωνικής αφύπνισης μέσα από τον ορυμαγδό της τρομο-υστερίας.

3. Εξυπηρετεί, εξ αντικειμένου, την πολιτική της έντασης και της «δικαιολόγησης» μέτρων «νόμου και τάξης».

4. Ρίχνει λίπασμα στον παραληρηματικό φασιστικό λόγο, «θυματοποιεί» την κάθε λογής ακροδεξιά υστερία, αξιοποιείται σαν «νομιμοποιητικός» παράγοντας για την αποθέωση της καθεστωτικής αυθαιρεσίας.

5. Αποτελεί συμπαίκτη του συστημικού αυταρχισμού που επικαλείται το πλαστό δίλημμα «ελευθερία ή ασφάλεια» με θύμα τις προσωπικές και κοινωνικές ελευθερίες, τα ατομικά και συλλογικά δικαιώματα.

6. Συνεπικουρεί εκείνη την πολιτική «ασφάλειας» που είναι κομμένη και ραμμένη στα μέτρα των «προστατών», οι οποίοι ως άλλοι «λύκοι» εμφανίζονται σαν οι ενδεδειγμένοι να «φυλάνε» τα πρόβατα…

Προσυπογράφω !

Περίεργα πράγματα: Και Κουφοντίνας εναντίον Ξηρού!

 Περίεργα πράγματα: Και Κουφοντίνας εναντίον Ξηρού!

Είχαμε πει πως τις εξελίξεις στο θέμα "τρομοκρατία" θα τις καταγράφουμε σε πραγματικό χρόνο, καθώς έχουμε την αίσθηση πως κάτι πολύ "χοντρό" μας ετοιμάζουν οι κρατούντες.
Για έναν "περίεργο" λόγο, αυτήν την αίσθηση τελικά δεν την έχουμε μόνο εμείς, αλλά ακόμη και κρατούμενοι καταδικασμένοι (δίκαια ή άδικα) για την υπόθεση της 17Ν, που από ότι φαίνεται είναι ίσως πιο σοβαροί από διάφορους εξωκοινοβουλευτικούς που θεωρούν πως το ζήτημα αυτό μπρορεί να προσφέρεται για μικροπολιτική σπέκουλα.

Σε κάθε περίπτωση τα ερωτήματα όσο πάει και αυξάνονται...

Μετά τον Αλέξανδρο Γιωτόπουλο λοιπόν, και ο Δημήτρης Κουφοντίνας αδειάζει (πιό διακριτικά είναι η αλήθεια, αλλά και με καυστικότατο λόγο) τον Χ.Ξηρό και τα ..."αντάρτικα ντουφέκια" του.

Πιο συγκεκριμένα:

Σαφές μήνυμα προς «κάθε επίδοξο διεκδικητή» (φωτογραφίζοντας ασφαλώς τον Χριστόδουλο Ξηρό) του ονόματος και της ιστορίας της «17 Νοέμβρη» στέλνει ο Δημήτρης Κουφοντίνας μέσα από μία δήλωσή του στην «Εφημερίδα των Συντακτών», στην οποία ξεκαθαρίζει ότι ο ιστορικός κύκλος της οργάνωσης έχει κλείσει από το 2002.

Ακολουθεί η δήλωση του Δημήτρη Κουφοντίνα (οι υπογραμμίσεις δικές μας):
«Όπως έχω πει ξανά, ο ιστορικός κύκλος της 17Ν έχει κλείσει. Το έχω δηλώσει από το 2002, όταν υπεράσπιζα την τιμή της οργάνωσης και τις επαναστατικές αξίες που ευτελίζονταν από τις ομολογίες και τραυματίζονταν από το κενό της σιωπής. Η 17Ν έκλεισε τον κύκλο της τότε. Τα τελευταία χρόνια, όμως, στη χώρα μας, στα πλαίσια του πολύμορφου κινήματος αντίστασης, αναπτύσσεται ένα άλλο αντάρτικο. Νέου τύπου, πιο μητροπολιτικό, με χαρακτηριστικά διαφορετικά από το δικό μας. Το οποίο αναπόφευκτα θα πρέπει να λάβει υπόψη τη δική μας εμπειρία, όπως δοκιμάστηκε στην ιστορική της διαδρομή.

Η κάθε προσωπική επιλογή ένταξης σε αυτό το νέο αντάρτικο κρίνεται και θα κριθεί από αυτή που ήταν πάντα ο πραγματικός αποδέκτης του λόγου μας, από την αγωνιζόμενη κοινωνία. Και το κίνημα, στην ώρα του, θα αξιολογήσει τις διαφορετικές εκφάνσεις του και θα μετρήσει τις δυναμικές, τις προεκτάσεις και τις επιπτώσεις.

Εγώ, όμως, σήμερα, από τη δική μου μεριά, οφείλω να προειδοποιήσω προς κάθε κατεύθυνση και προς οποιονδήποτε επίδοξο διεκδικητή, ότι κανείς δεν έχει το δικαίωμα να χρησιμοποιεί και να καπηλεύεται το όνομα και την ιστορία της 17Ν, πολύ περισσότερο ως συνεχιστής της.

 Αλλιώς υπάρχει κίνδυνος να ξανακουστεί βάσιμα η γνωστή ρήση του Μαρξ για την φάρσα της ιστορίας!».

«Φεστιβάλ Λένιν»: Απάντηση στην ψυχροπολεμική παράνοια και στο επικαιροποιημένο δόγμα του ΝΑΤΟ – Δείτε (και) από εδώ τις ταινίες «ΤΡΙΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΛΕΝΙΝ» του Βερτόφ και «ΟΚΤΩΒΡΗΣ» του Αϊζενστάιν – Ταινιοθήκη: Αφιέρωμα στο έργο του Θόδωρου Αγγελόπουλου

 «Φεστιβάλ Λένιν»: Απάντηση στην ψυχροπολεμική παράνοια και στο επικαιροποιημένο δόγμα του ΝΑΤΟ – Δείτε (και) από εδώ τις ταινίες «ΤΡΙΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΛΕΝΙΝ» του Βερτόφ και «ΟΚΤΩΒΡΗΣ» του Αϊζενστάιν – Ταινιοθήκη: Αφιέρωμα στο έργο του Θόδωρου Αγγελόπουλου

ΑΠΟ 23 ΕΩΣ 29 ΓΕΝΑΡΗ

Φεστιβάλ Κινηματογράφου για τον Β. Ι. Λένιν από τη «New Star»

Στους κινηματογράφους «ΤΙΤΑΝΙΑ CINEMAX» και «ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ Newstar art cinema»
*
Θα προβληθούν 9 συνολικά, άκρως ενδιαφέρουσες σοβιετικές ταινίες, μυθοπλασίας και ντοκιμαντέρ, έργα σπουδαίων Σοβιετικών κινηματογραφιστών.

 
«ΤΡΙΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΛΕΝΙΝ» (Σκηνοθεσία: Ντζίγκα Βερτόφ. Παραγωγή 1934. Διάρκεια 59’)

*

«ΟΚΤΩΒΡΗΣ» (Σκηνοθεσία: Σ. Αϊζενστάιν. Παραγωγή 1925 Διάρκεια 97’)

 

***

Ψυχροπολεμική παράνοια και επικαιροποιημένο δόγμα του ΝΑΤΟ, αναβιώνουν ως επίσημη εκπροσώπηση της αμερικανικής βιομηχανίας οπτικοακουστικών εμπορευμάτων... Δίπλα η άλλη Αμερική, αληθινή, ανθρώπινη και σιωπηρά πληγωμένη από τη στυγνή πραγματικότητα... Αναδρομή και σε επανεκδόσεις απ' το παρελθόν που, τι να κάνουμε, αποδεικνύεται ασύγκριτα πιο πρωτοποριακό και μοντέρνο!

«ΤΖΑΚ ΡΑΪΑΝ: Η ΠΡΩΤΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗ» (2013). Ο «Σαιξπηρικός» Κένεθ Μπράνα σκηνοθετεί τον πράκτορα της CIA που γεννήθηκε στα μπεστ σέλερ του Τομ Κλάνσι και, αφού κατατρόπωσε IRA, KGB, κ.λπ. κακά, ανταμείφθηκε με διευθυντικό πόστο στη CIA και το προεδρικό αξίωμα των ΗΠΑ. Το πόνημα δεν έχει ρίζες λογοτεχνικές, αλλά σενάριο πρωτότυπο που θυμίζει κάδο απολιθωμένων ψυχροπολεμικών κλισέ για τον «νέας πνοής» Ράιαν.

Πρεμιέρα και για την «ΚΛΕΦΤΡΑ ΤΩΝ ΒΙΒΛΙΩΝ» (2013), κινηματογραφική μεταφορά μυθιστορήματος του Ζούσακ. Σκηνοθέτης ο Μπράιαν Πέρσιβαλ, του τηλεοπτικού «Πύργου του Ντάουντον». Γερμανική οπτική στην περίοδο του ναζισμού, γλυκερά περιγραφική, ανίκανη να καθηλώσει. Επίκεντρο η Λίζελ και η αγάπη της για βιβλία και διάβασμα, κόκκινη γραμμή στην αφήγηση, τη χωρίς επίκεντρο ενδιαφέροντος.

Πρεμιέρα για την ασπρόμαυρη «ΝΕΜΠΡΑΣΚΑ» (2013), 6ο φιλμ του ελληνικής καταγωγής Αλεξάντερ Πέιν. Παρασύρει και συγκινεί, με στίγμα βαθιάς κατάθλιψης από τον υπαρκτό καπιταλισμό και τις κρίσεις του, ίσως η καλύτερη ταινία του Πέιν. Μικρή, με σοβαρό λόγο ύπαρξης, μελαγχολική, με ουσιαστική ανθρωπιά, βαθιά αμερικάνικη και απελπιστικά οικουμενική.

Τζία Γιοβάνη, ΡΙΖΟΣΠΑΣΖΤΗΣ, 23/1/2013

***

Αρχίζει απόψε στην Ταινιοθήκη το αξιολογότατο αφιέρωμα στο συνολικό έργο του Θόδωρου Αγγελόπουλου, με σχολιασμό φιλτραρισμένο από το βλέμμα νέων καλλιτεχνών. «Ο Θόδωρος Αγγελόπουλος με τα μάτια των νέων» ο τίτλος του αφιερώματος, 23 - 29/1. Επικοινωνήστε με την Ταινιοθήκη (210 3612.046) για αναλυτικό πρόγραμμα, κρατήσεις, κ.λπ.

***

ΟΙ ΤΑΙΝΙΕΣ ΠΟΥ ΘΑ ΠΡΟΒΛΗΘΟΥΝ

στο «Φεστιβάλ Λένιν»

ΗΜΕΡΗΣΙΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΡΟΒΟΛΩΝ «ΤΙΤΑΝΙΑ CINEMAX»
ΗΜΕΡΗΣΙΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΡΟΒΟΛΩΝ «ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ Newstar art cinema»

Η «New Star», θέλοντας να τιμήσει τα 90 χρόνια από το θάνατο του Βλαντιμίρ Ίλιτς Ουλιάνοφ Λένιν, πραγματοποιεί φεστιβάλ με την προβολή εννέα σπάνιων ταινιών και αριστουργημάτων της παγκόσμιας κινηματογραφικής ιστορίας.

Από τις 23 έως τις 29 Γενάρη στους κινηματογράφους«ΤΙΤΑΝΙΑ CINEMAX» (Πανεπιστημίου και Θεμιστοκλέους, τηλ.: 210-3811147, 210-3841689) και «ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ Newstar art cinema» (Κρέμου 141, Καλλιθέα, τηλ. 210-9512604 και 210-9512624), με τιμή εισιτηρίου 5 ευρώ (διαβάστε στα συνημμένα ολόκληρο το πρόγραμμα προβολών).

Οι ταινίες που θα προβληθούν στο Φεστιβάλ είναι:

«ΟΚΤΩΒΡΗΣ» (Σκηνοθεσία: Σ. Αϊζενστάιν. Παραγωγή 1925 Διάρκεια 97’).
O «Οκτώβρης» του Σ. Αϊζενστάιν (1927) γυρίστηκε αμέσως μετά το «Θωρηκτό Ποτέμκιν» (1925), με αφορμή τα δέκα χρόνια από την Οχτωβριανή Επανάσταση του 1917. Η ταινία στέκεται σε κρίσιμες καμπές της πορείας προς την Επανάσταση: Την επιστροφή του Λένιν από την εξορία, το άμεσο κάλεσμα για σοσιαλιστική επανάσταση και όχι για στήριξη της Προσωρινής Κυβέρνησης, αλλά και την απάντηση των μπολσεβίκων στο πραξικόπημα του Κορνίλοφ, που δεν δίστασαν να στηρίξουν τον Κερένσκι απέναντι στον Κορνίλοφ, κάνοντας έτσι ακόμα πιο φανερή, μπροστά στα μάτια της εργατικής τάξης, την ανικανότητα της Προσωρινής Κυβέρνησης, αλλά και για να πρωτοστατήσουν στην ήττα του αντιδραστικού στρατηγού. Στην ταινία βλέπουμε το σαμποτάζ των μπολσεβίκων εργατών που ξηλώνουν τις σιδηροδρομικές γραμμές για να μη φτάσουν στην Πετρούπολη τα αντιδραστικά στρατεύματα. Σε πολλά σημεία γίνεται φανερό το μίσος των καλοαναθρεμμένων αστών απέναντι στους μπολσεβίκους. Σε μια σκηνή της ταινίας ο καταδιωκόμενος μπολσεβίκος πέφτει θύμα της δολοφονικής μανίας των ευυπόληπτων πολιτών που αντιλαμβάνονται την παρουσία του.

«ΤΡΙΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΛΕΝΙΝ» (Σκηνοθεσία: Ντζίγκα Βερτόφ. Παραγωγή 1934. Διάρκεια 59’).
«Τα τρία τραγούδια για τον Λένιν» είναι το πρώτο οπτικοακουστικό ντοκουμέντο όπου το οπτικό και το ακουστικό μέρος δεν λειτουργούν αυτόνομα, αλλά συμπληρωματικά. Ο ίδιος ο Βερτόφ λέει: «Αποκλείοντας την αυτόνομη ύπαρξη και της οπτικής και της ηχητικής γραμμής, γεννιέται ένα τρίτο έργο που δεν υπάρχει ούτε μέσα στον ήχο ούτε μέσα στην εικόνα». Υπάρχει αποκλειστικά στη διαρκή αλληλεπίδραση φωτογράμματος και εικόνας. Τα «Τρία τραγούδια για τον Λένιν» είναι αυτό ακριβώς το τρίτο έργο -έργο μοναδικό στην ιστορία του κινηματογράφου- που πρέπει να αντιμετωπιστεί ως οπτικό και ταυτόχρονο ηχητικό ντοκουμέντο. Στο «Τρία τραγούδια για τον Λένιν» όλοι οι ήχοι έχουν γραφτεί ανεξάρτητα από την εικόνα, αλλά μονταρίστηκαν σε σχέση με αυτήν. Μοναδική εξαίρεση ο λόγος της εργάτριας - χτίστριας που μιλάει φάτσα στο φακό και που είναι σπάνιο κομμάτι γνήσιου σινεμά - βεριτέ. Η ταινία (ηχητική και οπτική μπάντα) δομείται στη βάση τριών λαϊκών τραγουδιών από τις εκατοντάδες που γράφτηκαν από αγνώστους τις πρώτες δυο δεκαετίες του σοβιετικού καθεστώτος για να υμνήσουν, καμιά φορά αφελώς, αλλά πάντα αυθόρμητα και πηγαία, την προσωπικότητα του Λένιν. Και οι τρεις ενότητες δένονται με το διαχρονικό λάιτ - μοτίφ του πάγκου στο Γκόρκι, όπου συνήθιζε να κάθεται ο Λένιν στη διάρκεια της αρρώστιας του. Το άσχημα του αρχετυπικού μύθου Ζωή - Θάνατος - Ανάσταση είναι ολοκάθαρο στις παραπάνω τρεις σεκάνς. Το τελικό αποτέλεσμα είναι συνταρακτική οπτικοακουστική συμφωνία, που και μόνο αυτή αν έφτιαχνε ο ιδιοφυής Τζίγκα Βερτόφ, θα αρκούσε για να του δώσει μια από τις πρώτες θέσεις στην Ιστορία του Κινηματογράφου.

«ΤΟ ΔΥΣΚΟΛΟ ΠΟΣΤΟ ΤΟΥ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗ, Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΛΕΝΙΝ ΣΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ 1917» (Σκηνοθεσία: Ι. Βεσαράμποβ. Σενάριο: Ε. Γιάκοβλεφ. Διεύθ. φωτογραφίας: Β. Λοβκόβ. Μουσική: Δ. Σοστακόβιτς. Αφηγητές: Ι. Καϊούροβ, Λ. Λάζαρεβ. Μοντάζ: Μ. Κισελέβα. Παραγωγή 1982. Διάρκεια: 48’).
Η ταινία εστιάζεται στην προσφορά του Λένιν στην Επανάσταση του 1917 και στην ίδρυση του Σοβιετικού Κράτους, απεικονίζει τα μέρη που πέρασε τα χρόνια της εξορίας και παρουσιάζει χειρόγραφα του Λένιν και σπάνιες φωτογραφίες των μελών του Κομμουνιστικού Κόμματος και συνεργατών του Λένιν, παρακολουθεί τα γεγονότα της ημέρας της Επανάστασης. Στην ταινία χρησιμοποιήθηκαν φωτογραφίες και ντοκουμέντα από το Κεντρικό Αρχείο Ινστιτούτου των Μαρξ και Λένιν.

«Ο ΛΕΝΙΝ ΤΟΝ ΟΚΤΩΒΡΗ» (Σκηνοθεσία: Μιχαήλ Ρομ. Σενάριο: Αλεξέι Κάπλερ. Πρωταγωνιστούν: Boris Shchukin, Nikolai Okhlopkov, Vasili Vanin κ.ά, Παραγωγή 1937. Διάρκεια: 93’).
Ο «Λένιν τον Οκτώβρη» είναι η πρώτη σοβιετική ταινία εξ ολοκλήρου αφιερωμένη στον ηγέτη της Οχτωβριανής Επανάστασης, που δείχνει τον Λένιν στη φρενίτιδα της Επανάστασης και ταυτόχρονα τον παρουσιάζει μέσα στην απλότητα της καθημερινής του ζωής. Επιστρέφοντας από τη Φινλανδία, ο Λένιν φτάνει στην Αγ. Πετρούπολη τον Οκτώβρη του 1917 και πρέπει να ανατρέψει την προσωρινή κυβέρνηση. Ο εργάτης Βασίλι αναλαμβάνει την προστασία του, όσο οι Μπολσεβίκοι ετοιμάζονται για την ένοπλη εξέγερση. Μέσα σ' ένα εργοστάσιο της Αγ. Πετρούπολης οι εργάτες ανατρέπουν τον υπουργό, ο οποίος με τη συνοδεία ενός μενσεβίκου, απαιτεί να παραδώσουν τα όπλα. Οι Ζινόβιεφ και Κάμενεφ δημοσιοποιούν την ημερομηνία της εξέγερσης, ενώ η Προσωρινή Κυβέρνηση προσπαθεί να εμποδίσει τον Λένιν. Η εργατική αλληλεγγύη αποτρέπει το σχέδιο αυτό και ο Λένιν παίρνει τον έλεγχο της κατάστασης. Εγκατεστημένος στο Ινστιτούτο Σμόλνι συναντά τους αρχηγούς των μπολσεβίκων και δίνει το σινιάλο της δράσης. Τα Χειμερινά Ανάκτορα καταλαμβάνονται και η Προσωρινή Κυβέρνηση συλλαμβάνεται. Ο Λένιν διακηρύσσει τη νίκη της Επανάστασης και την ανάληψη της εξουσίας από τα Σοβιέτ.

«Β. Ι. ΛΕΝΙΝ» (Σκηνοθεσία: Α. Ζενιάκιν. Σενάριο: Ι. Γιαροπόλοβ. Διεύθ. φωτογραφίας: Λ. Ερμολάεβ, Β. Λοβκόβ. Αφηγητής: Ι. Κόλιτσεβ. Παραγωγός: Τ. Κόνονοβα. Διεύθ. Ήχου: Κ. Νικίτιν. Παραγωγή 1983. Διάρκεια 20’).
Βιογραφική ταινία για την κληρονομιά του Λένιν στη μνήμη του λαού, που γυρίστηκε στα μουσεία, σπίτια και γνωστά μέρη όπου έζησε ο Λένιν και στην οποία χρησιμοποιήθηκαν ιστορικά ντοκιμαντέρ και φωτογραφικό υλικό από το Κεντρικό Κρατικό Αρχείο.

«Ο ΛΕΝΙΝ ΖΕΙ, ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΑ» (Σκηνοθεσία: Μ. Ρομ, Μ. Σλαβίνσκαγια. Μουσική: Χολμίνοβα. Οπερατέρ: Α. Βίνκλερ, Γ. Γούμπερ, Ν. Γκρίγκορ, Π. Ερμόλοβ, Α. Λεβίτσκι, Ε. Τίσε. Κείμενο: Σούρικοβα. Παραγωγή 1969,αποκαταστημένη κόπια 1990. Διάρκεια: 27’).
Η περίοδος της ζωής του Λένιν από 1918 έως 1921: Η κηδεία του Ελιζάροβ, συζύγου της Άννας, της μεγαλύτερης αδελφής του Λένιν, η κηδεία του Σβερντλόβ, ενός από τους ιδρυτές της Σοβιετικής Δημοκρατίας και κοντινού φίλου του Λένιν. Επίσης, το συνέδριο για τη Σχολική Παιδεία, η εντυπωσιακή παρέλαση του Κόκκινου Στρατού το 1918 και το 1919, το Δεύτερο Συνέδριο της Κομιντέρν το 1920 και το Τρίτο Συνέδριο της Κομιντέρν το 1921.

«Β. Ι. ΛΕΝΙΝ, ΣΕΛΙΔΕΣ ΜΙΑΣ ΜΕΓΑΛΕΙΩΔΟΥΣ ΖΩΗΣ» (Σκηνοθεσία: Σ. Πουμπιάνσκαγια. Σενάριο: Σ. Ντρομπασένκο. Οπερατέρ: Β. Τσιτρόπ. Αφηγητής: Ι. Κόλιτσεβ. Παραγωγός: Ε. Οντιντσόβα. Παραγωγή 1958. Διάρκεια 30’).
Σπάνιες σκηνές με ηχογραφημένη φωνή του Λένιν από την περίοδο του Εθνικού Πολέμου 1921. Επίσης, θα μάθουμε για το πρώτο Σύνταγμα του Σοβιετικού Κράτους, τα δύσκολα χρόνια της αποκατάστασης, το Σχέδιο Ηλεκτροδότησης όλης της χώρας, την ανάπτυξη της επιστήμης (με τους Μπέχτερεφ, Παβλόφ, Τσιολκόφσκι). Τέλος, οι εργασίες του Λένιν, η απόπειρα δολοφονίας του το 1918 και η Συμφωνία για την ίδρυση της Σοβιετικής Ένωσης.

«Ο ΛΕΝΙΝ ΚΑΙ Ο ΧΡΟΝΟΣ» (Σενάριο/Σκηνοθεσία: Λ. Κρίστι. Ομάδα παραγωγής: Α. Ιβάνκιν, Λ. Νικολάεφ, Ι. Καγιούροφ, Τ. Πάντσενκο, Μ. Αβερμπούχ. Παραγωγή 1980, Διάρκεια 58’).
Μία ταινία για την εφαρμογή των ιδεών του Λένιν στη σύγχρονη ζωή των πολιτών της Σοβιετικής Ένωσης. Στην ταινία θα μάθουμε για την απόπειρα δολοφονίας του Λένιν από την Φάνι Καπλάν, οι αναμνήσεις του κοντινού φίλου και συνεργάτη του Λένιν, Μποντς-Μπρουέβιτς, η πρώτη επαναστατική εφημερίδα «Ίσκρα», οι πρώτοι νόμοι της νέας Ρωσίας, η ομιλία του Λ. Μπρέζνιεφ στο ΧΧΙ Συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος. Χρησιμοποιήθηκαν ντοκουμέντα και φωτογραφικό υλικό από το Κρατικό Αρχείο Κινηματογράφου, το Μουσείο της Επανάστασης και το Κρατικό Αρχείο του Λένινγκραντ.

«ΒΛΑΔΙΜΗΡΟΣ ΙΛΙΤΣ ΛΕΝΙΝ» (Σκηνοθεσία: Β. Μπελιάεφ, Μ. Σλαβίνσκαγια. Παραγωγή 1955. Διάρκεια 65’).
Μια συναρπαστική και βιογραφία του Λένιν, αυτής της μεγάλης ιστορικής προσωπικότητας του 20ού αιώνα, που άλλαξε τον παγκόσμιο χάρτη! Γεννημένος το 1870, το ντοκιμαντέρ περιγράφει τα παιδικά χρόνια του Λένιν, τις σπουδές του, τον επαναστατικό αγώνα και το θάνατό του το 1924. Με σπάνια ιστορικά ντοκουμέντα και φωτογραφίες από το κεντρικό αρχείο του Κρατικού Κέντρου Κινηματογραφίας και Ραδιοφωνίας.

902

Πηγη Μποτίλια Στον Άνεμο

Οι απεχθείς σοσιαλδημοκράτες και οι ΕΛΕεινοί κολαούζοι τους...

 Οι απεχθείς σοσιαλδημοκράτες και οι ΕΛΕεινοί κολαούζοι τους...

Να είσαι ο Δελαστίκ, ο Βατικιώτης ή κάποιος άλλος της "αντικαπιταλιστικής" συνιστώσας της νέας σοσιαλδημοκρατίας, να έχεις τρελό σουξέ σε Πάνω και Κάτω Πλατεία, οι αναλυσάρες σου να διαδίδονται εν ριπή οφθαλμού σε όλη την "πατριωτική μπλογκόσφαιρα", να συμμαχείς ή να δηλώνεις έτοιμος να συμμαχήσεις με την αφρόκρεμα του "αντιμνημονίου", από Αλαβάνο και Λαφαζάνη μέχρι Μαριά και Κατσανέβα, να κάνεις σημαία σου την Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου (ΕΛΕ) και τη διαγραφή του "απεχθούς χρέους"*, να φτάνεις στο έσχατο σημείο ξεφτίλας να διοργανώνεις μέχρι και διεθνή συνέδρια από κοινού με ΜΚΟ χρηματοδοτούμενες από την Ευρωπαϊκή Ένωση και διάφορα ευαγή ιδρύματα επιφανών καπιταλιστών και εκεί που όλα πάνε καλά και έχει αρχίσει να οικοδομείται το πλατύ "πατριωτικό αντιμνημονιακό μέτωπο" να έρχεται αυτός ο αχαρακτήριστος ο Σταθάκης και να γκρεμίζει, ελαφρά τη καρδία, όσα με τόσο κόπο έχτισες, δηλώνοντας σε μια κρίση ειλικρίνειας πως το "απεχθές" χρέος αυτό δηλαδή που σκοπεύει να διαγράψει/ "αμφισβητήσει" η "κυβέρνηση της Αριστεράς" είναι γύρω στο 5% του συνολικού δημόσιου χρέους.
Πόσες πίκρες θα γευθεί ακόμα αυτό το δύσμοιρο το αντιμνημονιακό μέτωπο;

 ..."κάηκε" και η ΕΛΕ, πάει και η ομόδοξος Ρωσία που θα μας χρηματοδοτούσε με σχεδόν μηδενικά επιτόκια, στην Ισλανδία βγάλανε τους Δεξιοί, οι εν δυνάμει σύμμαχοι Καμμένοι Έλληνες βαράνε διάλυση, οι "αγανακτισμένοι" της Πάνω Πλατείας συνωστίζονται στις ουρές των διανομών τροφίμων της Χρυσής Αυγής, η Αργεντινή δεν τα πάει και τόσο καλά τελευταία και το θέμα των γερμανικών πολεμικών αποζημιώσεων έχει βαλτώσει. Ευτυχώς γίνονται σε καλό κλίμα συζητήσεις της κυβέρνησης με την αιγυπτιακή χούντα και δρομολογείται η ανακήρυξη της ΑΟΖ "μας"!

ΥΓ (Ολίγον τι άσχετο): Δεν το θεωρώ καθόλου απίθανο να βρεθούνε κάποιοι, που μες στην αγωνία τους να παρουσιάσουν μια νίκη (πέραν των δημοσκοπικών "θριάμβων"), θα βαφτίσουν μέχρι και την απόφαση του ΣτΕ για την ακύρωση των μειώσεων στους μπάτσους και τους καραβανάδες ως "νίκη του κινήματος" που "ανοίγει νέους δρόμους στον αγώνα για την κατάργηση των μνημονίων" κλπ κλπ...
______________________
*= "Επαχθές" το λέει η πλειονότητα των πάσης φύσεως "ειδημόνων" στα τηλεοπτικά παράθυρα και αν άκουσα καλά έτσι το 'πε και ο διαπρεπής αριστερός οικονομολόγος κ. Σταθάκης.

Πηγή: φτου ξελευτερία μέσω Traverso rossa

ΑΛΛΑΓΕΣ ΣΤΟΝ «ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ» Για δήμους που θα λειτουργούν σαν επιχειρήσεις

ΑΛΛΑΓΕΣ ΣΤΟΝ «ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ»

Για δήμους που θα λειτουργούν σαν επιχειρήσεις

Την «επόμενη φάση» του «Καλλικράτη», ώστε να προσαρμοστεί, είτε σε τοπικό είτε σε περιφερειακό επίπεδο, στις «σύγχρονες» ανάγκες του κεφαλαίου σε βάρος των λαϊκών συμφερόντων, προετοιμάζει η κυβέρνηση. Το πρώτο βήμα θα είναι η σύσταση ομάδας εργασίας που θα επεξεργαστεί το Πρόγραμμα με τίτλο: «Καλλικράτης - Νέα Αρχιτεκτονική της Αυτοδιοίκησης και της Αποκεντρωμένης Διοίκησης», θέμα που συζητήθηκε χτες στην αρμόδια κοινοβουλευτική Επιτροπή.
Ο υπουργός Εσωτερικών, Γ. Μιχελάκης, χωρίς να κρύβει λόγια, ανέφερε ότι ανάμεσα στους βασικούς στόχους της κυβέρνησης για την «αναπροσαρμογή» του «Καλλικράτη» περιλαμβάνονται «η ενίσχυση της επιχειρησιακής και διαχειριστικής ικανότητας των ΟΤΑ» και «η προώθηση της συνεργασίας των φορέων της Τοπικής Αυτοδιοίκησης με τον ιδιωτικό τομέα»! Ενώ, σε ό,τι αφορά τις εκλογές, σημείωσε ότι «θα πρέπει να γίνουν τη δεύτερη Κυριακή, δηλαδή οι ευρωεκλογές να συμπέσουν με τη δεύτερη Κυριακή των δημοτικών εκλογών».
Ο Ν. Βούτσης από το ΣΥΡΙΖΑ, προσπαθώντας να αποκρύψει ότι ο «Καλλικράτης» αποδείχθηκε βασικό εργαλείο για την εφαρμογή της αντιλαϊκής πολιτικής, σημείωσε πως «απεδείχθη ότι είναι αποτυχημένο και αδιέξοδο».
Ο βουλευτής του ΚΚΕ Νίκος Καραθανασόπουλος ξεκαθάρισε για τον«Καλλικράτη» ότι «ήταν μια συνειδητή επιλογή, εντασσόμενη στις συνολικότερες προσαρμογές του αστικού κράτους και των δομών του, τόσο σε περιφερειακό όσο σε κεντρικό και τοπικό επίπεδο, στις νέες ανάγκες που έχει σήμερα το κεφάλαιο». Επισήμανε ότι αυτή η διοικητική μεταρρύθμιση έγινε σε συμφωνία των ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ και των εκπροσώπων τους σε ΚΕΔΕ και ΕΝΑΕ.
Οπως ανέφερε, ο «Καλλικράτης« «δεν απέτυχε, ούτε οδηγεί σε αδιέξοδο, είχε αποτέλεσμα» και αυτό είναι ότι «οι δήμοι και οι περιφέρειες έγιναν πιο αποτελεσματικοί να υλοποιούν την αντιλαϊκή πολιτική και να την εξειδικεύουν», «οδήγησε σε ακόμα μεγαλύτερη συρρίκνωση και ιδιωτικοποίηση υπηρεσιών» τους, σε «ανατροπές των εργασιακών σχέσεων, μειώσεις προσωπικού, επιτάχυνε τη διαδικασία σύμφυσης ανάμεσα στις περιφερειακές και τις τοπικές δομές του κράτους και τους ιδιωτικούς επιχειρηματικούς ομίλους».
Οι όποιες «διαρθρωτικές αλλαγές και τα μερεμέτια» του «Καλλικράτη» θα έχουν ταξικό, βαθιά αντιλαϊκό χαρακτήρα.
Το ΚΚΕ, τόνισε, δεν μπαίνει στα ανούσια επικοινωνιακά παιχνίδια σχετικά με την ημερομηνία των εκλογών και υπογράμμισε: «Εμείς λέμε καθαρά ότι οι εκλογές στους δήμους και στις περιφέρειες πρέπει να γίνουν 25 Μαΐου, μαζί με τις ευρωεκλογές και ο δεύτερος γύρος μια βδομάδα μετά» και απαίτησε να ληφθούν όλα τα μέτρα για να ψηφίσουν απρόσκοπτα οι εργαζόμενοι.

ΕΥΡΩΖΩΝΗ Στα 8,9 τρισ. ευρώ τα κρατικά χρέη

ΕΥΡΩΖΩΝΗ

Στα 8,9 τρισ. ευρώ τα κρατικά χρέη

Με τα μπούνια βουτηγμένα στα χρέη είναι τα κράτη-μέλη της ΕΕ, ενώ καταγράφονται τεράστιες αποκλίσεις σε σχέση με τους στόχους, που τα ίδια έβαζαν με τη Συνθήκη του Μάαστριχτ, για τη διαμόρφωση του κρατικού χρέους μέχρι το 60% του ΑΕΠ. Ταυτόχρονα, εντείνονται οι ανισομετρίες ως προς το βαθμό συσσώρευσης των χρεών, τόσο σε απόλυτα μεγέθη όσο και σε σχέση με το παραγόμενο ΑΕΠ για το κάθε ξεχωριστό κράτος της ΕΕ.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της Γιούροστατ, για τη διαμόρφωση του χρεών στο τέλος Σεπτέμβρη του 2013:
-- Στα κράτη της Ευρωζώνης το χρέος φτάνει στα 8,85 τρισ. ευρώ, ποσό που αντιστοιχεί στο 92,6% του ΑΕΠ. Στο σύνολο της ΕΕ διαμορφώνεται στα 11,3 τρισ. ευρώ ή στο 86,8% του ΑΕΠ. Οπως προκύπτει, το μερίδιο της Ευρωζώνης φτάνει στο 78,3% του συνολικού χρέους στην ΕΕ.
-- Σε ό,τι αφορά τη σχέση του κρατικού χρέους ως προς το ΑΕΠ, τα μεγαλύτερα ποσοστά έχουν ως εξής: Ελλάδα 171,8%, Ιταλία 132,9%, Πορτογαλία 128,7%, Ιρλανδία 124,8%, Κύπρος 109,6% Βέλγιο 103,7% κ.ά. Στη Γερμανία εμφανίζεται στο 78,4% και στη Γαλλία στο 92,7%.
-- Σε απόλυτα μεγέθη την «πρωτιά» κατέχει η Γερμανία με 2,1 τρισ. ευρώ, ποσό που αντιστοιχεί στο 23,7% του συνολικού χρέους των 17 κρατών της Ευρωζώνης. Ακολουθούν η Ιταλία με 2 τρισ. ευρώ και η Γαλλία με 1,9 τρισ. ευρώ. Η τριάδα Γερμανία - Γαλλία - Ιταλία χρωστάει περίπου 6,1 τρισ. ευρώ ή το 68,9% του συνολικού χρέους των κρατών της Ευρωζώνης. Το κρατικό χρέος της Ελλάδας διαμορφώνεται στα 317,3 δισ. ευρώ και αντιστοιχεί στο 3,6% του συνολικού χρέους της Ευρωζώνης.

Η εποικοδομητική συμβολή των οπορτουνιστών

Η εποικοδομητική συμβολή των οπορτουνιστών

Να δεσμευτεί ο «λύκος» ότι «δε θα φάει τα πρόβατα» αξιώνουν βουλευτές και ευρωβουλευτές κομμάτων του ΚΕΑ, μεταξύ των οποίων οι Δ. Παπαδημούλης και Ν. Χουντής του ΣΥΡΙΖΑ. Στο πλαίσιο της διακοινοβουλευτικής διάσκεψης για την οικονομική διακυβέρνηση της ΕΕ συνυπογράφουν δήλωση με την οποία ζητούν απ' την ΕΕ: «Να δεσμευτεί για πολιτικές πραγματικής σύγκλισης, βασισμένες στην κοινωνική πρόοδο και στη διασφάλιση και προαγωγή των δυνατοτήτων κάθε χώρας, με στόχο την πραγματική οικονομική ανάπτυξη και κοινωνική συνοχή ... πολιτικές που λαμβάνουν υπόψη τις αναπτυξιακές ανάγκες κάθε κράτους-μέλους και μειώνουν το χάσμα ανάπτυξης μεταξύ των κρατών μελών».

Αραγε δε γνωρίζουν ότι κοινωνική πρόοδος και καπιταλισμός είναι ασύμβατες έννοιες. Δε γνωρίζουν ότι οι μόνες δυνατότητες που προάγονται είναι όσες μπορούν να αποφέρουν κέρδη στους καπιταλιστές, που κρατάνε τα κλειδιά της οικονομίας στα χέρια τους; Δε γνωρίζουν πως ούτε για αστείο δεν μπορεί να γίνεται λόγος για πραγματική σύγκλιση σε ένα σύστημα που η ανισομετρία είναι συστατικό, εγγενές του στοιχείο;
Δεν είναι όμως αυτό το κύριο ζήτημα της δήλωσής τους, το κύριο είναι ο καημός που αυτή εκφράζει για πολιτικές που θα ευνοήσουν την καπιταλιστική ανάπτυξη και θα διαμορφώσουν όρους υποταγής του λαού σ' αυτόν τον, εχθρικό για τα συμφέροντά του, στόχο. Δηλαδή ανάκαμψη των κερδών των επιχειρηματικών ομίλων (βλ. ανάπτυξη) πάνω στα ερείπια των εργασιακών δικαιωμάτων και σιγή νεκροταφείου σε επίπεδο κινήματος (βλ. κοινωνική συνοχή). Γι' αυτό και προειδοποιούν τη λυκοσυμμαχία και τα μονοπώλια, που αυτή εκφράζει, πως «η διαφορά μεταξύ πλουσίων και φτωχών αυξάνεται συνεχώς και θα οδηγήσει αναπόφευκτα σε κοινωνική αναταραχή και διάβρωση των δημοκρατικών δομών»!
Οι συνυπογράφοντες τη δήλωση χτυπάνε καμπανάκι για το «τεράστιο έλλειμμα δημοκρατίας στα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα», διαμηνύοντας έτσι ότι υπάρχει μεγαλύτερη ανάγκη από πριν, οι πολιτικές που χαντακώνουν τους λαούς να έχουν τη μεγαλύτερη δυνατή συναίνεση και νομιμοποίηση από αιρετά όργανα, όπως το Ευρωκοινοβούλιο, έτσι που και να επιτυγχάνονται οι απαραίτητοι συμβιβασμοί αλλά ταυτόχρονα να διαμορφώνεται επίχρισμα δημοκρατικότητας σε αντιλαϊκές αποφάσεις. Δεν κρύβουν λόγια: «Για να διαμορφώσουμε την κοινοβουλευτική συζήτηση για την οικονομική και δημοσιονομική πολιτική στην ΕΕ, ζητούμε σαφείς, δημοκρατικούς κανόνες και διαδικασίες για τη Διάσκεψη, προκειμένου να έχουμε ουσιαστική συμβολή στη διαδικασία λήψης αποφάσεων στην Ευρώπη (...) Οι οικονομικές και δημοσιονομικές πολιτικές στην Ευρωπαϊκή Ενωση δεν είχαν, μέχρι τώρα, κανένα δημοκρατικό έλεγχο»...
Εκεί που δίνουν τα ρέστα τους είναι στο σημείο της δήλωσης που παραδέχονται ότι «το πρόβλημα δεν τελειώνει με την τρόικα», αφού «η Δημοσιονομική Συνθήκη είναι η θεσμοθέτηση αυτών των πολιτικών». Τι προτείνουν; Να αλλάξει ο Μανωλιός και να βάλει τα ρούχα του αλλιώς. Την «αντικατάσταση της τρέχουσας στρατηγικής της ΕΕ για το 2020, από μια "Ευρωπαϊκή Στρατηγική για την Αλληλεγγύη και την Αειφόρο Ανάπτυξη"». Αυταπάτες στους λαούς θέλουν καλλιεργήσουν ισχυριζόμενοι ότι μπορεί η ΕΕ να συνομολογήσει μια στρατηγική που θα κάνει ίσα κι όμοια τα συμφέροντα των μονοπωλίων με αυτά των λαών. Ετσι, προτείνουν, π.χ., αύξηση των επενδύσεων σε βασικές υποδομές και υποδομές στήριξης της βιομηχανίας, προώθηση οικονομικής και κοινωνικής συνοχής και ταυτόχρονα μέτρα όπως, π.χ., για ενίσχυση της κοινωνικής προστασίας, εξάλειψη της φτώχειας, προστασία του περιβάλλοντος, βελτίωση της ποιότητας της εργασίας...

Θεμελιακής σημασίας το ερώτημα «Ερευνα από ποιον και για ποιον»

Θεμελιακής σημασίας το ερώτημα «Ερευνα από ποιον και για ποιον»

Η εισηγητική ομιλία του ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Δημήτρη Κουτσούμπα

Η εισηγητική ομιλία του Δημήτρη Κουτσούμπα, ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, στην εκδήλωση είχε ως εξής:

«Αγαπητοί φίλοι, εκπρόσωποι φορέων και συνδικαλιστικών οργάνων στο χώρο της Ερευνας, σας ευχαριστούμε που ανταποκριθήκατε στην πρόσκλησή μας για τη σημερινή σύσκεψη.
Επιδιώκουμε να ακούσουμε τις απόψεις σας, να συζητήσουμε για τα κρίσιμα ζητήματα της Ερευνας, του έμψυχου δυναμικού της, ενταγμένα βέβαια στη συνολικότερη επίθεση που δέχεται σήμερα ο λαός μας.
Ετσι, και η σημερινή αφορμή για το κάλεσμα του Κόμματός μας στους φορείς και το επιστημονικό δυναμικό της Ερευνας αποτέλεσε η δημοσιοποίηση από την κυβέρνηση του νομοσχεδίου για την Ερευνα.
Πατάει βέβαια στην ανάγκη του Κόμματός μας για μια σταθερή επικοινωνία με τους ερευνητές, τους επιστήμονες και τους φορείς τους που προβληματίζονται και που από πρώτο χέρι μπορούν να συνεισφέρουν με βάση τις γνώσεις και την πείρα τους.

Η εξέλιξη της Ερευνας συνδέεται με την παραγωγή και την ανάπτυξη της κοινωνίας

Σήμερα και ο νόμος για την Ερευνα έρχεται να απαντήσει στο ζήτημα της ανάπτυξης, το βασικό ζήτημα που απασχολεί το σύνολο του ελληνικού λαού, τις πολιτικές δυνάμεις στη χώρα μας. Σε τελική ανάλυση, αυτό είναι το κεντρικό ζήτημα της αντιπαράθεσης στη φάση της κρίσης και φυσικά για τη φάση της ανάκαμψης, γύρω από αυτό το ζήτημα γίνεται και η προσπάθεια αναμόρφωσης του πολιτικού σκηνικού.

Σήμερα συγκρούονται δυο διαφορετικοί δρόμοι: Ο δρόμος που υπηρετεί τη διέξοδο από την κρίση σε όφελος των συμφερόντων του κεφαλαίου σε βάρος του λαού και ο δρόμος που υπηρετεί το λαό και τις πραγματικές, συνεχώς διευρυνόμενες, ανάγκες του. Μόνο σε αυτό το δρόμο η Ερευνα, έχουμε την εκτίμηση, πως μπορεί να συνεισφέρει με τα επιτεύγματά της "στην απαλλαγή του ανθρώπου από το βάσανο και το μόχθο", όπως έλεγε και ο Μπρεχτ.
Η εξέλιξη της επιστήμης και της Ερευνας συνδέεται με την ίδια την παραγωγή και την ανάπτυξη της κοινωνίας και γι' αυτό η σημασία τους είναι μεγάλη και στο καπιταλιστικό κοινωνικό σύστημα και στο σοσιαλισμό, για ριζικά διαφορετικούς, ωστόσο, λόγους.
Ο καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής χρειάζεται την επιστήμη και την Ερευνα, και κατ' επέκταση τους επιστήμονες και τους ερευνητές, για να ανοίγει δρόμους κυρίως για την ανταγωνιστικότητα και την κερδοφορία του κεφαλαίου.
Ακριβώς επειδή το κίνητρο της καπιταλιστικής οικονομίας είναι το κέρδος, ο προσανατολισμός της Ερευνας δεν υπηρετεί την ικανοποίηση των αναγκών του λαού. Και δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που επιστημονικά επιτεύγματα, που θα μπορούσαν να απελευθερώσουν τους ανθρώπους από σοβαρές, π.χ., ασθένειες, να βγάλουν την ανθρωπότητα από στερήσεις, μένουν για χρόνια επτασφράγιστα μυστικά, στα συρτάρια των επιχειρήσεων, αφού η εμφάνισή τους συνδέεται με τους ανταγωνισμούς, την επιδίωξη για το μέγιστο κέρδος.
Στην καθημερινή μας ζωή, άλλωστε, βλέπουμε τα αποτελέσματα από τη χρησιμοποίηση της έρευνας για αντικοινωνικούς σκοπούς.

Εχουν ήδη φανεί οι αρνητικές συνέπειες στα Ερευνητικά Κέντρα

Μέσα σε αυτό πλαίσιο, οι επιστήμονες και οι ερευνητές γίνονται δέσμιοι - αντικειμενικά - του καπιταλιστικού κέρδους και των επιταγών του. Το έργο τους, η διδασκαλία, η παραγωγή νέας γνώσης, πέρα από το σε ένα βαθμό αντικειμενικό προοδευτικό στοιχείο της επιστήμης, υποτάσσεται τελικά στα κελεύσματα των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων και του ανταγωνισμού τους.
Είναι αυτή η πραγματικότητα που και στη χώρα μας έχει φέρει σε δεινή κατάσταση χρόνια τώρα σειρά Ερευνητικών Κέντρων, με εργαλείο τη λειψή χρηματοδότησή τους. Σπρώχνει τους ερευνητές, με όχημα την αναζήτηση χρηματοδότησης, να δένονται με επιχειρηματικούς ομίλους, να περιορίζουν το φάσμα της Ερευνας με βάση τις επιδιώξεις τους, να εξαρτούν τα ίδια τα αποτελέσματα της ερευνητικής τους δουλειάς από το αν αποκομίζει ή όχι οφέλη για τους ιδιώτες χορηγούς.
Η κατάσταση βέβαια αυτή έχει δραματικές συνέπειες και ως προς την ίδια την ποιότητα της παραγόμενης Ερευνας. Πολύ χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η κατάληξη του ΙΓΜΕ, με τη σταδιακή αποδυνάμωση του ερευνητικού και λοιπού δυναμικού και την προώθηση κομματιών της Ερευνας σε ιδιώτες εργολάβους.
Αλλά και τα άλλα δημόσια Ερευνητικά Κέντρα, αν και από χρόνια τώρα έχουν εξωθηθεί στην ιδιωτικοοικονομική λειτουργία, τελικά ετοιμάζονται να παραδοθούν εξολοκλήρου σε ιδιώτες, με σοβαρές επιπτώσεις στις εργασιακές σχέσεις των ερευνητών και του λοιπού προσωπικού, στην ποιότητα και αξιοποίηση της ερευνητικής δραστηριότητας, στην ποιότητα των υποδομών.

Θέλουν "κινητικούς κι ευέλικτους" ερευνητές

Στο χώρο των ερευνητών, των νέων επιστημόνων που επιλέγουν το δρόμο της Ερευνας η βασική κατεύθυνση της ΕΕ είναι αυτή της κινητικότητας. Είναι κεντρική κατεύθυνση της Ευρωπαϊκής Ενωσης εδώ και δεκαετίες, με ένταση στην περίοδο της καπιταλιστικής κρίσης, η οποία έχει στόχο τη σχετική βελτίωσή της στο πεδίο των οικονομικών ανταγωνισμών με άλλα ιμπεριαλιστικά κέντρα, και παλαιότερα και ανερχόμενα.
"Κινητικός και ευέλικτος ερευνητής", που ερευνά όσο του εξασφαλίζει χρηματοδότηση η επιχείρηση και χρειάζεται την άδεια του μεγαλοεπιχειρηματία για να δημοσιεύσει τα αποτελέσματα της δουλειάς του, είναι η εναλλακτική, τάχα, στην επιδείνωση των όρων εργασίας των ερευνητών.
Περιπλάνηση στις χώρες της ΕΕ, με το δόλωμα των καλύτερων μισθών αλλά χωρίς άλλα εξασφαλισμένα δικαιώματα (όπως ασφάλιση, περίθαλψη), χωρίς προσωπική και κοινωνική ζωή, με ιδιαίτερες δυσκολίες για τις γυναίκες ερευνήτριες, για τους νέους ερευνητές με οικογένεια. Αυτό είναι το μοντέλο του νέου ερευνητή, για το οποίο μάλιστα έχουν καθιερώσει και ειδικό διαβατήριο.
Φυσικά, παρεμβαίνει με στόχο και τη διαμόρφωση της συνείδησης ενός επιστημονικού δυναμικού που θα στελεχώσει την καπιταλιστική παραγωγή, τις δομές του αστικού κράτους.
Το αστικό κράτος, το σύστημα, χρειάζεται ένα δυναμικό με προσόντα και δυνατότητες, το οποίο θα δουλεύει συστηματικά για να θωρακίζεται το ιδεολογικό οπλοστάσιο της άρχουσας τάξης, να διασφαλίζεται η μακροημέρευση του εκμεταλλευτικού καπιταλιστικού συστήματος. Δεν είναι τυχαίο που από αυτό το δυναμικό εδώ και χρόνια ζητούν ενυπόγραφες δηλώσεις υποταγής προκειμένου να εγκρίνουν ερευνητικά προγράμματα και υποτροφίες.

Διακηρυγμένος στόχος η σύνδεση με τα μονοπώλια και τις στοχεύσεις τους

Στον καπιταλισμό, η αστική τάξη βέβαια παρεμβαίνει δραστικά στο κομμάτι της Ερευνας, εξειδικεύοντας τη στρατηγική της μέσα και από ένα εμπλουτισμένο σήμερα νομικό πλαίσιο, που ενσωματώνει τις ευρωενωσιακές κατευθύνσεις.
Η στρατηγική της "Ευρώπης 2020" έχει την εξειδίκευσή της και στο πεδίο της Ερευνας, επιχειρώντας να συνδέσει πιο αποτελεσματικά την ερευνητική δραστηριότητα των Πανεπιστημίων, των Ερευνητικών Κέντρων με τα μονοπώλια και τις στοχεύσεις τους. Είναι όρος για το κεφάλαιο ο πιο αποδοτικός τρόπος "διάχυσης" των ερευνητικών αποτελεσμάτων από τους ερευνητικούς φορείς προς τις μεγάλες επιχειρήσεις. Αποτελεί όρο ανταγωνιστικότητας και τελικά επιβίωσης για τα μονοπώλια στα πλαίσια ειδικότερα της οικονομικής κρίσης.
Η κινητικότητα των ερευνητών, η ανταλλαγή ερευνητικού και στελεχικού-διοικητικού προσωπικού μεταξύ δημόσιων ερευνητικών φορέων και επιχειρήσεων είναι βασικοί άξονες της ευρωενωσιακής στρατηγικής στο πεδίο της Ερευνας, που έχουν ενσωματωθεί από τις κυβερνήσεις των αστικών κομμάτων και τη σημερινή συγκυβέρνηση, με το νέο νομοσχέδιο.
Προσβλέπουν ακόμα και στην εγκαθίδρυση ειδικών "γραφείων μεταφοράς γνώσεων" σε όλους τους δημόσιους ερευνητικούς και πανεπιστημιακούς φορείς, που θα παίξουν το ρόλο του διαμεσολαβητή στην επαφή Πανεπιστημίων και ιδιωτικού τομέα.
Ας πάρουμε για παράδειγμα τα ΕΣΠΑ. Ο διακηρυγμένος στόχος των ευρωενωσιακών κατευθύνσεων, που υλοποιείται μέσω των συγχρηματοδοτούμενων ερευνητικών προγραμμάτων του ΕΣΠΑ, είναι διπλός: Αφενός, να δώσουν ζεστό χρήμα στις επιχειρήσεις, αφετέρου, η συγκεκριμένη χρηματοδότηση να κατευθυνθεί στους τομείς εκείνους όπου το κεφάλαιο δίνει προτεραιότητα.
Τα κριτήρια άλλωστε της χρηματοδότησης είναι πλήρως εναρμονισμένα με τις οδηγίες της ΕΕ για τη δημιουργία του "Ευρωπαϊκού Χώρου Ερευνας". Αυτό στην πράξη σημαίνει ότι η Ερευνα κατευθύνεται βαθύτερα προς την ιδιωτικοοικονομική λειτουργία, σημειώνεται περαιτέρω υποβάθμιση της βασικής Ερευνας, που δεν είναι αποδοτική για το κεφάλαιο, χρηματοδοτούνται ερευνητικές διαδικασίες ανάλογα με το κατά πόσο είναι εμπορικά εκμεταλλεύσιμα τα αποτελέσματά τους.
Το στοιχείο αυτό σήμερα προβληματίζει αρκετούς επιστήμονες, που έχουν πραγματικό άγχος για το πού πάει η επιστήμη και η Ερευνα.
Δείχνει από την άλλη και τις ίδιες τις αντιφάσεις του συστήματος, αφού η εφαρμοσμένη Ερευνα δεν μπορεί να υπάρχει χωρίς το θεμέλιο της βασικής Ερευνας. Αντιφάσεις που δεν μπορούν τελικά να αρθούν στα πλαίσια αυτά και εκφράζονται πρώτα και κύρια στην οικονομία, στην κοινωνία.
Η παράμετρος που αφορά την εμπορική αξιοποίηση των ερευνητικών αποτελεσμάτων (η λεγόμενη πατέντα) έχει ιδιαίτερη σημασία, γιατί αποδεικνύει ότι ο προσανατολισμός της Ερευνας είναι αποκλειστικά με κριτήρια ανταποδοτικότητας και ανταγωνιστικότητας.
Χρηματοδοτούνται οι έρευνες των οποίων τα αποτελέσματα κατοχυρώνονται με πατέντες, εμπορικά σήματα, γενικότερα οι προτεραιότητες, ο προσανατολισμός και το περιεχόμενο της Ερευνας, από την βασική Ερευνα μέχρι την εφαρμοσμένη, από τις κοινωνικές μέχρι τις φυσικές επιστήμες, υπηρετεί τις ανάγκες των μονοπωλίων, την ανάγκη διευρυμένης αναπαραγωγής του κεφαλαίου.

Οι δυνατότητες της έρευνας εκτοξεύονται με κεντρικό σχεδιασμό της παραγωγής, με γνώμονα τις πραγματικές ανάγκες

Η πρόταση του ΚΚΕ, ο άλλος δρόμος ανάπτυξης που προτείνουμε, που έχει στον πυρήνα του τον άνθρωπο και τις ανάγκες του, που οργανώνει την οικονομία με βάση αυτές, χρειάζεται, έχει πρώτιστη ανάγκη, τους επιστήμονες και ερευνητές για να επαναστατικοποιεί ολοένα τα μέσα παραγωγής, με γνώμονα την ελάττωση-απάλειψη του ανθρώπινου μόχθου, την ανάπτυξη της πρόληψης και αντιμετώπισης ασθενειών, την αναβάθμιση του μορφωτικού και συνολικά του βιοτικού επιπέδου των εργαζομένων.
Η ίδια η πείρα της σοσιαλιστικής οικοδόμησης έχει δείξει ότι, όταν η παραγωγή σχεδιάζεται κεντρικά με γνώμονα τις πραγματικές λαϊκές ανάγκες, τότε σε αυτό το πλαίσιο, η Ερευνα μπορεί πραγματικά να εκτοξευτεί ως προς τις δυνατότητές της. Να προάγει την επιστήμη, να γεννά ακόμα νέα επιστημονικά αντικείμενα, να ενσωματώνει την προηγούμενη πείρα και γνώση.
Αυτά τα ποιοτικά στοιχεία αναδείχτηκαν στη σοσιαλιστική κοινωνία, παρά βέβαια τις αδυναμίες και ελλείψεις, που και ως Κόμμα έχουμε εκτιμήσει, εξάγοντας χρήσιμα για το σήμερα και το αύριο συμπεράσματα. Και αυτά τα ποιοτικά στοιχεία αναδείχτηκαν, βέβαια, παρά και ενάντια στην πολεμική, μέχρι και ανοιχτή επίθεση, που δέχτηκε η όλη απόπειρα οικοδόμησης της νέας, της σοσιαλιστικής κοινωνίας.
Για το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας η απάντηση στο ερώτημα: "Ερευνα από ποιον και για ποιον" είναι θεμελιακής σημασίας και απευθύνεται βέβαια στους ερευνητές ως ειδικούς, στους συλλογικούς φορείς του τομέα της Ερευνας. Την απευθύνουμε όμως - από τον ίδιο το χαρακτήρα του Κόμματός μας - πρώτα και κύρια στους ίδιους τους εργαζόμενους, στην εργατική τάξη.

Η ριζοσπαστική διανόηση να συμβάλει στη σύνδεση της επιστημονικής έρευνας με την ανάγκη ενός άλλου δρόμου ανάπτυξης

Οι εργαζόμενοι της χώρας σε όλους τους κλάδους, οι ερευνητές, κατά τη γνώμη μας, πρέπει να πάρουν θέση στην πάλη για το χαρακτήρα της ανάπτυξης, αν θα είναι για τα μονοπώλια ή για το λαό, φιλομονοπωλιακός ή φιλολαϊκός. Μέσος δρόμος δεν υπάρχει. Είναι όρος για την πραγματική απελευθέρωση της ερευνητικής διαδικασίας, του δυναμικού της, των αποτελεσμάτων της έρευνας.
Για το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας, η επιστήμη και η Ερευνα συγκεντρώνουν ιδιαίτερα την προσοχή μας και από τη σκοπιά των διεκδικήσεων για τη βελτίωση των όρων εργασίας των ερευνητών, την αποτροπή της περαιτέρω εμπορευματοποίησης των εμπορικών αποτελεσμάτων, αλλά και από τη σκοπιά του ρόλου του επιστήμονα ερευνητή σε συνθήκες εργατικής, λαϊκής εξουσίας, στη σοσιαλιστική κοινωνία και στο σοσιαλιστικό τρόπο παραγωγής.
Στο Κείμενο Θέσεων της ΚΕ του ΚΚΕ για την Ανώτατη Εκπαίδευση (ακόμα από τον Απρίλιο του 2001) αναφέρεται: "Η παραγωγή νέας γνώσης είναι κοινωνικό προϊόν και ως τέτοιο ανήκει σε όλους. Απαιτείται η γενναία χρηματοδότησή της από τον κρατικό προϋπολογισμό, ώστε να καλύπτονται με επάρκεια όλοι οι τομείς της και να συμμετέχει σε αυτήν το σύνολο των Ανώτατων Ιδρυμάτων μας και του διδακτικού τους προσωπικού".
Για το Κόμμα μας είναι όρος η απαγκίστρωση της Ερευνας από τους νόμους της ατομικής ιδιοκτησίας (πατέντες, εμπορικά σήματα κ.ά), ώστε να γίνει δυνατή η ελεύθερη και πλατιά διάδοση και αξιοποίηση των αποτελεσμάτων της για τη βελτίωση της ανθρώπινης ζωής, η κατάργηση της δυνατότητας να δημιουργούνται εταιρείες εμπορικής εκμετάλλευσης ερευνητικών προϊόντων από Πανεπιστήμια, Ερευνητικά Κέντρα ή από μέλη του επιστημονικού τους προσωπικού.
Για μας, είναι κρίσιμο σήμερα να ενωθούν δυνάμεις, ριζοσπάστες ερευνητές και πανεπιστημιακοί, εργαζόμενοι στα Ερευνητικά Κέντρα της χώρας, να συναντηθούν με το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα, για το χτίσιμο μιας Λαϊκής Συμμαχίας με τα φτωχά λαϊκά στρώματα.
Να συμβάλλει η ριζοσπαστική διανόηση στη σύνδεση της επιστημονικής Ερευνας με την ανάγκη και την απαίτηση σήμερα των καιρών, για ένα άλλο δρόμο ανάπτυξης, φιλολαϊκό, με επίκεντρο τις ανάγκες των παραγωγών του πλούτου και όχι των μονοπωλίων.
Το Κόμμα μας, μέσα από τις επεξεργασίες του, έχει αναδείξει τις πραγματικές δυνατότητες ανάπτυξης της Λαϊκής Εξουσίας. Η μετατροπή των βασικών και συγκεντρωμένων μέσων παραγωγής, της ιδιοκτησίας του μεγάλου κεφαλαίου σε κοινωνική ιδιοκτησία, ο επιστημονικά οργανωμένος σχεδιασμός και ο εργατικός έλεγχος είναι ο μόνος δρόμος της φιλολαϊκής ανάπτυξης βάσει των εγχώριων δυνατοτήτων».

Οι περικοπές, τα δικαστήρια και η πικρή πείρα από την Πορτογαλία

Οι περικοπές, τα δικαστήρια και η πικρή πείρα από την Πορτογαλία

Η εξέλιξη, με την απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας για τις περικοπές των αποδοχών των ενστόλων, τροφοδότησε την ανούσια και αποπροσανατολιστική δικομματική αντιπαράθεση ανάμεσα σε ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ. Παράλληλα, άνοιξε ολόκληρη συζήτηση και έσπειρε προσδοκίες για τη χρησιμοποίηση των αστικών δικαστηρίων για την παρεμπόδιση της αντεργατικής πολιτικής, υποβαθμίζοντας τη σημασία της μαζικής, οργανωμένης πάλης.
Ωστόσο, υπάρχει πείρα και βγαίνουν διδάγματα από ανάλογες περιπτώσεις στο εξωτερικό. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η περίπτωση της Πορτογαλίας.
Στις 5/7/2012, το Συνταγματικό Δικαστήριο (ΣΔ) κήρυξε αντισυνταγματική την παύση πληρωμών επιδομάτων εορτών στους δημόσιους υπαλλήλους, στους συνταξιούχους δημόσιους υπαλλήλους, με ισχύ από το 2013. Η διάταξη προέβλεπε την περικοπή κατά 3,5% - 10% των μισθών άνω των 1.500 ευρώ σε δημόσιους υπαλλήλους, με στρατιωτικά ή αστυνομικά αξιώματα και θέση στην Κεντρική και Τοπική Διοίκηση, στις δημόσιες επιχειρήσεις. Η προσφυγή στο ΣΔ έγινε με πρωτοβουλία του Σοσιαλιστικού Κόμματος και του κόμματος «Μπλόκο της Αριστεράς».
Η φιλελεύθερη κυβέρνηση δήλωσε στις 14 Γενάρη ότι η εναλλακτική λύση σε νέες περικοπές συντάξεων θα ήταν η αύξηση εισφορών από εργαζόμενους και επιχειρήσεις, αλλά κάτι τέτοιο θα ήταν «άδικο» και θα «διακύβευε την απασχόληση», γι' αυτό προτίμησε να «ζητήσει μια προσπάθεια από τους συνταξιούχους με πιο ανεβασμένα εισοδήματα».
Επίσης, η πορτογαλική κυβέρνηση αποφάσισε να αλλάξει το σχεδιασμό της έκτακτης εισφοράς αλληλεγγύης και να αυξήσει τις κρατήσεις για την ασφάλιση των δημόσιων υπαλλήλων και τα συστήματα Υγείας και Ασφάλισης των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων (ΕΔ) και των Σωμάτων Ασφαλείας.
Συνολικά, οι κρατήσεις, δηλαδή οι περικοπές, από τους μισθούς των στελεχών των ΕΔ θα αυξηθούν πάνω από 200%, έως και 247%, σε σχέση με το 2013. Για παράδειγμα, σε ένα μισθό 1.960 ευρώ που παίρνει ένας λοχαγός, η απώλεια αυξάνεται από 68,85 στα 239 ευρώ! Ακόμη χειρότερα, ένας στρατιωτικός που μέχρι σήμερα έπαιρνε 1.493 ευρώ πέφτει στα 1.218 ευρώ, μια απώλεια 275 ευρώ.
Ο προϋπολογισμός του 2014 γενικά προβλέπει μισθολογικές περικοπές από 2,5% έως 12% Παράλληλα, οι κρατήσεις φόρου κατά μέσον όρο αυξάνονται από 294 σε 355 ευρώ και οι εισφορές για την Υγεία από 23,35 ευρώ σε 47 ευρώ και αυτά υπολογισμένα πάνω στους περικομμένους μισθούς.
Μέχρι το 2013, οι περικοπές κυμαίνονταν από 3,5% έως 10% και αφορούσαν μισθούς άνω των 1.500 ευρώ, ενώ τώρα αφορούν όλους όσοι κερδίζουν πάνω από 675 ευρώ.
Δηλαδή, στην Πορτογαλία, η κυβέρνηση με την εν λόγω δικαστική απόφαση όχι μόνο αντιπαρέβαλε απλά ισοδύναμα μέτρα, αλλά ακόμα πιο επώδυνα από τις αρχικές περικοπές. Αναδεικνύεται ότι δεν χωρά κανείς εφησυχασμός, αφού τελικά οι κυβερνήσεις βρίσκουν τρόπους για να ξεπερνούν, να ακυρώνουν στην πράξη μη αρεστές δικαστικές αποφάσεις. Γι' αυτό είναι μονόδρομος η πάλη, όχι μόνο των ενστόλων, αλλά μαζί με τους εργάτες και τα φτωχά λαϊκά στρώματα, για να βάλουν εμπόδια στην αντιλαϊκή λαίλαπα, για να ανοιχτεί δρόμος που να υπηρετεί τα δικά τους συμφέροντα.