ΓΙΑ ΤΟ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ ΣΤΟΝ 21ο ΑΙΩΝΑ

ΓΙΑ ΤΟ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ ΣΤΟΝ 21ο ΑΙΩΝΑ

Ιδεολογική κρίση - Προγραμματική ανασυγκρότηση

Το κομμουνιστικό κίνημα διανύει τη 17η δεκαετία του, αν θεωρήσουμε ως αφετηρία του την πρώτη έκδοση του Κομμουνιστικού Μανιφέστου (1848).

Ωστόσο, θα ισχυριστούμε ότι ουδέποτε άλλοτε το διέτρεξε τέτοια βαθιά ιδεολογική - οργανωτική κρίση, όσο την τελευταία περίπου 25ετία, με χρονολογία αναφοράς το 1986, έτος διεξαγωγής του 27ου Συνεδρίου του ΚΚΣΕ, που υιοθέτησε την πολιτική της «περεστρόικα» (ανασυγκρότησης).

Περίπου από τότε τέθηκε σε κίνηση μια διαδικασία ακύρωσης όλων των βηματισμών του 20ού αιώνα στην οικοδόμηση του σοσιαλισμού (ανώριμου κομμουνισμού), δηλαδή στη διαμόρφωση του κομμουνιστικού τρόπου παραγωγής, στην κατάργηση των καπιταλιστικών σχέσεων, στην πάλη για την εξάλειψη σχέσεων ατομικής ιδιοκτησίας οποιασδήποτε μορφής, στη διαμόρφωση νέων (κομμουνιστικού χαρακτήρα) νομικών - πολιτικών - πολιτιστικών σχέσεων, συνείδησης και πρακτικής.

Βέβαια, ο βαθμός στον οποίο συντελέστηκαν οι παραπάνω βηματισμοί, οι ιστορικοί σταθμοί και οι καμπές ποικίλλουν σε αυτό το πρώτο ιστορικά εκτεταμένο εγχείρημα στην οικοδόμηση της νέας κοινωνίας, που τα φύτρα της συναντήσαμε από την πρωτοπόρα περίπτωση στη Ρωσία έως τα βάθη της Ασίας και το ανατολικό τμήμα της, από τα Βαλκάνια και την Κεντρική Ευρώπη έως την Καραϊβική.

Στον απολογισμό του ιστορικού κύκλου, θα λέγαμε ότι το καινούριο δεν απέκτησε με ταχύτητα την απαιτούμενη δύναμη και ωριμότητα ώστε να εξασφαλίσει την ανεπίστρεπτη νίκη του πάνω στο παλιό.

Εχουμε βαθιά συνείδηση ότι η ήττα του είναι ιστορικά πεπερασμένη, ότι η ιστορική νίκη του κομμουνισμού έναντι του καπιταλισμού είναι αναπόφευκτη για την κοινωνική πρόοδο. Αυτή τη συνείδηση είχαμε ως ΚΚΕ και στην πιο δύσκολη φάση του αντεπαναστατικού κύκλου το 1991, χρονιά κρίσης για το ΚΚΕ. Τα γεγονότα, οι εξελίξεις που ακολούθησαν δικαίωσαν τις προβλέψεις και εκτιμήσεις του ΚΚΕ, επιβεβαίωσαν τον αντιδραστικό χαρακτήρα των αλλαγών από την ΕΣΣΔ έως την Κίνα, των καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων από τις ΗΠΑ έως την Ελλάδα.

Τα ιστορικά όρια του καπιταλισμού, ο βαθύς αντιδραστικός και ανασχετικός χαρακτήρας του στην κοινωνική ανέλιξη, στην ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων, φαίνονται από το γεγονός ότι για πρώτη φορά γενικευμένα η εργατική δύναμη, δηλαδή η μισθωμένη απ' το κεφάλαιο εργασία, χάνει απόλυτα σε σχέση με την άνοδο της παραγωγικότητας και του όγκου του παραγόμενου υπερπροϊόντος. Οι εξαγωγές κεφαλαίου για άμεσες επενδύσεις, η μαζική εξαγωγή εργατικής δύναμης (μετανάστευση) στη διεθνή καπιταλιστική αγορά οδηγεί σε απαξίωση της εργατικής δύναμης, τροφοδοτεί τάση εξομοίωσης των ικανοποιούμενων κοινωνικών αναγκών προς τα κάτω και με μεγαλύτερη απόκλιση σε σχέση με τις επιστημονικές και τεχνολογικές κατακτήσεις. Με αυτή την έννοια το βιοτικό επίπεδο εξισώνεται προς τα κάτω.

ΚΟΥΚΟΣ

Στην ανάλυση αυτής της κατάστασης έχουμε εκτενώς αναφερθεί με συλλογικές κομματικές εργασίες, με αρθρογραφία στην ΚΟΜΕΠ, με βιβλία του εκδοτικού «Σύγχρονη Εποχή».

Η παρούσα αναφορά επικεντρώνεται σε μια ιστορική ιδιαιτερότητα της ταξικής πάλης κατά την τελευταία 25ετία. Στο γεγονός ότι ο αντεπαναστατικός κύκλος της καπιταλιστικής οπισθοδρόμησης πραγματοποιήθηκε και πραγματοποιείται υπό την ηγεσία κομμάτων τιτλοφορούμενων ως κομμουνιστικών (π.χ. του ΚΚ στην Κίνα). Σε αυτό άλλωστε συνίσταται το πρωτόγνωρο βάθος της ιδεολογικής - πολιτικής - οργανωτικής κρίσης του κομμουνιστικού κινήματος.

Αλλη όψη του ίδιου νομίσματος είναι το γεγονός ότι ΚΚ που δρουν σε καπιταλιστικές χώρες «δε βλέπουν ότι κατ' όνομα ΚΚ ηγούνται της καπιταλιστικοποίησης». Πολύ περισσότερο, ιδεολογικά και πολιτικά, με την αιτιολογία του «εθνικού δρόμου προς το σοσιαλισμό», του «ευρωπαϊκού» (παλιότερα «ευρωκομμουνισμού»), «λατινοαμερικάνικου», «ασιατικού», σοσιαλισμού - και ακόμα πιο εξειδικευμένα π.χ. «κινεζικού», «γαλλικού», «βραζιλιάνικου», «μεξικανικού», «βενεζουελάνικου», «βιετναμέζικου» - ΚΚ γίνονται στηρίγματα της μιας ή άλλης αστικής διακυβέρνησης, π.χ. του Ομπάμα ή προηγουμένως του Κλίντον έναντι των αντιπάλων τους στις ΗΠΑ, του Σουλεϊμάν έναντι του Μουμπάρακ στην Αίγυπτο. Αλλού με το πρόσχημα της «δημοκρατίας», αλλού της «εθνικής ανεξαρτησίας» κι αλλού της «ευρωπαϊκής συνοχής», ΚΚ απεμπολούν την πεμπτουσία της κομμουνιστικής ταυτότητας: Την ταξική πάλη για την κατάργηση της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης.

Εχει ξαναβρεθεί το κομμουνιστικό κίνημα σε τέτοια κατάσταση, δηλαδή στο όνομα του σοσιαλισμού να τον αρνείται;

Τηρουμένων των αναλογιών έχει ξαναβρεθεί, όταν τα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα (τελευταίο τέταρτο του 19ου αιώνα - πρώτο τέταρτο του 20ού αιώνα) πρόδωσαν τις επαναστατημένες μάζες στη Γερμανία, στην Τσεχία, στην Ουγγαρία, συνθηκολόγησαν και υπηρέτησαν την αστική εξουσία. Ωστόσο, αυτή η προδοσία δεν πήρε καθολικό χαρακτήρα, λόγω της στάσης του Λένιν, του μπολσεβίκικου κόμματος, της νικηφόρας επανάστασης στη Ρωσία.

Σε αυτό το μεταίχμιο ανασυγκροτήθηκε ιδεολογικά - πολιτικά - οργανωτικά το επαναστατικό κίνημα, διαμορφώθηκε ως κομμουνιστικό κίνημα.

Παρ' όλα αυτά η ιστορία αποδεικνύει ότι δε συγκρούστηκε σε έκταση και βάθος με το μετουσιωμένο σε «σοσιαλδημοκρατία» οπορτουνισμό, ώστε να αντιμετωπίσει με επαναστατική ετοιμότητα και ωριμότητα τις μεγάλες οικονομικές κρίσεις της δεκαετίας του 1930, τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και την έξοδο απ' αυτούς, διεκδικώντας την επαναστατική εργατική εξουσία. Αντίθετα, πολλά ΚΚ υποτάχθηκαν χωρίς επαναστατική στρατηγική και ευελιξία τακτικής στα αντιφασιστικά μέτωπα, στήριξαν μέσω λαϊκών μετώπων και συμμετοχής σε κυβερνήσεις συνεργασίας την καπιταλιστική μεταπολεμική ανασυγκρότηση.

Αλλά και στην άλλη όχθη, της σοσιαλιστικής οικοδόμησης, τα ΚΚ λύγισαν υπό το βάρος των θυσιών της μεταπολεμικής ανασυγκρότησης, του πυρηνικού εξοπλισμού, θεωρητικών λαθών και οπορτουνιστικών πολιτικών επιλογών, παράγοντες που σταδιακά οδήγησαν σε ωρίμανση νέου τύπου προδοσίας. Προδοσία που ονομάστηκε «σοσιαλιστική ανανέωση» ή «μετάβαση προς το σοσιαλισμό» ή «σοσιαλισμός με αγορά» ή «αγορά με σοσιαλιστικό προσανατολισμό» ή «νέο οικονομικό μοντέλο του σοσιαλισμού».

Ετσι, σήμερα είναι περιορισμένες οι περιπτώσεις ΚΚ που δικαιώνουν τον κομμουνιστικό τίτλο τους και μάλιστα με κριτήρια όχι της περιόδου 1919 - 1989, αλλά με βάση την κατασταλλαγμένη σημερινή πραγματικότητα, την πείρα γεγονότων ολοκληρωμένων που αναπόφευκτα δίνουν ώριμα συμπεράσματα.

Η ιδεολογική και στρατηγική ανασυγκρότηση του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος είναι διαλεκτικά συναρτώμενο εθνικό - διεθνιστικό καθήκον κάθε ΚΚ σε μια χώρα, κάθε ομάδας επαναστατών - κομμουνιστών που οφείλει να διαχωρισθεί από τον οπορτουνισμό στη χώρα του και σε οποιαδήποτε άλλη χώρα, χώρα με ΚΚ στην παρανομία ή στη νομιμότητα ή και στην εξουσία.

Ακόμα και αν η καπιταλιστικοποίηση γίνει πραγματικότητα και στο τελευταίο μετερίζι της σοσιαλιστικής οικοδόμησης του προηγούμενου αιώνα, οι υλικές συνθήκες για το πέρασμα στον κομμουνισμό θα έχουν γίνει πιο ώριμες. Πάνω σε αυτή τη νέα πραγματικότητα θα επέλθει απότομη όξυνση των καπιταλιστικών αντιθέσεων, αβάσταχτη φτώχεια και κοινωνική δυστυχία που θα κυοφορήσει γενικευμένη πολιτική κρίση, επαναστατική κατάσταση. Το κρίσιμο είναι και θα είναι η κατάσταση του υποκειμενικού παράγοντα, του ΚΚ.

Βέβαια, το κάθε ΚΚ στη χώρα του ξεκινά από διαφορετική κληρονομιά, παρά το γεγονός ότι κοινά και αδήριτα προβάλλουν δύο καθήκοντα: Η επεξεργασία προγράμματος πάλης για την επαναστατική εργατική εξουσία και το οικονομικό - πολιτικό περιεχόμενό της και οι αγωνιστικοί δεσμοί με τις μάζες, δεσμοί ζύμωσης και δράσης σε προγραμματική κατεύθυνση.

Και για τα δύο παραπάνω καθήκοντα οι βάσεις έχουν τεθεί στο Κόμμα μας τα τελευταία 15 χρόνια, ενώ σήμερα ατενίζονται στο φως νέων θετικότερων διεργασιών. Αυτές οι διεργασίες κάνουν επιβεβλημένη την ανάγκη επιτάχυνσης του προβληματισμού, των βηματισμών, για να μην πούμε των αλμάτων που απαιτούνται.

Στο παρόν άρθρο τίθενται πλευρές δύο σημαντικών ζητημάτων ως έναυσμα προβληματισμού.

α) Κοινωνική και ηλικιακή σύνθεση. Σύνδεση της ιστορικής συνέχειας με τη νεανική ορμή

Θεμέλιο του ΚΚ είναι η εργατική του σύνθεση, η οποία προβάλλει με μεγαλύτερη συνθετότητα και περιπλοκότητα απ' ό,τι πριν έναν αιώνα εξαιτίας της διεύρυνσης της εργατικής τάξης λόγω επέκτασης της κεφαλαιακής σχέσης και σε νέους κλάδους, όχι μόνο της μεταποίησης.

Επομένως, η εργατική σύνθεση του ΚΚ απαραίτητα πρέπει να αντιπροσωπεύεται από:

1) Μισθωτούς των βιομηχανικών μονάδων συγκέντρωσης εργατικού δυναμικού, τα μέσα παραγωγής των οποίων απευθείας θα μετατραπούν σε κοινωνική ιδιοκτησία και θα ενταχθούν στον κεντρικό σχεδιασμό, με την κατάκτηση της εξουσίας.

2) Μισθωτούς των επιχειρήσεων ενέργειας, τηλεπικοινωνιών, μαζικής μεταφοράς, Κεντρικής Τράπεζας και μεγάλων εμπορικών τραπεζών (από την άποψη συγκέντρωσης λαϊκών καταθέσεων, στεγαστικών - καταναλωτικών - αγροτικών δανείων κλπ.), δηλαδή κλάδων στρατηγικής σημασίας στη διαδικασία ρήξης - ανατροπής της αστικής εξουσίας.

3) Μισθωτούς Κέντρων Υγείας, νοσοκομείων, μεγάλων διαγνωστικών κέντρων, ασφαλιστικών ταμείων, παιδικών σταθμών, εκπαιδευτηρίων.

Μια τέτοια αντιπροσώπευση εξασφαλίζει εκ των πραγμάτων και την κυριαρχία παραγωγικών ηλικιών στη σύνθεση του Κόμματος ώστε να πλειοψηφεί το μάχιμο στοιχείο και με δυνατότητα επικοινωνίας στη βάση της εργασιακής σχέσης.

Ειδικότερα η παραπάνω σύνθεση με στήριξη στις νεότερες ηλικίες έχει ως πλεονέκτημά της την ικανότητα πρόσληψης των εξελίξεων, τη νεανική ορμή - οραματική διάθεση. Επιπλέον, το ειδικό βάρος σε γυναίκες εξασφαλίζει την αμεσότητα της επικοινωνίας του Κόμματος με τις εργαζόμενες γυναίκες, που απαιτεί πρόσθετη προσπάθεια, γιατί επιπρόσθετες είναι οι δυσκολίες τους λόγω των πολλαπλών υποχρεώσεών τους, της διαπλοκής της ταξικής εκμετάλλευσης - οικογενειακής επιβάρυνσης / ανισοτιμιών εξαιτίας του φύλου.

Στα μειονεκτήματα των νεότερων αλλά παραγωγικών ηλικιών - ακόμη ειδικότερα των γυναικών - είναι η μεγαλύτερη έκθεση στους κινδύνους απότομων αλλαγών - καμπών στην κοινωνική κίνηση (νέες αιχμές - γεγονότα αντιδραστικοποίησης) ή στην προσωπική κατάσταση (απόκτηση οικογένειας - παιδιών, ανεργία, απειλή απόλυσης κλπ.).

Επομένως, η ιδεολογική θωράκιση και η κομμουνιστική διαπαιδαγώγηση - αντοχή των νέων κομμουνιστών και κομμουνιστριών είναι στόχοι προτεραιότητας για τα καθοδηγητικά όργανα, ξεπερνώντας ορισμένη στενόμυαλη και στενόκαρδη αντιμετώπιση: Πρακτικισμό, τσιγκουνιά στον απαιτούμενο χρόνο, προχειρότητα στην εξατομικευμένη καθοδήγηση.

Η καθοδηγητική σχέση στον κρίκο της προς το κομματικό μέλος πρέπει να είναι ιδεολογικά - πολιτικά πλουσιοπάροχη, εξατομικευμένη ανάλογα με την ηλικία, το φύλο, την ιδιοσυγκρασία, τις ιδιαίτερες ικανότητες και δυσκολίες του καθενός και της καθεμιάς.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα μέλη σε κάθε ΚΟΒ συχνά θα καλούνται στην υλοποίηση κεντρικότερα σχεδιασμένων δράσεων, ενιαίων καθηκόντων, για την αναγκαιότητα των οποίων θα πρέπει να εμπνέονται. Ομως, η καθοδήγηση προς το κομματικό μέλος δεν μπορεί να εξαντλείται μόνο στο παραπάνω καθήκον. Στοιχείο της καθοδήγησης, στη συλλογική και στην εξατομικευμένη μορφή της, είναι να κάνει το κομματικό μέλος ικανό να δράσει ως επαναστάτης στον τόπο εργασίας του, στον παιδικό σταθμό - σχολείο των παιδιών του, στο μαζικό φορέα στη γειτονιά του, να δράσει ως διαφωτιστής και οργανωτής λαϊκών μαζών, χωρίς να απομονώνεται λόγω της κυριαρχίας αστικών ή οπορτουνιστικών αντιΚΚΕ αντιλήψεων στις μάζες ή να σύρεται άβουλα πίσω από αυτές.

Η ιδεολογική - πολιτική αλλά και μαζική ικανότητα καλλιεργείται, κατακτάται μέσα από την οργανωμένη συλλογική παρέμβαση της ΚΟΒ στο χώρο ευθύνης της, διδάσκεται, δεν αφήνεται στις περισσότερο ή λιγότερο αναπτυγμένες ατομικές προϋποθέσεις.

Στοιχείο της συλλογικής παρέμβασης είναι η ιδεολογική συζήτηση, η πολιτική ενημέρωση, η θεματική συνέλευση και σύσκεψη, η ανταλλαγή και αξιολόγηση πείρας, η συζήτηση για τη δράση άλλων πολιτικών δυνάμεων, τους στόχους διεκδίκησης με τους οποίους παρεμβαίνουν σε μαζικές οργανώσεις, τη συνειδητοποίηση και αποκάλυψη των ταξικών συμφερόντων που υποστηρίζουν, π.χ. η αντίδραση του ΙΣΑ για τις νομοθετικές αλλαγές στον τομέα της Υγείας, αντίδραση με κυριαρχούσες τις θέσεις της ΝΔ από τη σκοπιά ενός ανώτερου τμήματος αυτοαπασχολούμενων γιατρών.

Πλούσιο περιεχόμενο της ΚΟΒ, καθώς και της ΟΒ με ευθύνη της ΚΟΒ, συνιστά όλος αυτός ο προσανατολισμός. Ενίσχυση της ικανότητας των μελών Κόμματος και ΚΝΕ, ιδεολογική - πολιτική παρέμβαση στις μάζες σημαίνει πολυμορφία στην προσέγγισή τους, στην προσπάθεια οργάνωσής τους, ανάδειξη του ταξικού - πολιτικού στοιχείου σε οποιαδήποτε ανάγκη - διεκδίκηση - μορφή οργάνωσης, από το σωματείο μέχρι τον αθλητικό, πολιτιστικό σύλλογο.

Η κρίση στο κομμουνιστικό κίνημα δεν ήταν μόνο ιδεολογική κρίση, είχε και οργανωτικές αρνητικές συνέπειες, αφού συχνά οδήγησε σε απώλειες διαδοχής ηλικιών - γενιών, απώλεια στη ροή μετάδοσης πείρας στην επιστήμη της καθοδήγησης, στη δουλειά με τις μάζες.

Οι συνέπειες και οι απαιτήσεις εξόδου από την πρωτοφανή κρίση του κομμουνιστικού κινήματος οδήγησαν σε δυσκολίες διάταξης στελεχών, σε μονομέρειες, ακόμα και σε πρόωρη κόπωση δυνάμεων έτσι ώστε να δυσκολεύεται η πολύπλευρη μετάδοση γνώσης και πείρας από κρίκο σε κρίκο, σε όλη την έκταση των αχτιδικών στελεχών, των γραμματέων και γραφείων ΚΟΒ και ΟΒ.

Σήμερα, όμως, έχουμε και την κρίσιμη μάζα και την ιδεολογική - πολιτική προϋπόθεση και επιρροή για να προχωρήσουμε με ταχύτερο βηματισμό, η οργανωτική ανασυγκρότηση να γίνει εργαλείο κομμουνιστικής πρωτοπορίας για την ανασύνταξη του εργατικού κινήματος, για την επίτευξη της λαϊκής συμμαχίας με στόχο την πολιτική εξουσία.

β) Η σχέση κομματικής βάσης - καθοδήγησης

Το ζήτημα της διαλεκτικής σχέσης κομματικής βάσης - καθοδήγησης ίσως είναι από αυτά τα ζητήματα στα οποία χρειάζεται να βαθύνουμε, γιατί μάλλον είναι περιορισμένη η πρακτική και η γενίκευση συμπερασμάτων από την ιστορία του κομμουνιστικού κινήματος, του «κόμματος νέου τύπου» που καθιέρωσε ο Λένιν και η Κομμουνιστική Διεθνής.

Ο μπολσεβικισμός διαμόρφωσε ΚΚ κυρίως «επαγγελματιών επαναστατών», που δεν αντιμετώπισαν την πίεση και τις συνέπειες της μακρόχρονης αστικής νομιμότητας, ενώ εξ αντικειμένου έδρασαν κυρίως σε συνθήκες που τα παιδιά της εργατικής τάξης και των χωρικών βρέθηκαν με όπλα, σε συνθήκες που η μεν τσαρική εξουσία είχε φθαρεί η δε αστική δεν είχε διαμορφωθεί. Αλλά και η δράση των κομμουνιστών στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα είχε κυρίως να αντιμετωπίσει τη μονομέρεια του οικονομικού αγώνα απέναντι στους κεφαλαιοκράτες και όχι την πλήρη ενσωμάτωσή του στο σύστημα, την ιδεολογική - πολιτική υποταγή στη σοσιαλδημοκρατία που πλέον έχει αστικοποιηθεί.

Οι αγωνιστικές σχέσεις των κομμουνιστών με τις μάζες γίνονται πιο δύσκολες σε συνθήκες πολύ ισχυρών - έμπειρων αστικών κρατών, με μεγάλη υποχώρηση στο εργατικό κίνημα, με ενσωμάτωση του συνδικαλιστικού κινήματος, με ηλεκτρονικά μέσα πλατιάς και καθημερινής διάδοσης της αστικής πολιτικής ζύμωσης, με πολυδαίδαλο μηχανισμό εξαγοράς συνειδήσεων, με δεκάδες οπορτουνιστικών - αναρχοαυτόνομων οργανώσεων και άλλα.

Η δραματική αρνητική εμπειρία συνεδρίων, όπως τα 27ο και 28ο του ΚΚΣΕ, που σφράγισαν τη μετάλλαξη κομμουνιστικών σε αστικά κόμματα, προκαλεί την αγωνία μελών ΚΚ σε άλλες χώρες που αναρωτιούνται πώς μπορεί να ανέβει η ευθύνη τους στην εσωκομματική διαπάλη, στη διασφάλιση του επαναστατικού εργατικού χαρακτήρα του κόμματος.

Μια τέτοια έκφραση ανησυχίας ήταν, π.χ., οι πολλές ερωτήσεις - παρατηρήσεις που είχαν διατυπωθεί κατά την προσυνεδριακή συζήτηση του 17ου Συνεδρίου του ΚΚΕ και αφορούσαν την πολιτική του ΚΚ Κίνας που οδηγούσε σε ισχυροποίηση των καπιταλιστικών σχέσεων.

Και σήμερα, πολλά μέλη του Κόμματος και της ΚΝΕ διατυπώνουν ερωτήματα για τις θέσεις της ΚΕ του ΚΚ Κούβας ως προς το χαρακτήρα των προτεινόμενων οικονομικών - πολιτικών αλλαγών, το λεγόμενο «νέο οικονομικό μοντέλο του σοσιαλισμού» που δίνει δυνατότητα συσσώρευσης και κατακράτησης υπερπροϊόντος σε κάθε κρατική επιχείρηση, με διαφοροποίηση της πολιτικής μισθών, ενώ ταυτόχρονα ενισχύει την εμπορευματική παραγωγή, την επιβολή φόρων σε τοπικό επίπεδο.

Συχνά η αγωνία εκφράζεται με το ερώτημα «ποια η αντίδραση της κομματικής βάσης», της ίδιας της εργατικής τάξης, αν και πώς μπορεί να πάρει στα χέρια της την υπεράσπιση του σοσιαλισμού από λάθη της καθοδήγησης, από ουτοπικές επιλογές στις οποίες σπρώχνονται μέλη του καθοδηγητικού οργάνου επηρεαζόμενα από ένα στενό πυρήνα της καθοδήγησης με συνειδητές επιλογές συμβιβασμού απέναντι σε δυνάμεις του καπιταλισμού.

Αν και αυτά τα ερωτήματα εκφράζουν επαναστατική διάθεση και υγεία, ωστόσο η ύπαρξή τους είναι δυνατή όταν υπάρχουν οι ανάλογες ιδεολογικές - πολιτικές προϋποθέσεις του Κόμματος ως συνόλου, βάσης και ηγεσίας, ανάλογων αποφάσεων ανώτατων κομματικών σωμάτων (συνεδρίων, συνδιασκέψεων) που κάνουν δυνατή την ανάλογη σκέψη και θέληση κομματικών μελών. Και ακριβώς αυτές οι προϋποθέσεις είναι που εκφράζονται στην ύπαρξη συνειδητού πρωτοπόρου τμήματος της εργατικής τάξης, ικανού να εκφράσει τα γενικά συμφέροντα όλης της τάξης. Με άλλα λόγια, θα λέγαμε ότι κινδυνεύουμε να αναπαράγουμε το ερώτημα «η κότα έκανε το αυγό ή το αυγό την κότα;».

Χωρίς αμφιβολία υπάρχει διαλεκτική σχέση ανάμεσα στην κομματική βάση και την καθοδήγηση, με προβάδισμα στη δεύτερη λόγω δυνατότητας γενίκευσης της πείρας, συνολικά θεωρητικής υποδομής. Το κόμμα ως σύνολο αποτελεί την οργανωμένη ιδεολογική - πολιτική πρωτοπορία της εργατικής τάξης, δικαιώνει ή όχι αυτή την ιδιότητά του ανεξάρτητα από τον τίτλο του, επιβεβαιώνει αυτόν τον χαρακτήρα του στις πιο διαφορετικές περιόδους της ταξικής πάλης, του συσχετισμού δυνάμεων στη χώρα του και διεθνώς, είτε είναι στην εξουσία είτε όχι, ακόμη και αν εκπροσωπώντας την εργατική εξουσία κινδυνεύει να τη χάσει λόγω απότομης αλλαγής του συσχετισμού, λόγω παραγόντων έξω από τη δική του θέληση και δράση.

Κομμουνιστικό Κόμμα που επιβεβαιώνει αυτό το χαρακτήρα του σημαίνει ότι ενεργεί ως πρωτοπόρο τμήμα της μαχόμενης εργατικής τάξης, την εμπνέει και καθοδηγεί και στους πιο σκληρούς ταξικούς αγώνες, αγώνες ζωής όπως είναι και ο κίνδυνος να χάσει την εξουσία.

Αγώνα ζωής, για παράδειγμα, έδωσε το ΚΚΕ στην Ελλάδα όταν με το ΔΣΕ (1946 - 1949) συγκρούσθηκε με την αστική τάξη και τους ξένους συμμάχους της. Ηταν μάχη ζωής σε μια περίοδο που η αστική τάξη έδινε τη μάχη της για να ανατραπεί ο διαμορφωμένος συσχετισμός δυνάμεων το 1944, συσχετισμός που δε σταθεροποιήθηκε και δεν οδήγησε στην εργατική εξουσία πρώτ' απ' όλα λόγω στρατηγικών λαθών του ίδιου του ΚΚΕ (συμφωνίες Λιβάνου και Καζέρτας και στη συνέχεια της Βάρκιζας).

Η Ιστορία επιβεβαιώνει ότι ιδιαίτερα σε φάσεις μεγάλων αποφάσεων, σε καμπές, καθοριστικός είναι ο ρόλος του κόμματος, που προσδιορίζεται από τις αποφάσεις του καθοδηγητικού οργάνου.

Οι οπορτουνιστικές εκφορές της αστικής ιδεολογίας αρέσκονται να παραμυθιάζουν για τον αποφασιστικό ρόλο της κομματικής βάσης. Η πραγματικότητα είναι ότι ο συγκεντρωτισμός στη λήψη αποφάσεων σε κρίσιμες στιγμές είναι ο μόνος τρόπος για να διασφαλισθεί η ενότητα θέλησης και δράσης, η αποτελεσματικότητα του πιο σκληρού ταξικού αγώνα. Συγκεντρωτισμός και πειθαρχία σε αυτόν σημαίνει οργανωτική μετουσίωση της ιδεολογικής - πολιτικής πρωτοπορίας.

Βέβαια, η πραγμάτωση της ιδεολογικής - πολιτικής πρωτοπορίας διαμορφώνεται σε προγενέστερη περίοδο, προϋποθέτει ουσιαστικές εσωκομματικές διαδικασίες, ώστε οι επιλογές να επισφραγίζονται από τη συνειδητή κάθε κομματικού μέλους συμμετοχή στην επεξεργασία, στην εξειδίκευση. Με αυτήν την έννοια προηγείται η προγραμματική ετοιμότητα κάθε ΚΚ, η ιδεολογική θωράκιση μελών και στελεχών, η κομμουνιστική άσκηση αντοχής σε νέες δοκιμασίες, διαφορετικών συνθηκών κλπ.

Χωρίς υπερβολή, θα λέγαμε ότι η επιτυχημένη ή όχι δράση του ΚΚ σε μια περίοδο, ο ρόλος της καθοδήγησής του σε αυτήν, κρίνεται σε προηγούμενη περίοδο και με αυτή την έννοια αφορά όλη την κομματική βάση.

Φυσικά, από χώρα σε χώρα, διαφέρει η κατάσταση μέσα σ' ένα ΚΚ, η ιστορία, οι παρακαταθήκες του, η φάση συγκρότησης, ανασυγκρότησης ή ανάπτυξής του, καθώς και ο συσχετισμός δυνάμεων στη χώρα.

Σε κάθε περίπτωση, όμως, προβάλλει αναγκαία η εξασφάλιση της ιστορικής συνέχειας του ΚΚ με ανανέωση των δυνάμεών του, με διαμόρφωση ισχυρής κομμουνιστικής συνείδησης και αντοχής όλων των δυνάμεών του, ιδιαίτερα των νεότερων ηλικιών.

Είναι σίγουρο ότι αυτές οι ηλικίες θα ανταποκριθούν αν κατευθυνθούν προς αυτό. Με άλλα λόγια, είναι καθοδηγητική ευθύνη η αγωνιστική διάθεση νέων κομμουνιστών να γίνει ατσάλινη συνείδηση, με γνώση της ιδεολογίας, της ιστορίας του Κόμματος και του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος, με συμμετοχή στη διαδικασία επεξεργασίας πολιτικών θέσεων του Κόμματος, με συμβολή στην πάλη με τον οπορτουνισμό, με ανάλογα κριτήρια αξιολόγησης - ελέγχου - ανάδειξης των καθοδηγητικών οργάνων. Ετσι, η καθοδήγηση θα θερίσει ό,τι καλλιεργήσει, αλλά και η κομματική βάση θα δώσει τα νέα βλαστάρια της καθοδήγησης.

Πριν από δύο μήνες, σε Ανακοίνωση του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ για τα 90 χρόνια από την πρώτη έκδοση της «Κομμουνιστικής Επιθεώρησης» ξανατέθηκε το σύνθημα: «Κανείς κομμουνιστής, κανένα μέλος της Κομμουνιστικής Νεολαίας χωρίς την ΚΟΜΕΠ».

Το ερώτημα είναι: Πόσα καθοδηγητικά όργανα, με στόχο πόσες ΚΟΒ και ΟΒ, ώθησαν σε ανάλογη συζήτηση - στάση;

Το ίδιο θα λέγαμε για τις εκδόσεις ιδεολογικού - πολιτικού - ιστορικού βιβλίου.

Με αφορμή τα 190 χρόνια από τη γέννηση του Ενγκελς κυκλοφόρησε από τη «Σύγχρονη Εποχή» έκδοση με έργα του, πολλά από τα οποία για πρώτη φορά στην ελληνική γλώσσα. Πρόκειται για έργα που στην κυριολεξία μιλάνε για το σήμερα, για το διεθνές εμπόριο, για την καπιταλιστική οικονομική κρίση κλπ.

Τα κομματικά μέλη οφείλουν να κρίνουν τους καθοδηγητές τους για το αν και πώς καλλιέργησαν κλίμα διάδοσης της ΚΟΜΕΠ, του «Ριζοσπάστη», του βιβλίου, αν και πώς συνέδεσαν αυτό το καθήκον με το καθήκον της πρωτοπόρας δουλειάς για την οργάνωση των αγώνων, της ιδεολογικής - πολιτικής παρέμβασης μέσα στους αγώνες, κλαδικούς, τοπικούς, κατά επιχείρηση, γενικευμένους όπως της απεργίας στις 23 Φλεβάρη.

Από το επίπεδο της καθοδήγησης εξαρτάται το επίπεδο κρίσης της κομματικής βάσης, αλλά και από το επίπεδο κρίσης των κομματικών μελών εξαρτάται το επίπεδο της καθοδήγησης, που τελικά ως σύνολο διαμορφώνουν ένα ενιαίο επίπεδο κομμουνιστικών χαρακτηριστικών στο Κόμμα.

Κόμμα - Κομμουνιστική Νεολαία

Από το επίπεδο του Κόμματος εξαρτάται το επίπεδο της ιδιαίτερης κομμουνιστικής οργάνωσης νεολαίας, στη χώρα μας της ΚΝΕ.

Και αυτή η σχέση είναι αδήριτη. Σε κάθε περίοδο η κατάσταση στην ΚΝΕ αντικατοπτρίζει προγενέστερα αλλά και μελλοντικά προβλήματα ή αντίθετα κατακτήσεις του Κόμματος.

Είναι καθήκον της κομματικής καθοδήγησης, της ΚΟΒ, η εύστοχη σε προγραμματισμό, η πλούσια σε περιεχόμενο, η ευέλικτη σε μορφές επικοινωνία της ΚΝΕ με τους μαθητές και τις μαθήτριες, ιδιαίτερα στις εργατικές - λαϊκές γειτονιές, στα ΕΠΑΛ και στις επαγγελματικές σχολές.

Είναι επίσης κομματικό καθήκον η ανάπτυξη της ικανότητας των νέων κομμουνιστών, που περνούν από τα θρανία στην εργασία και την πιο πολύμορφη κοινωνική δράση, να ασκηθούν στη δουλειά με λαϊκές δυνάμεις με ανερχόμενες διαθέσεις αντίδρασης αλλά ισχυρές αστικές και οπορτουνιστικές επιρροές.

Είναι κομμουνιστικό καθήκον να διδαχθούν αυτή τη σχέση, σήμερα μάλιστα που η εργασιακή εμπειρία των νέων δε βοηθά ιδιαίτερα στη συλλογικότητα, γιατί συχνά δουλεύουν αποκομμένοι ως διακινητές εμπορευμάτων, σε φασονατζίδικη δουλειά ηλεκτρονικών υπηρεσιών, σε τεχνικές - λογιστικές - νομικές και άλλες υπηρεσίες που διατηρούν την απομόνωση από τους συναδέλφους, την ψευδαίσθηση της αυτοαπασχόλησης, του «ανώτερου στρώματος» λόγω του ότι διαθέτουν πανεπιστημιακό πτυχίο, κλπ.

Για όλους αυτούς τους λόγους η δουλειά με τους νέους και τις νέες, τους έφηβους, ακόμα και με τα παιδιά είναι δουλειά υποδομής, είναι δουλειά στην εργατική τάξη, τη σημερινή και τη μελλοντική, δουλειά που πραγματώνεται από κομματικά μέλη και καθοδήγηση ενιαία, σχεδιασμένα, μελετημένα, υπεύθυνα.

Ο χρυσαυγίτης 'κάπτεν' και το μυστικό του Noor One

«Αν μου βάλει τον Ελληνα, αυτόν τον βουλευτή της Χρυσής Αυγής για πλοίαρχο, μου το πάει στο Πορτ Σάιντ, καβαλάει ο άλλος και συνεχίζει...». Πρόκειται για απόσπασμα από απομαγνητοφωνημένη συνομιλία του προφυλακισμένου για την υπόθεση της μεταφοράς δύο τόνων ηρωίνης με το πλοίο NOOR ONE, Αιμίλιου Κοτσώνη.

Στη συνομιλία που έχει με συνεργάτη του, εξετάζουν το ενδεχόμενο να προσλάβουν βουλευτή της Χρυσής Αυγής ως υποπλοίαρχο για το περιβόητο πλοίο! Σύμφωνα με αστυνομικές πηγές, πρόκειται για τον προφυλακισμένο βουλευτή Α' Πειραιά Νίκο Κούζηλο.
Μπορεί η συνεργασία τελικά να μην έκλεισε και ο χρυσαυγίτης βουλευτής να μην οδήγησε το πλοίο της ηρωίνης στην Αίγυπτο, όμως μέσα από τους διαλόγους προκύπτει πως ο Ν. Κούζηλος είναι πρόσωπο της απολύτου εμπιστοσύνης πρωταγωνιστών της υπόθεσης. Μάλιστα, στις συνομιλίες αναφέρεται ότι ο χρυσαυγίτης τούς ενημερώνει για επιθέσεις που γίνονται και αν συμμετείχε ή όχι η Χρυσή Αυγή.
«Πήρα εγώ αμέσως τον Νίκο (σ.σ.: εννοεί τον Κούζηλο) κι έπιασε τα τηλέφωνα και λέει ούτε ένας... -Πάντως να ξέρεις ότι αυτοί... είναι στημένοι έτσι σαν στρατιώτες... πώς είναι ρε παιδί μου οι χρυσαυγίτες... κουρεμένοι, έτσι, κατάλαβες; Για να περάσουν αυτό το μήνυμα... -Σε κάποιο ουδέτερο γήπεδο... εκτός αν κατεβάσουν πραγματικά τους χρυσαυγίτες να τους τσιμπήσουν αυτούς... να τους λιώσουνε για να μάθουνε... να μην το ξανακάνουνε», σημειώνεται σε άλλο σημείο των διαλόγων.

Ο Νίκος Κούζηλος μαζί με αντιπροσωπεία της Χρυσής Αυγής στην Ιχθυόσκαλα Κερατσινίου. Σύμφωνα με την επίσημη ιστοσελίδα του ναζιστικού μορφώματος, ο βουλευτής Α' Πειραιά «άκουσε με προσοχή τα προβλήματα του προσωπικού που εργάζεται στον χώρο».

Πληροφορίες του «Εθνους της Κυριακής» αναφέρουν ότι ο Νίκος Κούζηλος, εμποροπλοίαρχος στο επάγγελμα, γνώριζε πολύ καλά τους παλαιότερους και πρόσφατους ιδιοκτήτες του πλοίου. Οσο το NOOR ONE ονομαζόταν ΚΥΘΝΟΣ, ο χρυσαυγίτης ήταν υποπλοίαρχός του. Ως αποτέλεσμα, είχε στενή σχέση με τον προηγούμενο ιδιοκτήτη του, ο οποίος τον σύστηνε στους συνεργάτες του ως «απολύτως έμπιστο, ως άνθρωπό του», αλλά και με τον ίδιο τον Αιμ. Κοτσώνη που βάσει των συνομιλιών ήταν από τότε μέτοχος στο πλοίο.
Επεισόδια και ξύλο
Σε διάλογο που επίσης καταγράφεται και πρωταγωνιστεί ο Αιμίλιος Κοτσώνης, ο ίδιος αναφέρεται σε «μια ομάδα 10 ατόμων που πήρε μαζί του και έπαιξαν ξύλο με Παναθηναϊκούς στην Κωνσταντινούπολη». Δεδομένου ότι τη συγκεκριμένη συνομιλία ακολουθεί ένας διάλογος για τον «Νίκο», που σύμφωνα με διασταυρωμένες πηγές είναι ο Κούζηλος, φαίνεται να προκύπτουν ερωτήματα σχετικά με τον ρόλο που διαδραμάτιζε ο χρυσαυγίτης βουλευτής σε «οργανωμένα» επεισόδια.

Ο βουλευτής της Χρυσής Αυγής στην Α' Πειραιά Νίκος Κούζηλος σήμερα βρίσκεται προφυλακισμένος στον Κορυδαλλό με τις κατηγορίες της ένταξης και διεύθυνσης εγκληματικής οργάνωσης.

«Αυτοί οι οποίοι κάνανε τα επεισόδια στο ΟΑΚΑ με τον Ολυμπιακό ήτανε πάλι... δεν ήτανε Θύρα 13, ήταν έτσι, μαυροντυμένοι, ξέρεις...», λέει ο Αιμίλιος Κοτσώνης στον συνομιλητή του «Τάκη».
«Αναρχία, είναι αναρχία. Μου το είπε ο Νίκος, αναρχία είναι», απαντάει εκείνος. «Εν τω μεταξύ, βαράγαν τον κόσμο ε; Ανελέητα». «Ναι ρε παιδί μου, ο Νίκος, από ομάδα φιλάθλων δηλαδή, δύο υποψήφιους είχε (σ.σ.: στη Χρυσή Αυγή), ήταν από τη Θύρα 7», τονίζει ο Τάκης. Στη συνέχεια της συνομιλίας αναφέρεται σε απόπειρα ξυλοδαρμού σε βάρος δημοσιογράφου, ο οποίος θεώρησε ότι έγινε από μέλη της Χρυσής Αυγής. «Κι εγώ ανησύχησα και ο Νίκος ανησύχησε και μάλιστα μου ζήτησε και ο Νίκος το τηλέφωνό σου να μιλήσετε... να σου πει ότι δεν έχουν ιδέα. Δεν έχει πάει ούτε ένας που να ξέρει. Που να το ξέρει ο Νίκος», λέει ο Τάκης. «Μα ρε παιδί μου την ώρα που μας το λέει, ήμουνα με τον (...) Λέει ο (...) ούτε μία στο εκατομμύριο λέει δεν είναι Χρυσή Αυγή. Από πού κι ως πού;», σχολιάζει ο Αιμ. Κοτσώνης.

Τα ντοκουμέντα από τις απομαγνητοφωνημένες συνομιλίες του προφυλακισμένου Αιμίλιου Κοτσώνη στις οποίες αναφέρεται το όνομα του «Νίκου».

«Ναι, καμία σχέση. Κι άμα βρεθούμε να πιούμε ένα καφέ με τον Νίκο να σ' το πει. Γιατί αυτοί είναι εδώ τώρα γιατί έχουν κινητοποιήσεις για τα δικά τους προβλήματα εδώ... θα πηγαίναμε στην Κωνσταντινούπολη...», λέει ο Τάκης, «δένοντας» τον προηγούμενο διάλογο με τον Νίκο Κούζηλο.
«Να ξέρεις ότι πολλές φορές τώρα εσείς θα έχετε πάρα πολύ... Πώς να το πω, προβοκάτσια», απαντάει ο προφυλακισμένος. «Λόγω της δύναμης που έχει το κόμμα», συνεχίζει.
Σε άλλο διάλογο, στον οποίο μιλούν δύο πρόσωπα που δεν έχουν κατηγορηθεί για καμία υπόθεση, αναφέρονται στον βουλευτή της Χρυσής Αυγής Ηλία Κασιδιάρη. «Ο Σ. ρωτά τον Μ. αν ο Κασιδιάρης είναι Ολυμπιακός της Θύρας 7. Ο Μ. του απαντά ότι του έχουν πει πως ερχότανε παλιά. Σχολιάζουν την αντίδρασή του σε τηλεοπτική εκπομπή και το κλείνουν». Η ημερομηνία της συνομιλίας είναι 19/6/2012 και παραμένει άγνωστο τι μπορεί να σημαίνει αυτή η αναφορά.
Η «εξερεύνηση» στις απομαγνητοφωνημένες συνομιλίες συνεχίζεται. Υπενθυμίζεται ότι οι διάλογοι που δημοσιεύτηκαν από τις συσχετισμένες πλέον μεγάλες δικογραφίες «καίνε» τον Αιμίλιο Κοτσώνη, που επιμένει να αρνείται την κατηγορία ότι ήταν πάντα μέτοχος στο πλοίο «Νουρ» και πως η εταιρεία συστήθηκε για τη μεταφορά ναρκωτικών, όπως κατηγορείται.
Ομως, μέσα από τις συνομιλίες φαίνεται ότι ήταν μέτοχος από το 2012. Σε άλλες συνομιλίες φαίνεται ο πρώην ιδιοκτήτης του πλοίου να μιλάει με τον Αιμ. Κοτσώνη και να συζητούν για κιβώτια φορτίου - παρόλο που και οι δύο ισχυρίζονται στις καταθέσεις τους ότι ασχολούνται αποκλειστικά με τη μεταφορά καυσίμων. Οι ανακριτικές Αρχές έχουν πεισθεί ότι η συνομιλία αφορά μία ακόμη παράνομη δραστηριότητα, αυτήν της μεταφοράς λαθραίων τσιγάρων.
Το ενδεχόμενο να ανοίξει η έρευνα με αφετηρία τη συγκεκριμένη συνομιλία είναι ανοιχτό, προκειμένου να ερευνηθούν οι εμπλεκόμενοι να δώσουν εξηγήσεις. Σε αυτό το κλίμα, αναμένεται να εξεταστεί και ο ρόλος του Νίκου Κούζηλου, ως «έμπιστου» υποπλοιάρχου των «πρωταγωνιστών» της υπόθεσης.
ΑΠΟ ΤΟ ΚΕΡΑΤΣΙΝΙ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ
Η επίθεση στο στέκι «Ρεσάλτο» και η δράση στην Ιχθυόσκαλα
Ο Νίκος Κούζηλος ήταν εμποροπλοίαρχος και εξελέγη βουλευτής της ΧΑ Α' Πειραιά στις εκλογές του 2012. Μάλιστα, σύμφωνα με χρυσαυγίτικα έγγραφα, ξεμπάρκαρε μόλις εξελέγη βουλευτής. Στις δημοτικές εκλογές που ακολούθησαν ήταν υποψήφιος της ΧΑ στον Πειραιά.
Σήμερα βρίσκεται προφυλακισμένος στον Κορυδαλλό με τις κατηγορίες της ένταξης και διεύθυνσης εγκληματικής οργάνωσης. Παρόλο που ο ίδιος αρνείται τις κατηγορίες, στα χέρια των Αρχών υπάρχουν βίντεο και φωτογραφίες από την επίθεση στο στέκι «Ρεσάλτο» στο Κερατσίνι 25/01/2014 με πέτρες και καπνογόνα. Στη συγκεκριμένη επίθεση φαίνεται να συμμετείχε ο Νίκος Κούζηλος αν και γνώριζε ότι υπάρχει έρευνα για τέτοιες επιθέσεις, γεγονός που κάνει τις Αρχές να θεωρούν πως είναι ύποπτος τέλεσης κι άλλων εγκληματικών πράξεων.
Αίσθηση είχε προκαλέσει η συνεπωνυμία του με τον παραπεμφθέντα προϊστάμενο της Γ' Διεύθυνσης Αντικατασκοπίας της ΕΥΠ. Ο Δήμος Κούζηλος είχε απομακρυνθεί από τη συγκεκριμένη θέση μετά τις συλλήψεις των στελεχών της ΧΑ από την Αντιτρομοκρατική. Δεν έχει ποτέ διευκρινιστεί τι οδήγησε στην έξοδο τον μακρινό συγγενή του Νίκου Κούζηλου, αλλά η «εκκαθάριση» του τότε υπουργού Ν. Δένδια αφορούσε την υπόθεση της εγκληματικής δράσης της ΧΑ.
Ως χρυσαυγίτης βουλευτής Πειραιά, ο Νίκος Κούζηλος συνεργαζόταν στενά με τον Γιάννη Λαγό, βουλευτή ΧΑ της Β' Πειραιά. Στόχος του ναζιστικού μορφώματος στις «κόκκινες» περιοχές ήταν να τις «καταλάβουν», προκειμένου να καμφθεί κάθε συνδικαλιστική δράση στους σχετικούς κλάδους και να οργανωθούν εργοδοτικά σωματεία. Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσεται η επίθεση σε βάρος των αφισοκολλητών του ΠΑΜΕ στο Πέραμα, αλλά και η επίθεση στους Αιγύπτιους ψαράδες. Σε ομιλία του στο Πέραμα εκείνες τις μέρες, ο Γ. Λαγός είχε πει: «Εχουμε γίνει δέκτες παραπόνων για θέματα που υπάρχουν εδώ στην Ιχθυόσκαλα στο Κερατσίνι. Για όλα αυτά τα θέματα με τους Αιγύπτιους, που μπαίνουν κάνουν ό,τι θέλουν, που πουλάνε τα ψάρια τους όπως θέλουν, τα παίρνουν απ' όπου θέλουν και γενικά δεν δίνουν λογαριασμό σε κανέναν, εμείς τους λέμε ότι από εδώ και πέρα θα δίνουν λογαριασμό στη Χρυσή Αυγή και στους Ελληνες πολίτες».
Στο ίδιο πλαίσιο, ο Νίκος Κούζηλος είχε πραγματοποιήσει επισκέψεις στην Ιχθυόσκαλα Κερατσινίου, μαζί με αντιπροσωπεία της ΧΑ. Σύμφωνα με την επίσημη ιστοσελίδα του ναζιστικού μορφώματος, ο βουλευτής Α' Πειραιά «άκουσε με προσοχή τα προβλήματα του προσωπικού που εργάζεται στον χώρο». Ακολούθησε δεύτερη, ενισχυμένη επίσκεψη παρουσία και του Γιάννη Λαγού. Ερωτήματα προκύπτουν από την αποκάλυψη που είχε κάνει το «Εθνος της Κυριακής» σχετικά με έτερο ξάδελφο του βουλευτή Νίκου Κούζηλου, ο οποίος απασχολείται στην Ιχθυόσκαλα ως επόπτης. Η τοποθέτησή του σημειώθηκε 18 ημέρες μετά τη δεύτερη επίσκεψη της ΧΑ, «κατ' εφαρμογή της παραγράφου 7 του άρθρου 7 του Κανονισμού Εσωτερικής Οργάνωσης και Κανονισμού Προσωπικού του ΟΚΑΑ (όπου υπάγεται η Ιχθυόσκαλα), σύμφωνα με την οποία στις πρώτες τοποθετήσεις που θα διενεργηθούν μετά την έγκρισή του, επιτρέπεται, κατά παρέκκλιση, η πλήρωση των θέσεων ευθύνης από ήδη υπηρετούντες στην ΟΚΑΑ ΑΕ υπαλλήλους με μειωμένα τυπικά προσόντα».
Στην εν λόγω παράγραφο δεν διευκρινίζεται ποια είναι τα μίνιμουμ μειωμένα τυπικά προσόντα. Ομως στον κανονισμό αναφέρεται πως τα ελάχιστα γενικά προσόντα που απαιτούνται για την κάλυψη των θέσεων εργασίας, όπως είναι και του επόπτη, είναι σπουδές τις οποίες ο Ν. Κούζηλος δεν έχει.

ΜΑΡΙΑ ΨΑΡΑ - ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΜΠΙΝΤΕΛΑΣ
astynomiko@pegasus.gr

ΞΕΒΡΑΚΩΜΑ ΤΗΣ ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ ΑΠΟ ΤΟ ΚΚΕ

ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ: ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠ’ ΤΟΝ ΧΙΤΛΕΡ!!!

 ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ: ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠ’ ΤΟΝ ΧΙΤΛΕΡ!!!

...ΜΑ ΚΙ ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΚΟΥΚΟΥΕΔΕΣ ΠΙΑ! ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΜΟΝΟΙ ΠΟΥ ΑΠΕΜΕΙΝΑΝ ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ -ΙΣΩΣ ΚΙ ΕΞΩ ΑΠ' ΤΗ ΒΟΥΛΗ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΜΟΝΟΙ,  
ΠΟΥ ΔΕΝ ΑΦΗΝΟΥΝ ΤΟΥΣ ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΑΠΡΟΣΚΟΠΤΑ ΤΗ ΒΡΩΜΟΔΟΥΛΕΙΑ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΝΑ ΠΡΟΣΚΥΝΑΝΕ ΚΡΥΦΑ ΤΟΝ ΧΙΤΛΕΡ, ΕΠΕΙΔΗ ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΟΥΝ ΦΑΝΕΡΑ...

Μόνο όμως για να υπερασπίσει τα ιερά και τα όσιά της η φασιστική εγκληματική οργάνωση Χρυσή Αυγή, ξαμόλυσε τους ...λαγούς της να βάλουν μπρος τις γνωστές βρωμιές και προβοκάτσιες σε βάρος τού ΚΚΕ; 

Ε, όχι βέβαια, διότι η φασιστική-ναζιστική οργάνωση Χρυσή Αυγή, εκτός απ' την υποχρέωση να υπερασπίζεται τον Χίτλερ ως πρόγονό της πρώτου βαθμού συγγένειας, έχει κι ...επαγγελματική υποχρέωση να στηρίξει το καπιταλιστικό σύστημα ενάντια στην εργατιά -και δη τώρα που βρίσκεται σε κρίση οικονομική και παράκρουση πολιτική...
ΠΕΡΑΣΤΕ ΕΠΟΜΕΝΩΣ ΚΙ ΑΠΟ ΕΔΩ ΠΑΡΑΚΑΛΩ, ΝΑ ΠΑΡΕΤΕ ΜΙΑ ΓΕΥΣΗ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΤΙ ΛΕΓΩ

Το θέμα λοιπόν όπως αντιλαμβάνεστε, είναι τι θα κάνουμε για να σώσουμε το λαϊκό παρόν και να δρομολογήσουμε το λαϊκό μέλλον, πριν προλάβουν να μας γυρίσουν στο βαθύ παρελθόν...

Τι πρέπει να κάνουμε λοιπόν;;;
ΑΠΛΑ, ΝΑ ΜΗΝ ΜΕΙΝΟΥΜΕ ΑΜΙΛΗΤΟΙ ΚΑΙ ΑΚΙΝΗΤΟΙ... 

Καλό το «παραμύθι» τους, μα ο «δράκος» τους ξεφτίζει

Καλό το «παραμύθι» τους, μα ο «δράκος» τους ξεφτίζει

Τα κόμματα που στηρίζουν τη συμμετοχή της χώρας μας στην ΕΕ και στο ΝΑΤΟ εδώ και χρόνια, χρησιμοποιούν, για να «γανώσουν» τα μυαλά των εργαζομένων, την ψευδαίσθηση πως με τη συμμετοχή μας σ' αυτές τις ιμπεριαλιστικές ενώσεις έχουμε «ισχυρούς συμμάχους», που δήθεν διαφυλάσσουν τα κυριαρχικά δικαιώματα και την εδαφική ακεραιότητα της χώρας.
Οι τελευταίες εξελίξεις, με τις «ευρωπαϊκές» προσπάθειες να επιβληθεί κοινή φύλαξη των θαλάσσιων συνόρων μας μαζί με την Τουρκία, την ώρα που η τελευταία αμφισβητεί τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας μας στο Αιγαίο, για πολλοστή φορά καταρρίπτουν αυτό τον ευρωατλαντικό μύθο.

***

Καταρρίπτονται στην πράξη τα επιχειρήματα των υποστηρικτών της ΕΕ και του ΝΑΤΟ. Χαρακτηριστικές είναι οι δηλώσεις του προέδρου της Κομισιόν, Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, όπως και οι δηλώσεις άλλων ευρωπαϊκών παραγόντων, π.χ. της Αγκ. Μέρκελ, που στο όνομα της συμμετοχής της χώρας μας σε ΝΑΤΟ - ΕΕ, θέτουν τέτοιο ζήτημα, με το πρόσχημα της αντιμετώπισης του προσφυγικού κύματος που οι ίδιοι προκάλεσαν, με τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους που «άναψαν» σε Συρία και νωρίτερα σε Λιβύη, Ιράκ, Αφγανιστάν.
Αποδεικνύεται, άλλη μια φορά, πως για την ΕΕ, όπως και για το ΝΑΤΟ και τις ΗΠΑ, δεν υπάρχει κανένα θέμα με τις τουρκικές διεκδικήσεις στο Αιγαίο, με το γεγονός πως η Τουρκία έχει «γκριζάρει» το μισό Αιγαίο, πως θεωρεί «casus belli» (αιτία πολέμου) την εφαρμογή από τη χώρα μας του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας κι απειλεί με πόλεμο και τόσα άλλα. «Καρφάκι» δεν καίγεται στους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς και δήθεν «συμμάχους» μας για τα κυριαρχικά δικαιώματα και την εδαφική ακεραιότητα της χώρας μας.
Εκθετη είναι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, αλλά και όλες οι άλλες πολιτικές δυνάμεις που στηρίζουν τη συμμετοχή της Ελλάδας στις ιμπεριαλιστικές ενώσεις της ΕΕ και του ΝΑΤΟ. Οπως το ΚΚΕ έχει αναδείξει πολλές φορές, το ΝΑΤΟ δεν αναγνωρίζει επιχειρησιακά όρια μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας και στην πράξη δεν αναγνωρίζει σύνορα μεταξύ των δύο χωρών, συμβάλλοντας στις τουρκικές αμφισβητήσεις στο Αιγαίο. Επιπλέον, η ΕΕ, όπως δείχνουν και οι τελευταίες εξελίξεις, δεν έχει κανένα πρόβλημα να βάλει στο παζάρι με την τουρκική αστική τάξη τα λεγόμενα «ευρωπαϊκά σύνορα», δηλαδή τα ελληνικά σύνορα στο Αιγαίο.

***

Από πίτα που δεν τρως... Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ «με τα μπούνια» συμμετέχει στους ευρωατλαντικούς σχεδιασμούς, μπας κι η αστική τάξη της Ελλάδας αποσπάσει ένα κομμάτι από τη «λεία» των ιμπεριαλιστικών πολέμων που έχουν ξεσπάσει στην περιοχή. Παίζει έτσι με τη φωτιά κι είναι επικίνδυνος ο ρόλος που διαδραματίζει. Ο λαός μας, όμως, όχι μόνο δεν έχει κανένα συμφέρον απ' αυτές τις επιδιώξεις, αλλά αυτός είναι που θα κληθεί να «πληρώσει το μάρμαρο», μιας κι αυτή τους η «πίτα» (οι πηγές Ενέργειας, τα μερίδια των αγορών, οι αγωγοί κ.ά.) δεν «κόβεται» με τα κλασικά μαχαίρια, αλλά με κανόνια, τανκς και πυραύλους, όπως δείχνουν κι οι εξελίξεις σε Συρία και Ουκρανία, προκαλώντας ποτάμια με αίμα και δάκρυα στους λαούς.
Το ΝΑΤΟ και η ΕΕ δεν μπορούν να εγγυηθούν την εδαφική ακεραιότητα της χώρας. Δεν μπορούν να εγγυηθούν την ειρήνη και την ασφάλεια των λαών. Το αντίθετο! Είναι το «συνδικάτο» του πολέμου, που μόνο δεινά φέρνει στους λαούς.

Προκαλούν...

Προκαλούν...

Με επιχειρήματα που δεν τόλμησαν να ξεστομίσουν ούτε οι προπαγανδιστές του σχεδίου Γιαννίτση, η χτεσινή «Αυγή» προσπαθεί να δικαιολογήσει και κυρίως να νομιμοποιήσει στις συνειδήσεις ασφαλισμένων και συνταξιούχων τις συντελούμενες και επερχόμενες αντιασφαλιστικές ανατροπές.
Με αφορμή την εξειδίκευση, με υπουργική απόφαση, των νέων αυξημένων ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης για ορισμένες ειδικές κατηγορίες ασφαλισμένων, η «Αυγή» γράφει: «Είναι κατανοητή η αγωνία του εξηντάρη να μάθει πόσο περισσότερο πρέπει να μείνει στη δουλειά του πριν έρθει η ώρα της σύνταξης (...) αλλά για τον τριαντάρη, τον σαραντάρη, τον πενηντάρη, εφόσον βέβαια έχει δουλειά αυτές τις άγριες εποχές, το όριο ηλικίας συνταξιοδότησης δε θα έπρεπε να είναι κυρίαρχο στο νου του (...) είναι παράλογο να θεωρεί κανείς ότι δικαιούται στα πενήντα του να ολοκληρώσει τον εργασιακό του βίο».
Δηλαδή, οι σημερινοί εργαζόμενοι και άνεργοι δε θα πρέπει να δίνουν δεκάρα τσακιστή για τις αλλαγές στο Ασφαλιστικό, αλλά αντίθετα, μόνη τους έγνοια θα πρέπει να είναι το πώς θα έχουν δουλειά! Από εκεί κι ύστερα ...έχει ο θεός, αφού με τα μέτρα που έρχονται και την κατάσταση στην αγορά εργασίας, η συντριπτική πλειοψηφία των νέων που σήμερα μπαίνουν στην παραγωγή δεν πρόκειται ποτέ να πάρουν σύνταξη...
Σκόπιμα, όμως, η «Αυγή» επικεντρώνει το ζήτημα του Ασφαλιστικού αποκλειστικά στα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης. Κρύβει συνειδητά ότι Κοινωνική Ασφάλιση σημαίνει και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, και Πρόνοια, και φροντίδα για όσους αναγκάστηκαν να αποσυρθούν πρόωρα από την εργασία, εξαιτίας κάποιας ασθένειας, ή ατυχήματος.
Ολα αυτά, μαζί με το ύψος των συντάξεων και τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης, μπαίνουν για μια ακόμη φορά στο στόχαστρο της μεταρρύθμισης που ετοιμάζει η κυβέρνηση, αξιοποιώντας γι' αυτόν το σκοπό και το πόρισμα της λεγόμενης «Επιτροπής σοφών», που δημοσιοποιήθηκε χτες.
Με επιχειρήματα σαν κι αυτά, είναι προφανής ο στόχος της «Αυγής» να διεγείρει τον «κοινωνικό αυτοματισμό» ανάμεσα στις διαφορετικές κατηγορίες των ασφαλισμένων και των συνταξιούχων, των εργαζομένων και των ανέργων, των παλιών και νέων ασφαλισμένων.
Προσπαθεί, με προκλητικό τρόπο, να αποδομήσει το έδαφος που αντικειμενικά υπάρχει για να εκφραστεί ενιαία και αγωνιστικά η αγανάκτηση ενάντια στα μέτρα που ετοιμάζει η κυβέρνηση σε βάρος συνταξιούχων, εργαζομένων, ανέργων, αυτοαπασχολούμενων, αγροτών, νέων και γυναικών.
Καθόλου τυχαία, μάλιστα, «πιάνει στο στόμα της» δύο από τις κατηγορίες που πλήττονται ιδιαίτερα από τα μέτρα που προωθεί η κυβέρνηση, δηλαδή τους νέους και τις γυναίκες, για τις οποίες αυθαίρετα διαπιστώνει ότι οι περισσότερες θα προτιμούσαν να έχουν «περισσότερο χρόνο όταν το παιδί τους είναι ενός ή δύο χρόνων», παρά «να βγουν στη σύνταξη μόλις έχουν ξεπαιδιάσει».
Η «Αυγή» ξέρει καλά ότι τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης έχουν εξομοιωθεί ανάμεσα στους άνδρες και τις γυναίκες με προηγούμενους νόμους, στο όνομα μάλιστα της ισότητας (!) και ότι όποιες δυνατότητες υπήρχαν για μια γυναίκα να συνταξιοδοτηθεί νωρίτερα, επί της ουσίας «τελειώνουν», με τα νομοθετήματα και της σημερινής κυβέρνησης.
Επί της ουσίας, πανηγυρίζει επειδή με τη συμβολή και του ΣΥΡΙΖΑ «ξηλώθηκε» οποιαδήποτε προστατευτική διάταξη έπαιρνε υπόψη τον αναπαραγωγικό και τον κοινωνικό ρόλο της γυναίκας και της εξασφάλιζε ορισμένες καλύτερες προϋποθέσεις συνταξιοδότησης.
Ολα αυτά, για να καταλήξει ότι η κυβέρνηση πρέπει να προχωρήσει σε σαρωτικές αλλαγές στο Ασφαλιστικό, για τον επιπλέον λόγο ότι οι προηγούμενες κυβερνήσεις «όχι μόνο δεν τολμούσαν να κάνουν τις απαραίτητες προσαρμογές, αλλά συστηματικά διέλυαν και τα ασφαλιστικά ταμεία».
Επομένως, να ολοκληρώσει ο ΣΥΡΙΖΑ ό,τι άφησαν στη μέση οι προηγούμενοι, να ισοπεδώσει ό,τι έχει μείνει όρθιο από την Κοινωνική Ασφάλιση... Ασφαλισμένοι, άνεργοι και συνταξιούχοι πρέπει να της δείξουν ότι λογαριάζει χωρίς τον ξενοδόχο. Γι' αυτό έχει μεγάλη αξία η συμμετοχή στις σημερινές συγκεντρώσεις που διοργανώνει το ΠΑΜΕ, αλλά και στα συλλαλητήρια στις 22 Οκτώβρη, με απεργιακή κλιμάκωση στις 12 Νοέμβρη.

οι ναρκεμποροι και σωματεμποροι της ΧΑ τολμουν να μιλουν για το ΚΚΕ

 Προκλητική επίθεση του φασίστα Λαγού σε βουλευτή του ΚΚΕ μέσα στη Βουλή! (VIDEO + ΦΩΤΟ)

Τα τσιράκια του συστήματος και μαντρόσκυλα των αφεντικών χρυσαυγίτες δεν διστάζουν να επιτίθενται με τον πιο χυδαίο τρόπο ενάντια στους κομμουνιστές  που τους ξεσκεπάζουν και δεν τους αφήνουν σε χλωρό κλαρί. Φορώντας τη μάσκα του «αντισυστημικού» ο φασίστας χρυσαυγίτης βουλευτής Λαγός με χυδαίο τρόπο επιτέθηκε εναντίον της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΚΚΕ και κινήθηκε –προς στιγμή- απειλητικά εναντίον του Νίκου Καραθανασόπουλου. 

(Το βίντεο και οι φωτογραφίες από τον Ενικό) 

 Η επίθεση ξεκίνησε όταν ο κομμουνιστής βουλευτής «υπενθύμισε» στον φασίστα Λαγό ότι η Ζήμενς χρηματοδοτούσε τον Χίτλερ… Όλα όμως ξεκινούν από το απύθμενο μίσος των ναζήδων, των φασιστών της εγκληματικής οργάνωσης Χρυσή Αυγή ενάντια σε κάθε εργατικό  λαϊκό δικαίωμα και στο Κόμμα, το ΚΚΕ, που τα υπερασπίζεται. Καμιά ανοχή στους φασίστες δολοφόνους της Χρυσής Αυγής!

Οι απειλές της ΤΤΙΡ

 Οι απειλές της ΤΤΙΡ

Σίγουρα κάτι έχετε ακούσει για την Διατλαντική Εταιρική Σχέση Εμπορίου και Επενδύσεων, δηλαδή την διαβόητη TTIP (Transatlantic Trade and Investment Partnership). Η ΤΤΙΡ, όπως υποδηλώνει το όνομά της, είναι μια συμφωνία που σχεδιάζεται εδώ και χρόνια μεταξύ Ευρωπαϊκής Ένωσης και ΗΠΑ, η οποία έχει ως στόχο την στήριξη και ανάπτυξη τόσο του ελεύθερου εμπορίου ανάμεσα στα συμβαλλόμενα μέρη όσο και την απρόσκοπτη υλοποίηση επενδύσεων. Προσωρινά, βέβαια, οι διαπραγματεύσεις γίνονται εν κρυπτώ και παραβύστω, γεγονός που υποχρέωσε το ευρωκοινοβούλιο να διατυπώσει την ανησυχία του για την τόση μυστικότητα και την τόση αδιαφάνεια, αν και τελικά εξέδωσε ψήφισμα στις 28/5/2015 με το οποίο στηρίζει την συμφωνία. Παρεμπιπτόντως, μόλις πριν λίγες μέρες υπεγράφη ένα αντίστοιχο σύμφωνο για την απέναντι πλευρά του πλανήτη, δηλαδή για τις χώρες του Ειρηνικού Ωκεανού, η Διειρηνική Εταιρική Σχέση (Trans-Pacific Partnership).

Πριν δυο χρόνια, στις 11/12/2013, το ιστολόγιο αλίευσε στην Monde Diplomatique και παρουσίασε ένα εκτενές αλλά άκρως διαφωτιστικό κείμενο για την ΤΤΙΡ, γραμμένο από την Λόρι Ουάλλας, διευθύντρια της παγκόσμιας οργάνωσης καταναλωτών Public Citizen's Global Trade Watch. Το κείμενο είχε τίτλο "Η εταιρική εισβολή" και είναι τόσο κατατοπιστικό και επίκαιρο ώστε αξίζει τον κόπο (για να μη πω επιβάλλεται) να το διαβάσουν όσοι δεν το έχουν υπ' όψη τους.

Κάποιος αδαής θα δυσκολευόταν να καταλάβει ποια ακριβώς προβλήματα υποτίθεται ότι επιδιώκει να επιλύσει η ΤΤΙΡ. Αυτή η δυσκολία του θα πήγαζε από το γεγονός ότι οι δασμοί και οι αντισταθμιστικές εισφορες μεταξύ ΗΠΑ και ΕΕ βρίσκονται ήδη στο χαμηλότερο επίπεδο όλων των εποχών. Δυστυχώς, υπάρχουν λεπτομέρειες που δεν είναι ορατές με την πρώτη ματιά. Αν και το κείμενο της Ουάλλας είναι διαφωτιστικώτατο, ας δώσω εδώ ένα παράδειγμα προβλήματος που καλείται να λύσει η ΤΤΙΡ: οι γενετικά τροποποιημένοι οργανισμοί (ΓΤΟ), πιο γνωστοί ως μεταλλαγμένα. Είναι γνωστό ότι στις ΗΠΑ έχει επικρατήσει η καλλιέργεια ΓΤΟ αλλά σχεδόν όλες οι χώρες της Ευρώπης είτε αρνούνται να νομιμοποιήσουν τους ΓΤΟ είτε επιβάλλουν περιορισμούς στην καλλιέργειά τους (τουλάχιστον ως τώρα). Συνεπώς, είναι αυτονόητο ότι η Monsanto περιμένει πολλά από την ΤΤΙΡ.

Αντιδράσεις κατά της ΤΤΙΡ από διάφορες ευρωπαϊκές χώρες

Ίσως ο καλύτερος τρόπος να μαντέψουμε "πού το πάει" η ΤΤΙΡ, είναι να αναρωτηθούμε για τις επιπτώσεις που θα έχει η αποδοχή της. Στις 6 Ιουνίου 2014, σε άρθρο του στην Global Justice Now, o Μόρτεν Τάυσεν σχηματοποίησε αυτές τις επιπτώσεις σε λίγες γραμμές. Το άρθρο έχει τίτλο "10 λόγοι για τους οποίους θα έπρεπε να ανησυχείτε για την ΤΤΙΡ" και το παραθέτω εδώ (σε δική μου μετάφραση): 

1. Η ΤΤΙΡ συνιστά απειλή για την δημοκρατία.
Εάν συμφωνηθεί, η ΤΤΙΡ θα δώσει στις επιχειρήσεις την δύναμη να μηνύουν τις κυβερνήσεις για τυχόν αποφάσεις που θα μπορούσαν να βλάψουν τα προσδοκώμενα κέρδη τους, αποδυναμώνοντας την δημοκρατική λήψη αποφάσεων που θα εξυπηρετούν το δημόσιο συμφέρον.

2. Η ΤΤΙΡ συνιστά απειλή για το κοινωνικό κράτος.
Η ΤΤΙΡ θα δημιουργήσει νέες αγορές σε κοινωνικές υπηρεσίες, όπως η υγεία και η εκπαίδευση, κάτι που οδηγεί σε μεγαλύτερη απελευθέρωση και ιδιωτικοποίηση. Επίσης θα δυσκολέψει πολύ την πιθανότητα να επιστρέψουν αυτές οι υπηρεσίες -όπως επίσης και η ενέργειά μας ή το νερό- σε δημόσιο έλεγχο ή να επανακρατικοποιηθούν.

3. Η ΤΤΙΡ συνιστά απειλή για την ασφάλεια των τροφίμων.
Μέσω της εναρμόνισης των κανονισμών για την ασφάλεια των τροφίμων, τα (υψηλά) πρότυπα ασφαλείας της ΕΕ θα υποβιβαστούν στο (χαμηλό) επίπεδο των ΗΠΑ. Το γεγονός αυτό θα καταργήσει τους περιορισμούς της ΕΕ για τους ΓΤΟ, τα φυτοφάρμακα και το βοδινό κρέας από ζώα μεγαλωμένα με ορμόνες.

4. Η ΤΤΙΡ συνιστά απειλή για το περιβάλλον.
Η ΤΤΙΡ θα οδηγούσε τους (αυστηρούς) ευρωπαϊκούς κανονισμούς για το περιβάλλον στην εναρμόνιση και υποβάθμισή τους στα (χαλαρά) πρότυπα των ΗΠΑ, ευνοώντας μια ανάπτυξη όπως το πολιτειακού τύπου fracking(*) στο Ηνωμένο Βασίλειο και οπουδήποτε αλλού στην Ευρώπη.

5. Η ΤΤΙΡ συνιστά απειλή για το κλίμα.
Με την ισχυροποίηση των δικαιωμάτων των επενδυτών, η ΤΤΙΡ θα επιτρέπει στις επιχειρήσεις να μηνύουν κυβερνήσεις που θα προωθούν πολιτικές κατά των ορυκτών καυσίμων.

6. Η ΤΤΙΡ συνιστά απειλή για τα δικαιώματα των εργαζομένων.
Τα δικαιώματα των εργαζομένων θα μπορούν να υποβαθμιστούν στα επίπεδα των ΗΠΑ και οι επιχειρήσεις θα μπορούν να μετεγκαθίστανται σε πολιτείες των ΗΠΑ ή σε χώρες της ΕΕ με χαμηλότερο εργατικό κόστος.

7. Η ΤΤΙΡ συνιστά απειλή για τα προσωπικά δεδομένα.
Διαρρεύσαντα έγγραφα πιστοποιούν ότι η ΤΤΙΡ θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για να επαναφέρει βασικά στοιχεία τής Εμπορικής Συμφωνίας Κατά της Παραποίησης (Anti-Counterfeiting Trade Agreement - ACTA), η οποία απορρίφθηκε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο μετά από λαϊκή διαμαρτυρία. Αυτό θα μπορούσε να αναγκάσει τους παρόχους διαδικτύου να κατασκοπεύουν τους πελάτες τους.

8. Η ΤΤΙΡ συνιστά απειλή για τον οικονομικό έλεγχο.
Η ΤΤΙΡ είναι φτιαγμένη για να καταργήσει πολλούς από τους νέους δημοσιονομικούς κανονισμούς (όπως οι τραπεζικές εγγυήσεις), οι οποίοι υιοθετήθηκαν μετά το 2008 για να εμποδίσουν μια ακόμη μελλοντική οικονομική κρίση.

9. Οι διαπραγματεύσεις για την ΤΤΙΡ γίνονται με απόλυτη μυστικότητα.
Ενώ τα εταιρικά λόμπυ παίζουν πρωταγωνιστικό ρόλο στις διαπραγματεύσεις, στους πολίτες έχει επιβληθεί σιωπή. Όλοι οι διαπραγματευτές πρέπει να υπογράφουν συμφωνίες εμπιστευτικότητας. Δεν υπάρχει πρόσβαση στο κείμενο της συμφωνίας -ούτε καν για τους βουλευτές- κι έτσι τα περισσότερα από αυτά που γνωρίζουμε, προέρχονται από έγγραφα που διέρρευσαν.

10. Η ΤΤΙΡ συνιστά ένα επικίνδυνο προσχέδιο για όλον τον υπόλοιπο κόσμο.
Αν η ΤΤΙΡ υπογραφεί, οι χώρες τού νότιου ημισφαίριου θα δεχτούν τεράστια πίεση για την εφαρμογή προτύπων τύπου ΤΤΙΡ ώστε να αποφύγουν την πτώση τής εμπορικής τους δραστηριότητας. Τα εταιρικά λόμπι επιβεβαιώνουν τον στόχο τους για δημιουργία μιας "παγκόσμιας σύγκλισης προς τα Ευρω-Πολιτειακά πρότυπα". Έτσι, θα δούμε να επιβάλλονται πολιτικές ελεύθερου εμπορίου στις φτωχότερες χώρες, οι οποίες δεν είχαν καμία συμμετοχή στις διαπραγματεύσεις.


Αν μετά από όλα αυτά σας έχει ήδη δημιουργηθεί η εντύπωση πως η ΤΤΙΡ δεν είναι παρά άλλη μια προσπάθεια προώθησης νεοφιλελεύθερων επιλογών που στοχεύουν στην αναζωογόνηση του χειμαζόμενου από την κρίση καπιταλισμού, σας συγχαίρω για την διορατικότητά σας.


-------------------------------------
(*) Fracking: Νέα, πολιτειακής επινόησης φτηνή μέθοδος εξόρυξης πετρελαίου, με ιδιαίτερα επιβλαβείς συνέπειες στο περιβάλλον. Διαβάστε σχετικά το εξαιρετικό άρθρο "Fracking: Ο νέος εφιάλτης", από το πολύ καλό -και, δυστυχώς, ανενεργό εδώ κι έναν χρόνο- ιστολόγιο Cynical.