ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΤΕ ΚΕΡΚΥΡΑΣ ΤΟΥ ΚΚΕ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΩΝ ΑΠΟΡΡΙΜΜΑΤΩΝ

Κρατάει χρόνια αυτή η κολώνια ή Είναι πολλά τα λεφτά, Άρη!!!

Το πρόβλημα της διαχείρισης των απορριμμάτων απασχολεί έντονα την Κέρκυρα τα τελευταία 20 χρόνια. Σταδιακά πήρε εκρηκτικές διαστάσεις.

Πριν από 10 και πλέον χρόνια είχαμε τις μεγάλες κινητοποιήσεις στη Λευκίμμη με μία νεκρή, ΜΑΤ, ξύλο, συλλήψεις και συνεχείς κινητοποιήσεις στο Τεμπλόνι. Σήμερα, μετά από τόσα χρόνια, το πρόβλημα παραμένει άλυτο, παρ’ όλο που η επιστήμη και η τεχνολογία έχουν φτάσει σε τέτοιο επίπεδο ανάπτυξης που μπορούν να δώσουν οριστικές λύσεις. Οι ευθύνες των τοπικών αρχών αλλά και των κυβερνήσεων που διαχειρίστηκαν την εξουσία όλα αυτά τα χρόνια είναι εγκληματικές. Αφού οδήγησαν τα πράγματα σε αδιέξοδο, λειτουργούν εκβιαστικά και προς τους κατοίκους της Λευκίμμης αλλά και προς τους κατοίκους του Τεμπλονίου.

Αλήθεια γιατί δε βρήκαν λύσεις τόσα χρόνια;  Μας λένε ψέματα πολλά, ας πούμε και μερικές αλήθειες...

Μας λένε: "Τοπικό το πρόβλημα των σκουπιδιών"

***και έχει και συνέχεια Λευκάδα, Αττική...

Μας Λένε: "Δεν υπάρχουν χρήματα"

         

***Άρα λεφτά για πρόστιμα έχουν και τα πληρώνουν, ενώ και τα 4,2 εκ ευρώ που κυρίως καρπώνονται επιχειρήσεις δεν το λες και μικρό ποσό...

Μας Λένε: "Δεν ξέραμε – παραλάβαμε καμένη γη κλπ"

         

***Σαν κάτι να ήξεραν δε νομίζετε;;;

Μήπως, τελικά, απλά είναι ανίκανοι;;;

ΚΑΙ εύκολο ΚΑΙ βολικό θα ήταν ένα τέτοιο συμπέρασμα.

ΕΥΚΟΛΟ, γιατί από μόνη της η προσωποποίηση των ευθυνών (“ποινικών και αστικών” όπως συνηθίζεται να λέγονται), απομακρύνει την ευθύνη συνολικά του αστικού κράτους από τα προβλήματα που βιώνει η λαϊκή οικογένεια. Κρίκος του κράτους είναι η Τοπική Διοίκηση με το δικό της πολιτικό προσωπικό που δεν ξεχωρίζει ως πολιτική αντίληψη από το κεντρικό πολιτικό προσωπικό που αξιοποιεί η αστική τάξη για τα συμφέροντά της

** -- ** -- **

ΒΟΛΙΚΟ, γιατί η λογική του “φύγε εσύ, έλα εσύ” χωρίς να αλλάζει τίποτα στο αποτέλεσμα της ασκούμενης πολιτικής (με όποιο μείγμα) στην κατάσταση της εργατικής τάξης και των συμμάχων της, κρατά το λαό μας χειροπόδαρα δεμένο στη λογική του “δεν γίνεται τίποτα”, “δεν έχουν αποτέλεσμα οι αγώνες” κλπ.

Ε

ΡΩΤΗΣΗ: Γιατί, από το 2008 με τα γεγονότα στη Λευκίμμη και το θύμα που θρηνήσαμε εκεί, μέχρι σήμερα δεν έχει υπάρξει λύση; Μήπως δεν υπάρχει η απαραίτητη τεχνογνωσία για τη διαχείριση των σκουπιδιών;

Α

ΠΑΝΤΗΣΗ: Το ζήτημα της διαχείρισης των απορριμμάτων είναι βαθύτατα πολιτικό - ταξικό ζήτημα και όχι τεχνοκρατικό. Η τεχνολογία σήμερα, το 2017, είναι επαρκής ώστε η διαχείριση των απορριμμάτων να είναι τέτοια που να μην επιβαρύνει την υγεία του λαού και το περιβάλλον. Η τεχνολογία σήμερα, επίσης, επιτρέπει να δαπανώνται όσο το δυνατόν λιγότεροι πόροι για τη διαχείριση των απορριμμάτων. Όπως επίσης, υπάρχουν μέθοδοι ασφαλούς επεξεργασίας των απορριμμάτων και η τεχνική δυνατότητα να βρεθούν κατάλληλες θέσεις και περιοχές.

Ε

ΡΩΤΗΣΗ: Μήπως δεν υπάρχει έμπειρο επιστημονικά εργατικό δυναμικό να υλοποιήσει ένα τέτοιο σχέδιο;

Α

ΠΑΝΤΗΣΗ: Μόνο στις καφετέριες και τα ξενοδοχεία του νησιού να κοιτάξετε, θα βρείτε πολλά από τα παιδιά μας, με σωρό πτυχία, να δουλεύουν για τρεις και εξήντα στους μεγαλοεπιχειρηματίες, άλλοι ως μπάρμαν, άλλοι ως λαντζέρηδες κλπ.

Είναι τα ΚΕΡΔΗ τους για άλλη μια φορά που έρχονται σε αντίθεση με τη ζωή μας και την ποιότητα που θα έπρεπε και θα μπορούσε να έχει, με τα δικαιώματά μας στο σύνολό τους!

         

Και όχι μόνο τα κέρδη τους, μα και οι μεταξύ τους ανταγωνισμοί, που ανάλογα με τη δυναμική, πετούν και κάποιους έξω από το παιχνίδι (όπως συνέβη με τον ΜΑΡΙΝΟΠΟΥΛΟ στο εμπόριο), όχι βέβαια για να πεινάσουν! Αυτοί μπορούν να ταΐσουν παιδιά και εγγόνια μόνο και μόνο με ότι έχουν ήδη βγάλει από τη νόμιμη κλεψιά του μόχθου των εργαζομένων! Αλίμονο σε αυτούς τους εργαζόμενους που συνεχίζουν να ταυτίζουν τα δικά τους συμφέροντα με αυτά των αφεντικών τους χωρίς να συνειδητοποιούν ότι είναι συνολικά η Αστική Τάξη – και όχι ο κάθε εργοδότης μεμονωμένα – που τσακίζει τα δικαιώματά μας!

          Είναι τα κέρδη που συσσώρευσαν όλα τα προηγούμενα χρόνια από τον δικό μας ιδρώτα και τώρα, λόγω της καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης, τα αφήνουν να “κάθονται” μιας και δεν μπορούν πλέον να τους αποδώσουν όσα θα ήθελαν! Αυτά τα κεφάλαια θέλουν να “επενδύσουν” στον κλάδο των σκουπιδιών για να τα αυγατίσουν, αξιοποιώντας το ζεστό τζάμπα χρήμα του νέου αναπτυξιακού νόμου της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, το ΕΣΠΑ, τους μισθούς πείνας που θα δώσουν στους εργαζόμενους στις “νέες θέσεις εργασίας” που θα ανοίξουν, την κατάργηση των συνδικαλιστικών δικαιωμάτων που έρχεται μαζί με την 3^η αξιολόγηση.

          Αυτή την περίοδο, μοιράζεται σε όλη τη χώρα, η "πίτα" για τον κερδοφόρο κλάδο των απορριμμάτων. Η Περιφέρεια Ηπείρου υπέγραψε σύμβαση με την «ΤΕΡΝΑ» για την κατασκευή μονάδας διαχείρισης απορριμμάτων που θα γίνει με Σύμπραξη Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα στη Δωδώνη, με το αυξημένο κόστος κατασκευής της μονάδας να φορτώνεται και πάλι στο λαό και την εταιρία να βάζει ελάχιστα αλλά να εκμεταλλεύεται το έργο για τουλάχιστον 27 χρόνια! Η κυβέρνηση ανακοίνωσε επίσης 1 δις ευρώ ζεστό χρήμα για τις επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στη διαχείριση των απορριμμάτων μέσο του ΕΣΠΑ 2014 – 2020. ΚΕΡΔΙΖΟΥΝ ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ ΠΑΝΩ ΣΤΙΣ ΠΛΑΤΕΣ ΜΑΣ!!!

          Ο κοινωνικός αυτοματισμός, το διαίρει και βασίλευε, υπήρξε διαχρονικά η καλύτερη τακτική από την πλευρά της άρχουσας τάξης, για να μπορέσει να εγκλωβίσει τα αντιμαχόμενα τάχα τμήματα του λαού μας, στα δικά της συμφέροντα. Κανένας εργαζόμενος στο Τεμπλόνι δεν έχει να χωρίσει τίποτα με τον Λευκιμμιώτη εργαζόμενο ή με αυτόν από τη Βόρεια Κέρκυρα!

          Κανένας αυτοαπασχολούμενος ΕΒΕ, φτωχός αγρότης, νέος, άνεργος δεν έχει να κερδίσει τίποτα παραπάνω από τον συνάδελφό του όπου και αν κατοικούν. Όλοι τους έχουν να χάσουν παραπέρα από την ανάπτυξη των κερδών του κεφαλαίου. Γι' αυτό και η Συμμαχία του Λαού μας απέναντι στους μεγαλοεπιχειρρηματίες όλων των κλάδων, είναι η μόνη δύναμη που μπορεί να βάλει εμπόδια στον αντιλαϊκό κατήφορο που μας σπρώχνουν.

<======= Η ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΟΥΣ

          Ούτε για τα μάτια του κόσμου δεν βρήκε ο Υπουργός μια λέξη να πει για τις συνθήκες ζωής των εργαζομένων, των αυτοαπασχολούμενων ΕΒΕ, των μικρομεσαίων αγροτών, των λαϊκών οικογενειών!

          Αυτή την ανάπτυξη πρεσβεύουν όσοι πίνουν νερό στο όνομα της Ευρωπαϊκής Ένωσης των μονοπωλίων (είτε με ευρώ είτε με δραχμή)!

          Αυτή την ανάπτυξη στηρίζουν όσοι μιλάνε για φως στο τούνελ και για θυσίες του λαού μας που “θα πιάσουν τόπο”.

          Και αυτή την ανάπτυξη, με όλες τις διαφοροποιήσεις που πράγματι υπάρχουν, υποστηρίζουν ΟΛΑ τα κόμματα που θέλουν τους ΜΕΓΑΛΟΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΕΣ να κρατούν τα κλειδιά της οικονομίας του τόπου. Σε αυτούς συγκαταλέγεται και η φασιστική Χρυσή Αυγή με την έφεση που έχει προς τα ντόπια μονοπώλια, τους εφοπλιστές, Που πασχίζουν με νύχια και με δόντια να πείσουν ότι χωρίς τους ομίλους, δεν μπορεί να υπάρξει  οικονομία!

Μόνο που η πραγματικότητα στέκει ανάποδα: Χωρίς ΕΣΕΝΑ εργάτη, γρανάζι δεν γυρνά! Γι΄ αυτό, ΜΠΟΡΕΙΣ χωρίς αφεντικά!

          Αυτή η διαφορά, δεν πρόκειται να λυθεί σε κανένα αστικό δικαστήριο, σε καμία μορφή οργάνωσης που θα περιλαμβάνει και τον θύτη και το θύμα γιατί τάχα τους ενώνει το εδαφικό κριτήριο.

Αυτή η διαφορά λύνεται στους χώρους δουλειάς πρώτα και κύρια, στον τόπο κατοικίας, μέσα από ένα πλαίσιο διεκδίκησης που περιλαμβάνει όλες τις πλευρές της ζωής του λαού μας, χωρίς να ξεχωρίζονται τα προβλήματα σε “μικρά – μεγάλα”, “τοπικά – πανελλαδικά” κλπ, αλλά με κριτήριο ΠΟΙΟΣ παράγει, ΠΟΙΟΣ καρπώνεται τον πλούτο που παράγεται!

          Η διαχείριση των σκουπιδιών λοιπόν, προς όφελος των κοινωνικών αναγκών, είναι ΩΡΙΜΟ σήμερα να αντιμετωπιστεί στο βαθμό που το εργατικό – λαϊκό κίνημα, έχοντας τα κλειδιά της οικονομίας στα χέρια του, θα μπορεί να σχεδιάζει κεντρικά, με επιστημονικό τρόπο την κατανομή του εργατικού δυναμικού, την αξιοποίηση των αποτελεσμάτων για την κάλυψη – με φθηνό τρόπο – των ενεργειακών δυνατοτήτων που προσφέρει η επεξεργασία των απορριμμάτων. Προϋπόθεση για το άνοιγμα ενός τέτοιου δρόμου, είναι η ΤΑΞΙΚΗ συμπόρευση της εργατιάς και των συμμάχων της σήμερα, απομονώνοντας οπορτουνιστικές και φασιστικές φωνές που στρέφονται εναντίον της. Ένα τέτοιο κίνημα μπορεί και πρέπει να διεκδικήσει:

·        Κεντρικό εθνικό σχεδιασμό της διαχείρισης των σκουπιδιών με αποκλειστικά δημόσια διαχείριση χωρίς καμία συμμετοχή ιδιωτικών εταιρειών.

·        Στην Κέρκυρα χρειάζεται επιστημονική διερεύνηση νέων χώρων με πιστή τήρηση των κριτηρίων καταλληλότητας και αξιολόγησης των υποψήφιων χώρων. Τα κριτήρια αυτά θα πρέπει να είναι εκ των προτέρων γνωστά.

·        Προτεραιότητα στη διαλογή στην πηγή, σε σύγχρονους σταθμούς μεταφόρτωσης, ανακύκλωση, κομποστοποίηση και τελική κατάληξη των υπολειμμάτων σε ΧΥΤΑ.

·        Μόνιμη και σταθερή δουλειά στους εργαζόμενους με τήρηση των κανόνων υγιεινής και ασφάλειας.

·        Το κόστος της διαχείρισης των απορριμμάτων να επιβαρύνει τον κρατικό προϋπολογισμό

Αρχική/Πολιτισμός/Κινηματογράφος/Ζήκος, άξιο τέκνο της εργατικής τάξης Ζήκος, άξιο τέκνο της εργατικής τάξης

Άλεξ Δελάρζ

Στην πιο cult ταινία όλων των εποχών, εξυμνείται εμμέσως πλην σαφώς η εργατική τάξη και ο αδιάκοπος αγών της προς εκπλήρωσιν της ιστορικής της αποστολής. Ο Ζήκος είναι η αρχετυπική μορφή της ταξικής συνείδησης που ξυπνάει και θεριεύει, ασχέτως του χαμηλού επιπέδου. Εμποροϋπάλληλος, στον ιστορικό κλάδο των υπαλλήλων εμπορικών καταστημάτων, ο Ζήκος ζει, κοιμάται και τρώει στο μαγαζί.

Αχ ψαροπούλα!

Η πάλη των τάξεων και η ανειρήνευτη σχέση ανάμεσα σε εργοδότη κι εργαζόμενο αντικατοπτρίζεται πλέρια στα μπινελίκια εκατέρωθεν. Κάνουμε του κόσμου τις απεργίες, λέει, να πετύχουμε τα αιτήματά μας. Ποιος είναι αυτός ο ίκας, δεν τον πληρώνω εγώ τον ίκα. Μου λες συνέχεια θα αρρωστήσεις, πότε θα αρρωστήσω εγώ; (πάω στη γιατρέσσα τώρα).
Με επαναστατικό ένστικτο, ο Ζήκος αντιτίθεται αποφασιστικά στην εργοδοτική ασυδοσία παρά το μικρό του ανάστημα. Πρόσεξε καλά του λέει, άμα ξεδιπλωθώ θα γίνω ένα ενενήντα και σε παίρνει ο διάολος. Σου ρίχνω κουτουλιά στο ψωμοσάκκουλο. Παρ’ όλ’ αυτά, εργάζεται με συνείδηση και δεν επιθυμεί την καταστροφή των παραγωγικών δυνάμεων. Νοιάζεται δια την καλήν υγείαν των καταναλωτών και ιδιαίτερα των λαϊκών στρωμάτων. Αποτρέπει τα χαμηλά λαϊκά στρώματα από την κατανάλωση ληγμένων, δίνει τα καλύτερα σ’ αυτούς.

Πιλιστέρα μου, τσαπερδώνα μου, κουκουνάρα μου

Η ζωή, η σκληρή μοίρα του εργαζόμενου και οι μικροαστικές αυταπάτες των κοριτσιών τον έχουν καταδικάσει στην αγαμία. Οι κοπέλες τον κοροϊδεύουν και τροφοδοτούν τις φρούδες ελπίδες του, κοπέλες που μεγάλωσαν με το σύνδρομο της πριγκηπέσας: κλεισμένες στο δωμάτιό τους, περιμένουν να έρθει ο γαμπρός. Ο Ζήκος βεβαίως ευρίσκεται εις μίαν ηλικίαν κατα την οποίαν πάσα ένας, εις, τις άνδρας, οφείλει-να-φρο-ντι-ζει-για-το-μέ-λλον-του! Το αύριο, το παραμεθαύριο, όλα τα αύριο.
Δεν ξέρει από σχήματα λόγου, αλλά κοφτερό μάτι (το καλό, το τσακίρικο, για τις μακρινές τις αποστάσεις), αντιλαμβάνεται το συνοικέσιο του αίσχους του πορνόγερου, του αφεντικού του και παίρνει αποφασιστικά θέση μαζί με το λαό, με τα πιτσιρίκια που θα πετάν ντομάτες και θα τον κράζουν για το ρεζιλίκι του. Πάντα ετοιμόλογος, με λεπτή αλλά κυρίως χοντρή ειρωνία, κριτικό πνεύμα, μορφωμένος και λογιστικά κατηρτισμένος, ο Ζήκος θα μπορούσε να μετατραπεί σε λαϊκό ηγέτη.

Εργοδοτική τρομοκρατία

Aν εγυρίζετο “της κακομοίρας the sequel”, ο Ζήκος θα ενεφανίζετο ως εκλεγμένος πρόεδρος του συνδικάτου των Εμποροϋπαλλήλων, μη σας πω και της ομοσπονδίας. Πρωτεργάτης στην οργάνωση των εργαζομένων, να κάνει του κόσμου τις απεργίες να πετύχει τα αιτήματα. Στην επερχόμενη επαναστάση θα ήταν ο Ροβεσπιέρος των Αθηνών, επανάσταση που πολλοί θεωρούν ότι κυοφορείται στις μέρες μας αλλά έχουν πλήρη μεσάνυχτα από μαιευτική. Φίλος της τέχνης και της μουσικής, τραγουδά με επαναστατική αισιοδοξία την φτώχια του και με μεγάλη δόση αυτοσαρκασμού, τεράστια αρετή δια μελλοντικούς επαναστάτες.
Τάληρα μόνου έντικα, μι τις κρατήσεις δέκα
δεν φτάνουνι για πάρτη μου, κι θέλου κι γυναίκα
Το τέλος της ταινίας είναι εξόχως δραματικό, ως άσμα ηρωικόν και πένθιμο για την προσωρινή ήττα των εργατών από τους αυτοαπασχολούμενους, κοντούς βαρύμαγκες υδραυλικούς, αλλά και από τους ομορφονιούς ηλεκτρολόγους που προσελήφθησαν στη ΔΕΗ και προαλείφονται για μελλοντικοί φαφλατάδες εργατοπατέρες με βίλες και πλούτη. Άτιμη κενωνία.

Οργανωμένη βία κατά των εργατών

Ο Ζήκος, ως γνήσιος προλετάριος ξανασηκώνεται από τις στάχτες του. Ως μάστερ της τακτικής πιάνει αγκαζέ το αφεντικό του και φεύγουν ηττημένοι αμφότεροι στο ζήτημα της παντρειάς, αλλά η κίνηση αυτή δεν συμβολίζει την ταξική συνεργασία, μην ξεγελιέστε. Συμβολίζει την προσωρινή υποχώρηση, την φόρα που παίρνει ο εργάτης για την τελική επίθεση. Η οποία είναι θέμα timing. Ο Βλαδίμηρος λίγο πριν το τελικό σύνθημα της κατάληψης των ανακτόρων έλεγε “χτες πολύ νωρίς, αύριο πολύ αργά”. Με πιάνετε;

Ζει στις καρδιές μας με το γέλιο και την ειρωνεία του και εμπνέει τους αγώνες μας (χωρίς πλάκα)

(Με αφορμή την επέτειο θανάτου του Κώστα Χατζηχρήστου – σαν σήμερα, στις 3 του Οκτώβρη 2001. Πρωτοδημοσιεύτηκε στο μπλογκ  http://aleksandrosdelarge.blogspot.com που σήμερα δεν υπάρχει.)

Οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ στους συνταξιούχους καλούν σε κινητοποίηση την Παρασκευή 6 Οκτώβρη, ώρα 10πμ στο ΙΚΑ

Οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ στους συνταξιούχους, καλούν στην κινητοποίηση που εξήγγειλε το σωματείο συνταξιούχων ΙΚΑ Κέρκυρας, στο πλαίσιο του 10ημερου δράσεων που έχουν προγραμματίσει σε όλη την Ελλάδα οι Συνεργαζόμενες Συνταξιουχικές Οργανώσεις             (ΙΚΑ, ΕΛΤΑ, Δημοσίου, ΟΣΕ, OAEE, ΝΑΤ, ΠΟΣΕ - ΟΑΕΕ, ΠΣΣ Δικηγόρων) με αφορμή την Ημέρα Τρίτης Ηλικίας, Συνταξιούχων και Επιδοματούχων, ενάντια στις αντισυνταξιουχικές - αντιλαϊκές πολιτικές και τα νέα θανατηφόρα μέτρα της κυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.

•          Η κυβέρνηση των ΣΥΡΖΑ-ΑΝΕΛ  βάζει σε εφαρμογή  τα νέα αντισυνταξιουχικά μέτρα του 3ου μνημονίου με άμεσες μειώσεις σε κύριες και επικουρικές συντάξεις με την εφαρμογή της προσωπικής διαφοράς,  παραπέρα μείωση μέχρι την κατάργηση του ΕΚΑΣ, κατάργηση των οικογενειακών επιδομάτων. Οι περικοπές αυτές προστίθενται στις θανατηφόρες περικοπές των προηγούμενων χρόνων και υποβαθμίζουν τις συντάξεις μας σε προνοιακά βοηθήματα.

•          Ακολουθούν : Ο αυτόματος κόφτης, η φοροληστεία, περικοπή συντάξεων αναπηρίας και χηρείας και  νέα αντιλαϊκά - αντεργατικά -  αντισυνταξιουχικά μέτρα για τα επόμενα χρόνια.

ΞΕΣΗΚΩΜΟΣ – ΟΡΓΑΝΩΣΗ - ΑΓΩΝΑΣ

ΒΑΖΟΥΜΕ ΦΡΑΓΜΟ ΣΤΙΣ ΑΝΤΙΛΑΪΚΕΣ - ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΙΚΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ

ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΙΓΟΥΡΟΙ ΟΤΙ ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ

ΔΥΝΑΜΩΝΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΠΑΛΗ ΜΑΣ - ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ - ΤΗΝ ΜΑΖΙΚΗ ΔΡΑΣΗ

ΘΑ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ ΤΙΣ ΑΝΤΕΡΓΑΤΙΚΕΣ ΑΝΤΙΛΑΪΚΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ

·        Διεκδικούμε  τις συντάξιμες αποδοχές μας.  Την 13η και 14η σύνταξη, άμεση απόδοση συντάξεων, εφάπαξ, μερισμάτων, ΕΚΑΣ και ότι μας έχει αφαιρεθεί  γιατί  εμείς πληρώναμε τα ταμεία όλη μας τη ζωή. Δεν τα χρωστάμε σε κανέναν δανειστή.

·        Απαιτούμε την κατάργηση όλων των αντιασφαλιστικών – αντιλαϊκών - φορομπηχτικών νόμων. Τις θανατηφόρες διατάξεις περί χηρείας. Επιστροφή των παράνομα παρακρατηθέντων για την υγεία. Ανακεφαλαιοποίηση των ασφαλιστικών ταμείων.

·        Απορρίπτουμε την φιλολογία περί ανάπτυξης και σταθερότητας ως διέξοδο γιατί αυτά αποτελούν διέξοδο για τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων που στον δικό τους βωμό θυσιάζονται οι συντάξεις μας και τα δικαιώματα της εργατικής τάξης και του λαού.

·        Καταγγέλλουμε το απύθμενο θράσος της κυβέρνησης ότι πρέπει να είμαστε ευχαριστημένοι που θα μας κόψει πάνω στις πετσοκομμένες συντάξεις μας ακόμη μόνο 18% με τη «προσωπική διαφορά» και την κατάργηση των οικογενειακών επιδομάτων.

·        Δεν υιοθετούμε και δεν δίνουμε άλλοθι στις  αποπροσανατολιστικές  τακτικές της  κυβέρνησης που ετοιμάζεται να μας φάει και το υπόλοιπο καρβέλι. Πετάει λίγα ψίχουλα στο τραπέζι που μας τα είχε ήδη αφαιρέσει (όπως την παρακράτηση για την υγεία), με τη συνδρομή και του κυβερνητικού συνδικαλισμού. Η είδηση δεν είναι τα ψίχουλα αλλά το υπόλοιπο του καρβελιού που ετοιμάζεται να μας πάρει. Απαιτούμε να καταργηθεί κάθε κράτηση για την υγεία και την περίθαλψη στις κύριες και τις επικουρικές συντάξεις.

·        Δίνουμε  μαζί την μάχη. Είμαστε και μένουμε  στον δρόμο του αγώνα, με αποφασιστική, αδιάκοπη, μαζική δράση για να προασπίσουμε την ζωή μας, την ζωή των παιδιών μας, της εργατικής - λαϊκής οικογένειας, μαζί με τους εργαζόμενους, τα παιδιά μας.

·        Καμιά ανοχή στα θανατηφόρα μέτρα της κυβέρνησης. Πόλεμο στην αδιαφορία, τον εφησυχασμό, την απογοήτευση, στη λογική «δεν γίνεται τίποτα όλοι ίδιοι είναι».

·        Δεν απαλλάσσουμε κανέναν. Ευθύνη έχουν τα κόμματα που ψήφισαν το 3ο μνημόνιο. Τα συνδικάτα του κυβερνητικού συνδικαλισμού που καλλιεργούν αυταπάτες ότι οι συνταξιούχοι θα λύσουν τα προβλήματα τους με δικαστήρια, θησαυρίζοντας μεγαλοδικηγορικά γραφεία και ψαρεύοντας σε θολά νερά.

Οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ στους συνταξιούχους 

καλούν  τους συνταξιούχους όλων των ταμείων σε συμπόρευση

 και  κινητοποίηση την Παρασκευή 6 Οκτώβρη, ώρα 10πμ στο ΙΚΑ

Ο «ΚΟΦΤΗΣ» ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

            Από τα τέλη Αυγούστου, πριν ακόμη ξεκινήσει η φετινή σχολική χρονιά η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ με πρώτα βιολιά τον Πρωθυπουργό και τον Υπουργό Παιδείας και δεύτερες φωνές τους βουλευτές, στελέχη και παράγοντες της κυβέρνησης διαφήμιζαν την «κανονικότητα» στο χώρο της Παιδείας!

            Είναι αλήθεια ότι η συντονισμένη προπαγάνδα, στην οποία βοήθησε και μεγάλη μερίδα των ΜΜΕ, επηρέασε ένα τμήμα του λαού. Ήρθε όμως πολύ σύντομα η ώρα να αποδειχθεί τι σημαίνει η «κανονικότητα» της κυβέρνησης. Τις τελευταίες 2 βδομάδες απανωτές αποφάσεις του Υπουργείου Παιδείας και της Περιφερειακής Δνσης Εκπ/σης Ιονίων Νήσων καταργούν τμήματα το ένα μετά το άλλο.

            Έτσι «κανονικότητα» για την Κέρκυρα σημαίνει: 5 τμήματα τομέων και ειδικοτήτων που καταργούνται στα ΕΠΑΛ, 7 τμήματα Γενικής Παιδείας στα Γυμνάσια, 6 Τμήματα Γενικής Παιδείας στα Λύκεια και δεκάδες ξένων γλωσσών και επιλογών σε όλο το νησί…

            Η «κανονικότητα» χέρι χέρι με τη «δίκαιη» ανάπτυξη που ήρθε να πουλήσει και εδώ ο Πρωθυπουργός πριν λίγες μέρες. Η ανάπτυξη μπορεί να φαίνεται στα ματωμένα πλεονάσματα του προϋπολογισμού, στο ΑΕΠ, και στα κέρδη των μεγάλων επιχειρήσεων, των μεγαλοξενοδόχων, των τραπεζιτών. Ποιο είναι όμως το όφελος αυτής της ανάπτυξης για τα λαϊκά στρώματα;

            Με βάση τα παραπάνω, «δίκαιη» ανάπτυξη σημαίνει:

• Για τους εργαζομένους μαθητές του Εσπερινού ΕΠΑΛ την αφαίρεση του δικαιώματος να συνεχίσουν τις σπουδές τους αφού δεν έχουν την επιλογή να πάνε σε κάποιο πρωινό ΕΠΑΛ.
• Για τους μαθητές της Γ’ Λυκείου του ΕΠΑΛ Κάτω Κορακιάνας (εξυπηρετεί κυρίως τη Βόρεια Κέρκυρα) να μετακινηθούν 15 και πλέον χιλιόμετρα από το Σχολείο τους αν θέλουν να συνεχίσουν στην ειδικότητα που επέλεξαν από πέρσι.
• Για τους μαθητές του 2^ου ΕΠΑΛ να αλλάξουν ειδικότητα με το «έτσι θέλω» γιατί το δικαίωμα της επιλογής στην παιδεία του σήμερα είναι κοστοβόρο.
• Για τους εκατοντάδες μαθητές των τμημάτων γενικής παιδείας να στοιβαχτούν σε ακατάλληλες αίθουσες που πολύ απλά ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΧΩΡΑΝΕ στο όνομα του ότι αφού ο νόμος λέει 27 μαθητές (!!!) σε κάθε τμήμα θα τους βάλουμε και ας κάθονται ο ένας πάνω στον άλλον.
• Για τους εκατοντάδες μαθητές που τους κόβουν τα τμήματα επιλογής μαθημάτων και ξένων γλωσσών τη βίαιη μετακίνηση σε μαθήματα που δεν έχουν επιλέξει.
• Για τους αναπληρωτές εκπαιδευτικούς ΑΝΕΡΓΙΑ αφού η περικοπή των τμημάτων οδηγεί στη δημιουργία πλασματικού πλεονάσματος σε εκπαιδευτικούς. Άλλωστε για αυτό άργησε η πρόσληψη της β’ φάσης των αναπληρωτών για να προηγηθεί το κύμα των καταργήσεων.
• Για τους μόνιμους εκπαιδευτικούς εργασιακά δικαιώματα λάστιχο με μετακίνηση από σχολείο σε σχολείο με πολλούς να πρέπει να διδάσκουν έως και σε 5 σχολεία για να καλύψουν το ωράριο τους.
• Για τους γονείς ακόμη μεγαλύτερη αγωνία και ανασφάλεια για το μέλλον των παιδιών τους. Ακόμη πιο βαθιά το χέρι στην τσέπη.

Αυτή είναι η γεύση της καπιταλιστικής ανάπτυξης για τα λαϊκά στρώματα. Όσοι προσπαθούν να θολώσουν την πραγματικότητα ας απευθυνθούν σε αυτούς που βιώνουν τα αποτελέσματα του «κόφτη» στην εκπαίδευση και εδώ στην Κέρκυρα. Στόχος τους είναι η εξοικονόμηση πόρων για να δοθούν ως ζεστό χρήμα, «αναπτυξιακές δυνατότητες», επιχορηγήσεις, φοροαπαλλαγές κ.α στο μεγάλο κεφάλαιο. Δεν υπάρχει ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΠΟΛΥΤΩΣ παιδαγωγικός λόγος που να δικαιολογεί τις περικοπές των τμημάτων.

Οι ευθύνες βαραίνουν αυτούσιες όλους όσους στηρίζουν την κυβερνητική πολιτική. Δεν υπάρχουν δικαιολογίες όσο και αν πασχίζουν να ψελλίσουν ότι δε συμφωνούν με όσο γίνονται και ότι φταίει το «κακό» Υπουργείο, η «κακιά» ΕΕ και η «κακιά» Μέρκελ ανάλογα με το πώς βολεύει καλύτερα. Όταν ψηφίζεις και στηρίζει τις αποφάσεις της κυβέρνησης, της ΕΕ και του ΣΕΒ μην περιμένεις ότι τα μέτρα δε θα χτυπήσουν και την πόρτα της εκλογικής σου Περιφέρειας, της περιφερειακής Δνσης που διοικείς, την περιφέρεια και το Δήμο που έχεις την πλειοψηφία.…  Δε γίνεται και η πίτα ολόκληρη και ο σκύλος χορτάτος. Τεράστιες ευθύνες έχουν και όσοι καλλιέργησαν αυταπάτες για την «αριστεροσύνη» του ΣΥΡΙΖΑ και δηλητηρίασαν το λαό με τη λογική του «μικρότερου κακού» (ΛΑΕ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ, κ.α).

Η ΤΕ Κέρκυρας του ΚΚΕ απευθύνεται σε όλους όσους πλήττονται από την πολιτική αυτή να οργανωθούν στα σωματεία τους, στους συλλόγους γονέων & κηδεμόνων, στα μαθητικά συμβούλια, να αγωνιστούν και να διεκδικήσουν δικαιώματα που θα καλύπτουν τις σύγχρονες ανάγκες στη μόρφωση των μαθητών, στην εργασία των εκπαιδευτικών και των γονιών. Η αντίδραση και η διεκδίκηση είναι αυτή που φέρνει τα αποτελέσματα και όχι οι επαφές και οι "πιέσεις" των παραγόντων. Όταν κάποια από τα τμήματα εγκριθούν τελικά θα τρέξουν διάφοροι να οικειοποιηθούν τις επιτυχίες. Οι νίκες δεν είναι δικές τους είναι του κινήματος. 

Να στρέψουν τον αγώνα τους ενάντια στην αιτία που δημιουργεί αυτά τα προβλήματα, που επιβάλουν αυτές τις αποφάσεις. Αυτή δεν είναι άλλη από το σύστημα μέσα στο οποίο ζούμε και βλέπει την εκπαίδευση με όρους κόστους – κέρδους, που έχει μετατρέψει τη μόρφωση σε εμπόρευμα.

Να διεκδικήσουν να μην κλείσει κανένα τμήμα, να γίνουν μαζικοί διορισμοί μόνιμων εκπαιδευτικών, να υπάρχουν σύγχρονα και ασφαλή σχολικά κτήρια, να υπάρχει επαρκής χρηματοδότηση για τις λειτουργικές και επισκευαστικές ανάγκες των σχολείων, να μη χρειάζεται να βγαίνει ούτε ένα ευρώ από την τσέπη των γονιών για τη μόρφωση των παιδιών τους.

Στόχος μας πρέπει να είναι το Ενιαίο Δωδεκάχρονο Σχολείο σύγχρονης Γενικής Παιδείας, αποκλειστικά δημόσιο και δωρεάν. Ένα σχολείο που στο επίκεντρο του θα έχει την ολόπλευρη μόρφωση και διαπαιδαγώγηση του νέου ανθρώπου, που θα του δίνει τη δυνατότητα να αντιλαμβάνεται ολοκληρωμένα το κοινωνικό, φυσικό και πολιτικό περιβάλλον. 

     ΤΕ Κέρκυρας του ΚΚΕ

02/10/2017

Το τερμάτισε...

«Μέλι» έσταζε για την κυβέρνηση ο επικεφαλής του Γιούρογκρουπ, Γερούν Ντάισελμπλουμ, σε συνέντευξη που έδωσε σε κυριακάτικη εφημερίδα, αναγνωρίζοντας και με το παραπάνω ότι ο ΣΥΡΙΖΑ προωθεί τη βρώμικη δουλειά του κεφαλαίου, όπως δεν μπορεί κανείς άλλος αυτήν την περίοδο. Τι να πρωτοσχολιάσει κανείς... Τις προτροπές για εκλογές το 2019 και όχι νωρίτερα, την ώρα που η ΝΔ και άλλοι ζητάνε να φύγει τώρα η «ανίκανη» κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ; Την επιβράβευση της κυβέρνησης «για την δουλειά που έχει κάνει» και μάλιστα με το «κόστος για την κοινωνία που έχει συμβεί αυτό»; Τη δήλωση «θαυμάζω τον Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος απέδειξε ότι είναι ένας επιτυχημένος πολιτικός, ικανός να καθοδηγήσει την χώρα του στον δρόμο της σταθερότητας», την ώρα που οι άλλες αστικές πολιτικές δυνάμεις προσπαθούν να μιλήσουν για... «κυβέρνηση ανικανότητας και αστάθειας»; Ούτε την κριτική περί δήθεν «ανατροπής αναπτυξιακών μεταρρυθμίσεων σε εκπαίδευση και δημόσια διοίκηση» δεν χαρίζει σε αυτές τις δυνάμεις, δηλώνοντας ότι οι όποιες παρεμβάσεις «αφορούν τομείς που είναι εκτός του προγράμματος»! Εχουμε δει και έχουμε δει όλο αυτό το διάστημα συγχαρητήρια από εκπροσώπους του κουαρτέτου και του κεφαλαίου για το αντιλαϊκό έργο της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ. Αλλά ο Γ. Ντάισελμπλουμ... το τερμάτισε!

Τα Βαλκάνια στο επίκεντρο μεγάλων ανταγωνισμών

Οι σημαντικές διεργασίες που παρατηρούνται το τελευταίο διάστημα συνολικά στα Βαλκάνια, επιβεβαιώνουν ότι η περιοχή αποτελεί πεδίο οξύτατων ανταγωνισμών ανάμεσα σε ισχυρά μονοπωλιακά συμφέροντα, ιμπεριαλιστικούς στρατιωτικο-πολιτικούς συνασπισμούς, τις ΗΠΑ, τη Ρωσία, τη Γερμανία και άλλα κράτη της ΕΕ, με ενεργό συμμετοχή των αστικών τάξεων των βαλκανικών κρατών, που επιδιώκουν η καθεμιά την αναβάθμιση της θέσης της. Βασικό στοιχείο αυτών των σχεδιασμών είναι και η ένταξη όλων των βαλκανικών χωρών στις δομές ΕΕ και ΝΑΤΟ. Στην ΕΕ δεν είναι ακόμα η Αλβανία, η ΠΓΔΜ, το Μαυροβούνιο, η Βοσνία - Ερζεγοβίνη και η Σερβία. Εκτός ΕΕ είναι και η Τουρκία, που παίζει σημαντικό ρόλο στην περιοχή της Βαλκανικής, αξιοποιώντας το έντονο μουσουλμανικό στοιχείο. Στο ΝΑΤΟ δεν έχουν ενταχθεί η Βοσνία - Ερζεγοβίνη, η ΠΓΔΜ και η Σερβία. Ανοιχτό είναι το ζήτημα του Κοσσυφοπεδίου, που δεν αναγνωρίζει η Σερβία. Στη διεύρυνση του ΝΑΤΟ στα Βαλκάνια αντιδρά η Ρωσία, που διαθέτει δικούς της θύλακες επιρροής σε πολλές χώρες. Η ελληνική κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και η ελληνική αστική τάξη πρωτοστατούν σε αυτούς τους σχεδιασμούς, ως η παλιότερη χώρα - μέλος του ΝΑΤΟ και της ΕΕ στην περιοχή και με σημαντικά οικονομικά συμφέροντα των ελληνικών μονοπωλίων στα βαλκανικά κράτη.

***

Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και η κινητικότητα που αναπτύσσει η κυβέρνηση στο πλαίσιο της «πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής», την οποία διαφημίζει. Για παράδειγμα, αύριο και μεθαύριο διοργανώνεται στη Θεσσαλονίκη συνάντηση των υπουργών Εξωτερικών Ελλάδας, ΠΓΔΜ, Βουλγαρίας, Αλβανίας, ενώ την προηγούμενη βδομάδα, στη Νέα Υόρκη, έγινε αντίστοιχη συνάντηση των ΥΠΕΞ Ελλάδας, Βουλγαρίας, Κροατίας, Ρουμανίας. Η ελληνική αστική τάξη προσδοκά την αναβάθμισή της με τη μετατροπή της χώρας σε ενεργειακό και εμπορικό κόμβο, σχεδιασμός που επεκτείνεται στην ευρύτερη περιοχή της Βαλκανικής, απ' όπου θα διέρχονται σημαντικοί αγωγοί και δίκτυα μεταφορών προς την Κεντρική Ευρώπη. Για παράδειγμα, στον Διαδριατικό Αγωγό Φυσικού Αερίου (ΤΑP) και στο διασυνδετήριο ΙGB προς τη Βουλγαρία, που θα μεταφέρουν μέσω Τουρκίας φυσικό αέριο από Αζερμπαϊτζάν, έρχονται να προστεθούν η κατασκευή μεγάλων δεξαμενών στην περιοχή για την αποθήκευση υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG), αλλά και μεγάλα οδικά και σιδηροδρομικά δίκτυα, που θα ενώνουν τις πύλες εισόδου στην Ελλάδα με την ευρωπαϊκή αγορά, διαμέσου της Βαλκανικής. Τα σχέδια αυτά «κουμπώνουν» με τα γενικότερα οικονομικά και γεωπολιτικά συμφέροντα των ΗΠΑ και της ΕΕ στην περιοχή και αυτό είναι το πλαίσιο μέσα στο οποίο αναπτύσσει η κυβέρνηση την κατά τ' άλλα «πολυδιάστατη» εξωτερική της πολιτική.

***

Βέβαια, οι σχεδιασμοί αυτοί δεν προχωρούν σε «κενό αέρος», αλλά μέσα σε περιβάλλον οξυμένων ανταγωνισμών και αντιθέσεων, με άλλα ιμπεριαλιστικά κράτη και κέντρα. Για παράδειγμα, η Ρωσία έχει ισχυρά ερείσματα και μεγάλα οικονομικά συμφέροντα στην περιοχή, τα οποία δεν είναι βέβαια διατεθειμένη να εγκαταλείψει. Επίσης, η Κίνα, με τους σύγχρονους εμπορικούς «δρόμους του μεταξιού», βλέπει τα Βαλκάνια σαν προθάλαμο για τη μεγαλύτερη αγορά της Ευρώπης. Γι' αυτό έχει ιδιαίτερες βλέψεις στον τομέα των υποδομών για τη διευκόλυνση των μεταφορών εμπορευμάτων (λιμάνια, σιδηρόδρομους, οδικούς άξονες). Απαρατήρητη δεν περνάει και η κινητικότητα που αναπτύσσει η τουρκική αστική τάξη, με τελευταίο παράδειγμα τις δηλώσεις του πρώην πρωθυπουργού, Αχμετ Νταβούτογλου, περί Τούρκων και Αλβανών που είναι «αδέλφια και ένα». Οπως και η «ενοποιητική πλατφόρμα» που ανακοίνωσαν οι κυβερνήσεις Αλβανίας - Κοσσυφοπεδίου, στο πλαίσιο των σχεδιασμών για μελλοντικό ενιαίο κράτος. Πρέπει, επίσης, να σημειωθεί ότι ούτε στο εσωτερικό της ΕΕ υπάρχουν ίδια συμφέροντα ανάμεσα στα κράτη - μέλη σε ό,τι αφορά τις σχέσεις τους με τη Ρωσία, γεγονός που οξύνει κι άλλο τις αντιθέσεις. Για παράδειγμα, ισχυρά τμήματα της αστικής τάξης σε χώρες όπως η Γερμανία, η Γαλλία, η Ιταλία, θέλουν διατήρηση και διεύρυνση των σχέσεων με τη Ρωσία, με δεδομένη τη μεγάλη αλληλεξάρτηση των οικονομιών τους.

***

Ολα αυτά είναι μέρος του συνολικού παζλ, που δείχνει ότι η «τράπουλα» ανακατεύεται ξανά στην περιοχή, σίγουρα όχι προς όφελος των λαών. Μέσα απ' αυτό το πρίσμα πρέπει να ιδωθεί και η κινητικότητα που υπάρχει στο θέμα του ονόματος της ΠΓΔΜ και των σχέσεων Ελλάδας - Αλβανίας. Στόχος είναι να προετοιμαστεί καλύτερα το έδαφος για τη δράση των επιχειρηματικών ομίλων και την ενίσχυση του ρόλου των λυκοσυμμαχιών του ΝΑΤΟ και της ΕΕ στον ανταγωνισμό με τη Ρωσία και την Κίνα. Η αναμόχλευση των εθνικισμών και η αναζωπύρωση των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών χτυπούν «καμπανάκι» για επικίνδυνες εξελίξεις σε βάρος των λαών. Οι εργαζόμενοι, τα λαϊκά στρώματα όχι μόνο δεν πρέπει να πιστέψουν τα παραμύθια περί «επωφελούς ανάπτυξης», αλλά να δυναμώσουν την αλληλεγγύη και την πάλη τους, τόσο για να μην περάσουν οι ιμπεριαλιστικοί σχεδιασμοί, όσο και για να ενισχύεται το μέτωπο των εργατών ενάντια στους εκμεταλλευτές τους σε κάθε χώρα. Η ανατροπή της καπιταλιστικής εξουσίας και ιδιοκτησίας είναι ο μόνος σίγουρος δρόμος για την ειρηνική συνύπαρξη στην περιοχή, ώστε και οι φυσικοί πόροι και η αμοιβαία συνεργασία να συμβάλλουν στην ικανοποίηση των σύγχρονων λαϊκών αναγκών.

Μέρισμα ... εξαπάτησης

Την ώρα που η κυβέρνηση διακηρύσσει σε όλους τους τόνους την αποφασιστικότητά της να τελειώσει στα γρήγορα την τρίτη «αξιολόγηση», με ό,τι συνεπάγεται αυτό για την κλιμάκωση της επίθεσης στο λαό, στο χτεσινό προσχέδιο του προϋπολογισμού ανακοίνωσε την «εφάπαξ δαπάνη με τη μορφή κοινωνικού μερίσματος» για «τη στοχευμένη στήριξη οικονομικά ευάλωτων νοικοκυριών».
Το έργο είναι χιλιοπαιγμένο. Από το «κοινωνικό μέρισμα» της κυβέρνησης ΝΔ - ΠΑΣΟΚ το 2014 έως την κοροϊδία της ...«13ης σύνταξης» πέρυσι και το «κοινωνικό μέρισμα» για το οποίο μιλάει σήμερα η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, ο στόχος των κυβερνήσεων και των κομμάτων του κεφαλαίου παραμένει ίδιος: Να σκεπάσουν με ψευτοπαροχές στους πιο εξαθλιωμένους την αγριότητα της ταξικής, αντιλαϊκής τους πολιτικής και ταυτόχρονα να χαμηλώσουν κι άλλο τις απαιτήσεις του λαού, τον οποίο τσακίζουν για να ανακάμψει το κεφάλαιο. Δηλαδή, «να σε κάψω Γιάννη, να σ' αλείψω λάδι»...
Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ έχει πάει ένα βήμα πιο πέρα την εξαπάτηση του λαού. Ψηφίζει δυο δυο τα μνημόνια, επεκτείνοντας το αντεργατικό πλαίσιο και την ίδια ώρα υπόσχεται να μοιράσει μέρος της «υπεραπόδοσης» του ματωμένου πλεονάσματος στους πιο φτωχούς.
Αυτό που δεν λέει, βέβαια, είναι ότι η «υπεραπόδοση» αποτελεί παράγωγο της φοροληστείας, των περικοπών και των άλλων μέτρων σε βάρος του λαού, ενώ και αυτή στο μεγαλύτερο μέρος της θα αξιοποιηθεί για νέα προνόμια και επιδοτήσεις στο κεφάλαιο. Μόνο ένα μικρό ποσοστό θα διανεμηθεί σε ψευτοπαροχές, κι αυτό στοχευμένα, σε συνεννόηση με τους «θεσμούς».
Με τον τρόπο αυτό η κυβέρνηση καμώνεται ότι «στο στενό δημοσιονομικό πλαίσιο δίνει μάχες» για την ανακούφιση των λαϊκών στρωμάτων και την ίδια ώρα κερδίζει επάξια τα συγχαρητήρια κεφαλαίου και «θεσμών» για την ικανότητά της να εξαπατά και να ενσωματώνει τη λαϊκή δυσαρέσκεια.
Με τη γνωστή τακτική «δέκα σου παίρνω, ένα σου δίνω», με το απατηλό αφήγημα της «δίκαιης ανάπτυξης», με τρικ όπως η περσινή «13η σύνταξη», την ώρα που με τον νόμο Κατρούγκαλου κόβονταν όλες οι υπόλοιπες, καλλιεργεί αυταπάτες στα λαϊκά στρώματα ότι αν στηρίξουν με τις θυσίες τους την ανάκαμψη της κερδοφορίας των καπιταλιστών, όλο και κάτι θα περισσέψει και για εκείνους.
Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι οι κυβερνητικοί κύκλοι συνδέουν την όποια τέτοια εξαγγελία και το ύψος της με τον «απολογισμό» της αντιλαϊκής επίθεσης και των ρυθμών ανάκαμψης του κεφαλαίου. Λένε, δηλαδή, στο λαό ότι πρέπει να αγωνιά για το αν θα πιαστούν τα ματωμένα πλεονάσματα και οι υπόλοιποι αντιλαϊκοί στόχοι, προκειμένου στο τέλος της χρονιάς να «κληρώσει» ένα πενιχρό βοήθημα για όσους ζουν σε συνθήκες ακραίας φτώχειας.
Κι αυτό όταν η κυβέρνηση ετοιμάζεται με τον προϋπολογισμό του 2018 και την 3η «αξιολόγηση» να πετσοκόψει τα εναπομείναντα κοινωνικά και προνοιακά επιδόματα, ενώ ταυτόχρονα έχουν δρομολογηθεί η οριστική κατάργηση του ΕΚΑΣ και η περικοπή της «προσωπικής διαφοράς», που θα μειώσουν παραπέρα το εισόδημα και των σημερινών συνταξιούχων.
Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι ένα σημαντικό μέρος της «υπεραπόδοσης» οφείλεται στις πετσοκομμένες συντάξεις και στην αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών, με τα οποία η κυβέρνηση κοκορεύεται σήμερα ότι «εξισορρόπησε» τον ΕΦΚΑ. Σε κάθε περίπτωση, η «κοινωνική πολιτική» που ευαγγελίζεται η κυβέρνηση δεν είναι τίποτα περισσότερο από το εφάπαξ μοίρασμα της φτώχειας από τους φτωχούς στους φτωχότερους και από τους φτωχότερους στους εξαθλιωμένους, που αφήνει πίσω η αντιλαϊκή της πολιτική.
Οι εργαζόμενοι, τα λαϊκά στρώματα δεν πρέπει να συμβιβαστούν με τη φτώχεια και τη μίζερη ζωή, την ώρα που παράγουν αμύθητο πλούτο τον οποίο καρπώνονται μια χούφτα καπιταλιστές. Να δυναμώσουν την οργάνωση και τη συμμαχία τους, με στόχο να μην πληρώσουν την ανάκαμψη όπως πλήρωσαν την κρίση, να παλέψουν με κριτήριο τις σύγχρονες εργατικές - λαϊκές ανάγκες τους, σε σύγκρουση με το κεφάλαιο και την εξουσία του.