Πετσέτα, ομπρέλα, βιβλίο και βουτιά

Από herko

Γράφει ο 2310net //

Στη ζωή ενός ανθρώπου κάθε καλοκαίρι είναι σημαντικό. Κάθε καλοκαίρι είναι διαφορετικό.
Όταν ήμασταν μικρά παιδιά δεν χορταίναμε τη θάλασσα. Από νωρίς εκεί, με ρακετούλες πλαστικές, κουβαδάκια, μπρατσάκια σωσίβια και όλη την ώρα στο νερό μέχρι τα δάχτυλα των ποδιών να γίνουν μπλε. Μεγαλώνοντας μάθαμε να παίζουμε με ξύλινες ρακέτες και να ενοχλούμε τους λουόμενους της πρώτης γραμμής. Λίγο αργότερα, κάπου στα φοιτητικά μας χρόνια, μπήκαν στη ζωή μας τα μπιτς μπαρ και ο φραπές. Μεγαλώνοντας τη θέση του φραπέ πήρε το φρέντο, σαν μια υπόσχεση στον σημιτικό εκσυγχρονισμό που έπρεπε να τηρήσουμε.
Και πάμε όλοι μαζικά, όπως τα κάνουμε όλα, να κάνουμε τα μπανια του λαού. Στριμώχνουμε την ανάγκη μας για απόλαυση των στοιχείων της φύσης στα λίγα τετραγωνικά που αντιστοιχούν σε μια ομπρέλλα και δύο ξαπλώστρες, ευγενική προσφορά της επιχειρηματικότητας και της τουριστικής ανάπτυξης, υπό τους αγενείς ήχους μιας νταβαντούρικης μουσικής που επέλεξε για εμάς χωρίς εμάς κάποιος μεροκαματιάρης δισκοθέτης.
Πίνουμε τον φρέντο γρήγορα πριν λιώσουν τα παγάκια και βουτάμε με βάρδιες στη θάλασσα για να μένει πάντα κάποιος πίσω μη μας κλέψουν το σημαντικότερο πράγμα, το κινητό μας γιατί μετά δεν θα μπορούμε να πιάσουμε το πόκεμον που θα εμφανιστεί στην διπλανή ξαπλώστρα.
Το διάβασμα συνήθως φτάνει μέχρι την αθλητική εφημερίδα που αγοράζει ένας και διαβάζουν σαράντα, και δεν την αποχωριζόμαστε αν δε μάθουμε και την τελευταία μεταγραφή της Δόξας Κρανούλας. Αγωνιούμε και φέτος αν θα περάσει ο ΠΑΟΚ στους ομίλους του Τσάμπιονς Λίγκ, αλλά αυτή τη φορά ο παιχταράς που έφερε ο πρόεδρας θα ρίξει τα τσιμέντα.
Όσο μεγαλώνουμε ο χρόνος που περνάμε στο νερό μικραίνει, όπως μικραίνει η αφέλεια, η παιδικότητα, η χαρά και η ανεμελιά αφού πια είμαστε εργαζόμενοι, σοβαροί άνθρωποι σε ηλικία πρώτου διαζυγίου ή δεύτερης βάφτισης κι ας βλέπουμε αυτά τα μυστήρια μόνο ως καλεσμένοι.
Το άγχος που αποκομίσαμε μαζί με την πρόσληψη στην τελευταία δουλειά έχει γίνει σκιά που δεν αποχωριζόμαστε ούτε στις διακοπές. Γρήγορα να πάμε να πιάσουμε ξαπλώστρα, να παραγγείλουμε αγενώς στη σκληρά εργαζόμενη σερβιτόρα να αλείψουμε στο σώμα μας κρέμες και λάδια γιατί ο ήλιος δεν αστειεύεται και να κάνουμε σχέδια για τα καλαμαράκια που θα ακριβοπληρώσουμε γιατί τον ήλιο μας και τη θάλασσά μας τη ζηλεύουν όλοι.
Αλλοτριώνουμε τις διακοπές μας και χαρίζουμε χώρο, χρόνο και χρήμα απο αυτές σε όσους μας βλέπουν σαν ευρώ. Οπότε φέτος πάρτε την ομπρέλα, την ψάθα σας και ένα καλό αστυνομικό μυθιστόρημα, αράξτε σε μια όμορφη παραλία που δεν την εχει αλώσει ακόμα η καπιταλιστική λαίλαπα και βουτήξτε σαν να μην υπάρχει αύριο, γιατί το αύριο δεν αργεί και θα είναι δύσκολο! Κάντε μια βουτιά και για εμάς που θα μείνουμε πίσω στις μεγαλουπόλεις, κάντε και μια βουτιά με φρέσκο ψωμί στο θείο γαστρονομικό δώρο που λέγεται χωριάτικη σαλάτα και πάρτε ανάσες για τα δύσκολα που έρχονται!

«Συνεργάσιμοι»...

«Συνεργάσιμοι»...

Στο πλέγμα των αντιλαϊκών αναδιαρθρώσεων, που κρίνονται αναγκαίες στην πορεία ανάκαμψης του εγχώριου κεφαλαίου, εντάσσεται ο νέος «Κώδικας Δεοντολογίας» των τραπεζών, που διαμορφώθηκε από την Τράπεζα της Ελλάδας και δημοσιεύτηκε, προχτές, στην «Εφημερίδα της Κυβερνήσεως». Πρόκειται για μια ακόμη παρέμβαση στο πλαίσιο της εφαρμογής των «προαπαιτούμενων» μέτρων του τρίτου μνημονίου, η οποία έρχεται να «κουμπώσει» με τις προηγούμενες νομοθετικές παρεμβάσεις της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, με κατεύθυνση την πλήρη απελευθέρωση των πλειστηριασμών ακόμη και για την πρώτη κατοικία των λαϊκών νοικοκυριών.
Σε αυτό το πλαίσιο, εντείνονται οι εκβιασμοί και οι απειλές, ενώ τα λαϊκά νοικοκυριά υποχρεώνονται να «συμφωνήσουν» σε εξατομικευμένα μνημόνια συνεργασίας με τις τράπεζες, ανάλογα με το όποιο διαθέσιμο εισόδημα: «Ο αποχαρακτηρισμός του δανειολήπτη ως συνεργάσιμου μπορεί να έχει ως συνέπεια τον αποκλεισμό του από ειδικές ευεργετικές διατάξεις της νομοθεσίας», αναφέρεται χαρακτηριστικά στον νέο «Κώδικα Δεοντολογίας», ανοίγοντας διάπλατα την προοπτική των πλειστηριασμών.
Με βάση το νόμο της συγκυβέρνησης, πέρα από τα εισοδηματικά και περιουσιακά κριτήρια, τα οικονομικώς ανήμπορα λαϊκά νοικοκυριά, προκειμένου να τύχουν δικαστικής προστασίας, όπου αυτή προβλέπεται, πρέπει να έχουν, με τη βούλα των τραπεζών, το χαρακτηρισμό του «συνεργάσιμου δανειολήπτη». Σε διαφορετική περίπτωση, τα δικαστήρια θα απορρίπτουν την αίτηση, με ανοιχτό πλέον το ενδεχόμενο των πλειστηριασμών.
Ο νόμος της συγκυβέρνησης προβλέπει ότι «ο οφειλέτης είναι συνεργάσιμος δανειολήπτης βάσει του Κώδικα Δεοντολογίας Τραπεζών. Το σχέδιο διευθέτησης οφειλών θα προβλέπει ότι ο οφειλέτης θα καταβάλλει το μέγιστο της δυνατότητας αποπληρωμής του και ότι θα καταβάλλει ποσό τέτοιο ώστε οι πιστωτές του δε θα βρεθούν, χωρίς τη συναίνεσή τους, σε χειρότερη οικονομική θέση από αυτήν στην οποία θα βρίσκονταν σε περίπτωση αναγκαστικής εκτέλεσης (σ.σ. πλειστηριασμού)».
Σχετικά και απόλυτα η λαϊκή στέγη βρίσκεται στο έλεος των τραπεζών. Στη βάση των χαμηλότερων εισοδηματικών και περιουσιακών κριτηρίων που νομοθέτησε η σημερινή κυβέρνηση, και με πρόσθετη προϋπόθεση τη «συνεργασία» του δανειολήπτη με την τράπεζα κλιμακώνονται οι εκβιασμοί απέναντι σε ανήμπορα λαϊκά νοικοκυριά, τα οποία επιχειρούν να στριμώξουν σε νέες συνεννοήσεις με τις τράπεζες, ακόμη και με την παραχώρηση του ακινήτου και με τη διαμονή σε αυτό με την πληρωμή ενοικίου. Με το συγκεκριμένο μέτρο, στηρίζονται οι ισολογισμοί των τραπεζών, στις οποίες θα ανήκει η ακίνητη ιδιοκτησία των πελατών τους. Ως «εναλλακτικές» λύσεις εμφανίζονται, μεταξύ άλλων, η «εθελοντική» πώληση του ακινήτου σε τρίτους, επίσης η «εθελοντική παράδοση» του ακινήτου στην τράπεζα, ενώ υπό προϋποθέσεις προβλέπονται ρυθμίσεις, όπως αυτές που ήδη εφαρμόζουν οι τράπεζες (χρονική μετακύλιση, μείωση επιτοκίων κ.ά.).
Την ίδια ώρα, η διαχείριση των «κόκκινων» επιχειρηματικών δανείων ανοίγει δρόμους για μαζικές αναδιαρθρώσεις βιώσιμων επιχειρήσεων, αλλά και κλάδων της οικονομίας και της παραγωγής που χαρακτηρίζονται για τα ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα. Σε αυτό το επίπεδο, ο «Κώδικας Δεοντολογίας», προβλέπει τη δυνατότητα για «συμφωνία ανταλλαγής χρέους με μετοχικό κεφάλαιο», δηλαδή τη συμμετοχή των τραπεζών στις επιχειρήσεις, ή ακόμη και την πλήρη ανάληψη της ιδιοκτησίας από τις τράπεζες. Αυτές, με τη σειρά τους, και αφού προηγουμένως τις εξυγιάνουν και τις απαλλάξουν από «βαρίδια» θα τις μεταβιβάσουν στη συνέχεια σε άλλους ενδιαφερόμενους επενδυτές. Σύμφωνα με τον «Κώδικα Δεοντολογίας», η «λειτουργική αναδιάρθρωση επιχείρησης» μπορεί να περιλαμβάνει ενέργειες όπως η αλλαγή της διοίκησης, η πώληση περιουσιακών στοιχείων, ο περιορισμός του κόστους κ.ά.
Σε κάθε περίπτωση, στρατηγικού χαρακτήρα ζήτημα για το εγχώριο κεφάλαιο είναι αυτό της διαχείρισης των «κόκκινων» δανείων, γεγονός που φαίνεται να συνδέεται με την υπό διαμόρφωση δευτερογενή αγορά τραπεζικών δανείων. Αυτή, με τη σειρά της, έρχεται να «κουμπώσει» με τις γενικότερες αναδιαρθρώσεις σε κλάδους της οικονομίας και της παραγωγής, με τις νέες επιχειρηματικές συμφωνίες, που στοχεύουν στη μεγαλύτερη συγκέντρωση της επιχειρηματικής πίτας και των κερδών.

Προσφυγικό και απολογητές...

Προσφυγικό και απολογητές...

Είτε ως απολογητές πρώτης γραμμής του ευρωμονόδρομου, είτε ωσάν εξαπατημένες παρθένες, οι του ΣΥΡΙΖΑ έγραφαν στο πρωτοσέλιδο της χτεσινής «Αυγής»:
«Εντείνονται οι κόντρες ΕΕ - Τουρκίας. Συμφωνία με πήλινα πόδια. Ομηροι της διελκυστίνδας Βρυξελλών - Αγκυρας για τη βίζα οι εγκλωβισμένοι πρόσφυγες στα νησιά του Βόρειου Αιγαίου. Η Κομισιόν επιμένει ότι η Τουρκία μπορεί να θεωρείται ακόμη ασφαλής τρίτη χώρα, παρά τις πρόσφατες εξελίξεις, συνεπώς η συμφωνία για τις επιστροφές των προσφύγων μπορεί ακόμη να εφαρμοστεί. Πλην όμως, όλα έχουν "παγώσει" στα ελληνικά νησιά, όπου ο αριθμός των εγκλωβισμένων αργά, αλλά σταθερά, αυξάνεται. Σημαντικές πτυχές της συμφωνίας δεν υλοποιούνται από τη μεριά της ΕΕ, από τις μετεγκαταστάσεις προσφύγων έως την αποστολή ειδικευμένου προσωπικού για την παροχή ασύλου στην Ελλάδα, ενώ οι πιθανότητες να καταργηθεί η βίζα για τους Τούρκους πολίτες μέχρι τον Οκτώβριο, ως "αντισταθμιστικό" όφελος, μειώνονται μέρα με τη μέρα».

***

Οποια δουλειά κι αν κάνουν, είτε να αποπροσανατολίζουν το λαό σχετικά με την ΕΕ και τις προθέσεις της, τι μπορεί να «διορθωθεί» στη λειτουργία της, είτε να καμώνονται τον ανίδεο, οι ευθύνες του ΣΥΡΙΖΑ και της κυβέρνησης παραμένουν στο ακέραιο.
Τους τις έχει αποδώσει, άλλωστε, από την πρώτη στιγμή, το ΚΚΕ όταν, απ' όταν υπογραφόταν ακόμα η τέτοια συμφωνία στη Σύνοδο Κορυφής ΕΕ - Τουρκίας για το Προσφυγικό, το Κόμμα προειδοποιούσε ότι αυτή η Σύνοδος δεν έκανε τίποτε άλλο παρά να επικυρώσει το άθλιο παζάρι της λυκοσυμμαχίας, που λέγεται ΕΕ, με την άρχουσα τάξη της Τουρκίας. Οτι δεν λύνει το πρόβλημα των εγκλωβισμένων στην Ελλάδα ούτε πρόκειται να σταματήσει τα προσφυγικά - μεταναστευτικά κύματα. Αντίθετα, επιδεινώνει τις συνθήκες εγκλωβισμού και καταστολής για ακόμη περισσότερους πρόσφυγες και μετανάστες. Καταπατά βάναυσα τα δικαιώματά τους.
Το ΚΚΕ προειδοποιούσε, ήδη από τότε, ότι οι δυσνόητες και στρογγυλεμένες διατυπώσεις της συμφωνίας, που υπέγραψε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, δεν μπορούν να κρύψουν κρίσιμες πτυχές, όπως ότι:
-- Το κλείσιμο των βόρειων συνόρων για τους πρόσφυγες αποτελεί κοινή απόφαση της ΕΕ, όχι αποτέλεσμα μονομερών ενεργειών. Οτι οι χιλιάδες πρόσφυγες - μετανάστες που βρίσκονται ήδη στην Ελλάδα, αλλά και όσοι θα εξακολουθήσουν να έρχονται, θα παραμείνουν εγκλωβισμένοι. Οτι το πρόγραμμα επιλεκτικής μετεγκατάστασης από την Ελλάδα σε άλλα κράτη της ΕΕ ενός ελάχιστου αριθμού προσφύγων, που γίνεται με ρυθμούς χελώνας, δεν αποτελεί λύση, σε αντίθεση με τους ισχυρισμούς του πρωθυπουργού και της κυβέρνησης.
-- Η απόφαση της Συνόδου ότι για κάθε «επιστροφή» από την Ελλάδα στην Τουρκία ενός Σύρου πρόσφυγα, ένας άλλος θα επανεγκαθίσταται από την Τουρκία σε χώρα της ΕΕ, μέχρι να συμπληρωθεί το όριο των 72.000 προσφύγων, αποτελεί ένα απαράδεκτο πινγκ - πονγκ, που παίζεται στις πλάτες των προσφύγων, παραβιάζοντας ωμά και απροκάλυπτα τα δικαιώματά τους. Η απόφαση για υποχρεωτική κατάθεση των αιτήσεων ασύλου και fast-track εξέτασή τους στην Ελλάδα σημαίνει επαναφορά σε ισχύ και αυστηρή εφαρμογή του απαράδεκτου Κανονισμού του Δουβλίνου. Αποτέλεσμα αυτών των αποφάσεων θα είναι να αυξηθούν τα κυκλώματα και οι ταρίφες των δουλεμπόρων, τα δρομολόγια να γίνουν πιο επικίνδυνα, να ανέβει ο αριθμός των νεκρών προσφύγων - μεταναστών, οι συνθήκες κυνηγητού και παρανομίας θα προκαλέσουν και άλλα προβλήματα με επιπτώσεις στον ντόπιο πληθυσμό στα νησιά, στην ενδοχώρα και τα σύνορα προς τις άλλες χώρες της ΕΕ.

***

Σε αυτήν τη βάση, προσπερνώντας την κυβερνητική και ευρωενωσιακή προπαγάνδα, είναι αναγκαίο όσο ποτέ, τώρα που όπως φαίνεται το Προσφυγικό αναμένεται να παρουσιάσει νέα κλιμάκωση, ο λαός να ενισχύσει ακόμα πιο αποφασιστικά τον αγώνα του απέναντι στην πολιτική κυβέρνησης - ΕΕ. Να δυναμώσει την αλληλεγγύη του προς τους πρόσφυγες - μετανάστες, να διεκδικήσει ανθρώπινους χώρους προσωρινής φιλοξενίας και ασφαλή μετάβασή τους στις χώρες τελικού προορισμού τους.
Και, φυσικά, να παλέψει, μαζικά και οργανωμένα, για να σταματήσουν ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος, οι ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις του ΝΑΤΟ, της ΕΕ και άλλων κρατών, που έχουν συνυπογράψει και οι ελληνικές κυβερνήσεις, και προκαλούν αλλεπάλληλα κύματα προσφυγιάς.

ΟΥΚΡΑΝΙΑ Αναζωπύρωση των συγκρούσεων με μαζικούς βομβαρδισμούς

ΟΥΚΡΑΝΙΑ
Αναζωπύρωση των συγκρούσεων με μαζικούς βομβαρδισμούς

Από τους προχτεσινούς βομβαρδισμούς στο Ντονέτσκ

ΚΙΕΒΟ.--
Κλιμάκωση των συγκρούσεων στην Ανατολική Ουκρανία παρατηρείται τις τελευταίες μέρες, με τις δυνάμεις του στρατού και των εθνικιστικών ταγμάτων να σφυροκοπούν τις περιοχές που αυτοαποκαλούνται Λαϊκές Δημοκρατίες του Ντονέτσκ και του Λουγκάνσκ. Μόνο χτες οι πολιτοφυλακές στο Ντονέτσκ καταγγέλλουν ότι έγιναν 872 επιθέσεις σε κατοικημένες περιοχές και μάλιστα με όπλα διαμετρήματος που με βάση τη λεγόμενη συμφωνία εκεχειρίας του Μινσκ (το Φλεβάρη του 2015) θα έπρεπε να είχαν απομακρυνθεί. Ως αποτέλεσμα, περίπου 900 σπίτια έμειναν χωρίς ρεύμα στα χωριά Ζαΐτσεβο, Γκορλόφκα, Γασινοβάταγια και αρκετά άλλα. Ακόμα, γίνεται αναφορά σε απώλειες τον τελευταίο μήνα: Ενας πολίτης και 11 πολιτοφύλακες νεκροί, 25 πολίτες και 21 πολιτοφύλακες τραυματίες. Επίσης, και περιοχές στην αυτοαποκαλούμενη ΛΔ του Λουγκάνσκ χτυπήθηκαν 8 φορές, ενώ και ο ουκρανικός στρατός αναφέρει 71 χτυπήματα στις θέσεις του από την πλευρά των πολιτοφυλακών και 3 τραυματίες Ουκρανούς στρατιώτες.
Η κλιμάκωση αυτή επιβεβαιώνει ότι η λεγόμενη εκεχειρία είναι μόνο στα χαρτιά και η σύγκρουση συμφερόντων, που ο λαός πληρώνει με το αίμα του, συνεχίζεται. Το διακύβευμα της σύγκρουσης στην Ουκρανία είναι ο τεράστιος πλούτος της και η γεωστρατηγική της θέση και εκδηλώθηκε με την ενδοαστική αντιπαράθεση, η οποία ξεκίνησε με την ανατροπή το 2014 της προηγούμενης αστικής κυβέρνησης από εθνικιστικές και φασιστικές δυνάμεις που είχαν τη στήριξη των ΗΠΑ, ΝΑΤΟ και ΕΕ, και την εμπλοκή της Ρωσίας για τα δικά της συμφέροντα στην περιοχή.
Πάντως, την ίδια ώρα που οι μάχες μαίνονται, συνεχίζονται και οι λεγόμενες διπλωματικές προσπάθειες για την εξεύρεση συμβιβασμού, μέσω της λεγόμενης Ομάδας Επαφής του Μινσκ, με συμμετοχή εκπροσώπων της κυβέρνησης του Κιέβου, των πολιτοφυλάκων, της Ρωσίας και του Οργανισμού για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ). Χτες, είχε προγραμματιστεί άλλη μια συνάντηση στην πρωτεύουσα της Λευκορωσίας, που είχε ως διακηρυγμένο στόχο την αποκλιμάκωση της έντασης και τη διαπραγμάτευση μιας ειρηνικής λύσης. Συνεδριάζουν οι υποομάδες για την ασφάλεια, την ανθρωπιστική βοήθεια, την πολιτική διευθέτηση και τα οικονομικά ζητήματα. Οπως διαρρέονταν από τον εκπρόσωπο της Ρωσίας, Μπόρις Γκριζλόφ, ήταν πολύ πιθανή μια συμφωνία για απόσυρση δυνάμεων από μια σειρά περιοχών στη γραμμή αντιπαράθεσης, ενώ υπήρχε η πρόταση για τη δημιουργία 10 ζωνών ασφαλείας. Ωστόσο, παραμένουν ουσιώδεις διαφορές ανάμεσα στην κυβέρνηση του Κιέβου και τις πολιτοφυλακές για τη διενέργεια τοπικών εκλογών και ένα καθεστώς αυτονομίας που είχε περιληφθεί στο συμβιβασμό της συμφωνίας εκεχειρίας του Μινσκ, αλλά λόγω της κωλυσιεργίας της κυβέρνησης του Κιέβου δεν έχει υπάρξει καμία πρόοδος. Επίσης, ο εκπρόσωπος του ΟΑΣΕ, Μάρτιν Σάιντικ, δήλωσε χτες ότι θα μεταφέρει υπόμνημα των αρχών του Ντονμπάς (Ντονέτσκ και Λουγκάνσκ) στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, που απαιτεί την εφαρμογή της συμφωνίας.

Το κινηματογραφικό-φωτογραφικό συνεργείο του ΔΣΕ

 Το κινηματογραφικό-φωτογραφικό συνεργείο του ΔΣΕ

Για να προβάλει την πολύ αξιόλογη έκδοση της Σύγχρονης Εποχής "Φωτογραφίζοντας το Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας", που πρωτοκυκλοφόρησε στο διήμερο της ΚΝΕ στο Βίτσι, με το σπουδαίο φωτογραφικό αρχείο του Απόστολου Μουσούρη (που παραδόθηκε στο Κόμμα πριν από δύο χρόνια, από τους συγγενείς του), η κε του μπλοκ αντιγράφει και δημοσιεύει σήμερα τη μαρτυρία του σκηνοθέτη Μάνου Ζαχαρία, που ήταν χρεωμένος στο φωτογραφικό-κινηματογραφικό συνεργείο του ΔΣΕ και δίνει πολύ ενδιαφέρουσες πληροφορίες στην εξιστόρησή του. Αν και στη συγκεκριμένη περίπτωση, ισχύει απόλυτα το κινέζικο ρητό "μία εικόνα, χίλιες λέξεις" και ο αναγνώστης πρέπει να προετοιμάσει τον εαυτό του για ένα ποτάμι από εκατοντάδες εικόνες (συγκλονιστικά φωτογραφικά ντοκουμέντα) και εκατοντάδες χιλιάδες λέξεις.

Μαρτυρία του σκηνοθέτη Μάνου Ζαχαρία για το κινηματογραφικό και φωτογραφικό συνεργείο του ΔΣΕ

Για την κατανόηση του φωτογραφικού έργου του Απόστολου Μουσούρη στο ΔΣΕ, είναι χρήσιμη η παρακολούθηση της δράσης του κινηματογραφικού συνεργείου του ΔΣΕ, μέλος του οποίου ήταν και ο Απόστολος Μουσούρης. Το κινηματογραφικό συνεργείο του ΔΣΕ, σύμφωνα με τις καταγραφές και τις μαρτυρίες του σκηνοθέτη Μάνου Ζαχαρία, υπαγόταν στο Τμήμα Διαφώτισης του Γενικού Αρχηγείου του ΔΣΕ. Τράβηξε χιλιάδες μέτρα φιλμ, που αφορούσαν τη ζωή και τη δράση του ΔΣΕ, καθώς και των κατοίκων των περιοχών σε Γράμμο και Βίτσι.

Ο σκηνοθέτης Μάνος Ζαχαρίας, την άνοιξη του 1948, φορτωμένος με 2 κουρδιστές κινηματογραφικές μηχανές λήψης, μια 35 mm και μια δεκαεξάρα "Παγιάρ", καθώς και κουτιά με φιλμ, πέρασε τα γιουγκοσλαβικά σύνορα και μπήκε παράνομα στην Ελλάδα στην περιοχή της Αλεβίτσας. Όπως μας διηγείται: "... Είχα εντολή να βρω το Γιώργο Σεβαστίκογλου για να οργανώσουμε το κινηματογραφικό συνεργείο. Συναντηθήκαμε στα έμπεδα. Ο Γιώργος Σεβαστίκογλου, που θα ήταν ο επικεφαλής του συνεργείου, ο Απόστολος Μουσούρης, φωτογράφος και οπερατέρ, που είχε γυρίσει ήδη ταινίες στην Ελλάδα, και εγώ, επίδοξος σκηνοθέτης, που κουβάλησα τις μηχανές και το φιλμ από το Παρίσι. Ο καθένας είχε ακολουθήσει το δικό του δρόμο. Είναι γνωστή η οδύσσεια του Γιώργου που, για να αποφύγει το στρατό και τελικά τη Μακρόνησο, μπαρκάρει παράνομα με ένα καΐκι και θαλασσοδαρμένος βρίσκεται λαθρομετανάστης στην Ιταλία, γνωρίζει όλες τις ιταλικές φυλακές και στο τέλος, με τη βοήθεια Ιταλών και ξένων διανοουμένων, ελευθερώνεται και βρίσκεται στην Ελλάδα.

Οργανώθηκε ολόκληρη εκστρατεία. Η Εντίτα Μόρις, γνωστή Σουηδή συγγραφέας, που μεταξύ άλλων είχε γράψει και Τα λουλούδια της Χιροσίμα, δραστηριοποιήθηκε και με τη βοήθεια του Μοράβια, του Κάρλο Λέβι και άλλων κατάφεραν να ανακαλύψουν σε μια από τις φυλακές και να βγάλουν πρώτο το Γιώργο Σεβαστίκογλου. Μετά, με τη βοήθεια και του Γιώργου, ελευθερώθηκαν και οι άλλοι.

Τους συνάντησα λοιπόν στα έμπεδα. Έπρεπε να μάθουμε πέντε πράγματα για το Δημοκρατικό Στρατό και για την τακτική του. Δεν κράτησε και πολύ. Σε μια εβδομάδα αρχίσαμε τις αποστολές. Πηγαίναμε στις διάφορες μονάδες, βγάζαμε φωτογραφίες, γυρίζαμε κομμάτια από τη ζωή των μαχητών. Ήταν ένας άλλος στρατός. Γυναίκες και άνδρες μαζί στις μονάδες και στην πρώτη γραμμή και στα μετόπισθεν, παντού. Κάτι που θύμιζε το αντάρτικο της Κατοχής, αλλά που είχε και τα χαρακτηριστικά ενός τακτικού στρατού, με σχετικά σταθερή γραμμή μετώπου, με οργανωμένη επιμελητεία και κάποια ζωή στα μετόπισθεν.

Εμείς παίρναμε εντολές από τη στρατιωτική διοίκηση να πάμε στην τάδε μονάδα, γιατί "κάτι θα γίνει", στην άλλη να γυρίσουμε τους βομβαρδισμούς των αεροπλάνων, να επισκεφθούμε το νοσοκομείο που λειτουργούσε μέσα σε σπηλιές, κάπου θα γινόταν μια σύσκεψη, και έτσι τριγυρνάγαμε τις βουνοκορφές του Γράμμου καταγράφοντας το ιστορικό του παράξενου αυτού πολέμου.

Μετακινούμαστε τις περισσότερες φορές με σύνδεσμο, γιατί δε γνωρίζαμε τα μέρη και μπορούσαμε να χαθούμε. Συχνά περπατάγαμε νύχτες. Άλλες φορές διανυκτερεύαμε στο δάσος, σε καλύβες φτιαγμένες από φτέρη. Μάθαμε την τεχνική, αργότερα τις φτιάχναμε και μόνοι μας. Στην αρχή, τα μόνα μας εφόδια ήταν οι μηχανές μας και το φιλμ, μετά όμως από ένα επεισόδιο αποκτήσαμε και οπλισμό.

Πηγαίναμε στα βομβαρδισμένα χωριά, που τα περισσότερα ήταν άδεια και ψάχναμε να βρούμε τους κατοίκους στα δάση, δηλαδή τις γυναίκες με τους γέρους και τα μωρά που, αποφεύγοντας τα αεροπλάνα, προσπαθούσαν να επιβιώσουν στις καλύβες με τα λιγοστά τρόφιμα που του προμήθευε η τοπική αυτοδιοίκηση.

Στο Γράμμο δε μείναμε πολύ. Είχε αρχίσει η μεγάλη επίθεση του μοναρχοφασιστικού στρατού, που μας ανάγκασε να υποχωρήσουμε προς το Βίτσι, στην περιοχή των Πρεσπών.

Εκεί η κατάσταση ήταν εντελώς αλλιώτικη. Ο χώρος που κατείχε ο Δημοκρατικός Στρατός ήταν μεγαλύτερος, υπήρχε οργανωμένη ζωή, αγροτικός συνεταιρισμός, καλλιεργημένη γη. Εγκατασταθήκαμε σε ένα χωριό κοντά στη Μικρή Πρέσπα -στον Πυξό. Είχαμε στέγη, μια ψάθα για να κοιμόμαστε, ζεστό φαΐ από τη μονάδα στην οποία ανήκαμε. Τα μηχανήματα (είχε βρεθεί ήδη και μια δεύτερη Παγιάρ 16 mm), τα φιλμ, οι φωτογραφικές μηχανές και τα εξαρτήματα εξασφαλίστηκαν στο αρχηγείο, που ήταν εγκατεστημένο στο μικρό κομμάτι ελληνικής γης ανάμεσα στις δύο Πρέσπες.

Πάνω από το χωριό Ψαράδες. Ο Απόστολος πηγαινοερχόταν, κουβάλαγε τα απαραίτητα για τη δουλειά μας, φρόντιζε τα μηχανήματα, έστελνε τα γυρισμένα φιλμ για εμφάνιση. Είχαμε αποκτήσει και δύο βοηθούς, τον Γιάννη και το Φαέθονα. Βοηθούσαν κυρίως τον Απόστολο.

Αρχίσαμε πάλι τις περιοδείες. Στο Βίτσι υπήρχε σχολή αξιωματικών, οργανωμένα νοσοκομεία, στρατόπεδο αιχμαλώτων, ο συνεταιρισμός και μια εκτεταμένη γραμμή μετώπου που έπιανε από την Μπέλα Βόντα στα ανατολικά ως τις παρυφές του Γράμμου στα δυτικά. Όλα αυτά έπρεπε να τα καταγράψουμε. Ορμητήριο ο Πυξός και ατέλειωτες ώρες πεζοπορίας. Πολλέ φορές κάναμε και μια βδομάδα να γυρίσουμε πίσω, αλλά πάντα στα κουτιά μας υπήρχαν καταχωρισμένα ανεπανάληπτα γεγονότα, μοναδικά πρόσωπα, καθημερινές σκηνές πολέμου -κομμάτια Ιστορίας και μνήμης.

Ένα πρωί μας φώναξαν στο αρχηγείο και μας ανακοίνωσαν ότι τη νύχτα θα έρθει μια γαλλική αντιπροσωπία (Ιούνης 1949), με επικεφαλής το διάσημο ποιητή Πολ Ελιάρ. Εμείς θα έπρεπε να είμαστε μαζί τους, σε όλη τη διάρκεια της εδώ παραμονής τους, φωτογραφίζοντας και κινηματογραφώντας τα πάντα. Εγώ θα ήμουνα ο επίσημος μεταφραστής τους και θα έπρεπε το βράδυ να πάω με ένα άγημα του Δημοκρατικού Στρατού να τους υποδεχτώ στα σύνορα.

Έτσι κι έγινε. Έφτασα στα σύνορα με μια ομάδα της σχολής αξιωματικών, οπλισμένη και ντυμένη στην τρίχα, ανάψαμε φωτιές και περιμέναμε. Αργούσαν και αρχίσαμε να ανησυχούμε, γιατί γυρίζοντας θα περνούσαμε από ένα δρόμο που εβάλλετο από το πυροβολικό. Ήρθαν λίγο πριν τα ξημερώματα. Τους αποδόθηκαν στρατιωτικές τιμές κι εγώ τους καλωσόρισα στην Ελεύθερη Ελλάδα. Δε θα ξεχάσω το ξάφνιασμά τους. Ποιος ξέρει τι περιμένανε να δούνε! Τους βάλαμε στα αυτοκίνητα, περάσαμε σφαίρα τον επικίνδυνο δρόμο και φτάσαμε στο χωριό που θα μένανε. Ήταν τέσσερις -ο Πολ Ελιάρ, ο Ιβ Φαρζ, ο Μορίς Ερμάν και ο Μπασίς.

Συναντήθηκαν με την πολιτική και στρατιωτική ηγεσία, επισκέφτηκαν νοσοκομεία και γνώρισαν τον υπεύθυνο τότε χειρουργό Πέτρο Κόκκαλη, άκουσαν ένορκες καταθέσεις μαχητών για τις αγριότητες του μοναρχικού στρατού, πήγαν στην πρώτη γραμμή και τη νύχτα μίλησαν με τον τηλεβόα, γίνανε συγκεντρώσεις στα χωριά και λαϊκά γλέντια. Τους συνόδευε συχνά ο στρατηγός Καραγιώργης. Πριν φύγουν, ο Πολ Ελιάρ έγραψε και αφιέρωσε στο Δημοκρατικό Στρατό ένα ποίημα. Έφυγαν αποφασισμένοι να γνωρίσουν στη διεθνή κοινή γνώμη αυτά που είδαν κι αυτά που πίστεψαν στην Ελεύθερη Ελλάδα. Ήταν ένα καλοκαίρι αισιοδοξίας!

Εμείς τα καταγράψαμε όλα αυτά και συνεχίσαμε τη δουλειά μας. Εδώ και αρκετό καιρό οι οργανώσεις είχαν αρχίσει να στέλνουν τα μικρά παιδιά από τα χωριά που βρίσκονταν κοντά στη γραμμή του μετώπου στις Λαϊκές Δημοκρατίες, που προσφέρθηκαν να τα φιλοξενήσουν για να γλιτώσουν από τους βομβαρδισμούς, την πείνα και το θάνατο. Στην Αθήνα οργίαζε η προπαγάνδα για το "παιδομάζωμα", για βίαιες αρπαγές παιδιών από την αγκαλιά της μάνας τους, για μελλοντικούς γενίτσαρους και άλλα πολλά.

Έτσι αποφασίσαμε με τον Γιώργο να κάνουμε την πρώτη μας ταινία: Η αλήθεια για τα παιδιά της Ελλάδας, μια ταινία ντοκουμέντο, απάντηση στην προπαγάνδα για το παιδομάζωμα.

Αρχίσαμε να συγκεντρώνουμε υλικό γυρνώντας στα ρημαγμένα χωριά του Βίτσι και του Γράμμου. Κινηματογραφήσαμε τη ζωή των κατοίκων τους στις σπηλιές και στα δάση, τα εγκαταλελειμμένα και πεινασμένα παιδιά, όλη αυτή τη δυστυχία και τον παραλογισμό αυτού του πολέμου. Περπατήσαμε ώρες ατέλειωτες στα βουνά ψάχνοντας να βρούμε αυτό που θέλαμε. Θυμάμαι πως έτσι βρεθήκαμε σε ένα χωριό, Σφήκα το λέγανε, κοντά στη γραμμή του μετώπου, που βομβαρδιζόταν συχνά και που από εκεί κοντά, όπως μας είπαν, θα μπορούσαμε να κινηματογραφήσουμε αεροπορική επιδρομή στις θέσεις μας, φαινόμενο καθημερινό. Ο πρόεδρος του χωριού θα μας ενημέρωνε. Πήραμε λοιπόν ξηρά τροφή για δύο μέρες και μετά από δεκάωρη πορεία βρεθήκαμε στη Σφήκα. Όμως ούτε πρόεδρος, ούτε κανένας δεν ήταν στο χωριό. Κυριολεκτικά ρημαγμένο, χωρίς στέγες τα περισσότερα σπίτια, άδεια. Μόνο σε ένα στάβλο βρήκαμε μια ξεχασμένη γελάδα. Αποφασίσαμε να εγκατασταθούμε δίπλα στο σπίτι για να έχουμε συντροφιά. Και πράγματι τα βράδια που καθόμαστε να δουλέψουμε με ένα κερί στο τραπέζι, ξαφνικά μουγκάνιζε η γελάδα, μουγκρίζαμε κι εμείς, μας απαντούσε πάλι η γελάδα. Έτσι πέρναγε ο καιρός. Μείναμε αρκετές μέρες. Κινηματογραφήσαμε το χωριό, βγήκαμε απάνω στο ξέφωτο και περιμέναμε να γυρίσουμε την αεροπορική επιδρομή στο απέναντι βουνό. Αλλά παραδόξως ούτε την πρώτη, ούτε τη δεύτερη, ούτε την τρίτη ημέρα έγινε τίποτα.

Τα τρόφιμα είχαν τελειώσει και είχε αρχίσει η πείνα, γιατί στο χωριό δε βρήκαμε τίποτα φαγώσιμο, μόνο κάτι ρίζες που τις βράσαμε, αλλά δεν τρώγονταν γιατί ήτανε πικρές.

Είχαμε κάνει όμως τόσο κόπο και μας χρειαζότανε πολύ ένας βομβαρδισμός, για αυτό αποφασίσαμε να περιμένουμε. Τελικά την πέμπτη μέρα, εκεί που είμαστε αραγμένοι, με το Γιώργο, τα μηχανήματα έτοιμα κι ο Απόστολος να βγάζει γύρω φωτογραφίες, βλέπουμε ένα μαχητή να ανηφορίζει τρέχοντας την πλαγιά και να έρχεται προς το μέρος μας. Σταμάτησε, χαιρετιστήκαμε και μας ρώτησε απορώντας τι γυρεύουμε εκεί πάνω. Του είπαμε πως περιμένουμε να βομβαρδιστεί το απέναντι βουνό για να το κινηματογραφήσουμε. Έβαλε τα γέλια και ξεκινώντας να φύγει μας πέταξε: Είσαστε τυχεροί, γιατί εδώ και τρεις-τέσσερις μέρες μας έχουνε ξεχάσει. Κι ο λόφος που βομβαρδίζεται είναι αυτός και όχι το απέναντι βουνό. Τα μαζέψαμε τρέχοντας και τον ακολουθήσαμε στο χωριό. Πάντως το βομβαρδισμό τον πετύχαμε αλλού, πάνω στα κεφάλια μας. Μερικές σκηνές υπάρχουν στην ταινία.

Μόλις μαζέψαμε το υλικό που θέλαμε στην Ελλάδα, περάσαμε τα σύνορα και βρεθήκαμε στην Ουγγαρία και μετά στην Τσεχοσλοβακία για να γυρίσουμε τη ζωή των παιδιών του "παιδομαζώματος" στις χώρες αυτές που προσπαθούσαν να τους εξασφαλίσουν υγιεινούς όρους διαβίωσης, καλό φαΐ και να τους κάνουν να ξεχάσουν το απειλητικό βουητό των αεροπλάνων. Εμφανίσαμε το υλικό και κάναμε το μοντάζ στο στούντιο "Μπάραντοβ" της Πράγας.

Μετά το Γράμμο περάσαμε και πάλι στο Βίτσι. Εκεί συναντήσαμε και το θεατρικό συγκρότημα του Δημοκρατικού Στρατού με επικεφαλής τον Αντώνη Γιαννίδη. Μείναμε αρκετό καιρό μαζί και κάναμε και κάποιες κοινές εκδηλώσεις. Εν τω μεταξύ ο Απόστολος είχε εκπαιδεύσει ένα νέο ικανό παιδί σε εικονολήπτη, το Φώτη Ματσάκα, και έτσι μπορέσαμε να χωριστούμε σε δύο συνεργεία. Ο Απόστολος με το Γιώργο και ο Φώτης με εμένα, για να βρισκόμαστε συγχρόνως σε δύο διαφορετικά μέρη..."

Ιούνιος 2016

   Έγκυες στη Σαντορίνη σαν την Καρέτα-καρέτα  στη Ζάκυνθο!

Από herko

Γράφει Ο ΚΡΕΤΙΝΟΣ //

Κόβοντας την κορδέλα των εγκαινίων την Παρασκευή, 15.7.2016, στο νοσοκομείο Σαντορίνης ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας είπε μεταξύ των άλλων: «Όχι μόνο θα έχετε τη δυνατότητα – “χτύπα ξύλο” αν κάτι συμβεί – δίπλα σας να έχετε ένα πολύ ισχυρό νοσοκομείο, αλλά και οι νέες γυναίκες του νησιού να μπορούν να γεννούν εδώ, να μην φεύγουν από τον τόπο τους, να μπορούν να έχουν μια αξιοπρεπή περίθαλψη, αλλά και επισκέπτες που μπορεί να έρχονται από πολύ μακρινά μέρη, να είναι σίγουροι για τη διαμονή τους στον καλύτερο τουριστικό προορισμό όχι της Ελλάδας, της Ευρώπης, θα έλεγα ίσως και του πλανήτη».
Τη Δευτέρα 18.7.2016 έγκυος γυναίκα πήγε στο νοσοκομείο για να γεννήσει. Όμως, όπως κατάγγειλε η Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργαζόμενων στα Δημόσια Νοσοκομεία (ΠΟΕΔΗΝ) με ανακοίνωσή της (20.7.2016), «κατέληξε να γεννήσει σε Νοσοκομείο της Κρήτης με διακομιδή, επειδή το Νοσοκομείο Σαντορίνης διαθέτει μόνο μία γυναικολόγο Ιατρό, δεν διαθέτει Αιμοδοσία, Νεογνολογικό Τμήμα. Το ίδιο συνέβη με άλλες πέντε γυναίκες έγκυες που παραπέμφθηκαν σε άλλα Νοσοκομεία».
Επι τέλους έφτασε και ο πολυπόθητος πελαργός στη Σαντορίνη. Η Ανώνυμη Εταιρία Μονάδων Υγείας (ΑΕΜΥ) –που διοικεί το νοσοκομείο- ανακοίνωσε: «Σήμερα 02/08/2016 πραγματοποιήθηκε ο πρώτος τοκετός στο Γενικό Νοσοκομείο Θήρας. Μητέρα και μωρό χαίρουν άκρας υγείας. Το προσωπικό του νοσοκομείου εύχεται να είναι καλότυχο και ευτυχισμένο».
Και ο Γραμματέας Δημόσιας Υγείας Γιάννης Μπασκόζος –ως ηχώ των λόγων του πρωθυπουργού- ανάρτησε στo facebook, τα παρακάτω: «Γεννητούρια στο δημόσιο νοσοκομείο Θήρας! Ο πρώτος τοκετός έγινε σήμερα.
Και σε άλλα με υγεία, για τους κατοίκους του νησιού, τα γειτονικά μικρονήσια και τα εκατομμύρια των επισκεπτών.Το νοσοκομείο θα βελτιώνει συνεχώς τη λειτουργία του, θα συμπληρώνει τη στελέχωση του και θα αποκτά την εμπιστοσύνη όλων.
Οι μικρόψυχοι και κακοήθως αντιπολιτευόμενοι ας το καταλάβουν. Το νοσοκομείο δεν είναι της κυβέρνησης ούτε του Μπασκόζου ούτε του Ξανθού ούτε του Πολάκη. Ηταν ανάγκη για τη Σαντορίνη και είναι όλων!».
Η επικοινωνιακή αμετροέπεια της κυβέρνησης δεν έχει όρια. Εκατομμύρια λοιπόν επισκεπτών θα κατακλύσουν το νοσοκομείο -που διοικείται με ιδιωτικά οικονομικά κριτήρια- της Σαντορίνης. Σα να είναι, δηλαδή το νοσοκομείο, ο κόλπος του Λαγανά στη Ζάκυνθο που προσελκύει κατά εκατομμύρια τις χελώνες καρέτα-καρέτα την περίοδο της ωοτοκίας!
Νισάφι πια…

Υ.Γ.: Ο κρετίνος  -κατά το Μπαμπινιώτη- είναι ο πάσχων από διανοητική καθυστέρηση ή ο έχων συμπεριφορά του παθολογικώς ηλίθιου ατόμου. Συνώνυμα του κρετίνου είναι ο ιδιώτης και ο βλάκας. Αντί του ιδιώτη και του βλάκα καλύτερα λοιπόν κρετίνος…

«Σκοπιμότητες» και «ανεπάρκειες»

 «Σκοπιμότητες» και «ανεπάρκειες»

Δεν παραιτούνται οι του ΣΥΡΙΖΑ απ' την προσπάθεια να πείσουν το λαό ότι τα βάσανα που υφίσταται είναι αποτέλεσμα κάποιας ανεξήγητης τιμωρητικής διάθεσης της ΕΕ απέναντι στη χώρα μας.

 Τα περί λαθών και διαφορετικής μεταχείρισης κατέχουν περίοπτη θέση στην προπαγάνδα τους, που αποσκοπεί στο να βγάλει λάδι την ΕΕ και τη στρατηγική της υπέρ των μονοπωλιακών ομίλων, τις δικές τους ταξικές επιλογές υπέρ του εγχώριου κεφαλαίου. 

Ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Κ. Χρυσόγονος, σε Ερώτησή του προς την Κομισιόν, ισχυρίζεται ότι υπήρξαν «ασυνέπειες στον τρόπο αντιμετώπισης των κρατών, όπως η ύπαρξη διαφορετικών όρων "συνδρομής"», ζητώντας «να διευκρινιστεί ο λόγος της διακριτικής μεταχείρισης κρατών».
«Τον Νοέμβριο του 2015 το Ευρωπαϊκό Ελεγκτικό Συνέδριο δημοσιοποίησε το πόρισμα της αξιολόγησής του για τα προγράμματα "διάσωσης" πέντε κρατών - μελών της Ευρωπαϊκής Ενωσης, εντοπίζοντας ασυνέπειες στον τρόπο αντιμετώπισης των κρατών από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Ειδικότερα, το πόρισμα επισημαίνει πως στα προγράμματα ορισμένων κρατών οι όροι "συνδρομής" τους οποίους επέβαλε η Επιτροπή ήταν πολύ λιγότερο αυστηροί από ό,τι σε εκείνα κάποιων άλλων κρατών», αναφέρει, ρωτώντας αν αυτή «η διακριτική μεταχείριση των κρατών - μελών σχετίζεται με σκοπιμότητες της ίδιας της Επιτροπής (...) ή με ανεπάρκειες και/ή σκοπιμότητες των αρμοδίων υπαλλήλων».

Δείχνουν σκοπιμότητες ή ανεπάρκειες, θέλοντας να κρύψουν την ουσία, που είναι η μόνιμη εποπτεία από πλευράς της ΕΕ στην υλοποίηση των αντιλαϊκών - αντεργατικών αναδιαρθρώσεων που είναι αναγκαίες για την ανάκαμψη του κεφαλαίου στην Ελλάδα, στο πλαίσιο βεβαίως της Ευρωζώνης. Μέτρα ανάλογα με αυτά που παίρνονται σε όλα τα κράτη της ΕΕ με ή χωρίς μνημόνιο...

Εμπαιγμός

«Να δοθούν ισχυρά κίνητρα με τις πολιτικές απασχόλησης, ώστε οι αυτοαπασχολούμενοι να γίνουν εργοδότες, δημιουργώντας τουλάχιστον μια νέα θέση εργασίας», ζητά η Ελληνική Συνομοσπονδία Εμπορίου και Επιχειρηματικότητας (ΕΣΕΕ).

Με τη θέση της αυτή εμπαίζει και τους αυτοαπασχολούμενους και τους ανέργους. Την ώρα που ο αυτοαπασχολούμενος έχει πνιγεί από τους φόρους και τις οφειλές στα ασφαλιστικά ταμεία. Την ώρα που του στερούν το στοιχειώδες δικαίωμα της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης. Την ώρα αυτή η ΕΣΕΕ του λέει «μπορείς και συ να γίνεις εργοδότης»!

Παράλληλα, κοροϊδεύει τους ανέργους πως τάχα θα βρουν δουλειά μέσα από τις πολιτικές απασχόλησης. Γνωρίζει όμως πολύ καλά ότι αυτές οι πολιτικές ούτε μπορούν ούτε και στόχο έχουν να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα της ανεργίας. 

Αντίθετα, ένας από τους στόχους τους είναι να ανακυκλώσουν την ανεργία, να προωθήσουν την ευέλικτη και φθηνή εργασία χωρίς δικαιώματα.

Χωρίς φραγμούς

Επίσκεψη στην Παλαιστίνη πραγματοποίησε τις προηγούμενες μέρες ο υφυπουργός Εξωτερικών Δημήτρης Μάρδας και, όπως ανακοινώθηκε, προετοιμάζεται επιχειρηματική αποστολή στο Ισραήλ και την Παλαιστίνη τον ερχόμενο Νοέμβρη, ώστε τα ελληνικά μονοπώλια να επωφεληθούν από τη λεγόμενη ανοικοδόμηση της περιοχής, συμμετέχοντας στους τομείς των κατασκευών, των δομικών υλικών, των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΑΠΕ), καθώς και της ύδρευσης (παροχή/μεταφορά). 

Δηλαδή, το δράμα που βιώνει ο Παλαιστινιακός λαός από την ισραηλινή κατοχή, από την καταστροφή των ελάχιστων υποδομών εξαιτίας των επεμβάσεων, γίνεται πεδίο δράσης και του ελληνικού κεφαλαίου. 

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, συνεχίζοντας τη γνωστή τακτική και των προηγούμενων αστικών κυβερνήσεων, της στήριξης του θύτη Ισραήλ και της ...συμπάθειας προς το θύμα (Παλαιστινιακός λαός), στο πλαίσιο της νέας ...πομφόλυγας της «πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής», ανοίγει δρόμους για το κεφάλαιο. 

Αποκαθιστώντας τις καταστροφές που προκάλεσε ο σύμμαχος - Ισραήλ, δήθεν βοηθώντας τους Παλαιστινίους ή και βοηθώντας να χτιστεί το τείχος του αίσχους που μετατρέπει την πατρίδα τους σε μια τεράστια φυλακή.

 Οταν πρόκειται για τα κέρδη των καπιταλιστών δεν υπάρχει κανένας φραγμός. 

Ο λαός μας και οι άλλοι λαοί μπορούν να βγάλουν τα συμπεράσματά τους.

Και η γαλέρα καλά κρατεί...

Οι εξελίξεις στο Γενικό Νοσοκομείο Τρικάλων, όπου ένας ιδιώτης εργολάβος επέβαλε τη σύλληψη της διοικητικής διευθύντριας και του διοικητικού υποδιευθυντή του, όταν προχώρησαν στη σύναψη ατομικών συμβάσεων έργου για τον καθαρισμό του νοσοκομείου, είναι αποκαλυπτικές.

 Και για το γεγονός ότι ενάμιση χρόνο μετά την ανάληψη της κυβέρνησης από την «πρώτη φορά αριστερά» το δίκιο του κάθε εργολάβου παραμένει κυρίαρχο. Αλλά και γιατί αυτό που εμφανίζεται από την κυβέρνηση ως απάντηση στη «Σκύλλα» - εργολαβίες, είναι μια σκέτη «Χάρυβδη» - ατομικές συμβάσεις. 

Η κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι με τη μετατροπή των συμβάσεων από εργολαβικές σε ατομικές εξασφαλίζει «στους εργαζόμενους αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας». Δεν είναι έτσι και το ξέρει. Η πολιτική που αντιμετωπίζει την Υγεία και τα λαϊκά δικαιώματα ως κόστος, οδηγεί πάντα σε περικοπές, μείωση του εργατικού «κόστους», κατάργηση δικαιωμάτων. 

Ετσι, οι εργολαβικοί εργαζόμενοι στα δημόσια νοσοκομεία μπορεί να ξεφεύγουν από τη «Σκύλλα» των εργολάβων, πέφτουν όμως στη «Χάρυβδη» των ατομικών συμβάσεων, οι οποίες - για να χρησιμοποιήσουμε τις φράσεις του Π. Πολάκη - «στο βωμό του μέγιστου κέρδους (σ.σ. ή του ελάχιστου κόστους για το κράτος), παρέχουν στους εργαζόμενους εργασιακές συνθήκες γαλέρας». 

Ενδεικτικά, με τις ατομικές συμβάσεις μίσθωσης έργου οι εργαζόμενοι δεν δικαιούνται κανονική ούτε αναρρωτική άδεια, δεν δικαιούνται ΒΑΕ, εργάζονται σπαστά ωράρια πρωί - απόγευμα - νύχτα, οι 5ωροι αμείβονται με 380 ευρώ το μήνα, μένουν μήνες απλήρωτοι, ενώ έχουν γίνει και απολύσεις.

Ριζοσπάστης

Όταν οι αμερικάνοι καλούν σε αυτοσυγκράτηση έναντι του ISIS...

 Όταν οι αμερικάνοι καλούν σε αυτοσυγκράτηση έναντι του ISIS...

Σκυλεύοντας το πτώμα Ρώσου πιλότου...

Η ρωσική διπλωματία απέρριψε σήμερα χαρακτηρίζοντας «απαράδεκτο» τον τόνο του υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ Τζον Κέρι ο οποίος κάλεσε τη Μόσχα, όπως και το "καθεστώς της Συρίας"[sic], να επιδείξουν αυτοσυγκράτηση στις μάχες στο Χαλέπι.

«Μόλις σημειώθηκε αληθινή πρόοδος στις μάχες εναντίον των τρομοκρατών από την συριακή κυβέρνηση και το στρατό με την υποστήριξή μας, οι Αμερικανοί άρχισαν να καταφεύγουν σε εσφαλμένες μεθόδους, απαιτώντας να σταματήσουμε να πολεμάμε τους τρομοκράτες», δήλωσε ο Ρώσος υφυπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Ριάμπκοφ στο ρωσικό κρατικό πρακτορείο ειδήσεων RIA Novosti.

«Αυτό είναι εντελώς απαράδεκτο», συνέχισε, κατηγορώντας τις ΗΠΑ ότι «καλύπτουν» τους "αντάρτες"[sic] και τους τζιχαντιστές συμμάχους τους που πολιορκούνται στο Χαλέπι, τη μεγαλούπολη της βόρειας Συρίας, από τις δυνάμεις που πρόσκεινται στο "συριακό καθεστώς"{sic].

Τη Δευτέρα ο Τζον Κέρι δήλωσε ότι η Ρωσία και το "συριακό καθεστώς"[sic] πρέπει να επιδείξουν αυτοσυγκράτηση στις επιχειρήσεις τους στο Χαλέπι.

Ο Κέρι είπε πως οι επιθέσεις που εξαπολύουν οι συριακές δυνάμεις εμπόδισαν τη συνάντηση των αντιμαχόμενων πλευρών χθες στο πλαίσιο της διεθνούς προσπάθειας να υπάρξει μια πολιτική μετάβαση.
«Από τη στιγμή που είχε ανακοινωθεί αυτή η ημερομηνία (η 1η Αυγούστου) μέχρι σήμερα, σχεδόν όλος ο χρόνος που πέρασε αναλώθηκε στην προσπάθεια να τεθεί σε ισχύ μια παύση των εχθροπραξιών», ανέφερε ο επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματίας.
«Θα δούμε τις επόμενες ώρες, τις επόμενες ημέρες, εάν αυτή η δυναμική μπορεί να αλλάξει», πρόσθεσε ο Κέρι.

Ο Ριάμπκοφ έκρινε ότι αυτές οι δηλώσεις ισοδυναμούν με τελεσίγραφο και έκανε λόγο περί «εκβιασμού».
«Το να ακούμε την Ουάσινγκτον να λέει... ότι οι επόμενες ώρες και οι επόμενες ημέρες θα είναι αποφασιστικές ισοδυναμεί με τελεσίγραφο, σε απαράδεκτο τόνο. Για εμένα, πρόκειται για τον συνηθισμένο εκβιασμό στον οποίο είναι εξοικειωμένοι οι Αμερικανοί» να προβαίνουν, υποστήριξε ο υφυπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας.

Η Ουάσινγκτον και η Μόσχα συμπροεδρεύουν στη Διεθνή Ομάδα Στήριξης της Συρίας (ΔΟΣΣ), στην οποία συμμετέχουν περίπου είκοσι χώρες και είχε ορίσει τον Νοέμβριο του 2015 στη Βιέννη έναν οδικό χάρτη για την ειρήνη στη Συρία, τον οποίο είχε επικυρώσει τον Δεκέμβριο με απόφασή του το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ.

Ακόμη, ο Ριάμπκοφ απέρριψε τις επικρίσεις των ΗΠΑ σχετικά με τη δημιουργία «ανθρωπιστικών» διαδρόμων στο Χαλέπι, εξέλιξη που ανακοινώθηκε από τη Ρωσία.

Πηγή: Ενικός από ΑΠΕ – ΜΠΕ

«Αχός» και... ουσία

«Αχός» και... ουσία

Ενα ακόμα από τα γνωστά αποπροσανατολιστικά «γαϊτανάκια», που κρύβουν καλά τη στρατηγική σύμπλευσή τους, στήνουν τις μέρες αυτές η κυβέρνηση από κοινού με τα αστικά κόμματα της αντιπολίτευσης. Αυτήν τη φορά ο «χορός» στήθηκε γύρω από τα ζητήματα της ιδιωτικής Εκπαίδευσης, με αφορμή και την κατάθεση σχετικής τροπολογίας στο νομοσχέδιο για την ελληνόγλωσση Εκπαίδευση, αλλά και συνολικά γύρω από τα ζητήματα της Παιδείας, με αφορμή το «ποιος ζήτησε πρώτος» προ ημερήσιας διάταξης συζήτηση στη Βουλή για την Παιδεία!
Με αφορμή την τροπολογία για την ιδιωτική Εκπαίδευση και τα φροντιστήρια η κυβέρνηση έσπευσε - με τον γνωστό προπαγανδιστικό οίστρο της εξαπάτησης - να πανηγυρίσει για το ότι τάχα «βάζει τάξη» στο καθεστώς των απολύσεων στο χώρο.
Η ουσία, όμως, δεν είναι άλλη απ' το ότι μια επιμέρους ρύθμιση για το ότι οι σχολάρχες θα πρέπει να αιτιολογούν τις απολύσεις που κάνουν (αυτό παρουσιάζεται σαν το «άπαν» της... ρύθμισης της εργασιακής ζούγκλας), αφήνει ουσιαστικά ανέγγιχτο το καθεστώς γαλέρας που έχει δημιουργηθεί στην ιδιωτική Εκπαίδευση όλα τα προηγούμενα χρόνια, με μειώσεις μισθών, περικοπή των δώρων, ένταση της εργοδοτικής τρομοκρατίας, καταπάτηση εργασιακών δικαιωμάτων, απλήρωτες υπερωρίες και τόσα άλλα. Οι σχολάρχες αξιοποιούν ακριβώς το σύνολο του αντεργατικού οπλοστασίου που διατηρεί και ενισχύει και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, ενώ «περιμένουν και στη γωνία» να αξιοποιήσουν αλλαγές και στη δημόσια Εκπαίδευση όπως, για παράδειγμα, τη μείωση στο ωρολόγιο πρόγραμμα των Γυμνασίων για νέες απολύσεις.
Παρά τις κυβερνητικές «κορόνες» για εκείνους που αγωνίζονται «υπέρ σχολαρχών», η όλη πορεία της ίδιας της κυβέρνησης γύρω από το ζήτημα της ιδιωτικής Εκπαίδευσης είναι μια συνεχής προσαρμογή προς τις θέσεις και τις απαιτήσεις των εργοδοτών. Για παράδειγμα, παρά τις όποιες θετικές ρυθμίσεις που έστω και κουτσουρεμένα ικανοποιούν κάποια από τα αιτήματα των εργαζομένων (και γι' αυτό και το ΚΚΕ θα τις υπερψηφίσει), σε μια σειρά από ζητήματα και αυτή η τροπολογία είναι πίσω όχι μόνο από την πρώτη εκδοχή του νόμου που είχε προτείνει η κυβέρνηση (π.χ. δεν υπάρχει πλέον πρόβλεψη για δυνατότητα σύναψης συμβάσεων με μισθούς υψηλότερους από τη σύμβαση που ισχύει και στο Δημόσιο) αλλά ακόμα και από την πιο πρόσφατη εκδοχή, που δημοσιεύτηκε προ μηνών.
Στην πραγματικότητα, δηλαδή, και αυτός ο ψευτοκαβγάς αποκαλύπτει ότι οι διαφορές που χωρίζουν τα αστικά κόμματα είναι και στην Παιδεία πολύ λιγότερες από αυτά που τους ενώνουν. Το ακριβώς αντίθετο, δηλαδή, από όσα ισχυρίστηκε χτες ο υπουργός Παιδείας, Ν. Φίλης, για το ότι η συζήτηση στη Βουλή για την Παιδεία «θα αναδείξει, από τη μία, τις μεγάλες, τις ριζικά διαφορετικές αντιλήψεις και φιλοσοφίες για την αναβάθμιση του σχολείου και, από την άλλη, τη μετατροπή του σε αγοραίο πράγμα».
Δεν θα μπορούσε να είναι κι αλλιώς από τη στιγμή που ο ΣΥΡΙΖΑ, όπως και τα υπόλοιπα αστικά κόμματα, αντιγράφει από το ίδιο πρωτότυπο, που δεν είναι άλλο από τη στρατηγική της ΕΕ για την Παιδεία και τις κατευθύνσεις του ΟΟΣΑ. Αυτό τους οδηγεί να εμφανίζουν τόσο όμοιες θέσεις στην Παιδεία. Από εκεί εκπορεύονται π.χ. οι ύμνοι τους στην αυτονομία των σχολείων, η οποία θα οδηγήσει σε ακόμα εντονότερη ταξική διαφοροποίηση σχολείων και μαθητών. Από εκεί εκπορεύεται η συμφωνία τους για την επιχειρηματικότητα στην Εκπαίδευση, η οποία πλέον διαπερνά σαν νήμα όλες τις βαθμίδες του συστήματος, σε μια προσπάθεια να εμποτιστούν από νωρίς οι μελλοντικοί εργαζόμενοι να σκέφτονται υπέρ των συμφερόντων των εργοδοτών τους. Στο μεδούλι της στρατηγικής της ΕΕ για την Παιδεία είναι η γενίκευση της μαθητείας, της εξασφάλισης φτηνής έως και τζάμπα εργασίας για το κεφάλαιο. Εκεί και οι ρυθμίσεις για μεγαλύτερη σύνδεση των Πανεπιστημίων και της Ερευνας με τις ανάγκες του κεφαλαίου. Και βασικό εργαλείο για την υλοποίηση, το διαρκή έλεγχο και την προσαρμογή αυτών των κατευθύνσεων είναι η «αξιολόγηση», που όλοι μαζί υπερασπίζονται. Στο πλαίσιο ενός τέτοιου σχολείου, δεν μπορεί παρά και οι εργασιακές σχέσεις των εκπαιδευτικών σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα συνεχώς να χειροτερεύουν.
Ακριβώς επειδή ταυτίζονται στις βασικές, στρατηγικές κατευθύνσεις, δεν μπορεί παρά να στήνουν ψευτοκαβγάδες με μεγάλα λόγια που κρύβουν την ουσία. Εξ ου και ο «αχός»...

Αναμενόμενο έγκλημα οι καταστροφικές πυρκαγιές

Αναμενόμενο έγκλημα οι καταστροφικές πυρκαγιές

Για τέταρτη μέρα έκαιγε χτες η πυρκαγιά στην Εύβοια. Πάνω από 30.000 στρέμματα πυκνού πευκοδάσους έγιναν στάχτη. Είναι πεντακάθαρο ότι όσο υπάρχει το σημερινό πλαίσιο, μέσα στο οποίο η γη είναι εμπόρευμα, θα οπλίζονται διάφορα χέρια με το κίνητρο του εμπρησμού. Αυτό για να αλλάξει πρέπει να γίνει στην πραγματικότητα η γη κοινωνική περιουσία, να πάψει να πουλιέται και να αγοράζεται, να αξιοποιείται στην καπιταλιστική κερδοφορία. Ομως, είτε τυχαίες είτε βαλτές είναι οι πυρκαγιές, ένα ακόμα ζήτημα που αναδείχτηκε από την πυρκαγιά στην Εύβοια είναι ότι η προστασία των δασών, του φυσικού πλούτου αλλά και των ανθρώπινων ζωών και λαϊκών περιουσιών είναι στην πραγματικότητα υποτυπώδης ως ανύπαρκτη. Και η σημερινή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, όπως και οι προηγούμενες, ουσιαστικά με την πολιτική της αφήνει στο έλεος της τύχης δάση, αγροτικές καλλιέργειες, ζωικό κεφάλαιο αλλά και οικισμούς. Και βεβαίως δεν μπορεί να αλλάξει όσα κληρονόμησε από τις προηγούμενες κυβερνήσεις και σε αυτόν τον τομέα πολύ απλά γιατί διατηρεί όλο το προηγούμενο αντιλαϊκό πλαίσιο και μάλιστα το ενισχύει κόβοντας ακόμα περισσότερες δαπάνες σε τέτοιους τομείς. Πολύ πριν ξεκινήσει η αντιπυρική περίοδος με Ερώτησή του στη Βουλή το ΚΚΕ, τον περασμένο Μάρτη, επισήμαινε ότι ένα μήνα πριν την αντιπυρική περίοδο οι αρμόδιες κρατικές υπηρεσίες, η Δασική Υπηρεσία και το Πυροσβεστικό Σώμα, βρίσκονται σε δυσμενή θέση σχετικά με την ολοκληρωμένη προετοιμασία για την εφαρμογή της δασοπροστασίας, τη διαχείριση των δασικών οικοσυστημάτων, τη συνολική προστασία της λαϊκής περιουσίας. Οι καταστροφικές πυρκαγιές, λοιπόν, και η αδυναμία των διαφόρων υπηρεσιών να ανταποκριθούν σε αυτές ήταν μια αναμενόμενη εξέλιξη.

* * *

Και άλλες παρεμβάσεις του ΚΚΕ ανέδειξαν το πρόβλημα. Για παράδειγμα, κλιμάκιο του ΚΚΕ επισκέφτηκε τον περασμένο Ιούλη την Πυροσβεστική Υπηρεσία Βόλου ζητώντας να δοθούν τα απαραίτητα κρατικά κονδύλια για μέτρα πρόληψης στο Πυροσβεστικό Σώμα. Και ταυτόχρονα καυτηρίαζε το γεγονός ότι οι συνθήκες δουλειάς του προσωπικού είναι άθλιες, ότι οι πυροσβέστες δεν γνωρίζουν ωράρια, αναγκάζονται να δουλεύουν συνεχόμενα μέχρι 30 και 40 ώρες, για να καλύψουν τα μεγάλα κενά.
Τον περασμένο Ιούνη ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΚΚΕ Θ. Παφίλης, με αφορμή τη φωτιά στα Δερβενοχώρια, επικοινώνησε με τον αναπληρωτή υπουργό Δημόσιας Τάξης εκφράζοντας ανησυχία για την κατάσταση στο Πυροσβεστικό Σώμα, τις ελλείψεις σε προσωπικό, καθώς και την ύπαρξη απαρχαιωμένων και κακοσυντηρημένων μέσων, τα οποία δυσκολεύουν το έργο των πυροσβεστών και την αποτελεσματική δασοπροστασία. Τόνισε ότι πρέπει να παρθούν άμεσα μέτρα, προκειμένου να μην υπάρχουν νέες καταστροφές το επόμενο διάστημα.
Επίσης, με αφορμή τη φωτιά στην Κνωσό, κλιμάκιο της ΤΕ Ηρακλείου έκανε περιοδεία στην καμένη περιοχή και τόνιζε πως αν και η έκταση της πυρκαγιάς ήταν μικρή, αναδείχτηκε η έλλειψη πυροπροστασίας σε μια περιοχή που είναι κοντά στον οικισμό της Κνωσού αλλά και σε έναν αρχαιολογικό χώρο μεγάλης ιστορικής σημασίας. Η Πυροσβεστική Υπηρεσία προσπάθησε να επιχειρήσει σε μια έκταση χωρίς καμία πρόσβαση σε δρόμους ή αντιπυρικές ζώνες. Επιπλέον, δεν υπήρχε πρόσβαση σε απόθεμα νερού, με αποτέλεσμα να διανύουν τα οχήματα μεγάλες αποστάσεις για να γεμίσουν με νερό.

***

Στη σημερινή φάση, βεβαίως, ένα πρώτο μέλημα είναι η αποκατάσταση των ζημιών που υπήρξαν στην αγροτική παραγωγή, η διεκδίκηση για τους πληγέντες. Σε αυτήν την προσπάθεια πρωτοστατεί το ΚΚΕ, όπως άλλωστε και σε πολλές άλλες περιοχές που επλήγησαν από φωτιές, για να διεκδικήσει μέτρα προστασίας, να απαιτήσει άμεσα μέτρα αποκατάστασης των πληγέντων, επαναλαμβάνοντας και επισημαίνοντας την ανάγκη ενίσχυσης της δασοπυρόσβεσης.
Για παράδειγμα, στην πυρκαγιά της Χίου πριν από μία βδομάδα, κομμουνιστές δημοτικοί σύμβουλοι έκαναν περιοδεία στις πληγείσες περιοχές, ενώ η ΤΕ του Κόμματος σε ανακοίνωσή της τόνιζε ότι η ανεπαρκής πυροπροστασία έκανε έρμαιο της μεγάλης πυρκαγιάς το τμήμα του νησιού που είχε πληγεί με πυρκαγιές και το 2012. Και θύμιζε ότι μόλις πριν από μερικούς μήνες το ΚΚΕ είχε προειδοποιήσει ότι πρέπει να παρθούν άμεσα μέτρα για την προστασία των καλλιεργειών μαστίχας.
Στα μέτρα αποζημίωσης των αγροτών και της αποκατάστασης καλλιεργειών και υποδομών από την πυρκαγιά που έπληξε στις 19/6 την Απολακκιά Ρόδου, κάνοντας κυριολεκτικά στάχτη πάνω από 9.000 στρέμματα καλλιεργήσιμων εκτάσεων, αναφερόταν σχετική Ερώτηση του ΚΚΕ.

* * *

Οπως έχει επισημάνει επανειλημμένα το ΚΚΕ, σήμερα είναι επιτακτική ανάγκη να εξασφαλιστούν οι προϋποθέσεις ολοκληρωμένης προστασίας από κάθε είδους καταπατητές και διαχείρισης των δασικών οικοσυστημάτων με αποκλειστική ευθύνη του κράτους. Να καταργηθούν τώρα όλοι οι δασοκτόνοι νόμοι και οι σχετικές διατάξεις. Είναι απολύτως απαραίτητη η αύξηση του προσωπικού του Πυροσβεστικού Σώματος και της Δασικής Υπηρεσίας. Να τελειώσει το απαράδεκτο καθεστώς της κατηγοριοποίησης του προσωπικού του Πυροσβεστικού Σώματος με τη μονιμοποίησή του και την πρόσληψη με σταθερές και μόνιμες σχέσεις προσωπικού όλων των βαθμίδων, επιστημονικού, τεχνολογικού και εργατοτεχνικού, με την κατάλληλη εκπαίδευση. Να διατεθούν όλα τα απαραίτητα κονδύλια από τον κρατικό προϋπολογισμό έτσι ώστε να μπορούν να χρησιμοποιηθούν όλα τα υλικοτεχνικά μέσα και υποδομές για την παροχή των πυροσβεστικών υπηρεσιών. Και πως η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, στο βωμό της δημοσιονομικής προσαρμογής, άφησε για άλλη μια φορά και φέτος απροστάτευτα τα δάση, μείωσε ακόμη περισσότερο τις δαπάνες στον κρατικό προϋπολογισμό, διατήρησε τις μεγάλες ελλείψεις σε προσωπικό στις υπηρεσίες πρόληψης, διατηρώντας τη γύμνια του κράτους, όταν πρόκειται για τις λαϊκές ανάγκες, την προστασία του ευρύτερου περιβάλλοντος και των δασών. Αυτό είναι το συμπέρασμα από τις πυρκαγιές που καταστρέφουν το βιος του λαού.