ΟΥΚΡΑΝΙΑ Κλιμακώνονται οι συγκρούσεις

ΟΥΚΡΑΝΙΑ

Κλιμακώνονται οι συγκρούσεις

Από τις επιχειρήσεις του Ουκρανικού στρατού στην Αντβίγιφκα

Ολο και περισσότερο κλιμακώνεται η σύγκρουση στην Ανατολική Ουκρανία, με συνεχείς βομβαρδισμούς και ρίψεις ρουκετών από τον Ουκρανικό στρατό στις περιοχές του Ντονέτσκ, τον θύλακα που ελέγχουν οι πολιτοφυλακές, την αυτοαποκαλούμενη Λαϊκή Δημοκρατία (όρος παραπλανητικός αφού το πάνω χέρι έχουν αστικές δυνάμεις που προσβλέπουν στη Ρωσία), με 3 νεκρούς και 13 τραυματίες αμάχους, ενώ η λεγόμενη συμφωνία εκεχειρίας του Μινσκ παραβιάστηκε μόνο χτες βράδυ εκατοντάδες φορές. Την ίδια ώρα ανεβαίνουν οι τόνοι και σε διπλωματικό επίπεδο, με την κυβέρνηση του μεγαλοκαπιταλιστή Πέτρο Ποροσένκο να κατηγορεί τη Ρωσία για βομβαρδισμούς σε κατοικημένη περιοχή στην Αντβίγιφκα, που βρίσκεται κοντά στη γραμμή αντιπαράθεσης, και κάνει λόγο για πολλούς αμάχους νεκρούς, χωρίς να δίνει συγκεκριμένα στοιχεία.

Πρέσβης των ΗΠΑ στον ΟΗΕ: «Καταδικάζουμε τη ρωσική επιθετικότητα»

Η αντιπαράθεση έφτασε και στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, όπου την προεδρία έχει αυτό το μήνα η Ουκρανία, και η εκπρόσωπος των ΗΠΑ Νίκι Χάλεϊ κατηγόρησε τη Ρωσία για επιθετικότητα στην Ουκρανία και επέρριψε στη ρωσική πλευρά την ευθύνη για την αναζωπύρωση της έντασης στην Ανατολική Ουκρανία. Είναι χαρακτηριστικά τα όσα είπε: «Θεωρώ ατυχές πως στην πρώτη μου εμφάνιση εδώ πρέπει να καταδικάσω την επιθετικότητα της Ρωσίας. Δεν θα έπρεπε να συμβεί, ούτε και να είναι έτσι. Θέλουμε όντως καλύτερες σχέσεις, αλλά η κατάσταση στην Ανατολική Ουκρανία επιτάσσει σαφή και ισχυρή καταδίκη των ρωσικών κινήσεων». Επίσης, αναφερόμενη στο ζήτημα των κυρώσεων σε βάρος της Ρωσίας, σημείωσε ότι «οι ΗΠΑ συνεχίζουν να καταδικάζουν και να ζητούν άμεσο τερματισμό της ρωσικής κατοχής της Κριμαίας. Η Κριμαία ανήκει στην Ουκρανία, και οι κυρώσεις μας σε σχέση με το ζήτημα της Κριμαίας θα παραμείνουν σε ισχύ μέχρι να ξαναδώσει η Ρωσία τον έλεγχο της Κριμαίας στην Ουκρανία».
Η κίνηση αυτή προκάλεσε την απάντηση του Ρώσου πρέσβη Βιτάλι Τσιούρκιν, που απέδωσε την αναζωπύρωση σε προβοκάτσια της κυβέρνησης Ποροσένκο, ώστε να παρουσιάσει την Ουκρανία ως θύμα και να ζητήσει βοήθεια από τους δυτικούς συμμάχους, όπως και να δημιουργήσει προσχώματα στο διάλογο της Ρωσίας με τη νέα αμερικανική ηγεσία.
Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκαν τόσο ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου Ντμίτρι Πεσκόφ, όσο και το ΥΠΕΞ της Ρωσίας, που κατήγγειλαν ως «βάρβαρη επίθεση» τον σφοδρό βομβαρδισμό στο Ντονέτσκ.
Σύμφωνα με τους πολιτοφύλακες, έπεσαν πάνω από 3.400 βόμβες και ρουκέτες, χτυπήθηκαν σπίτια, υποδομές και εγκαταστάσεις. Πάντως χθες έγινε γνωστό από τη λεγόμενη Ομάδα Επαφής του Μινσκ ότι εξετάζεται το ενδεχόμενο στις 5 Φλεβάρη να υπάρξει κατάπαυση του πυρός ανάμεσα στις δύο πλευρές.

Ασκηση ΝΑΤΟικών δυνάμεων στα σύνορα με τη Ρωσία

Ενδεικτικό της όξυνσης της σύγκρουσης στην Ουκρανία, που έχει χαρακτήρα και ενδοαστικό και ενδοϊμπεριαλιστικό ανάμεσα σε ΗΠΑ, ΝΑΤΟ και ΕΕ και την καπιταλιστική Ρωσία για σφαίρες επιρροής και αγορά, είναι η άσκηση που πραγματοποιείται από ΝΑΤΟικές δυνάμεις από τις 1 έως τις 11 Φλεβάρη (με συμμετοχή και Ελληνα αξιωματικού) στη Μαύρη Θάλασσα, κοντά στα σύνορα με τη Ρωσία. Στην «Ασπίδα της Θάλασσας 2017», όπως λέγεται, συμμετέχουν 7 χώρες - μέλη του ΝΑΤΟ (ΗΠΑ, Καναδάς, Ισπανία, Ρουμανία, Βουλγαρία, Ελλάδα, Τουρκία) και η Ουκρανία. Συνολικά παίρνουν μέρος 16 πολεμικά πλοία, ανάμεσά τους και το αμερικανικό αντιτορπιλικό «USS Porter», ενταγμένο στη δύναμη του αμερικανικού 6ου στόλου, που περιπολεί σε Ευρώπη και Αφρική και είχε σταθμεύσει για ανεφοδιασμό και μικροεπισκευές στην βάση της Σούδας, εφαλτήριο για τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς.

ΕΚΘΕΣΗ ΑΔΑΕ Επιβεβαιώνει τις καταγγελίες του ΚΚΕ για τις συνακροάσεις

ΕΚΘΕΣΗ ΑΔΑΕ

Επιβεβαιώνει τις καταγγελίες του ΚΚΕ για τις συνακροάσεις

Τις καταγγελίες του ΚΚΕ για περίεργες συνακροάσεις στο τηλεφωνικό κέντρο της έδρας της Κεντρικής Επιτροπής σε συγκεκριμένες μέρες και ώρες επιβεβαιώνει η έκθεση της Αρχής Διασφάλισης του Απορρήτου των Επικοινωνιών (ΑΔΑΕ), που ανέλαβε να διερευνήσει την υπόθεση. Θυμίζουμε ότι το ΚΚΕ προχώρησε στις καταγγελίες με ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου της ΚΕ, την 1η Δεκέμβρη 2016.

Πιο συγκεκριμένα, από την έκθεση που εστάλη στην πρόεδρο της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής, με ημερομηνία 2/2/2017, βγαίνουν τα εξής συμπεράσματα:
1. Αναγνωρίζεται ότι έγιναν οι κλήσεις κατά τις συγκεκριμένες ημερομηνίες και ώρες που καταγγέλλει το ΚΚΕ.
2. Αποκαλύπτεται το πλήθος και η προέλευση των κλήσεων, καθώς πρόκειται για 47 κλήσεις με τηλεφωνικά προθέματα από 13 διαφορετικές χώρες.
3. Γίνεται λόγος για παραποίηση της προέλευσης των τηλεφωνημάτων, γεγονός που υποδηλώνει ότι όντως υπήρξε παρέμβαση στις επικοινωνίες του ΚΚΕ.
4. Επιβεβαιώνεται ότι δεν πρόκειται για ενέργεια ενός ερασιτεχνικού μηχανισμού, αλλά για παρέμβαση που απαιτεί εξειδικευμένη γνώση, τόσο σε θεωρητικό, όσο και σε τεχνικό επίπεδο.
Πιο συγκεκριμένα, στο πόρισμα της ΑΔΑΕ - από το οποίο προκύπτουν τα παραπάνω συμπεράσματα - αναφέρεται ανάμεσα σε άλλα: «Από την ανάλυση των εισερχόμενων κλήσεων με απόκρυψη προς τους τηλεφωνικούς αριθμούς των γραφείων του ΚΚΕ κατά τα επίμαχα χρονικά διαστήματα, το σύνολο αυτών προέρχεται από αριθμούς με διαφορετικά διεθνή προθέματα, και πιο συγκεκριμένα: Μάλτα, Ολλανδία, Γαλλία, Ιρλανδία, Φινλανδία, Ρουμανία, Ηνωμένο Βασίλειο, Εσθονία, Ουγγαρία, Βέλγιο, Σουηδία, Πολωνία και Δανία. Το πλήθος των διαφορετικών διεθνών προθεμάτων ενισχύει την ένδειξη ότι έχει χρησιμοποιηθεί η τεχνική της παραποίησης προέλευσης τηλεφωνημάτων».
Δηλαδή επιβεβαιώνεται ότι το τηλεφωνικό κέντρο της έδρας της ΚΕ του ΚΚΕ δεχόταν πολλές ταυτόχρονες κλήσεις, τα στοιχεία των οποίων είχαν παραποιηθεί, ώστε να φαίνονται ότι προέρχονται από διάφορες χώρες, για να γίνει πιο δύσκολος ο εντοπισμός του καλούντος. Για την υλοποίηση αυτής της τεχνικής παραποίησης, οι κλήσεις δρομολογήθηκαν μέσω διάφορων διεθνών και εθνικών παρόχων τηλεπικοινωνιών, χρησιμοποιώντας και την τεχνολογία VoIP (Voice over IP), δηλαδή τηλεφωνία μέσω διαδικτύου.
Από τα παραπάνω προκύπτει ότι εκείνος ή εκείνοι που προχώρησαν στις συγκεκριμένες πράξεις, έχουν τη δυνατότητα να πραγματοποιούν σύνθετες και περίπλοκες παρεμβάσεις στις επικοινωνίες πολιτικών κομμάτων ή και άλλων, με διάφορες στοχεύσεις.
Αξίζει να αναφέρουμε ότι ακόμα δεν έχει ολοκληρωθεί η προκαταρκτική εξέταση, που έχει αναλάβει η Υποδιεύθυνση Κρατικής Ασφάλειας, της Διεύθυνσης Ασφάλειας Αττικής, ύστερα από εντολή του αρμόδιου εισαγγελέα. Θυμίζουμε ότι στο πλαίσιο αυτής της έρευνας, μετά από αίτηση του ΚΚΕ, ο εισαγγελέας εξέδωσε βούλευμα για άρση του τηλεφωνικού απορρήτου και σε ό,τι αφορά τους τηλεφωνικούς αριθμούς (σ.σ. όσους είχαν απόκρυψη κατά την κλήση) και σε ό,τι αφορά το περιεχόμενο των συνομιλιών. Στο πόρισμα της ΑΔΑΕ υπάρχουν συγκεκριμένα στοιχεία που μπορούν να αξιοποιηθούν για να βρεθεί η πηγή, το άτομο ή ο φορέας που χρησιμοποίησε την τεχνική της παραποίησης προέλευσης τηλεφωνημάτων. Εντύπωση, πάντως, προκαλεί το γεγονός ότι αυτή η έρευνα, αν και κατεπείγουσα, δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμα.

Πάλη ενάντια στα «κεκτημένα» τους

Πάλη ενάντια στα «κεκτημένα» τους

Το πρώτο θέμα που αναδεικνύει σήμερα ο «Ριζοσπάστης» στο πρωτοσέλιδό του, είναι άλλο ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα που τεκμηριώνει όσα επαναλαμβάνει διαρκώς το ΚΚΕ: Οτι έξοδος από την καπιταλιστική κρίση για το κεφάλαιο και τα κόμματά του δεν σημαίνει τίποτα λιγότερο από τσακισμένα εργατικά δικαιώματα. Οτι η μείωση της τιμής της εργατικής δύναμης είναι απαραίτητη προϋπόθεση για να ανακάμψουν τα επιχειρηματικά κέρδη και αυτή η προϋπόθεση υλοποιείται τα τελευταία οκτώ χρόνια, οποιαδήποτε κυβέρνηση κι αν βρίσκεται στο τιμόνι της αστικής διαχείρισης, οποιοδήποτε «μείγμα» κι αν υπερασπίζεται.
Η γραμμή που δίνει η ΕΚΤ, δηλαδή ο ένας από τους «θεσμούς» του κουαρτέτου, προς τα κράτη της Ευρωζώνης, είναι άλλη μια υπενθύμιση του με ποιους έχει να αναμετρηθεί το εργατικό κίνημα, αλλά και σε ποια κατεύθυνση πρέπει να παλέψει. Η αγωνία που διακατέχει όλο το κείμενο της έκθεσης είναι πώς θα μειωθούν οι μισθοί και φυσικά ένα από τα πιο αποτελεσματικά εργαλεία που προτείνει είναι η πλήρης εξουδετέρωση των κλαδικών και η γενίκευση των επιχειρησιακών συμβάσεων. Η πρόκληση, μάλιστα, είναι ότι αυτό το συνδέει με τη «μη μείωση των θέσεων εργασίας», επαναλαμβάνοντας τον σαφή εκβιασμό προς την εργατική τάξη: «Θέλετε μειώσεις μισθών ή απολύσεις;».
Η πείρα των εργαζομένων δείχνει ότι η αυτή η γραμμή δεν είναι μια παραφωνία σ' ένα κατά τα άλλα φιλεργατικό περιβάλλον. Αλλωστε, αυτόν τον εκβιασμό τον ζουν καθημερινά χιλιάδες εργαζόμενοι στους τόπους δουλειάς. Ακόμα περισσότερο, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, επανέρχεται διαρκώς από την ίδια την αστική τάξη της χώρας. Είναι ενδεικτικό ότι μόνιμα στην ατζέντα του ΣΕΒ είναι οι συστάσεις για πιο «ευέλικτη αγορά εργασίας» και για «απελευθέρωση του ρυθμιστικού περιβάλλοντος της αγοράς εργασίας...».
Η έκθεση της ΕΚΤ, με την οποία επιτίθεται στις Συλλογικές Συμβάσεις, είναι άλλη μια αποκάλυψη τού τι σημαίνει η προσήλωση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ στο «ευρωπαϊκό κεκτημένο», κόντρα δήθεν στις «ακραίες επιδιώξεις» του ΔΝΤ... Αλήθεια, ποια είναι η διαφορά όσων η έκθεση προβλέπει για τις εργασιακές αναδιαρθρώσεις σε σχέση με όσα το ΔΝΤ επιθυμεί ή με όσα ο ΣΕΒ επιδιώκει; Καμία διαφορά επί της ουσίας δεν υπάρχει και αυτές οι τοποθετήσεις αποκαλύπτουν την προσπάθεια της κυβέρνησης να παρουσιάσει το μαύρο ως άσπρο. Οσο λοιπόν η κυβέρνηση καλεί το λαό να «αφεθεί» στη θαλπωρή των «βέλτιστων ευρωπαϊκών πρακτικών» ή να τη θαυμάσει για τις μάχες που δίνει υπερασπιζόμενη το «ευρωπαϊκό κεκτημένο», τόσο περισσότερο πρέπει να ενισχύεται η πάλη ενάντια στην πολιτική της.
Το συμπέρασμα, λοιπόν, για την εργατική τάξη είναι σαφές: Κυβέρνηση, αστικά κόμματα, ΔΝΤ, ΕΕ, ΣΕΒ και λοιποί πρόθυμοι είναι στην ίδια όχθη, παρά τα κατά καιρούς καβγαδάκια τους. Ολοι τους πασχίζουν για την ανάκαμψη του κεφαλαίου, που σημαίνει διαρκείς θυσίες από τη μεγάλη λαϊκή πλειοψηφία κι αυτό είναι το νήμα που τους ενώνει.
Για τους εργαζόμενους υπάρχει διέξοδος και βρίσκεται στη σύγκρουση με αυτόν το δρόμο, του φαύλου κύκλου κρίσης, μέτρων, αναιμικής ανάκαμψης και νέας κρίσης. Στην όξυνση της εργατικής - λαϊκής πάλης μέσα στους τόπους δουλειάς, ενάντια στα «κεκτημένα» της εκμετάλλευσης, διεκδικώντας την ανάκτηση των απωλειών των τελευταίων ετών, παλεύοντας με κριτήριο την ικανοποίηση των σύγχρονων λαϊκών αναγκών. Στην οικοδόμηση της κοινωνικής συμμαχίας σε αντικαπιταλιστική - αντιμονοπωλιακή κατεύθυνση, ως τη μόνη λύση για να πάρει ο λαός ανάσες και να δρομολογήσει την αντεπίθεσή του, που θα ανατρέψει αυτήν τη βαρβαρότητα. Προϋπόθεση για την ενίσχυση αυτού του προσανατολισμού είναι η συστράτευση με το ΚΚΕ παντού, η ένταξη νέων πρωτοπόρων δυνάμεων σε αυτήν την προσπάθεια, που θα προωθεί τη γραμμή πάλης με τη μόνη αισιόδοξη και ρεαλιστική προοπτική: Την εργατική εξουσία.

Κυβερνητικές αλχημείες με τις εισφορές των αγροτών

Κυβερνητικές αλχημείες με τις εισφορές των αγροτών

Ο υφυπουργός Κοινωνικής Ασφάλισης, Τ. Πετρόπουλος, μιλώντας χτες στη Βουλή ισχυρίστηκε πως με την ανάρτηση των ειδοποιητηρίων για τις εισφορές των αγροτών στο νέο ΕΦΚΑ, «μπαίνει ένα τέλος στην παραπληροφόρηση», καθώς σύμφωνα με αυτά προκύπτει μείωση των ασφαλιστικών τους εισφορών στον ΟΓΑ και μάλιστα αυτό συμβαίνει στο 90% των αγροτών.
Η παρέμβαση αυτή, βέβαια, δεν είναι άσχετη με το γεγονός ότι δυναμώνει η δυσαρέσκεια και τα μπλόκα της αγωνιζόμενης αγροτιάς, η οποία μεταξύ άλλων παλεύει για τα ασφαλιστικά της δικαιώματα.
Ο υπουργός υποστηρίζει ότι το 90% των αγροτών θα καταβάλλουν μηνιαία εισφορά 87 ευρώ, ποσό μικρότερο σε σύγκριση με τις εισφορές που πλήρωσαν το 2016 (π.χ. 100 ευρώ και 113 ευρώ στη β' και γ' κλάση αντίστοιχα). Αν όμως κάτι επιβεβαιώνεται, είναι ότι οι αλχημείες και η παραπληροφόρηση παραμένουν μόνιμο στοιχείο στην κυβερνητική προπαγάνδα.

***

Ο υφυπουργός πλαστογραφεί και αξιοποιεί επιλεκτικά τα στοιχεία, συγκρίνοντας τα σημερινά ποσά εισφορών των αγροτών στον ΕΦΚΑ, όχι με τις εισφορές που ίσχυαν μέχρι το πρώτο εξάμηνο του 2015, αλλά με τις νέες αυξημένες εισφορές του 2016, οι οποίες ήταν το προανάκρουσμα για τις παραπέρα αυξήσεις και στους αγρότες με τη δημιουργία του ΕΦΚΑ.
Θυμίζουμε ότι μέχρι το 2015 (α' εξάμηνο), οι αγρότες πλήρωναν μηνιαία εισφορά στην γ' ασφαλιστική κλάση όχι 113 ευρώ - που ισχυρίζεται ο υπουργός - αλλά 79,5 ευρώ, δηλαδή ποσό μικρότερο και από την κατώτερη εισφορά των 87 ευρώ που τους επιβάλλεται σήμερα. Μάλιστα, στη β' κλάση πλήρωναν το μήνα 70,9 ευρώ και στην πρώτη 62,75 ευρώ. Κατά συνέπεια, ακόμα και η κατώτερη σημερινή εισφορά είναι μεγαλύτερη από τις προηγούμενες εισφορές.
Δεύτερον και σημαντικό: Η εισφορά των 87 ευρώ, που σε ετήσια βάση μεταφράζεται σε 1.044 ευρώ, είναι μόνο για το 2017. Το ποσό αυτό θα αυξηθεί τα επόμενα χρόνια και το 2022 θα διαμορφωθεί ετησίως στα 1.339 ευρώ, δηλαδή στο 27,2% του ετήσιου φορολογητέου εισοδήματος. Αυτό σημαίνει ότι με την πλήρη ωρίμανση του συστήματος και μέχρι να τερματίσει τον εργάσιμο βίο του, ο αγρότης θα πληρώνει τουλάχιστον 111,6 ευρώ μηνιαία εισφορά στον ΕΦΚΑ. Κι αυτό αφορά, μάλιστα, το ελάχιστο φορολογητέο εισόδημα, μέχρι τα 4.923 ευρώ το χρόνο, που σημαίνει ότι οι εισφορές αυξάνονται παραπέρα όταν πρόκειται για μεγαλύτερα εισοδήματα.
Ακόμα κι αν ένας αγρότης δεν έχει εισόδημα ή έχει μικρότερο των 4.923 ευρώ, έτσι κι αλλιώς θα πρέπει να καταβάλει τα 1.339 ευρώ ετησίως (μετά το 2022). Μάλιστα, στην περίπτωση ενός ζευγαριού το ποσό αυτό διπλασιάζεται! Αντίστοιχα, αυξάνονται οι εισφορές στα αγροτικά νοικοκυριά που έχουν φορολογητέο εισόδημα άνω των 4.923 ευρώ το χρόνο.

***

Αν κάτι, πάντως, αποδεικνύουν τα στοιχεία που παρουσίασε ο υπουργός - και στο βαθμό που αυτά ισχύουν - είναι το γεγονός ότι η συντριπτική πλειοψηφία των αγροτών έχουν εισόδημα στα όρια της επίσημης φτώχειας, παρά το γεγονός ότι εργάζονται σκληρά. Αποδεικνύεται, δηλαδή, ότι η αγωνία της επιβίωσης είναι αυτή που οδηγεί τη φτωχή και μεσαία αγροτιά στα μπλόκα και είναι κόλαφος για την αγροτική πολιτική της κυβέρνησης και της ΕΕ.
Επιπλέον, με τη δημιουργία του ΕΦΚΑ, αλλάζει και ο τρόπος καταβολής της εισφοράς, καθώς γίνεται μηνιαίος και από την αρχή του χρόνου. Δηλαδή, ο αγρότης εξαναγκάζεται να προπληρώνει τις εισφορές του στον ΕΦΚΑ, πριν ακόμα έχει εισόδημα, δυσκολεύοντας ακόμα παραπέρα τις συνθήκες παραγωγής. Και επειδή η συντριπτική πλειοψηφία δεν θα μπορεί να καταβάλει από την αρχή του χρόνου τις εισφορές - τη στιγμή που εξαναγκάζεται να δανείζεται για τα καλλιεργητικά εφόδια - θα πληρώνει και τόκους εξαιτίας της καθυστέρησης.
Μάλιστα, ειδικά για το 2017, πέραν των μηνιαίων αυξημένων καταβολών από την αρχή του χρόνου, οι αγρότες θα πρέπει μέσα στο καλοκαίρι να πληρώσουν και τις εισφορές του δεύτερου εξαμήνου του 2016. Αυτή είναι η αλήθεια για τις ασφαλιστικές εισφορές των αγροτών, την οποία συσκοτίζει η κυβέρνηση για να ξεγελάσει τους ίδιους και να παρουσιάσει αδικαιολόγητο τον αγώνα τους στα μάτια των άλλων λαϊκών στρωμάτων.

Οι διεργασίες στο αριστεροχώρι

 Οι διεργασίες στο αριστεροχώρι

Ο τίτλος είναι λίγο παραπλανητικός, αλλά προτιμήθηκε για την κλασικότητά του. Δεν πρόκειται να εξετάσουμε τις πενήντα αποχρώσεις του ροζ (αριστεροχώρι), που τα 'βαψε μαύρα μετά το δημοψήφισμα, και τα τεκταινόμενα στο χώρο, αλλά κάποια χαρακτηριστικά σημεία και την τάση που διαμορφώνεται. Που εφόσον προέρχεται από τα κάτω κι αριστερά, δεν μπορεί παρά να κατευθύνεται προς τα πάνω (κυβερνητισμός) και δεξιά, με το μεταβατικό πρόγραμμα -αντί της στρατηγικής- στο τιμόνι.

Αφορμή για το σημείωμα είναι η πρόσφατη δημοσκόπηση, που δίνει αθροιστικά στο αριστεροχώρι -το χώρο-χωριό μεταξύ ΚΚΕ και Σύριζα- ένα 6%, κατά προσέγγιση. Που όσο φουσκωμένο κι αν είναι (πχ με την αναγωγή στα έγκυρα), όσο κι αν μαδηθεί προεκλογικά από την πίεση του Σύριζα, μπορεί να κρατήσει το μισό ποσοστό και να μπει στη Βουλή, αρκεί να πάψουν να είναι σκορποχώρι οι δυνάμεις του και να συγκροτήσουν το ενωμένο αριστεροχώρι.

Πόσο πιθανό είναι όμως αυτό, αφού η Ζωή τα έσπασε με το Unfollow, έβαλε στο στόχαστρο Π. Σωτήρη και (τη) Δ. Κουτσούμπα, και τους προσγείωσε στην πραγματικότητα -για το πρόσωπό της; Ή όταν η ΛαΕ θυμίζει ριάλιτι, όπου κάθε τόσο βγάζει κάποια ομάδα ανακοίνωση αποχώρησης και έτσι μαθαίνουμε την ύπαρξή της, που την αγνοούσαμε ως τότε -πχ η Εργατική Απάντηση;

Κι αν συμφωνούν όλες οι ανακοινώσεις σε κάτι δεν είναι (μόνο) στην πολιτική ανάλυση για το χαρακτήρα της ΛαΕ, που δεν έχει αλλάξει και θα μπορούσαν να τον εκτιμήσει εξ αρχής. Αλλά στη διαφωνία-καταγγελία του μέτρου για λήψη αποφάσεων με απλή πλειοψηφία, που σημαίνει πρακτικά ότι το πάλαι ποτέ αριστερό ρεύμα του Σύριζα μπορεί να περνάει ό,τι θέλει, χωρίς να υπολογίζει τους πολιτικούς συνεταίρους του.

Μένει λοιπόν η Ανταρσυα, που θεωρητικά θα αποκτούσε μεγαλύτερη συνοχή μετά την αποκόλληση των οργανώσεων (Αραν, Αρας) που ήθελαν παναριστερό μέτωπο και βασικά συνεργασία με τη ΛαΕ -για να καταλήξουν όντως σε αυτή. Αλλά όσο πλησιάζουν οι εκλογές, θα συνεχίσει να την απασχολεί το ίδιο "σταυρικό ζήτημα" για την εκλογική κάθοδο και την ευκαιρία εισόδου στη βουλή -αρκεί αυτή τη φορά να γίνει καλύτερη συνεννόηση για τη μοιρασιά και τον τίτλο του ψηφοδελτίου.

Με αυτήν την έννοια πρέπει, νομίζω, να δούμε και το νέο κάλεσμα της Ανταρσυα για συνεργασία και συμπόρευση των αντι-ΕΕ δυνάμεων, αλλά και όσων αντιτίθενται σε μια (φιλολαϊκή τάχα) διαχείριση του συστήματος, που θα μπορούσε -ως διατύπωση- να κλείνει το μάτι στη ΛαΕ, και βασικά αφήνει τους πάντες ικανοποιημένους: και τους μετωπικούς και όσους πιστεύουν πως η ΛαΕ αποκλείεται αυτομάτως από το κάλεσμα, ως μη (συνεπής ή σκέτο) αντι-ΕΕ δύναμη.

Και ποιες είναι τότε οι δυνάμεις εκτός Ανταρσυα -ή εκτός της ΔιΕΕξόδου, όπου είναι ο Κορδάτος, ο Εργατικός Αγώνας κι άλλες προσωπικότητες του χώρου; Μήπως το ΚΚΕ; Όσο κι αν ένας σφος και φίλος, ειδικός περί αριστερισμού (δε λέμε ονόματα, αλλά φωτογραφίζουμε) λέει μεταξύ χαλαρού και αστείου πως οι Ναρίτες πηγαίνουν με τον έναν και με τον άλλον, για να ξεπεράσουν εμάς και τη δική μας άρνηση (φτύσιμο) για συνεργασία (με τους αλή-με τους αλήτες που γυρνάς...), στην πραγματικότητα, οι υπαρκτές πολιτικές φιλίες είναι αυτές που μας καθορίζουν και χαρακτηρίζουν: δείξε μου τον πολιτικό σου φίλο, να σου πω ποιος είσαι.

Κι εδώ μπαίνει μια χρόνια αδυναμία-παθογένεια του αριστερισμού, που μπορεί να έχει οργανικά συνδεμένους μαχαλάδες, με παρόμοια πολιτική αντίληψη -παρά τις διαβαθμίσεις- αποχρώσεις και κοινή πορεία-όσμωση σε διάφορους μαζικούς χώρους (από το φοιτητικό μέχρι κοινά ψηφοδέλτια σε σωματεία), αλλά αποτελείται συνάμα από δέκα χωριά (αριστερο)χωριάτες, που διατηρούν δικές τους αντιλήψεις-μαγαζάκια, και ενώνονται συγκυριακά από τα πάνω και για τις εκλογές, που είναι πάντα κομβικός σταθμός για την όποια ενότητα (και την όποια καμπάνια υπέρ αυτής), ανοίγοντας την ίδια συζήτηση από την αρχή

Κι αυτό δεν ισχύει μόνο για τα μετωπικά σχήματα του μέλλοντος, που συζητιούνται και ζυμώνονται, αλλά και για τα ήδη υπάρχοντα -πχ την Ανταρσυα, που δεν έχει κατακτήσει πλήρη ενότητα σε διάφορα κινηματικά μέτωπα (που λογικά θα έπρεπε να προηγούνται του εκλογικού) κι έχει διάφορες τοπικές οργανώσεις ανενεργές, χωρίς ουσιαστική λειτουργία και δράση.

Αυτό δείχνει και τα όρια της αντιπαράθεσης που αποκτήθηκε στο πρόσφατο συνέδριο της νΚΑ (εισήγηση, αντι-εισήγηση, και... πλούτος ιδεών κι απόψεων, που συγκεράστηκαν σε ένα τούτι-φρούτι κράμα) και θα συνεχιστεί λογικά στο επικείμενο συνέδριο του Ναρ -όπως αλλιώς κι αν λέγεται μετά από αυτό.

Από τη μια πλευρά μια... "αντι-σεχταριστική αγωνία" του 'εδώ και τώρα', γιατί "μια ζωή την έχουμε..." (κι αν δεν κυβερνήσουμε, πώς θα γίνουμε ήρωες να παραγοντίσουμε). Φλογεροί ρήτορες που νιώθεις πως γράφουν, όπως ακριβώς μιλάνε,με μια ντουντούκα αντί για στιλό (ή πληκτρολόγιο) στο χέρι, να φωνάζουν παθιασμένα: εμπρός για την παναριστερά, για την είσοδο στη βουλή, για την (εργατική) κυβέρνηση!
Κι η προβολή του (εκλογικού) μετώπου που τραβάει μπροστά το κόμμα-ρεύμα (κι όχι αντίστροφα).
Ενώ ο αντίλογος είναι το ήδη κεκτημένο. Η Ανταρσυα, το μεταβατικό, δηλ όσα κάνουν μέχρι τώρα, αλλά καλύτερα, περισσότερα, πιο αποτελεσματικά.

Το ερώτημα είναι αν σε ΄λα αυτά υπάρχει κάποιος σοβαρός (ή έστω έντιμος) πυρήνας, που θα διαχωρίσει τη θέση του, βάζοντας πχ ως κόκκινη γραμμή τη συνεργασία με τη ΛαΕ. Δεν ξέρω όμως αν έχει νόημα κι ενδιαφέρον η (εργατική) απάντηση. Τι λες κι εσύ, ειδικέ;

Παμε Πόλεμο ?

 Παμε Πόλεμο ?

ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΕΣ ΤΩΝ ΗΠΑ ΤΟΥ ΝΑΤΟ ΤΗΣ Ε.Ε. ΜΑΖΕΥΟΥΝ ΣΤΡΑΤΟ ΚΑΙ ΟΠΛΑ ΣΤΑ ΣΥΝΟΡΑ ΜΕ ΤΗΝ ΡΩΣΙΑ ?

απο το Πιερια 

Αμερικανοί στρατιώτες με φάλαγγα τεθωρακισμένων οχημάτων Humvee και φορτηγών, πέρασαν πριν 1 μήνα τα Πολωνικά σύνορα, εγκαινιάζοντας την μεταφορά Αμερικανών στρατιωτών και βαρύ πολεμικού εξοπλισμού στα πλαίσια της επιχείρησης ( Ατλαντική Αποφασιστικότητα ). 

Πρόκειται για μια εξέλιξη αρνητική και ιδιαίτερα επικίνδυνη και αποτελούν σημάδια όξυνσης των ενδοιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και αντιθέσεων, κυρίως των δυνάμενων των ΗΠΑ – ΝΑΤΟ - Ε.Ε., με τους ιμπεριαλιστές της αστικής τάξης της Ρωσία, που γίνονται στο φόντο για την επαναχάραξη νεων ζωνών επιρροής, για τον έλεγχο ενεργειακών πηγών, των δρόμων μεταφοράς τους και στα πλαίσια των γεωστρατηγικών σχεδιασμών των ιμπεριαλιστών.

Η κινητοποίηση Αμερικανικού Στράτου στο έδαφος της Πολωνίας, αποτελεί τον κρίκο μιας αλυσίδας αποφάσεων και κινήσεων, σε τακτικό και επιχειρησιακό επίπεδο, για παραπέρα ανάπτυξη νατοϊκών δυνάμεων στα σύνορα με την Ρωσία. Οι αποφάσεις αυτές έχουν δρομολογηθεί από τον Ιούλιο, από την σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ, που έγινε στην Βαρσοβία.

Αποφασίστηκε επίσης, ενίσχυση των ήδη αναπτυγμένων δυνάμεων του ΝΑΤΟ στην Ανατολική Ευρώπη - η προώθηση 4 ενισχυμένων μονάδων σε Εσθονία, Λετονία, Λιθουανία, Πολωνία, με την διοίκηση σε κάθε μια από αυτές, από ΗΠΑ, Γερμανία, Καναδά, Βρετανία. Ταυτοχρόνου αποφασίστηκε η συγκρότηση πολυεθνικής Ταξιαρχίας στην Ρουμανία, με άμεση υποστήριξη από Βουλγαρία, για τον έλεγχο στην Μαύρη Θάλασσα. Επίσης η ίδια Σύνοδο, αποφάσισε την ολοκλήρωση της εγκατάστασης και την λειτουργίας της λεγόμενης << Πυραυλικής Ασπίδας >> με βάσεις στην Ρουμανία και Πολωνία, με την ναυτική στήριξη και γενικότερης υποδομής που συνδέονται με την χρήση πυρηνικών όπλων σε μια καταστροφική αναμέτρηση . Αυτά λέει ανακοίνωση από τα συμπεράσματα της Συνόδου του ΝΑΤΟ στην Βαρσοβία.

Την ίδια στιγμή στρατιωτικές ασκήσεις του ΝΑΤΟ και τα εθνικά προγράμματα στρατιωτικών ασκήσεων, των χωρών - μελών του ΝΑΤΟ που έχουν οριστικοποιηθεί για το α εξάμηνο του 2017, πιάνουν μια σειρά ζώνες, όπου ΝΑΤΟ – Ε.Ε., συγκρούονται με Ρωσικά και αλλά μονοπώλια, σε Ατλαντικό, Βαλτική , Μεσόγειο, Μαύρη Θάλασσα, Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη, σφίγγοντας τον στρατιωτικό κλοιό γύρω από την Ρωσία, με ότι συνεπάγεται αυτό για το μέλλον και για τους λαούς.

Όλους αυτούς τους σχεδιασμούς και υλοποίησης τους, έχουν συμφωνήσει και υπογράψει η συγκυβέρνηση ( ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ ) για λογαριασμό της αστικής τάξης της χώρας μας . Σπεύδουν να παράσχουν στο ΝΑΤΟ, υποδομές, βάσεις, μέσα και προσωπικό, θαλάσσιες διόδους, μπλέκοντας βαθύτερα τον λαό, σε μια δίνη εξελίξεων, που όλο και πιο έντονα, βρωμά μπαρούτι.

Αυτή είναι η κοσμογονία της νέας ιμπεριαλιστικής τάξης πραγμάτων, που φρόντισαν να προπαγανδίσουν παγκόσμια, μετά της ανατροπές των σοσιαλιστικών χωρών στην Ανατολική Ευρώπη, στην Ρωσία και Κεντρική Ασία. Αυτή είναι η <<Ειρήνη>> και η <<Ασφάλεια>> που υποσχέθηκαν οι ιμπεριαλιστές στους λαούς του κόσμου, μετά την ανατροπή του << σιδηρούν παραπετάσματος>> όπως το έλεγαν προπαγανδιστικά, για να δηλώσουν δήθεν την σκληρότητα του Σοσιαλιστικού Συστήματος.

Πολλοί γρήγορα διαψεύστηκαν τα γεράκια οι ιμπεριαλιστές, αφού είναι μακρύς ο κατάλογος από τότε, από επεμβάσεις, πολέμους, εντάσεις, αποσταθεροποιημένες περιοχές, χιλιάδες νεκροί άμαχοι, που σήμερα βλέπουμε με τον χειρότερο τρόπο να εξελίσσεται σε Συρία, Ιράκ, με της εξελίξεις να είναι επικίνδυνες και ο εφιάλτης ενός νέου γενικευμένου ιμπεριαλιστικού πολέμου να έρχεται όλο και ποιο κοντά.

Οι ιμπεριαλιστικές αντιθέσεις και ανταγωνισμοί είναι αυτοί που πυροδοτούν του πολέμους. Για τα συμφέροντα των μονοπωλίων, των καπιταλιστών, που σε συνθήκες οικονομικής κρίσης, ύφεσης της παγκόσμιας καπιταλιστικής οικονομίας, ανταγωνίζονται για το ποια μονοπώλια, ποια καπιταλιστικά κέντρα, θα έχουν τον πρώτο λόγο σε ενεργειακές πηγές, πλουτοπαραγωγικές πηγές, που θα τους βοηθήσει, να σταθούν σε υψηλά επίπεδα και να συνεχίσουν την αυξανόμενη κερδοφορία τους.

Για αυτό γίνονται οι πόλεμοι. Ότι δεν λύνουν οι καπιταλιστές με πολιτικά μέσα, τα λύνουν με τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους. Αυτό μας διδάσκει και η ιστορία των 2 παγκόσμιων πόλεμων. Και δεν ήταν απλά κάποιοι τρελοί φασιστές, η τώρα Τζιχαντιστές, πριν η Αλ - Κάιντα και ο Μπίν Λάντεν, Ο χασάπης Σαντάμ Σουσείν κ.α.

Όλοι τους δικά τους δημιουργήματα είναι και όλοι τους είχαν και έχουν σχέση με τους ιμπεριαλιστές, που σε κάποιο φάση τους ευνόησαν. Τους κατασκεύασαν και κατασκευάζουν για να αποτελούν το άλλοθι για της επεμβάσεις και τους πολέμους τους και να συγκαλύπτουν στα μάτια των λαών, ότι αιτία των πολέμων δεν είναι ο αιματηρός ανταγωνισμός των καπιταλιστών και μονοπωλίων για κέρδη και κυριαρχία, που είναι η υπέρτατη και μοναδική αξία αυτού του συστήματος, του συστήματος του καπιταλισμού και για αυτό ανταγωνίζονται.

Ο σοσιαλισμός που γνωρίσαμε ακόμα με λάθη και αδυναμίες που είχε, ήταν το αντίβαρο στους ιμπεριαλιστές, τους καπιταλιστές και τα μονοπώλια. Ο σοσιαλισμός και ο ίδιος στο στόχαστρο των ιμπεριαλιστών, αποτελούσε την εγγύηση, όσο το επέτρεπαν οι διεθνείς συσχετισμοί δυνάμεων, για έναν κόσμο πιο ειρηνικό, ασφαλή , ισορροπημένο. Και αυτό όχι τυχαία.

Γιατί ήταν ένα άλλο οικονομικό σύστημα, που η εργασία δεν ήταν εμπόρευμα και το κοινωνικό προϊόν της εργασίας, κατανεμόταν με βάση της ανάγκες. Μέσα από εκεί εξασφαλιζόταν η ευημερία των λαών, που ακόμη και με δυσκολίες, είχαν καταφέρει να έχουν όλοι εργασία, στέγη, πρόσβαση εντελώς δωρεάν και υψηλού επιπέδου στην μόρφωση, στην υγεία, δικαίωμα στον ελεύθερο χρόνο, πρόσβαση για όλους στις τέχνες, στον πολιτισμό, με τους εργαζόμενους να απολαμβάνουν πρωτόγνωρα κοινωνικά δικαιώματα, που έγιναν η αιτία, εργαζόμενοι στον καπιταλισμό, να παλέψουν σκληρά για να αποκτήσουν κάποια από αυτά, που απολάμβαναν οι εργαζόμενοι στις σοσιαλιστικές χώρες. Τώρα παίρνονται όλα πίσω και η εργασιακή βαρβαρότητα, βασιλεύει στους χώρους δουλειάς των καπιταλιστικών χωρών, με την ανεργία και την φτώχεια να μεγαλώνουν δραματικά.

Λαϊκή επαγρύπνηση και κινητοποίηση. Κανένα συγχωροχάρτι στους ιμπεριαλιστές. Ο λαός να αντισταθεί στα ιμπεριαλιστικά πολεμοκάπηλα σχέδια, να απομονώσει φασίστες, ναζιστές, που θα αξιοποιηθούν για την δημιουργία εντάσεων και αποσταθεροποιήσεων. Να απαιτήσει ο λαός καμιά διευκόλυνση στους ιμπεριαλιστές του ΝΑΤΟ, των ΗΠΑ, της Ε.Ε. και σε κανένα ιμπεριαλιστικό κέντρο.

Ο αγώνας του σήμερα ενάντια στους ιμπεριαλιστές και στα αιματηρά σχέδια τους, παίρνει αντικειμενικά, αντικαπιταλιστικά, αντιμονοπωλιακά χαρακτηριστικά και συνδέετε άμεσα, με τον αγώνα για την ανατροπή της αστικής τάξης , την ανατροπή της εξουσίας των μονοπωλίων.


Σαββίδης Παναγιώτης

Τρομάζουν τα στοιχεία για τη φτώχεια στην Αμερική

«Αν η κυβέρνηση Ομπάμα αφιέρωνε για την καταπολέμηση της φτώχει ας το 50% των δαπανών που δίνει στον πόλεμο κατά της τρομοκρατίας, δεν θα υπήρχε ούτε ένα παιδί στην Αμερική που θα πήγαινε απόψε για ύπνο πεινασμένο» γράφει το αμερικάνικο περιοδικό «Προγκρέσιβ».
Κι όμως! Στην Αμερική του 21ου αιώνα τα στοιχεία για τη φτώχεια τρομάζουν. Πολύ συχνά, οι πολιτικοί – τόσο οι Δημοκρατικοί όσο και οι Ρεπουμπλικάνοι – μιλούν μετά την έκρη ξη της οικονομικής κρίσης για την ανάγκη απο ταμίευσης, αλλά το ερώτημα είναι πώς;
Με ποιον τρόπο, δηλαδή, θα επιβιώσουν τα εκατομμύρια των Αμερικάνων που αγωνίζονται να διατηρήσουν τα σπίτια τους, την αξιοπρέ πειά τους, και να θρέψουν τις οικογένειές τους; Τα στοιχεία είναι επίσημα: Κάπου 40 εκα τομμύρια Αμερικάνοι πολίτες – το 13% του πληθυσμού των Ηνωμένων Πολιτειών – ζουν σε συνθήκες φτώχειας. Το 2008, περίπου 49 εκατομμύρια άνθρωποι υποσιτίζονταν στην Αμερική (32 εκατομμύρια ενήλικες και 17 εκα τομμύρια παιδιά). Ο αριθμός των νοικοκυριών που αντιμετωπίζουν το φάσμα της πείνας αυξήθηκε μάλιστα κατά 3,5% από το 2007. Κατά ειρωνική σύμπτωση, το δεύτερο μεγαλύτερο ποσοστό «πεινασμένων» πολιτών είναι στο Τέξας.
Τον περασμένο χρόνο, το 4% όλων των αμε ρικάνικων νοικοκυριών επιβίωνε χάρη στα συσ σίτια των φιλανθρωπικών οργανώσεων. Πάνω από το 50% του συνόλου των νοικοκυριών που αντιμετώπιζαν ελλείψεις τροφίμων, μετείχε σε κάποιο ομοσπονδιακό πρόγραμμα επισιτιστικής βοήθειας, αλλά αυτό δεν ήταν αρκετό για μια αξιοπρεπή διαβίωση.
Σύμφωνα με το Ινστιτούτο Όκλαντ, το 50% του συνόλου των Αμερικάνων μεταξύ 20 και 65 ετών (4 στους 10 ενήλικες) θα υποχρεωθεί στη διάρκεια της ζωής του να χρησιμοποιήσει κουπόνια σίτισης. Το ποσοστό αυτό ανέρχεται στο εφιαλτικό 85% για τους Αφροαμερικανούς, που μαζί με τους ισπανόφωνους υφίστανται τη μεγαλύτερη έλλειψη τροφής.
Όταν ο Ομπάμα δηλώνει σε όλους τους τόνους ότι προτίθεται να «τελειώσει τη δου λειά» στο Αφγανιστάν, οι φτωχοί Αμερικάνοι τού απαντούν ότι «η δουλειά που χρειάζεται να ολοκληρωθεί είναι εδώ, στην Αμερική, και όχι στην Κεντρική Ασία ή τη Μέση Ανατολή» σημει ώνει το «Προγκρέσιβ».

Τί γίνεται με αυτό το θέμα ;

 Τί γίνεται με αυτό το θέμα ;

Ολοκληρώνοντας την ομιλία του, ο Δ. Κουτσούμπας, αναφέρθηκε και στο ζήτημα των συνακροάσεων στο τηλεφωνικό κέντρο της έδρας της ΚΕ του ΚΚΕ. 

Σημείωσε:

«Και μιας και συζητάμε περί διαφάνειας και διαφθοράς.

Για να έχουμε το καλό ερώτημα:

Πού ακριβώς βρίσκεται η υπόθεση των υποκλοπών, των συνακροάσεων τηλεφωνικών κέντρων πολιτικών κομμάτων όπως πολύ συγκεκριμένα είχε καταγγείλει το ΚΚΕ; Πέρασαν πάνω από 3 μήνες, ούτε φωνή ούτε ακρόαση, καμιά επίσημη ενημέρωση.

Μόνο διαρροές και δημοσιεύματα σε διάφορες εφημερίδες.

Πάτε μήπως, ξανά, για πλήρη συγκάλυψη;

 `Η μήπως μπλέξαν οι γραμμές σας ανάμεσα στην ΕΥΠ, την Αστυνομία, τον κάθε κρατικό και παρακρατικό μηχανισμό, τις ξένες υπηρεσίες που εξακολουθούν να αλωνίζουν στη χώρα μας; 

Αναμένουμε εις το ακουστικόν μας.

Οχι για μια νέα συνακρόαση - παρακολούθηση ανεκπαίδευτων προφανώς πρακτορίσκων, αλλά για ουσιαστική, για σαφή και συγκεκριμένη ενημέρωση και αποκάλυψη των κυκλωμάτων αυτών».

Στον «πάγο»...

Στον «πάγο»...

Προχτές, την 1η Φλεβάρη, αντιπροσωπεία πέντε Ομοσπονδιών εργαζομένων του ιδιωτικού τομέα συναντήθηκε με τον πρόεδρο της Βουλής Ν. Βούτση, ζητώντας εξηγήσεις για τη μεγάλη καθυστέρηση να έρθει προς συζήτηση στη Βουλή το σχέδιο νόμου που έχουν καταθέσει 530 Ομοσπονδίες, Εργατικά Κέντρα και Συνδικάτα, από τις 17 Οκτώβρη του περασμένου χρόνου.
Σημειώνεται ότι το σχέδιο νόμου, το οποίο συνυπογράφηκε μέσα από μια μεγάλη καμπάνια και συζήτηση στους χώρους δουλειάς από συνδικαλιστικές οργανώσεις που εκπροσωπούν εκατοντάδες χιλιάδες μισθωτούς, προβλέπει την αναπλήρωση των μεγάλων απωλειών στο εργατικό εισόδημα των προηγούμενων χρόνων, την επαναφορά των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, τη γενίκευση και την υποχρεωτικότητά τους, την κατάργηση των διακρίσεων σε βάρος των νέων εργαζομένων, την κατάργηση των ελαστικών μορφών απασχόλησης κ.ά.
Θυμίζουμε ότι η πρόταση νόμου είχε δοθεί σε όλα τα κόμματα, εκτός της Χρυσής Αυγής, από αντιπροσωπεία των χιλιάδων εργαζομένων που διαδήλωσαν στο Σύνταγμα στις 17 Οκτώβρη, ζητώντας να τη φέρουν για συζήτηση και ψήφιση στη Βουλή. Απ' όλα τα κόμματα, μόνο η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ ανταποκρίθηκε και κατέθεσε την πρόταση των συνδικαλιστικών οργανώσεων ως πρόταση νόμου.
Στην προχτεσινή συνάντηση με τον πρόεδρο της Βουλής, τα συνδικάτα ζήτησαν να προσδιοριστεί η ημερομηνία συζήτησης της πρότασης νόμου. Απαντώντας ο Ν. Βούτσης, είπε ότι η συζήτηση θα γίνει μετά το κλείσιμο της «αξιολόγησης» και ότι δεν θα συζητηθεί το σχέδιο νόμου που συνέταξαν οι συνδικαλιστικές οργανώσεις, αλλά μόνο κάποιες πλευρές του, προσαρμοσμένες και αυτές στη γενικότερη αντεργατική πολιτική της κυβέρνησης.
Δηλαδή, ο πρόεδρος της Βουλής και στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ ομολογεί ότι η καθυστέρηση μόνο τυχαία δεν είναι, αφού η κυβέρνηση έχει σκοπό πρώτα να νομοθετήσει τα νέα αντεργατικά μέτρα, που μήνες τώρα προετοιμάζει σε συνεργασία με το κουαρτέτο και μετά να «ξεπετάξει» την πρόταση νόμου, σε μια συζήτηση κατόπιν εορτής, κομμένη και ραμμένη στα μέτρα της.
Δεν είναι βέβαια η πρώτη φορά που μπαίνουν στον «πάγο» των κοινοβουλευτικών διαδικασιών προτάσεις νόμου του ΚΚΕ, με τις οποίες μεταφέρονται στη Βουλή τα δίκαια αιτήματα και οι διεκδικήσεις των εργαζομένων. Αλλά ακόμα και όταν τελικά συζητιούνται, απορρίπτονται πανηγυρικά και ομόφωνα από την κυβέρνηση και τα αστικά κόμματα της αντιπολίτευσης, και μάλιστα χωρίς να φτάσουν καν στην Ολομέλεια, με την επίκληση αντιδραστικών άρθρων του κανονισμού της Βουλής.
Εντελώς αντίθετη είναι όμως η μεταχείριση που επιφυλάσσουν η κυβέρνηση και τα άλλα αστικά κόμματα στις απαιτήσεις των βιομηχάνων και των άλλων μεγαλοεργοδοτών, τις οποίες σπεύδουν να ικανοποιήσουν με τη γενικότερη αντιλαϊκή τους πολιτική. Αλλωστε, πολλά από τα νομοσχέδια που καταλήγουν στη Βουλή έχουν προετοιμαστεί σε διάφορα όργανα διαβούλευσης και «διαλόγου», επίσημα και ανεπίσημα, σε «φόρα» και επιτροπές, όπου το κεφάλαιο έχει φυσική παρουσία και τον πρώτο λόγο, ζητώντας μέτρα για την ενίσχυση της «ανταγωνιστικότητας» και προνόμια για την ανάπτυξη της επιχειρηματικότητας.
Σε κάθε περίπτωση, η αντιμετώπιση της πρωτοβουλίας των συνδικάτων επιβεβαιώνει ότι οι εργαζόμενοι δεν έχουν τίποτα να περιμένουν από την κυβέρνηση και τα άλλα κόμματα του κεφαλαίου, όσους όρκους πίστης κι αν δίνουν στα εργατικά - λαϊκά δικαιώματα. Ο στόχος της ανάκαμψης και της ευημερίας των κερδών του κεφαλαίου, τον οποίο υπηρετούν, είναι ασυμβίβαστος με τα δικαιώματα και τις σύγχρονες ανάγκες των εργαζόμενων και των άλλων λαϊκών στρωμάτων.
Απ' αυτή τη σκοπιά, πραγματική διέξοδο μπορεί να δώσει μόνο η διεκδίκηση με ισχυρούς, μαζικούς, ταξικούς αγώνες των αιτημάτων που συμπεριέλαβε και η πρόταση νόμου, τα οποία αποτελούν το πλαίσιο πάλης εκατοντάδων συνδικαλιστικών οργανώσεων σε όλη τη χώρα.

Δύσκολες μέρες για τους πρόσφυγες

Δύσκολες μέρες για τους πρόσφυγες

Δύσκολες μέρες εξακολουθούν να περνούν οι πρόσφυγες και οι μετανάστες που ζουν σε καταυλισμούς στα νησιά. Ο βαρύς χειμώνας, σε συνδυασμό με την πολιτική που κρατά εγκλωβισμένους χιλιάδες ανθρώπους σε χώρους ακατάλληλους προς διαβίωση, έχουν δημιουργήσει ανυπόφορες συνθήκες. Την ώρα που η κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι ο κρατικός μηχανισμός είναι «σε πλήρη ενεργοποίηση», τα σοβαρά προβλήματα παραμένουν, με τους ξεριζωμένους να προσπαθούν να βρουν τρόπους να ζεσταθούν, με την υγεία και τη ζωή τους να βρίσκονται σε κίνδυνο. Ηδη, τρεις άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους στον καταυλισμό της Μόριας, κάτω από συνθήκες που επιβεβαιώνουν ότι οι άνθρωποι αυτοί πέθαναν δηλητηριασμένοι από μονοξείδιο του άνθρακα. Είναι γνωστό ότι αναμμένα κάρβουνα από τις υπαίθριες φωτιές που καίνε στο «hot spot» της Μόριας μεταφέρονται από τους πρόσφυγες σε σκηνές, σε μια απελπισμένη προσπάθεια που κάνουν για να προστατευτούν από το κρύο. Οι χιλιάδες αιτούντες άσυλο, που επιβιώνουν εγκλωβισμένοι στα ελληνικά νησιά, βρίσκονται εκεί διότι από την υιοθέτηση της συμφωνίας ΕΕ - Τουρκίας, την οποία υπέγραψε η ελληνική κυβέρνηση, έχουν «αποθηκευτεί» εκεί με σκοπό, στην ουσία, να επιστραφούν στη γειτονική χώρα. Οι απάνθρωπες πολιτικές της ΕΕ ενισχύουν τους κινδύνους για την υγεία και τη ζωή τους, προκαλώντας υπερπληθυσμό στους καταυλισμούς. Επιπλέον, μερικοί πρόσφυγες βρίσκονται στα νησιά για αρκετούς μήνες χωρίς να έχουν πρόσβαση στη διαδικασία ασύλου. Aλλοι επέλεξαν να επιστρέψουν εθελοντικά, ώστε να ξεφύγουν από τις συνθήκες υπό τις οποίες κρατούνται και από την αβεβαιότητα για το μέλλον τους. Κάτω από αυτές τις συνθήκες αυξάνονται οι αριθμοί από απόπειρες αυτοκτονιών.

* * *

Τις τελευταίες μέρες, οι ευθύνες για το ξεχειμώνιασμα αυτών των ανθρώπων έγιναν «μπαλάκι» ανάμεσα στην κυβέρνηση και την Υπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες. Την προηγούμενη βδομάδα, ο εκπρόσωπός της, Τ. Λέπρι, ανέφερε σε άτυπη ενημέρωση ότι ο ΟΗΕ εδώ κι ένα μήνα είχε καταθέσει στην κυβέρνηση τρεις εναλλακτικές προτάσεις για την αντιμετώπιση της κατάστασης στη Μόρια, περιμένοντας ...απάντηση. Από την άλλη, ο υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής, Γ. Μουζάλας, υποστήριξε ότι τα χρονοδιαγράμματα της Υπατης Αρμοστείας προέβλεπαν τη στέγαση με οικίσκους στη Μόρια στα μέσα με τέλη Μάρτη. Παράλληλα, δήλωσε ...συντετριμμένος για τους τρεις θανάτους στη Μόρια και συμπλήρωσε ότι «οφείλουμε όσο γίνεται πιο γρήγορα να διερευνήσουμε τα αίτια των θανάτων». Ωστόσο, αρνήθηκε ότι θα μπορούσαν να έχουν τοποθετηθεί κατάλληλα θερμαντικά σώματα στις σκηνές, γιατί η συγκέντρωση των κατοίκων στη Μόρια είναι τόσο μεγάλη που δεν θα επέτρεπε τέτοια αναβάθμιση. Το πρόβλημα, όμως, είναι ότι ο υπερπληθυσμός προκαλείται από την πολιτική εγκλωβισμού των ξεριζωμένων...

* * *

Οι παραπάνω αντιπαραθέσεις, βέβαια, στην πραγματικότητα δεν είναι ικανές να κρύψουν τις πραγματικές αιτίες και τους υπεύθυνους για όσα συμβαίνουν στους καταυλισμούς. Ευρωπαϊκή Ενωση και κυβέρνηση έχουν τεράστιες, εγκληματικές ευθύνες για αυτήν την κατάσταση. Η συμφωνία ΕΕ - Τουρκίας και ο διπλός εγκλωβισμός, η στάση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, που όχι μόνο υιοθέτησε αυτήν τη συμφωνία, αλλά την παρουσίαζε και ως «σωτήρια» για το Προσφυγικό, τα αρμόδια υπουργεία που κάνουν πλάτες σε διάφορες ΜΚΟ οι οποίες έχουν μετατρέψει σε τσιφλίκι τους τους καταυλισμούς. Η πολιτική επιλογή κυβέρνησης και ΕΕ να μη μεταφέρονται από τα νησιά του Αιγαίου στην ηπειρωτική χώρα οι διπλοεγκλωβισμένοι πρόσφυγες, αφού το απαγορεύει η συμφωνία ΕΕ - Τουρκίας. Εκεί βρίσκεται η ουσία. Αυτό που επιβάλλεται άμεσα είναι η μετακίνηση από τα νησιά των προσφύγων και μεταναστών προς την ηπειρωτική χώρα και ο απεγκλωβισμός τους από τη χώρα. Επιβάλλεται ο λαός να διεκδικήσει: Ανθρώπινες συνθήκες για όσους βρίσκονται προσωρινά στα νησιά, κατάργηση των «hot spot» και να μη δημιουργηθούν άλλα με οποιαδήποτε μορφή. Επιβάλλεται η διαμόρφωση ανοιχτών δομών προσωρινής φιλοξενίας με αποκλειστική ευθύνη του κράτους, χωρίς την παρουσία ΜΚΟ, η καταδίκη των τραμπουκισμών και της βίας των ναζιστικών ομάδων και η απομόνωση εκείνων που ενοχοποιούν για τα προβλήματα τα θύματα, τους πρόσφυγες και αθωώνουν τους υπεύθυνους.

Γ. Α.