ΣΤΟΚΧΟΛΜΗ: Τρίτη νύχτα βίαιων επεισοδίων !

ΣΤΟΚΧΟΛΜΗ: Τρίτη νύχτα βίαιων επεισοδίων !

 

Για τρίτη διαδοχική νύχτα συνεχίστηκαν χθες τα βίαια επεισόδια στη Στοκχόλμη, καθώς αυτοκίνητα και κτήρια πυρπολήθηκαν, τα τζάμια αστυνομικού τμήματος έσπασαν στη διάρκεια διαμαρτυρίας, ενώ η αστυνομία προχώρησε σε οκτώ συλλήψεις. (Φωτο: REUTERS/SCANPIX SWEDEN)

  

Οι αναταραχές ξεκίνησαν το βράδυ της Κυριακής στο προάστιο Ηusby όπου κατοικούν κυρίως μετανάστες, αλλά στη συνέχεια εξαπλώθηκαν σε άλλες περιοχές της πρωτεύουσας. 

Αφορμή στάθηκε ο θανάσιμος πυροβολισμός από την αστυνομία ενός 69χρονου για τον οποίο υπήρχαν υποψίες ότι κυκλοφορούσε κρατώντας μαχαίρι.

Οι διαδηλωτές ισχυρίζονται ότι το επεισόδιο φανερώνει τον ρατσισμό εις βάρος εθνοτικών μειονοτήτων, ενώ οι αναταραχές έχουν αναζωπυρώσει τη συζήτηση σχετικά με το πόσο καλά ενσωματωμένοι είναι οι μετανάστες στη σουηδική κοινωνία. Η Σουηδία έχει το μεγαλύτερο ποσοστό μεταναστών στην Ε.Ε. σε σχέση με τον πληθυσμό της.

«Στον πυρήνα βρίσκεται μία ομάδα θυμωμένων νεαρών που πιστεύουν ότι με τη βία μπορούν να αλλάξουν την κοινωνία», δήλωσε χθες ο  πρωθυπουργός Fredrik Reinfeldt. «Ας είμαστε ξεκάθαροι: αυτό δεν είναι εντάξει. Η χρήση βίας δεν αποτελεί τρόπο έκφρασης της ελευθερίας του λόγου στη Σουηδία», υπογράμμισε. 

«Πρέπει να είμαστε ξεκάθαροι και αυστηροί με την εγκληματικότητα και να δείξουμε ότι δεν είναι αποδεκτή. Ωστόσο πρέπει να κάνουμε και μία συζήτηση για τα αίτια της εγκληματικότητας και μιλάω κυρίως για τη μακροχρόνια ανεργία», δήλωσε από την πλευρά του ο ηγέτης των αντιπολιτευόμενων Σοσιαλδημοκρατών Stefan Löfven. 
(Πηγη)
.........................................................................................................

Η Σουηδία περιορίζει τώρα τον ρόλο του κράτους, υστερα από δεκαετίες εφαρμογής του «σουηδικού μοντέλου» παροχών κοινωνικής πρόνοιας.

Ενώ το επίπεδο διαβίωσης, κατά μέσον όρο, παραμένει το υψηλότερο στην Ευρώπη, οι κυβερνήσεις έχουν αποτύχει να μειώσουν την μακροχρόνια ανεργία στους νέους και την φτώχεια, που έχουν πλήξει κυρίως τις κοινότητες των μεταναστών.

Η εφημερίδα Aftonbladet που πρόσκειται στην Αριστερά, έγραψε ότι οι ταραχές δείχνουν μία «γιγαντιαία αποτυχία» της κυβερνητικής πολιτικής, που έχει προκαλέσει την δημιουργία γκέτο στα προάστια.

Το εθνικιστικό κίνημα Sverige Demokraterna (Σουηδοί Δημοκράτες) έρχεται τρίτο στις δημοσκοπήσεις ενόψει των βουλευτικών εκλογών που είναι προγραμματισμένες για τον επόμενο χρόνο.

Περίπου το 15% του πληθυσμού είναι μετανάστες -το μεγαλύτερο ποσοστό για σκανδιναβική χώρα.

Η ανεργία σε αυτή την κατηγορία πολιτών κυμαίνεται στο 16%, σε σχέση με το 6% που ισχύει για τους Σουηδούς, σύμφωνα με τα στοιχεία του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης. Πηγη

Ομολογία 34χρονου για συμμετοχή σε ομάδες «εφόδου»

Ομολογία 34χρονου για συμμετοχή σε ομάδες «εφόδου»

Σύμφωνα με δημοσίευμα εφημερίδας

Τη συμμετοχή του σε ομάδες «εφόδου» που δραστηριοποιούνται σε Κυψέλη και Αγ. Παντελεήμονα φέρεται πως ομολόγησε στην κατάθεσή του στην Αστυνομία, σύμφωνα με δημοσίευμα στην «Καθημερινή», ο ένας από τους δύο συλληφθέντες για τον εμπρησμό καταστήματος μετανάστη στον Αγ. Παντελεήμονα.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, ο 34χρονος που συνελήφθη την περασμένη Τετάρτη για τον εμπρησμό του καφέ-μπαρ κατέθεσε στην υποδιεύθυνση Ασφάλειας Αθήνας ότι από το Σεπτέμβρη του 2012 ο ίδιος και άλλα 30 άτομα συγκρότησαν επιτροπή με αντικείμενο την «αστυνόμευση» της Κυψέλης.

«Εχουμε χωριστεί σε ομάδες των πέντε ατόμων και πραγματοποιούμε περιπολίες από τις 7 το απόγευμα έως τις 4 τα ξημερώματα», είπε σύμφωνα με την εφημερίδα. Ο ίδιος ισχυρίστηκε ότι συγκρότησαν τις ομάδες, μετά την αποτυχία τους να προκαλέσουν την αναστολή λειτουργίας καταστημάτων αλλοδαπών που βρίσκονται στην περιοχή. Κατονόμασε, δε, τρία μαγαζιά, στην περιοχή, από τα οποία το ένα είναι αυτό που κάηκε.

Ο 34χρονος, αν και αρχικά αρνήθηκε τη συμμετοχή του στην εμπρηστική επίθεση, στην πορεία της έρευνας παραδέχθηκε την εμπλοκή του. Είπε ότι είχε μαζί του ένα σκύλο ράτσας pit bull που αποκαλεί «Χρυσαυγή» και υποστήριξε ότι προχώρησε στον εμπρησμό, υπηρετώντας το «γενικότερο καλό».

Ο κατηγορούμενος έσπευσε να διαψεύσει ότι η επίθεση στο μπαρ συνδεόταν με υπόθεση εκβιασμών: «Σε καμία περίπτωση δεν υπάρχει οικονομικό κίνητρο ή θέμα "προστασίας" για το συγκεκριμένο κατάστημα». Πάντως, σύμφωνα με το ρεπορτάζ της εφημερίδας, αρμόδιος αξιωματικός χαρακτήρισε τα γεγονότα ως «προεόρτια υποθέσεων εκβιασμών».

Γιατί επανέρχονται στα οικονομικά των κομμάτων;

Γιατί επανέρχονται στα οικονομικά των κομμάτων;

-- Στο αστικό πολιτικό σύστημα συντηρείται η συζήτηση για τα οικονομικά των κομμάτων. Πού στοχεύουν;

Με διάφορες αφορμές (υπερχρέωση ΠΑΣΟΚ - ΝΔ στις τράπεζες) και μέσα από επίσημα και ανεπίσημα κανάλια (Πάγκαλος, Λοβέρδος, Μπακογιάννη), συντηρείται η συζήτηση για τα οικονομικά των κομμάτων. Η κυβέρνηση έχει εκφράσει την πρόθεσή της να αλλάξει τη νομοθεσία σε πιο αντιδραστική κατεύθυνση. Ανάλογες κινήσεις ευνοεί η ευρω-νομοθεσία για τα ευρωπαϊκά κόμματα. Διακηρύττουν ότι στόχος τους είναι το σταμάτημα της σπατάλης από το κράτος, η παρεμπόδιση της διαπλοκής με επιχειρηματικούς ομίλους, η διαφάνεια. Τίποτα απ' αυτά δεν ισχύει. Στόχος τους είναι να νομιμοποιήσουν την άμεση χρηματοδότηση των κομμάτων από επιχειρηματικά συμφέροντα και ταυτόχρονα, με όχημα τα οικονομικά και την κρατική χρηματοδότηση, να παρέμβουν στο εσωτερικό κομμάτων όπως το ΚΚΕ, το οποίο αρνείται να δώσει στο αστικό κράτος τα ονόματα των μελών του, αλλά και εκείνων των ενισχυτών, που δεν θέλουν να δημοσιοποιηθεί η προσφορά τους στο Κόμμα. Γιατί κατά τα άλλα, καθημερινά ο «Ριζοσπάστης» δημοσιεύει ενισχύσεις στο ΚΚΕ και τα ονόματα των ενισχυτών. Επίσης στους ισολογισμούς του ΚΚΕ δημοσιεύονται και η κρατική επιχορήγηση και οι ενισχύσεις από τις οικονομικές του εξορμήσεις. Με αφορμή τις διακηρύξεις της προηγούμενης κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ για αλλαγή του νόμου για τα οικονομικά των κομμάτων (υπουργός Γ. Ραγκούσης), το ΚΚΕ είχε παρουσιάσει ολοκληρωμένα τις θέσεις του σε συνέντευξη Τύπου στις 12/1/2011. Τότε η κυβέρνηση διέρρεε ότι θα κάνει αλλαγές στο υφιστάμενο πλαίσιο, με βασικότερη την ονομαστικοποίηση των κουπονιών της οικονομικής εξόρμησης, που αποτελεί από τις βασικές πηγές ενίσχυσης των οικονομικών του ΚΚΕ.

Το ΚΚΕ κατέθεσε τις εξής προτάσεις: Ονομαστικοποίηση των ανώνυμων μετοχών των εταιρειών, των τίτλων του Δημοσίου και των άλλων χρηματοοικονομικών προϊόντων, έλεγχος στην εξαγωγή κεφαλαίων, κατάργηση του φορολογικού, τραπεζικού, εμπορικού και επιχειρηματικού απόρρητου, κατάργηση της βουλευτικής σύνταξης, δραστική μείωση της βουλευτικής αποζημίωσης, κατάργηση όλων των αμοιβών για συμμετοχή σε συνεδριάσεις των επιτροπών της Βουλής και τις άλλες κοινοβουλευτικές δραστηριότητες, αλλαγή του νόμου «περί ευθύνης υπουργών», ώστε να αρθούν όλα τα εμπόδια που οδηγούν στην ατιμωρησία. Στην εισηγητική της τοποθέτηση, η Αλέκα Παπαρήγα, είχε πει μεταξύ άλλων: «Σε συνθήκες κρίσης, που ο λαός πραγματικά υποφέρει από τα μέτρα της κυβέρνησης, της ΕΕ και του ΔΝΤ, (η κυβέρνηση) προσπαθεί να αναστηλώσει το δικαιολογημένα χαμένο κύρος του πολιτικού συστήματος και, κυρίως, θέλει να δημιουργήσει την εντύπωση στο λαό ότι εν πάση περιπτώσει μπορεί αυτό το πολιτικό σύστημα να γίνει ηθικό και τίμιο. Ενα πολιτικό σύστημα που από τη φύση του είναι ανήθικο και όχι έντιμο. Ωστόσο, πίσω από αυτήν την παραπλάνηση και τον αποπροσανατολισμό του λαού, που κάνει η κυβέρνηση, υπάρχουν συγκεκριμένοι υπόγειοι στόχοι. Μέσα από τον έλεγχο των οικονομικών των κομμάτων και το "πόθεν έσχες", γίνεται μια προσπάθεια να δημιουργηθεί ένα θεσμικό και ένα κατασταλτικό πλαίσιο, το οποίο, ανάλογα με την περίοδο που διανύουμε, θα μπορεί να χρησιμοποιηθεί εναντίον του μαζικού κινήματος, εναντίον κομμάτων, πολιτικών δυνάμεων που σαφώς βρίσκονται σε διαδικασία ρήξης με το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα, στέκονται στο πλευρό του λαού και παλεύουν και για άμεσες λύσεις, όσο είναι δυνατόν, αλλά και για την ανατροπή του (...) Η σπέκουλα που γίνεται με τον όρο "διαφάνεια": Ο,τι είναι διαφανές δε σημαίνει ότι είναι και ηθικό και έντιμο και, προπάντων, φιλεργατικό, φιλολαϊκό. Παραδείγματος χάριν, οι αποφάσεις της Βουλής, οι νόμοι που ψηφίζονται δεν είναι διαφανέστατοι; (...)

Εμείς, λοιπόν, καταθέτουμε για άλλη μια φορά συγκεκριμένες θέσεις και προτάσεις. Δε θεωρούμε ότι είναι η πανάκεια και το φάρμακο στην κρίση, στις συνέπειες, στη ζωή των εργαζομένων (...) Για να καταργηθούν τα φαινόμενα της σήψης, της διαφθοράς, της μίζας και να περιοριστούν, πρέπει να υπάρχει πραγματικά μια γνήσια λαϊκή - εργατική εξουσία (...) Σήμερα το ίδιο το σύστημα καλλιεργεί εκτεταμένη διαφθορά. Και με την ευκαιρία, είπε ο κύριος Ραγκούσης, μέσα στις σκέψεις που υπάρχουν είναι και στο όνομα της διαφάνειας να μπορούν οι εταιρείες, οι επιχειρήσεις να χρηματοδοτούν κόμματα αρκεί τα ποσά να δίνονται στη δημοσιότητα. Δηλαδή, θα πάμε στο αμερικανικό σύστημα, όπου κάθε πολιτικός ανοίγει μια λίστα επιχειρηματιών και αυτό είναι έντιμο στο όνομα της διαφάνειας. Οταν το ΚΚΕ λέει ότι εγώ δεν πρόκειται να σας δώσω τα ονόματα των μελών μου, που δίνουν τη συνδρομή, των φίλων που δίνουν μια ενίσχυση ή και αυτών που δε μας ψηφίζουν, αλλά θέλουν να υπάρχει ένα ισχυρό ΚΚΕ, αυτό είναι αδιαφάνεια; Οχι. Για εμάς είναι θέμα δημοκρατικής προστασίας και επαγρύπνησης, απέναντι σε ένα κοινωνικό και ιδιαίτερα πολιτικό σύστημα, το οποίο έχει δημιουργήσει όλες τις προϋποθέσεις - ανεξάρτητα αν δεν τις ενεργοποιεί - και στην Ελλάδα και στην Ευρώπη, να τσακίσει ό,τι κινείται εναντίον του. Πρέπει να σας πω ότι δεν ανεχόμαστε την υποκρισία σε θέματα πολιτικής ηθικής. Η ηθική έχει σχέση και με το περιεχόμενο της πολιτικής και ποιο κόμμα είναι εξαρτημένο από επιχειρήσεις και ποιες αποφάσεις παίρνει για τις επιχειρήσεις, αυτά φαίνονται μέσα από τις θέσεις και τη δράση του. Για τα πρόσωπα, βεβαίως, πρέπει να παίρνονται μέτρα. Πρέπει να σας πω ότι εμείς δεν πρόκειται να υποκύψουμε σε καμία προπαγάνδα. Βλέπουμε μακριά και ξαναλέμε, κάποιοι μπορεί μόνο από υποκρισία να κινούνται για τα νέα μέτρα, αλλά υπάρχει και υπόγεια στόχευση. Αυτή η υπόγεια στόχευση πρέπει να χτυπηθεί, η καταστολή και η παρεμπόδιση της λειτουργίας των κομμάτων».

Οι νεοναζί ζητούν από τις ΗΠΑ «δράση» κατά του ΚΚΕ

Οι νεοναζί ζητούν από τις ΗΠΑ «δράση» κατά του ΚΚΕ

Παπαγεωργίου Βασίλης

Τον βαθιά συστημικό τους ρόλο ως μακρύ χέρι των μονοπωλίων στην προσπάθειά τους να αφοπλίσουν το λαό, επιβεβαιώνουν, σε κάθε ευκαιρία, οι νεοναζί της Χρυσής Αυγής. Γράφουν σε σειρά αναρτήσεων στην ιστοσελίδα τους: «Γιατί άραγε ο Τζον Κέρι (σ.σ: ο Αμερικανός ΥΠΕΞ), ο Αμερικανός πρεσβευτής (...) δεν ζητούν να "αναληφθεί δράση" και κατά του (θεωρητικώς...) σφόδρα "αντιαμερικανικού", "αντιιμπεριαλιστικού", "αντισυστημικού" κ.τ.λ., κ.τ.λ. ΚΚΕ, που... σκίζει (αμερικανικές) γάτες;». Αλλού αναμασούν όλη την αντικομμουνιστική υστερία τη σμιλεμένη στα χαλκεία μυστικών υπηρεσιών τύπου CIA: «Ο Λαός μας γνωρίζει καλά, πως η Αριστερά δεν έχει Ιστορία, αλλά ποινικό μητρώο και μάλιστα εξόχως βεβαρυμένο!». Ενώ, πρόσφατα, οι φασίστες αναθυμούνταν με νοσταλγία ως και τον ...Παπανδρέου: «Σαν σήμερα πριν από σαράντα εννέα χρόνια (14 Μαΐου 1964) ο τότε πρωθυπουργός Γεώργιος Παπανδρέου ομιλώντας στη Βουλή προέβη στις εξής δηλώσεις: "Η πολιτική της κυβερνήσεως παραμένει σταθερά και αμετάβλητος επί των εξής σημείων: Ουδεμία γίνεται συζήτησις περί νομιμοποιήσεως του ΚΚΕ ούτε περί ομαδικού επαναπατρισμού. Είναι δυνατόν μόνον να εξετασθούν μεμονωμέναι περιπτώσεις. Ουδεμία σκέψις είναι δυνατόν να γίνει περί καταργήσεως του αδικήματος της κατασκοπείας. Η εκδίκασις τούτων μόνον θα γίνεται από τα πενταμελή εφετεία και όχι από τα στρατοδικεία. Εκ της γραμμής την οποίαν έχει χαράξει η Κυβέρνησις δεν πρόκειται να αποστή ούτε κατά κεραίαν". Σήμερα, εννοείται, τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά. "Το κόμμα του εγκλήματος και της προδοσίας" όπως το χαρακτήρισε ο Γεώργιος Παπανδρέου βρωμίζει με την παρουσία του την Ελλάδα της μεταπολίτευσης, έστω και ως ένα άταφο πολιτικό πτώμα». Σάρκα από τη σάρκα του εκμεταλλευτικού συστήματος ο φασισμός, δεν μπορεί να κρύψει πού στοχεύει, τι τον φοβίζει, ποιους χτυπά (τους εργάτες, την οργανωμένη πρωτοπορία του λαού), προκειμένου να στηρίξει τους κεφαλαιοκράτες και την εξουσία τους.

Παλιά την έλεγαν ΥΕΝΕΔ..

Παλιά την έλεγαν ΥΕΝΕΔ...

Δυο γερμανικές εφημερίδες έγραψαν την περασμένη βδομάδα για τον «νικητή» Σαμαρά και για τα «κότσια» του Σαμαρά. Ε, αυτό ήταν! Από εκεί και μετά ανέλαβε η ΕΡΤ, που στα παλιά χρόνια λεγόταν ΥΕΝΕΔ...

Ο κατακλυσμός για το «κοσμοϊστορικό» γεγονός κράτησε όλο το Σαββατοκύριακο.«Λίγωσαν» τα δελτία ειδήσεων της κρατικής τηλεόρασης με τις «τιμές» των γερμανικών εφημερίδων και με την «αναγνώριση» που επεφύλαξαν στον (καλό μας) πρωθυπουργό. Που - σημειωτέον - πήρε μια χώρα στον γκρεμό και την έσωσε...

Αυτονόητο είναι ότι υποκλινόμαστε βαθιά τόσο στη διοίκηση της ΕΡΤ όσο και στη δημοσιογραφική δεοντολογία, το αισθητήριο και την αντικειμενικότητα των επιφορτισμένων να υλοποιήσουν τις εντολές της. Η ενημέρωση του κοινού για το πόσο σπουδαίο βρίσκουν τον κ. Σαμαρά οι δυο γερμανικές εφημερίδες ήταν... διαρκής, επαναλαμβανόμενη και υπερπλήρης.

Δυο παρατηρήσεις μόνο:

Πρώτον, για το πώς «έσωσε» την Ελλάδα και το λαό της ο Σαμαράς, ας ρίξουν μια ματιά οι υπεύθυνοι της ΕΡΤ στα ρεπορτάζ των τίμια εργαζόμενων δημοσιογράφων και τεχνικών της κρατικής τηλεόρασης. Ιδιαίτερα ας ρίξουν μια ματιά στα ρεπορτάζ για τους ανέργους και για τα συσσίτια στις γειτονιές της Αθήνας...

Δεύτερον, πριν τον Σαμαρά, οι Γερμανοί είχαν τιμήσει και τον Παπανδρέου. Μάλιστα αυτόν, τον καιρό που ήταν πρωθυπουργός, τον είχαν βραβεύσει κιόλας. Επομένως, να αποδίδουμε τα του Καίσαρος τω Καίσαρι.

Τουτέστιν: Στην περίπτωση του Σαμαρά, αν είναι δυο εφημερίδες όλες κι όλες που ανακάλυψαν πόσο σπουδαίος είναι, στην περίπτωση του Παπανδρέου, η σπουδαιότητά του είναι τέτοια, που παρούσα όταν του παρέδιδαν το βραβείο οι Γερμανοί, ήταν σύσσωμη η πολιτική και οικονομική ηγεσία της φίλης χώρας.

Μήπως, λοιπόν, οι διοικούντες την ΕΡΤ, που γοητεύονται τόσο από τα συχαρίκια των Γερμανών προς τους Ελληνες πολιτικούς, να ζητήσουν την επιστροφή του πρώην πρωθυπουργού στο πόστο του; Το λέμε γιατί, αφού ο κ. Παπανδρέου έχει λάβει μεγαλύτερες τιμές από τους Γερμανούς συγκριτικά με τον Σαμαρά, τότε μάλλον θα μπορεί να τη «σώσει» καλύτερα τη χώρα. Ε;...

Γράφει:
ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

Γεια σου καπετάνιε!

Γεια σου καπετάνιε!

Σήμερα συμπληρώνονται 8 χρόνια από το «πέταγμα» του Χαρίλαου Φλωράκη στο τελευταίο του αγνάντιο, στον Αη-Λιά. Ο Χαρίλαος λείπει. Αλλά είναι πάντα εδώ. Ζωντανός στις μνήμες και στις καρδιές μας. Στο πρόσωπό του σκύβουμε ευλαβικά το κεφάλι. Τιμάμε μια ολόκληρη γενιά κομμουνιστών, των ζευγάδων, που με τη σπορά τους σφράγισαν ανεξίτηλα την ιστορία του ΚΚΕ και του τόπου

«Οι ζευγάδες φεύγουν, μωρέ! Η σπορά μένει. Και φουντώνει. Και μεγαλώνει. Και καρπίζει. Και ρίχνει νέους σπόρους στη γη. Και οι κύκλοι επαναλαμβάνονται. Ετσι νόμιζε και η γενιά του 1912-1913 ότι είναι η τελευταία ηρωική γενιά. Και τι θα γίνει ο τόπος μόλις φύγει. Μα ήρθε η γενιά του '40, η νέα σπορά, και ανέβασε πιο ψηλά τη σημαία του αγώνα. Ετσι λέει κάθε γενιά - ταυτίζοντας τον εαυτό της με την ιστορία. Και λησμονά τη σπορά. Που έρχεται πολύ βαθιά από το παρελθόν και πηγαίνει πολύ βαθιά στο μέλλον. Βλέπεις, μωρέ, αυτά τα νιάτα γύρω σου, που νομίζεις πως είναι ξεστρατισμένα και συμβιβασμένα; Κούνια που σε κούναγε. Μόλις υπάρξει μια σπίθα, αυτά τα νιάτα θα γίνουν πυρκαγιά, θα γίνουν ηφαίστειο. Και θα αποδειχθούν καλύτερα από τη γενιά των πατεράδων τους και των παππούδων τους. Και θα σηκώσουν τη σημαία του αγώνα μέχρι τον ήλιο. Είναι η σπορά, σου λέω...».

(«ΧΑΡΙΛΑΟΣ ΦΛΩΡΑΚΗΣ - Ο Λαϊκός Ηγέτης», τόμος Β΄, Χρήστου Θεοχαράτου).

Γράφει:
ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

Η τελευταία επιθετική ενέργεια του ΔΣΕ Σάμου

Η τελευταία επιθετική ενέργεια του ΔΣΕ Σάμου 
 Για να καλύψει τις ανάγκες των ανδρών του σε υπόδηση και τρόφιμα το Αρχηγείο αποφάσισε να χτυπήσει, για μια ακόμη φορά την αστείρευτη πηγή εφοδίων, το Καρλόβασι. Η μεγάλη σχετικά με τα όρια της Σάμου, έκταση στην οποία απλώνεται η πόλη, χτισμένη ανάμεσα στα δύο μεγάλα βουνά του νησιού καθιστούσαν την πόλη ευάλωτη, εφόσων για την αποτελεσματική της φρούρηση χρειάζονταν δύο τάγματα στρατού. Επειδή οι διοικούντες χρειάζονταν τον στρατό σε επιθετικές αποστολές, ανέλαβε μια φρουρά να κρατάει το Νέο Καρλόβασι, που αποτελούσε διοικητικό κέντρο και έδρα της υποδιοίκησης Χωροφυλακής και το ευρύτερο, το μεγάλο Καρλόβασι, έμενε σχεδόν αφρούρητο.

 Όπως και στις προηγούμενες επιθέσεις τους, οι αντάρτες κατέλαβαν με ευκολία το στόχο τους, τον Όρμο Καρλοβάσου, όπου βρίσκονται τα βυρσοδεψεία και μερικές αποθήκες. Τα δύο συγκροτήματα Βακάκη-Μάστορα και Σοφούλη-Ασημίνα, απομόνωσαν τη στρατιωτική δύναμη του Ν. Καρλοβάσου και ενώ μικρότερες ομάδες παρενοχλούσαν τα φυλάκια του Όρμου, τα συνεργεία επίταξης άνοιξαν τα ταμπάκικα και τις αποθήκες, φόρτωσαν σε αυτοκίνητα τα εφόδια και τα ανέβασαν στα Κοντακέικα. Από εκεί άλλα μεταγωγικά και συνεργεία τα μετέφεραν στον Καρβούνη.

 Η επιχέιρηση άρχισε στις 11 τη νύχτα της 17ης προς 18ης του Φλεβάρη 1949 και τελείωσε με την αυγή, όταν οι οπισθοφυλακές των ανταρτών απαγκιστρώθηκαν από τον Άγιο Δημήτριο. Ο αντικειμενικός στόχος είχε πραγματοποιηθεί. Το Αρχηγείο εξασφάλισε τα απαράιτητα σολοδέρματα και τις βακέτες για την υπόδηση των ανταρτών. 
 Αναρτήθηκε από Oberon  

Τι δείχνει η εξέλιξη της τουρκικής οικονομίας;

Τι δείχνει η εξέλιξη της τουρκικής οικονομίας;

-- Η τουρκική αστική τάξη πανηγυρίζει ότι από δανειζόμενος, έγινε πλέον πιστωτής του ΔΝΤ. Τι αντανάκλαση έχει αυτό στο λαό;

Στις αρχές της βδομάδας ανακοινώθηκε πως η Τουρκία αποπλήρωσε το σύνολο του χρέους της στο ΔΝΤ, απ' το οποίο δανειζόταν επί δεκαετίες, και πως ετοιμάζεται να ενταχθεί στις τάξεις των πιστωτών του Ταμείου, όπου θα συνεισφέρει το ποσό των 5 δισ. δολαρίων (ο «αστερίσκος» λέει πως το ποσό αυτό θα είναι άμεσα διαθέσιμο σε περίπτωση που το χρειαστεί). Σε διθυραμβικούς τόνους, τα κυβερνητικά στελέχη, μηδέ εξαιρουμένου του Τ. Ερντογάν, έκαναν λόγο για «ιστορική καμπή». Δεν έλειψαν φυσικά οι κομπασμοί για το πόσο επιτυχημένη υπήρξε η διαχείριση της σημερινής τουρκικής κυβέρνησης, που κατόρθωσε να απαγκιστρώσει τη χώρα απ' τις δαγκάνες του ΔΝΤ. Στόχο που βάζουν και στην Ελλάδα τα αστικά κόμματα και ο ΣΥΡΙΖΑ, συνδέοντας αυτή την εξέλιξη με την επιστροφή της ελληνικής καπιταλιστικής οικονομίας σε ανάπτυξη. Οι πανηγυρισμοί της αστικής κυβέρνησης στην Τουρκία «πατούσαν» στο γεγονός ότι απ' το 1961 μέχρι και το 2008 η γειτονική χώρα είχε συνομολογήσει περίπου 20 δανειακές συμβάσεις και είχε λάβει περί τα 50 δισεκατομμύρια δολάρια ως δάνεια απ' το ΔΝΤ. Το 2002, οπότε και ανέλαβε τη διακυβέρνηση το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης του Ερντογάν, η Τουρκία χρωστούσε στο ΔΝΤ 23,5 δισ. δολάρια, το δημόσιο χρέος ανερχόταν στο 78% του ΑΕΠ και ο συνολικός όγκος της τουρκικής οικονομίας υπολογιζόταν στα 230 δισεκατομμύρια δολάρια. Σήμερα, το τουρκικό ΑΕΠ έχει φθάσει τα 786,3 δισ. δολάρια και το δημόσιο χρέος στο 36%.

Ολα αυτά τα χρόνια, οι καπιταλιστές της χώρας απόλαυσαν γενναίες ενισχύσεις, ιδιαίτερα οι επιχειρήσεις με εξαγωγικό προσανατολισμό σε νέες αγορές (Μέση Ανατολή, Βόρεια Αφρική), εξαιρετικά χαμηλή φορολογία, ενώ είχαν τη δυνατότητα να βάλουν στο χέρι δημόσιο πλούτο, αφού η κυβέρνηση Ερντογάν υλοποίησε και συνεχίζει ένα εκτεταμένο πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων. Αποτέλεσμα, τρελά κέρδη και ρυθμοί ανάπτυξης που κάλπαζαν. Στον αντίποδα, ο λαός βουλιάζει στη φτώχεια και οι ταξικές αντιθέσεις μεγαλώνουν. Σύμφωνα με έρευνα της τουρκικής στατιστικής υπηρεσίας (Turk Stat) για το 2009, το τμήμα της κοινωνίας που έχει τα υψηλότερα εισοδήματα είναι κατά 8,5 φορές πλουσιότερο σε σχέση με εκείνο που βρίσκεται στη βάση της πυραμίδας. Εχει μάλιστα αυξηθεί σε σχέση με την αμέσως προηγούμενη έρευνα (8,1). Στο 20% των πλουσιότερων Τούρκων αντιστοιχεί περίπου το μισό ΑΕΠ της χώρας (47,6%), όταν στο φτωχότερο 20% αντιστοιχεί μόλις το 5,6%. Η αναλογία αυτή είναι περίπου ίδια με τα λεγόμενα «ανεπτυγμένα» καπιταλιστικά κράτη, αν αναλογιστεί κανείς ότι στο 20% των πλουσιότερων Αμερικανών αναλογεί το 49,4% του ΑΕΠ της χώρας, ενώ στο φτωχότερο το 3,4%. Μεγάλες είναι οι ανισότητες και με βάση τη γεωγραφική κατανομή του πληθυσμού, αφού το μέσο εισόδημα των κατοίκων της Κωνσταντινούπολης για το 2009 ήταν 12.795 λίρες, ενώ στη νοτιοανατολική Τουρκία μόλις που έφτανε τις 4.665 λίρες. Η ίδια έρευνα δείχνει, επίσης, ότι το 2009 στην Τουρκία υπήρχαν περίπου 13 εκατομμύρια άνθρωποι που ζούσαν κάτω από το επίσημο όριο της φτώχειας (825 λίρες ή 515 δολάρια μηνιαίως), αριθμός που αντιστοιχεί σε ποσοστό 17,1% του πληθυσμού. Το 2008, υπήρχαν 11,58 εκατ. φτωχοί (16,7%).

Τέλος, σύμφωνα με την Turk Stat, σχεδόν ένας στους έξι Τούρκους (59,3%) έχει να εξυπηρετήσει κάποιο δάνειο, το 44% δεν είναι σε θέση να αγοράσει καινούρια ρούχα, ενώ το 60,5% δεν διαθέτει αρκετά χρήματα για να βάλει στο τραπέζι του κρέας. Ο χορός κερδοφορίας της αστικής τάξης της χώρας έχει στηθεί στις πλάτες ενός λαού γονατισμένου. Τα ούτως ή άλλως υποτυπώδη εργασιακά δικαιώματα περιορίζονται κι άλλο, οι ήδη χαμηλοί μισθοί μειώνονται περαιτέρω, η ανεργία στο ύψος της, οι συνθήκες δουλειάς προσομοιάζουν σε αυτές γαλέρας, οι συνδικαλιστικές ελευθερίες είναι ανύπαρκτες. Και τα εργατικά - λαϊκά νοικοκυριά ολοένα και πιο χρεωμένα στις τράπεζες. Οι τενεκεδομαχαλάδες μέσα στα αστικά κέντρα, για να μη μιλήσουμε για τα βάθη της Ανατολής, υπογραμμίζουν τις ταξικές αντιθέσεις. Οι ισχυροί ρυθμοί ανάπτυξης περιορίστηκαν πέρυσι στο 2,2%, όταν προηγουμένως ξεπερνούσαν το 8%, δείχνοντας ότι η περίοδος της ανάπτυξης κυοφορεί στον καπιταλισμό την επόμενη κρίση. Η Goldman Sachs, μάλιστα, εκτιμά πως η Τουρκία κάθεται πάνω σε «γεωλογικό ρήγμα» και αναπτύσσονται απαισιόδοξα σενάρια για τις επιπτώσεις των κραδασμών που καταγράφονται στη γειτονιά της, όχι μόνο απ' την οξύτατη καπιταλιστική κρίση στην ΕΕ, αλλά κι απ' τα πολλά μέτωπα που είναι ανοιχτά και ενισχύουν την πιθανότητα εκδήλωσης ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων. Η Τουρκία αποτελεί τρανταχτή απόδειξη του γεγονότος ότι είτε σε κρίση, είτε σε ανάπτυξη, είτε με ΔΝΤ και δανειακές συμβάσεις, είτε χωρίς αυτά, ωφελημένοι είναι λίγοι, ζημιωμένος πάντα ο λαός.

Τα hedge funds και η ανάπτυξη

Τα hedge funds και η ανάπτυξη

Εχουν πυκνώσει τα ρεπορτάζ στις οικονομικές εφημερίδες και στις οικονομικές σελίδες των άλλων, σχετικά με την «ξέφρενη πορεία του Χρηματιστηρίου Αθηνών», με το «80% των συναλλαγών να διοχετεύεται στις τράπεζες», με το ερώτημα: «Τι συνέβη ξαφνικά και η Αθήνα επανήλθε στα μόνιτορ των κερδοσκοπικών κεφαλαίων». Κερδοσκοπικά κεφάλαια οι αστοί ονομάζουν το μέρος του χρηματικού κεφαλαίου που δραστηριοποιείται στα Χρηματιστήρια, με αγοραπωλησία μετοχών, ομολόγων, άλλων «χρηματιστηριακών προϊόντων» όπως τα λένε, με την προσδοκία κέρδους. Βεβαίως, τα συγκεκριμένα ρεπορτάζ εκφράζουν ταυτόχρονα την άποψη ότι αυτή η εξελισσόμενη πραγματικότητα «ξυπνά μνήμες από τη "φούσκα" του 1999». Ηδη σε αστική εφημερίδα της Κυριακής υπάρχει αναλυτικό ρεπορτάζ σχετικά μ' αυτή την κίνηση αυτού του τμήματος κεφαλαίου που ονομάζεται και hedge funds. Λένε, λοιπόν, για την κίνηση των ξένων hedge funds: «Οι απαντήσεις που δίνονται από εγχώριους και διεθνείς αναλυτές στηρίζονται σε τέσσερις λόγους: α) στην αναβάθμιση της πιστοληπτικής αξιολόγησης της Ελλάδας και κατ' επέκτασιν των τραπεζών από τη Fitch, β) στις θετικές εκθέσεις των διεθνών επενδυτικών οίκων, που προβάλλουν το γεγονός ότι η Ελλάδα ξεπερνάει την κρίση, γ) στην αποφασιστικότητα της κυβέρνησης να ολοκληρώσει - επιτέλους - μία μεγάλη αποκρατικοποίηση, όπως αυτήν του ΟΠΑΠ, έπειτα από πέντε χρόνια ύφεσης και δ) στις προσπάθειες του ίδιου του πρωθυπουργού, που από τις αρχές του έτους έχει συναντηθεί στο Μέγαρο Μαξίμου με δεκάδες ξένα funds και εκπροσώπους πολυεθνικών για να τους πείσει να φέρουν τα κεφάλαιά τους στην Ελλάδα. Ωστόσο, αυτή η ξέφρενη πορεία της αγοράς στηρίζεται κυρίως στο κερδοσκοπικό ράλι στις μετοχές των τραπεζών, εν όψει των αυξήσεων κεφαλαίων που θα πρέπει να έχουν ολοκληρωθεί μέχρι τα μέσα Ιουνίου».

***

Από το συγκεκριμένο ρεπορτάζ και παρά τις σκέψεις για τη «φούσκα του 1999», γίνεται φανερή η πολιτική της κυβέρνησης για επενδύσεις στην Ελλάδα και η μεθόδευσή της για να προσελκύσει ξένα κεφάλαια για επενδύσεις. Σ' αυτό συμβάλλουν η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών και οι ιδιωτικοποιήσεις κρατικής ιδιοκτησίας τομέων οικονομίας προκειμένου να επενδυθούν αδιάθετα υπερσυσσωρευμένα κεφάλαια που παραμένουν αδιάθετα και δεν επενδύονται γιατί λόγω οικονομικής κρίσης δεν θα φέρουν κέρδη. Αλλωστε, οι εκτιμήσεις που γίνονται από αστικά οικονομικά επιτελεία, σχετικά με την είσοδο των hedge funds, είναι ότι αυτό γίνεται «κράχτης» για επενδύσεις στην «πραγματική οικονομία», όπως λένε οι αστοί, δηλαδή στην παραγωγή. Ηδη, στο ρεπορτάζ αναφέρεται η εκτίμηση για «θετικές εκθέσεις των διεθνών επενδυτικών οίκων, που προβάλλουν το γεγονός ότι η Ελλάδα ξεπερνάει την κρίση».

Πρέπει να ξέρουμε δε ότι όταν οι αστοί μιλούν για ξεπέρασμα της κρίσης εννοούν προς όφελος του κεφαλαίου. Και ταυτόχρονα να ξέρουμε ότι χωρίς επενδύσεις κεφαλαίων στην παραγωγή η κρίση δεν ξεπερνιέται. Για παράδειγμα, τα ταξίδια του πρωθυπουργού σε Κίνα και Αζερμπαϊτζάν απέφεραν συμφωνίες για ανάπτυξη δράσης κεφαλαίων από την Κίνα σε διάφορους τομείς της οικονομίας, με δεδομένη επίσης την πολιτική ιδιωτικοποιήσεων σε πολλούς τομείς, ενώ στο Αζερμπαϊτζάν έγιναν συζητήσεις για τη στήριξη του αγωγού φυσικού αερίου TAP, ο οποίος περνά από την Ελλάδα και θα τροφοδοτεί χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης με αζέρικο αέριο. Το ενδιαφέρον για επενδύσεις από την Κίνα, π.χ., είναι υπαρκτό και κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει ότι αυτές θα γίνουν. Το ερώτημα για την εργατική τάξη δεν μπορεί να είναι το αν θα γίνουν ή όχι. Επενδύσεις πρέπει να γίνουν για να βγει η καπιταλιστική οικονομία από την κρίση σε όφελος του κεφαλαίου. Το ερώτημα είναι ποιος κάνει επενδύσεις, για ποιο σκοπό, αν ωφελείται η εργατική τάξη, τα φτωχά λαϊκά στρώματα από την καπιταλιστική ανάπτυξη, ακόμη και αν δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας.

***

Είναι γεγονός ότι αυτή η ανάπτυξη γίνεται πάνω στα συντρίμμια των εργασιακών δικαιωμάτων. Οι ίδιοι οι αστοί ομολογούν ότι οι αντεργατικές αναδιαρθρώσεις είναι που συμβάλλουν στις επενδύσεις, στην καπιταλιστική ανάπτυξη και την έξοδο από την κρίση σε όφελος των κερδών. Στην Εκθεση (Απρίλης 2013) της Alpha Bank για την «απελευθέρωση της αγοράς εργασίας ως μοχλό επανεκκινήσεως της οικονομίας» αναφέρεται: «Οι διαρθρωτικές αλλαγές οδηγούν σε απελευθέρωση της αγοράς εργασίας από συλλογικές ρυθμίσεις που δημιουργούν αυξημένο κόστος εργασίας (...) Οι αλλαγές αποσκοπούν στη μείωση του εργασιακού κόστους και την ευελιξία των συνθηκών απασχολήσεως (...) Αμβλύνθηκαν τα προβλήματα που προέκυπταν από την παντελή έλλειψη ευελιξίας στις προσλήψεις και τις απολύσεις (...) Η ευελιξία της αγοράς εργασίας θα αποτελέσει βασικό μηχανισμό αυξήσεως της παραγωγικής απασχολήσεως και κατ' επέκταση ανακάμψεως και αναπτύξεως της οικονομίας τα επόμενα έτη». Γίνεται φανερό επομένως ότι οι καπιταλιστικές επενδύσεις δε θα βελτιώσουν τη ζωή της εργατικής τάξης. Θα γίνουν επενδύσεις, θα υπάρχουν κέρδη, αλλά οι τσακισμένοι μισθοί και η ευελιξία στην αγορά εργασίας, που βασανίζουν τους εργάτες, θα συνεχίζουν να υπάρχουν. Και δεν μπορεί να έχουν ιδανικό τους μια ζωή με μειωμένες απαιτήσεις ως προς τις ανάγκες τους, ζωή εξαθλίωσης και φτώχειας. Υπάρχει και ο δρόμος πάλης για κοινωνία και οικονομία χωρίς μεγαλοεπιχειρηματίες, χωρίς κέρδη, με την παραγωγή και τον πλούτο στα χέρια του λαού.

Η «πλύστρα», το «πλυντήριο» και ο «σταύλος του (χρυσ)αυγή-ου»

Η «πλύστρα», το «πλυντήριο» και ο «σταύλος του (χρυσ)αυγή-ου»

Φαίνεται ότι ο Τράγκας κατέληξε στο πλάνο του:

Μια φορά (τουλάχιστον) κάθε μήνα, θα διαθέτει τον δημοσιογραφικό ογκόλιθο που κουβαλάει μέσα του (σ.σ.: τον εαυτό του, δηλαδή...) στην υπηρεσία της Χρυσής Αυγής.

Συγκεκριμένα, θα διατίθεται να φέρει σε πέρας την - όντως σιχαμερή - δουλειά του ξεπλύματος της ναζιστικής συμμορίας. Ηδη, προχτές παρακολουθήσαμε τη δεύτερη τέτοιου είδους τηλεοπτική εκπομπή του Τράγκα.

Η «πλύστρα»...

Πρέπει να ομολογήσουμε, πάντως, ότι τούτη τη φορά ήταν πιο ντροπαλός. Δεν είχε 4 χρυσαυγίτες στο στούντιο, όπως την πρώτη φορά. Είχε... μόνο δύο. Ισως, γιατί ο ένας από τους δύο ήταν το «φιλαράκι» του (το λέμε με την έννοια της οικειότητας που διαπίστωσε ο τηλεθεατής ότι έχει αναπτυχθεί μεταξύ τους), ο «Φύρερ» των χιτλεροειδών, ο Μιχαλολιάκος.

Ο Τράγκας - «πλύστρα» των νεοναζί είναι μάλλον ο κατάλληλος άνθρωπος για να συμβάλει στην επιχείρηση αποστιγματισμού των ναζιστών και της «εξοικείωσης» της κοινωνίας με το φίδι. Οχι μόνο λόγω πρότερου δημοσιογραφικού βίου. Αλλά - και κυρίως - διότι είναι τόσο «αντισυστημικός» όσο ακριβώς και οι χρυσαυγίτες ομόσταυλοί του. Το γράφει και στη «λίστα Λαγκάρντ», άλλωστε...

...το «πλυντήριο»...

Ομως κάθε καλή πλύστρα πρέπει να έχει και καλά εργαλεία. Εν προκειμένω, να έχει καλό«πλυντήριο». Για να είμαστε βέβαια ειλικρινείς, δεν ξέρουμε πόσο καλό «πλυντήριο» είναι ο τηλεοπτικός σταθμός «Σκάι». Πανελλαδικής εμβέλειας, όμως, είναι...

Στα επιπλέον «προσόντα» του «Σκάι», που του επιτρέπουν να διατίθεται σαν «πλυντήριο» της Χρυσής Αυγής, είναι ότι ανήκει στο συγκρότημα του εφοπλιστή Αλαφούζου. Εδώ, να διευκρινίσουμε ότι αναφερόμενοι στην εφοπλιστική ιδιότητα του Αλαφούζου, καθόλου δεν εννοούμε (ούτε καν υπονοούμε) τα όσα σημείωνε η βρετανική εφημερίδα «Guardian», η οποία σε πρόσφατο άρθρο της υποστήριζε: «Εν μέσω φημών για υποστήριξη από πλούσιους εφοπλιστές, κατάφερε (σ.σ.: η Χρυσή Αυγή) να ανοίξει γραφεία του κόμματος σε όλη την Ελλάδα».

...και ο «σταύλος του (χρυσ)αυγή-ου»

Εκείνο που εννοούμε και εκείνο που λέμε είναι ότι το συγκρότημα Αλαφούζου έχει μια σχετική «ειδίκευση» στη «μαυρίλα», που δε θα είχαν λόγο να μην την αναγνωρίσουν οι χρυσαυγίτες. Για παράδειγμα, πολύ πριν ο «Σκάι» μετατραπεί στις εκπομπές του Τράγκα σε«σταύλο του (χρυσ)αυγή-ου», είχε προηγηθεί η «Καθημερινή».

Συγκεκριμένα, ήταν η «Καθημερινή» που, στο αφιέρωμά της για τον φασίστα Μεταξά, έγραφε ήδη από τις 4/8/2007 (ανήμερα, δηλαδή, της κήρυξης της δικτατορίας της «4ης Αυγούστου») ότι η διακυβέρνηση Μεταξά πορεύτηκε με «χαρακτηριστικά φιλολαϊκού»καθεστώτος...

Ηταν, επίσης, η «Καθημερινή» που στις 16/09/12 (σ.σ.: τώρα πρόσφατα, δηλαδή...) φιλοξενούσε άρθρο με τίτλο «Η ευκαιρία της Χρυσής Αυγής για τη δημοκρατία»,όπου ο συντάκτης τόνιζε με πάθος:

«Οσοι πιστεύουμε στην δημοκρατία οφείλουμε ένα μεγάλο "ευχαριστώ" στην Χρυσή Αυγή - και σοβαρολογώ απολύτως. Της το οφείλουμε για την ευκαιρία που μας προσφέρει -και μάλιστα την ώρα που την έχουμε μεγαλύτερη ανάγκη- ώστε να διορθώσουμε λάθη δεκαετιών και να κάνουμε μια νέα αρχή στην πολιτική ζωή. Είναι η ευκαιρία που δίνεται στη νομιμότητα να αναμετρηθεί, επιτέλους, με την οιονεί νομιμοποιημένη βία της Αριστεράς: αυτό το καρκίνωμα της Μεταπολίτευσης, που όλοι το φοβούνται και κανείς δεν το αγγίζει»...

*

Οπως βλέπετε, το συγκρότημα Αλαφούζου είχε ανακαλύψει τα «χαρακτηριστικά φιλολαϊκού» καθεστώτος της φασιστικής μεταξικής δικτατορίας, την οποία εξυμνούν οι χρυσαυγίτες,

και είχε δώσει χώρο σε απόψεις που απευθύνουν «ένα μεγάλο "ευχαριστώ" στη Χρυσή Αυγή», πολύ πριν συναντηθεί με τον Τράγκα.

Επομένως, και ο κύριος Τράγκας ήξερε τι πούλαγε, πηγαίνοντας στον «Σκάι», και ο Αλαφούζος ήξερε τι αγόραζε. Σα να λέμε, δηλαδή, κύλησε ο τέντζερης και βρήκε το καπάκι.

Γράφει:
ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ