Συρία: Έδωσαν όπλα στους τζιχαντιστές, παραστρατιωτικοί που στηρίζονται από τις ΗΠΑ

 Συρία: Έδωσαν όπλα στους τζιχαντιστές, παραστρατιωτικοί που στηρίζονται από τις ΗΠΑ

Σύροι "αντάρτες" που εκπαιδεύτηκαν από τις ΗΠΑ παρέδωσαν μέρος του εξοπλισμού τους στο Μέτωπο αλ Νόσρα, το παρακλάδι της αλ Κάιντα στη Συρία, με αντάλλαγμα την ασφαλή διέλευσή τους., δήλωσε Αμερικανός εκπρόσωπος του στρατού.

Οι πληροφορίες αυτές είναι το τελευταίο ανησυχητικό δείγμα ότι αποτυγχάνει η προσπάθεια εκπαίδευσης Σύρων ανταρτών για να πολεμήσουν εναντίον του Ισλαμικού Κράτος στη Συρία.

Οι αντάρτες παρέδωσαν έξι φορτηγάκια και πυρομαχικά, περίπου το ένα τέταρτο του εξοπλισμού που τους είχε δοθεί, σε έναν μεσολαβητή του Μετώπου αλ Νόσρα στις 21-22 Σεπτεμβρίου με αντάλλαγμα την ασφαλή τους διέλευση, ανέφερε σε ανακοίνωσή του ο συνταγματάρχης Πάτρικ Ράιντερ εκπρόσωπος της Κεντρικής Διοίκησης των ΗΠΑ αρμόδιας για τη Μέση Ανατολή (Centcom).

«Αν είναι ακριβής η πληροφορία ότι μέλη των Νέων Συριακών Δυνάμεων παρέδωσαν εξοπλισμό στο Μέτωπο αλ Νόσρα είναι πολύ ανησυχητική και παραβιάζει τους κανονισμούς του συριακού προγράμματος εκπαίδευσης και εξοπλισμού» τόνισε ο Ράιντερ.

Υψηλόβαθμος αξιωματικός του αμερικανικού στρατού είχε επισημάνει την προηγούμενη εβδομάδα μιλώντας στο Κογκρέσο ότι πολύ λίγοι αντάρτες εξακολουθούν να πολεμούν στη Συρία,
αν και Αμερικανοί αξιωματικοί επεσήμαναν αυτή την εβδομάδα ότι έκτοτε έχουν ταχθεί στο πλευρό των εξεγερμένων δεκάδες επιπλέον άνδρες.

Σύμφωνα με Αμερικανό αξιωματούχο, το πρόγραμμα εκπαίδευσης και εξοπλισμού των "μετριοπαθών" Σύρων ανταρτών βρίσκεται υπό εξέταση και ενδέχεται να αναθεωρηθεί.

Στο μεταξύ ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Τζον Κέρι θα προσπαθήσει να προωθήσει μια νέα πρωτοβουλία για την εξεύρεση πολιτικής λύσης στον πόλεμο στη Συρία στη διάρκεια συναντήσεων που θα έχει στη Νέα Υόρκη την επόμενη εβδομάδα, ξεκινώντας από μια συζήτηση με τον Ιρανό ομόλογό του Μοχαμάντ Τζαβάντ Ζαρίφ σήμερα.

Αφού στήριξε μια ειρηνευτική πρωτοβουλία του ΟΗΕ η οποία απέτυχε να τερματίσει τον συριακό εμφύλιο, ο Κέρι θα δοκιμάσει πολλές προτάσεις για μια νέα προσέγγιση στη διάρκεια της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη τις επόμενες ημέρες.

Βάσει των νέων προτάσεων στην εξεύρεση λύσης θα μπορούσαν να συμμετάσχουν το Ιράν, σημαντικός σύμμαχος του Σύρου προέδρου Μπασάρ αλ Άσαντ, η Σαουδική Αραβία και χώρες όπως η Τουρκία και το Κατάρ που υποστηρίζουν ομάδες των "εξεγερμένων".

Πηγή: Το Βήμα

Το μέλλον είναι ο Σοσιαλισμός - Die zukunft ist der Sozialismus

 Το μέλλον είναι ο Σοσιαλισμός - Die zukunft ist der Sozialismus

Εκδήλωση στο ΕΜΠ με τη συμμετοχή της Σοσιαλιστικής Γερμανικής Εργατικής Νεολαίας (Sozialistische Deutsche Arbeiterjugend).

Πηγή: 902.gr

Στη Γερμανία, οι νέοι, ειδικά όσοι έχουν τελειώσει σχολεία κατάρτισης, δεν κάνουν σχέδια για το μέλλον, γιατί κάτι τέτοιο μοιάζει με ουτοπία...

Κάθε χρόνο, πάνω από 300.000 νέοι βρίσκονται άνεργοι και μπαίνουν στο φαύλο κύκλο της επανακατάρτισης.

Το 70% των φοιτητών, επειδή πρέπει να πληρώνουν δίδακτρα περίπου 600 ευρώ το εξάμηνο, δουλεύουν παράλληλα σε μπαρ, εστιατόρια, σε άσχημες συνθήκες δουλειάς, χωρίς να υπάρχουν συνδικάτα, σωματεία, οποιαδήποτε μορφή οργάνωσης. Οι ηγεσίες των συνδικάτων, όπου υπάρχουν, έχουν κατά κύριο λόγο σοσιαλδημοκρατική κατεύθυνση, στρέφονται κατά της ταξικής πάλης, προβάλλοντας τη λογική της ταξικής συνεργασίας και του συμβιβασμού.

Το 30% των νέων κάνουν δουλειές άσχετες με το αντικείμενο στο οποίο έχουν καταρτιστεί. Το16% των νέων πρέπει να δουλεύουν περισσότερο για να καλύψουν τις μέρες που πήγαιναν στο επαγγελματικό σχολείο, παρότι αυτές οι δύο μέρες τη βδομάδα αναγνωρίζονται από τον νόμο ως χρόνος εργασίας.

Το 36,5% των μαθητευόμενων κάνουν υπερωρίες που δεν πληρώνονται, από φόβο μήπως χάσουν τη δουλειά. Οι 3 στους 4 εργάζονται τζάμπα 5 ώρες επιπλέον τη βδομάδα, δηλαδή δύο μέρες το μήνα. Με 40 ώρες εργασίας τη βδομάδα αμείβονται με 500 ευρώ, οι περισσότεροι νέοι αναγκάζονται να μένουν με τις οικογένειές τους, γιατί δεν μπορούν να ζήσουν με αυτούς τους μισθούς, μόνο για ενοίκιο χρειάζεσαι 400 - 500 ευρώ, μετά πώς θα ζήσεις; Το11% κάνουν δεύτερη δουλειά για να ζήσουν. Τις πιθανότητες να πας διακοπές με τους φίλους σου...τις ξεχνάς. Τις περισσότερες φορές δεν έχεις χρήματα για αθλητισμό, πολιτισμό, να πας σινεμά ή για κολύμβηση. Οι γυναίκες υφίστανται διπλή εκμετάλλευση, καθώς στη μαθητεία πληρώνεσαι ανάλογα με το φύλο...

Τα παραπάνω είναι εμπειρίες από πρώτο χέρι, που μετέφεραν εκπρόσωποι της 25μελούς αντιπροσωπείας της Σοσιαλιστικής Γερμανικής Εργατικής Νεολαίας (SDAJ) - (νεολαία του Γερμανικού Κομμουνιστικού Κόμματος), που μίλησαν την Παρασκευή στο κατάμεστο αμφιθέατρο του Πολυτεχνείου της Αθήνας, για την πραγματικότητα που αντιμετωπίζει η νεολαία στη Γερμανία, τη χώρα που προπαγανδίζεται ως «ο μεγάλος νικητής της κρίσης». Στοιχεία που σκιαγραφούν από τη μία τις διαφορές που αφορούν το επίπεδο στην ανάπτυξη και τη δύναμη των καπιταλιστικών οικονομιών κι από την άλλη τις αμέτρητες ομοιότητες που προκύπτουν από την κοινή στρατηγική του κεφαλαίου για τη θωράκιση της κερδοφορίας του, με το χτύπημα των εργατικών - λαϊκών δικαιωμάτων.

Κεντρικός ομιλητής ήταν ο Γιάννης Χασόγλου, μέλος της Επιτροπής Διεθνών Σχέσεων του ΚΣ της SDAJ, ο οποίος παρουσίασε τα παραπάνω στοιχεία.

Ο Νίκος Λεοντίδης, μέλος της Επιτροπής Διεθνών Σχέσεων του ΚΣ της ΚΝΕ, ανοίγοντας την εκδήλωση, σημείωσε μεταξύ άλλων: «Δεν υπάρχουν "παράδεισοι" πουθενά στον καπιταλιστικό κόσμο και γι' αυτό, ανεξάρτητα από τη χώρα που βρίσκεται ή θα βρεθεί ένας νέος, δεν πρέπει να παραιτηθεί από την πάλη».

Μετά την κεντρική ομιλία, ακολούθησε συζήτηση, όπου οι Φλο Χάμπερκοστ, μέλος της Γραμματείας του ΚΣ της SDAJ και υπεύθυνος του ΚΣ για το Εργατικό Κίνημα και Λάρα Τούρεκ, μέλος της Επιτροπής του ΚΣ της SDAJ για το Εργατικό Κίνημα, απάντησαν σε ερωτήσεις που έθεσαν φοιτητές, σχετικά με την αντίληψη που έχουν οι νέοι στη Γερμανία για το Σοσιαλισμό (δείτε εδώ την απάντηση), σχετικά με τα ιδεολογήματα που προβάλλονται, ότι «πηγή του κακού», για την κατάσταση που υπάρχει στην Ελλάδα, είναι η Άγκελα Μέρκελ (δείτε εδώ την απάντηση), αλλά και για την διαχείριση του προσφυγικού - μεταναστευτικού ρεύματος από την γερμανική κυβέρνηση και τις δηλώσεις των Γερμανών βιομηχάνων (δείτε εδώ την απάντηση).

Η εκδήλωση έκλεισε με ανταλλαγή αναμνηστικών ανάμεσα στους εκπροσώπους της SDAJ και της ΚΝΕ, που τους φιλοξενεί στη χώρα μας.

Τροτσκισμός για αρχάριους

 Τροτσκισμός για αρχάριους

Όλα ξεκίνησαν από ένα διάλογο με τον «πιο παλιό» και τις απορίες του.

-Δεν είναι θετικό που κατεβαίνει το Εεκ με την Ανταρσυα;

-Εε… όχι ακριβώς ρε συ. Έχουν ματώσει οικονομικά από τόσες κάλπες συνεχόμενες, γι’ αυτό δεν κατεβαίνουν μόνοι τους. Είναι και ζήτημα επιβίωσης, εκλογικής, οικονομικής… Αυτοί συνεργάζονταν παλιά και στο Μερα, αλλά είχαν διαφωνήσει με την Ανταρσυα, μεταξύ άλλων γιατί είχαν τα ενδοτροτσκιστικά τους με το Σεκ. Τι έχει αλλάξει δηλ από τότε προς το καλύτερο στην Ανταρσυα, για να αλλάξουν κι αυτοί γνώμη;

-Έφυγαν Αραν κι Αρας.

-Ναι αλλά έμεινε το Σεκ κι όλοι οι άλλοι το προσπέρασαν από δεξιά κι έγιναν χειρότεροι.

-Και ποια είναι η διαφορά του Σεκ με το Εεκ; Το Σίγμα στην αρχή;

Κι έτσι ανοίξαμε τις πύλες του ανεξήγητου…

Μολονότι οι τροτσκιστές νιώθουν την ανάγκη να αυτοπροσδιοριστούν ως ρεύμα από τις ιδέες του ιστορικού τους ηγέτη (όπως κάνουν δηλ κι οι Μαοϊκοί, αλλά όχι πλέον οι Σταλινικοί) αφενός χρειάζεται να γίνει ένας διαχωρισμός μεταξύ των τροτσκιστών και του Τρότσκι (που δεν είχε κατρακυλήσει στο χαμηλό επίπεδο πολλών επιγόνων του), αφετέρου πρέπει να προσδιορίσουμε σε τι ακριβώς συνίσταται ο τροτσκισμός κι αν έχει λόγο ύπαρξης σήμερα ως πολιτικό ρεύμα, σχεδόν έναν αιώνα μετά την εμφάνισή του στο ιστορικό προσκήνιο, και τις συγκεκριμένες συνθήκες που την υπαγόρευσαν. Να απαντήσουμε δηλ: τι εστί τροτσκισμός (μαοϊσμός, σταλινισμός, κτλ) στον 21ο αιώνα;

-Αυτοί δεν είναι με την παγκόσμια επανάσταση; Ότι δεν μπορεί να γίνει σε μία μόνο χώρα; Ε με αυτούς είμαι εγώ, είπε ο «πιο παλιός», εκφράζοντας το «νέο».

-Μπα, μην είσαι τόσο σίγουρος. Δε θυμάσαι που όταν έλεγαν οι άλλοι τροτσκιστικό το Κουκουέ, μου έλεγες κι εσύ για την εξαρτημένη Ελλάδα, που την κάνουν ό,τι θέλουν οι Γερμανοί;

Κι έπειτα, δε λένε ακριβώς αυτό οι Τρότσκες. Λένε πως η επανάσταση ξεκινάει ή μπορεί να ξεκινήσει από μια χώρα, αλλά μπορεί να νικήσει μόνο παγκόσμια (που αν με αυτή τη νίκη εννοούσαν τον κομμουνισμό, θα μπορούσαμε και να συμφωνήσουμε). Αλλά ξέρεις, γλώσσα λανθάνουσα ταληθή λέγει. Γιατί για κάποιους (όχι μόνο τρότσκες απαραίτητα), αυτό απέχει ένα βήμα για να φτάσουν στο συμπέρασμα πως σήμερα είναι αδύνατη και η επανάσταση σε μια μόνο χώρα (γιατί θα της την πέσουν αυτόματα από τον εχθρικό, καπιταλιστικό περίγυρο), συνεπώς πρέπει να την επιδιώξουμε παγκόσμια στην κλίμακα των διαφόρων ολοκληρώσεων (πχ εντός της ΕΕ), όπως περίπου ο Τσίπρας περιμένει να αλλάξουν οι κυβερνήσεις κι οι συσχετισμοί στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Στα εισαγωγικά στοιχεία πρέπει να σημειώσουμε επίσης τη δυσκολία να αντιμετωπιστούν οι τροτσκιστές ως κάτι ενιαίο, αφενός γιατί πολιτικά κάλυπταν μέχρι πρότινος ένα φάσμα από τον κυβερνητικό Σύριζα ως το εξωκοινοβούλιο ή ακόμα και την κριτική στήριξη του Κκε (ω ναι, υπάρχουν κι αυτοί)· αφετέρου γιατί οι διασπάσεις τους επέρχονται με κινηματογραφικούς ρυθμούς αμοιβάδας –και ως προς αυτό αξίζει να διαβάσει κανείς κάποια γλαφυρά στατιστικά στο σχετικό κεφάλαιο από το βιβλίο του Γκίκα για το Κκε και το μεσοπόλεμο: ο μέσος όρος ζωής κάθε οργάνωσης κι η μέση κομματική ηλικία του κάθε τροτσκιστή, που σπανίως ξεπερνά την τριετία.

Μετά από αυτά μπορούμε να περάσουμε στο ψητό με την τροτσκιστική ποικιλία και να ξεχωρίσουμε τα διάφορα είδη. Μια βασική διάσπαση στο διεθνές τροτσκιστικό ρεύμα είναι οι οπαδοί του Τόνι Κλιφ και της θεωρίας του κρατικού καπιταλισμού, που διαφωνεί με την κλασική, τροτσκιστική θεώρηση της ΕΣΣΔ ως εκφυλισμένου (μεν), εργατικού (δε) κράτους, και ψάχνει να τεκμηριώσει την (κρατικο)καπιταλιστική της φύση και την πραγματοποίηση κέρδους-υπεραξίας στις εμπορικές συναλλαγές με τις χώρες του εξωτερικού και στην πώληση οπλικών συστημάτων!

Από αυτή τη μήτρα προέρχεται το Σεκ (Ανταρσυα), η διάσπασή του, η Δεα (που είναι στη ΛαΕ) και μια διάσπαση της διάσπασης, το Κόκκινο, με την οποία όμως υπήρχαν ζυμώσεις για την επανένωσή τους.

-Δηλ αυτοί με τις σφυρίχτρες;

Ναι αυτοί. Με τα πλακάτ στην τσάντα, τα πανομοιότυπα πανό με τις διαφορετικές υπογραφές, με τα απαγορευτικά σηματάκια-αυτοκολλητάκια, με τις ανακοινώσεις, τις εφημερίδες, τη συλλογή υπογραφών και γενικά μη σου τύχει.

Οι μεταξύ τους διασπάσεις έχουν κατά κανόνα διεθνείς αναφορές. Το Σεκ είναι στην ουσία το ελληνικό παράρτημα του αγγλικού Swp, απ’ όπου κληρονόμησε τη λογική των καλών σχέσεων με τους εργατικούς (δηλ το Πασοκ και τη Γσεε), καθώς φαντασιώνονται πως οικοδομούν το ενιαίο μέτωπο της εργατικής τάξης. Εξ ου και το περιβόητο σύνθημα της περιόδου 93-96: ψηφίζουμε Πασοκ χωρίς αυταπάτες. Αλλά αυτοί οι Πασόκοι με τις σφυρίχτρες αποτελούν βράχο λογικής στην Ανταρσυα συγκριτικά με τους υπόλοιπους και τις μεταλλάξεις τους.

Η Δεα αντιθέτως ακολούθησε την αμερικάνικη διάσπαση του κλιφικού ρεύματος. Ενώ το Swp διερχόταν πρόσφατα μια πολύ σοβαρή κρίση, που εξ όσων γνωρίζω δεν έχει το ελληνικό της αντίστοιχο (και είναι ζήτημα πώς θα εξελιχθεί τώρα που στους εργατικούς της Αγγλίας αναδείχτηκε στην ηγεσία ένας άγγλος Τσίπρας).

Μια άλλη ομάδα οργανώσεων έχει αδελφικές σχέσεις με κόμματα του γαλλικού τροτσκισμού. Η Οκδε-Σπάρτακος έχει σχέση με τα υπολείμματα της επίσημης έκφρασης της τέταρτης διεθνούς, ενώ το Εεκ με ένα γραφείο που επιδιώκει την ανασυγκρότησή της. Η Οκδε σκέτο (ή Οκδε-Εργατική Πάλη) είναι καρπός μιας διάσπασης του 87’, με λεπτές κι αδιόρατες διαφορές σε ζητήματα διεθνισμού. Τέτοιου διεθνισμού, που το 04’ για παράδειγμα κάποια από τις δύο οργανώσεις πρέπει να είχε υποστηρίξει το Ναι, στο δημοψήφισμα Ανάν για την Κύπρο.

Η Οκδε σκέτο ήταν κι αυτή στο Μερα, μαζί με το Εεκ, το Ναρ και τους Οικολόγους Εναλλακτικούς, και αποχώρησε από την Ανταρσυα, θεωρητικά για μια φράση σε μια προεκλογική της διακήρυξη που μιλούσε για τις καλύτερες παραδόσεις του Εαμ (που ήταν όμως προδοτικό και Σταλινικό, κατά τη δική τους εκτίμηση). Στην πράξη έφυγαν, γιατί δεν τους είχαν δώσει δύο υποψήφιους στο ευρωψηφοδέλτιο κι έτσι (πίστευαν πως) αλλοιώνονταν οι συσχετισμοί. Φαντάσου δηλ να είχαν να μοιράσουν και βουλευτικές-υπουργικές θέσεις, τι είχε να γίνει…

-Δηλ αυτοί δεν ήταν με το Εαμ;

Κάποιοι λένε πως ήταν, αλλά δεν τους θέλαμε εμείς. Κάποιοι άλλοι παραδόθηκαν στους Γερμανούς από τις κατοχικές αρχές κι εκτελέστηκαν (όπως πχ ο Πουλιόπουλος). Και άλλοι διακήρυσσαν τη συναδέλφωση με τους ναζί στρατιώτες που είναι ταξικά αδέρφια μας. Ενώ υπήρχαν κι αυτοί που μετά το αντάρτικο του Δσε έδιναν συγχαρητήρια στο βασιλιά για τη νίκη του εθνικού στρατού (πχ ο πρεσβύτερος Γιωτόπουλος).

-Κι ο Σάββας που δεν παρέδωσε ποτέ;

Το Εεκ είναι μια πολύ περίεργη ιστορία, που πριν φτάσει να θεωρείται η επιτομή του μαξιμαλιστικού αριστερισμού, θέτοντας ως μίνιμουμ αίτημα τις ενωμένες σοσιαλιστικές πολιτείες της Ευρώπης και τον παγκόσμιο κομμουνισμό, είχε ταχθεί υπέρ της πολιτικής της Περεστρόικα, στην οποία έβλεπε την πολιτική ενσάρκωση της αντιγραφειοκρατικής επανάστασης ενάντια στο σταλινισμό, που διακήρυττε ο Τρότσκι. Σε αυτά τα πλαίσια, πρέπει να συμμετείχε για ένα φεγγάρι και στην ίδρυση του Ενιαίου Συνασπισμού!

-Στο Ναρ είναι τροτσκιστές;

Όχι ακριβώς, αλλά τροτσκίζουν σαφώς, μέχρι πρότινος τουλάχιστον. Κάτι σαν το Πουμ στον Ισπανικό εμφύλιο. Και τώρα, αν εξαιρέσεις το Εκκε, οι μόνοι σύμμαχοί τους είναι τροτσκιστές. Εεκ, Οκδε-Σπάρτακος, Σεκ.

-Κι η Αραν-Αρας τι είναι;

Καμία σχέση, αυτοί είναι αλτουσεριανοί. Και διασπάστηκαν μεταξύ τους γιατί λέει οι άλλοι κρύβουν τις αντιθέσεις κάτω από το χαλί. Μη με ρωτάς ποιοι είμαστε εμείς και ποιοι οι άλλοι. Το Λαϊκό Στρώμα είχε ρωτήσει μια φορά κάποιον δικό τους και του είχε δώσει αυτή την απάντηση. Μετά όμως διασπάστηκε κι η Αρας, και βγήκε η Αριστερή Συσπείρωση, που θα έπρεπε να τη λέμε ΑρΣυ, αλλά τη λέμε ΑριΣ, βασικά νομίζω για να μην τους μπερδεύουμε με την ΑρΣυ, που είναι κάτι σαν Αντάριζα στους γιατρούς. Και η Αρις κατήγγειλε τους πρώην δικούς της για παραγοντισμό, και τώρα που η Αρας έφυγε και πήγε με τη ΛαΕ, αυτοί παρέμειναν στην Ανταρσυα, ίσως για να τους ξεχωρίζει κάπως κι αυτούς ο αμύητος κόσμος (που και μυημένος να είσαι δηλ, πόσα να θυμάσαι. Και τι διάολο είναι οι 53 της Αραν; Οι διαφωνούντες που έμειναν; Και πόσο τυχαία είναι η σύμπτωση με τους 53 ντεμέκ διαφωνούντες του Σύριζα; Και με το ότι ο Στάλιν πέθανε το 53’; Τυχαία κι αυτά σύντροφοι;)

-Και το Κουκουέ γιατί το λένε τροτσκιστικό;

Έλα ντε. Κράτα το κάβα για το δεύτερο μέρος, γιατί αυτό παραξεχείλωσε…

Ρινόκεροι;

Μισό αιώνα πριν ο άνθρωπος πάτησε στο Φεγγάρι. Αλλά μισό αιώνα μετά, σε συνθήκες πρωτόγνωρων επιστημονικών και τεχνολογικών δυνατοτήτων, το να εξασφαλιστεί ένα πιάτο φαΐ, για τη μισή ανθρωπότητα αποτελεί ζητούμενο…
    Πριν από 80 χρόνια, η κρίση του καπιταλισμού πληρώθηκε από την ανθρωπότητα με τον πιο βαρύ φόρο αίματος κατά τη διάρκεια ενός Παγκοσμίου Πολέμου όπου το φρικτό τέρας παραλίγο να καταλάβει «ανεπαισθήτως» τον κόσμο.
    Στις μέρες μας, στην ίδια καπιταλιστική μήτρα, από την Ουγγαρία μέχρι τους μαχαιροβγάλτες στο Κερατσίνι, παράγεται και επωάζεται το ίδιο αυγό του ίδιου φιδιού…
    Πριν από δύο αιώνες και παραπάνω, η ανθρωπότητα δονήθηκε από το όραμα ενός κόσμου «ελευθερίας, ισότητας, αδελφότητας». Σήμερα μας παρουσιάζουν σαν «μοιραίο» και «αναπόφευκτο» να ζούμε σε ένα κόσμο που 80 μόλις πλουτοκράτες διαθέτουν πλούτο που ξεπερνά τα εισοδήματα 3,5 δισεκατομμυρίων κατοίκων του πλανήτη!
    Ακολούθησαν η Παρισινή Κομμούνα και η Επανάσταση του ’17. Που έδειξαν ότι είναι κατορθωτό ο άνθρωπος, από την προϊστορία της βαρβαρότητας και της εκμετάλλευσης, να περάσει στο «βασίλειο» της ικανοποίησης όλων των αναγκών του και της αξιοποίησης όλων των ικανοτήτων του.
    Σήμερα, κατά τη δεύτερη δεκαετία του 21ου αιώνα, οι ανισότητες, η ανελευθερία, ο καταναγκασμός, η προσφυγιά, η φτώχεια, η μετατροπή του ανθρώπου σε «λύκο για τον άνθρωπο» αποτελεί παγκοσμιοποιημένο δόγμα. Ένα δόγμα που διεκδικεί να επιβάλλεται ως «λογικός μονόδρομος» μέσα από τη διαστρέβλωση, την προπαγάνδα, την παραπληροφόρηση, την καταστολή, τον εκβιασμό, την τρομοκρατία…
    Πριν από 7 μήνες οι ψευδαισθήσεις έφεραν τις αλκυονίδες μέρες μιας δειλής προσμονής. Σήμερα που η αυταπάτη παρέδωσε την σκυτάλη στην βαρυχειμωνιά της πολιτικής απάτης, πανηγυρίζοντας ότι το πείραμα πέτυχε, ο κύριος Τσίπρας (εξάδελφος) διατυπώνει χωρίς φτιασιδώματα ό,τι δυσκολεύονται να ξεστομίσουν οι πρωτοκλασάτοι του ΣΥΡΙΖΑ: Η ψήφος της Κυριακής «νομιμοποιεί το μνημόνιο πολιτικά»…
    Είναι προφανές, λοιπόν, ότι ήρθε ξανά η ώρα να θυμηθούμε τους στίχους εκέινου του τραγουδιού:

    Και είναι εξίσου προφανές ότι ήρθε η ώρα να αντιμετωπίσουμε ξανά τον«Ρινόκερο».
    Ο Ιονέσκο στον «Ρινόκερό του» βάζει τον ήρωά του να αρνείται να σκύψει το κεφάλι στους κυρίαρχους, αρνείται ότι «δεν υπάρχει εναλλακτική», και σε μια πόλη που ο ένας μετά τον άλλο μεταλλάσσεται σε «ρινόκερο», ο Μπερανζέ κραυγάζει:
«Ενάντια σε όλο τον κόσμο! Θα υπερασπίσω τον εαυτό μου ενάντια σε όλον τον κόσμο δεν θα καθίσω με σταυρωμένα χέρια, θα πολεμήσω. Είμαι ο τελευταίος άνθρωπος και μέχρι να “ρθει το τέλος θα παραμείνω άνθρωπος! Όχι δεν θα συνθηκολογήσω! Δεν θα γίνω σαν και σας!».
    Κάποιοι ενδεχομένως ισχυριστούν ότι αυτό το «δεν θα γίνω σαν και εσάς», όταν είναι ειλικρινές και όχι δηθενιά και κούφια περιαυτολογία, ακόμα κι αν δεν συνιστά απονενοημένο διάβημα, αποτελεί δήλωση ενός στενού και εξατομικευμένου αναχωρητισμού απέναντι στην κυρίαρχη ταξική και πολιτική «ρινοκεριάδα».
    Θα ήταν έτσι αν η απόφαση των ανθρώπων να μείνουν όρθιοι αφορούσε μόνο τους ίδιους. Αλλά το να μένεις όρθιος στα μέρες μας ξεπερνά κατά πολύ την έτσι κι αλλιώς δεδομένη υποχρέωση του καθενός απέναντι στον εαυτό του.
     Όχι. Η άρνηση της «ρινοκεριάδας» δεν είναι εκδήλωση ναρκισσισμού, δεν είναι σνομπισμός, ούτε ματαιόσπουδη προσπάθεια να ξεχωρίσεις ποζάροντας αυτάρεσκα ότι βρίσκεσαι «απέναντι» από τον κόσμο.
    Το να παραμείνεις όρθιος, το να μην συνθηκολογήσεις – αυτός είναι ο πραγματικός μονόδρομος – έχει νόημα όχι για να ξεχωρίσουν από τον κόσμο οι οδοιπόροι αυτού του δρόμου, αλλά γιατί αυτός είναι ο μόνος ασφαλής τρόπος για «να σμίξουμε τον κόσμο».  
    Ίσως, μάλιστα, αυτή να είναι και η απάντηση στο ερώτημα που έρχεται και επανέρχεται: «Και τι να κάνουμε;».
    Αλλά γιατί θα πρέπει να μας πει κάποιος τρίτος, κάποιος άλλος, «τι να κάνουμε»; Γιατί πρέπει να αναθέσουμε σε κάποιον «σωτήρα» ό,τι ο καθένας από εμάς και όλοι μαζί πρέπει και μπορούμε να κάνουμε.
    «Τι να κάνουμε», λοιπόν: Μα να αντιμετωπίσουμε ξανά τον «ρινόκερο»! Ναι, τον «ρινόκερο». Όπως ο Μπερανζέ, ο ήρωας του Ιονέσκο, που αρνήθηκε την «κανονικότητα» της κτηνωδίας. Που έμεινε όρθιος όσο κι αν έβλεπε τους γύρω του να συνθηκολογούν με τη δυστυχία. Να μετατρέπονται σε δούλους υποταγμένοι στους νόμους της ζούγκλας. Να ενσωματώνονται, να προσαρμόζονται στη φρίκη, να συμβιβάζονται με το ψέμα και να μεταλλάσσονται. Να γίνονται ο ένας μετά τον άλλον ρινόκεροι. Να ενστερνίζονται την ασχήμια και να παραιτούνται από κάθε διάθεση αντίστασης. Να αποδέχονται ότι θα ζήσουν με τα λίγα χωρίς να διεκδικούν ό,τι τους ανήκει. Να υποτάσσονται στο φόβο και στη «μοίρα». Να αρνούνται τη δυνατότητα να σηκώσουν ανάστημα απέναντι στο «ζωώδες», στο παράλογο, στο απεχθές, στο ψεύτικο, στο βάρβαρο.
     Σε μια πόλη που ο ένας μετά τον άλλο μεταλλάσσονται σε ρινόκερους, ο Μπερανζέ – ο καθένας από εμάς δηλαδή – αξίζει να ξαναβρεί τη φωνή του. Να ορθώσει το ανάστημα του. Όχι μόνο για λόγους ατομικής αξιοπρέπειας. Όχι μόνο ως υποχρέωση απέναντι στον εαυτό μας ή πολύ περισσότερο σαν επίδειξη ότι «ξεχωρίζουμε» από όσους δεν αντέχουν το βάρος, γονατίζουν και «προσαρμόζονται».
    Αξίζει ναπαραμένεις όρθιος, να μη συνθηκολογείς, να μην συνηθίζεις την γύρω σου μετάλλαξη – αυτός είναι ο πραγματικός μονόδρομος – γιατί μόνο έτσι θα πάρει σάρκα το «ένας για όλους και όλοι για έναν».
    Απέναντι στην καταχνιά, στην απογοήτευση, στη διάψευση και την προδοσία των προσδοκιών, να παραμένεις όρθιος αυτή είναι η πρώτη και αναγκαία συνθήκη για να σηκωθούμε όλοι μαζί και για να σμίξουμε τον κόσμο στο μέγα πολιτικό πρόσταγμα του καιρού μας: Να απαλλαγούμε απ΄ ό,τι μας σκοτώνει, απ’ ό,τι μας αποκτηνώνει, απ’ ότι μας στερεί το χαμόγελο, την ελπίδα, την ομορφιά της ζωής.
    Αυτό είναι το κανονικό! Να μένεις όρθιος στα οδοφράγματα της περιφρούρησης αρχών και της υπεράσπισης θέσεων κόντρα στους κήρυκες της μετάλλαξης.
    Αυτό είναι το κανονικό! Καλύτερα «ξεροκέφαλα»  ανυποχώρητος απέναντι στην «κανονικότητα» της αποστέρησης παρά εθελόδουλος θιασώτης του «δεν γίνεται τίποτα».
    Αυτό είναι το κανονικό! Γιατί «ακόμα κι αν κόψουν όλα τα λουλούδια, την Άνοιξη κανείς δεν μπορεί να την εμποδίσει να έρθει».  
Πηγή: enikos.gr

Συριζανέλ ... τα πρώτα δείγματα. Ακολουθούν και τα πρώτα ... δήγματα.

 Συριζανέλ ... τα πρώτα δείγματα. Ακολουθούν και τα πρώτα ... δήγματα.

Ενα τσούρμο ... πασόκοι, νεοφιλελέδες, ντροπαλοί φασίστες ... και κάτι αριστερά ρετάλια ... θα μας ξεμπερδέψουν απ΄το παλιό. 

- Γουστάρω Τσίπρα που δεν κώλωσε να καθαρίσει τον portaporta σε 12 ώρες !!!
- Καλά ρέ δεν ήξερε ?
- Και τι ήθελες να γίνει ρε ? Να ρθεί ο Βορίδης ? Να μας φάνε οι φασίστες ?

 

- Ηγέτης με αρχίδια ο Αλέξης ρε !!! Ολόκληρο πρόεδρο USA ανάγκασε να σηκώσει το τηλέφωνο για να τον συγχαρεί ... σαν βρεγμένη γάτα. 

- Ρε παπάρα αν στην θέση του Τσίπρα ήταν ο Κουτσούμπας ... θα έστελνε αεροπλανοφόρα

- Και τι να κάνουμε ρε μαλάκα ? Να μας φάνε οι σταλινικοί ?

Τρέμει η ολιγαρχία, έχουν παγώσει οι καναλάρχες. Η κάθαρση άρχισε αμείλικτη ... απο την ertopen

Μαλάκα μου τους βλέπω πολύ αγριεμένους. Αυτοί θα στήσουν ... γκουλάγκ !!! Ρε μπας και κάνει λάθος το κόμμα και την πέφτουμε σε δικούς μας ??

Ο μορφονιός θα έχει και άλλες συναντήσεις στο Αμέρικα. Κέρι, Νταβούτογλου κλπ. Πάει να παραλάβει τις καινούργιες ... οδηγίες χρήσεως ... ή μήπως πάει να ... προκαλέσει κι΄άλλες ρωγμές στον καπιταλισμό ?

Το περιφερειακό συμβούλιο Αττικής (η κυρία Δούρου ντε)...στήνει ..."επέτειο απελευθέρωσης της Αθήνας"... χωρίς ΕΑΜ, ΕΛΑΣ, ΕΠΟΝ, ΚΚΕ. Με την σύμφωνη γνώμη της Χ.Α. !!! Εμπρός για την "αριστερή εθνική ενότητα" !!!

Τ΄ακούσατε ?? Η Περιφέρεια Βόρειου Αιγαίου ... «προτίθεται να προμηθευτεί σάκους στεγανού τύπου με κατάλληλες προδιαγραφές για τη μεταφορά των σορών» !!! Αρχίζει η αριστερή φύλαξη των "συνόρων" !!!

Η Ελλάδα θα γίνει το σημείο διαλογής των μεταναστών και των προσφύγων. «Ηot spot» το λένε. Ενα τεράστιο "ζωοπάζαρο" ... για να διαλέγει ο καπιταλισμός τα καλύτερα ζώα για τις μηχανές του.  

Το φασισταριό ο Καμμένος portaporta ... ενοχλεί τον Αλέξη στην κυβέρνηση ... αλλά όχι στην βουλή !!!    

Ας μην ξεχνιόμαστε

 

Τέτοιοι τύποι όταν τους ψηφίζεις και τους ξαναψηφίζεις ... το μόνο που ξέρουν να κάνουν είναι να ... αποθρασύνονται.

Το ίδιο και κάτι τέτοιοι τύποι ...

... που δηλώνουν στην τηλεόραση ... «Τι θέλει ο λαός; Θέλει νοικοκύρεμα. Θα ασκήσουμε πολιτική με βάση αυτό που θέλει ο λαός. Και νοικοκύρεμα είναι να μαζεύουμε τα φρούτα που περισσεύουν, να τα κάνουμε μαρμελάδα και όχι να τα πετάμε στις χωματερές. Το ίδιο εννοούσα και με τα γεμιστά»

Το άκουσες ... τι "θέλεις" λαέ ??

Δεν αντέχω άλλο το έσχατο επιχείρημα των "άρρωστων" συριζαίων ... πως την πολιτική Τσίπρα την ενέκρινε ο λαός !!! Ποιός λαός ρε καραγκιόζηδες ?? Εχετε πάρει χαμπάρι οτι "κυβερνάτε" με το 22% των ψηφοφόρων ... εσείς που σε λίγο θα ψηφίσετε νόμο που θα απαιτεί το 50%+1 των εγγεγραμμένων για να γίνει απεργία ?? Ποιός λαός βρέ γελοίοι σοσιαλδημοκράτες που αν είχατε τ΄άντερα να κάνετε απλή αναλογική τώρα παρά την θέληση των αφεντικών σας ... θα βλέπατε τι ακριβώς γνώμη έχει ο λαός για σας και για τον μεγάλο αρχηγό. 

Ζητώ συγνώμη απ΄τους γαύρους.

   

Στο πρώτο υπουργικό συμβούλιο ο Τσίπρας έθεσε ως άμεση προτεραιότητα της νέας κυβέρνησης Συριζανέλ τη γρήγορη υλοποίηση των μέτρων του 3ου μνημονίου !!! Πάπαλα ... τα "παράλληλα προγράμματα", τα "ισοδύμανα" και η "ανάπτυξη".

- Ρε καραγκιόζη περίμενες τον Γενάρη απ΄τον Τσίπρα ... να σου κόψει τον ενφια, να σου δώσει αφορολόγητο και να σου κάνει τον μισθό 751 ?
- Ναι ρε αλλά τον πνίξανε τα συμφέροντα, τον εκβιάσανε να υπογράψει.
- Και όταν υπόγραψε ... πάλι τον πίστεψες ?
- Ναι ρέ. Ποιός θα τα πάρει απο τον πλούτο ? Οι άλλοι ?
- Πόσα παίρνεις ρέ ?
-700
- Εσένα βλέπουν ... για πλούτο

      

Γαμώ το τουίτερ μου ... γαμώ !!! απ΄τα δεξιά

... και ξαναγαμώ !!! απ΄τα αριστερά

- Δεν γουστάρω ρε το κωλοσυστημά σας
- Εχεις κάτι στο μυαλό σου ?
- Επανάσταση ρέ!
- Και τι κάθεσαι ?
- Δεν γουστάρω ... Στάλιν

 

ΣΥΡΙΖΑ και ΛΑΕΝ παραμένουν ενωμένοι συνδικαλιστικά!

 ΣΥΡΙΖΑ και ΛΑΕΝ παραμένουν ενωμένοι συνδικαλιστικά!

Μαζί με το ΜΕΤΑ κατεβαίνουν στις εκλογές του Νοεμβρίου ΣΥΡΙΖΑ και Λαϊκή Ενότητα για το Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Θεσσαλονίκης.

Μπορεί πολιτικά και κομματικά να τα... σπάσανε, όμως ΣΥΡΙΖΑ και ΛΑΕ στο συνδικαλιστικό μέτωπο έχουν αποφασίσει να πορευτούν μαζί. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα του Μετώπου Ταξικής Ανατροπής (ΜΕΤΑ), της συνδικαλιστικής παράταξης που εκπροσωπεί το συγκεκριμένο χώρο, όπου τα στελέχη ΣΥΡΙΖΑ και ΛΑΕ αποφάσισαν να πορευτούν μαζί στις εκλογές για το Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Θεσσαλονίκης, που θα γίνουν στα μέσα του Νοεμβρίου.

Οι εκλογές στα σωματεία είναι σε εξέλιξη, όμως πλέον θεωρείται βέβαιο ότι τα συνδικαλιστικά στελέχη των δυο κομμάτων που χώρισαν τα... τσανάκια τους θα παραμείνουν στο ίδιο μετερίζι σε ό,τι αφορά στους εργατικούς αγώνες.

Έτσι, στις εκλογές του ΕΚΘ, που θα γίνουν στα μέσα του Νοεμβρίου το ΜΕΤΑ θα κατεβεί ενιαίο και αδιάσπαστο.

Το μέλος της διοίκησης του ΕΚΘ, Γιώργος Παπακωνσταντίνου, επισήμανε στη Voria.gr ότι τα συνδικαλιστικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ και της ΛΑΕ θα προχωρήσουν μαζί στις εκλογές. «Είμαστε συνδικαλιστική παράταξη στο ΜΕΤΑ, δεν είμαστε κόμμα. Εκπροσωπούμε τους εργαζόμενους και παλεύουμε για να υπερασπίσουμε με τον καλύτερο τρόπο τα συμφέροντά τους. Σε αυτό το επίπεδο δε μας χωρίζει τίποτα», είπε ο κ. Παπακωνσταντίνου.

Όσο για τη διαφορά ευρώ – δραχμής, που φαίνεται να χωρίζει τα δυο κόμματα(και άρα τα στελέχη τους), ο κ. Παπακωνσταντίνου ήταν σαφής: «Είτε με ευρώ, είτε με δραχμή, εμείς όλοι υπερασπιζόμαστε τους εργαζόμενους. Να μπορούν να ζουν με αξιοπρέπεια, να πληρώνονται όταν δουλεύουν και να μην τους τσακίζει η ανεργία».

Μάλιστα, το ΜΕΤΑ αυτή τη φορά μπαίνει ακόμη πιο δυναμικά στην εκλογική διαδικασία, καθώς θέλει να συγκρουστεί με τις παραδοσιακές συνδικαλιστικές παρατάξεις, που διοικούν το ΕΚΘ επί πολλά χρόνια.

«Εμείς κάνουμε μια πολύ μεγάλη προσπάθεια να ανατρέψουμε αυτούς που διοικούν το συνδικαλιστικό κίνημα επί πολλά χρόνια, χωρίς να μπορούν να υπερασπιστούν τα συμφέροντα των εργαζομένων. Οι καθεστωτικές παρατάξεις κάνουν πολύ μεγάλη προσπάθεια να μην αλλάξει τίποτα. Παράγουν συνέδρους από εικονικά σωματεία για να δημιουργήσουν μια εικονική πλειοψηφία και να αναπαράγουν τις αντεργατικές πολιτικές τους ξανά. Οι μηχανισμοί είναι σκληροί. Εμείς πολεμάμε όλοι μαζί ώστε να απαλλαγεί το εργατικό κίνημα από όλα αυτά», τόνισε ο κ. Παπακωνσταντίνου.

Πηγή: http://voria.gr/article/siriza--laiki-enotita-chorisan-alla-ochi-sindikalistika

Απαράδεκτες μεθοδεύσεις της περιφερειάρχη Ρένας Δούρου για τον εορτασμό της «επετείου απελευθέρωσης» της Αθήνας!

 Απαράδεκτες μεθοδεύσεις της περιφερειάρχη Ρένας Δούρου για τον εορτασμό της «επετείου απελευθέρωσης» της Αθήνας!

Πηγή: 902.gr

Μια «επέτειο απελευθέρωσης» της Αθήνας, αποφορτισμένη από την προσφορά του ΕΑΜ, του ΕΛΑΣ, της ΕΠΟΝ και του ΚΚΕ, ετοιμάζεται να πλασάρει η Περιφέρεια Αττικής, με δράσεις στις οποίες κατέληξε απόψε στο Περιφερειακό Συμβούλιο. Με φανερή την προσπάθεια της ιστορικής παραχάραξης, της εξασφάλισης κλίματος «εθνικής ενότητας» και προκαλώντας τις αντιδράσεις των συμβούλων του ΚΚΕ, η περιφερειακή αρχή της Ρένας Δούρου (ΣΥΡΙΖΑ) πρότεινε και αποφάσισε να εορταστεί ποικιλοτρόπως η επέτειος της απελευθέρωσης της Αθήνας, αποκρύπτοντας όμως οτιδήποτε έχει σχέση με το ΕΑΜ, τον ΕΛΑΣ, την ΕΠΟΝ και το ΚΚΕ.

Μια κίνηση που βεβαίως ήταν αρκετή για να υπερψηφιστεί αυτή η πρόταση και από τους χρυσαυγίτες περιφερειακούς συμβούλους!

Ο Γιάννης Μανουσογιαννάκης, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και εκλεγμένος στην Περιφέρεια, στηλίτευσε αυτή την απαράδεκτη προσπάθεια, ενώ αναφέρθηκε και στις μεθοδεύσεις κράτους και ΕΕ για εξίσωση του φασισμού με τον κομμουνισμό. Τόνισε ότι η απελευθέρωση της Αθήνας και ολόκληρης της Ελλάδας είναι άρρηκτα δεμένη με τη δράση του ΚΚΕ, του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ και όποιος προσπαθεί να το κρύψει, παραποιεί την Ιστορία. «Αυτό δεν είναι προσφορά στις νέες γενιές. Είναι αποκοίμιση και αποχαύνωση και γι' αυτό στηρίζεται και από τους απόγονους των συνεργατών των ναζί», σημείωσε ανάμεσα σε άλλα το στέλεχος του Κόμματος.

«Συμπάθειες» και «αντιπάθειες»...

«Συμπάθειες» και «αντιπάθειες»...

Η όλη ιστορία με την αποπομπή του Δ. Καμμένου από τη θέση του υφυπουργού για τις εξόφθαλμα αντιδραστικές απόψεις του που ήρθαν στην επιφάνεια, εκτός από το να υπηρετήσει μια προσπάθεια να «ξεπλυθεί» ο συνολικός αντιλαϊκός χαρακτήρας της κυβέρνησης που συγκροτήθηκε με σκοπό να υλοποιήσει το μνημόνιο, πρόσθεσε μερικές ακόμα ενδιαφέρουσες «πινελιές» στις αντιδράσεις εντός και εκτός Ελλάδας για τη σύνθεση της ελληνικής κυβέρνησης και τα κόμματα που τη συναποτελούν. Αντιδράσεις και αντιθέσεις, αν μη τι άλλο, χαρακτηριστικές για τους εντεινόμενους ενδοκαπιταλιστικούς ανταγωνισμούς εντός και εκτός Ευρωζώνης...

Ετσι, μετά τον σοσιαλδημοκράτη Γερμανό πρόεδρο του Ευρωκοινοβουλίου, Μ. Σουλτς, ο οποίος την επομένη των εκλογών της Κυριακής εξέφραζε την «απορία» του γιατί ο Αλ. Τσίπρας επιμένει, όπως είπε, να συνεργάζεται με ένα ακροδεξιό κόμμα όπως οι ΑΝΕΛ, προχτές, σύσσωμος ο γερμανικός Τύπος υποδέχτηκε με σχεδόν πανηγυρικό ύφος την απομάκρυνση του Δ. Καμμένου από το κυβερνητικό σχήμα, λίγες μόλις ώρες μετά την ορκωμοσία της νέας κυβέρνησης. «Ντροπιαστική αρχή», ήταν ο χαρακτηριστικός σχολιασμός της «Die Welt», η οποία είχε εκτενή αναφορά στο θέμα, με τίτλο «Από την πρώτη ημέρα ο Τσίπρας χάνει ένα μέλος του υπουργικού συμβουλίου». Μάλιστα, η ίδια εφημερίδα επεσήμανε με δηκτικό ύφος ότι ακόμη τέσσερις πολιτικοί των ΑΝΕΛ εξακολουθούν να συμμετέχουν στο υπουργικό συμβούλιο...

Τη... δυσφορία της γερμανικής πλευράς για τη συνεργασία του Αλ. Τσίπρα με τους ΑΝΕΛ, δε φαίνεται ωστόσο να τη συμμερίζονται όλοι οι «εταίροι», αφού αστικά επιτελεία σε άλλες χώρες της ΕΕ, αλλά και στις ΗΠΑ, φαίνεται... να τη βρίσκουν του γούστου τους! Ετσι, για παράδειγμα, λίγες μέρες πριν, η γαλλόφωνη βελγική εφημερίδα «Le Soir» χαρακτήριζε την είσοδο των ΑΝΕΛ στη Βουλή ως ένα «ανέλπιστο δώρο για τον Αλέξη Τσίπρα», αφού, όπως επεσήμανε, του δίνουν την ευκαιρία να συνεχίσει το έργο του ακριβώς από εκεί που το άφησε στις 20 Αυγούστου, έχοντας μάλιστα απαλλαγεί από την «αριστερή συνιστώσα», η οποία τον έφερνε σε δύσκολη θέση. Η εφημερίδα δεν παραλείπει, μάλιστα, να επισημάνει ότι το κόμμα του Π. Καμμένου, αν και εθνικιστικό - δεξιό, υπήρξε «ένας πιστός και πειθαρχημένος κυβερνητικός εταίρος»...

Ακόμα πιο... χαρούμενος εμφανίστηκε ευθύς εξαρχής ο πρέσβης των ΗΠΑ στην Αθήνα, Ντ. Πιρς, ο οποίος - με μια ασυνήθιστη ενέργεια για διπλωμάτη - έσπευσε ήδη από το βράδυ των εκλογών, να αναρτήσει στον προσωπικό του λογαριασμό σε ιστοσελίδα «κοινωνικής δικτύωσης» φωτογραφία από τις αγκαλιές του Αλ. Τσίπρα και του Π. Καμμένου, συνοδεύοντάς την με το μήνυμα: «Συγχαρητήρια στους νικητές. Πολύ σκληρή δουλειά μπροστά τους»... «ορκίζοντας» δηλαδή τη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ πριν καλά - καλά συμφωνηθεί!

Και εντός συνόρων, άλλωστε, οι εγχώριοι βιομήχανοι με το προχτεσινό εβδομαδιαίο δελτίο του ΣΕΒ, μετά τα συγχαρητήριά τους προς τη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ για τις προσαρμογές που έκαναν στη δομή των υπουργείων, έδωσαν τις δικές τους «οδηγίες» για το πώς θα πρέπει να συγκροτούνται οι αστικές κυβερνήσεις, τόσο σήμερα, όσο και μακροπρόθεσμα: «Η χώρα», λένε, «θα πρέπει να μάθει να πορεύεται με κυβερνήσεις συνασπισμού κομμάτων,που είναι απότοκο του κατακερματισμού του πολιτικού συστήματος (...)Μακροπρόθεσμα, η σταθερότητα του πολιτικού συστήματος θα ενισχύεται με τη διαμόρφωση ισχυρότερων κυβερνητικών κομμάτων,ικανών να συνεργαστούν με άλλα ομοειδή κόμματα που είναι προσανατολισμένα πολιτικά προς την Ευρώπη και οικονομικά προς τις αγορές».

Ετσι είναι, κάθε ιμπεριαλιστικό κέντρο και κάθε τμήμα του κεφαλαίου έχει και τις «προτιμήσεις» του... Μη μας πουλάνε όμως και φούμαρα περί «λαϊκής εντολής» ή περί «αξιοπρέπειας και αγώνα κόντρα στους "έξω" που μας πολεμάνε»!

Η «Φολκσβάγκεν», τα βουβάλια και τα βατράχια...

Η «Φολκσβάγκεν», τα βουβάλια και τα βατράχια...

Η υπόθεση της γερμανικής αυτοκινητοβιομηχανίας «Φολκσβάγκεν», που αποκαλύφτηκε και κυριαρχεί στα Μέσα Ενημέρωσης σε όλο τον κόσμο, είναι ιδιαίτερα σοβαρή και διδακτική. Σε μεγάλη μερίδα του Τύπου, με αφορμή αυτή την υπόθεση και το γεγονός ότι ήρθε στη δημοσιότητα από την άλλη μεριά του Ατλαντικού, αναδεικνύονται οι μεγάλες οικονομικές και πολιτικές αντιθέσεις ανάμεσα σε Γερμανία και ΗΠΑ. Κάνουν λόγο για «οικονομικό πόλεμο» για τα «μερίδια στην παγκόσμια αγορά», που αποτελούν το διακύβευμα αυτής της ενδοϊμπεριαλιστικής αντιπαράθεσης και που βέβαια έχει εκδηλωθεί και με άλλες αφορμές. Εντύπωση, βέβαια, προκαλούν οι αναφορές στη χτεσινή «Αυγή» γύρω από αυτό το θέμα. Στο κύριο άρθρο της, λοιπόν, λέει: «Στο παρελθόν δεν ήταν λίγες οι φορές που το πεδίο μάχης και αντιπαράθεσης των δύο χωρών μεταφέρθηκε και στην Ελλάδα, με τις συνέπειες να μην έχουν γίνει ακόμα πλήρως γνωστές. Σήμερα, κάποιοι επιμένουν πως η Ελλάδα μπορεί να βγει ακόμη και κερδισμένη από τον πόλεμο αυτό. Στο χέρι της είναι». Με λίγα λόγια, δηλαδή, η εφημερίδα του ΣΥΡΙΖΑ και της κυβέρνησης αφήνει να εννοηθεί ότι από την κόντρα και την ενδοϊμπεριαλιστική αντιπαράθεση ανάμεσα στους δύο καπιταλιστικούς κολοσσούς, η Ελλάδα μπορεί να βγει κερδισμένη. Βέβαια, αυτό που έχει σημασία δεν είναι γενικά και αφηρημένα «η Ελλάδα», αλλά ο λαός της. Γιατί, πράγματι, κάποιοι στην Ελλάδα μπορεί να βγουν κερδισμένοι, αλλά αυτοί δε θα είναι οι εργαζόμενοι και τα λαϊκά στρώματα...

* * *

Ο λαός μας γνωρίζει τη γνωστή ρήση «όταν τσακώνονται τα βουβάλια, την πληρώνουν τα βατράχια». Την έχει δει πολλές φορές ιστορικά να επιβεβαιώνεται με τραγικό τρόπο για τα συμφέροντά του, την έχει βιώσει ακόμα και πολύ πρόσφατα. Ο ΣΥΡΙΖΑ και η εφημερίδα του, λοιπόν, κόντρα σε αυτό, εμφανίζουν το βατράχι όχι μόνο να ξεφεύγει μέσα από τα πόδια των βουβαλιών, αλλά να ...βγαίνει και ωφελημένο. Είναι γεγονός ότι ο ελληνικός λαός είναι μπλεγμένος με επιλογή της αστικής τάξης και των κυβερνήσεών της στις ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις που εκδηλώνονται με οξύ τρόπο σε συνθήκες καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης. Αυτό που βιώνει ο λαός μας εδώ και πολλά χρόνια, με την αντιλαϊκή επίθεση, τα μνημόνια, την κατάργηση των δικαιωμάτων του, τη φτώχεια και την ανεργία, είναι ένα από τα αποτελέσματα αυτής της μάχης των βουβαλιών, των μεγάλων μονοπωλιακών ομίλων και των ιμπεριαλιστικών κρατών, που εκπροσωπούν διαφορετικά τμήματα του κεφαλαίου, που παλεύουν για να βγουν όσο το δυνατόν πιο αλώβητα από το πεδίο της μάχης, την καπιταλιστική οικονομική κρίση. Τις επιπτώσεις απ' αυτή τη μάχη τις βιώνει όχι μόνο ο ελληνικός λαός αλλά και οι λαοί των άλλων καπιταλιστικών κρατών, με αμέτρητες θυσίες για να τη «βγάλουν καθαρή» τα βουβάλια...

* * *

Το πόσο κερδισμένη μπορεί να βγει η ...Ελλάδα από αυτόν τον ανταγωνισμό ανάμεσα στους ιμπεριαλιστές, το βλέπουμε για παράδειγμα στην περίπτωση της Ουκρανίας. Και την αναφέρουμε γιατί θυμόμαστε όλοι το «σημαντικό γεωστρατηγικό χαρτί» (σ.σ. έτσι λένε και για τη χώρα μας) που παίχτηκε στο πλαίσιο των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών. Και βέβαια, οι ΗΠΑ - ΝΑΤΟ και η Ευρωπαϊκή Ενωση «δεν την άφησαν έτσι»... Προκάλεσαν χωρίς δισταγμό το μακέλεμα του λαού της, όταν θεώρησαν ότι κινδυνεύουν τα συμφέροντά τους. Και η Κύπρος έχει σημαντική γεωστρατηγική θέση και πράγματι ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ επίσης το φροντίζουν... Κρατάνε «ίσες αποστάσεις» από την τουρκική προκλητικότητα εναντίον της, η οποία εκτυλίσσεται εντός ΝΑΤΟικού πλαισίου και με την Κύπρο μέλος της ΕΕ. Ταυτόχρονα, ΗΠΑ και ΕΕ υποστηρίζουν τη «λύση» του Κυπριακού μέσω ενός νέου διχοτομικού σχεδίου τύπου «Ανάν»... Καλό είναι να θυμίσουμε ένα ακόμα παράδειγμα: Ο Α' Παγκόσμιος Πόλεμος βρήκε την ελληνική αστική τάξη χωρισμένη στα δύο. Από τη μια ένα τμήμα της ταυτιζόταν με τους Αγγλογάλλους - το τμήμα αυτό εξέφραζε ο Ελ. Βενιζέλος - και από την άλλη ένα άλλο τμήμα της ταυτιζόταν με τους Γερμανούς, το τμήμα αυτό εξέφραζε το Παλάτι και η φιλοβασιλική πτέρυγα. Και τα δύο είχαν κοινό στόχο την εδραίωση του ρόλου της ελληνικής αστικής τάξης στα Βαλκάνια και την καταρρέουσα Οθωμανική Αυτοκρατορία. Η αντίθεση αυτή οδήγησε ακόμα και στην ένοπλη σύρραξη ανάμεσα στις δύο αντιμαχόμενες αστικές πλευρές. Πώς κατέληξε το μπλέξιμο της Ελλάδας και του λαού της στις ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις; Με την εμπλοκή στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και τη Μικρασιατική Καταστροφή.

* * *

Αυτό που επιβεβαιώνεται συνεχώς, κάθε φορά που κάποιοι μέσα από τους κόλπους της αστικής τάξης ισχυρίζονται ότι η Ελλάδα μπορεί να ωφεληθεί από τις ενδοϊμπεριαλιστικές αντιπαραθέσεις, είναι ότι όσο ο λαός στοιχίζεται πίσω από τα διαφορετικά τμήματα της αστικής τάξης στους μεταξύ τους ανταγωνισμούς, όσο παραμένουν απείραχτα τα μονοπώλια, η εξουσία τους και οι λυκοσυμμαχίες τους, όχι μόνο δεν προστατεύεται ο λαός και τα συμφέροντά του, αλλά αντίθετα μπλέκει βαθύτερα στους επικίνδυνους ενδοϊμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς. Οι εργαζόμενοι, τα λαϊκά στρώματα δεν πρέπει να ελπίζουν ότι κάτι θετικό μπορεί να βγει από παζάρια, συμβιβασμούς και τέτοιους ανταγωνισμούς. Αυτό που χρειάζεται για να ξεμπλέξει ο λαός απ' αυτές τις αντιλαϊκές μυλόπετρες, είναι πρώτα απ' όλα να απαλλαγεί απ' αυτούς που το συμφέρον τους επιβάλλει τη συμμετοχή της χώρας στα αντιλαϊκά παζάρια, τους συμβιβασμούς και τις συμμαχίες, δηλαδή το κεφάλαιο. Να αποδεσμευτεί απ' όλες τις ιμπεριαλιστικές συμμαχίες, τις καπιταλιστικές ενώσεις. Μόνο η εργατική - λαϊκή επαγρύπνηση απέναντι στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και όλες τις εκδοχές τους, μόνο η διαμόρφωση αυτοτελούς παρέμβασης των λαών ενάντια στα μονοπώλια και τον καπιταλισμό, με σκοπό της πάλης τους την ανατροπή τους και την εργατική - λαϊκή εξουσία, είναι ο δρόμος που μπορεί να βάλει εμπόδια στους σχεδιασμός αυτούς, ο δρόμος που μπορεί να ανοίξει τη μόνη φιλολαϊκή προοπτική.

Το τηλεφώνημα του Ομπάμα

Το τηλεφώνημα του Ομπάμα

Χρειάστηκε να βγάλει ανακοίνωση ο Λευκός Οίκος, για να μάθουμε λεπτομέρειες σχετικά με το περιεχόμενο της συνομιλίας που είχαν το βράδυ της Πέμπτης ο Αμερικανός Πρόεδρος, Μπ. Ομπάμα, και ο Αλ. Τσίπρας, με αφορμή την επανεκλογή του ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση.
Μάθαμε, λοιπόν, ότι «ο Πρόεδρος Ομπάμα επισήμανε ότι οι ΗΠΑ προσβλέπουν σε μια συνεργασία με τη νέα ελληνική κυβέρνηση στην πορεία της προς την εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων που χρειάζονται, την επιστροφή στην ανάπτυξη και την επίτευξη μιας βιωσιμότητας του χρέους της εντός της Ευρωζώνης, μέσω επίσης μιας συμφωνίας με τους πιστωτές της για την ελάφρυνση του χρέους της».
Επομένως, ένα το κρατούμενο ότι οι ΗΠΑ «προσδοκούν» να προχωρήσει στο ακέραιο η εφαρμογή του τρίτου αντιλαϊκού μνημονίου και όλων των μέτρων που έχουν μείνει «ουρά» από τα προηγούμενα. Ολα αυτά, βέβαια, για να υποβοηθηθεί η καπιταλιστική ανάκαμψη, η οποία προϋποθέτει την παραπέρα φτωχοποίηση του λαού.
Από εκεί και πέρα, οι ΗΠΑ δηλώνουν με νόημα ότι στηρίζουν την επίτευξη μιας συμφωνίας εντός της Ευρωζώνης με τους «πιστωτές», προκειμένου να υπάρξει ελάφρυνση του χρέους και αυτό να καταστεί «βιώσιμο».
Θυμίζουμε ότι το «χαρτί» της αμερικάνικης στήριξης στο αίτημα της ελληνικής κυβέρνησης για «κούρεμα» του χρέους ήταν από τα βασικά που έπαιξε ο ΣΥΡΙΖΑ, μετά τις εκλογές του περασμένου Γενάρη, στα παζάρια με τους Ευρωπαίους.
Πριν από τις εκλογές, μάλιστα, διακήρυττε ότι έπρεπε η Ελλάδα «να μπει σφήνα» στον ανταγωνισμό ανάμεσα στα δύο ιμπεριαλιστικά κέντρα και κυρίως ανάμεσα στις ΗΠΑ και τη Γερμανία, προκειμένου να εκμεταλλευτεί τις αντιθέσεις τους και με τη βοήθεια των ΗΠΑ να πετύχει μια «βιώσιμη» διευθέτηση του χρέους, για λογαριασμό βέβαια του κεφαλαίου και όχι του λαού.
Από την πλευρά τους, οι ΗΠΑ έβλεπαν και βλέπουν στο ζήτημα της ελληνικής κρίσης μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να παρέμβουν υπέρ των δικών τους συμφερόντων στη διαχείρισή του από την Ευρωζώνη, πιέζοντας επί της ουσίας τη Γερμανία να αποδεχτεί το οικονομικό βάρος που θα προκύψει από μια πιθανή διευθέτηση του ελληνικού χρέους.
Η προχτεσινή παρέμβαση των ΗΠΑ δείχνει ότι οι ανταγωνισμοί αυτοί κλιμακώνονται και ότι η Ελλάδα παραμένει ένα από τα σημαντικότερα πεδία εκδήλωσής τους.
Αυτό, βέβαια, μόνο καλό δεν είναι για το λαό, ο οποίος δεν έχει τίποτα να κερδίσει, όπως έδειξε και η μέχρι τώρα πορεία των πραγμάτων, με κατάληξη το τρίτο βάρβαρο μνημόνιο.
Κατά τα άλλα, στη συνομιλία του με τον Αλ. Τσίπρα, ο Μπ. Ομπάμα επανέλαβε το ενδιαφέρον του για το ζήτημα της Συρίας, όπως και «τη δέσμευση των ΗΠΑ να βοηθήσουν τους Σύρους και άλλους που χρειάζονται ανθρωπιστική αρωγή», σε μια περίοδο που κορυφώνονται οι ανταγωνισμοί στην περιοχή, με σοβαρή εμπλοκή και της Ρωσίας.
Η βαθύτερη εμπλοκή της Ελλάδας στους ευρύτερους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς πρέπει να θεωρείται δεδομένη, σε συνάρτηση και με τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, καθώς Ομπάμα και Τσίπρας «συμφώνησαν για τη σημασία που έχει η συνεργασία με την Τουρκία πάνω σε αυτές τις προκλήσεις (σ.σ. του προσφυγικού και των εξελίξεων στη Συρία) συμπεριλαμβανομένων των προσπαθειών για να βρεθεί μια επιτυχής λύση στις συνομιλίες για τη διευθέτηση του Κυπριακού».
Ενα είναι σίγουρο: Μαζί με τα νέα μέτρα, περιμένουν το λαό και νέες «μπόρες» σε ό,τι αφορά τις επικίνδυνες εξελίξεις στην περιοχή μας, αν ο ίδιος δεν παρέμβει καθοριστικά με την πάλη του στις εξελίξεις.