Έσβησε η τοπική οργάνωση Περάματος της Χρυσής Αυγής – Κλειστά τα γραφεία τους

Advertisements

Μετά το κλείσιμο δεκάδων άλλων γραφείων της Χρυσής Αυγής σε όλη την Ελλάδα, ήρθε η ώρα της τοπικής οργάνωσης Περάματος να ανακοινώσει το κλείσιμο των γραφείων της.

Τα γραφεία της τοπικής Περάματος αφαιρέθηκαν πλέον από τη λίστα των τοπικών οργανώσεων της Χρυσής Αυγής.

Η λίστα των τοπικών οργανώσεων με το Πέραμα.

Η λίστα των τοπικών οργανώσεων χωρίς το Πέραμα από τον Ιανουάριο του 2018.

Το κλείσιμο των γραφείων του Περάματος ακολουθεί το κλείσιμο των γραφείων της Νίκαιας μετά τη δολοφονία Φύσσα. Η περιφέρεια Πειραιά διαθέτει πλέον μόνο τα γραφεία της Σαλαμίνας που υπολειτουργούν και τα γραφεία του Πειραιά.

Θυμίζουμε ότι τα γραφεία του Περάματος είχαν ανοίξει με πρωτοβουλία του υπόδικου για πλήθος κακουργημάτων Τάσου Πανταζή (απόπειρες ανθρωποκτονιών Αμπουζίντ Εμπάρακ, κομμουνιστών συνδικαλιστών, διεύθυνση εγκληματικής οργάνωσης, κλπ), όπως το είχε δηλώσει ο υπόδικος βουλευτής της οργάνωσης Γιάννης Λαγός.

jailgoldendawn.com

80% στη ΦΤΏΧΕΙΑ Στις ΗΠΑ -ΗΓΈΤΙΔΑ ΔΎΝΑΜΗ του ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΎ-:

Εάν ζείτε στις Ηνωμένες Πολιτείες, υπάρχει μια καλή πιθανότητα ότι ζείτε τώρα στη φτώχεια ή κοντά στη φτώχεια. Περίπου 50 εκατομμύρια Αμερικανοί (49,7 εκατομμύρια) ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας, ενώ το 80% του συνόλου των κατοίκων των ΗΠΑ ζει κοντά στη φτώχεια ή κάτω από αυτήν .
Αυτό το στατιστικό στοιχείο κοντά στη φτώχεια είναι ίσως πιο εκπληκτικό από τα 50 εκατομμύρια Αμερικανών κάτω από το όριο της φτώχειας, επειδή μεταφράζεται σε ένα πλήρες 80% του πληθυσμού που αγωνίζεται με την ανεργία, τη φτώχεια ή την εξάρτηση από κυβερνητική βοήθεια για να τα βγάλει.

Τον Σεπτέμβριο, ο Associated Press επεσήμανε τα στοιχεία των ερευνών που έδειχναν για το ολοένα αυξανόμενο χάσμα μεταξύ πλούσιων και φτωχών, καθώς και για την απώλεια καλών θέσεων απασχόλησης στον τομέα της μεταποίησης, που παρείχαν ευκαιρίες στην «εργατική τάξη» να εξηγήσει μια αυξανόμενη τάση φτώχεια στις ΗΠΑ

*********************

If you live in the United States, there is a good chance that you are now living in poverty or near poverty. Nearly 50 million Americans, (49.7 Million), are living below the poverty line, with 80% of the entire U.S. population living near poverty or below it.

That near poverty statistic is perhaps more startling than the 50 million Americans below the poverty line, because it translates to a full 80% of the population struggling with joblessness, near-poverty or reliance on government assistance to help make ends meet.

In September, the Associated Press pointed to survey data that told of an increasingly widening gap between rich and poor, as well as the loss of good-paying manufacturing jobs that used to provide opportunities for the “Working Class” to explain an increasing trend towards poverty in the U.S.

πηγή 

--Να γιατί επενδύουν στον πόλεμο, πιστεύοντας έτσι, να ξεπεράσουν την κρίση του συστήματός τους. 

---Να γιατί ο καπιταλισμός Δεν γιατρεύεται, παρά μόνο Ανατρέπεται !!

η Σταθερότητά τους:--ΜΥΡΊΖΕΙ ΜΠΑΡΟΎΤΙ--

Αυτό είναι σταθερότητα στην περιοχή ; 

Το ακριβώς αντίθετο !

Μόνο το τελευταίο διάστημα, έχουμε τις εξής εξελίξεις: 

-Οι ΗΠΑ ενισχύουν το πυρηνικό τους οπλοστάσιο και στη λίστα με τις μεγαλύτερες απειλές αντικαθιστούν την «τρομοκρατία» με την Κίνα και τη Ρωσία, οι οποίες αυξάνουν τις στρατιωτικές τους δαπάνες. 

-Η Γερμανία στήνει νέο στρατηγείο του ΝΑΤΟ στο έδαφός της για τις δυνάμεις ταχείας επέμβασης και

- η ΕΕ ενισχύει τη στρατιωτική - «αμυντική» συνεργασία ανάμεσα στα κράτη - μέλη. 

-Η Ιαπωνία «ανοίγει» τη δυνατότητα αποστολών του στρατού στο εξωτερικό και πάει λέγοντας. 

-Την ίδια ώρα, η Τουρκία, χώρα - μέλος του ΝΑΤΟ, απειλεί όποιον πλησιάσει στην κυπριακή ΑΟΖ και προειδοποιεί ότι μπορεί να διεξαγάγει δυο πολέμους ταυτόχρονα, στη Συρία και στο Αιγαίο, ενώ οξύνει την κόντρα με τις ΗΠΑ, με αιχμή τους Κούρδους της Συρίας.

 -Το Ισραήλ, επίσης «στρατηγικός σύμμαχος» της Ελλάδας, εμπλέκεται σε στρατιωτική διαμάχη με τη Συρία και απειλεί το Ιράν, που μαζί με τη Ρωσία και την Τουρκία συγκροτούν «αντιάξονα» στα σχέδια των ΗΠΑ στην περιοχή. 

Είναι φανερό ότι οι εξελίξεις αυτές μόνο «σταθερότητα» και «ασφάλεια» δεν προδίδουν, όπως προσπαθεί να πείσει η κυβέρνηση, για να στηρίξει το ρόλο που έχει αναλάβει στα Βαλκάνια και στην ευρύτερη περιοχή, για την προώθηση επικίνδυνων ιμπεριαλιστικών σχεδιασμών.

-- Οι ενδοϊμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί, που οξύνονται και περιπλέκονται σαν κουβάρι, μόνο ειρήνη και «σταθερότητα» δεν εγγυώνται στους λαούς, όπως δείχνει το παράδειγμα της Μέσης Ανατολής. 

----Απ' αυτήν τη σκοπιά, στον αντίποδα του εφησυχασμού που καλλιεργεί η κυβέρνηση, θέλοντας να εξωραΐσει την αντιλαϊκή και επικίνδυνη πολιτική της μέσα και έξω από τη χώρα, 

-- ο λαός χρειάζεται να βρίσκεται σε εγρήγορση και επιφυλακή.

Από την στήλη ''από μέρα σε μέρα'' στον σημερινό Ριζοσπάστη

«Το ΚΚΕ καλεί τον ελληνικό λαό, που ανησυχεί για τις εξελίξεις στα Βαλκάνια και στην ευρύτερη περιοχή, να δει την ουσία του προβλήματος, το "δάσος" και όχι το "δέντρο". 

Να ξεπεράσει τον αποπροσανατολισμό που καλλιεργούν τόσο η κυβέρνηση όσο και οι δυνάμεις που επενδύουν στον εθνικισμό, στη διαίρεση των λαών. Και οι δύο πλευρές κρύβουν το επικίνδυνο σκηνικό που στήνεται.

• Η περιοχή μας μυρίζει μπαρούτι. ΝΑΤΟ - ΗΠΑ - ΕΕ προετοιμάζουν νέα επικίνδυνα σχέδια για να ενισχύσουν την παρουσία τους. 

-Να βγουν πιο ενισχυμένες στον ανταγωνισμό με άλλες δυνάμεις, όπως η Ρωσία, η Κίνα. 

-Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, μεθοδεύεται ο διαμελισμός κρατών, όπως η Συρία. 

-Κλιμακώνεται η επίθεση κατά του Παλαιστινιακού λαού από το κράτος του Ισραήλ. 

-Προωθείται διχοτομική λύση στο Κυπριακό. 

-Δυναμώνει η αμφισβήτηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας στο Αιγαίο από την Τουρκία.

• Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ έχει αναλάβει ρόλο "σημαιοφόρου" του ΝΑΤΟ.

Επεκτείνει τις αμερικανοΝΑΤΟικές βάσεις στην Ελλάδα. Δαπανά τεράστια ποσά, που χρυσοπληρώνει ο ελληνικός λαός για την αγορά ΝΑΤΟικού πολεμικού υλικού. Αναβαθμίζει τη συνεργασία με κράτη - δολοφόνους, όπως το Ισραήλ και τη Σαουδική Αραβία.

• Για τις ανάγκες των ευρωατλαντικών σχεδίων αναζωπυρώνεται και το ζήτημα των σχέσεων με την ΠΓΔΜ. Επιχειρείται να παραπλανηθεί ο λαός με την ονοματολογία, να συγκαλυφθούν τα πραγματικά προβλήματα, που είναι ο αλυτρωτισμός, η ένταξη της γειτονικής χώρας στο ΝΑΤΟ.
• Ο στόχος της "γεωστρατηγικής αναβάθμισης" δεν έχει καμία σχέση με την ειρήνη και την ασφάλεια των λαών. Η κυβέρνηση διεκδικεί για λογαριασμό του ελληνικού κεφαλαίου μερίδιο από το πλιάτσικο σε βάρος των λαών. Βάζει τον ελληνικό λαό σε μεγάλους κινδύνους. Είναι η άλλη όψη της αντιλαϊκής πολιτικής.
• Η συμμετοχή της Ελλάδας στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ δεν είναι παράγοντας ασφάλειας για το λαό. Το αποδεικνύει η πορεία των ελληνοτουρκικών σχέσεων. Αντίθετα, διαμόρφωσε αρνητικούς όρους σε βάρος των κυριαρχικών δικαιωμάτων και των λαϊκών συμφερόντων.
• Καμία συμμετοχή στα επικίνδυνα ιμπεριαλιστικά σχέδια. 

-Να κλείσουν η βάση της Σούδας και όλες οι ξένες βάσεις στην Ελλάδα. 

-Να επιστρέψουν οι Ελληνες στρατιωτικοί από αποστολές εκτός συνόρων. 

-Αποδέσμευση από ΝΑΤΟ και ΕΕ.

Οι λαοί μπορούν να βαδίσουν το δικό τους ελπιδοφόρο δρόμο, της κοινής πάλης για να διώξουν τους ιμπεριαλιστές από τα Βαλκάνια και την ευρύτερη περιοχή, για να ανατρέψουν το βάρβαρο καπιταλιστικό σύστημα που γεννά φτώχεια και πολέμους.

Αλληλεγγύη και κοινή πάλη των λαών ενάντια στα σχέδια των ιμπεριαλιστών».

Σχέδιο Τραμπ για «εκσυγχρονισμό» και ιδιωτικοποιήσεις

       

Ο Αμερικανός Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ παρουσίασε χτες το βράδυ το πολυαναμενόμενο σχέδιο «εκσυγχρονισμού» υποδομών των ΗΠΑ, που χαρακτηρίζεται από τη μετάθεση των περισσότερων οικονομικών βαρών σε τοπικές και πολιτειακές κυβερνήσεις και ένα ευρύ πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων αεροδρομίων, λιμανιών, μεγάλων αυτοκινητόδρομων, πάρκων αλλά και εθνικών μνημείων ή μουσείων.

Πριν καλά – καλά όμως παρουσιάσει το σχέδιο ύψους 1,5 τρισεκατομμυρίου δολαρίων, ζήτησε από το Κογκρέσο την έγκριση νέας ομοσπονδιακής χρηματοδότησης ύψους 200 δισ. δολαρίων για την επόμενη δεκαετία, προκειμένου να δοθεί το έναυσμα για τις «επενδύσεις». Το σχέδιο αυτό, που κυβερνητικοί αξιωματούχοι παραδέχονται ότι θα αντιμετωπίσει δυσκολίες στην έγκρισή του, επιδιώκει να αναδιαμορφώσει τον τρόπο με τον οποίο το αστικό κράτος θα χρηματοδοτήσει την κατασκευή νέων δρόμων, γεφυρών και άλλων υποδομών. Αν υλοποιηθεί, αναμένεται ότι εκατομμύρια Αμερικανοί θα βρεθούν αντιμέτωποι με υψηλότερους τοπικούς φόρους και διόδια.

Το σχέδιο δεν παρέχει τόση ομοσπονδιακή χρηματοδότηση όση επιθυμούσαν οι Δημοκρατικοί, ούτε διευκρινίζει ευθέως πώς θα βρει η ομοσπονδιακή κυβέρνηση τα χρήματα που απαιτούνται. Ο Λευκός Οίκος χαρακτηρίζει την πρόταση «αφετηρία» για διαπραγμάτευση.

«Φλέβα» ανταγωνισμών

Ανεξάρτητα από την πορεία που θα ακολουθήσει, σε συνάρτηση με το συνολικότερο «παιχνίδι» των ανταγωνισμών στην περιοχή, έχει αξία ο λαός, παρακολουθώντας τις εξελίξεις στο Αιγαίο και στην κυπριακή ΑΟΖ, αλλά και τις δηλώσεις Ερντογάν ότι «οι μαγκιές τους είναι μέχρι να δουν τα αεροσκάφη, το στρατό και το στόλο μας», να θυμηθεί τι του έλεγαν πριν από μερικούς μήνες τα αστικά επιτελεία για τα γεωτρύπανα των ενεργειακών κολοσσών που κατέφταναν στην ΑΟΖ της Κύπρου. Τότε που τα μονοπώλια της Ενέργειας παρουσιάζονταν περίπου ως «ειρηνευτική δύναμη», «δύναμη ευημερίας και σταθερότητας» στην περιοχή. Δεν έλειπαν επίσης ούτε οι αναλύσεις για τις «win - win» προοπτικές που δημιουργούνται «για όλους» από τις γεωτρήσεις και το πέρασμα των ενεργειακών δρόμων από την περιοχή, ούτε η καλλιέργεια κλίματος ευφορίας από την τεράστια δύναμη πυρός των ΗΠΑ και χωρών της ΕΕ που έχει συγκεντρωθεί στην περιοχή, «για να προστατεύει τις πλατφόρμες», και που θα απέτρεπε τάχα την τουρκική επιθετικότητα. Επιβεβαιώνεται για μια ακόμα φορά ότι όλα αυτά αποτελούν κούφια λόγια, αφού είναι ακριβώς οι ανταγωνισμοί των μονοπωλίων, των ιμπεριαλιστικών κέντρων και των καπιταλιστικών κρατών που βάζουν μπουρλότο στην περιοχή. Ο λαός πρέπει να αντιταχθεί στους σχεδιασμούς αυτούς, όπως και στα διάφορα ιδεολογήματα και «τυράκια» με τα οποία προσπαθούν να τον στοιχίσουν πίσω από τους στόχους της αστικής τάξης.

Ζοφερό παρελθόν, επικίνδυνο μέλλον

Η προπαγάνδα της κυβέρνησης και άλλων αστικών κομμάτων παρουσιάζει τη μεθοδευόμενη ένταξη της ΠΓΔΜ και άλλων κρατών των Δυτ. Βαλκανίων στο ΝΑΤΟ ως παράγοντα υπέρβασης των μεταξύ τους αντιθέσεων και ως εγγύηση τάχα για τη σταθερότητα και την ειρήνη στην περιοχή. Οι τέτοιοι ισχυρισμοί, βέβαια, όσο και αν θέλουν κοντή τη μνήμη του λαού, έχουν οι ίδιοι κοντά ποδάρια. Υπάρχει σωρευμένη πείρα, ειδικά για τα Βαλκάνια, από τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, με τη βούλα ΝΑΤΟ και ΕΕ, το αιματοκύλισμα που ακολούθησε, τις αλλαγές των συνόρων, με υποδαύλιση των εθνικισμών και του αλυτρωτισμού. Υπάρχει επίσης η πείρα του Κυπριακού, με αδιαμφισβήτητες τις ευθύνες ΗΠΑ - ΝΑΤΟ για την εισβολή, κατοχή και διχοτόμηση του νησιού επί δεκαετίες. Οπως, επίσης, είναι αδιαμφισβήτητες οι ευθύνες του ΝΑΤΟ στο «γκριζάρισμα» του Αιγαίου και τα παρελκόμενά του, όπως εξελίσσονται και αυτές τις μέρες, με κλιμάκωση των τουρκικών αμφισβητήσεων στα Ιμια, στον εναέριο χώρο του Αιγαίου κ.ο.κ. Ολα τα παραπάνω αποδεικνύουν ότι σε καμιά περίπτωση η συμμετοχή στο ΝΑΤΟ δεν οδηγεί σε σταθερότητα και ασφάλεια.

***

Δεν είναι, όμως, μόνο τα πεπραγμένα του ΝΑΤΟ που πρέπει να έχει κατά νου ο λαός, αλλά και το τι δρομολογεί για το μέλλον. Ενδεικτικά είναι όσα συζητούνται και αποφασίζονται στις κατά καιρούς Συνόδους του (Κορυφής, ΥΠΕΞ, ή Αμυνας), σαν κι αυτή που ξεκινά σήμερα στις Βρυξέλλες και μυρίζει μπαρούτι. Επιγραμματικά, ψηλά στην ατζέντα τους έχουν πάντα τον λεγόμενο πυρηνικό προγραμματισμό, ο οποίος μάλιστα περιλαμβάνει και το «πρώτο πυρηνικό πλήγμα» έναντι αντιπάλου. Το ΝΑΤΟ προχωρά επίσης τη λεγόμενη «αντιπυραυλική ασπίδα» στην Ανατολική Ευρώπη, που ανεβάζει την ένταση με τη Ρωσία και προκαλεί αντίμετρα, με παράταξη πρόσθετων ρωσικών συστοιχιών. Προωθεί την περικύκλωση της Ρωσίας σε όλα τα μέτωπα και πεδία: Με μετακίνηση πρόσθετων στρατιωτικών μονάδων στη συνοριογραμμή, σύσταση νέων Δομών Διοίκησης, που να λειτουργούν είτε ως επιτόπου μικρά στρατηγεία διοίκησης είτε για την επιμελητεία και τον ανεφοδιασμό των προκεχωρημένων δυνάμεων. Ακριβώς σε αυτό το φόντο, βάζει ως στόχους προς επίτευξη από τα κράτη - μέλη, και για το 2018, την αύξηση των στρατιωτικών δαπανών, στοχευμένων μάλιστα στην ανάπτυξη σύγχρονων, ακόμα πιο φονικών, μεγάλης εμβέλειας και ισχύος όπλων.

***

Βάζει επίσης στόχο τη διασφάλιση μεγαλύτερων διαθεσιμοτήτων σε προσωπικό και μέσα προς ανάπτυξή τους στα πεδία αντιπαράθεσης, με τη λεγόμενη στρατιωτική κινητικότητα - την ταχύτερη διεκπεραίωση στρατιωτικών δυνάμεων στην Ευρώπη προς τα ανατολικά, με μεγαλύτερες ταχύτητες και λιγότερα γραφειοκρατικά ή άλλα εμπόδια - να αναδεικνύεται σε στρατηγικό στόχο προς επίτευξη του ΝΑΤΟ για το τρέχον έτος. Φυσικά, σε όλα τα παραπάνω διεκδικεί ρόλο και η ελληνική κυβέρνηση, προσδοκώντας γεωστρατηγική αναβάθμιση για τα συμφέροντα των ντόπιων επιχειρηματικών ομίλων, τα οποία ταυτίζονται και «κουμπώνουν» με τα ευρωατλαντικά σχέδια στην περιοχή. Για παράδειγμα, η Ελλάδα αναλαμβάνει ρόλο «σημαιοφόρου» για την ένταξη των Δυτικών Βαλκανίων σε ΝΑΤΟ και ΕΕ, δραστηριοποιείται επίσης ενεργά στη συλλογή και ανάλυση πληροφοριών για λογαριασμό του ΝΑΤΟ, ενώ ζητάει να πρωταγωνιστήσει στον έλεγχο θαλάσσιων διαύλων, στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, όπου ανταγωνιστικά ιμπεριαλιστικά στρατόπεδα σπεύδουν να παρατάξουν τις δικές τους στρατιωτικές δυνάμεις, σε μια περιοχή που συγκεντρώνει πλούσια ενεργειακά κοιτάσματα και υποδομές άντλησής τους. Για όλους αυτούς τους λόγους, η Ελλάδα αναδεικνύεται σταθερά σε έναν από τους πλέον συνεπείς εταίρους στο ΝΑΤΟ σε ό,τι αφορά και τις οικονομικές της υποχρεώσεις, σε βάρος βέβαια των λαϊκών συμφερόντων και αναγκών.

***

Αλήθεια, σημαίνει κάτι από τα παραπάνω σταθερότητα και ασφάλεια; Σίγουρα όχι. Η κατάσταση όπως διαμορφώνεται, συνιστά μια ισορροπία τρόμου, με το πιστόλι στον κρόταφο των λαών, που προμηνύει δυσάρεστες και επικίνδυνες εξελίξεις. Τι άλλο μπορεί να σημαίνουν άλλωστε οι προσαρμογές στη στρατηγική ασφάλειας των ΗΠΑ, με αναγωγή της Ρωσίας και της Κίνας σε Νο 1 κίνδυνο; Τι άλλο μπορεί να σημαίνει η κλιμάκωση της έντασης στη Μέση Ανατολή, με καθοριστική συμβολή των ΗΠΑ και ενώ το ΝΑΤΟ δηλώνει ότι «ήρθε για να μείνει» στην περιοχή μετά τον πόλεμο ενάντια στον ISIS στη Συρία; Ανεξάρτητα από το πώς και πόσο γρήγορα θα «τρέξουν» τα πράγματα, οι εξελίξεις παραπέμπουν σε πολεμικές προετοιμασίες, με επιθετική διάταξη από την πλευρά του ΝΑΤΟ, σε συνθήκες όξυνσης των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών παγκοσμίως. Επομένως, εκτός από την πείρα του παρελθόντος, υπάρχουν και τα στοιχεία για τη γνώση του παρόντος και την πρόβλεψη του μέλλοντος σε ό,τι αφορά την παρέμβαση και τους σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ, απέναντι στους οποίους οι λαοί καλούνται να δυναμώσουν τον αγώνα, αλλά και την αλληλεγγύη μεταξύ τους.

Ο... ενταγμένος στο ΝΑΤΟ

Δύο μέρες μετά το μαχητικό συλλαλητήριο των Επιτροπών Ειρήνης, Σωματείων και φορέων της περιοχής, ενάντια στους σχεδιασμούς κυβέρνησης - ΗΠΑ για τη δημιουργία ΝΑΤΟικής βάσης ελικοπτέρων στην Αλεξανδρούπολη, ο δήμαρχος Αλεξανδρούπολης, Ευ. Λαμπάκης, βγήκε να πείσει το λαό για τα «οφέλη» που θα προκύψουν από τη μετατροπή της περιοχής σε αμερικάνικη πολεμική βάση.
Σε συνέντευξη που έδωσε χτες σε ραδιοφωνικό σταθμό, δήλωσε ότι έχει ταχθεί ξεκάθαρα υπέρ της εγκατάστασης ΝΑΤΟικής στρατιωτικής βάσης στην Αλεξανδρούπολη και αναρωτήθηκε: «Υπάρχει κανείς λογικός πολιτικά άνθρωπος που να είναι κατά;».
Μεταξύ άλλων ανέφερε: «Οι κομμουνιστές έχουν την άποψη ότι είναι καταστροφική αυτή η εγκατάσταση. Εγώ ως φιλελεύθερος και ως ενταγμένος στο ΝΑΤΟ, Ελληνας πολίτης της ΕΕ, λέω ότι θέλω τη συμπαράσταση μέσα από μια ίδρυση - λειτουργία αμερικανικής βάσης. Μακάρι να αντικατασταθεί αυτή στο Ιντσιρλίκ της Τουρκίας με αυτή της Αλεξανδρούπολης. Μακάρι. Εγώ πιστεύω ότι η αμερικανική βάση στην Αλεξανδρούπολη θα μας δώσει ώθηση και οικονομική αλλά ταυτόχρονα θα έχουμε και μια αμυντική ασπίδα, την οποία πιστεύω ότι θα την εκμεταλλευτούμε στο έπακρο για να ηρεμήσει ο τόπος. Είναι τόσο απλό».
Η ανάπτυξη που οραματίζεται η αστική τάξη της χώρας και υπηρετούν τόσο η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και τα υπόλοιπα αστικά κόμματα όσο και οι τοπικοί τους «άρχοντες», με την ιδιωτικοποίηση του λιμανιού και τη μετατροπή της περιοχής σε ενεργειακό κόμβο, θέλει τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ χωροφύλακα, να φυλάνε τα συμφέροντα των πολυεθνικών που ετοιμάζονται να εγκατασταθούν στην περιοχή.
Οσο για την «αμυντική ασπίδα» στην οποία προσβλέπει για να «ηρεμήσει ο τόπος», δεν χρειάζεται να κάνει και πολύ κόπο για να αντιληφθεί την πραγματικότητα. Ο κάθε «λογικός πολιτικά άνθρωπος» μπορεί να δει τι γίνεται για τον έλεγχο των υδρογονανθράκων σε όλη την περιοχή, που μυρίζει κυριολεκτικά μπαρούτι λόγω των ανταγωνισμών για τη μοιρασιά της λείας. Και τα όσα συμβαίνουν στο Αιγαίο αποδεικνύουν πως η συμμετοχή στο ΝΑΤΟ και η μετατροπή της χώρας σε πολεμική βάση των ιμπεριαλιστών, καθόλου δεν εξασφαλίζουν την ειρήνη, δεν αποτρέπουν την αμφισβήτηση της εδαφικής ακεραιότητας.
Αλλά αυτά είναι «ψιλά γράμματα» για τους... ενταγμένους στους ΝΑΤΟικούς σχεδιασμούς και όσους θέλουν να στοιχίσουν το λαό στα επικίνδυνα σχέδια για λογαριασμό του κεφαλαίου.

«Ξέπλυμα» της αντιλαϊκής πολιτικής

Το «μαζί τα φάγαμε», που ακουγόταν από στελέχη του ΠΑΣΟΚ τα πρώτα χρόνια της καπιταλιστικής κρίσης, είναι η άλλη όψη τού «δεν τα φάγαμε μαζί, δεν είμαστε όλοι ίδιοι», που είπε τις προάλλες ο πρωθυπουργός, μιλώντας στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ.
Το ΠΑΣΟΚ στηρίχτηκε στο «μαζί τα φάγαμε» για να κρύψει τις πραγματικές αιτίες της καπιταλιστικής κρίσης, να ρίξει τις ευθύνες για τα ελλείμματα και το κρατικό χρέος στην κακοδιαχείριση και στα σκάνδαλα των προηγούμενων κυβερνήσεων και για να δικαιολογήσει τα αντιλαϊκά μνημόνια και μέτρα, που σωρηδόν πήρε η κυβέρνηση Παπανδρέου μετά το 2010, στο όνομα της «δημοσιονομικής εξυγίανσης».
Ο ΣΥΡΙΖΑ, αντιστρέφοντας το «μαζί τα φάγαμε», κάνει σήμερα ακριβώς το ίδιο: Με αφορμή την υπόθεση «Novartis», παρουσιάζει τα σκάνδαλα, τη διαπλοκή και διαφθορά των προηγούμενων κυβερνήσεων ως αιτία των κρατικών ελλειμμάτων και χρεών και αυτά με τη σειρά τους ως αιτία της κρίσης, για να δικαιολογήσει τα βάρβαρα μέτρα και τις περικοπές που νομοθετεί η κυβέρνηση σε συνέχεια των προηγούμενων και για να εμφανιστεί ο ΣΥΡΙΖΑ με τη ρομφαία της «κάθαρσης», που θα εξαλείψει τάχα τις αιτίες κάθε μελλοντικής κρίσης.
Στο ίδιο γήπεδο παίζει και η ΝΔ, η οποία υπερασπίζεται την αντιλαϊκή πολιτική των κυβερνήσεών της και στο χώρο της Υγείας, ενώ προσπαθεί να αποδομήσει το «ηθικό πλεονέκτημα» του ΣΥΡΙΖΑ, συμμετέχοντας στον αποπροσανατολισμό του λαού και στο συνολικότερο «ξέπλυμα» των αντιλαϊκών μνημονίων και των μέτρων.
Κάτω από τον κουρνιαχτό της αντιπαράθεσης ανάμεσα στα αστικά κόμματα για τη «Novartis» κρύβονται οι πραγματικές αιτίες της καπιταλιστικής κρίσης, που δεν είναι η κακοδιαχείριση και η σπατάλη ούτε η «κρατικοδίαιτη ανάπτυξη» των περασμένων χρόνων, που εκτίναξε τα ελλείμματα και το κρατικό χρέος.
Η πολιτική ενίσχυσης των επιχειρηματικών ομίλων, οι φοροαπαλλαγές, οι εισφοροαπαλλαγές, οι επιδοτήσεις, που εφάρμοσαν απαρέγκλιτα οι κυβερνήσεις, καθώς και οι στρατιωτικές δαπάνες για το ΝΑΤΟ είναι βασικές αιτίες για τη διόγκωση του δημόσιου χρέους. Στην κρίση, όμως, οδήγησαν οι μεγάλοι ρυθμοί ανάπτυξης, η τεράστια συσσώρευση κεφαλαίων, το κυνήγι του καπιταλιστικού κέρδους, που βρίσκονται στην ίδια τη φύση του καπιταλιστικού συστήματος.
Μέσα σε αυτό το σύστημα, το Φάρμακο είναι εμπόρευμα και παράγεται με κριτήριο το καπιταλιστικό κέρδος, από μεγάλα μονοπώλια. Το γεγονός ότι ένα μεγάλο μέρος των φαρμάκων διατίθεται με ορισμένη κρατική κάλυψη του κόστους, δεν σημαίνει ότι τα φαρμακευτικά μονοπώλια κάνουν καμιά αγαθοεργία. Ο,τι δεν δίνουν οι εργαζόμενοι άμεσα, ατομικά από την τσέπη τους, το δίνουν έμμεσα, μέσω του αστικού κράτους, που κατευθύνει πόρους προερχόμενους από τη φορολογία σε φαρμακευτικές δαπάνες.
Ετσι, η υψηλότερη σε σχέση με σήμερα κρατική φαρμακευτική δαπάνη δεν υπήρχε για να εξασφαλίσουν καθολικά οι ασθενείς φθηνότερη ή δωρεάν πρόσβαση στο Φάρμακο. Ούτε όμως οι περικοπές στη φαρμακευτική δαπάνη από το κράτος, που επιταχύνθηκαν στα χρόνια της κρίσης, έγιναν με κριτήριο τις λαϊκές ανάγκες, αφού οι έμμεσες και άμεσες πληρωμές από τους ασθενείς αυξήθηκαν.
Αλλωστε, η «δημοσιονομική προσαρμογή» και «εξυγίανση», που προωθούνται μέσα απ' αυτές και άλλες περικοπές στην Υγεία, στην Πρόνοια, στο Φάρμακο και αλλού, πραγματοποιούνται με στόχο πόροι να διατεθούν σε άλλες κερδοφόρες για το κεφάλαιο επενδυτικές δραστηριότητες.
Την ίδια ώρα, μεγαλώνει ολοένα και περισσότερο η απόσταση ανάμεσα στις δυνατότητες που υπάρχουν σήμερα να ικανοποιηθούν οι διευρυμένες λαϊκές ανάγκες και στη βαρβαρότητα που ζει ο λαός, ακριβώς επειδή κριτήριο της παραγωγής στο σάπιο σύστημα και τροχοπέδη για τις ανάγκες του λαού είναι το καπιταλιστικό κέρδος.
Εκεί πρέπει να στρέψει την προσοχή και την πάλη του ο λαός, απαιτώντας να μην πέσουν στα μαλακά όλοι όσοι εμπλέκονται πραγματικά σε υποθέσεις διαφθοράς και χρηματισμού, που είναι σύμφυτες με τον καπιταλισμό, αλλά και να μην αποτελέσει άλλοθι η υπόθεση της «Novartis» για τις περικοπές, τα «πλαφόν», συνολικά την αντιλαϊκή πολιτική που εφάρμοσαν και εφαρμόζουν η σημερινή και οι προηγούμενες κυβερνήσεις.

Τη «Βάρκιζα» δε την τελείωσες εσύ αγαπητέ φορέα σπρέη!

Ένα μη πολιτικό κείμενο για μια πολύ πολιτική στιγμή

Το θέμα του κειμένου δεν έχει να κάνει με το θέμα της συνθήκης της Βάρκιζας, τις πολιτικές επιλογές του ΕΑΜ και του ΚΚΕ, της αστικής τάξης της χώρας κτλ.

Αυτά υπάρχουν πολύ πιο έξυπνοι και καταρτισμένοι από μένα να τα αναλύσουν.

Το θέμα του κειμένου είναι μερικά logical fallacies (λογικές πλάνες) κι η ανιστορικότητα που ξεχειλίζει από διάφορες μεριές με μια συνθηματολογία που σπέρνει τη βλακεία απλόχερα σε μια, χτυπημένη ούτως ή άλλως από αυτή, κοινωνία.

1. «Βάρκιζα τέλος» από το 1946

Τη «Βάρκιζα» δε την τελείωσες εσύ αγαπητέ φορέα σπρέη, κάτοικε της Ελλάδας του 21ου αιώνα. Η «Βάρκιζα» τελείωσε, για το εργατικό κίνημα τουλάχιστον, από την έναρξη του Εμφυλίου. Σοβαρέψου.

2. Κάποιοι φτάσαν έστω στη Βάρκιζα

Το ξέρω ότι το να κράζεις από τον καναπέ ή έστω την ευκολία του «κοινωνικού στεκιού» ή των γραφείων της οργάνωσής σου είναι πολύ εύκολο για τις διάφορες «προδοσίες», αλλά πρέπει να σε ενημερώσω ότι κάποιοι τουλάχιστον φτάσαν μέχρι εκεί.

Δηλαδή καταφέραν να οργανώσουν μαζικό κίνημα, αντιστασιακό εν μέσω του πιο φρικαλέου πολέμου που έχει δει η ανθρωπότητα, ένοπλο κτλ.

Εσύ, που η οργάνωσή σου στην καλύτερη μετράει μερικές εκατοντάδες άτομα σε όλη τη χώρα και δεν μπορείς να οργανώσεις απεργία στον ιδιωτικό τομέα ούτε σε χασαποταβέρνα, να είσαι πιο μετρημένος στη κριτική σου.

Το να διατρανώνεις ότι «δεν αναγνώρισες ποτέ καμία Βάρκιζα» προυποθέτει ότι υπήρξε στην ιστορία σου το δίλλημα και προχώρησες μπροστά. Όταν δεν έχεις αντιμετωπίσει αυτό το δίλλημα, είναι τσάμπα μαγκιά.

3. Η Βάρκιζα δεν ήταν «προδοσία»

Η συνθήκη της Βάρκιζας ήταν πολλά στραβά, αλλά δεν ήταν προδοσία κάποιας «κακιάς» ηγεσίας (η οποία, με κάποιο μαγικό τρόπο, δεν αναγνωρίζεται ποτέ στο ΕΑΜ γενικότερα, αλλά μόνο στο ΚΚΕ) που δήθεν ήθελε να «ξεπουλήσει» τον αγώνα.

Η «ηγεσία» αυτή μέτραγε ήδη αμέτρητες θυσίες (λ.χ. ο Ζαχαριάδης πέρασε από στρατόπεδο συγκέντρωσης) και μέτρησε στο μέλλον ακόμα πιο πολλές (Μπελογιάννης – Πλουμπίδης ας πούμε),

θυσίες πολύ πιο πολλές απο όσες έχεις περάσει εσύ που με ευκολία τους καταδικάζεις χωρίς να έχεις μπει στη διαδικασία ούτε καν να ξέρεις τα στοιχεία για ένα θέμα πριν μιλήσεις.

Μιλάς για επαναστάτες ατσαλωμένους που κάναν λάθη αλλά τα πλήρωσαν μέχρι τέλους χωρίς δισταγμό.

Η αφήγηση ότι οργάνωσαν όλον αυτόν τον αγώνα μόνο και μόνο για να τον ξεπουλήσουν, προκειμένου να καταλήξουν στο εκτελεστικό απόσπασμα και στην εξορία, είναι ηλίθια.

4. Η Βάρκιζα ήταν ήδη αργά

Μπορεί να σου είναι εύπεπτο και να σου τσιγκλάει το θυμικό η εικόνα με τη παράδοση των όπλων και των ανταρτών να βουρκώνουν ξέρωγώ, αλλά η Βάρκιζα ήταν μια (λαθεμένη μεν, αλλά και πάλι) διαχείριση της ήττας που είχε ήδη έρθει.

Η ήττα ήρθε με στρατηγικά λάθη πιο πριν. Δεν είναι μόνο «η Βάρκιζα» το πρόβλημα, είναι το τι οδήγησε σε αυτήν.

Το να κεφαλαιοποιούμε αυτήν είναι πέρα απο όλα τα άλλα, ανιστόρητο.

5. Αν δεν είσαι «σταλινικός», δε μιλάς για Βάρκιζα

Είναι τουλάχιστον για γέλια να βλέπεις ανθρώπους και χώρους που αν νικούσε το ΕΑΜ και το ΚΚΕ, σήμερα θα μιλάγαν για «δικτατορίες» κι «εκμεταλλευτικά συστήματα» και διάφορες άλλες τρέλες, να το παίζουν και τιμητές του αγώνα αυτού.

Το ΕΑΜ δεν ήταν συνομοσπονδία κομμουνών, ο ΕΛΑΣ δεν ήταν πολιτοφυλακή, το όνειρο τους δεν ήταν αυτό της CNT ή των τροτσκιστών, πολύ δε περισσότερο δεν ήταν το όνειρο του σημερινού βουτηγμένου στον μεταμοντερνισμό αριστεροχωρίου.

Δε χρειάζεται να συμφωνείς, αλλά αν δεν, μην τσιμπολογάς ό,τι δεν είναι δικό σου. Μίλα για τους δικούς σου ιστορικούς αγώνες.

Επίσης, ο Καστοριάδης που λατρεύεις, θεωρούσε τα Δεκεμβριανά «σταλινικό πραξικόπημα». Κι όμως, δεν είναι τρολλιά.

6. Μάθε τον πολιτικό διάλογο της εποχής

Πέρα από όλα τα άλλα, είναι εκνευριστικό να βλέπεις καταγγελίες περι «προδοσίας» από ανθρώπους που δεν ξέρουν τη συζήτηση και ποιες στρατηγικές προτάσσονταν εκείνη τη περίοδο, και μάλιστα από ανθρώπους που είναι φορείς των ίδιων ιδεών που οδήγησαν στη Βάρκιζα.

Ανθρώπους οι οποίοι μπορεί να ψηφίζουν ΣΥΡΙΖΑ* (ή όποιο άλλο κόμμα της Αριστεράς τους υπόσχεται κυβερνητικές λύσεις και «μεταβατικά προγράμματα»), να κλαίνε για τους αντάρτες του ΕΛΑΣ.

Σου έχω νέα:  Το πρόγραμμά σου είναι παρόμοιο με αυτό που είχαν και όσοι ήταν υπέρ της Βάρκιζας. Απλά πολύ πιο νερόβραστο.

7. ΕΑΜ – ΕΛΑΣ – Μελιγαλάς

Σου έχω νέα, πάλι. Στο Μελιγαλά οι ΕΛΑΣίτες προσπάθησαν να προστατέψουν τους ταγματαλήτες από τη λαϊκή οργή, παρότι λίγες ώρες πριν τους τινάζαν τα μυαλά στον αέρα.

Είναι θέμα πολιτικού πολιτισμού και σκέψεων πιο πολυσύνθετων από απλοϊκά συνθήματα και συναισθήματα.

Και γενικά αν ρίξεις μια ματιά, σε καμία περίπτωση οι κομμουνιστές αντάρτες δε στηρίξαν τέτοια αιμοχαρή συνθήματα, ούτε καν στα αντάρτικα τραγούδια τους.

Οι κομμουνιστές τραγουδάνε:

«Ελα και πάρτη μόνος σου τη λεύτερια με τραγούδια, όπλα και σπαθιά»,

κι ακόμα κι όταν τραγουδάγαν «ή κόκκινη από ζωή ή κόκκινη από θάνατο», μιλάγαν για το δικό τους θάνατο.

Οι φασίστες τραγουδάνε:

«Τις μπότες μας θα φτιάξουμε με δέρματα απ΄αυτούς».

Βλέπεις μια διαφορά; Το σύνθημα αυτό δείχνει ότι δεν έχεις καταλάβει τον αγώνα τους ούτε στη λήγουσα.

Κλείνω με ένα τραγούδι αφιερωμένο στο μέλος του Πολιτικού Γραφείου της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ. Πιο «ηγεσία» δε πάει.

Εκτελεσμένος από το αστικό κράτος με το όνομα του ΚΚΕ στο στόμα του.

Ευτυχώς δεν έζησε να δει αμούστακους φοιτητές του ΕΜΠ να τον κρίνουν για πουλημένο.

Ποια είναι η Novartis;

Ας δούμε σήμερα ποια είναι αυτή η Novartis, που έχει αναστατώσει το πολιτικό σύμπαν, σάμπως έτσι στα ξαφνικά να ανακάλυψαν κάποιοι το ζεστό νερό ή τις λάσπες. Πόσοι και πόσοι δεν έπεσαν από τα σύννεφα ακούγοντας κάτι που το γνωρίζει και ο τελευταίος φαρμακοποιός της χώρας! Το πιο εξοργιστικό δε είναι οι απολύτως ηλίθιες και αποπροσανατολιστικές συζητήσεις για το αν το σκάνδαλο είναι στημένο ή όχι. Λες και το πρωτεύον είναι το στήσιμο ενός σκανδάλου και όχι η ύπαρξή του ή μη. Τέλος πάντων.

Η Novartis, λοιπόν, είναι μια σχετικά νέα φαρμακευτική εταιρεία-κολοσσός που ιδρύθηκε το 1996 με γερμανικά και ελβετικά κεφάλαια. Τώρα, βέβαια, αυτό το "ελβετικά κεφάλαια" πρέπει, κατά την γνώμη μου, να αναγνωσθεί μετ' επιφυλάξεως και με διπλοσταυρωκουμπωμένο σακκάκι αλλά ας μη κολλήσουμε σ' αυτό. Στην ουσία, η νεοσύστατη εταιρεία ήταν το προϊόν τής συγχώνευσης δύο άλλων γνωστών φαρμακευτικών κολοσσών, της Ciba-Geigy και της Sandoz. Ο σημερινός της πρόεδρος Γιοργκ Ράινχαρντ ήταν στέλεχος της Sandoz από το 1982.

Από τις αρχές τής χιλιετίας, η Novartis βρίσκεται κάθε χρόνο στην πρώτη τριάδα των μεγαλύτερων φαρμακευτικών βιομηχανιών του κόσμου (δείτε παραπάνω τον σχετικό πίνακα του 2016). Τα τελευταία χρόνια κρατάει σταθερά την δεύτερη θέση πίσω από την πολιτειακή Pfizer, με τζίρους που ξεπερνούν τα 40 δισ. δολλάρια. Το 2016 σημείωσε καθαρά κέρδη (με πληρωμένους φόρους) 6,6 δισ. δολλάρια. Παρά το γεγονός ότι η τιμή τής μετοχής της δέχτηκε χτύπημα μετά το ξέσπασμα του σκανδάλου στην Ελλάδα, η χρηματιστηριακή της αξία υπολογίζεται στα 175 δισ. δολλάρια, δηλαδή όσο ένα ελληνικό ΑΕΠ.

Χτες μιλήσαμε για κάποια από τα πρόστιμα που έχουν επιβληθεί στην Novartis λόγω παρανομιών στην προώθηση των προϊόντων της. Θα μπορούσαμε να γράφαμε άλλο ένα σημείωμα με τα πρόστιμα που της έχουν επιβληθεί για φορολογικές παραβάσεις αλλά και για παραβάσεις της εργατικής νομοθεσίας. Ενδεικτικά, ας αναφέρουμε δυο περιπτώσεις:
- (α) Το 1999, οι ιαπωνικές φορολογικές αρχές επέβαλαν στην εταιρεία πρόστιμο 27,5 εκατομμυρίων δολλαρίων για "transfer pricing". Το κόλπο είναι απλό και εφαρμόζεται παντού στον κόσμο μεταξύ μητρικής εταιρείας και θυγατρικών: με υπερτιμολογήσεις και υποτιμολογήσεις μεταξύ των εταιρειών, τα κέρδη μεταφέρονται από τις χώρες με υψηλή φορολογία στις χώρες με χαμηλή.
- (β) Το 2010, ομοσπονδιακό πολιτειακό δικαστήριο υποχρέωσε την εταιρεία να πληρώσει ως αποζημίωση σε γυναίκες εργαζομένους της το συνολικό ποσό των 250 εκατομμυρίων δολλαρίων επειδή διαπιστώθηκε ότι έκανε διάκριση φύλων ως προς τις αμοιβές.


Πάμε τώρα να ρίξουμε μια ματιά στην Novartis Hellas. Επειδή το ιστολόγιο δεν καλύπτεται από τις διατάξεις περί δημοσιογραφικού απορρήτου, δεν μπορεί να σχολιάσει το αν και κατά πόσο εφαρμόζεται και στην Ελλάδα το "transfer pricing", το οποίο εφαρμοζόταν στην Ιαπωνία. Εφ' όσον δεν υπάρχουν επίσημοι έλεγχοι που να αποδεικνύουν τέτοιες πρακτικές, εμείς δεν μπορούμε να γίνουμε μάντεις. Μπορούμε, όμως, να σχολιάσουμε μερικά στοιχεία από τις επίσημες οικονομικές καταστάσεις, που δημοσιεύει η ίδια η εταιρεία.

Παρατηρήστε με πόση άνεση η εταιρεία μειώνει μέσα σε δυο χρόνια το προσωπικό της κατά 20% και πλέον, ενώ ο τζίρος της παραμένει σταθερός με μικρές αυξομειώσεις. Να σημειώσω εδώ ότι η κάμψη των μικτών κερδών τού 2016 οφείλεται στην σωρευτική απόδοση των εκπτώσεων (claw back) που όφειλε η εταιρεία στο ελληνικό δημόσιο.

Το στοιχείο που πρέπει να σας εντυπωσιάζει, πάντως, είναι το ότι, παρά τα κέρδη, η Novartis Hellas δεν πληρώνει φόρο εισοδήματος. Ακόμα και οι πενταροδεκάρες φόρου τού 2014 οφείλονται σε κάποια φορολογική αλλαγή, η οποία μάλλον έπιασε στον ύπνο την εταιρεία, βεβαιώθηκαν δε μεταγενέστερα. Όπως εξηγεί το διοικητικό σύμβούλιο στην έκθεσή του για το 2015 (τα ίδια ακριβώς λέει και για το 2016), "ο φόρος εισοδήματος της χρήσης 2015 είναι μηδενικός λόγω αλλαγής της σχετικής νομοθεσίας εντός του έτους 2015 η οποία επιτρέπει την φορολογική αναγνώριση των εξόδων για rebates και claw back την χρήση κατά την οποία καθίστανται δεδουλευμένα και όχι κατά την χρήση στην οποία εκκαθαρίζονται".

Και τώρα, προσοχή στο κερασάκι. Αντιγράφω από την έκθεση του διοικητικού συμβουλίου για την χρήση 2016 (τα ίδια ακριβώς έλεγε και το 2015) και υπογραμμίζω:

Κατά το οικονομικό έτος 2016 η εταιρεία κατάφερε να συγκρατήσει την κερδοφορία της παρά το εξαιρετικά δυσμενές οικονομικό περιβάλλον. Ο κύριος λόγος για το παραπάνω είναι η σωστή διαχείριση των τιμών αγοράς από τις εταιρείες του ομίλου στο εξωτερικό καθώς οι συνεχείς μειώσεις τιμών αλλά και η σημαντική αύξηση του μηχανισμού αυτόματης επιστροφής της υπέρβασης της φαρμακευτικής δαπάνης καθιστούν το επιχειρηματικό περιβάλλον σημαντικά ασταθές και ευμετάβλητο. Τα έξοδα μειώθηκαν σημαντικά σε σχέση με την προηγούμενη χρήση 2015 κυρίως λόγω μείωσης των εξόδων προώθησης και προσωπικού σε μία προσπάθεια της εταιρείας να ενισχύσει το όφελος που προέκυψε από την μείωση τιμών αγοράς των προϊόντων της.

Υποθέτω ότι προσέξατε τις υπογραμμίσεις. Τί είπαμε πως είναι το "transfer pricing"; Άντε μπράβο! Όσο για το πώς γίνεται να μειώνεται το προσωπικό ενώ η δουλειά πάει μια χαρά και "το όφελος" της εταιρείας ενισχύεται, σας παραπέμπω στον παππού Κάρολο. Τώρα, αν υπάρχει και κάτι άλλο που δεν καταλαβαίνετε, ρωτήστε με να σας το εξηγήσω.

Καληνύχτα σας!