ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ - ΔΙΑΙΤΗΤΕΣ To εργόσημο και οι επιπτώσεις του

Συζήτηση με τον Μιχάλη Ζαχαρία, γενικό γραμματέα του Συνδέσμου Διαιτητών Ανατολικής Αττικής

Αναστάτωση στο χώρο των διαιτητών έχει προκαλέσει η πρόσφατη τροπολογία της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και μάλιστα στο νομοσχέδιο για τον «Κλεισθένη» για την Τοπική Διοίκηση που αφορά τα νέα δεδομένα στην αμοιβή των διαιτητών. Σύμφωνα με αυτή, από τη νέα σεζόν οι διαιτητές, οι βοηθοί διαιτητές και οι παρατηρητές διαιτησίας των αγώνων θα ασφαλίζονται με εργόσημο. Το ποσό του εργόσημου δεν μπορεί να είναι μικρότερο των 5 ευρώ και ο χρόνος ισχύος του ορίζεται σε 4 μήνες από την ημερομηνία έκδοσής του. Υπόχρεος έκδοσης του εργόσημου είναι αποκλειστικά ο εργοδότης ή εξουσιοδοτημένος εκπρόσωπός του. Παρά τα λεγόμενα των αρμόδιων κυβερνητικών παραγόντων ότι με τον τρόπο αυτό λύνονται τα προβλήματα που υπήρχαν τα τελευταία χρόνια στην καταβολή των αμοιβών και της ασφάλισης στο χώρο της διαιτησίας, η πραγματικότητα είναι τελείως διαφορετική. Πολύ περισσότερο που πλέον ομοσπονδίες και σωματεία, παρά τη δύσκολη κατάσταση που βιώνουν από το χρόνιο πετσόκομμα των αθλητικών επιχορηγήσεων, καλούνται (έχοντας τον τυπικό ρόλο του «εργοδότη» απέναντι στους διαιτητές) να επωμιστούν ένα νέο οικονομικό βάρος με ορατό τον κίνδυνο μετακύλισής του στους ίδιους τους αθλούμενους και τις οικογένειές τους.

Την ίδια ώρα, η τροπολογία αφήνει αδιευκρίνιστα σημεία για την πλειοψηφία των διαιτητών, πέραν των αξιολογημένων για τις δύο επαγγελματικές κατηγορίες (Α' και Β') και την ημιεπαγγελματική (Γ' Εθνική). Ακόμα και σε ειδικές περιπτώσεις που αφορούν, για παράδειγμα, κάποιον διαιτητή που είναι άνεργος επαγγελματικά και λαμβάνει επίδομα ανεργίας. Από την άλλη, παρά τις όποιες τροπολογίες διαφημίζονται από τους κυβερνώντες ως λύσεις, τα προβλήματα και για τους εργαζόμενους στον αθλητισμό παραμένουν πολλά.

Eurokinissi

Προσχηματική για τα σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζει η πλειοψηφία των διαιτητών χαρακτηρίζει τη νέα τροπολογία για το εργόσημο ο Μιχάλης Ζαχαρίας

Για τα νέα δεδομένα στο χώρο της διαιτησίας και τις συνέπειές τους ο «Ριζοσπάστης» συνομίλησε με τον Μιχάλη Ζαχαρία, γενικό γραμματέα του Συνδέσμου Διαιτητών Ανατολικής Αττικής.

Επέκταση των ελαστικών σχέσεων εργασίας

-- Τι ακριβώς περιλαμβάνει η νέα κυβερνητική τροπολογία με την καθιέρωση του εργόσημου για τους διαιτητές;
-- Η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ με την τροπολογία - προσθήκη με θέμα «Επέκταση κάλυψης εργοσήμου στους διαιτητές» σκοπό της έχει να περάσει στη συνείδηση και των διαιτητών ως εργαζομένων ότι για το «καλό» του αθλητισμού θα αμείβονται και θα ασφαλίζονται όσες μέρες, ώρες και όπου θα τους χρειάζεται ο εργοδότης - σωματείο. Προσπαθώντας να χρυσώσουν το χάπι του εργόσημου στους εργαζόμενους έχουν περάσει διευκρινιστική εγκύκλιο ότι άνεργοι εγγεγραμμένοι στα μητρώα του Οργανισμού Απασχόλησης Εργατικού Δυναμικού (ΟΑΕΔ), που πραγματοποίησαν έως και εβδομήντα (70) ημερομίσθια ανά δωδεκάμηνο, μπορούν με αίτησή τους προς τον ΟΑΕΔ να βεβαιώνουν συνεχή χρόνο ανεργίας, από τον οποίο αφαιρούνται οι μέρες περιστασιακής απασχόλησης. Αυτό προβλέπει διευκρινιστική εγκύκλιος του ΟΑΕΔ, η οποία έχει εφαρμογή από την 28.03.2017 και αφορά όλους τους εγγεγραμμένους ανέργους, επιδοτούμενους ή μη, καθώς εισάγει υπό προϋποθέσεις τη δυνατότητα αναγνώρισης συνεχόμενου χρόνου ανεργίας, παρά την παρεμβολή εντός αυτού «περιστασιακής» απασχόλησης.
-- Ποιες οι συνέπειες από τους νέους νόμους για τους ίδιους τους διαιτητές;
-- Το ζήτημα είναι σύνθετο και έχει περισσότερο να κάνει με ελαστικές εργασιακές σχέσεις που επεκτείνονται σε κλάδους παροχής εθελοντικών αθλητικών υπηρεσιών και την ευκαιριακή ασφάλιση των εργαζομένων, συμπεριλαμβάνοντας σε αυτό και τους ερασιτέχνες διαιτητές - παρατηρητές που προσφέρουν υπηρεσίες χωρίς αμοιβή αλλά με αποζημίωση εξόδων, όπως μετακίνησης, ένδυσης, εξοπλισμού, φθορών. Μας κοροϊδεύει η κυβέρνηση πως νοιάζεται για την ασφάλιση των διαιτητών τη στιγμή που έχει ανεβάσει τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης και έχει κατακερματίσει τις συντάξεις σε όλους.
Η κυβέρνηση, με πρόσχημα την πληρωμή των διαιτητών Α' - Β' - Γ' Εθνικής και με τις ευλογίες της ΕΠΟ, που θέλει να δημιουργήσει σχέση εργοδότη - εργαζόμενου στη διεξαγωγή των επαγγελματικών πρωταθλημάτων, δηλαδή μεταξύ παραγόντων και διαιτητών, καταθέτει και ψηφίζει τη συγκεκριμένη τροπολογία που θα μετακυλίσει το κόστος σε όλες τις κατηγορίες και τις ερασιτεχνικές. Με αποτέλεσμα οικονομικές και εργασιακές σχέσεις που μόνο κακό θα κάνουν στην ενασχόληση ανθρώπων που ανιδιοτελώς προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στον ερασιτεχνικό αθλητισμό και πιο συγκεκριμένα στο χώρο του ποδοσφαίρου για τον οποίο μιλάμε. Και δημιουργείται το ερώτημα: Πώς πληρώθηκαν πέρυσι τα Χριστούγεννα όλα τα χρωστούμενα οι διαιτητές χωρίς τη συγκεκριμένη τροπολογία;

Προσχηματικό το ενδιαφέρον για το «καλό του αθλητισμού»

-- Ποιον επιβαρύνει τελικά η πληρωμή του εργόσημου;
-- Αυτό σίγουρα είναι μια σημαντική απορία για το ποιοι θα υποστούν οικονομικά τη νέα επιβάρυνση. Ποια ποδοσφαιρική ένωση θα ζητήσει από τα σωματεία - ψηφοφόρους της να επιβαρυνθούν το εργόσημο, που θα είναι αρκετά σοβαρό ποσό με τα ποδοσφαιρικά τμήματα που συντηρούν τα σωματεία; Στο τέλος, όπως γίνεται και στους υπόλοιπους εργαζόμενους, το εργόσημο θα πληρώνεται από τους ίδιους τους διαιτητές που θα δουν μείωση των αποζημιώσεών τους. Ενας νόμος που το πρόσχημά του είναι να πληρωθούν τα εισπραγμένα από τις ομάδες χρήματα στους 100 αξιολογημένους διαιτητές των επαγγελματικών κατηγοριών που σήμερα είναι κι αύριο δεν είναι κυριολεκτικά. Θα υπάρξει ένα πάγιο καθεστώς που θα επηρεάσει 6.000 διαιτητές που ασχολούνται σε όλη τη χώρα με το άθλημα του ποδοσφαίρου.
-- Για ένα τόσο σημαντικό ζήτημα υπήρξε διάλογος με τους ίδιους τους διαιτητές;
-- Είναι ένα ερώτημα για ποιο λόγο δεν έγινε διάλογος με τους επίσημα κατοχυρωμένους εκπροσώπους των διαιτητών, την ΟΔΠΕ και τους συνδέσμους γι' αυτό το ζήτημα. Οπως επίσης με βάση τα όσα συμβαίνουν αναδεικνύεται και ένα άλλο σημαντικό ερώτημα. Γιατί δεν λύνονται χρόνια προβλήματα του κλάδου, όπως η εφαρμογή του άρ. 43Α του νόμου Ν. 2725/ 99 που αναφέρει ως νόμιμο εκπρόσωπο των διαιτητών την Ομοσπονδία Διαιτητών Ελλάδας (ΟΔΠΕ) και τους συνδέσμους διαιτητών σε ολόκληρη τη χώρα; Ας μας απαντήσουν οι κύριοι των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ που «κόπτονται» για το καλό του ποδοσφαίρου και των διαιτητών, αν το έκαναν καλύτερο, δίνοντας τον έλεγχο στους παράγοντες του ποδοσφαίρου κατόπιν εντολών των διεθνών ομοσπονδιών FIFA - UEFA που σκοπό τους έχουν τη χειραγώγηση του ποδοσφαίρου στα μεγάλα ευρωπαϊκά κλαμπ «λίγκες», βγάζοντας έξω ό,τι καλό απορρέει από τον αθλητισμό στο όνομα του κέρδους.
Ποιες κινήσεις έχουν κάνει, έτσι ώστε ο αθλητισμός στις μικρές ηλικίες, και όχι μόνο, να είναι υποχρέωση του κράτους με εθνικό σχεδιασμό και όχι εθελοντισμός γονέων που νιώθουν την ανάγκη του παιδιού τους για αθλητισμό, άσχετα αν τους χειραγωγούν έμμεσα ότι για τους περισσότερους από αυτούς η αθλητική ενασχόληση αύριο μπορεί να είναι επαγγελματική αποκατάσταση για το παιδί τους; Το καίριο ζήτημα και από ηθικής αλλά και πρακτικής άποψης είναι πώς μπορεί κάποιος που έχει εξαρτημένη και τελείως αβέβαιη σχέση εργασίας, σύμφωνα με αυτήν την τροπολογία αλλά και το ισχύον αθλητικό ποδοσφαιρικό καθεστώς, να κρίνει με τις αποφάσεις του τα συμφέροντα του εργοδότη, απέναντι στον εργοδότη της επόμενης αγωνιστικής, που τον αξιολογεί και που αύριο θα κρίνει αν είναι καλός διαιτητής ή όχι;

ΤΕΤΟΙΑ "ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ" ΒΓΑΖΕΙ Η Χ/Α: ΧΡΥΣΑΥΓΙΤΗΣ ΣΤΗ ΜΑΝΑ ΤΟΥ: "ΣΤΟ ΤΑΦΟ ΤΟΥ ΑΔΕΛΦΟΥ ΣΟΥ, ΘΑ ΧΕΖΩ'

'(vid)

Απ' την συνομιλία του στελέχους των χρυσαυγουλων Δεβελέκου με την Μάνα του, για τον αδελφό της και θείο του..
Τέτοιους Ανθρώπους φτιάχνει η Χρυσή Αυγή και η ιδεολογία της, παρακολουθήστε την: 

Στο 5:35' :

Το Facebook αποφάσισε “δημοκρατικά” να κατεβάζει τα βίντεο με τους διαλόγους των χρυσαυγιτών που είχε δημοσιεύσει το OmniaTv στο YouTube και πόσταραν διαφοροι χρήστες, με το αήττητο επιχείρημα πως ήταν ρητορική μίσους. Αλλά η γενική κατακραυγή κι η μαζική αναπαραγωγή του επίμαχου βίντεο από τη 241η μέρα της δίκης των νεοναζί, νίκησε το εμπόδιο της λογοκρισίας και έδωσε μεγαλύτερη δημοσιότητα στο ζήτημα.

Από:  Κατιούσα

Ανάμεσα στους διαλόγους, ξεχωρίζει η συγκλονιστική, χωρίς υπερβολή, αντίδραση της μάνας του Σ. Δεβελέκου, που αποκαλεί τη φασιστική συμμορία “αλήτες και καθάρματα”, αρνείται τα “τελεσίγραφα” του γιου της και τον βάζει στη θέση του χωρίς να υπολογίζει πως είναι δικό της παιδί.

Η χυδαία απάντηση του γιου της είναι ότι θα «χέζει στο τάφο του αδελφού της» και ότι οι φασίστες «θα με ταΐζουν μέχρι να πεθάνω».

ΚΚ Τουρκίας: Να πετάξουμε τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό έξω απ’ τη χώρα μας!

 

ΚΚ Τουρκίας: Να πετάξουμε τοναμερικανικό ιμπεριαλισμό έξω απ’ τη χώρα μας!

Από atexnos

Ανακοίνωση εξέδωσε το Κομμουνιστικό Κόμμα Τουρκίας (TKP) με αφορμή την όξυνση της αντιπαράθεσης μεταξύ Ουάσινγκτον και Άγκυρας, την πρόθεση της κυβέρνησης Τραμπ να επιβάλλει αυστηρές κυρώσεις στην Τουρκία και τις απειλές του Ερντογάν για αντίποινα ενάντια στις ΗΠΑ. 

«Πρέπει να πετάξουμε τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό έξω απ΄τη χώρα μας, μαζί με τις βάσεις του, τους στρατιώτες και τους συνεργάτες του» αναφέρει η ανακοίνωση του ΤΚΡ και συνεχίζει: «Τα μεγάλα αφεντικά που είναι οι πραγματικοί κυρίαρχοι στην Τουρκία έχουν βαθιές σχέσεις με τις ΗΠΑ και τις άλλες δυτικές ιμπεριαλιστικές χώρες. Η στρατιωτική, οικονομική και πολιτική δομή της Τουρκίας φτιάχτηκε πάνω σε αυτές τις σχέσεις». 

«Από τη μια πλευρά- σημειώνει το ΚΚ Τουρκίας- ολόκληρη η οικονομία έχει παραδοθεί στα διεθνή μονοπώλια και απ’ την άλλη υπάρχει συνεχιζόμενη ένταση με τις ΗΠΑ ή τη Γερμανία (όπου) και στις δύο περιπτώσεις είναι ο λαός που πληρώνει το μάρμαρο. Ο εθνικισμός επιστρατεύεται για να καλύψει αυτήν την πραγματικότητα και να προλάβει το ξύπνημα του λαού, την ίδια ώρα που οι πολιτικοί που έχουν μετατρέψει την όμορφη χώρα μας σε παιδική χαρά των διεθνών μονοπωλίων αναγάγονται σε “ήρωες που υψώνουν ανάστημα στις μεγάλες δυνάμεις”. Ο λαός μας δεν χρειάζεται ψευτοήρωες. Ο λαός μας χρειάζεται να ξεσηκωθεί και να παλέψει για τα δικά του συμφέροντα». 

Αναφορικά με την κρίση στις σχέσεις ΗΠΑ-Τουρκίας και τις απειλές για κυρώσεις, η ανακοίνωση επισημαίνει πως «σε κάθε περίπτωση, οι εργαζόμενοι, οι φτωχοί αγρότες, οι μικροεπαγγελματίες είναι αυτοί που την πληρώνουν. Οι καλές σχέσεις της Τουρκίας με τις ΗΠΑ και την ΕΕ δεν έχουν προσφέρει τίποτε άλλο σε αυτή τη χώρα παρά μόνο πόνο, θάνατο και υπερ-εκμετάλλευση».  

«Ο μόνος τρόπος να αλλάξουμε το σκοτεινό αυτό τοπίο- αναφέρει η ανακοίνωση του ΤΚΡ- είναι να πάρουμε τη μοίρα μας και το μέλλο της χώρας στα χέρια μας. Δεν έχουμε άλλη επιλογή από την οργάνωση, την εντατικοποίηση του αγώνα και την ανατροπή των παράσιτων που ζουν στις πλάτες μας, τα ντόπια και ξένα αφεντικά, τους ρατσιστές και τους εχθρούς του λαού». 

Και προσθέτει: «Μην πέφτετε θύματα των ψεμάτων των πολιτικών που τη μια είναι φίλοι με τις ΗΠΑ και την άλλη έρχονται σε αντιπαράθεση μαζί της, αναλόγως πως τους συμφέρει. Δεν υπάρχει καλός ιμπεριαλιστής, καλός εκμεταλλευτής η τύραννος. Μην τους ακολουθείτε!». 

Διαστρέβλωση...

Αξιοπρόσεκτη είναι πράγματι η ταχύτητα με την οποία ορισμένα διαδικτυακά Μέσα προσπάθησαν το βράδυ της Τετάρτης να στήσουν προβοκάτσια σε βάρος του ΚΚΕ, σχολιάζοντας το «παρών» στην τροπολογία για τα αυθαίρετα και τις αποζημιώσεις των πληγέντων που κατέθεσε η κυβέρνηση στη Βουλή. «Το ΚΚΕ γυρνάει την πλάτη στους πυρόπληκτους» γράφτηκε σε ορισμένες ιστοσελίδες, ενώ σε άλλες αφήνονταν υπονοούμενα για τη στάση του ΚΚΕ στην ψήφιση των δυο τροπολογιών. Βέβαια, όσο κι αν έψαχνε κανείς σε αυτές τις δημοσιεύσεις, δεν θα έβρισκε πουθενά την τοποθέτηση του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου του ΚΚΕ στη συνεδρίαση της Βουλής, όπου έβαλε ολοκληρωμένα τη θέση του Κόμματος, λέγοντας ότι οι αποζημιώσεις αποτελούν «στάχτη στα μάτια» του λαού, επειδή είναι ανεπαρκέστατες για να καλύψουν ακόμα και στοιχειώδεις ανάγκες των πυρόπληκτων, ενώ και η πολυσυζητημένη τροπολογία για τα αυθαίρετα αποδείχτηκε «άνθρακες ο θησαυρός», αφού αναπαράγει παλιότερες διατάξεις και αφήνει στο απυρόβλητο την εμπορευματοποίηση της γης, ενώ αξιοποιείται προπαγανδιστικά από την κυβέρνηση για να καλύψει τις ευθύνες της και τη γύμνια του κρατικού μηχανισμού.

Υποκρισία και θράσος

Με μέτρα - κοροϊδία, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ προσπαθεί να ρίξει στάχτη στα μάτια των πυρόπληκτων, να διασκεδάσει τη δίκαιη αγανάκτησή τους και ταυτόχρονα να κρύψει τις εγκληματικές ευθύνες της για τη φονική καταστροφή.
Το ίδιο επιδιώκουν ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, ψηφίζοντας μαζί με την κυβέρνηση στη Βουλή τα ψίχουλα για τις αποζημιώσεις και την τροπολογία για τα αυθαίρετα, που αφήνει κυριολεκτικά στο απυρόβλητο το σημερινό θεσμικό πλαίσιο εμπορευματοποίησης της χρήσης γης, των δασών, του αιγιαλού.
Είναι κι αυτό μια απόδειξη της στρατηγικής τους σύμπλευσης στα μεγάλα και σπουδαία για το κεφάλαιο, ενώ κατά τ' άλλα «τσακώνονται» για ζητήματα διαχείρισης της πυρκαγιάς και για την «ανικανότητα» των στελεχών της κυβέρνησης.
Η εγκληματική γύμνια του κρατικού μηχανισμού και ο ανεπαρκής σχεδιασμός πολιτικής προστασίας, με τα καταστροφικά αποτελέσματα που ζήσαμε, είναι διαχρονική ευθύνη όλων των κυβερνήσεων και της σημερινής.
Αυτό προσπαθούν να συγκαλύψουν πίσω από τη συμφωνία τους σε μέτρα που δεν αντιμετωπίζουν ούτε στο ελάχιστο τις συνέπειες και πολύ περισσότερο τις πραγματικές αιτίες της πολύνεκρης καταστροφής.
Ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά: Οι αποζημιώσεις που ψηφίστηκαν στη Βουλή, όχι μόνο δεν ανταποκρίνονται στο μέγεθος της ζημιάς που υπέστησαν κάτοικοι και μικροεπαγγελματίες, αλλά πολύ περισσότερο «φωτογραφίζουν» ότι τώρα ξεκινά ένας τεράστιος Γολγοθάς για όσους έμειναν πίσω να βλέπουν τα συντρίμμια που προκάλεσε η πολιτική της σημερινής και των προηγούμενων κυβερνήσεων.
Τι να πρωτοαναφέρει κανείς; Τα 20 εκατ. ευρώ που ανακοινώθηκαν ως κονδύλι για τη στήριξη μιας ολόκληρης κατεστραμμένης περιοχής; Τα 5.000 ευρώ που δίνουν για ένα κατεστραμμένο σπίτι και ένα κατεστραμμένο αυτοκίνητο; Το γεγονός ότι δεν υπάρχει κανενός είδους ανακοίνωση για μέτρα αποκατάστασης των κατεστραμμένων σπιτιών, παρά μόνο κάποιες αναφορές για χαμηλότοκα δάνεια που δικαιούνται οι πυρόπληκτοι, τους οποίους οδηγούν στην αγκαλιά των τραπεζών; Τα μέτρα που αφορούν σε ...προσωρινή απαλλαγή από τέλη κυκλοφορίας για καμένα (!) αυτοκίνητα, ή εκείνα που προβλέπουν προσωρινή απαλλαγή από την πληρωμή φόρων, όπως ο ΕΝΦΙΑ, για έναν χρόνο, ενώ μιλάμε για καμένα σπίτια;
Αντίστοιχα, οι ρυθμίσεις για την κατεδάφιση αυθαίρετων κτισμάτων είναι ο ορισμός των θράσους και της υποκρισίας από την πλευρά της κυβέρνησης και των άλλων αστικών κομμάτων που τις ψήφισαν.
Οχι επειδή δεν υπάρχουν κτίρια που πρέπει να κατεδαφιστούν. Αλλά γιατί η κυβέρνηση έχει πρωτόκολλα κατεδάφισης για βίλες στις περιοχές που κάηκαν εδώ και τρία χρόνια. Και όχι μόνο δεν έχει πειράξει ούτε τούβλο απ' αυτές, αλλά με την τροπολογία της τσουβαλιάζει το αυθαίρετο του μεροκαματιάρη, για το οποίο εισπράττει ΕΝΦΙΑ, με τις βίλες ή τα κτίρια μεγάλων επιχειρήσεων που έχουν κλείσει την πρόσβαση προς τον αιγιαλό ή τον έχουν καταργήσει.
Ακόμα περισσότερο: Η συγκεκριμένη κυβέρνηση, όπως και οι προηγούμενες, έχει πάρει μέτρα και έχει ψηφίσει νόμους για την παραχώρηση δασών, δασικών εκτάσεων, ακτών και ορεινών όγκων στους επιχειρηματικούς ομίλους.
Ακριβώς στον αντίποδα βρίσκονται οι προτάσεις και τα μέτρα που απαιτεί το ΚΚΕ, έχοντας καταθέσει και Ερώτηση προς την κυβέρνηση, με την οποία φέρνει στη Βουλή τα δίκαια αιτήματα συνδικάτων και φορέων της καμένης περιοχής.
Το ΚΚΕ απαιτεί, μεταξύ άλλων, να στηριχθούν και να αποζημιωθούν οι κάτοικοι και οι επαγγελματίες της περιοχής στο 100% της συνολικής ζημιάς, καθώς και μέτρα ουσιαστικής στήριξης εργαζομένων, αυτοαπασχολούμενων και ανέργων με πάγωμα χρεών σε εφορία, ΟΑΕΕ, τράπεζες, χωρίς προσαυξήσεις και τόκους, πλήρη διαγραφή των τραπεζικών δανείων των εργατικών και λαϊκών οικογενειών, που επλήγησαν από τις πυρκαγιές, πλήρη απαλλαγή από τον ΕΝΦΙΑ, επιδότηση ενοικίου για κατοίκους και επαγγελματίες που αναγκάζονται να μισθώσουν νέους χώρους, απαλλαγή από τα δημοτικά τέλη για τους πληγέντες κ.ά.
Παράλληλα, το ΚΚΕ καλεί το λαό να εντείνει αποφασιστικά την πάλη για να μη θρηνήσουμε ξανά ανθρώπινα θύματα και υλικές καταστροφές, όπως αυτές στο Μάτι, στη Μάνδρα, στο Σαρωνικό και τις παλιότερες, όπως στην Πελοπόννησο το 2007.
Να διεκδικήσει άμεσα συγκεκριμένα μέτρα για έργα αντιπυρικής προστασίας και αντιπλημμυρικής θωράκισης, υποδομή πρόβλεψης και πρόληψης, πραγματικό εφαρμόσιμο σχεδιασμό έκτακτης ανάγκης, βάζοντας στο στόχαστρο το ίδιο το σύστημα που θυσιάζει τις λαϊκές ανάγκες στο βωμό της κερδοφορίας των επιχειρηματικών ομίλων.

Η συμφωνία του Λιβάνου-Το πρελούδιο της ήττας

.

Κατιούσα

Με αφορμή την επέτειο από το τέλος του Συνεδρίου του Λιβάνου σαν σήμερα το 1944, που κατέληξε στην ομώνυμη συμφωνία, η οποία συνιστούσε απαράδεκτο συμβιβασμό των εαμικών δυνάμεων με τα αστικά πολιτικά κόμματα και τους Βρετανούς, μεταγράφουμε ένα απόσπασμα, από τον τρίτο τόμο του έργου του Θανάση Χατζή “Η νικηφόρα επανάσταση που χάθηκε”. Είναι γνωστό πως ο ίδιος αντικαταστάθηκε από το Μήτσο Παρτσαλίδη στη θέση του γ.γ της Κεντρικής Επιτροπής του ΕΑΜ, λόγω της διαφωνίας του με το περιεχόμενο της συμφωνίας αυτής. Χωρίς να χρειάζεται κανείς να υιοθετήσει κάθε σημείο από τις διατυπώσεις και αξιολογήσεις του συγγραφέα, που φέρουν πέραν του ούτως ή άλλως εγγενούς υποκειμενισμού τέτοιων κειμένων και τις επιρροές από τη μετέπειτα πολιτική του πορεία. δεν παύει να μεταδίδει γλαφυρά το σφόδρα αντιεαμικό κλίμα που επικρατούσε στη διάρκεια του συνεδρίου, καθώς και τη σε γενικές γραμμές εφεκτική στάση της εαμικής αντιπροσωπείας απέναντι στην προσχεδιασμένη επίθεση του Γεωργίου Παπανδρέου και όσων εκπροσωπούσε.

Η διάσκεψη στο Λίβανο
Η διάσκεψη άρχισε στις 15 του Μάη 1944. […] Γενικά κείνο που χαρακτηρίζει τη διάσκεψη του Λίβανου είναι το μίσος και η εχθρότητα ενάντια στον αγωνιζόμενο ελληνικό λαό και το στρατό του ΕΛΑΣ και της Μέσης Ανατολής. Αρχίζοντας από τον Παπανδρέου, ποιος περισσότερο και ποιός λιγότερο λυσσασμένα, συκοφαντουσαν το ΕΑΜ-ΕΛΑΣ. Διαστρέφοντας γεγονότα, κατηγορούσαν εκείνους που με το αίμα τους έγραφαν τις ωραιότερες σελίδες της ελληνικής ιστορίας. Εξυμνούσαν το ραγιαδισμό και την υποτέλεια. Δικαίωναν την προδοσία. Όλοι τους απαιτούσαν την αυτοδιάλυση του μοναδικού ελληνικού στρατού που υπήρχε τότε, μετά την επαίσχυντη διάλυση του στρατού της Μέσης Ανατολής και απειλούσαν πως σε αντίθετη περίπτωση θα διέλυαν αυτοί τον ΕΛΑΣ με τις γερμανοοπλισμένες προδοτικές δυνάμεις και κυρίως με τον αγγλικό στρατό.
Η αντιπροσωπεία του λαϊκού κινήματος, που είχε μουδιάσει, πριν ν’αρχίσει η διάσκεψη πέρασε σε μια χλιαρή άμυνα. Αυτό επιδίωκαν και πέτυχαν οι αντίπαλοι. Να χάσουν οι εκπρόσωποι του κινήματος την πίστη στη δύναμη που αντιπροσώπευαν και από κατήγοροι που έπρεπε να είναι, να γίνουν κατηγορούμενοι. Εξαίρεση αποτέλεσε ο υπέροχος Σαράφης. Από τεχνικός σύμβουλος της αντιπροσωπείας έγινε ο υπέρμαχος του αγωνιζόμενου λαού και ο Εισαγγελέας ενάντια στους απόντες και τους συνεργάτες του εχθρού, που όλοι τους αντιπροσωπεύονταν στην αίθουσα της διάσκεψης. Ήταν τόσο αμείλιχτο το “Κατηγορώ” του ηγέτη στρατηγού του Λαϊκού στρατού, που ακόμα και αντιπρόσωπο της ΠΕΕΑ και του ΕΑΜ (Σβώλος και Πορφυρογένης) ζήτησαν να μαλακώσει τον τόνο του. Με στοιχεία χειροπιαστά, φωτοτυπίες χειρογράφων και ημερολόγια στελεχών του ΕΔΕΣ, που αποκάλυπταν συνεργασία με τους Αρβανίτες μπαλίστες (σ.τ.Ε, Εννοεί τα μέλη του εθνικιστικού Μπάλι Κόμπεταρ, που συνεργάστηκε με τις ιταλικές και γερμανικές αρχές κατοχής στην Αλβανία) και τους Γερμανούς ενάντια στον ΕΛΑΣ
ο Σαράφης υπεχρέωσε τον αντιπρόσωπο του ΕΔΕΣ Πυρομάγλου να δηλώσει πως υπάρχουν και τέτοιες εκδηλώσεις αλλά γίνονται ανακρίσεις και θα τιμωρηθούν οι υπεύθυνοι.
Ο Στρατηγός Σαράφης, αφού έδωσε μια σύντομη εικόνα του εθνικοαπελευθερωτικού έργου και ταυτόχρονα των επιτευγμάτων του ΕΛΑΣ, τελείωσε την ομιλία του με τα παρακάτω λόγια:
“Κύριοι, αυτός είναι ο ΕΛΑΣ, αυτή είναι η δράση του. Είμαι περήφανος γιατί συνετέλεσα κι εγώ στη δημιουργία αυτού του στρατού, που τόσο συνέβαλε στο συμμαχικό αγώνα. Είμαι περήφανος γιατί διοίκησα αυτό το στρατό, ένα στρατό ηρώων. Έχω ήσυχη τη συνείδησή μου ότι έκανα το καθήκον μου προς το έθνος και προς το λαό, όπως εγώ το αισθάνομαι και όπως ο λαός έχει αξίωση από τα παιδιά του και ιδιαίτερα από τους αξιωματικούς. Στον ενιαίο εθνικό στρατό θα προσφέρω τις υπηρεσίες μου σ’οποιαδήποτε θέση κι αν ταχθώ, χωρίς να προβάλω δικαιώματα και αξιώσεις από προηγούμενες υπηρεσίες, όπως έκανα πάντα έως σήμερα, γιατί νομίζω πως έτσι κάνοντας θα συντελέσω στη δημιουργία του ενιαίου εθνικού στρατού που θα εξακολουθήσει με την ίδια πίστη, μαχητικότητα και ορμή τον αγώνα κατά του κατακτητή για την απελευθέρωση της πατρίδας μας και την εξασφάλιση των λαϊκών ελευθεριών.”
Δυο μέρες “καυγάδιζαν” και την τρίτη άρχισαν οι συζητήσεις για το πρόγραμμα της “Εθνικής Κυβέρνησης” που έπρεπε με κάθε τρόπο να γίνει, γιατί “αυτό θέλαν οι Άγγλοι”.
Στις συζητήσεις αυτές όλοι τους επιμένανε στη διάλυση του ΕΛΑΣ. ‘Ενα σήμα όμως από το ΣΜΑ (Σ.τ.Ε, Στρατηγείο Μέσης Ανατολής) τους υποχρέωσε “να ρίξουν νερό στο κρασί τους”. Αρνούνταν να αποκηρύξουν τα τάγματα του Ράλλη και τις γερμανοοπλισμένες συμμορίες αν προηγούμενα δεν παρθεί απόφαση για Εθνική Κυβέρνηση. Δεν ζητούσαν ξεκαθάρισμα του πολιτειακού, με καθαρή δήλωση του βασιλιά πως δε θα ξαναγυρίσει στην Ελλάδα πρίν από ένα ελεύθερο δημοψήφισμα. Έδιναν στην ΠΕΕΑ, το ΕΑΜ και το ΚΚΕ μόνο 25% συμμετοχή στην κυβέρνηση και δευτερεύοντα, για μεγάλη περίοδο υπουργεία. Δε δέχονταν να σταλεί υπουργικό κλιμάκιο στην αγωνιζόμενη Ελλάδα. Πρόβαλαν μεγαλοϊδεατικές αξιώσεις.
Η αντιπροσωπεία του λαϊκού κινήματος είχε κυριολεκτικά παραλύσει. Χωρίς ν’αντιδράσει δέχτηκε όλες τις θέσεις που διατύπωσε ο Παπανδρέου στον τελικό λόγο του. Έτσι κατάληξαν, με ομοφωνία, στη συμφωνία του Λιβάνου. Πρωτόκολλο δεν υπογράφηκε. Ο λόγος του Παπανδρέου, που συνόψιζε τα συμπεράσματα της διάσκεψης, υπογράφηκε σαν “Εθνικό Συμβόλαιο”, αφού βέβαια μείνανε όλα τα συκοφαντικά κατασκευάσματα και οι βρισιές ενάντια στο ΕΑΜ-ΕΛΑΣ. Αφαιρέθηκαν όμως οι επιπλήξεις για “απουσία από τον εθνικό συναγερμό των αστικών πολιτικών κομμάτων, για να μη θιγούν οι “ευαίσθητοι” παραδοσιακή πολιτικοί ηγέτες.
Έτσι τελείωσε μια οργανωμένη παρασυναγωγή, παγίδα για το λαϊκό κίνημα και πρόδρομος όλων των κακών που θα ακολουθήσουν. Μετά τη συνθηκολόγηση της αντιπροσωπείας του λαϊκού κινήματος, η πολιορκία έληξε. Οι αντιπρόσωποι μεταφέρθηκαν στο Κάιρο. Εκεί είχαν την ευκαιρία να έρθουν σε επαφή με την Ελληνική παροικία, τους πρόσφυγες, το στρατό και με τους εκπροσώπους του ελληνικού και διεθνούς τύπου. Ακόμα και με διπλωμάτες και τις ίδιες τις Συμμαχικές περσβείες, φυσικά και με τη Σοβιετική. […]

Οι συνθήκες ωρίμασαν, οι δεξιοί αφήνουν μούσι…

Νιώθετε κι εσείς πως οξύνεται η πολιτική αντιπαράθεση; Δεν το νιώθετε στην ατμόσφαιρα, σαν τον Αντώνη πριν λίγα χρόνια; Βλέπετε ολοένα και περισσότερους στο άμεσο περιβάλλον σας, φίλους και συναδέλφους, να πολιτικοποιούνται έντονα και να καταπιάνονται με ακανθώδη θεωρητικά ζητήματα που θυμίζουν αμφιθέατρο;

Έβαλε γραβάτα ο Τσίπρας; Ήταν κόκκινη, λιλά ή μπορντώ; Τρέκλιζε σουρωμένος ο Γιούνκερ ή είναι στους ανώνυμους ισχυαλγικούς; Άφησε γένια ο Κυριάκος Μητσοτάκης; Θα κηρύξει ανένδοτο ή κάποιο αντάρτικο;

Οι αριστεροί του γλυκού νερού μισούν τους Κροάτες και τις γραβάτες, που δεν έχουν γένια, αλλά ετυμολογική συγγένεια. Τα φιλελέ σάιτ έχουν όλο το καυτό ρεπορτάζ για τα ξυραφάκια και το μούσι του Κυριάκου και για την ισχυαλγία του Γιούνκερ. Λίγα τα λόγια σας, ρε…

Κι αυτό που εντυπωσιάζει περισσότερο στην φλογερή αρθρογραφία τους, δεν είναι ο ζήλος τους για την αλήθεια, αλλά το πάθος για τους ήρωές τους, που τόλμησε να τους θίξει η πλέμπα στα σόσιαλ μίντια. Κι ίσως μαζί μια πικρία, που ο Γιούνκερ τους πρόδωσε, για την καρδιά ενός σοσιαλδημοκράτη, που βγάζει καλύτερα τη δουλειά, αλλά δεν τον αγαπάει ειλικρινά, όπως αυτοί.

Το πράγμα πάει απ’ το κακό στο χειρότερο, και το χειρότερο είναι πως φαίνεται να βρίσκει κορόιδα και να πιάνει. Κι αν αυτό είναι το επίπεδο και το περιεχόμενο της πολιτικής αντιπαράθεσης στις μέρες μας, είναι να αναφωνείς (παραφράζοντας κι ένα τσιτάτο του Κάρολου): Εγώ δεν ασχολούμαι με πολιτικά.

απο την "ΚΑΤΙΟΥΣΑ"

Αντικομμουνισμός και φασισμός: Το παράδειγμα Σπέρα και η σπορά του στο σήμερα

Drugitiz

Κανονικοποιημένος αντικομμουνισμός

Στο κανάλι του YouTube “Ο Ελευθεριακός” δημοσιεύτηκε στα τέλη Γενάρη μια συνέντευξη του Δημήτρη Τρωαδίτη¹, αναρχικού ποιητή ο οποίος έβγαλε μια ιστορική μελέτη με το τίτλο “Ο Ήλιος της Αναρχίας Ανέτειλε”, αφιερωμένο στα πρώιμα αναρχικά σοσιαλιστικά κινήματα και σχήματα. Ο αναρχισμός είναι ένα σοσιαλιστικό ρεύμα προγενέστερο του μαρξισμού με μια αρκετά σημαντική παρουσία σε παγκόσμιο επίπεδο μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1910 και καλό είναι να έχεις μια εικόνα για τη δράση και τη παρουσία του ειδικά στον 19ο αιώνα. Ειδικά στην Ελλάδα αποτέλεσαν τους, κατά κάποιο τρόπο, πολιτικούς προγόνους του εργατικού κινήματος του 20ου, με σημαντική παρουσία σε πόλεις όπως η Πάτρα και σε διάφορους αγώνες.

Η έκδοση παρόλα αυτά δε περιορίζεται στα πρώιμα σχήματα αυτά και συνεχίζεται και για ανθρώπους και μορφές και μετά την δεκαετία του ’10, αλλά και σε όλη την εποχή του Μεσοπολέμου.

Και εκεί συναντάμε μεταξύ άλλων τη συζήτηση για 2 ανθρώπους. Τον Στέλιο Κιουκτσόγλους και τον πιο σημαντικό Κωσταντίνο Σπέρα. Δε θα ασχοληθούμε εδώ ενδελεχώς με τη περίπτωση του πρώτου, δες το υστερόγραφο του κειμένου για μια περιεκτική σύνοψη της πορείας του.

Το πιο ενδιαφέρον εδώ είναι η λογική που χαρακτηρίζει τον Σπέρα και το βαθύ αντικομμουνισμό του σήμερα. Ο Σπέρας ξεκίνησε σαν ένα ενεργό μέλος του εργατικού κινήματος με ενεργή παρουσία στους αγώνες (σημαντικότερη η παρουσία του στην απεργία της Σερίφου) και στην οργάνωση των εργατών και με μεγάλη για την εποχή θεωρητική κατάρτιση, ενώ είχε και αρκετές διώξεις στις πλάτες του. Άνηκε στο ρεύμα του λεγόμενου επαναστατικού συνδικαλισμού/αναρχοσυνδικαλισμού ενώ διάφορες πηγές τον παρουσιάζουν με επιρροή απο τον Σορέλ.

Ποιός ήταν ο Σπέρας

Ο Σπέρας ήταν απο τα ιδρυτικά μέλη του ΣΕΚΕ και ανήκε στην αντιμπολσεβίκικη πτέρυγα του. Το 1925, με την άνοδο της επιρροής του ΚΚΕ στην εργατική τάξη, αυτός παλεύει για αποπολιτικοποίηση του εργατικού κινήματος.²

Εκείνη τη χρονιά, εντάσσεται στην ασφάλεια³ και παίρνει μέρος στο πόλεμο του βενιζελισμού ενάντια στην επαναστατική ΓΣΕΕ μαζί με άλλες μορφές του ελληνικού αναρχισμού της εποχής (Κιουκτσόγλους, Μαχαίρας) είτε στηρίζοντας την “κίτρινη ΓΣΕΕ” του Βενιζέλου, είτε οδηγώντας την ασφάλεια στη μπούκα της στο Γ’ συνέδριο της ΓΣΕΕ που οδήγησε σε μαζικές συλλήψεις⁴ και άλλα πολλά. Ο Σπέρας, στα τελευταία χρόνια της ζωής του, έφτασε στο σημείο να στρατευτεί με το Εθνικοσοσιαλιστικό Κόμμα Ελλάδας⁵, του Σπύρου Μερκούρη (της γνωστής οικογενείας), με αρθρογραφία στην εφημερίδα του. Στη Κατοχή διατηρεί επαφές με το ναζιστικό καθεστώς⁶ αλλά και με το “συνδικαλιστικό” τμήμα του “αντιστασιακού” ΕΔΕΣ⁷. Με τα πολλά, συλλαμβάνεται απο δυνάμεις του ΕΛΑΣ 1943 και εκτελείται.

Η ερμηνεία της Ιστορίας, φάρος για το αύριο;

Αυτά είναι λίγο πολύ γνωστά γεγονότα, ντοκουμενταρισμένα. Παρόλα αυτά υπάρχει και μια ισχνή σχετικά αφήγηση που δε στηρίζεται και πολύ σε ιστορικά ντοκουμέντα αλλά σε “ερμηνείες”, κυρίως μέρους του αναρχικού χώρου, που λέει ότι τα περι στροφής του Σπέρα δεν είναι αλήθεια και είναι ψέμματα του “σταλινισμού” για να δικαιολογήσουν τον πόλεμο εναντίον του. Και εδώ έρχεται το ενδιαφέρον του κειμένου. Γιατί το πιο ενδιαφέρον στην Ιστορία είναι μάλλον τι συμπεράσματα βγάζουμε από αυτή για το σήμερα. Πώς με βάση το χθες διαμορφώνουμε τη πορεία μας για το αύριο.

Τι μας λέει λοιπόν ο κ.Τρωαδίτης για όλα αυτά; Δεν αρνείται τη στροφή του Σπέρα, την αποδέχεται. Περιοδολογεί μάλιστα τη ζωή του Σπέρα σε τρεις περιόδους, η τρίτη απο τις οποίες είναι η μαύρη αντιδραστική στροφή του. Το ενδιαφέρον είναι η δικαιολόγηση που δίνει για τη στροφή αυτή. Και αυτή, ω τι έκπληξις, βρίσκεται… στο ΚΚΕ! Τι μας λέει λοιπόν ο κ.Τρωαδίτης; Οτι για τη μεταστροφή αυτή του Σπέρα, φταίνε οι “επιθέσεις” που δέχτηκε επί χρόνια από το “σταλινικό” ΚΚΕ, δηλαδή, κυρίως τις πολιτικές ήττες που υπέστει απο αυτό.

“Πιστεύω οτι το ΚΚΕ, όπως αυτό έδρασε, του επέφερε καίριο πλήγμα (…) Πιστεύω ότι οδηγήθηκε εκεί πέρα για 2 λόγους. Δηλαδή, μπορεί και να πικράθηκε και αυτός για τη διάλυση (sic) του οργανωμένου εργατικού κινήματος της προηγούμενης δεκαετίας και εξαιτίας της αντιΚΚΕ στάσης του, πιστεύω ότι είχε ένα μένος ενάντια στο ΚΚΕ. Και για αυτό και το ΚΚΕ δεν τον ξέχασε ποτέ, όπως λέει και ο Στίνας. Πιστεύω οτι ο Στίνας έχει δίκιο. (…) ”

Ο αντικομμουνισμός οδήγησε λοιπόν τον το Σπέρα στις αγκάλες του ναζισμού. Και για αυτό δεν ευθύνεται ο ίδιος ή οι ιδέες και το πολιτικό ρεύμα που εκπροσωπούσε. Δεν φταίνε καν οι διώξεις που δέχτηκε απο το αστικό κράτος, με μια λογική ότι λύγισε υπό το βάρος τους. Όχι. Φταίει ο κομμουνισμός. Και με αυτό το φοβερό νοητικό άλμα, το ΚΚΕ βρίσκεται υπόλογο για την εκτέλεση ενός φασίστα και χαφιέ. Μάλιστα…

Απο τον “αντισταλινισμό” (που στη πραγματικότητα μιλάμε για αντιμπολσεβικισμό), στον αντικομμουνισμό, στον φασισμό. Μια ευθεία γραμμή; Όχι αναγκαστικά. Αλλά σίγουρα μια πλατειά λεωφόρος, όχι ένα μικρό δρομάκι. Τα ιστορικά παραδείγματα δεν είναι λίγα.

Πλέον το θέμα της συζήτησης δεν είναι καν για το αν ο Σπέρας ήταν ή δεν ήταν φασίστας. Πλέον μιλάμε για ανθρώπους και πολιτικούς χώρους (δείτε τη στάση του ανθρώπου που παίρνει τη συνέντευξη που επικροτεί αλλά και το πώς κανείς απο κάτω στα σχόλια δεν φάνηκε να εκπλήσεται απο αυτό που ειπώθηκε) που θεωρούν θεμιτή τη στροφή στο φασισμό στο όνομα του αντικομμουνισμού. Καλό λοιπόν είναι να έχουμε κατα νου ότι τέτοιες αφηγήσεις υπάρχουν και αναπαράγονται ακόμα και σήμερα. Γιατί οι δύσκολοι καιροί που έρχονται θα μας φέρουν πολλά μπροστά μας.

Τα πάντα πράξε και τα πάντα πούλα σαν έχεις του εθνικόφρονα τη βούλα… Τα πάντα πράξε και τα πάντα φτύσε μονάχα, μαύρε, κόκκινος μην είσαι… (Κ.Βάρναλης)

Υγ. Πιο μετά, ο κ.Τρωαδίτης μας μιλάει για την εφημερίδα “σοσιαλιστικών τάσεων” Άμυνα στην οποία αρθογραφούσε ο Κιουκτσόγλους⁸ και ήταν υπο την αρχισυνταξία του Ηρακλή Αποστολίδη, επίσης αναρχικού. Η εφημερίδα αυτή θα χρειαζόταν ένα καινούριο κείμενο για να εξιστορηθεί η ταυτότητα και η πορεία της, αλλά με λίγα λόγια μπορούμε να την περιγράψουμε ως βενιζελική εφημερίδα η οποία εν μέσω πολέμου δεν είχε αντιπολεμική αρθογραφία αλλά αντίθετα τασσόταν κατά της αντιπολεμικής δράσης των κομμουνιστών. Αυτό λέει πολλά.

Υγ2. Ακόμα παρακάτω, μιλάει με θετικό ύφος για τις φοβερές προσωπικότητες που είναι πατήρ και γιος Αποστολίδηδες, και για την εισβολή της παρακρατικής ακροδεξιάς ΕΚΟΦ στη Βουλή υπο τον Ρένο Αποστολίδη, ο οποίος δηλώνει ατομικιστής αναρχικός.

Σημειώσεις-Παραπομπές

1https://www.youtube.com/watch?v=IBeMvsNtO3s

2Δημήτρης Λιβιεράτος: Κοινωνικοί Αγώνες στην Ελλάδα, 1923-1927,Επαναστατικές εξαγγελίες,εκδόσεις Κομμούνα, σελ. 131-132

3Γιάνης Κορδάτος:Μεγάλη Ιστορία της Ελλάδας, τόμος Ε’ 1900-1924, σελίδα 614

4Δημήτρης Λιβιεράτος: 90 Χρόνια της ΓΣΕΕ,ΑΡ.ΙΣΤΟ.Σ

5Οι Έλληνες <<Φασίστες>>. Οι Φασιστικές και Εθνικοσοσιαλιστικές οργανώσεις στην Ελλάδα του Μεσοπολέμου (1927-1936) ΙΑΚΩΒΟΣ ΠΕΡ. ΧΟΝΔΡΟΜΑΤΙΔΗΣ Εκδόσεις Πελασγός ,Αθήνα, 2013, σ. 161

6Η μαύρη σκιά στην Ελλάδα Εθνικοσοσιαλιστικές και φασιστικές οργανώσεις στην Ελλάδα του Μεσοπολέμου και της Κατοχής (1941-1944) Ιάκωβος Περ. Χονδροματίδης Περισκόπιο, 2001

7Ναπολέων Ζέρβας «Ο Μισθοφόρος» Από τα απόρρητα αρχεία του ΕΔΕΣ, εκδόσεις ΦΙΛΙΣΤΩΡ-2005, σελ 75.

8http://srv-web1.parliament.gr/Images/Medium/Microfilm2/VOULH_SCANS_02/voulh%20scans/AMYNA_ATHINA/8024/0425.JPG

Τι ακριβώς κάνουν;

Copyright 2018 The Associated

Στα μέσα της περασμένης βδομάδας, αμέσως μετά τη φονική καταστροφή στην Ανατ. Αττική, η κυβέρνηση ανακοίνωσε περιχαρής ότι οι ΗΠΑ συνδράμουν την προστασία των δασών από νέες πυρκαγιές με ένα επανδρωμένο υπερσύγχρονο κατασκοπευτικό αεροσκάφος, που είναι σχεδιασμένο για αποστολές επιτήρησης και αναγνώρισης. Το συγκεκριμένο αεροσκάφος, τύπου «P-8», έφτασε από την Ιταλία και στάθμευσε στη βάση της Σούδας μέχρι την περασμένη Πέμπτη, σύμφωνα με κάποιες πληροφορίες. Η «αμερικανική βοήθεια», όπως την αποκάλεσε τότε ο Τύπος, συζητήθηκε και στη συνάντηση που είχε εκείνες τις μέρες ο Π. Καμμένος με τον Αμερικανό πρέσβη Τζ. Πάιατ. Μάλιστα, όπως είχε ενημερώσει ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, αναμενόταν άμεσα να ενταχθούν στην εναέρια επιτήρηση και τα αμερικανικά «μη επανδρωμένα αεροσκάφη» που σταθμεύουν στη Λάρισα. Οπως γράφτηκε χτες, τα αεροσκάφη αυτά περιπολούν πλέον επί 24ώρου βάσεως πάνω απ' όλη την Ελλάδα, συλλέγοντας και καταγράφοντας πληροφορίες, με το πρόσχημα της πρόληψης από εμπρησμούς. Η διαφήμιση της «αμερικανικής βοήθειας» από την κυβέρνηση «βγάζει λάδι» τον πραγματικό στόχο και την αποστολή αυτών των αεροσκαφών, που είναι ο προσδιορισμός στρατιωτικών στόχων και η συμμετοχή σε πολεμικές αποστολές στην ευρύτερη περιοχή. «Βγάζει λάδι» επίσης τον βρώμικο ρόλο της κυβέρνησης, που συμφώνησε με τις ΗΠΑ για τη μεταστάθμευση αυτών των αεροσκαφών στη Λάρισα, εντείνοντας ακόμα περισσότερο την εμπλοκή της χώρας στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς, με μεγάλους κινδύνους για το λαό. Και για να έχουμε καλό ερώτημα, τι ακριβώς καταγράφουν, από ποιον και για ποιον σκοπό θα αξιοποιηθούν αυτές οι καταγραφές; Γιατί μας είναι κομματάκι δύσκολο να πιστέψουμε ότι οι Αμερικανοί αλωνίζουν στον ελληνικό εναέριο χώρο για λόγους ...πυροπροστασίας.

Εθνικιστικός ... κοσμοπολιτισμός

 

«Οι επιχειρήσεις μας στα σύνορα θα έπρεπε να είχαν κυριεύσει (!) όχι μόνο τη γειτονική χώρα, αλλά ολόκληρη τη Βαλκανική», έλεγε σε πρόσφατη συνέντευξή του ο πρόεδρος του Συνδέσμου Βιομηχάνων Βόρειας Ελλάδας, με τον οποίο η κυβέρνηση φαίνεται πως αναπτύσσει ιδιαίτερα καλή «χημεία». Τοποθετήσεις όπως αυτή θυμίζουν αντίστοιχες του Αμερικανού πρέσβη, που έλεγε ότι «οραματίζεται» μια Θεσσαλονίκη με «οικονομική ενδοχώρα», που φτάνει μέχρι την Οδησσό. `Η αντίστοιχες τοποθετήσεις της κυβέρνησης, περί Ελλάδας που «αναδεικνύεται ηγετική δύναμη στα Βαλκάνια». Τέτοιες παρεμβάσεις γίνονται όλο και πιο συχνά, ως συνοδευτικές της κοσμοπολίτικης υπεράσπισης της ΝΑΤΟικής συμφωνίας των Πρεσπών. Βεβαίως, τα ίδια οραματίζονται και λένε και εκείνοι που, στρατευμένοι με τον εθνικισμό, διαφωνούν με τη συμφωνία. Αλλωστε, και στα συλλαλητήρια για το ονοματολογικό αυτά λέγονταν και μάλιστα ξεκαθαριζόταν ότι «ένα το κρατούμενο» είναι η ενισχυμένη παρουσία του ΝΑΤΟ στα Βαλκάνια και με νέα μέλη, όπως η ΠΓΔΜ. Τοποθετήσεις όπως αυτές επιβεβαιώνουν ξανά ότι εθνικισμός και κοσμοπολιτισμός του κεφαλαίου είναι όψεις του ίδιου νομίσματος, που φυλάει ως κόρη οφθαλμού την υπεράσπιση των συμφερόντων των μονοπωλιακών ομίλων.

Εγινε πράξη

 

Προπαγανδιστικά βίντεο, με «ιστορίες δημιουργίας» και με σύνθημα «Η Ελλάδα παράγει» κυκλοφόρησε πρόσφατα ο ΣΕΒ. Πρωταγωνιστές των βίντεο είναι διευθύνοντες σύμβουλοι από ελληνικές βιομηχανίες, που διαφημίζουν την επιχειρηματικότητα «ως μόνη λύση για να βγούμε από την κρίση», την «εταιρική κοινωνική ευθύνη» και άλλα παρόμοια. «Επενδύω σε νέους ανθρώπους», λέει ένα από τα επιχειρηματικά στελέχη, «έχουμε το πλεονέκτημα της ευελιξίας», προσθέτει ένα άλλο. «Για να επιτύχεις θέλει δουλειά», αναφέρει ένας ακόμα. Τα χαμόγελα των στελεχών και οι γεμάτες αισιοδοξία και αυτοπεποίθηση ατάκες τους δεν μπορούν όμως να κρύψουν την πραγματικότητα: Οι «νέοι άνθρωποι», στους οποίους «επενδύουν» οι μεγαλοεπιχειρήσεις, είναι αυτοί που τους αμείβουν με τον άθλιο «υποκατώτατο» μισθό, τον οποίο πρόσφατα ανανέωσαν με τις ευλογίες της κυβέρνησης και της ΓΣΕΕ. Η «ευελιξία» που αποτελεί «πλεονέκτημα», είναι η ζωή - λάστιχο για χιλιάδες εργαζόμενους, είναι η πλειοψηφία των εργαζομένων που εργάζονται σε συνθήκες ανασφάλειας, η ανύπαρκτη πια σταθερή δουλειά. Και η επιτυχία που ...«θέλει δουλειά», είναι ίδια με την «επιτυχία» των χιλιάδων απολύσεων, της εκ περιτροπής εργασίας, των 3ωρων και 4ωρων, των εργατικών «ατυχημάτων»... Δεν ξέρουμε αν τα συγκεκριμένα βίντεο έχουν τον ίδιο σκηνοθέτη με αυτά που κατά καιρούς κυκλοφορεί το Μαξίμου για να διαφημίσει το αντιλαϊκό έργο της κυβέρνησης. Το βέβαιο είναι ότι θα μπορούσαν κάλλιστα να αποτελέσουν επεισόδια της ίδιας σειράς, με τον τίτλο «Ηταν δίκαιο (για το κεφάλαιο), έγινε πράξη».

Φωνάζει

 

Τόσο καιρό η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ προσπαθούσε να παρουσιάσει τη συμφωνία με την ΠΓΔΜ ως αποτέλεσμα της προσπάθειάς της να διευθετήσει ένα «διμερές ζήτημα που χρόνιζε» και να «οικοδομήσει σε άλλη βάση σχέσεις φιλίας» με τη γείτονα χώρα. Ισχυριζόταν μάλιστα ότι καμιά σχέση δεν έχει αυτή η συμφωνία με το ΝΑΤΟ και τους σχεδιασμούς του στα Βαλκάνια, χωρίς βέβαια να αρνείται την πρόθεσή της να παίξει αναβαθμισμένο ρόλο στην περιοχή, προωθώντας την ευρωατλαντική της ολοκλήρωση, για τα συμφέροντα της ντόπιας αστικής τάξης. Τελικά, το ερώτημα που αποφασίστηκε να τεθεί σε δημοψήφισμα στα Σκόπια αναφορικά με την έγκριση της συμφωνίας είναι το εξής: «Είστε υπέρ της ένταξης (της χώρας) στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ, με την αποδοχή της συμφωνίας μεταξύ της "Δημοκρατίας της Μακεδονίας" και της Ελληνικής Δημοκρατίας;». Με άλλα λόγια, το δημοψήφισμα για την επικύρωση της συμφωνίας που - σύμφωνα με την ελληνική κυβέρνηση - δεν έχει καμιά σχέση με την ένταξη της γείτονος στο ΝΑΤΟ, έχει ως ερώτημα αν ο λαός της ΠΓΔΜ θέλει να ενταχθεί στην ΕΕ και στο ΝΑΤΟ εγκρίνοντας τη συμφωνία! Οσο κι αν η κυβέρνηση προσπαθεί να αποκρύψει τον ευρωΝΑΤΟικό χαρακτήρα της συμφωνίας, το πράγμα φωνάζει από μόνο του.

Ριζοσπάστης   Πέμπτη 2 Αυγούστου 2018

Η μάνα απαρνιέται το χρυσαυγίτη γιο της – “Είστε καθάρματα, όλοι οι αλήτες μαζεμένοι, σας σιχάθηκε η ψυχή μου”

Κατιούσα

Το Facebook αποφάσισε “δημοκρατικά” να κατεβάζει τα βίντεο με τους διαλόγους των χρυσαυγιτών που είχε δημοσιεύσει το OmniaTv στο YouTube και πόσταραν διαφοροι χρήστες, με το αήττητο επιχείρημα πως ήταν ρητορική μίσους. Αλλά η γενική κατακραυγή κι η μαζική αναπαραγωγή του επίμαχου βίντεο από τη 241η μέρα της δίκης των νεοναζί, νίκησε το εμπόδιο της λογοκρισίας και έδωσε μεγαλύτερη δημοσιότητα στο ζήτημα.
Ανάμεσα στους διαλόγους, ξεχωρίζει η συγκλονιστική, χωρίς υπερβολή, αντίδραση της μάνας του Σ. Δεβελέκου, που αποκαλεί τη φασιστική συμμορία “αλήτες και καθάρματα”, αρνείται τα “τελεσίγραφα” του γιου της και τον βάζει στη θέση του χωρίς να υπολογίζει πως είναι δικό της παιδί.
Η χυδαία απάντηση του γιου της είναι ότι θα «χέζει στο τάφο του αδελφού της» και ότι οι φασίστες «θα με ταΐζουν μέχρι να πεθάνω».