23 Μαρ 2012

Ρατσισμός και «Φαρ Ουέστ» υπό το πρόσχημα της «ασφάλειας του πολίτη»!



Ρατσισμός και «Φαρ Ουέστ» υπό το πρόσχημα της «ασφάλειας του πολίτη»!
Αυτά που λέει και κάνει ο Καρατζαφέρης με τηρατσιστική προεκλογική σταυροφορία του εναντίον των μεταναστών δεν είναι δικής του ακροδεξιάς ευρεσιτεχνίας.
Τα ίδια τούτη την ώρα διαπράττει το φασισταριό της Γαλλίας υπό την Μαρί Λεπέν.
Το ενδιαφέρον για το «νέο - και πάντα «σοσιαλιστικό» - ΠΑΣΟΚ του Βενιζέλου είναι ότι η «μαυρίλα» του ΛΑ.Ο.Σ. εκδηλώνεται σε ένα θερμοκήπιο που έχει από «σκούπες» κατά μεταναστών του Χρυσοχοΐδη μέχρι «τείχη» στον Εβρο του Παπουτσή...
Το ενδιαφέρον για το «δημοκρατικό» περιβάλλον που καλλιεργεί το κυρίαρχο πολιτικό σκηνικό είναι ότι σε αυτήν τη χυδαία τακτική της ψηφο-λαθρο-θηρίας που εξελίσσεται πάνω στο σώμα των μεταναστών, έχουν σπεύσει και συμμετέχουν όλες οι «κεφαλές του τόπου», από τον Σαμαρά μέχρι τον Παπαδήμο...
*
Οσο για τα περί οπλοκατοχής και τα περί της... κρατικά επιδοτούμενης οπλοχρησίας την οποία εισηγείται, αποτυπώνουν ακριβώς το μοντέλο κοινωνίας που πρεσβεύει.
Πρόκειται για την κοινωνία του «Ακήρυχτου Πόλεμου» η οποία εκπροσωπείται στις ΗΠΑ από το λεγόμενο Εθνικό Σύνδεσμο Τυφεκιοφόρων...
Εκεί, λοιπόν, στις ΗΠΑ της ευρείας κατοχής και χρήσης όπλων, σε έναν πληθυσμό 200 εκατομμυρίων Αμερικανών, τα όπλα που υπάρχουν στα αμερικανικά σπίτια υπολογίζονταν στα μέσα της δεκαετίας του 2000 ότι ξεπερνούν τα 195 εκατομμύρια (!), δηλαδή ένα για κάθε Αμερικανό, ανεξαρτήτως ηλικίας!
*
Αυτήν την κοινωνία, τη βουτηγμένη
στην «κουλτούρα του φόβου»,
του άκρατου ατομισμού και
της «Αγριας Δύσης»,
πρεσβεύει ο Καρατζαφέρης και το ΛΑ.Ο.Σ., που επιδίδονται στην ψηφοθηρία μέσω του απροκάλυπτου ρατσιστικού μισανθρωπισμού υπό το πρόσχημα της «ασφάλειας του πολίτη».
*
Αλλά ποιο είναι το αποτέλεσμα της «ασφάλειας του πολίτη», όπως την εννοεί ο Καρατζαφέρης - και φλερτάρει μαζί του η ΝΔ;
Το αποτέλεσμα της οπλο-λαγνείας είναι στο εσωτερικό των ΗΠΑ ένας πραγματικά«Ακήρυχτος Πόλεμος» (για να θυμηθούμε το ομότιτλο και βραβευμένο με Οσκαρ ντοκιμαντέρ του Μάικλ Μουρ).
Τι σημαίνει αυτό:
Οτι κάθε χρόνο στις ΗΠΑ σκοτώνονται από πυροβόλα όπλα πάνω από 11.000 άνθρωποι (!) ως αποτέλεσμα της ανεξέλεγκτης οπλοκατοχής και οπλοχρησίας.
Πρόκειται, δηλαδή, σε επίπεδο ανθρωπίνων απωλειών, για... τέσσερις (!) 11ες του Σεπτέμβρη κάθε χρόνο!

Γράφει:
ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ


Ηρθε το... 1821!



Ηρθε το... 1821!
Ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας, ο κ. Προβόπουλος, μας είπε προχτές ότι με τα PSI, τις νέες δανειακές συμβάσεις και με τα νέα μνημόνια, η αγοραστική αξία των μισθών των Ελλήνων εργαζομένων θα έχει επιστρέψει το 2013 (για το καλό τους...)
στα επίπεδα του 2001.
Μόνο που τα πράγματα δεν είναι και τόσο... ευχάριστα.
Συγκεκριμένα:
*
1) Ηδη από το 2010, από το πρώτο κιόλας μνημόνιο και πριν ακόμα το ΠΑΣΟΚ, η ΝΔ και ο ΛΑ.Ο.Σ. συγκροτήσουν την «κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας» του δεύτερου μνημονίου, είχε καταγραφεί - και μάλιστα με στοιχεία της δικής τους ΓΣΕΕ - ότι:
Οι μισθοί των Ελλήνων εργαζομένων σε πραγματικές τιμές είχαν περιπέσει στα επίπεδα του 1984!
Αν, λοιπόν, με το πρώτο μνημόνιο μας γύρισαν στη δεκαετία του '80, τότε στην «καλύτερη» περίπτωση με το ακόμα χειρότερο δεύτερο μνημόνιο μας στέλνουν ολοταχώς
όχι στο 2001, αλλά στο... 1961!
*
Η «ικανότητά τους», άλλωστε, να γυρίζουν το χρόνο μισόν αιώνα πίσω, έχει ήδη αποδειχτεί στον τομέα της ανεργίας: Αυτό που συμβαίνει σήμερα στην Ελλάδα, οι άνεργοι να είναι περισσότεροι από τους εργαζόμενους, είχε να συμβεί στη χώρα από τη δεκαετία του '60...
*
2) Φαίνεται ότι ο κ. Προβόπουλος, πριν εξάγει συμπεράσματα για το πόσο πίσω μάς γυρίζουν οι πολιτικές τις οποίες επιδοκιμάζει, ξέχασε να βάλει στη «χρονομηχανή» του τον παράγοντα εργασιακές σχέσεις. Αλλά τι προκύπτει αν μπει κι αυτή η παράμετρος στην εξίσωση του πισωγυρίσματος;
Οτι με τα μέτρα για την κατάργηση των Συλλογικών Συμβάσεων, με την εκθεμελίωση κάθε έννοιας «εργατικού δικαίου», με τη λεγόμενη «εκ περιτροπής εργασία», με τις «επιχειρησιακές συμβάσεις», με τα «δουλεμπορικά» και με όλα τα συναφή, που συνθέτουν την εικόνα «Νταχάου» που νομιμοποίησαν με το δεύτερο μνημόνιο στους εργασιακούς χώρους, οι εργασιακές σχέσεις περιέρχονται
όχι στο 2001, αλλά στο... 1881!
*
Εκεί μας γυρίζουν! Στον 19ο αιώνα! Σε εποχές που παραπέμπουν στην εξέγερση του Σικάγου και πριν ακόμα κι από εκείνη την ματωμένη Πρωτομαγιά!
*
3) Υπάρχει, επίσης, η παράμετρος των νέων δανείων και της νέας δανειακής σύμβασης, ισχύος μέχρι το... 2042! Πρόκειται για το νέο χαλκά που έβαλαν στον ελληνικό λαό όλοι αυτοί που - αντί να κρύβονται - πανηγυρίζουν κιόλας επειδή, όπως λένε, η Ελλάδα «πήρε το μεγαλύτερο δάνειο στην ιστορία από κάθε άλλη χώρα»!
Οι «σωτήρες», επομένως, μας γυρίζουν
όχι στο 2001, αλλά στο... 1821!
*
Στα δάνεια, δηλαδή, της εποχής του Κωλέττη. Τότε που η Ελλάδα είχε χρέη πριν ακόμα συγκροτηθεί ως κράτος! Τότε που τους τόκους και τα χρέη εκείνων των δανείων ο ελληνικός λαός τα πλήρωνε με χρεοκοπίες, με συμφορές και καταστροφές για άλλα 100 χρόνια!
*
Στο... 1821, λοιπόν.
Αυτή είναι η πραγματική χρονιά στην οποία θέλουν να κατρακυλήσουν τον εργαζόμενο λαό.
Αλλά εδώ βρίσκεται και η «αχίλλειος πτέρνα» τους:
Γιατί, εκτός από την επιστροφή του παρόντος και του μέλλοντος στο δικό τους «1821», σ' εκείνο των «κοτσαμπάσηδων, πασάδων και σεβάσμιων δεσποτάδων»,
υπάρχει και η από κάθε άποψη ώριμη δυνατότητα, για το σύγχρονο, για το περισσότερο από ποτέ επίκαιρο, για το δικό μας, για το ταξικό «1821».

Γράφει:
ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

ΠΑΡΟΜΟΙΑ ΘΕΜΑΤΑ
23/3/2012
 -- Ηρθε το... 1821!

ΙΤΑΛΙΑ - ΙΣΠΑΝΙΑ Συναγωνίζονται σε αντεργατικά μέτρα


ΙΤΑΛΙΑ - ΙΣΠΑΝΙΑ
Συναγωνίζονται σε αντεργατικά μέτρα
ΡΩΜΗ.--
Η Ιταλία «έχει πολλά να μάθει» από τις τροποποιήσεις στην εργατική νομοθεσία που ενέκρινε η Ισπανία, δήλωσε χτες ο Ιταλός πρωθυπουργός Μάριο Μόντι, μετά τη συνάντηση που είχε με τον Ισπανό ομόλογό του Μαριάνο Ραχόι στη Ρώμη. Η Ισπανία υιοθέτησε πρόσφατα σαρωτικές τροποποιήσεις στην εργατική νομοθεσία, με μεγάλη μείωση του κόστους των απολύσεων, διευκολύνοντας ακόμα περισσότερο τους εργοδότες, ενώ δίνεται το δικαίωμα στις επιχειρήσεις να μην τηρούν τις συλλογικές συμβάσεις και να έχουν μεγαλύτερη ευχέρεια να ελαστικοποιούν το ωράριο των εργαζομένων. Παράλληλα επεκτείνονται οι συμβάσεις ορισμένου χρόνου, μειώνονται οι ημέρες εργασίας που δικαιούνται ως αποζημίωση οι εργαζόμενοι που απολύονται, από το μέχρι τώρα ανώτερο 45 ημερών σε 33.
Η κυβέρνηση της Ιταλίας σχεδιάζει να προχωρήσει σε αλλαγές στις εργασιακές σχέσεις με ισοπέδωση των δικαιωμάτων των εργαζομένων, προωθώντας ανάλογες τροποποιήσεις για ψήφιση στο Κοινοβούλιο στα τέλη του Μάρτη.

ΤΑΛΙΑ Ισοπέδωση των δικαιωμάτων των εργαζομένων



ΙΤΑΛΙΑ
Ισοπέδωση των δικαιωμάτων των εργαζομένων
ΡΩΜΗ.--
Μέχρι το τέλος του Μάρτη αναμένεται να κατατεθούν προς ψήφιση στο ιταλικό κοινοβούλιο οι αλλαγές σχετικά με την εργατική νομοθεσία, με ισοπέδωση των δικαιωμάτων των εργαζομένων, καθιστώντας - ανάμεσα στα άλλα - ευκολότερες τις απολύσεις για τους εργοδότες. Πρόκειται για την τροποποίηση του άρθρου 18 της εργατικής νομοθεσίας, που έως τώρα προέβλεπε τη δυνατότητα απόλυσης μόνο λόγω «βάσιμης αιτίας» για τις επιχειρήσεις «με πάνω από 15 εργαζόμενους». Η υπουργός Εργασίας, Ελσα Φορνέρο, κατέστησε σαφές ότι η επαναπρόσληψη των εργαζομένων στο μέλλον θα είναι υποχρεωτική μόνον όταν η απόλυση οφείλεται σε διακρίσεις, ενώ οι απολύσεις θα μπορούν να γίνονται και σε μικρότερες επιχειρήσεις. Αργά το βράδυ της Τετάρτης, το κοινοβούλιο παρείχε ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση του Μάριο Μόντι, εγκρίνοντας ταυτόχρονα τις μεταρρυθμίσεις σε ό,τι αφορά την απελευθέρωση της αγοράς και το λεγόμενο «άνοιγμα» επαγγελμάτων με 449 ψήφους (από βουλευτές της λεγόμενης «κεντροαριστεράς» και του Λαού της Ελευθερίας του Σ. Μπερλουσκόνι) έναντι 79.
Με 16ώρες απεργιακές κινητοποιήσεις - από τις οποίες 8ωρη γενική απεργία - θα ...αντιδράσει η Συνομοσπονδία Εργαζομένων της Ιταλίας «CGIL», περισσότερο για να εκτονώσει τη λαϊκή δυσαρέσκεια για τις αλλαγές στον εργατικό κώδικα. Οι συγκεκριμένες ημερομηνίες των κινητοποιήσεων αναμένεται να αποφασιστούν βάσει της έναρξης της συζήτησης των μέτρων στο κοινοβούλιο. Υπενθυμίζεται πως η συμβιβασμένη ηγεσία της «CGIL» (πρωτοστατεί στην ξεπουλημένη Συνομοσπονδία Ευρωπαϊκών Συνδικάτων μαζί με τη δική μας ΓΣΕΕ) για χρόνια προωθεί τον λεγόμενο «κοινωνικό εταιρισμό» και την ταξική συνεργασία, συμβάλλοντας στο σταδιακό σφαγιασμό των δικαιωμάτων των εργαζομένων.

ΗΠΑ «Πράσινες» μπίζνες των μονοπωλίων


ΗΠΑ
«Πράσινες» μπίζνες των μονοπωλίων
ΟΥΑΣΙΓΚΤΟΝ.--
Περιοδεία σε τέσσερις πολιτείες ξεκίνησε ο Αμερικανός πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα με στόχο την προώθηση της «ενεργειακής του πολιτικής», δηλαδή την «πράσινη ενέργεια». Μία πολιτική που διατείνεται ότι θα επιλύσει το ζήτημα της ενεργειακής εξάρτησης των ΗΠΑ από το πετρέλαιο, αν και ουσιαστικά αποτελεί το νέο μεγάλο χρυσοφόρο πεδίο για τα μονοπώλια. Συνάμα η καμπάνια στοχεύει και στην αντιστροφή του αρνητικού κλίματος που δημιουργείται καθώς αυξάνονται συνεχώς οι τιμές των καυσίμων. Κλίμα που μπορεί να αποβεί και «μοιραίο» για την επανεκλογή του τον προσεχή Νοέμβρη.
Η διήμερη περιοδεία Ομπάμα ξεκίνησε την Τετάρτη από την πολιτεία της Νεβάδα και από το μεγαλύτερο φωτοβολταϊκό πάρκο των ΗΠΑ. Επόμενος σταθμός το Νέο Μεξικό, σε πετρελαϊκές εγκαταστάσεις και εγκαταστάσεις φυσικού αερίου, όπου και εξέφρασε την απόλυτη στήριξή του για την επιτάχυνση της διαδικασίας κατασκευής μέρους επίμαχου πετρελαϊκού αγωγού στον Κόλπο του Μεξικού, ενώ επόμενοι σταθμοί της περιοδείας του θα είναι οι πολιτείες Οκλαχόμα και Οχάιο.

ΙΡΛΑΝΔΙΑ Πρόσθετα μέτρα λιτότητας και χαράτσια


ΙΡΛΑΝΔΙΑ
Πρόσθετα μέτρα λιτότητας και χαράτσια
ΔΟΥΒΛΙΝΟ.--
Για άλλη μια φορά, η Ιρλανδία προβάλλεται ως «πρότυπο» για την εκπλήρωση των στόχων μέσω των σαρωτικών μέτρων που έχουν επιβληθεί από την κυβέρνηση της πλουτοκρατίας και την ΕΕ, την ΕΚΤ και το ΔΝΤ, στο όνομα της «δημοσιονομικής πειθαρχίας». Ως συνήθως, είτε πρόκειται για «επιτυχία» είτε για «αποτυχία» των μνημονίων και των περιοριστικών μέτρων, επιβάλλεται νέο πακέτο αντιλαϊκών μέτρων.
Η 31η Μάρτη συνιστά την «τελευταία προθεσμία» που έχουν περίπου 1,6 εκατομμύρια νοικοκυριά για να καταβάλουν το «έκτακτο χαράτσι» των 100 ευρώ, οριζοντίως, ως έκτακτο φόρο ακίνητης περιουσίας. 100 ευρώ εάν έχεις μία παράγκα, 100 ευρώ και εάν έχεις έπαυλη. Το μέτρο συνιστά μέρος των πακέτων των πρόσθετων μέτρων που περιλαμβάνονται στον προϋπολογισμό για το 2012, καθώς η κυβέρνηση συνασπισμού του Fine Gael και του Εργατικού Κόμματος έχει ήδη αυξήσει το ύψος του «πακέτου» λιτότητας από 3,6 σε 3,8 δισ. ευρώ.
Συνάμα αστική κυβέρνηση και τρόικα συνεχίζουν τις πιέσεις για τη λήψη πρόσθετων μέτρων καθώς εκτιμούν πως η επιβράδυνση της ανάπτυξης θα έχει «επιπτώσεις». Ευρωπαϊκή Επιτροπή και ΔΝΤ εκτιμούν ότι η Ιρλανδία θα αναπτυχθεί 0,5% φέτος ενώ η ιρλανδική κυβέρνηση επιμένει σε πρόβλεψη για ανάπτυξη 1,3%. Πιέσεις που δεν είναι άσχετες από τις «διαρροές» και τις «συζητήσεις» που φέρουν έναν εκ των βασικών κυβερνητικών εταίρων να απαιτεί την αναδιάρθρωση και του ιρλανδικού χρέους, για τη διάσωση της τράπεζας Anglo Irish, προκειμένου να ταχθεί υπέρ του «ναι» στο δημοψήφισμα για το Δημοσιονομικό Σύμφωνο.
Ολα αυτά τα «μαγειρέματα» θα ρίξουν κι άλλο το βιωτικό επίπεδο του λαού, καθώς εκτός του έκτακτου χαρατσιού για την ακίνητη περιουσία βρίσκεται καθ' οδόν σχέδιο νόμου μεταρρύθμισης της φορολογίας για την ακίνητη περιουσία, ενώ ήδη έχει ανακοινωθεί και η επιβολή πρόσθετου τέλους ύδρευσης μέχρι το 2014. Πάντως, η επιβολή των μέτρων έχει αποδειχθεί εξαιρετικά δύσκολη υπόθεση. Μόλις το 14% έχει μέχρι στιγμής πληρώσει και για ορισμένες περιοχές το ποσοστό αυτό πέφτει στο 1%. Παράλληλα, το κίνημα διαμαρτυρίας και άρνησης της πληρωμής του έκτακτου φόρου συνεχώς διευρύνεται, παρά το γεγονός ότι η κυβέρνηση ανακοίνωσε την επιβολή προστίμου 30 ευρώ και τον τοκισμό της οφειλής κατά 1% το μήνα σε περίπτωση άρνησης πληρωμής.

22 Μαρ 2012

Έγκλημα χωρίς τιμωρία: Ο ΝΑΤΟϊκός πόλεμος στη Γιουγκοσλαβία


Έγκλημα χωρίς τιμωρία: Ο ΝΑΤΟϊκός πόλεμος στη Γιουγκοσλαβία

Από: Palmografos.com - Έγκλημα χωρίς τιμωρία: Ο ΝΑΤΟϊκός πόλεμος στη Γιουγκοσλαβία - Του Νικολάου Μόττα*
ΔΕΚΑΤΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΒΟΜΒΑΡΔΙΣΜΟΥΣ ΤΟΥ ΒΕΛΙΓΡΑΔΙΟΥ. 

Θεσσαλονίκη, μεσημέρι. Σταματημένος σε φανάρι της οδού 28ης Οκτώβρη, στα πέριξ του λιμανιού της πόλης. Το βλέμμα πέφτει στο ξεβαμμένο σύνθημα που είναι γραμμένο με κόκκινη μπογιά στον τοίχο: "NATO KILLERS GO HOME". Ο νους πηγαίνει 13 χρόνια πίσω, σ' εκείνες τις μέρες του Μάρτη του 1999 όταν ξεκινούσε, λίγα χιλιόμετρα βορείως των ελληνικών συνόρων, η τελευταία μεγάλη σφαγή του 20ου αιώνα. Τότε που τα Βαλκάνια φλέγονταν απ' τις αεροπορικές επιδρομές της βορειοατλαντικής συμμαχίας και ένα ολόκληρο έθνος, η τότε ομοσπονδιακή δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας, συντρίβονταν στο βωμό του ιμπεριαλιστικού επεκτατισμού.

Η κυβέρνηση του Μπιλ Κλίντον και το ΝΑΤΟ είχαν τότε προσδιορίσει το λόγο της έναρξης του πολέμου ως «επέμβαση» με σκοπό να τερματιστεί η φημολογούμενη επιθετικότητα της κυβέρνησης Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς στην περιοχή του Κοσόβου. Στις 23 Μαρτίου 1999, ο τότε Γ.Γ. του ΝΑΤΟ Χαβιέ Σολάνα δίνει εντολή στον αμερικανό στρατηγό Γουέσλι Κλαρκ να ξεκινήσουν οι πρώτες αεροπορικές επιδρομές πάνω απ' τις σερβικές πόλεις. Ανελέητοι βομβαρδισμοί αλλά και χερσαίες στρατιωτικές επιχειρήσεις που κράτησαν 78 ολόκληρες μέρες, ισοπεδώνοντας τις υποδομές της χώρας και προκαλώντας χιλιάδες απώλειες στον άμαχο πλήθυσμό. Ασφαλώς, η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών συνεπικουρούμενη από μια στρατιά διεθνών μέσων ενημέρωσης είχε και τότε προσπαθήσει να «καλύψει» το έγκλημα με τον μανδύα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ο τότε αμερικανός πρόεδρος Κλίντον, σε ένα ρεσιτάλ δημόσιου πολιτικού θεατρινισμού, επιχείρησε να εμφανιστεί ως ο ειλικρινής ηγέτης μιας διεθνούς κοινότητας που ενωμένη «αγωνιά» για την τύχη του αλβανικού πληθυσμού στο Κοσσυφοπέδιο. Αρωγός σε αυτήν την αιματηρή προπαγάνδα στάθηκε η ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία (με πρωταγωνιστές τους Γκέρχαρντ Σρέντερ, Τόνι Μπλερ και τους «πράσινους» του Γιόσκα Φίσερ), παρά τις λαϊκές αντιδράσεις που η ΝΑΤΟϊκή βαρβαρότητα είχε ξεσηκώσει στη γηραιά ήπειρο. 

Για όσους δεν τρέφουν αυταπάτες, ο πραγματικός λόγος που οδήγησε το ΝΑΤΟ στην ισοπέδωση ενός ολόκληρου λαού το 1999 ουδεμία σχέση είχε με τους αλβανούς του Κοσόβου. Στο βιβλίο του "Collision Course: NATO, Russia and Kosovo" [1] ο Τζον Νόρις, τέως διευθυντής επικοινωνίας του αναπληρωτή Υπουργού Εξωτερικών της κυβέρνησης Κλίντον, Στρόουμπ Τάλμποτ, είναι αποκαλυπτικός αναφορικά με τα πραγματικά κίνητρα του πολέμου στη Γιουγκοσλαβία: «Η πορεία της κοινότητας των δυτικών δημοκρατιών αποδεικνύει γιατί η Γιουγκοσλαβία του Μιλόσεβιτς αποτελούσε αναχρονισμό (στο διεθνές πεδίο). Ενώ  τα έθνη  σε ολόκληρη την περιοχή  επεδίωκαν να μεταρρυθμίσουν τις οικονομίες τους, να αμβλύνουν τις εθνικές εντάσεις  και να διευρύνουν την κοινωνία των πολιτών, το Βελιγράδι συνέχιζε να  κινείται  στην αντίθετη κατεύθυνση. Δεν πρέπει λοιπόν να απορεί κανείς για το γεγονός ότι το ΝΑΤΟ και η Γιουγκοσλαβία τέθηκαν σε τροχιά σύγκρουσης. Ήταν η αντίσταση της Γιουγκοσλαβίας στις ευρύτερες τάσεις πολιτικών και οικονομικών μεταρρυθμίσεων - όχι  η καταπίεση  των Αλβανών  του  Κοσσυφοπεδίου - αυτό εξηγεί καλύτερα τους λόγους του πολέμου του ΝΑΤΟ».

Η Σερβία πλήρωσε το γεγονός ότι ήταν η τελευταία γωνιά της Ευρώπης που δεν είχε υποκύψει στις μεταρρυθμίσεις που απαιτεί ο αμερικανικός νεοφιλελευθερισμός. Ως εκ τούτου, έπρεπε να εφευρεθεί το καλύτερο δυνατό πρόσχημα για να ολοκληρωθεί πλήρως η διάλυση της άλλοτε ενιαίας Γιουγκοσλαβίας, να εκτοπιστεί από την εξουσία ο «ανυπάκουος» Μιλόσεβιτς και να προσδεθεί, μια και καλή, η οικονομία της χώρας στο άρμα του παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού. Ο καναδός οικονομολόγος Μισέλ Χοσουντόφσκι, διευθυντής του Κέντρου Ερευνών για την Παγκοσμιοποίηση, έχει κάνει δημόσια λόγο για ανάμειξη του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Παγκόσμιας Τράπεζας στο έγκλημα της Γιουγκοσλαβίας [2]. Σύμφωνα με τον Χοσουντόφσκι, το ΔΝΤ και η Παγκόσμια Τράπεζα σε αγαστή συνεργασία με το ΝΑΤΟ είχαν εκπονήσει σχέδιο οικονομικής ανασυγκρότησης (με λίγα λόγια ξεπούλημα εθνικής περιουσίας, μαζικές ιδιωτικοποιήσεις, γκρέμισμα του κοινωνικού κράτους κλπ.) αρκετό καιρό πριν την στρατιωτική επέμβαση της βορειοατλαντικής συμμαχίας. Ταυτόχρονα η δημιουργία ενός ακόμη κράτους-προτεκτοράτου της Ουάσινγκτον, αυτό του Κοσόβου - στα πρότυπα της γειτονικής πΓΔΜ -  διευκόλυνε ακόμη περισσότερο τα αμερικανικά οικονομικά συμφέροντα σε μια πρώην ασταθή πολιτικά περιοχή.

Όσο για τη Σερβία, η ερημοποίηση που προκάλεσε η ΝΑΤΟϊκή θηριωδία συμπληρώθηκε από το εξευτελιστικό ξεπούλημα των υποδομών της χώρας. Υπολογίζεται ότι στη μετά-Μιλόσεβιτς εποχή, από το 2000 έως το 2009, έλαβαν χώρα περισσότερες από 1.800 ιδιωτικοποιήσεις κρατικής περιουσίας και επιχειρήσεων, η πλειοψηφία της σερβικής βιομηχανίας μετάλλου έχει περάσει σε αμερικανικά χέρια ενώ η εθνική αυτοκινητοβιομηχανία «Ζάσταβα» εξαγοράστηκε από τον ιταλικό κολοσσό Fiat [3]. Δεκατρία χρόνια μετά τους ανελέητους βομβαρδισμούς, ο σερβικός λαός παλεύει ενάντια στη νεοφιλελεύθερη λαίλαπα που έχουν επιβάλλει η Ευρωπαϊκή Ένωση και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο ως αντίδοτο για την ανοικοδόμηση της χώρας. Παλεύει όμως απέναντι και στις φρικιαστικές μνήμες του πολέμου, ζώντας ακόμη τις δραματικές συνέπειες των βομβών απεμπλουτισμένου ουρανίου που η βορειοατλανική συμμαχία άφησε πίσω της.

Δεκατρία χρόνια μετά το έγκλημα του ΝΑΤΟ στη Γιουγκοσλαβία κανένας από τους πραγματικούς υπαίτιους του πολέμου δε λογοδότησε στη δικαιοσύνη. Εάν το Διεθνές Δίκαιο λειτουργούσε σύμφωνα με το γράμμα του νόμου και όχι ανάλογα με τα συμφέροντα της εκάστοτε ιμπεριαλιστικής ολιγαρχίας, τότε στα έδρανα των κατηγορουμένων στη Χάγη, πέραν των Ράντοβαν Κάρατζιτς και Ράτκο Μλάντιτς, θα καθόντουσαν μια πλειάδα δυτικών ηγετών: απ' τον τέως πρόεδρο Κλίντον και το γερμανό καγκελάριο Σρέντερ, μέχρι τον στρατηγό Κλαρκ και τον πρώην ΝΑΤΟϊκό Γραμματέα Χαβιέ Σολάνα. Δεκατρία χρόνια μετά την ισοπέδωση της γειτονικής χώρας, είναι αδύνατο να μην αναλογιστεί κάποιος και τις ευθύνες της «δικιάς μας», της ελληνικής, πολιτικής ηγεσίας. Τότε που η ελληνική κυβέρνηση, δέσμια των υποχρεώσεων της ως μέλος του ΝΑΤΟ, παρέδιδε τα λιμάνια της Βόρειας Ελλάδας [4] στις «συμμαχικές δυνάμεις», συμβάλλοντας έτσι στο έγκλημα. Σε αυτό το ιστορικό πλαίσιο, μοναδικό θετικό στοιχείο υπήρξε η μαζική τότε αντίδραση της μεγάλης πλειοψηφίας του ελληνικού λαού - όπως αυτή εκφράστηκε σε αντιπολεμικά συλλαλητήρια, σε συναυλίες αλληλεγγύης και άλλες μορφές δράσης κατά της ελληνικής συμμετοχής στα ΝΑΤΟϊκά πολεμικά σχέδια.

Δεκατρία χρόνια μετά το βομβαρδισμό της Γιουγκοσλαβίας - και έπειτα από δύο αιματηρές στρατιωτικές επεμβάσεις σε Αφγανιστάν και Ιράκ - η ξεκάθαρη και ηχηρή αντίθεση στην πολεμική στρατηγική των Ηνωμένων Πολιτειών και του ΝΑΤΟ είναι αναγκαία παρά ποτέ. Ιδιαίτερα σε μια περίοδο όπου η ένταση στη Μέση Ανατολή «υποβόσκει», με το Ιράν να τίθεται αυτή τη φορά στο στόχαστρο των αμετανόητων γερακιών του διεθνούς ιμπεριαλισμού.

Υποσημειώσεις:

[1] Τζον Νόρις (2005), Collision Course: NATO, Russia and Kosovo, Praeger. Σελίδες 22-23.
[2]  Συνέντευξη με το Μισέλ Χοσουντόφσκι, 16 Απριλίου 2000. Linking NATO, the IMF, and the World Bank - Michel Chossudovsky (http://www.converge.org.nz/pma/apmich.htm).
[3]  Cronin, David. "Grim reality of Serbia's EU 'dream'", The Guardian, 22 Δεκεμβρίου 2009.
[4] Στις υπηρεσίες του ΝΑΤΟ και της KFOR (Kosovo Force) είχαν τεθεί τα λιμάνια της Θεσσαλονίκης, της Γρίτσας Λιτοχώρου, του Βόλου και της Αγχιάλου Μαγνησίας. Επίσημα έγγραφα του ΝΑΤΟ καθιστούσαν τη Βόρειο Ελλάδα μέρος του «Θεάτρου των επιχειρήσεων». Ριζοσπάστης, 8 Μαϊου 1999. 

«Φυτεύουν» πολυκατοικίες και στον Αγιο Κοσμά



Μια παραθαλάσσια πολιτεία, με εξαώροφες πολυκατοικίες «φυτεύει» η συγκυβέρνηση στο παραθαλάσσιο μέτωπο του Ελληνικού, το οποίο περιλαμβάνει τα ακίνητα του πρώην Ολυμπιακού Κέντρου Ιστιοπλοΐας Αγίου Κοσμά και του Εθνικού Αθλητικού Κέντρου Νεότητας (ΕΑΚΝ), με τροπολογίες της τελευταίας στιγμής στο νομοσχέδιο για Ελληνικό - Πρόγραμμα ΗΛΙΟΣ, που διευκολύνει το ξεπούλημα της δημόσιας έκτασης των 6.300 στρεμμάτων στα επιχειρηματικά συμφέροντα.
Ειδικότερα, σύμφωνα με τις τροπολογίες στο «φιλέτο» του Αγίου Κοσμά θα επιτρέπονται, πέραν όλων των άλλων και οι χρήσεις αμιγούς κατοικίας σε ποσοστό το οποίο θα φτάνει το 40% της συνολικής έκτασης του παράκτιου μετώπου. Σε αυτές τις περιοχές αμιγούς κατοικίας ο συντελεστής δόμησης που καθορίζεται από την πολεοδομική μελέτη θα φτάνει το 0,6. Συνολικά, στο παράκτιο μέτωπο του ακινήτου στο Ελληνικό αυξάνεται ο μέγιστος επιτρεπόμενος συντελεστής δόμησης σε 0,25 (από 0,2 που όριζε το αρχικό σχέδιο νόμου). Το ύψος των κτιρίων θα φτάνει πλέον τα 16 μέτρα, έναντι 10 μέτρων που πρόβλεπε η αρχική διατύπωση του νομοσχεδίου.
Αξίζει να αναφέρουμε ότι παραμένει και η διάταξη, σύμφωνα με την οποία θα επιτρέπεται, κατ' εξαίρεση, η κατασκευή ενός πολύ υψηλού κτιρίου (ουρανοξύστη) ειδικής αρχιτεκτονικής σχεδίασης.
Στις γενικές χρήσεις γης που αφορούν τις προς πολεοδόμηση περιοχές του πρώην αεροδρομίου στο Ελληνικού, προστίθενται σταθμοί μεταφόρτωσης, ανακύκλωσης και επεξεργασίας απορριμμάτων, καθώς και κοιμητήρια...
Τροποποιήσεις προβλέπονται όμως και για το Πρόγραμμα ΗΛΙΟΣ, με την κυβέρνηση να δίνει νέο ορισμό του «άρπα κόλα» για να εξυπηρετήσει τους επενδυτές. Οι αιτήσεις των εταιρειών θα πρέπει να διεκπεραιώνονται σε 10 αντί για 20 μέρες, ενώ εξακολουθεί η τυχόν υπέρβαση του ορίου να συνιστά «ειδικό πειθαρχικό παράπτωμα». Αντίστοιχα, τροποποιούνται οι προθεσμίες: για τη μη δεσμευτική προσφορά σύνδεσης από 1 μήνα σε 20 μέρες. Για την οριστικοποίηση της προσφοράς, από 15 μέρες σε 8 μέρες.

Μόνο σαν κοροϊδία



Μόνο σαν κοροϊδία προς τους νέους μπορεί να εκληφθεί η απόφαση της Βουλής να αφιερώσει χτες ειδική «μίνι» συνεδρίαση για την «Ημέρα της Μεσογείου», που φέτος, μετά από πρόταση της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης της Μεσογείου, είναι αφιερωμένη στο θέμα «της νεολαίας και της απασχόλησης». Για ποια απασχόληση των νέων μιλούν, όταν στην Ελλάδα ήδη η ανεργία σ' αυτή την ηλικιακή κατηγορία έφτασε το 52% και την ίδια ώρα η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ μειώνει κατά 32% τους μισθούς των νέων φτάνοντάς τους στα 430 ευρώ καθαρά, επιτρέποντας στους εργοδότες, και με τη βούλα του νόμου, να δίνουν φιλοδωρήματα για την αγορά της εργατικής τους δύναμης; Δίπλα σ' αυτά, η Μεσόγειος γίνεται επίκεντρο των παγκόσμιων εξελίξεων, με ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και ανταγωνισμούς στη Βόρεια Αφρική, τη Μέση Ανατολή, την ευρύτερη περιοχή της Μαύρης Θάλασσας, τον Περσικό Κόλπο, περιοχές όπου υπάρχουν μεγάλες πλουτοπαραγωγικές πηγές, μετατρέποντας τους λαούς της περιοχής σε θύτες και θύματα της ιμπεριαλιστικής επιθετικότητας, όπως έδειξαν οι στρατιωτικές επεμβάσεις του ΝΑΤΟ, των ΗΠΑ και της ΕΕ στη Β. Αφρική. Οπως σημείωσε στην παρέμβασή του ο βουλευτής του ΚΚΕ Σπ. Χαλβατζής, υπάρχουν χώρες σε αυτή την περιοχή με τεράστιο φυσικό πλούτο αλλά οι λαοί τους πεθαίνουν από την ασιτία γιατί αυτόν τον πλούτο τον εκμεταλλεύονται μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι. Τι επιβεβαιώνουν όλα τα παραπάνω; Οτι δεν μπορεί να υπάρξει ανάπτυξη προς όφελος των εργαζομένων και ειδικά της νεολαίας, όσο κυριαρχούν ο καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής και η πολιτική πρακτική των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων. Αυτό προσπαθούν να κρύψουν τα αστικά κόμματα και κοινοβούλια με φιέστες περί Μεσογείου και απασχόλησης των νέων, που εξωραΐζουν την ισοπέδωση που φέρνει ο καπιταλισμός στα εργατικά δικαιώματα, κύρια των νέων. Μόνο μια ανάπτυξη κόντρα στην ιμπεριαλιστική πρακτική, μια ανάπτυξη που θα υπηρετεί τα συμφέροντα της εργατικής τάξης και των πλατιών λαϊκών στρωμάτων μπορεί να υπηρετήσει τα συμφέροντα, τα όνειρα, τις φιλοδοξίες και τις προσδοκίες των νέων ανθρώπων.

θρασύτατα ο πρόεδρος του ΣΕΒ



Παπαγεωργίου Βασίλης
«Εξω από την Ευρώπη η φτώχεια θα είναι οριστική», ισχυρίστηκε θρασύτατα ο πρόεδρος του ΣΕΒ επιχειρηματολογώντας υπέρ του τρομοκρατικού διλήμματος «Ευρώπη ή χάος». Τον βολεύει να ξεχνάει όμως ότι η φτωχοποίηση και η εξαθλίωση του λαού, όπως και οι μισθοί πείνας είναι στρατηγική επιλογή της ΕΕ για να ενισχύσει την ανταγωνιστικότητα και την κερδοφορία των μονοπωλίων. Τον βολεύει να ξεχνάει ότι η ΕΕ είναι ο οργανισμός που εδώ και δύο δεκαετίες τουλάχιστον έχει κάνει σημαία την «ευελφάλεια», δηλαδή την εξάπλωση και κυριαρχία των ευέλικτων μορφών εργασίας, που σημαίνει κατάργηση των Συλλογικών Συμβάσεων και των κατώτατων μισθών. Τον βολεύει να ξεχνάει ότι στην προμετωπίδα του νέου «Συμφώνου για το ευρώ» (πρώην Σύμφωνο Ανταγωνιστικότητας) γράφει ότι οι μισθοί στην ΕΕ πρέπει να είναι ανταγωνιστικοί με αυτούς της Κίνας, της Βραζιλίας, της Ινδίας. Ξεχνάει ότι στην ΕΕ που εκθειάζει είναι και οι Βουλγαρία, Ρουμανία, Εσθονία και πολλές ακόμα χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης που τάχα δε θέλουν να τους μοιάσουμε. Εντάχθηκαν ακριβώς για να πιέσουν προς τα κάτω τους μισθούς συνολικά στην ΕΕ. Ξεχνάει επίσης ότι πάνω από 7 εκατομμύρια εργαζόμενοι είναι «μισοαπασχολούμενοι» στη Γερμανία, πράγμα που σημαίνει μισθό 400 ευρώ και δίχως ιατροφαρμακευτική περίθαλψη... Ξεχνάει επίσης ότι η ΕΕ είναι αυτή που πιέζει διαρκώς για αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης μέχρι θανάτου και κατάργηση της Κοινωνικής Ασφάλισης... Με άλλα λόγια η φτώχεια στην ΕΕ δεν είναι απλά οριστική αλλά στρατηγική επιλογή, για να διασωθεί η πλουτοκρατία. ΥΓ: Φυσικά και λέει ψέματα ότι οι εταιρείες - μέλη του ΣΕΒ δεν πρόκειται να προχωρήσουν σε αυτόματη μείωση μισθών.

TOP READ