Αυτη ειναι η δημοκρατια τους.Συγκρούσεις, τραυματισμοί και συλλήψεις στο Παρίσι, με φόντο τη Γάζα

Συγκρούσεις, τραυματισμοί και συλλήψεις στο Παρίσι, με φόντο τη Γάζα

• 

Συγκρούσεις μεταξύ νεαρών και αστυνομικών κοντά στο Παρίσι σημειώθηκαν την Κυριακή, για δεύτερη συνεχόμενη ημέρα, στο πλαίσιο διαδήλωσης υπέρ των Παλαιστινίων την οποία είχαν απαγορεύσει οι γαλλικές αρχές.  Το Σαρσέλ, ένα προάστιο που είναι γνωστό για την πολυπολιτισμικότητά του λίγα χιλιόμετρα βόρεια του Παρισιού, αποτέλεσε το θέατρο νέων επεισοδίων βίας που συνδέονται με τα γεγονότα στη Γάζα, με ρίψεις αντικειμένων εναντίον των δυνάμεων ασφαλείας, αυτοκίνητα πυρπολημένα και λεηλασίες σε ορισμένα καταστήματα να συνθέτουν το σκηνικό της βίας. 
Η ένταση ξέσπασε έπειτα από μια ήρεμη διαδήλωση εκατοντάδων ανθρώπων υπέρ των Παλαιστινίων που η νομαρχία είχε απαγορεύσει. Νεαροί διαδηλωτές κατέκλυσαν τους δρόμους, έβαλαν φωτιά σε κάδους απορριμμάτων και πέταξαν πυροτεχνήματα και καπνογόνα. Το απόγευμα της Κυριακής, οι νεαροί επιτέθηκαν εναντίον ενός φαρμακείου το οποίο τυλίχθηκε στις φλόγες την ώρα που ένα ελικόπτερο της αστυνομίας πραγματοποιούσε περιπολίες από ψηλά. Οι δυνάμεις αντιμετώπισης ταραχών έκαναν χρήση δακρυγόνων και έριξαν πλαστικές σφαίρες στην προσπάθειά τους να διαλύσουν το πλήθος, ενώ απέκλεισαν την πρόσβαση σε μια συναγωγή.
Κάποιοι δημοσιογράφοι βρέθηκαν στο στόχαστρο των διαδηλωτών, που πήραν τον εξοπλισμό ενός εικονολήπτη τηλεοπτικού δικτύου, ενώ ένας φωτογράφος του Γαλλικού Πρακτορείου δέχθηκε επίθεση και τραυματίστηκε ελαφρά. Το Σάββατο στο Μπαρμπέ, μία λαϊκή συνοικία βόρεια του Παρισιού σημειώθηκαν συγκρούσεις για πολλές ώρες μεταξύ των αστυνομικών δυνάμεων αντιμετώπισης ταραχών και των διαδηλωτών μετά την έναρξη μιας διαδήλωσης που πραγματοποιήθηκε έπειτα από το κάλεσμα ενός κόμματος της ριζοσπαστικής αριστεράς και οργανώσεων υπέρ των Παλαιστινίων. Συνολικά, 17 μέλη των δυνάμεων αντιμετώπισης ταραχών τραυματίστηκαν και 44 άνθρωποι συνελήφθησαν.
Κοινό σημείο των επεισοδίων βίας στις δύο συνοικίες: ξέσπασαν με αφορμή την απαγόρευση διαδηλώσεων που είχαν επιβάλει οι αρχές την ώρα που πολλές πορείες, με την άδεια των αρχών, πραγματοποιήθηκαν στην επαρχία χωρίς να υπάρξουν σοβαρά επεισόδια.
Συγκεντρώσεις στήριξης των Παλαιστινίων σημειώθηκαν και σε άλλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, όπως η Βιέννη, το Άμστερνταμ και η Στοκχόλμη, μόνο όμως  η Γαλλία απαγόρευσε τις διαδηλώσεις. Ο πρόεδρος της Γαλλίας Φρανσουά Ολάντ, που δέχθηκε σφοδρή κριτική από την Αριστερά για μια πολιτική που κρίθηκε ως υπερβολικά "φιλοισραηλινή", δικαιολόγησε αυτήν την απαγόρευση- που δεν επιβλήθηκε σε όλες τις συγκεντρώσεις- από τον φόβο για ενδεχόμενα «προβλήματα στη δημόσια τάξη» και προκειμένου να εμποδίσει την έκφραση συνθημάτων ή τις ενέργειες αντισημιτικού χαρακτήρα.

Το στεριανό νησί

 Το στεριανό νησί

Θερινές εντυπώσεις από τη Λευκάδα

Εάν κατευθυνεσαι από τα νότια προς το νησί της Λευκάδας, πρέπει πρώτα να διασχίσεις βασικά ολόκληρη την Αιτωλοακαρνανία, που σου δίνει την εντύπωση πως δε θα τελειώσει ποτέ. Και δεν είναι απλά ο μεγαλύτερος νομός της Ελλάδας με διαφορά στήθους ή λιμνοθάλασσας από τη δεύτερη Λάρισα, αλλά πρακτικά δυο νομοί σε έναν, όπως δηλώνει και το όνομά της. Όπως ήταν δηλ κάποτε ενιαίος νομός η Κοζάνη με τα Γρεβενά, τα οποία είναι μια από τις μικρότερες πρωτεύουσες νομού στην χώρα και δε δικαιολογουσαν πολύ πειστικά την αναγκαιότητα αυτόνομης ύπαρξης και παρουσίας τους ως ξεχωριστή νομαρχία. Αν και αυτά μετεξελισσονται και καταργούνται σταδιακά με την αναδιάρθρωση του αστικού κράτους και σχέδια τύπου Καλλικράτη. Όπως αρχίζουν να χάνουν ίσως το ρόλο και τη σημασία τους τα εθνικά κράτη εντός των διάφορων ιμπεριαλιστικων οργανισμών/ολοκληρωσεων, χωρίς να αναιρείται ωστόσο η εθνική πρωτίστως βάση εκδήλωσης των ενδοιμπεριαλιστικων αντιθέσεων, των πολεμικών συγκρούσεων, κτλ. Κι είναι κωμικοτραγικό να βλέπεις κάποιους αυτοαποκαλουμενους μαρξιστές να μην μπορούν να διακρίνουν αυτή τη γενική τάση ολοκλήρωσης, που από μακροσκοπική άποψη προετοιμάζει τις υλικές συνθήκες για το πέρασμα στον κομμουνισμό, με την αντιδραστική οικονομικοπολιτικη ουσία της στο σημερινό πλαίσιο.

Παρόλα αυτά τα Γρεβενά δεν είναι ο μικρότερος νομός της Ελλάδας (ούτε καν της ηπειρωτικής πιθανότατα). Ο τίτλος αυτός ανήκει στη Λευκάδα, που καταργεί διαλεκτικά ή καθιστά δυσδιάκριτα μερικά πιο παραδοσιακά όρια, όπως μεταξύ θάλασσας και στεριάς, ηπειρωτικής και νησιώτικης χώρας, καθώς συνδέεται οδικώς μέσω γέφυρας με την Αιτωλοακαρνανία, το μεγαλύτερο νομό όπως προείπαμε, σα φυσική συνέχεια και παρακλάδι του. Ή το όριο μεταξύ ειρηνικού και μεσογείου, αφού κάποιες γωνιές με πυκνή βλάστηση και γαλαζοπράσινα νερά θυμίζουν μικρούς επίγειους παραδείσους.

Η Λευκάδα είναι ένα νησί που συνδυάζει τα πάντα. Όμορφες διαδρομές στο βουνό με μονοπάτια για πεζοπορία και καταρράκτες. Γραφικά ορεινά χωριά με μνημεία, προτομές και συνθήματα για την αντίσταση, το εαμ και το κόμμα. Πλούσια αγωνιστική παράδοση από τα χρόνια του αντάρτικου και τον καιρό που η εδα έπαιρνε τη μονοεδρικη περιφέρεια του νησιού.

Και φοβερές παραλίες για όλα τα γούστα. Από πιο ερημικές, σχεδόν παρθένες, όπου δεν έχει πατήσει ακόμη ξαπλωστρας ποδάρι, μέχρι κάποιες άλλες, πολυβουες και κοσμικές, όπου οι ομπρέλες φαίνονται σαν ταπετσαρία από ψηλά και τα ντεσιμπέλ των μπιτσομπαρων φτάνουν ως απέναντι στην Ιταλία. Κι άντε να μη σου βγει μετά η ρετσινια του αντικοινωνικου κι αγοραφοβικου που δεν ξέρει να κολυμπά μες στις μάζες και τους σερφερς και προτιμά την εναλλακτική ησυχία του και τη μοναξιά της ιδεολογικής καθαρότητας, σε κολπακια όπου συχνάζουν τρεις κι ο κούκος.

Οι πιο ωραίες κι ιδιαίτερες παραλίες είναι αντικειμενικά στο δυτικό τμήμα του νησιού, όπου μπορείς να απολαύσεις μαγευτικά ηλιοβασιλέματα, με το ροζ ήλιο να βουτάει κσι να χάνεται στο απέραντο γαλάζιο, σε μια εκπληκτική σημειολογία για τη μοναδική περιφέρεια πλην αττικής που κέρδισε ο συριζα. Και όπου εκτός από το διαφημισμένο πόρτο κατσίκι, ξεχωρίζει η Εγκρεμνη, που έχει προφανή ετυμολογική προέλευση. Κι όπου κατεβαίνεις χαρούμενος 350 σκαλιά (!) αλλά το ζήτημα είναι πώς τα ανεβαινεις μετά, που σου φεύγει η ψυχή για έφοδο στον ουρανό, αλλά το σώμα μένει στάσιμο κι απροθυμο και νιώθεις σαν τον ινστρουκτορα του τραμπακουλα στο λετσοβο, που όρκο παίρνω καλός άνθρωπος πρέπει να ήτανε, αλλά πήγε κι έπεσε στην Εγκρεμνη και καλά κρασά. Αμ εμείς θα τη φτιάξουμε την κίνηση, χαμενε α χαμενε.

Αλλά το πιο ιντριγκαδορικο όνομα το έχει στα ανατολικά η παραλία φράξια, απέναντι από το σκορπιό, που φέρνει την ανάπτυξη εξαγοράζοντας αξιοπρεπειες και συνειδήσεις. Είναι όμως εξαιρετικά δυσπρόσιτη και αν αληθεύουν οι πληροφορίες της κε του μπλοκ, φιλοξενεί την εξοχική βίλα του καρολου παπουλια. Και μου θυμίζει συνειρμικά τον μαιουνη και το "καταληψιακο" σουξέ της εποχής. Πάμε όλοι μαζί σε μια παραλία.

Μιας και το έφερε η κουβέντα, στη Λευκάδα πρέπει να υπάρχει ένας μικρός πυρήνας των εργατοαγωνιστων που πρόσφατα κυκλοφόρησαν στην ιστοσελίδα τους την ιδρυτική διακήρυξη της κίνησής τους (κινηση κομμουνιστών εργατικού αγώνα ή αλλιώς) κκε α. Που δεν είναι κόμμα λέει αλλά ήθελε οπωσδήποτε μες στον τίτλο της το κκε, για να παραπέμπει σε/στο κόμμα. Κι εφόσον τελικά δεν είναι κόμμα αλλά ιστοσελίδα, θα μπορούσαν να το πουν και ικεα (ιστοσελίδα κομμουνιστών εργατικού αγώνα) όπως λέει το λαϊκό στρώμα. Ή και κκε β λέω εγώ, στα πρότυπα του εαμ β των σφων του Τεμπονέρα, που πλέον στηρίζουν συριζα.

Τι άλλο μπορεί κανείς να δει/βρει στη Λευκάδα;
Μια προτομή του Σβορώνου. Μνημεία του εθνικού λογοτέχνη της Ιαπωνίας λευκαδιου χερν! Μια κεντρική οδό που πήρε το όνομά της από την 8η μεραρχία του ελας. Το μουσείο του φωνογράφου με ελεύθερη είσοδο, αντάρτικα κειμήλια και τη φωτογραφία της θρυλικής Τζαβέλαινας που ζει ακόμα σε κάποιο γηροκομείο. Το πικάντικο τοπικό σαλάμι και τα φτηνά και ποιοτικά γάλατα της Δωδώνης που πάει για ξεπούλημα. Άπειρα κάμπινγκ και κάποιες παραλίες με ελεύθερο. Εγκατελειμμενες αμερικάνικες βάσεις. Ζεστούς, φιλικούς ανθρώπους. Κι ένα σύνθημα ενός οπαδού της Λίβερπουλ για το Σουάρεζ, αλλά δεν χρειάζεται να μιλάμε για ποδόσφαιρο για μερικές μέρες μετά από την κατάληξη που είχε ο τελικός του μουντιάλ.

Το βασικό χαρακτηριστικό του νησιού ωστόσο είναι πως ενα κομμάτι του φαίνεται να υστερεί λίγο σε γραφικότητα, γιατί καταστράφηκε στο μεγάλο σεισμό και χτίστηκε ξανά από το μηδέν, χάνοντας ωστόσο κι ένα μέρος της γοητείας του και το ιδιαίτερο χρώμα του. Το ωραίο είναι πως ενώ το κλασικό αστικό στερεότυπο λέει πως οι κάτοικοι των σοσιαλιστικών χωρών (που αντιμετώπιζαν οξύ στεγαστικό πρόβλημα και κοιτούσαν να το επιλύσουν βάζοντας πολλές φορές σε δεύτερη μοίρα την αισθητική) ζούσαν σε άχρωμα μουντά και πανομοιότυπα κουτιά, ο πολιτισμός της αντιπαροχής και του αυθαίρετου που έχει καταστρέψει τις ωραιότερες ελληνικές πόλεις, καταδεικνύει τόσο την αναρχία και την παντελή έλλειψη σχεδίου στην καπιταλιστική παραγωγή και τον κλάδο των κατασκευών κατ' επέκταση, όσο και την ισοπέδωση των ατομικών γουστων και της προσωπικής αισθητικής που υποτάσσονται στο εύκολο κέρδος. Και σε κάνει να σκέφτεσαι πως στην κοινωνία του μέλλοντος εκτός από τους θεσμούς του αστικού κράτους θα χρειαστεί να γκρεμισουμε και να φτιάξουμε από την αρχή μια σειρά γειτονιές κι εκτρωματα εκτός σχεδίου.

Ή όπως λέει και το σύνθημα
Σεισμός σεισμός κομμουνισμός

Οι φονιαδες ΗΠΑ-ΙΣΡΑΗΛ-ΕΕ-ΟΗΕ,συνεχιζουν να δολοφονουν γυναικοπαιδα.Θα συνεχισεις τον υπνο σου;Ξυπνα ρεεεεεε

Ξεκληρίστηκε οικογένεια στη Γάζα

Ξεκληρίστηκε οικογένεια στη Γάζα
Εννέα Παλαιστίνιοι, ανάμεσά τους 7 παιδιά, σκοτώθηκαν σήμερα το πρωί κατά τη διάρκεια ισραηλινής αεροπορικής επιδρομής στη Ράφα, στον νότιο τομέα της Λωρίδας της Γάζας, ανακοίνωσε ο εκπρόσωπος των υπηρεσιών πρώτων βοηθειών Ασραφ αλ-Κούντρα.
Τα θύματα ανήκαν σε μία οικογένεια που διέμενε στην κατοικία που αποτέλεσε στόχο της επίθεσης.
Με τα θύματα της πρωινής επιδρομής στη Ράφα, ο αριθμός των νεκρών Παλαιστίνιων από την έναρξη της ισραηλινής επίθεσης στη Λωρίδα της Γάζας στις 8 Ιουλίου έφθασε τους 485.
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Έγκλημα διαρκείας

Έγκλημα διαρκείας

Το Ισραήλ, βομβαρδίζει αμάχους στην Γάζα …

Ήδη οι νεκροί φτάσαν και ξεπεράσαν τους 500 …

Αφήστε τους τραυματίες …

Το θέμα είναι :

- Τι ακριβώς κάνει ο … πολύς Ομπάμα ;

- Τι κάνει η Ε.Ε. ;

- Τι κάνει η ελληνική κυβέρνηση ;

Απλούστατα … ΕΙΝΑΙ,  με το … Ισραήλ !!!

Τώρα θα μου πει κάποιος … :

- Εδώ, έχουμε μια χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την Κύπρο που για πάνω από σαράντα χρόνια βρίσκεται υπό διπλή κατοχή (τουρκική και αγγλική) και δεν ιδρώνει το αφτί κανενός …

Σιγά μην ασχοληθούνε με τους Παλαιστίνιους …

Για ό,τι έπεσες ήταν αλήθεια! - 49 χρόνια από τη στυγερή δολοφονία του αγωνιστή Σωτήρη Πέτρουλα

 Για ό,τι έπεσες ήταν αλήθεια! - 49 χρόνια από τη στυγερή δολοφονία του αγωνιστή Σωτήρη Πέτρουλα

Ηταν 21 Ιούλη 1965. Εκείνη τη μέρα, ένα παλικάρι, μόλις 23 χρόνων, άφηνε την τελευταία του πνοή, δολοφονημένο από τα κλομπ αστυνομικών δυνάμεων. Εκεί, στο σταυροδρόμι της Σταδίου και Χρήστου Λαδά, πότιζε με το αίμα του τα πιο ευγενικά ιδανικά της ανθρωπότητας και περνούσε στην ιστορία. Πρόκειται για τον αγωνιστή του κινήματος της νεολαίας, Σωτήρη Πέτρουλα, στέλεχος της Δημοκρατικής Νεολαίας Λαμπράκη.


Πέντε μέρες πριν, στις 15 Ιούλη, η κλίκα του παλατιού ανέτρεψε την εκλεγμένη κυβέρνηση της Ενωσης Κέντρου. Βέβαια, η κυβέρνηση της Ενωσης Κέντρου, υπό την ηγεσία του Γ. Παπανδρέου, ασκούσε μια αντιλαϊκή πολιτική, με αποτέλεσμα να προκαλείται η δυσαρέσκεια ευρύτερων λαϊκών μαζών. Ο αντικομμουνισμός ήταν βασικό της στοιχείο, το ίδιο και οι δεσμοί εξάρτησης με τους Αμερικανούς και το ΝΑΤΟ.

Ομως, η κατάφωρη παραβίαση έστω και αυτών των λειψών δημοκρατικών ελευθεριών που είχαν κατακτηθεί με αγώνες, οδήγησε τη νεολαία και το λαό για 70 μέρες στους δρόμους της Αθήνας και των άλλων πόλεων να διαδηλώνει ενάντια στο παλατιανό πραξικόπημα. Τα γεγονότα της εποχής έμειναν στην ιστορία σαν"Ιουλιανά". Ο Σωτήρης Πέτρουλας πρωτοστάτησε στα γεγονότα των ημερών αυτών, σαν στέλεχος του φοιτητικού κινήματος.

Στις 21 Ιούλη, γίνεται μεγάλη συγκέντρωση στα Προπύλαια του Πανεπιστημίου, κύρια από φοιτητές και οικοδόμους. Συνθήματα, όπως "Κάτω οι αυλόδουλοι","Εξω οι Αμερικάνοι", "1 - 1 - 4", αντηχούσαν στο κέντρο της πρωτεύουσας. Αργότερα, οι διαδηλωτές κατευθύνθηκαν προς την Ομόνοια και έστριψαν στη Σταδίου. Στο ύψος της οδού Χρ. Λαδά, βρίσκουν τις "αύρες" των Σωμάτων Ασφαλείας και στημένα οδοφράγματα από σίδερο που υποδέχτηκαν τους ειρηνικούς διαδηλωτές με καπνογόνα. Η αστυνομία χτυπάει αδίστακτα. Τραγικός απολογισμός, αμέτρητοι τραυματίες και ανάμεσά τους ένας νεκρός. Ο 23χρονος φοιτητής Σωτήρης Πέτρουλας.

Ποιος ήταν ο Σωτήρης Πέτρουλας

Γεννήθηκε το 1942, στην Οίτυλο της Μάνης, αλλά μεγάλωσε στην Αθήνα. Η οικογένειά του ήταν οικογένεια αντιστασιακών. Ο Σωτήρης ήταν πάντα πρώτος στο σχολείο, στη δουλιά και στον αγώνα. Συνδυάζοντας εργασία και μόρφωση, υπήρξε άριστος μαθητής και φοιτητής. Από πολύ νωρίς, οργανώνεται στο προοδευτικό κίνημα και αναδεικνύεται σε βασικό του στέλεχος.

Ηταν το καμάρι του σχολείου. Πήγε σε νυχτερινή σχολή και συγχρόνως εργαζόταν. Κάθε χρόνο βραβεύονταν τρεις σπουδαστές και πάντα έπαιρνε το πρώτο βραβείο. Μια χρονιά, όμως, το έχασε. Αιτία, ένα θέμα έκθεσης. Του ζήτησαν να γράψει ενάντια στους αντάρτες. Πήρε την πρωτοβουλία να μην γράψει και, μάλιστα, ξεσήκωσε τους υπόλοιπους μαθητές να μην γράψουν. Αυτό εξαγρίωσε τον καθηγητή, ο οποίος στο τέλος της χρονιάς τού είπε: "Αν και είσαι πρώτος, θα πάρεις φέτος το δεύτερο βραβείο, γιατί μου έκανες ανταρσία". Και ο Σωτήρης απάντησε: "Δε χρειάζομαι το βραβείο. Θέλω να ζήσουμε όλοι αδελφωμένοι σε μια πιο δίκαιη κοινωνία. Ετσι θα προχωρήσω". Και έτσι προχώρησε...

Δούλευε βοηθός λογιστή. Πήγε στην Ανώτατη Εμπορική χωρίς φροντιστήριο, με υποτροφία και συνέχισε να φοιτά με υποτροφία. Είχε ζήλο για τη μόρφωση. Μελετούσε κάθε τι που έπεφτε στα χέρια του. Τον ίδιο ζήλο είχε και για τον αγώνα. Η ζωή του Σωτήρη ήταν άρρηκτα δεμένη με τον αγώνα και με αυτόν ακόμα και οι προσωπικές επιθυμίες: "Δεν υπάρχει για τον αγωνιστή διάκριση μεταξύ υποκειμενικής και αντικειμενικής ζωής. Δεν μπορούμε συνεπώς να λέμε: Αυτές τις ώρες αφιερώνω στο άτομό μου, αυτές στον αγώνα. Ατομο και αγώνας έγινε αδιάσπαστη ενότητα, τόσο που αφαίρεση του αγώνα σημαίνει αφαίρεση της ζωής μας",έγραψε κάποτε. Στη διάρκεια της λιγόχρονης ζωής του, φρόντιζε πάντοτε να εφαρμόζει αυτόν τον κανόνα.
Από πολύ νωρίς, ήταν στο στόχαστρο της Ασφάλειας. "Κάθε φορά που ερχόταν σπίτι, ερχόταν από διαφορετικό δρόμο", είχε πει, σε συνέντευξή της στο "Ρ", στις 22/07/77, η μητέρα του.

Η τελευταία μέρα

Ηταν Τετάρτη, η μέρα που τον σκότωσαν. Κάτι παιδιά φέρνουν το τραγικό μαντάτο στους γονείς του. Ο Σωτήρης ήταν νεκρός. Ο θάνατός του δεν προήλθε από χτύπημα καπνογόνου στο κεφάλι του, όπως ήταν η επίσημη ανακοίνωση της Ασφάλειας. Ο Σωτήρης δολοφονήθηκε από στυγερούς εγκληματίες, ποδοπατήθηκε, χτυπήθηκε αλύπητα στο κεφάλι με τα κλομπ.

Στις 5 το πρωί, η αστυνομία πηγαίνει σπίτι του. "Είστε κρατούμενοι", λένε στους γονείς του. Θέλανε να βάλουν τον πατέρα του να υπογράψει ότι ήταν ατύχημα. Αυτός, όμως, φωνάζει: "Ηταν έγκλημα εκ προμελέτης. Αυτή είναι η κατάθεσή μου" (απόσπασμα από παλιότερη συνέντευξη της μητέρας του).

Μάλιστα, προσπάθησαν να θάψουν τον νεκρό Σωτήρη κρυφά. Οι γονείς του Σωτήρη κατάφεραν να πάρουν το πτώμα του για να το θάψουν. "Τελικά, δεν τα κατάφεραν. Πετύχαμε να πάρουμε έγκριση ταφής. Μέχρι γραπτή διαβεβαίωση ότι δε θα γίνουν επεισόδια από την Αριστερά, ζητούσαν", είπε η μητέρα του.

Ο κυβερνητικός Τύπος προσπάθησε να συκοφαντήσει τον νεκρό αγωνιστή. Τον παρουσίαζαν σαν αλήτη και τυχοδιώκτη, Φοβόντουσαν τη λαϊκή οργή. Μάταια, όμως. Το αποτρόπαιο έγκλημά τους είχε φανερωθεί. Η κηδεία του μετατρέπεται σε λαϊκό συλλαλητήριο, που καταδικάζει την αστυνομοκρατία και την αυθαιρεσία, αλλά και σε μια πρόσκληση για συνέχιση του αγώνα ενάντια στο πραξικόπημα του βασιλιά και της αντιδραστικής κλίκας του.

Ανθή Γεωργίου
Ριζοσπάστης, 20 Ιούλη 1997

Τα δασικά οικοσυστήματα θυσία στο κέρδος

Τα δασικά οικοσυστήματα θυσία στο κέρδος

Eurokinissi

Ο Αντώνης Ραλλάτος, υπεύθυνος της Ομάδας Περιβάλλοντος του Τμήματος Οικονομίας της ΚΕ του ΚΚΕ, μέλος του ΔΣ της Πανελλήνιας Ενωσης Δασολόγων Δημοσίων Υπαλλήλων, στην εισήγησή του με θέμα τις εξελίξεις στη Δασική Πολιτική, σημείωσε: «Η σημερινή κατάσταση που αντιμετωπίζουν τα δασικά οικοσυστήματα είναι αποτέλεσμα της καπιταλιστικής ανάπτυξης της Ελλάδας, της πολιτικής ΕΕ - άρχουσας τάξης. Η κρατική πολιτική αντιμετωπίζει τις επενδύσεις στα δάση ως μία ακόμα διέξοδο στα υπερσυσσωρευμένα κεφάλαια των μονοπωλιακών ομίλων.
Η πολιτική έντασης της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης της γης και της χρήσης της προϋποθέτει την ιδιωτικοποίηση, την απλοποίηση της νομοθεσίας προς όφελος της ατομικής ιδιοκτησίας, τον αποχαρακτηρισμό, την εκχώρηση δημόσιων δασών και δασικών εκτάσεων και παράκτιων περιοχών, την ενίσχυση της κερδοφορίας και της επιχειρηματικής δραστηριότητας σε εκτός σχεδίου περιοχές, τη νομιμοποίηση δραστηριοτήτων που μέχρι σήμερα ήταν παράνομες.
Οι μέχρι σήμερα κυβερνήσεις οδήγησαν στον πολυτεμαχισμό της δασικής γης, στη σκόπιμη διαιώνιση του ιδιοκτησιακού προβλήματος, που διευκόλυνε την επέκταση της ιδιωτικής σε βάρος της δημόσιας δασικής γης, ιδιαίτερα σε περιοχές με τεράστιο οικονομικό ενδιαφέρον. Συνέβαλαν στον αποχαρακτηρισμό χιλιάδων στρεμμάτων, στη νομιμοποίηση αυθαιρεσιών και καταπατήσεων που έγιναν στο παρελθόν και στις διαρκείς προσπάθειες κατάργησης του τεκμηρίου κυριότητας του Δημοσίου.
Η δασική πολιτική της συγκυβέρνησης ΝΔ - ΠΑΣΟΚ, συνέχεια των προηγούμενων, αντιμετωπίζει το ζήτημα στη βάση ότι οι μέχρι σήμερα "πρωτοβουλίες" δεν "απελευθέρωσαν", στο βαθμό που ήθελαν, τη δασική γη από την όποια νομική προστασία, ώστε να αποτελέσουν κερδοφόρα διέξοδο στα συσσωρευμένα κέρδη των μονοπωλιακών ομίλων.
Είναι εναρμονισμένη με τη γενικότερη πολιτική των ιδιωτικοποιήσεων, της ενίσχυσης της κερδοφορίας του κεφαλαίου στο πλαίσιο της στρατηγικής της ΕΕ, της προσαρμογής των δασών στους νόμους της καπιταλιστικής αγοράς, της "πράσινης" ανάπτυξης».

Το νέο δασικό νομοσχέδιο

Μιλώντας για το καινούργιο δασικό νομοσχέδιο, ο ομιλητής τόνισε:
«Το δασικό νομοσχέδιο εντείνει την εμπορευματοποίηση των δασικών οικοσυστημάτων. Στο όνομα της "βιώσιμης ανάπτυξης" έρχεται να άρει όλα τα εμπόδια στη δράση του μεγάλου κεφαλαίου που θέλει να χρησιμοποιήσει την κρατική δασική περιουσία ως κερδοφόρα διέξοδο στα υπερσυσσωρευμένα κεφάλαια. Σε ολόκληρες περιοχές με διαδικασίες "fast - track" αλλάζουν οι χρήσεις γης, ο χαρακτήρας, σε βάρος του δασικού πλούτου.
Επιτρέπονται ουσιαστικά όλες οι επεμβάσεις που ενδιαφέρουν τους μονοπωλιακούς ομίλους στα δασικά οικοσυστήματα, στους εθνικούς δρυμούς, στις προστατευόμενες περιοχές, συμπεριλαμβανομένων και παράκτιων, εξασφαλίζεται η "ελευθερία" της επιχειρηματικής δραστηριότητας, των συμφερόντων και των επιλογών της άρχουσας τάξης και των ομίλων.
Το νομοσχέδιο εξειδικεύει τις καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις στα δασικά οικοσυστήματα προς όφελος του κεφαλαίου, το οποίο κρίνει σήμερα ότι η κερδοφορία του θα εξυπηρετηθεί όχι κυρίως με τον αποχαρακτηρισμό τους, όπως βασικά επεδίωκε μέχρι σήμερα, αλλά με την εξασφάλιση της "νομιμότητας" των διευρυμένων επεμβάσεων που προβλέπει μέσα σ' αυτά και με την ανάθεση της διαχείρισης ευαίσθητων περιοχών προς όφελός του στον τουρισμό, τη διαχείριση απορριμμάτων, τις υδροηλεκτρικές επιχειρήσεις, γενικά βιομηχανικό και κατασκευαστικό κεφάλαιο. Οι επενδύσεις μάλιστα θα γίνονται ουσιαστικά χωρίς δαπάνες στη γη, αφού θα παραχωρούνται και δεν θα είναι υποχρεωμένοι να αγοράζουν.
Νομιμοποιεί όλες τις πριν το 1975 (εμφύλιος, δικτατορία) παράνομες εκχερσώσεις, αγοραπωλησίες, κατατμήσεις, καταπατήσεις, αλλαγές χρήσης και αναγνωρίζει ανύπαρκτα δικαιώματα ιδιοκτησίας, με παράλληλη κατάργηση των δικαιωμάτων του Δημοσίου στις εκτάσεις αυτές.
Δίνει τη δυνατότητα ανταλλαγής των εκτάσεων που έχουν οι οικοδομικοί συνεταιρισμοί - νόμιμα ή μη - μέσω της "τράπεζας γης" και περιοχών υποδοχής ανταλλαγής.
Διαχρονικά τα δασικά οικοσυστήματα της Αθήνας καταστρέφονται από τις εκάστοτε επιλογές του κεφαλαίου. Η κυβερνητική πολιτική, μέσω των Προεδρικών Διαταγμάτων, τις ζώνες διαφορετικού βαθμού προστασίας και επεμβάσεων και τους φορείς διαχείρισής τους, τη μη κήρυξη αναδασωτέων, επιδιώκει την ιδιωτικοποίηση, την είσοδο των επιχειρηματικών ομίλων, που, παρά τις μεταξύ τους αντιθέσεις, πίεζαν με κάθε τρόπο για "απελευθέρωση" της "δεσμευμένης" γης.
Στο Ρυθμιστικό της Αθήνας είναι εμφανής η σχέση ανάμεσα στη στρατηγική της οργάνωσης του χώρου και τις επιδιωκόμενες χρήσεις γης που θα χωροθετηθούν, για να υλοποιηθούν οι επενδυτικοί στόχοι του κεφαλαίου».
Ο Αντώνης Ραλλάτος έκλεισε την παρέμβαση μιλώντας για τη φιλολαϊκή αξιοποίηση των δασών:
«Τα δασικά οικοσυστήματα αποτελούν κοινωνικό αγαθό, λαϊκή περιουσία. Θα μπορούσαν να λειτουργήσουν προς όφελος των λαϊκών συμφερόντων και να συμβάλουν στην οικολογική ισορροπία του Λεκανοπέδιου ως στοιχείο μιας φιλολαϊκής πολιτικής γης και περιβάλλοντος, μιας δασικής πολιτικής που θα εξασφαλίζει την προστασία (από πυρκαγιές, ασθένειες και κάθε άλλο κίνδυνο) και την ολοκληρωμένη διαχείρισή τους, την ανάπτυξή τους ως βασικού τομέα της πρωτογενούς παραγωγής, εξασφαλίζοντας ταυτόχρονα την οικολογική τους ανόρθωση, την αντιπλημμυρική προστασία, την ανάπτυξη της ξυλοπαραγωγής, τη συνολική επίλυση των προβλημάτων στο πλαίσιο ενός ριζικά διαφορετικού δρόμου ανάπτυξης που υπηρετεί τις λαϊκές ανάγκες.
Προϋπόθεση είναι η κοινωνική ιδιοκτησία της γης και ο κεντρικός σχεδιασμός με διαφορετικό κίνητρο και οργάνωση της παραγωγής. Με ανατροπή στο χαρακτήρα της ιδιοκτησίας και της εξουσίας. Με κοινωνικοποίηση των μονοπωλίων, αποδέσμευση απ' την ΕΕ και μονομερή διαγραφή του χρέους, με εργατική λαϊκή εξουσία».

Χρήση γης για ποιον; Το παράδειγμα του νέου Ρυθμιστικού Σχεδίου Αττικής

Χρήση γης για ποιον; Το παράδειγμα του νέου Ρυθμιστικού Σχεδίου Αττικής

Eurokinissi

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε, την Παρασκευή 11 Ιούλη, στην αίθουσα του ΤΕΕ, η Ημερίδα Εργασίας της Πανεπιστημονικής Μηχανικών, με κεντρικό θέμα «Χρήσεις Γης για Ποιον; Το παράδειγμα του νέου ΡΣΑ». Στο σημερινό φύλλο, παραθέτουμε χαρακτηριστικά αποσπάσματα από εισηγήσεις της ημερίδας.
Στην εισήγησή του, ο Γρηγόρης Λιονής, μέλος του Τμήματος Οικονομίας της ΚΕ του ΚΚΕ, μέλος της Αντιπροσωπείας του ΤΕΕ, αναφέρθηκε αρχικά στους γενικούς στόχους της άρχουσας τάξης:
«Οι βασικοί άξονες που διαρθρώνουν το αναπτυξιακό σχέδιο της άρχουσας τάξης για την Ελλάδα περιστρέφονται γύρω από την αξιοποίηση της γεωστρατηγικής θέσης της χώρας για την ανάδειξή της σε κόμβο μεταφοράς Ενέργειας και εμπορευμάτων, την ναυτιλία, τον κλάδο της εφοδιαστικής, τον τουρισμό, την εκμετάλλευση εγχώριων ορυκτών πόρων, την αγροτική παραγωγή με εξαγωγικό χαρακτήρα, καθώς και άλλες συνοδευτικές μ' αυτές οικονομικές δραστηριότητες, ενώ και ορισμένοι παραδοσιακοί κλάδοι θα συνεχίσουν να διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο. Αυτό το σχέδιο ανάπτυξης δεν είναι αυθαίρετο. Βασίζεται πάνω στα δεδομένα της ελληνικής καπιταλιστικής οικονομίας, στη γεωγραφική θέση της χώρας, στο γενικό καταμερισμό της παραγωγής στην Ελλάδα όπως έχει ήδη εξελιχθεί τα προηγούμενα χρόνια, στο πλαίσιο της ανισόμετρης αλληλεξάρτησης και της διεθνοποιημένης καπιταλιστικής παραγωγής και της ένταξης της χώρας στην ΕΕ».

Eurokinissi

Συνεχίζοντας την παρέμβασή του, ο ομιλητής σημείωσε:
«Ο σχεδιασμός της άρχουσας τάξης για την καπιταλιστική ανάπτυξη της Αττικής αποτελεί εξειδίκευση αυτού του γενικού σχεδιασμού για το σύνολο της χώρας. Στο πλαίσιο αυτό, η Αττική διατηρεί και αναβαθμίζει το ρόλο της ως οικονομικού και διοικητικού κέντρου.
Η Αττική προορίζεται να αποτελέσει τον κατεξοχήν κόμβο συνδυασμένης μεταφοράς εμπορευμάτων και διαχείρισής τους και το βασικό ναυτιλιακό κέντρο. Η επιλογή αυτή αφορά κυρίως το γεγονός ότι ο Πειραιάς αποτελεί, με πολύ μεγάλο προβάδισμα, το μεγαλύτερο λιμάνι της χώρας και ένα από τα μεγαλύτερα της Μεσογείου. Γύρω από κάθε λιμάνι αναπτύσσεται ένα ολόκληρο σύμπλεγμα εξειδικευμένων σχετικών δραστηριοτήτων (ναυτιλιακό cluster) που αφορά υποστηρικτικές οικονομικές δραστηριότητες, δραστηριότητες επισκευής, δραστηριότητες ανεφοδιασμού, δραστηριότητες broking κ.λπ. Η περιφέρεια Αττικής, και ειδικά ο Πειραιάς, αποτελούν εξειδικευμένη περιοχή σε τέτοιες δραστηριότητες. Επίσης, η Αττική συνδέεται οδικά και σιδηροδρομικά με την υπόλοιπη Ευρώπη, ενώ σε τοπικό επίπεδο, βρίσκεται στην «τομή» των δύο βασικών αξόνων ανάπτυξης του ελληνικού χώρου (Πάτρα - Αθήνα και Αθήνα - Θεσσαλονίκη).
Η ανάπτυξη των συνδυασμένων μεταφορών και των δραστηριοτήτων αποθήκευσης εμπορευμάτων που την ακολουθούν θα οδηγήσει στην εμφάνιση δραστηριοτήτων τελικής συναρμολόγησης βιομηχανικών εμπορευμάτων, που θα δίνουν στα εμπορεύματα ευρωπαϊκή πιστοποίηση (Madein EU). Αυτό ενδιαφέρει ιδιαίτερα την Κίνα, γιατί έτσι αντιμετωπίζει πολιτικές προστατευτισμού της ΕΕ.

Προκρίνεται επίσης και η περαιτέρω ανάδειξη της Αττικής ως τουριστικού προορισμού πολυτελείας. Στο πλαίσιο αυτό προωθούνται σύγχρονες ξενοδοχειακές εγκαταστάσεις πολυτελείας, λιμάνια για σκάφη πολυτελείας, πολιτιστικές επενδύσεις κ.λπ. Την ίδια στιγμή, προωθείται και τουρισμός όχι απλά αναψυχής, ιδίως ιατρικός και εκπαιδευτικός τουρισμός.
Δίπλα σ' αυτές τις βασικές δραστηριότητες, προδιαγράφονται νέα επενδυτικά πεδία για το μεγάλο κεφάλαιο, τόσο για την άμεση υποστήριξη του προαναφερθέντος γενικού σχεδιασμού, όσο και για την ανάγκη κάλυψης διάφορων καταναλωτικών αναγκών».

Οι συνέπειες του αστικού σχεδίου

Αναφερόμενος στις αντιλαϊκές επιπτώσεις του αστικού σχεδίου και στην κρατική πολιτική, ο ομιλητής σημείωσε:
«Ο προαναφερθείς αστικός σχεδιασμός αποτελεί τη βάση της χωροταξικής πολιτικής του νέου Ρυθμιστικού Σχεδίου Αθήνας. Οι περιοχές και οι χρήσεις γης στις οποίες επικεντρώνεται η ανάπτυξη το επόμενο διάστημα αποτυπώνουν τις συγκεκριμένες κλαδικές προτεραιότητες.
Η υλοποίηση και η εφαρμογή του θα έχει ως αποτέλεσμα την επιτάχυνση της καπιταλιστικής ανάπτυξης στην περιοχή της Αττικής, μιας ανάπτυξης που προϋποθέτει αύξηση του βαθμού εκμετάλλευσης, εφαρμογή αντιλαϊκών αναδιαρθρώσεων, μιας ανάπτυξης αναπόσπαστα δεμένης με τη σχετική εξαθλίωση της εργατικής τάξης, και των λαϊκών στρωμάτων της Αττικής γενικότερα. Το αστικό σχέδιο δεν στοχεύει στην ικανοποίηση των οξυμένων και διευρυνόμενων λαϊκών αναγκών. Η σχεδιαζόμενη με γνώμονα το ποσοστό κέρδους, θα οδηγήσει σε ένταση της ανισόμετρης ανάπτυξης, ανάμεσα σε κλάδους και περιοχές της Αττικής και της χώρας, ενώ οδηγεί αντικειμενικά σε διόγκωση μιας σειράς παρασιτικών δραστηριοτήτων, κοινωνικά άχρηστων απ' τη σκοπιά της μελλοντικής σοσιαλιστικής οργάνωσης. Μια σειρά από αναγκαία έργα, απαραίτητα για τις λαϊκές ανάγκες δεν προωθούνται με κριτήριο το ποσοστό κέρδους. Ταυτόχρονα, σε συνθήκες καπιταλισμού, η ανάδειξη της Αττικής σε τουριστικό προορισμό πολυτελείας, σημαίνει ότι προωθείται η αξιοποίηση των τελευταίων μεγάλων ελεύθερων χώρων της Αττικής για να κατασκευαστούν πολυτελείς τουριστικές υποδομές και εγκαταστάσεις για τη διακίνηση εμπορευμάτων, στερώντας χώρους που μπορούν και πρέπει να αξιοποιηθούν για την κάλυψη των συγχρόνων λαϊκών αναγκών. Για τα λαϊκά στρώματα της Αττικής η εν λόγω εξέλιξη ισοδυναμεί με σταδιακή εξώθησή τους από το θαλάσσιο μέτωπο.
Την ίδια στιγμή, οι αλλαγές στη «χωρική πολιτική» που προωθούνται στοχεύουν επίσης στη μεγαλύτερη κερδοφορία για τους ομίλους, μέσα από τη διασφάλιση νέων επενδυτικών πεδίων, την άρση περιορισμών στη χρήση γης προς όφελος του μεγάλου κεφαλαίου, την επιτάχυνση της συγκέντρωσης γης και τεχνικών έργων, την προώθηση των ιδιωτικοποιήσεων.
Η συγκεκριμένη χωρική πολιτική για το μεγάλο κεφάλαιο δεν είναι τέκνο της κρίσης, των μνημονίων και της τρόικας, όπως θέλουν να την εμφανίσουν ορισμένες πολιτικές δυνάμεις, όπως ο ΣΥΡΙΖΑ. Αντίθετα, η πολιτική αυτή προωθείται διαχρονικά, τόσο στην κρίση όσο και στην ανάπτυξη, σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ενωση, αφού απαντά στην ανάγκη των μονοπωλιακών ομίλων για θωράκιση της ανταγωνιστικότητάς τους, για ανακοπή της πτωτικής τάσης του ποσοστού κέρδους.
Από την άποψη αυτή, το νομοσχέδιο για τον αιγιαλό, που θα κατατεθεί το αμέσως επόμενο διάστημα στη Βουλή είναι χαρακτηριστικό. Το νομοσχέδιο δεν πέφτει απ' τον ουρανό, αλλά αποτελεί τελευταίο κρίκο μιας ολόκληρης σειράς παλαιότερων σχετικών νομοθετικών παρεμβάσεων που προέβλεπαν παραχώρηση χρήσης του αιγιαλού, διευρύνοντας κάθε φορά τα σχετικά δικαιώματα προς όφελος του μεγάλου κεφαλαίου, στη βάση των οποίων σήμερα, μεγάλο τμήμα των παραλιών της Αττικής είναι ιδιωτικοποιημένο. Κομβικά σ' αυτήν την πορεία αξιοποίησης των αιγιαλών και της παράκτιας γης προς όφελος του κεφαλαίου είναι ο νόμος 2791/2001, ο ν. 3105/2003, διάφοροι σχετικοί νόμου ΠΑΣΟΚ/ΝΔ για τον Αιγιαλό, το Ειδικό Χωροταξικό για τον Τουρισμό του 2009, το Γενικό Χωροταξικό του 2008, το ΕΣΠΑ και μια σειρά άλλων νομοθετημάτων».

Οργάνωση της λαϊκής αντεπίθεσης

Κλείνοντας, ο Γρηγόρης Λιονής αναφέρθηκε στη μοναδική ρεαλιστική διέξοδο, απ' τη σκοπιά των λαϊκών αναγκών: «Η καπιταλιστική ιδιοκτησία στη γη και στα συγκεντρωμένα μέσα παραγωγής, η ανάπτυξη της παραγωγής με κριτήριο το ποσοστό κέρδους, κοντολογίς η οικονομική και πολιτική κυριαρχία των μονοπωλίων, παράγουν τον αντιλαϊκό χωροταξικό σχεδιασμό που προωθεί σήμερα η κυβέρνηση. Η ανάγκη των μονοπωλίων για θωράκιση της κερδοφορίας τους «παράγει" την αντιλαϊκή πολιτική, απαιτεί μέτρα φθηνής εργατικής δύναμης και μέτρα διευκόλυνσης των επενδυτικών σχεδίων των μονοπωλιακών ομίλων.
Γι' αυτό και η απάντηση του κινήματος δεν μπορεί να δοθεί με αποσπασματικές μάχες που περιορίζονται στην καταψήφιση κάποιων νομοσχεδίων, που συσκοτίζουν τον πραγματικό αντίπαλο, την άρχουσα τάξη και την ΕΕ που τη στηρίζει, όπως υποστηρίζει ο ΣΥΡΙΖΑ.
Μια τέτοια αντιπαράθεση αποδέχεται στην πράξη τη σημερινή κατάσταση όπου οι λαϊκές ανάγκες θυσιάζονται στο βωμό της επιχειρηματικής δράσης του μεγάλου κεφαλαίου, συσκοτίζει τις αιτίες της εφαρμοζόμενης πολιτικής, συμβάλλει την καλλιέργεια μειωμένων απαιτήσεων και έχει, ως τελικό στόχο, τη συστράτευση των λαϊκών δυνάμεων πίσω από το ένα ή το άλλο αστικό μπλοκ.
Αντίθετα, η απάντηση του κινήματος πρέπει να σημαδεύει τον πραγματικό αντίπαλο, την άρχουσα τάξη και την πολιτική της.
Με αφετηρία την πάλη για την πλήρη κατάργηση του συνολικού αντιλαϊκού νομοθετικού πλαισίου για τις χρήσεις γης, των ευρωπαϊκών οδηγιών που προωθούν χρήσεις γης προς όφελος των ομίλων, στους αιγιαλούς, στα δάση, στους ελεύθερους χώρους, στη χωροταξία, στα μεγάλα έργα, την πάλη για την κατάργηση της επιχειρηματικής δράσης του μεγάλου κεφαλαίου στους ελεύθερους χώρους, μονόδρομος για το λαϊκό κίνημα είναι η συγκέντρωση δυνάμεων για την αποφασιστική σύγκρουση με την εξουσία της άρχουσας τάξης και την ΕΕ που τη στηρίζει.
Τελικά, ο χωροταξικός σχεδιασμός προς όφελος του λαού απαιτεί έναν ριζικά διαφορετικό δρόμο ανάπτυξης, όπου η γη και τα συγκεντρωμένα μέσα παραγωγής θα αποτελούν κοινωνική ιδιοκτησία και η παραγωγή θα αναπτύσσεται με κεντρικό επιστημονικό σχεδιασμό και εργατικό έλεγχο, απαιτεί εργατική εξουσία που θα αποδεσμεύσει τη χώρα απ' την ΕΕ και το ΝΑΤΟ».

Το παράδειγμα της Νέας Φιλαδέλφειας

Το παράδειγμα της Νέας Φιλαδέλφειας

Η Δανάη Γκούμα, δημοτική σύμβουλος Νέας Φιλαδέλφειας - Χαλκηδόνας, μέλος της Αντιπροσωπείας του ΣΑΔΑΣ (Πανελλαδικός Σύλλογος Αρχιτεκτόνων), στην εισήγησή της για τις χρήσεις γης στη Νέα Φιλαδέλφεια, σημείωσε: «Η προνομιακή θέση της πόλης, η εξυπηρέτηση της από ΜΜΜ και η πληθώρα χώρων διαθέσιμων για να φιλοξενήσουν επενδυτικά σχέδια των κατασκευαστικών ομίλων, την καθιστούν προνομιακό πεδίο για να ενταχθεί, με ενεργό τρόπο, στα γενικότερα σχέδια αναμόρφωσης της περιοχής της Αττικής.
Η περιοχή εντάσσεται οργανικά στο γενικό στόχο του μεγάλου κεφαλαίου για ενίσχυση των χαρακτηριστικών του Μητροπολιτικού συγκροτήματος Αθήνας-Πειραιά ως διαμετακομιστικό και οικονομικό - διοικητικό κέντρο. Σ' αυτό το πλαίσιο, η ευρύτερη περιοχή της Νέας Ιωνίας -Ν. Φιλαδέλφειας προκρίνεται να αναπτυχθεί ως «διαδημοτικό κέντρο ευρείας ακτινοβολίας», στο οποίο θα συγκεντρωθούν κυρίως μια σειρά δραστηριότητες της εσωτερικής αγοράς, χωρίς να αποκλείεται φυσικά και η ανάπτυξη χρήσεων που να αφορούν το ευρύτερο ρόλο της Αττικής.
Για την ευρύτερη αυτήν περιοχή προβλέπεται εκτεταμένη ανάπτυξη χρήσεων επιτελικής διοίκησης, χρηματοπιστωτικές, γραφείων και εδρών επιχειρήσεων, εμπορίου, τουρισμού, ψυχαγωγίας, εκπαίδευσης και πολιτισμού και ανάπτυξη σχετικών υποδομών που να υποστηρίζουν αυτές τις χρήσεις.
Σ' αυτό το γενικό πλαίσιο εντάσσονται και οι μελλοντικές εξελίξεις στην πόλη της Νέας Φιλαδέλφειας. Ουσιαστικά, προβλέπεται πως στη Νέα Φιλαδέλφεια οριοθετείται και αναπτύσσεται ένα εμπορικό σύμπλεγμα το οποίο θα περιλαμβάνει δομές τουρισμού, πολιτισμού και αθλητισμού.
Αυτό το γενικό πλαίσιο ανάπτυξης της ευρύτερης περιοχής αποτυπώνεται στις σχεδιαζόμενες αλλαγές στις χρήσεις γης που προωθούνται αυτό το διάστημα.
-Οι χρήσεις γης στον άξονα της εθνικής οδού περιλαμβάνουν μια σειρά εμπορικές και βιομηχανικές δραστηριότητες.
- Το άλσος της Νέας Φιλαδέλφειας αποχαρακτηρίζεται από αναδασωτέα έκταση και χαρακτηρίζεται ως Αστικό Μητροπολιτικό Πάρκο Νέας Φιλαδέλφειας και προωθείται η σταδιακή εκχώρησή του σε επιχειρηματικά συμφέροντα.
-Σ' αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και το σχέδιο για κατασκευή του Κέντρο Αθλητισμού, Μνήμης και Πολιτισμού της ΑΕΚ, με μια σειρά σχετικές κυκλοφοριακές ρυθμίσεις και την παραχώρηση τμήματος του άλσους.
-Συγχρόνως, προωθείται η εκχώρηση και άλλων χώρων (π.χ., πρώην ΚΑΤΕ) στο μεγάλο κεφάλαιο, με διάφορους τρόπους».

Χωροθέτηση για το μεγάλο κεφάλαιο

Αναφερόμενη στην επίδραση των αλλαγών στη Νέα Φιλαδέλφεια, η ομιλήτρια τόνισε: «Η σχεδιαζόμενη ανάπτυξη στην πόλη της Νέας Φιλαδέλφειας θα μεταβάλει τη λειτουργία της σε βάρος των κατοίκων της ευρύτερης περιοχής, με γνώμονα την κερδοφορία των μονοπωλιακών ομίλων.
Το πρόβλημα στη Νέα Φιλαδέλφεια δεν αφορά μόνο τα 6 επιπλέον στρέμματα δάσους του νέου γηπέδου της ΑΕΚ. Αυτά είναι πραγματικά το κερασάκι στην τούρτα. Αφορούν τη διαπάλη για τη γη και τις χρήσεις της υπέρ του λαού ή υπέρ των μονοπωλίων σε μια ευρύτατη περιοχή της Βόρειο-Δυτικής Αθήνας.
Γι' αυτό και η αντιπαράθεση με τα επενδυτικά σχέδια δεν μπορεί να δοθεί αποσπασματικά, όπως επιχειρεί ο ΣΥΡΙΖΑ, που τοποθετείται για το "δέντρο και όχι για το δάσος"».
Η ομιλήτρια έκλεισε την παρέμβασή της τονίζοντας την ανάγκη οργάνωσης της πάλης. «Τέτοιες προσπάθειες για να προχωρήσουν επενδυτικά σχέδια έγιναν και στο παρελθόν με στόχο το άλσος της Νέας Φιλαδέλφειας. Στις συνθήκες εκείνες, το λαϊκό κίνημα της περιοχής απάντησε με διάφορες μορφές, με κινητοποιήσεις και αγώνες. Τότε φτιάχτηκε και ο Σύλλογος "Φίλοι του Δάσους", στην ίδρυση και δράση του οποίου πρωτοστάτησαν τα μέλη του ΚΚΕ. Σήμερα συνεχίζουμε τον αγώνα μέσα από Λαϊκές Επιτροπές και κινητοποιήσεις, μέσα από την πάλη μας και στο Δημοτικό Συμβούλιο της Νέας Φιλαδέλφειας για να αποτραπούν εξελίξεις που επιδεινώνουν την κατάσταση των λαϊκών στρωμάτων. Για να αναδείξουμε πως, σε τελευταία ανάλυση, η ικανοποίηση των διευρυμένων αναγκών της εργατικής τάξης και του λαού της περιοχής, για στέγαση, για αθλητισμό και πολιτισμό, για χρήσεις που να διευκολύνουν τη λαϊκή πρωτοβουλία και αυτενέργεια, για προστασία από τις φυσικές καταστροφές, απαιτούν υποδομές σχεδιασμένες με ριζικά διαφορετικό τρόπο: Απ' τον επιστημονικό κεντρικό σχεδιασμό στη βάση της κοινωνικοποιημένης ιδιοκτησίας στη γη και στα συγκεντρωμένα μέσα παραγωγής».

ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ - ΤΡΟΪΚΑ Νέο χτύπημα σε συντάξεις και προνοιακά επιδόματα

ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ - ΤΡΟΪΚΑ

Νέο χτύπημα σε συντάξεις και προνοιακά επιδόματα

Από το πανελλαδικό συλλαλητήριο των συνταξιούχων στις 19 Ιούνη στην Αθήνα

Οι δηλώσεις του υπουργού Εργασίας, Γ. Βρούτση, για το ασφαλιστικό, λίγες μόλις ώρες μετά τις συνεννοήσεις με τους εκπροσώπους της τρόικας, δίνουν το σαφές περίγραμμα για τη νέα επίθεση που σχεδιάζεται στα ασφαλιστικά δικαιώματα συνταξιούχων και ασφαλισμένων.
Επίθεση που συνοδεύεται και με μεθοδεύσεις ενάντια στα προνοιακά επιδόματα και καλύπτονται κάτω από τις εξαγγελίες για το δήθεν «ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα», αλλά και το στόχο που έχει τεθεί από κυβέρνηση και τρόικα για την πλήρη απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων. Στην «ουρά» αυτών των σχεδιασμών και θέλοντας να προκαταλάβει τις αντιστάσεις και τους αγώνες των εργαζομένων, η κυβέρνηση «μαγειρεύει» νέο συνδικαλιστικό νόμο, που θα ορθώνει επιπλέον εμπόδια στη συνδικαλιστική δράση και ειδικά στην προκήρυξη της απεργίας.
Η τοποθέτηση του υπουργού Εργασίας δεν πρέπει να υποτιμηθεί, καθώς αποτελεί τροχιοδεικτική βολή για τους στόχους που ήδη έχει επιλέξει η κυβέρνηση. Συγκεκριμένα, ο υπουργός Εργασίας ισχυρίστηκε σε δηλώσεις του την περασμένη Πέμπτη:
«Για πολλά χρόνια συντηρούσαμε ένα κατακερματισμένο σύστημα ασφάλισης πολλών ταχυτήτων, δαπανηρό και, κυρίως, άδικο και αναποτελεσματικό. Στο νέο ασφαλιστικό χάρτη που προετοιμάζουμε μεθοδικά, όλα αλλάζουν για πάντα. Στην παρουσίαση της μελέτης που εκπονείται από το ΚΕΠΕ θα αποδειχθεί ότι οι λύσεις ήταν μπροστά μας αλλά είτε δεν τις βλέπαμε είτε -ακόμη χειρότερα- δε θέλαμε ή δεν τολμούσαμε να τις δούμε».

Ζεσταίνουν την αντεργατική μηχανή

Η κυβέρνηση είναι σαφής: Το ασφαλιστικό αλλάζει και πάλι, μέσα από το «νέο ασφαλιστικό χάρτη» που ετοιμάζει και με τον οποίο, όπως είπε ο Γ. Βρούτσης, «αλλάζουν όλα»! Οι χαρακτηρισμοί που εκτοξεύει και η λογική που αναπτύσσει, είναι εξόχως αποκαλυπτικοί και επικίνδυνοι για τα δικαιώματα των εργαζομένων. Τι λέει ο υπουργός:
Πρώτο, ότι το «σύστημα είναι δαπανηρό». Κατά συνέπεια οι δαπάνες για τις συντάξεις πρέπει να μειωθούν και άρα οι συνταξιούχοι και οι ασφαλισμένοι πρέπει να υποστούν νέες περικοπές στις συντάξεις τους και συνολικά στις παροχές των ταμείων.
Δεύτερο, ότι «έχουμε σύστημα πολλών ταχυτήτων, κατακερματισμένο». Αρα, το ασφαλιστικό πρέπει να αποκτήσει μία «ταχύτητα», δηλαδή όλα τα ταμεία να έχουν κοινές προϋποθέσεις και όρους συνταξιοδότησης. Και επειδή με τους νόμους του 2010 οι όροι αυτοί είναι ενιαίοι για την συντριπτική πλειοψηφία των σημερινών εργαζόμενων - ασφαλισμένων, τίθεται ευθέως ζήτημα για όσες ηλικιακές ομάδες, ομάδες εργαζομένων ή ταμεία ασφαλισμένων διατηρούν ακόμα «εξαιρέσεις» από τους ενιαίους κανόνες που θεσπίστηκαν τότε.
Τρίτο, ότι «το σύστημα είναι άδικο». Για να προετοιμάσει το έδαφος, ο υπουργός επιχειρεί να καλύψει τις αντεργατικές ανατροπές που ετοιμάζονται, με το «φωτοστέφανο» της δικαιοσύνης. Μ' αυτόν τον τρόπο θέλει να καλλιεργήσει τον «κοινωνικό αυτοματισμό» και να στρέψει τη μια ομάδα συνταξιούχων και ασφαλισμένων απέναντι στην άλλη.
Τέταρτο, ότι εργαλείο των νέων ανατροπών θα είναι η σχετική μελέτη που έχει ανατεθεί από την κυβέρνηση στο ΚΕΠΕ και αναμένεται να είναι έτοιμη μέχρι το τέλος Ιούλη, ώστε μέχρι το τέλος του χρόνου να φτάσουν στη Βουλή τα νέα μέτρα.
Οι νέες δυσμενείς ρυθμίσεις θα γίνουν μέσα από τη λεγόμενη «ενοποίηση» των Ταμείων και με μπούσουλα τις μικρότερες συντάξεις και παροχές. Θα είναι δηλαδή «ενοποίηση» προς τα κάτω, όπως ακριβώς έγινε με όλες τις προηγούμενες ενοποιήσεις ταμείων.
Οι ισχυρισμοί περί «δαπανηρού συστήματος» γίνονται από τον Γ. Βρούτση όταν, σύμφωνα και με τα τελευταία επίσημα στοιχεία για τις συντάξεις του Ιούλη (πληροφοριακό σύστημα ΗΛΙΟΣ), το μέσο εισόδημα από πάσης φύσης συντάξεις (κύριες και επικουρικές) για τους 2.656.855 συνταξιούχους είναι μόλις 869 ευρώ μικτά. Δηλαδή χωρίς να αφαιρεθούν οι κρατήσεις που γίνονται στους συνταξιούχους για την ιατροφαρμακευτική τους περίθαλψη και ο φόρος που αναλογεί στο εισόδημα του καθενός.
Επίσης, 664.736 συνταξιούχοι, δηλαδή ένας στους τέσσερις (25%), λαμβάνουν σύνταξη κάτω από 500 ευρώ, ενώ το 57% των συνταξιούχων, δηλαδή 1.509.763 συνταξιούχοι, έχουν εισόδημα από συντάξεις κάτω από 800 ευρώ και αυτά μικτά.

Πολιορκητικός κριός το «ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα»

Ανάλογο σενάριο προωθεί η κυβέρνηση και ενάντια στα προνοιακά επιδόματα. Στην προκειμένη περίπτωση, πολιορκητικός κριός για να χτυπηθούν, να περικοπούν ακόμα και να καταργηθούν τα προνοιακά επιδόματα που έχουν απομείνει είναι το πολυδιαφημισμένο από την κυβέρνηση «ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα».
Από τις μέχρι τώρα τοποθετήσεις κυβερνητικών στελεχών, γίνεται φανερό ότι το συγκεκριμένο μέτρο καθόλου δε σημαίνει στήριξη για τις εκατοντάδες χιλιάδες οικογένειες που δοκιμάζονται από το φάσμα της φτώχειας και της καπιταλιστικής κρίσης. Το αντίθετο επιδιώκει η κυβέρνηση. Δηλαδή, τον περιορισμό των κονδυλίων που κατευθύνονται στην Πρόνοια, για τα οποία μαζί με την τρόικα τα θεωρούν υπερβολικά και «αναποτελεσματικά».
Η πολιτική της κυβέρνησης στη διαχείριση της φτώχειας συνίσταται στο «ανακάτεμα» όλων των επιδομάτων, ανεξάρτητα από την ειδική ανάγκη που καλύπτει το καθένα απ' αυτά, αλλά και την ομάδα που απευθύνεται. Το ανακάτωμα αυτό οδηγεί σε παραπέρα συρρίκνωση των επιδομάτων, αφού η γραμμή φτώχειας που τίθεται είναι μόλις τα 4.800 ευρώ το χρόνο για μια τετραμελή οικογένεια.
Πάνω από αυτήν τη γραμμή καμία οικογένεια δε θα δικαιούται το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα που σχεδιάζει η κυβέρνηση με την πατέντα της ΕΕ, ενώ οι οικογένειες αυτές θεωρούνται ότι βρίσκονται εκτός του κινδύνου της «ακραίας φτώχειας». Ετσι, το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα, από ένα δήθεν μίνιμουμ εισόδημα για κάθε οικογένεια, μετατρέπεται σε μέτρο καθορισμού της φτώχειας για το σύνολο του πληθυσμού και εργαλείο αποσάθρωσης των όποιων προνοιακών επιδομάτων έχουν απομείνει.

Από τους διεθνείς ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς η πατέντα

Ως μπούσουλας της πολιτικής που επεξεργάζεται η κυβέρνηση αξιοποιείται παλιότερη έκθεση του ΟΟΣΑ για τα λεγόμενα κοινωνικά επιδόματα, την οποία εκπόνησε για λογαριασμό της κυβέρνησης. Οπως μάλιστα εκτιμούσε για τη συγκεκριμένη Εκθεση η «Ομάδα ανάλυσης δημόσιας πολιτικής» του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών, «η κεντρική ιδέα της Εκθεσης είναι η κατάργηση των περισσοτέρων επιδομάτων που λειτουργούν σήμερα και η αντικατάστασή τους από άλλα, τα οποία θα χορηγούνται με εισοδηματικά κριτήρια».
Στην ίδια ανάλυση διατυπώνονταν η εκτίμηση ότι: «Η εφαρμογή του ελαχίστου εγγυημένου εισοδήματος (με ταυτόχρονη κατάργηση των περισσοτέρων από τα υπόλοιπα κοινωνικά επιδόματα, πλην του επιδόματος ανεργίας) αποτελεί πρόταση του ΔΝΤ. Οπως αναφέρει η σχετική Εκθεση: "Η μεγαλύτερη εξοικονόμηση μπορεί να επιτευχθεί με την κατάργηση των περισσοτέρων επιδομάτων και την αντικατάστασή τους από ένα ενιαίο πρόγραμμα ελάχιστου εισοδήματος -το οποίο θα λειτουργεί με εισοδηματικά κριτήρια και θα απευθύνεται στο χαμηλότερο 20% της κατανομής εισοδήματος (χρησιμοποιώντας αντικειμενικά κριτήρια για τον έλεγχο της φοροδιαφυγής και της απόκρυψης εισοδήματος)"».
Ετσι, μόνο τυχαίο δεν μπορεί να θεωρηθεί το γεγονός ότι στις τελευταίες διαβουλεύσεις της ηγεσίας του υπουργείου Εργασίας με τους εκπροσώπους της τρόικας τέθηκε ζήτημα για τις δαπάνες για το ΕΚΑΣ, οι οποίες κρίνονται «υψηλές». Ως εκ τούτου, στοχοποιούνται και οι χαμηλοσυνταξιούχοι στους οποίους κατευθύνονται αυτά τα ποσά.
Παράλληλα, σύμφωνα με τα στοιχεία του «Ηλιος», το ύψος της μηνιαίας δαπάνης για τα προνοιακά επιδόματα ανέρχεται στα 55 εκ. ευρώ, που σημαίνει ότι σε ετήσια βάση φτάνει τα 660 εκ. ευρώ. Αυτά τα ποσά και τα δικαιώματα των 160.000 δικαιούχων των προνοιακών επιδομάτων, αλλά και των χαμηλοσυνταξιούχων δικαιούχων του ΕΚΑΣ, επιβουλεύεται η κυβέρνηση, θεωρώντας προφανώς ότι ακόμα και αυτά τα ψίχουλα που παίρνουν είναι δαπανηρά!

Διά πυρός και σιδήρου οι ανατροπές

Μια τέτοια πολιτική εννοείται πως δεν μπορεί να επιβληθεί παρά μόνο «διά πυρός και σιδήρου». Γι' αυτό η κυβέρνηση για λογαριασμό του κεφαλαίου «υφαίνει» νέα εμπόδια στη δράση των συνδικάτων. Σύμφωνα με όσα βλέπουν το φως της δημοσιότητας, η κυβέρνηση μεθοδεύει ώστε η απεργία να αποφασίζεται από τα πρωτοβάθμια σωματεία με τη σύμφωνη γνώμη του 50+1% των εργαζομένων που είναι γραμμένοι στο συνδικάτο και όχι απ' τις διοικήσεις ή αυτούς που συμμετέχουν στα σωματεία και στις Γενικές τους Συνελεύσεις.
Επιπλέον, θα προβλέπεται μεγαλύτερος χρόνος προειδοποίησης και υποχρεωτικά στάδια διαβούλευσης με την εργοδοσία, ενώ σχεδιάζεται να δοθεί στις επιχειρήσεις και το δικαίωμα της ανταπεργίας («λοκ άουτ»). Τα παραπάνω σημαίνουν ότι η κήρυξη μιας απεργίας θα είναι στο εξής πολύ δύσκολη, έως αδύνατη.
Αλλά και στην περίπτωση που αυτή κηρυχτεί, ο εργοδότης θα εκβιάζει με «λοκ άουτ», όπως έγινε τελευταία με το Καζίνο στο Λουτράκι. Με τη θέσπιση, εξάλλου, ακόμα πιο αυστηρών τυπικών προϋποθέσεων, θα είναι ευκολότερο για τα αστικά δικαστήρια να βγάζουν παράνομες όποιες απεργίες θα κηρύσσονται στο μέλλον.
Νέα σχέδια υπάρχουν και για τον περιορισμό της χρηματοδότησης των συνδικάτων, προκειμένου να στραγγαλιστούν οικονομικά, παρά το γεγονός ότι τα λεφτά που παίρνουν προέρχονται από τις εισφορές των εργαζομένων και ποτέ δεν αποδόθηκαν στο ακέραιο. Στο στόχαστρο μπαίνουν, επίσης, οι συνδικαλιστικές άδειες, για να μπουν επιπλέον εμπόδια στη συνδικαλιστική δράση, ενώ μελετώνται αλλαγές και στην οργανωτική δομή των συνδικάτων, με το πρόσχημα του «κατακερματισμού».

Μπαράζ αντιλαϊκών μέτρων για την ανάκαμψη του κεφαλαίου

Μπαράζ αντιλαϊκών μέτρων για την ανάκαμψη του κεφαλαίου

Παζάρια ανάμεσα στη συγκυβέρνηση και την τρόικα, (ΕΕ - ΔΝΤ - Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα), τη βδομάδα που πέρασε. Οι «τροχιοδεικτικές βολές» για νέα μέτρα σε όφελος του κεφαλαίου ήδη έκαναν την εμφάνισή τους μέσα από τις συναντήσεις υπουργών με την τρόικα και την «αξιολόγηση» που ολοκληρώθηκε στα μέσα της περασμένης βδομάδας. Στις 12 Σεπτέμβρη συνεδριάζουν οι υπουργοί Οικονομικών της Ευρωζώνης (συμβούλιο Γιούρογκρουπ), ενώ στη συνέχεια αναμένεται η εκ νέου επάνοδος των κλιμακίων της τρόικας στην Αθήνα, με την οποία θα περάσει στην τελική ευθεία και η συζήτηση για τη «διευθέτηση» του κρατικού χρέους, σε συνδυασμό με την «επικαιροποίηση» του «Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής» καθώς και με τη διαμόρφωση του κρατικού προϋπολογισμού για το 2015. Η συγκυβέρνηση επιταχύνει την εκπλήρωση των νομοθετικών παρεμβάσεων για τα λεγόμενα «προαπαιτούμενα μέτρα», τα οποία συνδέονται με την εκταμίευση δόσης ύψους 1 δισ. ευρώ από τα δάνεια των ιμπεριαλιστικών οργανισμών.
Ηδη προχωράνε με την ψήφιση του νομοσχεδίου για την κατάτμηση και παραπέρα ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ. Στη Βουλή, κατατέθηκε και το νομοσχέδιο του υπουργείου Περιβάλλοντος για την «Περιβαλλοντική αναβάθμιση και ιδιωτική πολεοδόμηση - Βιώσιμη ανάπτυξη οικισμών - Ρυθμίσεις δασικής νομοθεσίας» που παραχωρεί δάση στο κεφάλαιο για επενδύσεις. Σε φάση «διαβούλευσης» βρίσκεται το νομοσχέδιο του υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης σχετικά με την «απλοποίηση των διαδικασιών και τη μείωση των διοικητικών βαρών στο Δημόσιο». Πρόκειται για νομοσχέδιο «διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων» διευκόλυνσης του κεφαλαίου για γοργές επενδύσεις, (αντιμετώπιση γραφειοκρατίας το λένε οι αστοί), αλλά και νέας μείωσης κρατικών δαπανών.
Το αμέσως επόμενο διάστημα, δρομολογείται η συμπλήρωση της λίστας με τα ακόμη 3 προαπαιτούμενα μέτρα και συγκεκριμένα:
-- Κατάργηση από 1η Γενάρη 2015 των «εισφορών υπέρ τρίτων», που χρηματοδοτούν τις επικουρικές συντάξεις Ταμείων αρμοδιότητας του υπουργείου Εργασίας.
-- Ψήφιση του νόμου για τη χρηματοδότηση των κομμάτων και νομοθεσίας για τη «δήλωση και την παρακολούθηση των περιουσιακών στοιχείων».
-- Ορισμένες εφαρμοστικές διατάξεις για τη συγχώνευση στο Ενιαίο Ταμείο Επικουρικής Ασφάλισης (ΕΤΕΑ) όλων των Επικουρικών Ταμείων και εφαρμογή της ρήτρας «μηδενικού ελλείμματος» από 1/1/2015 για όσα Ταμεία δεν ανήκουν αυτήν τη στιγμή στο ΕΤΕΑ. (Νέο τσεκούρι στις επικουρικές).
Ταυτόχρονα, οι κυβερνητικοί παράγοντες αναφέρονται στο «κλίμα αξιοπιστίας», που σημαίνει ετοιμότητα για κλιμάκωση των αντιλαϊκών «μεταρρυθμίσεων» στη λεγόμενη «μετά τρόικα» εποχή. Αλλωστε, τα μνημόνια της ΕΕ και μέσω της «ενισχυμένης δημοσιονομικής εποπτείας» έχουν επιβληθεί στους λαούς όλων των κρατών - μελών της ΕΕ.
Από την άλλη πλευρά, προετοιμάζονται οι παρεμβάσεις για την τόνωση της ανταγωνιστικότητας του κεφαλαίου όπως:
-- Φορολογικές περικοπές στον τομέα Ενέργειας, ζήτημα που θέτουν επίμονα οι ντόπιοι βιομήχανοι.
-- Σταδιακή μείωση του φορολογικού συντελεστή στα εταιρικά κέρδη.
--Μειώσεις στις ασφαλιστικές εισφορές που καταβάλλουν οι εργοδότες, σε συνέχεια αυτών που ήδη ψηφίστηκαν και εφαρμόζονται από την 1η Ιούλη.

Τα «κόκκινα» επιχειρηματικά δάνεια

Ταυτόχρονα, φουντώνει και η συζήτηση γύρω από τον τρόπο «διευθέτησης» των επιχειρηματικών δανείων προς τις τράπεζες, στα οποία περιλαμβάνονται και ομολογιακά δάνεια, διαφόρων επιχειρηματικών Ομίλων. Η διαμόρφωση του τελικού σχεδίου σε ό,τι αφορά τα επιχειρηματικά δάνεια, θα έχει ολοκληρωθεί μέχρι τα μέσα του Αυγούστου, ενώ η εφαρμογή προγραμματίζεται να ξεκινήσει από το Σεπτέμβρη. Βιάζονται και μπροστά στην αξιολόγηση από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα της κεφαλαιακής επάρκειας των τραπεζών. Τα «προβληματικά» επιχειρηματικά δάνεια υπολογίζονται σε 42 δισ. ευρώ σε σύνολο 77 δισ. των κάθε είδους προβληματικών δανείων.
Με βάση τους σχεδιασμούς που υπάρχουν στο τραπέζι:
-- Προκρίνεται η λύση της «διευθέτησης» ανάλογα με το «επιχειρηματικό προφίλ» της κάθε επιχείρησης, χωρίς δηλαδή την εφαρμογή «οριζόντιας» ρύθμισης. Είναι φανερό ότι οι συζητήσεις και τα παζάρια αφορούν σε «βιώσιμες» επιχειρήσεις.
-- Λόγος γίνεται για τη συνολική αντιμετώπιση του ιδιωτικού χρέους, δηλαδή τις οφειλές προς τις τράπεζες, το Δημόσιο, τα ασφαλιστικά ταμεία, αλλά και προς ιδιώτες πιστωτές (προμηθευτές κ.ά.).
-- Προωθείται το πλαίσιο «εξωδικαστικής επίλυσης» των διαφορών, με αλλαγές στις διατάξεις του πτωχευτικού κώδικα. Τον πρώτο λόγο θα έχουν οι τραπεζίτες. Σύμφωνα με τους σχεδιασμούς, οι πιστωτές με απαιτήσεις πάνω από το 33% του συνολικού χρέους, θα μπορούν να επιβάλουν την άποψή τους σε τυχόν άλλα ενδιαφερόμενα μέρη. Ετσι, οι τραπεζίτες θα μπορούν να προχωρούν στα πλάνα αναδιάρθρωσης των επιχειρήσεων και των δανείων τους, με αντίτιμο την απόκτηση μετοχικών πακέτων από τις επιχειρήσεις. Παράλληλα, το συγκεκριμένο πλαίσιο αποτελεί μοχλό για συγκέντρωση και συγκεντροποίηση κεφαλαίου και γης.
-- Σύμφωνα με τους κυβερνητικούς παράγοντες, ο μηχανισμός που θα αποφασισθεί θα έχει έκτακτο και όχι μόνιμο χαρακτήρα.
Υπάρχει και η πρόταση για την ίδρυση χρηματοπιστωτικού Οργανισμού τύπου «κακής τράπεζας», στην οποία θα περιέλθει ένα ορισμένο μέρος από τα λεγόμενα «κόκκινα» δάνεια. Σύμφωνα με τη διοίκηση του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΤΧΣ), η δημιουργία κακής τράπεζας είναι μία «επιλογή που εξετάζεται» και μάλιστα με το ενδεχόμενο αξιοποίησης των διαθέσιμων κεφαλαίων του ΤΧΣ. Η «κακή τράπεζα» θα μπορούσε να αγοράσει από τις τράπεζες πακέτα προβληματικών δανείων, με «σκόντο» ακόμη και πολύ πάνω από 50%. Στη συνέχεια, η «κακή τράπεζα» θα μπορούσε να εμφανίσει και κέρδη, ανακτώντας κομμάτι από τα επίδικα δάνεια σε πολύ υψηλότερες τιμές. Αντίθετη, σε αυτή την προοπτική, εμφανίζεται η συγκυβέρνηση, μέσω υψηλόβαθμων παραγόντων του υπουργείου Οικονομικών.
Στην ανάγκη διαμόρφωσης κρατικού Οργανισμού, τύπου «κακής τράπεζας», εστιάζει και ο ΣΥΡΙΖΑ. Συγκεκριμένα, κάνει λόγο για «διαχείριση των "κόκκινων" δανείων επιχειρήσεων και νοικοκυριών, που βασίζεται στη δημιουργία ενός ενδιάμεσου δημόσιου φορέα διαχείρισης του ιδιωτικού χρέους, ο οποίος θα αναλάβει τη θεσμοθέτηση και την εποπτεία της εφαρμογής ενός απλού, αποτελεσματικού, διαφανούς και δίκαιου προγράμματος ρύθμισης των κόκκινων δανείων, με αντικειμενικά κοινωνικά κριτήρια που θα προστατεύουν τους αδύνατους και όσους έχουν πληγεί από την κρίση». Η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ βάζει στο ίδιο τσουβάλι τα χρέη των επιχειρηματικών ομίλων με αυτά των λαϊκών νοικοκυριών. Φαίνεται ότι νοιάζεται για τα λαϊκά νοικοκυριά αλλά βασικά νοιάζεται για την ανακούφιση των επιχειρήσεων από τα δάνεια, αφού στοχεύει στην ανάκαμψη των καπιταλιστικών επιχειρήσεων.