Είναι στο χέρι του λαού

Είναι στο χέρι του λαού

«Η αντιστροφή πορείας για τη χώρα είναι ακόμη εφικτή εφόσον η κυβέρνηση της Αριστεράς προχωρήσει σταθερά σε έργα. Το καθήκον όλων μας είναι βαρύ, και παρά την επώδυνη συμφωνία, ας μην "πυροβολήσουμε" την ελπίδα του κόσμου...».
Αυτά γράφει η προχτεσινή «Αυγή» στο κύριο άρθρο της, επιβεβαιώνοντας ότι δεν έχει όρια το θράσος της κυβέρνησης και του ΣΥΡΙΖΑ απέναντι στο λαό.
Ακόμα και τώρα, που μαζί με τη ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι, φόρτωσαν στην πλάτη του λαού ένα ακόμα μνημόνιο, πουλάνε ελπίδες ότι είναι εφικτή η αντιστροφή της κατάστασης προς μια δικαιότερη κατανομή των βαρών του μνημονίου, όπως λένε, δηλαδή προς φιλολαϊκή κατεύθυνση, αρκεί βέβαια ο λαός να συνεχίσει να τους στηρίζει, να μην αντιδρά στα βάρβαρα μέτρα και να βάλει πλάτη στην εφαρμογή τους.
Με άλλα λόγια, σύμφωνα με την «Αυγή», προϋπόθεση της σωτηρίας του λαού είναι να προσυπογράψει τη χρεοκοπία του, μέσα από την εφαρμογή του τρίτου μνημονίου, το οποίο, επιπλέον, δρομολογεί ό,τι δεν πρόλαβε ή δεν μπόρεσε να εφαρμοστεί από τα άλλα δύο.
Προεκλογικά, ο ΣΥΡΙΖΑ στηρίχτηκε στο ψέμα και την πλάνη, για να κλέψει την ψήφο του λαού. Το ίδιο κάνει και τώρα για να αποσπάσει την ανοχή του, ώστε να εφαρμοστούν ευκολότερα τα μέτρα που έχει ανάγκη το κεφάλαιο.
Τι λέει στην πραγματικότητα; Οτι μπορεί να ψηφίστηκε το μνημόνιο, αλλά πρέπει να μείνει ζωντανή η αυταπάτη που καλλιεργούν στο λαό ότι η συμφωνία αυτή δεν είναι πολιτική της κυβέρνησης και ότι θα κάνει ό,τι περνάει από το χέρι της για να απαλύνει τις αντιλαϊκές συνέπειες.
Η χειραγώγηση του λαού, ύστερα από πέντε χρόνια άγριας φοροεπιδρομής και απανωτών ανατροπών σε Εργασιακά και Ασφαλιστικό, είναι από τα κεντρικά καθήκοντα που έχει αναλάβει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, με συγκεκριμένες δεσμεύσεις προς το κεφάλαιο.
Ξέρουν καλά ότι δεν αρκεί να ψηφιστεί το μνημόνιο. Το κύριο είναι να περάσουν χωρίς αντιδράσεις τα μέτρα που αυτό προβλέπει. Και προκειμένου να ενσωματώσουν τη δίκαιη λαϊκή αγανάκτηση, πουλάνε ελπίδα ότι η κυβέρνηση έχει τον τρόπο να εφαρμόσει το μνημόνιο και ταυτόχρονα να δουλεύει για την αντιστροφή της πορείας υπέρ του λαού.
Είναι αδίσταχτοι. Πρώτα κάλεσαν το λαό να διαδηλώσει υπέρ της κυβέρνησης, για να ενισχυθεί τάχα η διαπραγματευτική της ισχύς απέναντι στους «θεσμούς». Μετά καλούσαν το λαό να δείξει κατανόηση στις «αναγκαίες υποχωρήσεις», βαφτίζοντας «τακτικούς ελιγμούς» τις αντιλαϊκές συμφωνίες στα Γιούρογκρουπ που προηγήθηκαν.
Οταν δρομολογήθηκε το τρίτο μνημόνιο, μέρος του ΣΥΡΙΖΑ, με αυτόν το ρόλο στον καταμερισμό, καλούσε το λαό να διαδηλώσει για να διορθώσει τάχα ο ΣΥΡΙΖΑ την πολιτική του.
Τώρα, αφού έσταξαν το δηλητήριο της ανοχής και της αναμονής, λένε στο λαό να συνεχίσει να πιστεύει ότι υπάρχει διέξοδος προς όφελός του μέσα απ' αυτόν τον αντιλαϊκό δρόμο, που οριοθετούν παλιά και νέα μνημόνια, η συμμετοχή της χώρας στην ΕΕ και την Ευρωζώνη, η επιδίωξη του κεφαλαίου να υπάρξει ανάκαμψη.
Το κλίμα αναμονής συντηρούν και οι σχεδιασμοί για ανακάτεμα της τράπουλας μέσα από εκλογές.
Η ελπίδα που «πούλησε» προεκλογικά ο ΣΥΡΙΖΑ, έγινε λεπίδα για τα εναπομείναντα εργατικά - λαϊκά δικαιώματα.
Αυτό θα συνεχιστεί, όσο ο λαός δεν δοκιμάζει τη δύναμή του, όσο δεν παίρνει την υπόθεση στα χέρια του. Κι αυτό προϋποθέτει οργάνωση για το αντιπάλεμα των μνημονίων και των μέτρων, πάλη για ανάκτηση των απωλειών, κατάργηση των αντιλαϊκών νόμων, προετοιμασία για σκληρούς ταξικούς αγώνες, που θα στοχεύουν στη δημιουργία προϋποθέσεων για την ικανοποίηση των σύγχρονων λαϊκών αναγκών.
Σημαίνει συμπόρευση με το ΚΚΕ και δυνάμωμα της λαϊκής συμμαχίας, που παλεύει σε ρήξη με το κεφάλαιο, την ΕΕ και την εξουσία τους.

Απεγκλωβισμός από τη στρατηγική του κεφαλαίου

Απεγκλωβισμός από τη στρατηγική του κεφαλαίου

Συχνά - πυκνά, στελέχη της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ επαναλαμβάνουν, υπερασπιζόμενα το νέο αντιλαϊκό μνημόνιο, ότι ένα σημαντικό «κέρδος» σε σχέση με τη διαπραγμάτευση για το μνημόνιο είναι ότι «άνοιξε η συζήτηση στην Ευρωζώνη και την ΕΕ για το ζήτημα της χαλάρωσης της δημοσιονομικής πολιτικής και του ελληνικού χρέους». Το όλο ζήτημα παρουσιάζεται ως «η μάχη που έδωσε η κυβέρνηση για τα λαϊκά συμφέροντα». Η κυβερνητική εκπρόσωπος Ολ. Γεροβασίλη, σε συνέντευξή της στην «Αυγή» της περασμένης Κυριακής, λέει χαρακτηριστικά:
«Στην Ελλάδα και την Ευρώπη τίποτε δεν είναι το ίδιο, μετά τη διαπραγμάτευση και τη συμφωνία. Η λιτότητα, ο αυταρχισμός, η αντίληψη της μειωμένης εθνικής κυριαρχίας που επιβλήθηκαν ως ευρωπαϊκή στρατηγική από τους γνωστούς κύκλους, δέχτηκαν ένα μεγάλο πλήγμα από την αντίσταση της ελληνικής κυβέρνησης. Γι' αυτό και εξακολουθούν να επιμένουν. Γιατί είμαστε το "κακό" παράδειγμα. Γιατί ήθελαν να συνθηκολογήσουμε άνευ όρων και εμείς δεν το κάναμε.
Αντίθετα, φτάσαμε σε μια οριστική συμφωνία με τριετή ορίζοντα. Επιδιώξαμε μια καθαρή λύση και την πετύχαμε. Καθαρή λύση επιδιώκουμε και για το χρέος. Ξέρουμε ότι οι γνωστοί κύκλοι θέτουν εμπόδια και προβάλλουν αντιστάσεις, οι συσχετισμοί όμως έχουν αρχίσει να αλλάζουν. Η συζήτηση άνοιξε πλατιά, σε ευρωπαϊκό και όχι μόνο επίπεδο. Ηταν νίκη της κυβέρνησης να τεθεί σε ευρωπαϊκό επίπεδο το ζήτημα του χρέους και της αναγκαίας αναδιάρθρωσης. Εχουμε ήδη αποσπάσει τη δέσμευση ότι μετά την πρώτη αξιολόγηση θα αρχίσει και η συζήτηση επί της ουσίας».

***

Ας δούμε, όμως, τι υπάρχει πίσω από τον αποπροσανατολιστικό καπνό που σηκώνει η κυβερνητική εκπρόσωπος. Περί ποιων «αλλαγών συσχετισμών δύναμης», περί ποιων «καθαρών λύσεων». Και ποιος ωφελείται. Πρώτα - πρώτα, αν κάτι επιβεβαίωσε η διαπραγμάτευση που έκανε η κυβέρνηση, είναι ότι στο πλαίσιο της λυκοσυμμαχίας του κεφαλαίου, της ΕΕ, διεκδίκησε καλύτερους όρους για τους Ελληνες καπιταλιστές, με δεδομένα τα νέα αντιλαϊκά μέτρα, όπως άλλωστε συμβαίνει και σε όλες τις άλλες χώρες. Στον πυρήνα των υπαρκτών αντιθέσεων και ανταγωνισμών που αναπτύσσονται ανάμεσα στις αστικές τάξεις των χωρών της Ευρωζώνης και της ΕΕ, όπως και ανάμεσα στα ιμπεριαλιστικά κέντρα ΕΕ και ΗΠΑ αλλά και τις ανερχόμενες δυνάμεις όπως οι ΒRICS (είναι χαρακτηριστική η συζήτηση για το ρόλο του ΔΝΤ), βρίσκεται το βασικό ζητούμενο πώς θα ξεπεραστεί πιο ανώδυνα για το κεφάλαιο η καπιταλιστική κρίση. Γι' αυτό κάθε αστική τάξη, ανάλογα με την οικονομική, πολιτική και στρατιωτική δύναμή της - η ανισομετρία είναι σύμφυτη με το ίδιο το εκμεταλλευτικό σύστημα - υπερασπίζεται σθεναρά τα συμφέροντά της. Από εκεί προκύπτουν για παράδειγμα οι διαφοροποιήσεις από τη γαλλική και ιταλική αστική τάξη για το ζήτημα της λεγόμενης χαλάρωσης στην αυστηρή δημοσιονομική πολιτική, σε σχέση με τη γερμανική.

***

Ανεξάρτητα, όμως, από το ποσοστό της χαλάρωσης, τις διακυμάνσεις από χώρα σε χώρα, κοινή είναι η στρατηγική στο τσάκισμα των εργατών και των λαϊκών στρωμάτων, στην προσπάθεια να γίνει η εργατική δύναμη ακόμη πιο φτηνή απ' ό,τι την είχαν κάνει ως τώρα, να καταργηθούν κοινωνικά δικαιώματα, να παραταθεί ο εργάσιμος βίος, να ιδιωτικοποιηθούν τομείς κρατικής ιδιοκτησίας για να επενδύσουν οι ιδιώτες καπιταλιστές, να εξασφαλιστούν τελικά μέσα από το ξεζούμισμα του λαού μεγαλύτερα κέρδη για τους καπιταλιστές.
Αυτή την πραγματικότητα, που δε μερεμετίζεται παρά μόνο ανατρέπεται, κάνει ό,τι μπορεί για να την εξωραΐσει η σημερινή συγκυβέρνηση, προσπαθώντας να εγκλωβίσει τα λαϊκά στρώματα στο μονόδρομο της συμμετοχής στην Ευρωζώνη και την ΕΕ αλλά και το ΝΑΤΟ. Το παραμύθιασμα που ξεκίνησε ως «αντιμνημονιακός αγώνας», ως λύση εντός της λυκοσυμμαχίας, ως «συμφέρον παραμονής στο ευρώ, την ΕΕ και το ΝΑΤΟ» και κατέληξε σε νέο αλυσόδεμα του λαού με νέα βάρβαρα μέτρα, τώρα οι φωστήρες της κυβέρνησης προσπαθούν να πλασάρουν ως δήθεν «διαρκή πάλη για να αμβλυνθούν οι αρνητικές συνέπειες», με δήθεν «νίκη» γιατί η «προοπτική αναδιάρθρωσης του χρέους θα ανακουφίσει και τους εργαζόμενους». Για άλλη μια φορά κοροϊδεύουν. Προσπαθούν να μαντρώσουν το λαό στην καπιταλιστική βαρβαρότητα, που δήθεν θα ...αλλάξουν από τα μέσα. Στον ίδιο λάκκο από άλλο μονοπάτι οδηγούν τους εργάτες και όσοι τους τάζουν ευημερία με την καπιταλιστική Ελλάδα της δραχμής. Επιβεβαιώνεται περίτρανα από την εμπειρία όλων των μορφών αστικής διαχείρισης, με όποιο πρόσημο, τόσο στη χώρα μας όσο και σε άλλες χώρες - και σε άλλες εποχές, όταν και Κομμουνιστικά Κόμματα συμμετείχαν σε αστικές κυβερνήσεις με σοσιαλδημοκράτες (π.χ. Ιταλία, Γαλλία, Ισπανία) με μεταβατικά προγράμματα - ότι χωρίς πάλη για να χτυπηθεί η εξουσία των μονοπωλίων, χωρίς να ανατραπούν οι εκμεταλλευτικές σχέσεις παραγωγής, δεν μπορούν οι εργαζόμενοι να ελπίζουν σε ουσιαστική βελτίωση της θέσης τους.

***

Οι εξελίξεις κάνουν ακόμα πιο επιτακτική την ανάγκη της πάλης κόντρα στο κεφάλαιο, στην ΕΕ, στην εξουσία τους. Αυτή την προτείνει στην εργατική τάξη και τα άλλα λαϊκά στρώματα το ΚΚΕ, καλώντας τα να συμπορευτούν μαζί του, να την κάνουν δική τους υπόθεση. Για τη λαϊκή συμμαχία που θα επιβάλλει τη λαϊκή εξουσία και οικονομία και θα απαλλάξει τους εργαζόμενους από τις κρίσεις, την εκμετάλλευση και την αδικία. Και αυτός ο δρόμος, της ταξικής πάλης, χτίζεται καθημερινά με το δυνάμωμα του εργατικού - λαϊκού κινήματος, για ανάκτηση των απωλειών της περιόδου της κρίσης, για τη διεκδίκηση ικανοποίησης όλων των αναγκών του λαού, αλλά με ξεκάθαρο μέτωπο απέναντι στους δυνάστες του.

ΟΥΚΡΑΝΙΑ Εντείνεται καθημερινά η στρατιωτική δράση

ΟΥΚΡΑΝΙΑ

Εντείνεται καθημερινά η στρατιωτική δράση

Οι βομβαρδισμοί και οι επιθέσεις στην Ανατολική Ουκρανία από τις δυνάμεις της αντιδραστικής κυβέρνησης του Κιέβου (στρατό και εθελοντικά τάγματα, όπου πρωτοστατούν οι φασίστες) κλιμακώνονται όλες τις προηγούμενες μέρες, με τα επίσημα στοιχεία να κάνουν λόγο για 10 νεκρούς το τελευταίο μόνο 24ωρο. Πρόκειται για άμαχους σε χωριά του Ντονέτσκ και του Λουγκάνσκ και τρεις Ουκρανούς στρατιώτες.
Οι αρχές των αυτοαποκαλούμενων Λαϊκών Δημοκρατιών του Ντονμπάς (δηλαδή των θυλάκων στις επαρχίες Ντονέτσκ και Λουγκάνσκ που ελέγχουν οι πολιτοφύλακες που αντέδρασαν στην πραξικοπηματική κυβέρνηση του Κιέβου) απηύθυναν έκκληση να παρέμβει άμεσα για να σταματήσει η αιματοχυσία στον Οργανισμό για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ), που επιβλέπει τη λεγόμενη συμφωνία εκεχειρίας του Μινσκ στις 12 Φλεβάρη του 2015, η οποία είχε τη συμφωνία και των Γαλλίας, Γερμανίας, Ουκρανίας, Ρωσίας (σχήμα Νορμανδίας). Ο εκπρόσωπος και διαπραγματευτής του Ντονέτσκ στις συναντήσεις της λεγόμενης Ομάδας Επαφής (εκπρόσωποι Ουκρανίας, πολιτοφυλάκων, Ρωσίας και ΟΑΣΕ), Ντένις Πουσίλιν, δήλωσε την Κυριακή ότι έχουν γίνει οι πρώτες συνεννοήσεις με τον ΟΑΣΕ για τον έλεγχο της απόσυρσης των οπλών διαμετρήματος πάνω από 120 mm, αφού συνεχώς ο ουκρανικός στρατός βάλλει κατοικημένες περιοχές με πολλαπλά συστήματα εκτόξευσης πυραύλων τύπου Γκράντ. Επίσης, σημείωσε ότι συμφωνήθηκε να μπορεί ο Οργανισμός να έχει πρόσβαση στις πληγείσες περιοχές και να ενταθεί η προσπάθεια για να προχωρήσει συμφωνία για την απόσυρση και των όπλων με διαμέτρημα χαμηλότερο από 100 mm. Επίσης, οι πολιτοφύλακες θέλουν να επισπευσθεί η νέα συνάντηση στο Μινσκ, που είχε αρχικά προγραμματιστεί για τις 29 Αυγούστου.
Παρέμβαση στο θέμα έκανε και ο υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας, Σεργκέι Λαβρόφ, που δήλωσε ότι υποπτεύεται πως η Ουκρανία προετοιμάζει μια νέα επίθεση κατά των πολιτοφυλάκων. «Ανησυχούμε από τις εξελίξεις των τελευταίων ημερών, οι οποίες θυμίζουν έντονα μια προετοιμασία για περισσότερη στρατιωτική δράση» δήλωσε χτες και πρόσθεσε ότι «έτσι ήταν και τον περσινό Αύγουστο, όταν οι Ουκρανοί στρατιώτες πήραν εντολή να επιτεθούν. (...) Ετσι ήταν και φέτος το Γενάρη. Δε θα πρέπει να πειραματιζόμαστε και να δοκιμάζουμε την τύχη μας, θα πρέπει απλώς να εφαρμόζουμε αυτό που συμφωνήθηκε στο Μινσκ».
Στο ίδιο πνεύμα και ο υπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας, Φρανκ-Βάλτερ Σταϊνμάιερ, δήλωσε ότι η κατάσταση είναι εκρηκτική και κάλεσε και τις δύο πλευρές στη σύγκρουση να αρχίσουν γρήγορα συνομιλίες για να προλάβουν μια αναζωπύρωση της βίας.
Την ίδια ώρα, σε μια κίνηση που το Κίεβο αναμένεται με βεβαιότητα να θεωρήσει ως σκόπιμη προσβολή, καθώς ετοιμάζεται να γιορτάσει την Ημέρα Ανεξαρτησίας στις 24 Αυγούστου, ο Ρώσος Πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν επισκέφτηκε χτες, σύμφωνα με τον ιστότοπο του Κρεμλίνου, τη Γιάλτα στην Κριμαία, για να προωθήσει τον τουρισμό στην πόλη αυτή.

Το Μπλόκο της Κοκκινιάς VIDEO

Αυτοί είναι οι Ναζί: Η BMW, τα SS και οι σκλάβοι των στρατοπέδων συγκέντρωσης!

 Αυτοί είναι οι Ναζί: Η BMW, τα SS και οι σκλάβοι των στρατοπέδων συγκέντρωσης!

      Η Γερμανία, για μια ακόμα φορά στην ιστορία, προσπαθεί να μας θέσει υπό δουλεία. Χαρακτηρίζοντας τους Έλληνες (και όχι μόνο) ως τεμπέληδες, αντιπαραγωγικούς, άχρηστους...
      Όμως το γερμανικό θαύμα στηρίχθηκε πάνω στους Έλληνες κυρίως εργάτες, που γέμισαν, σε κοπάδια, τις φάμπρικες της χώρας αυτής μεταπολεμικά.
      Λίγοι, όμως γνωρίζουν ότι ο πλούτος της χώρας αυτής (των καπιταλιστών βιομηχάνων δηλαδή) άρχισε πολύ ενωρίτερα, εν μέσω πολέμω, όταν το 3ο Ράϊχ, προμήθευε δωρεάν εργάτες στους βιομήχανους, από τα στρατόπεδα συγκέντρωσης των ναζί, με καταναγκαστική εργασία, μέχρι θανάτου.

      Τα SS ήταν ο μηχανισμός υλοποίησης του σχεδίου τότε.
Σήμερα, τη βρώμικη δουλειά την κάνουν οι προδοτικές κυβερνήσεις.
      Παρακολουθείστε το επόμενο (γερμανικό) ντοκυμαντέρ, για να διαπιστώσετε την ανελέητη εκμετάλλευση του καπιταλισμού και το ρόλο του φασισμού-ναζισμού.
      Καλό είναι να γνωρίζουμε τις ιστορικές αλήθειες, για να κατανοήσουμε αυτό που μας συμβαίνει σήμερα και να μην αντιμετωπίσουμε επιπόλαια την παρουσία της Χρυσής Αυγής στην πολιτική ζωή του τόπου...

(Επεισόδιο 1 από 7)




(Επεισόδιο 2 από 7)

(Επεισόδιο 3 από 7)

(Επεισόδιο 4 από 7)
http://www.youtube.com/watch?v=jQz-ObGvznY


(Επεισόδιο 5 από 7)




(Επεισόδιο 6 από 7)




(Επεισόδιο 7 από 7)

Διαγραφή χρεών μόνο για… «επαίτες»

Διαγραφή χρεών μόνο για… «επαίτες» και αυτή υπό… «προϋποθέσεις» – Τροπολογία-εμπαιγμός του Υπ. Οικονομικών
17 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2015 0

Μόνο όσους έχουν το «προνόμιο» να διαβιούν σε παγκάκια και κάτω από γέφυρες δείχνει να αφορά τελικά η νέα τροπολογία που κάνει λόγο για διαγραφή χρεών προς Δημόσιο και Τράπεζες από άτομα οικονομικά αδύναμα, καθώς, οι επτά όροι που πρέπει να πληρούνται για να μπορέσει κάποιος να ευεργετηθεί από αυτήν, πετά έξω οποιονδήποτε έχει «περιουσία» (κινητή ή ακίνητη) που ξεπερνά τα… 1.000 ευρώ ενώ, αν τα συνολικά χρέη του ξεπερνούν έστω και κατά 1 ευρώ τις 20.000, τότε θα εξακολουθήσει να χρωστά ακόμη και αν είναι… επαίτης.

Ακόμη όμως και αν κάποιος οφειλέτης καταφέρει να καλύψει και τις επτά προϋποθέσεις, (κάτι πιο δύσκολο κι από το… τζόκερ), η νέα ρύθμιση που κατατέθηκε και ψηφίστηκε στη Βουλή, προαπαιτεί δικαστική προσφυγή του οφειλέτη κάτι το οποίο περιλαμβάνει έξοδα τα οποία, λογικά είναι αδύνατον να καλύψει ένα άτομο με το συγκεκριμένο οικονομικό «προφίλ».

Αναλυτικά τα επτά κριτήρια είναι τα ακόλουθα:

1) Κατά την ημέρα υποβολής της αίτησης και της επικύρωσης, να μην διαθέτει ακίνητη περιουσία και να μην έχει προβεί σε πράξη διάθεσης ακίνητης περιουσίας κατά την τελευταία τριετία, πριν την κατάθεση της αίτησης.

2) Τα λοιπά περιουσιακά στοιχεία του οφειλέτη, είτε ως δικαιούχου, είτε ως συνδικαιούχου, συμπεριλαμβανομένων και των καταθέσεων σε πιστωτικά ιδρύματα, να μην υπερβαίνουν το ποσό των 1.000 ευρώ.

3) Οι οφειλές που περιλαμβάνονται στη αίτησή του θα αφορούν το σύνολό τους και όχι κάθε οφειλή ξεχωριστά.

4) Το ύψος των οφειλών να μην υπερβαίνει τα 20.000 ευρώ, συμπεριλαμβανομένων και των τόκων, των εξόδων και των προσαυξήσεων.

5) Να μην υπάρχουν εμπραγμάτως ή με οποιονδήποτε άλλον τρόπο ασφαλισμένοι πιστωτές.

6) Τα πάσης φύσεως εισοδήματά του καθ” όλη τη διάρκεια του τελευταίου έτους, πριν την ημέρα της επικύρωσης, να είναι μηδενικά.

7) Να είναι συνεργάσιμος ο δανειολήπτης, σύμφωνα με τον Κώδικα Δεοντολογίας των τραπεζών.

Σε άλλες διατάξεις της ίδιας τροπολογίας προβλέπεται η δυνατότητα του δανειολήπτη, μέσα από τις διατάξεις του Ν3869/2010 για τη ρύθμιση ή τη διαγραφή χρεών προς την Εφορία, τα ασφαλιστικά ταμεία, τους δήμους και άλλους δημόσιους οργανισμούς.

Σύμφωνα με την τροπολογία που κατέθεσε ο υπουργός Οικονομικών, Γιώργος Σταθάκης, τα οικονομικά ασθενέστερα και υπερχρεωμένα νοικοκυριά, εφόσον κερδίσουν την υπόθεση στο Ειρηνοδικείο, θα απαλλάσσονται σε πρώτη φάση από τα χρέη τους για 18 μήνες και εφόσον παρέλθει ένα διάστημα δυόμισι ετών και δεν έχει μεταβληθεί η οικονομική τους κατάσταση, θα έχουν τη δυνατότητα να απαλλάσσονται πλήρως.

To υπουργείο Οικονομικών ισχυρίζεται πως η συγκεκριμένη τροπολογία αφορά περίπου 35.000 πολίτες, οι οποίοι έχουν ληξιπρόθεσμες οφειλές σε εφορίες, ασφαλιστικά ταμεία, δήμους, καταναλωτικά δάνεια και πιστωτικές κάρτες. Ωστόσο, όσοι γνωρίζουν από το κατά πόσο μπορούν στην πράξη να λειτουργήσουν τέτοιες «ρυθμίσεις» και με τέτοιους όρους, κάνουν λόγο για ένα ακόμη ψευδεπίγραφο νομοσχέδιο που έρχεται να υπηρετήσει μόνον επικοινωνιακούς σκοπούς.

Τονίζεται πως εφόσον ο οφειλέτης κερδίζει την υπόθεση στο Ειρηνοδικείο και επιβληθεί η 18μηνη απαλλαγή του από την υποχρέωση καταβολών, θα πρέπει σε αυτό το διάστημα να, αν μεταβληθούν τα περιουσιακά του στοιχεία, τόσο του ίδιου όσο και της οικογένειάς του, να ενημερώνει ανά τρίμηνο τη γραμματεία του Ειρηνοδικείου στο οποίο είχε κατατεθεί ο φάκελός του. Εφόσον δεν ακολουθήσει την παραπάνω διαδικασία ή αποδειχθεί από τον έλεγχο που θα διενεργηθεί ότι είχε υποβάλει ψευδή στοιχεία, θα κηρύσσεται έκπτωτος και θα εφαρμόζονται εκ νέου τα καταδιωκτικά μέτρα εναντίον του.

Εταιρεία Amazon: Απάνθρωπες συνθήκες και κλάματα από τους εργαζόμενους

Πρόκειται για τη μεγαλύτερη διαδικτυακή πλατφόρμα πωλήσεων. Το Amazon θα μπορούσε να αποτελεί όνειρο κάθε εργαζόμενου όμως μια έρευνα των New York Times έρχεται να δείξει πως αρκετοί από αυτούς, υποφέρουν από τις συνθήκες εργασίας.
Το να βάζει τα κλάματα ένας εργαζόμενος από τις πολλές και σκληρές ώρες εργασίας πίσω από το γραφείο του, φαίνεται ότι είναι ένα σύνηθες φαινόμενο. Αυτό τουλάχιστον προκύπτει έπειτα από δημοσίευμα των New York Times, όπου περισσότεροι από 100 υπάλληλοι της εταιρείας, θέλησαν να μιλήσουν ανώνυμα.
Οι επικεφαλής των τμημάτων φέρονται πολλές απάνθρωπα, σπρώχνοντας τους υπαλλήλους ακόμη και στα όρια της κατάρρευσης. Για τους καλύτερους μάλιστα υπαλλήλους έχει βγει το ψευδώνυμο «Amabots» λόγω του ότι έχουν εναρμονιστεί τόσο καλά με το σύστημα της εταιρείας.
Οι περισσότεροι εργάζονται για περισσότερες από 80 ώρες την εβδομάδα ενώ είναι χαρακτηριστικές οι περιπτώσεις που μένουν στο γραφείο μέχρι αργά τα μεσάνυχτα και αυτό αποδεικνύεται όπως ανέφεραν στην έρευνα, από τα e-mail που χρησιμοποιούν οι εργαζόμενοι μεταξύ τους.
Στο δημοσίευμα μάλιστα, υπήρξαν καταγγελίες πως σε υπαλλήλους, οι οποίοι ταλαιπωρούνται από βαριές αρρώστιες, δεν δίνεται αρκετός χρόνος ανάρρωσης ενώ η εταιρεία σε αντίθεση με τον άλλο κολοσσό, τη Google, δεν δίνει δωρεάν μεσημεριανό φαγητό αλλά ούτε διαθέτει μεταφορικά μέσα. Υποχρεώνει μάλιστα τον κάθε υπάλληλο να επιστρέφει οποιοδήποτε μπόνους λάβει, σε περίπτωση που δηλώσει παραίτηση μέσα σε διάστημα ενός έτους.
Πάντως, ένας εκ των υπευθύνων της εταιρείας όταν κλήθηκε να σχολιάσει το συγκεκριμένο δημοσίευμα, διατηρώντας την ανωνυμία του αρκέστηκε να πει πως «Τα περισσότερα από αυτά που γράφτηκαν είναι ψευδή»

Πηγή: Εταιρεία Amazon: Απάνθρωπες συνθήκες και κλάματα από τους εργαζόμενους | iefimerida.gr http://www.iefimerida.gr/news/221867/etaireia-amazon-apanthropes-synthikes-kai-klamata-apo-toys-ergazomenoys#ixzz3j5Ftca5h

Παράδεισος για τα μονοπώλια η Δανία της κορώνας

Παράδεισος για τα μονοπώλια η Δανία της κορώνας

Η μακέτα του κέντρου στο Βίμποργκ

Με πανηγυρισμούς και υποσχέσεις για πολλές χιλιάδες θέσεις εργασίας και μεγάλα έσοδα στον κρατικό προϋπολογισμό, κυρίως από την μεγάλη κατανάλωση ενέργειας, ανακοινώθηκε πριν 6 μήνες ότι η πολυεθνική Apple, αποφάσισε να εγκαταστήσει στην πόλη Viborg, της Δανίας, ένα νέο κέντρο αποθήκευσης δεδομένων, στο οποίο θα αποθηκεύονται τηλεπικοινωνιακά δεδομένα (μεταξύ άλλων, φωτογραφίες, αρχεία μουσικής, βάσεις για κοινωνικά δίκτυα) που έχουν εκρηκτική αύξηση τελευταία και επομένως, υπάρχει μεγάλη ανάγκη για αποθήκευση σε υπολογιστές που βρίσκονται σε κέντρα δεδομένων.

Η Apple προβλέπει επίσης ότι το κέντρο δεδομένων στο Βίμποργκ έχει σχεδιαστεί έτσι ώστε να συλλέγει την υπερβολική θερμότητα που παράγεται στους υπολογιστές και να την διοχετεύσει στο τοπικό σύστημα θέρμανσης, «ώστε να βοηθήσει τα σπίτια της περιοχής να έχουν φτηνή θέρμανση».

Το έργο υπολογίζεται να κοστίσει 6,3 δισ. Κορώνες (900 εκ. Ευρώ) και θα είναι έτοιμο το 2026. Σαν αιτιολογία, για την προτίμηση της Apple να επενδύσει στην Δανία, παρουσιάστηκαν από τον τότε υπ. Ανάπτυξης, σοσιαλδημοκράτη Μ. Γιένσεν, οι καλές υποδομές της Δανίας, το εξειδικευμένο προσωπικό και η πρωτοπορία σε μορφές εναλλακτικής ενέργειας.

Όπως όμως αποκάλυψαν την Πέμπτη δημοσιογράφοι της δανέζικης ραδιοφωνίας, μετά από εξέταση των συμβολαίων, υπουργοί και κυβερνητικά στελέχη, με βάση το μυστικό σχέδιο «Orkan», προσπαθούσαν επί 4 χρόνια να πείσουν την Apple να διαλέξει την Δανία, υποσχόμενοι όλο και περισσότερες «παροχές».

Κυρίως, εξασφαλίστηκε στην Apple ότι θα μετακινεί, ανεξέλεγκτα, ποσά σε θυγατρικές εταιρίες άλλων χωρών και θα πληρώνει ελάχιστο φόρο. Ακόμα, υποσχέθηκαν φτηνότερη παροχή ενέργειας και απαλλαγή από τον υποχρεωτικό φόρο PSO (Public Service Obligation), ένα φόρο που πληρώνουν όλοι οι καταναλωτές ρεύματος και χρησιμοποιούνται για την έρευνα ενέργειας φιλικής προς το περιβάλλον, γεγονός που θα εξασφαλίσει στην Apple, μια ετήσια εξοικονόμηση 5 εκ. ευρώ .

Ενδιαφέρον έχει και η αντίδραση του κόμματος των Κοκκινοπράσινων (αδελφό κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ), που στήριζαν την προηγούμενη κυβέρνηση και ψήφισαν υπέρ της σύμβασης με την Apple. Ισχυρίζονται ότι «δεν είχαν πληροφορηθεί» για το σχέδιο «Orkan» και τις φοροελαφρυντικές υποσχέσεις στην Apple. Παραδέχονται δηλαδή ότι στήριζαν αντιλαϊκές αποφάσεις αφού διάλεξαν να στηρίξουν μια αντιλαϊκή κυβέρνηση και ψάχνουν για δικαιολογίες, ώστε να συνεχίσουν να παραπλανούν ότι η συμμετοχή τους σε αστικές κυβερνήσεις μπορεί να ωφελεί τους εργαζόμενους.

"ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ": Επιχείρηση εγκλωβισμού του λαού σε ακίνδυνα για το κεφάλαιο μονοπάτια

 "ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ": Επιχείρηση εγκλωβισμού του λαού σε ακίνδυνα για το κεφάλαιο μονοπάτια

Οι διεργασίες στον ΣΥΡΙΖΑ και οι εσωκομματικές κόντρες που εκδηλώνονται, χωρίς αμφιβολία αντανακλούν τις συνολικές διεργασίες στο αστικό πολιτικό σύστημα. Το νέο τρίτο μνημόνιο Τσίπρα που έχει πυροδοτήσει εξελίξεις στο εσωτερικό του κυβερνώντος κόμματος, ήταν η αφορμή ώστε να έρθει στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας η λεγόμενη «Αριστερή Πλατφόρμα», που την περασμένη Πέμπτη παρουσίασε την πρότασή της ως αυτή που θα δώσει διέξοδο στα λαϊκά προβλήματα. Από την πλευρά του Μεγάρου Μαξίμου υπήρξε άμεση απάντηση, που σημείωνε πως «ο Π. Λαφαζάνης οριστικοποιεί την απόφασή του να διαλέξει ξεχωριστό δρόμο από την κυβέρνηση και τον ΣΥΡΙΖΑ» και επιπλέον ότι η θέση της «Αριστερής Πλατφόρμας» για επιστροφή στη δραχμή «μπορεί να αποτελεί θέση του Σόιμπλε, αλλά δεν υπήρξε προγραμματική θέση του ΣΥΡΙΖΑ».

Την περασμένη βδομάδα, ο Παναγιώτης Λαφαζάνης, με αφορμή τη συμφωνία για το νέο μνημόνιο της κυβέρνησής του με τους εταίρους της, προχώρησε σε μία δήλωση που έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον. «Η κυβέρνηση, αντί να συγκρουστεί με τις εκβιαστικές επιλογές των κυρίαρχων κέντρων της ΕΕ, τα εγχώρια στηρίγματά τους και μαζί τη ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι που χύνουν κροκοδείλια δάκρυα για ένα νέο μνημόνιο το οποίο ψηφίζουν και εκλιπαρούσαν την υπογραφή του, επέλεξε, δυστυχώς, τη ρήξη με τις προγραμματικές δεσμεύσεις της».

Δεν είναι η πρώτη φορά που οι της «Πλατφόρμας» εγκαλούν τον πρωθυπουργό και την κυβέρνηση για μη τήρηση του προγράμματός της, του προγράμματος της Θεσσαλονίκης. Και έχει σημασία να δούμε τι είναι αυτό για το οποίο εγκαλεί την κυβέρνηση. Πρόκειται, λοιπόν, για το πρόγραμμα που ανέλυσε διεξοδικά ο Αλ. Τσίπρας προεκλογικά στον ΣΕΒ και σε άλλες εργοδοτικές ενώσεις για να τον στηρίξουν. Είναι το πρόγραμμα που προβλέπει ανάμεσα σε άλλα: «Συμφωνία για Ευρωπαϊκό New Deal με δημόσιες επενδύσεις για την ανάπτυξη και χρηματοδότηση από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα» και «Σχέδιο που θα οδηγήσει με ασφάλεια στην ανάκαμψη και την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας». Και βέβαια, προέβλεπε μερικά ψίχουλα για κάποιες ελάχιστες ομάδες ανθρώπων που βρίσκονται σε απελπιστική κατάσταση. Δηλαδή, οι της «Αριστερής Πλατφόρμας» θέλουν να υλοποιηθεί ένα πρόγραμμα που στην ουσία προβάλλει την παραγωγική ανασυγκρότηση στην κατεύθυνση της καπιταλιστικής ανάκαμψης, ενισχύει το κεφάλαιο σε βάρος των εργατικών - λαϊκών στρωμάτων. Κι αυτό γιατί η περίφημη παραγωγική ανασυγκρότηση στο έδαφος του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης - που στηρίζει αναφανδόν ο Π. Λαφαζάνης- προϋποθέτει τσάκισμα των εργατικών-λαϊκών δικαιωμάτων.

Για τη σημερινή κατάσταση οι ευθύνες των στελεχών της λεγόμενης «Αριστερής Πλατφόρμας» είναι τεράστιες. Τους τελευταίους 6 μήνες, λειτούργησαν ως το καλύτερο «αριστερό άλλοθι» της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Θυμίζουμε ότι μετά τη συμφωνία της 20ής Φλεβάρη, που σε μεγάλο βαθμό προέβλεπε τους άξονες του νέου μνημονίου που ήρθε τώρα, είχαν λουφάξει πίσω από την έκφραση γνώμης εντός των ...κομματικών οργάνων και η «Αριστερή Πλατφόρμα» μιλούσε απλά για «ετεροβαρή συμφωνία» και για «συμφωνία - αίνιγμα».

Θυμίζουμε, επίσης, τη στάση που κράτησαν τότε που η κυβέρνηση έστειλε στους θεσμούς την πρόταση των 47 σελίδων τον περασμένο Ιούνη και που όσα περιελάμβανε δεν απέχουν πολύ από το μνημόνιο που ψηφίζεται σήμερα. Τότε, λοιπόν, κάποια ΜΜΕ έγραψαν ότι ο Παναγιώτης Λαφαζάνης χαρακτήρισε το κείμενο των 47 σελίδων ως «πρόταση "συμβιβασμού" για την επίτευξη επωφελούς συμφωνίας με τους πιστωτές» και πως «είναι μία πρόταση της κυβέρνησης κατ' ελάχιστον προκειμένου να βρεθεί μία συμφωνία, επ' ωφελεία της ελληνικής πλευράς, να βρεθεί μία λύση, οι αναγκαίες συναινετικές λύσεις σε μία συμφωνία». Ο Π. Λαφαζάνης είχε διαψεύσει τότε εκείνες τις δηλώσεις και σε ανακοίνωση του υπουργείου αναφερόταν πως: «...τις πάγιες απόψεις του για τις παραπάνω θέσεις και τη συνολική "κυβερνητική πρόταση" θα τις εκφράσει στην Κοινοβουλευτική Ομάδα και στα αρμόδια όργανα του κόμματος». Να λοιπόν και πάλι το κρυφτούλι πίσω από τα κομματικά όργανα.

Οι της «Αριστερής Πλατφόρμας» μιλούν για έξοδο της χώρας από την Ευρωζώνη με νέο νόμισμα. Προτείνουν, λοιπόν, την πολιτική της καπιταλιστικής Ελλάδας με εθνικό νόμισμα. Την ίδια πολιτική από άλλες αφετηρίες προτείνουν αντιδραστικές δυνάμεις, όπως ο Σόιμπλε, άλλες φασιστικές και ακροδεξιές δυνάμεις του ευρωσκεπτικισμού στην Ελλάδα και την Ευρώπη. Και σκόπιμα κρύβουν ότι η έξοδος από το ευρώ και μόνο, χωρίς αποδέσμευση από την ΕΕ, χωρίς ριζικές αλλαγές στην οικονομία και την εξουσία, θα οδηγήσει - από άλλο δρόμο - στο ίδιο αποτέλεσμα, δηλαδή στη λαϊκή χρεοκοπία, στην τραγική μείωση του εισοδήματος των εργατικών νοικοκυριών, την ώρα που κάποια τμήματα του κεφαλαίου θα βγουν πολλαπλά ωφελημένα. Πρόκειται για σχέδια που στηρίζουν ενεργά τμήματα του κεφαλαίου... Αν δει κανείς τις μέρες πριν τη Σύνοδο Κορυφής της 12ης-13ης Ιούλη, το πώς τοποθετούνταν ορισμένοι επιχειρηματικοί κύκλοι, θα καταλάβει εύκολα ποιον εξυπηρετεί ο πυρήνας της πολιτικής πρότασης της λεγόμενης «Αριστερής Πλατφόρμας». Και καλό θα είναι, πριν κάνουν κριτική στο ΚΚΕ περί «βαθιά λαθεμένης στρατηγικής», όπως έκανε πρόσφατα σε συνέντευξή του ο Π. Λαφαζάνης, να μην ξεχνούν ότι στον πολυσέλιδο τόμο που παρουσίασε ο Β. Σόιμπλε στην ελληνική αντιπροσωπεία στις Βρυξέλλες στις αρχές Ιούλη, περιέγραφε αναλυτικά - από άλλη αφετηρία βέβαια - όλα όσα διατείνονται ότι είναι φιλολαϊκή λύση για το λαό. Ποιος εξυπηρετεί ποιανού τη στρατηγική θα μπορούσε να αναρωτηθεί κάποιος...

Πριν από μερικές βδομάδες, σε εκδήλωση που έγινε στο κλειστό του Πανελληνίου, ο Παν. Λαφαζάνης περιέγραψε ορισμένα από τα βασικά σημεία της πρότασής του. Οπως π.χ. δημόσιο έλεγχο τραπεζών, δημόσια διαχείριση ορισμένων επιχειρήσεων, υποσχέσεις για αναδιανομή του εισοδήματος, για νομιμότητα και διαφάνεια στα ΜΜΕ, για διαγραφή του χρέους, παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας κ.ά.

Πρόκειται στην ουσία για αναμάσημα παλιών χρεοκοπημένων σοσιαλδημοκρατικών θέσεων αρκετές από τις οποίες συμπεριλαμβάνονταν και στο πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ μέχρι το 2012. Η διαφορά είναι ότι τα μέτρα αυτά προτείνονται σήμερα σε συνδυασμό με την έξοδο της χώρας από το ευρώ. Τέτοιες πολιτικές, π.χ. κρατικοποίησης επιχειρήσεων, ασκήθηκαν από σοσιαλδημοκρατικές και άλλες αστικές δυνάμεις μετά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο στην Ευρώπη, εφόσον είχε προηγηθεί μια εκτεταμένη καταστροφή παραγωγικών δυνάμεων. Αλλά και από τις κυβερνήσεις της ΝΔ μετά το 1974 και ιδιαίτερα από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ στην πρώτη τετραετία του.

Οι της «Πλατφόρμας» επιχειρούν ριζοσπαστικό καμουφλάρισμα μέτρων που αποσπασματικά θα μπορούσαν να παρθούν στο πλαίσιο της προσπάθειας στήριξης της καπιταλιστικής ανάκαμψης σε μια διαδικασία περάσματος σε «εθνικό νόμισμα». Π.χ. το ζήτημα του «δημόσιου ελέγχου» των τραπεζών ήταν μια πολιτική που εφαρμόστηκε στη Μεγάλη Βρετανία, όχι βεβαίως για να αλλάξουν χαρακτήρα οι τράπεζες, αλλά για να μπορέσουν να στηριχθούν ως εργαλείο της καπιταλιστικής ανάπτυξης. Ο κρατικός έλεγχος ορισμένων επιχειρήσεων και υποδομών, π.χ. λιμάνια, Ενέργεια κ.λπ., είναι επίσης ένα μέτρο που ζητάει σήμερα και τμήμα του κεφαλαίου που κάνει χρήση αυτών των υποδομών, έτσι ώστε να εξασφαλίσει φτηνές και κρατικά επιδοτούμενες υπηρεσίες (π.χ. εφοπλιστές, ενεργοβόρες βιομηχανίες κ.λπ.).

Στις σημερινές συνθήκες της κρίσης, με τις τεράστιες δυσκολίες αναπαραγωγής του κεφαλαίου, τη μεγάλη όξυνση των ανταγωνισμών, το κεφάλαιο δεν έχει περιθώρια να συνδυάσει τέτοια μέτρα με παραχωρήσεις προς τους εργαζόμενους, δεν μπορεί δηλαδή η κατάσταση των εργαζομένων, η ζωή τους να επανέλθει ούτε στα προ κρίσης επίπεδα.

Αντικειμενικά, λοιπόν, με τον ίδιο τρόπο που ο ΣΥΡΙΖΑ αποτέλεσε την «αριστερή πτέρυγα» του «αστικού αντιμνημονιακού μπλοκ», δηλαδή των αστικών δυνάμεων που εξέφραζαν τη δυσαρέσκεια και την αντίθεσή τους στην πολιτική διαχείρισης της κρίσης, όπως εκφράστηκε το 2010 εντός ΕΕ και Ευρωζώνης (θυμίζουμε ότι τμήμα αυτού του μπλοκ αποτέλεσε και η ΝΔ μέχρι το 2011-2012), έτσι και η «Αριστερή Πλατφόρμα» και οι σύμμαχοί της επιδιώκουν να αποτελέσουν «αριστερή πτέρυγα» ενός ευρωσκεπτικιστικού αστικού ρεύματος, αστικών δυνάμεων που θεωρούν πιο ωφέλιμη για την ανάκαμψη της καπιταλιστικής οικονομίας την έξοδο απ' το ευρώ.

Ο ρόλος τους σαφής, ο εγκλωβισμός κάθε διάθεσης, τάσης ριζοσπαστισμού, κάθε απόπειρας να βγουν συμπεράσματα από το τι σημαίνει «κυβέρνηση της Αριστεράς», ο προβληματισμός, η αναζήτηση να μη βγουν έξω από τα όρια του συστήματος, αντίθετα να αξιοποιηθούν σε αστικές επιδιώξεις. Τον ίδιο ρόλο δηλαδή που έπαιξε ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ πριν από μερικά χρόνια.

Η συμμορία του Σούρλα

            Η συμμορία του Σούρλα

Ο Γρηγόρης Σούρλας

“ Η ιστορία του ΕΑΣΑΔ και η αισχρή προσωπικότητα του Γρηγόρη Σούρλα ”

Τετάρτη, 03 Σεπτεμβρίου 2014 17:48

• 
  

Η συμμορία του Σούρλα συστάθηκε τον Μάρτιο του 1944 απο τους Γερμανούς στα πλαίσια μιάς οργάνωσης έφερε το όνομα ΕΑΣΑΔ (Εθνικός Αγροτικός Σύνδεσμος Αντικομμουνιστικής Δράσης) με κύριο στόχο της την εξάπλωση του τρόμου στα χωριά του Βόλου και την σύγκρουση με τις δυνάμεις του  ΕΛΑΣ. Απο την οργάνωση αυτή ξεπήδησε και η αισχρή προσωπικότητα του Γρηγόρη Σούρλα το όνομα του οποίου έχει συνδεθεί στους ανθρώπους της περιοχής με την έννοια του κλέφτη, του αλήτη και του τραμπούκου. 

Έδρα της συμμορίας του Σούρλα ήταν το χωριό Δεμερλή κοντά στις γραμμές του ΣΕΚ στο σημείο που αυτές ενώνονταν με τις γραμμές του σιδηρόδρομου Βόλου- Καρδίτσας. Αρχηγοί της συμμορίας ήταν ο Γρηγόρης Σούρλας και ο λοχαγός Ψύλλας. Η συμμορία είχε αδειάσει κυριολεκτικά, το χωριό απο τους κατοίκους του, καθώς πλιατσικολόγησε τις σοδειές, τα ζώα και τις αποθήκες του. Οι κάτοικοί του το εγκατάλειψαν φοβούμενοι για τις ζωές τους. Η συμμορία του Σούρλα στρατολογούσε δια της βίας φτωχούς αγρότες, που ακολουθούσαν με την βία ή τοπικούς εγκληματίες και ληστές και στις 2 Σεπτέμβρη του 1944 αριθμούσε 250 περίπου άνδρες. 

Για την ενίσχηση των θέσεων τους στην Δεμερλή, οι Γερμανοί είχαν τοποθετήσει και άλλα δύο τμήματα στρατού τους στην περιοχή κοντά στα λημέρια του Σούρλα. Ένα τμήμα είχε τοποθετηθεί σε ένα χτιστό πυργίσκο, ένα κοντά στον σιδηρόδρομο του ΣΕΚ και ένα ακόμη κοντά στον θεσσαλικό σιδηρόδρομο.

Στις 2 Σεπτέμβρη ο ΕΛΑΣ αποφάσισε να χτυπήσει τους Γερμανούς και την συμμορία του Σούρλα. Μετά απο λεπτομερή μελέτη των θέσεων του εχθρού το Γενικό Αρχηγείο αποφάσισε τα παρακάτω: 

Μία ύλη ιππικού του ΕΛΑΣ αποφασίσθηκε να επιχειρήσει με σαρωτική έφοδο ενάντια στο χωριο Δεμερλή

Ένας λόχος του 54ου Συνταγματος (ο 2ος λόχος) να εγκατασταθεί στα υψώματα του δρόμου προς Λαμία για να καθυστερήσει πιθανή ενίσχυση των Γερμανών απο Λαμία.

Ο 1ος λόχος του 54ου Συντάγματος θα διενεργούσε πολλαπλό σαμποτάζ στις γραμμές του τρένου για να παρεμποδίσει την διέλευση θορακισμένων συρμών που χρησιμοποιούσαν για ενίσχυσή τους απο την Λαμία οι Γερμανοί.

Ο 3ος λόχος του 54ου Συντάγματος θα πλησίαζε τα τσιμεντένια φυλάκια, πολυβολεία και πόστο μπλόκο των Γερμανών ήσυχα στο σκοτάδι και θα τα ανατίνασσε με χρήση ενός βαρέος όλμου και αρκετών ελαφρών.

Οι επιχειρήσεις έγιναν όλες με τον προκαθορισμένο τρόπο. Οι Γερμανοί του φυλάκιου δίπλα στις γραμμές πιάσθηκαν απροετοίμαστοι καθώς οι αντάρτες ανατίναξαν μέσα στο σκοτάδι τα φυλάκιά τους. Κατά τις 2:30 το βράδυ κάθε αντίσταση απο το φυλάκιο είχε καμφθεί παρόλο που οι άνδρες του ΕΛΑΣ αναγκάσθηκαν να περάσουν μέσα απο νάρκοπέδιο και τριπλές σειρές συρματόπλςγμα. Οι Γερμανοί έχασαν 170 περίπου άνδρες ενώ ο ΕΛΑΣ 25 αντάρτες του. Την ίδια ώρα η ίλη του ιππικού έκανε έφοδο στο χωριό Δεμερλή. Η ίλη κινήθηκε κυκλωτικά και οι άνδρες του Σούρλα έδειξαν την πολεμική τους αξία σπάζοντας κάθε άμυνα και χανόμενοι στα δάση ένα γύρω. Ο ΕΛΑΣ, χωρίς καμία απώλεια αιχμαλώτησε 150 απο τους κατσαπλιάδες του Σούρλα ενώ 20 δικοί του κείτονταν νεκροί.

Ο ίδιος ο Σούρλας και ο Ψύλλας γλίτωσαν την τελευταία στιγμή στα σκοτάδια του δάσους. Οι αιχμάλωτοι μεταφέρθηκαν στα κεντρικά του ΕΛΑΣ για να δικασθούν. Παράλληλαμε την επιχείρηση του 3ου Τάγματος στο φυλάκιο του σιδηρόδρομου, ο 1ος λόχος και αφού είχε διαλύσει την γραμμή με σαμποτάζ σε 4 σημεία πηρε θέσεις άμυνας καθώς απο τον Δομοκό έρχονταν μια ομάδα Γερμανών σε φορτηγά έχοντας ειδοποιηθεί απο τους συναδέλφούς της στο φυλάκιο. Μπροστά είχαν γεμίσει ένα φορτηγό άοπλους Ιταλούς αιχμάλωτους για να δεχθούν πρώτοι την επίθεση. Το φορτηγό ανατινάχθηκε απο νάρκη ενώ όσοι Ιταλοί τραυματίες κατάφεραν να συρθούν έξω απο το φλεγόμενο τάφο τους κατάφεραν να περάσουν στις γραμμές του ΕΛΑΣ. Εκεί βρήκαν περίθαλψη και φυγαδεύτικαν στα Φάρσαλα. Δύο ώρες κράτησε η μάχη σε αυτό το σημείο. Τελικά οι Γερμανοί αποσύρθηκαν σε ότι αμάξι μπορεσαν να πάρουν και γύρισαν στον Δομοκό.

Οι απώλειές τους ήταν 15 νεκροί (χωρίς να μετράμε τους Ιταλούς) και 2 καμμένα φορτηγά. Εκείνο το βράδυ 2 αμαξοστοιχίες με βαριά πολυβόλα κινήθηκαν στην γραμμή και οι δύο όμως ανατινάχθηκαν πάνω στις ράγες απο τους σαμποτέρ του ΕΛΑΣ. Οι εκρηκτικές ύλες όμως ήταν ανεπαρκείς στο να προκαλέσουν ολοκληρωτική καταστροφή του συρμού. Παρ'όλα αυτά το δίκτυο σε εκέινο το σημείο έμεινε μπλοκαρισμένο για μία ημέρα. Επίσης 5 Γερμανοί χάθηκαν στην έκρηξη. Τα αγαθά που ο ΕΛΑΣ κατέλαβε στην Δεμερλή επιστράφηκαν μέχρι τον τελευταίο κόκκο σταριού στους νόμιμους κατόχους τουςστα γύρω χωριά. Απο εκείνη την εποχή και ως σήμερα το όνομα Σούρλας έχει ταυτισθεί με τις έννοιες που προανάφερα και αυτό το έμαθα ρωτώντας τους κατοίκους της περιοχής.


Σχετικά με την ΕΑΣΑΔ


Σχετικά με την ΕΑΣΑΔ στην οποία τουλάχιστον τυπικά υπάγονταν και ο Σούρλας, λίγα πράγματα έιναι γνωστά. Μια μικρή λίστα με συστατικά της μέλη μου είναι γνωστή:


Δημήτρης Μακεδόνας, απο το Γλιστέρι στην Σκόπελο, μέλος και αξιωματικός της Χωροφυλακής

Γρηγόρης Σούρλας

Γεώργιος Ψύλλας

Αλέκος Καραμέτος, χωροφύλακας

Αντώνης Μπάιλας, αγρότης

Το σώμα της ΕΑΣΑΔ προβλέπονταν να φοράει την στολή των Ράλληδων (τα ρούχα του μακεδονομάχου) κάτι το οποίο δεν εφαρμόσθηκε. Υπάγονταν απευθείας στην δικαιοδοσία του διοικητή των SS, Scimana και την Gestapo. Με ειδικό προεδρικό διάταγμα του Πρακτικού Ειδκού Δικαστηρίου Αθηνών οι άνδρες της ΕΑΣΑΔ είχαν το δικαίωμα να αποφασίζουν μόνοι τους για τις τύχες των αιχμαλώτων τους. Στην οργανωση αργότερα εντάχθηκαν και ποινικοί κρατούμενοι, προαγωγοί και μορφινομανείς απο τα μεγάλα αστικά κέντρα. Το ένδυμα δεν υιοθετήθηκε αλλά οι άνδρες της ΕΑΣΑΔ φορούσαν ένα πράσινο περιβραχιόνιο με λευκά γράμματα που έγραφαν το όνομα της οργάνωσης.

Τα γεγονότα του Αμπελώνα


Στις 5 Μαίου του 1944 η ΕΑΣΑΔ μπαίνει και πυρπολεί το χωριό Φαλάνη
Στις 17 Μαίου 1944, μια μεγάλη φάλαγγα φορτηγών μπαίνουν στο χωριό Αμπελώνας, είναι Γερμανοί μαζί με έναν τοπικό συνεργάτη τους. Οι Γερμανοί σκορπάνε τον τρόμο στο χωριό και δολοφωνούν άγρια τον Κώστα Σβώλο.
Στις 4 Ιούνη επιδράμουν για δεύτερη φορά στον Αμπελώνα και σκοτώνουν 14 κατοίκους ανάμεσα στους οποίους και δύο παιδιά 15 και 16 ετών.
  

Απο την δράση της ΕΑΣΑΔ


Σχετικά με την δράση της ΕΑΣΑΔ επί Κατοχής αναφέρεται και το Ειδκό Δικαστήριο Αθηνών σχετικά με μία συνεργασία των οργανώσεων ΕΑΣΑΔ, ΕΑΟ και ΕΔΕΣ ενάντια στον ΕΛΑΣ Βόλου. Στην ανάλογη έκθεση αναφέρονται και οι παρκάτω δολοφονίες απο τον Σούρλα:

5/1/1944: Δολοφονία του Κ. Ζιώτα, πρόεδρου του εργατικού κέντρου Λάρισας
30/4/1944: Δολοφονία στην Νίκαια -Λάρισας των Κ. Ψαρούλη, Β. Ζντιάβα και Δ. Τσιπλακούλη
1/5/1944:Δολοφονία του Α. Τούλα στην κεντρική πλατεία της Λάρισας, τραυματισμός του Κ. Σαλμά
1/5/1944: Δολοφονία του Β. Φιλίνδρα, Ε. Σταμουλάκη, Θ. Ζέρβα σε χωριό έξω απο την Λάρισα
5/5/1944: Δολοφονία τριών στελεχών του τοπικού ΕΑΜ (δεν γνωρίζω ονόματα)
13/5/1944: Δολοφονία 6 ακόμα ανδρών και 3 γυναικών απο τον Σούρλα στην πόλη της Λάρισας


Ο Σούρλας στον Εμφύλιο

Αφού η κυβέρνηση του βουνού είχε θεσπιστεί, η κυβέρνηση εθνικής ενώτητας κάλεσε όες τις προδοτικές οργανώσεις απο το Κάιρο να παραδώσουν τα όπλα και να φύγουν απο το πλευρό των Γερμανών. Ο ίδιος ο βρετανός σύνδεσμος του ΕΛΑΣ στην Θεσσαλία κάλεσε τους "Σούρληδες" να παραδοθούν άμεσα ενώ σχετικά με την επιχείρηση του ΕΛΑΣ στην Δεμερλή δεν είχε καμία αντίρρηση. Με τον ερχομό τους στο ελληνικό πολιτικό προσκήνιο, οι Άγγλοι γρήγορα βρήκαν "δουλειά" στους δοσίλογους και ταγματαλήτες της Κατοχής. Η "δουλειά" τους αυτή ήταν η τρομοκρατία του λαού της υπαίθρου, η δημιουργία εμφυλιακού κλίματος και η δίωξη με κάθε τρόπο των στελεχών του ΕΑΜ -ΕΛΑΣ -ΚΚΕ. Στον Γρηγόρη Σούρλα δόθηκαν όπλα και η εντολή να περιτρέχει την περιοχή της Θεσσαλίας και των Φαρσάλων αγρυπνώντας για τον κομμουνιστικό κίνδυνο.

Οι Σούρληδες αφού στρατολόγησαν με απειλές και βασανιστήρια πολλούς νέους απο διάφορα χωριά διάλεξαν για λημέρι τους το χωριό Μέλια καθώς διέθετε σταθμό του σιδηρόδρομου κοντά στον Πλατύκαμπο "άνευ γραφείου". Κάθε φορά που πήγαιναν στο χωριό βίαζαν, έκλεβαν και επίτασσαν σπίτια, οχήματα και αγαθά τόσο πολύ που οι κάτοικοι όταν τους έβλεπαν έτρεχαν να κοιμηθούν στα χωράφια. Σκοπός των Άγγλων ήταν η παλιόστηση της βασιλικής εξουσίας η οποία δεν θα έρχονταν(με το δημοψήφισμα)  αν πρώτα όλη η ελληνική ύπαιθρος δεν έμπαινε κάτω απο τον ζυγό. Οι σούρληδες στην περιοχή δολοφονούσαν αδίστακτα και αδιακρίτως, βασάνισαν και δολοφόνισαν πολλά στελέχη του ΕΑΜ και του ΚΚΕ καθώς και τον δημοσιογράφο του Ριζοσπάστη, Κώστα Βιδάλη. Υπήρχαν βέβαια και περιπτώσεις όπως αυτή του Θανάση Δρίβα που "βάφτιζαν" κάποιον κομμουνιστή για προσωπικούς τους λόγους, και μετά ξεκλήριζαν την οικογένεια και το βιός του. Αυτά φυσικά υπο την σφραγίδα του Μόλγκαν, του βρετανού συνδέσμου των σούρληδων και της κυβέρνησης-λαγονικού των Αθηνών.