Εσχάτη προδοσία

Διονύσης Μαλαπέτσας

Είχα ένα χώμα να πατάω, μα το πουλήσατε
που να γλιτώσω προσπαθούσα με αγώνες.
Αναρωτιέμαι πόσο αδιάφορα χαρίσατε
αυτά που φτιάχναμε εμείς τόσους αιώνες.
Πήρατε έννοιες ιερές, τις ξευτιλίσατε
σοσιαλισμός, ελευθερία, δημοκρατία.
Όσους θυσιάστηκαν γιατί τους λησμονήσατε;
Πολέμησαν ηρωικά την τυραννία.
Η προδοσία το λαό μας παραμέρισε
σε μια ολομέλεια που κράτησε μια μέρα.
Ποσό αθόρυβα μια υπογραφή μας στέρησε
αυτά που με αίμα δε μας στέρησε η σφαίρα;
Καταδικάσατε σε θάνατο τους Έλληνες
δε σεβαστήκατε το αίμα που έχουν δώσει
και όταν σας είπαμε προδότες και ανθέλληνες
σκασμός μας είπατε, πρέπει να μπει η δόση.
Σας παρακάλεσαν να μην τη λησμονήσετε
πως μας ανήκουν τα αετόμορφα βουνά της
μα εσείς τα σπίτια τα λευκά λεηλατήσατε
αυτά που έχτισε με το αίμα του ο εργάτης.
Ήταν μικρά τα ποσοστά σας και θυμώσατε
“…δεν πάει άλλο τούτη η ακυβερνησία…”
μα ο λαός την έχει πάρει την απόφαση
ποινή θανάτου για έσχατη προδοσία.
Τώρα που όλα σας τα σχέδια ολοκληρώσατε,
που απ’ την Ελλάδα έχει μείνει μια σημαία
δείτε στα μάτια το λαό που βεβηλώσατε
πόσο πουλήθηκε η πατρίδα του Οδυσσέα;

Σοσιαλδημοκρατία, fake news και νατοϊκή προπαγάνδα – Ο ρόλος της Γερμανίας στο βομβαρδισμό της Γιουγκοσλαβίας

Κατιούσα

To έγκλημα στη Γιουγκοσλαβία που ξεκινούσε σαν σήμερα πριν δυο δεκαετίες, θα ήταν πολύ δυσκολότερο να πραγματοποιηθεί με την ίδια ταχύτητα, αν δε συμμετείχαν σε αυτό οι “πρόθυμοι” σύμμαχοι των ΗΠΑ, ανάμεσά τους – παρά τη δημόσια διγλωσσία – και η τότε ελληνική κυβέρνηση. Στη γερμανική περίπτωση, οι τότε ηγέτες της χώρας δεν ένιωσαν την υποχρέωση να καταφύγουν σε φιοριτούρες για να δικαιολογήσουν την ενεργή εμπλοκή της χώρας στην πολεμική αντιπαράθεση, την πρώτη μάλιστα για τη Γερμανία μετά την ήττα της το 1945. Το χρονικό των γεγονότων και η επικοινωνιακή γραμμή της κεντροαριστερής κυβέρνησης Σοσιαλδημοκρατών – Πρασίνων αποτελούν βασικό θέμα του επετειακού άρθρου της Junge Welt, εκτενή αποσπάσματα του οποίου μεταφράζουμε παρακάτω:

Οι προετοιμασίες για την επίθεση βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη. Στο Βερολίνο γίνεται σύγκληση του υπουργικού συμβουλίου Σοσιαλδημοκρατών – Πρασίνων υπό τον Γκέρχαρντ Σρέντερ το βράδυ της 23ης προς 24η Μάρτη ιγα πολεμικό συμβούλιο. Ο υπουργός εξωτερικών Γιόσκα Φίσερ και ο υπουργός άμυνας Ρούντολφ Σάρπινγκ αναφέρουν πως ο ίδιος ο καγκελάριος λέει πως “η κατάσταση είναι πολύ σοβαρή”.
Ο Έριχ Ρατφέλντερ στην εφημερίδα Taz εξυμνεί την παραμονή του πολέμου τη γερμανική κατοχή των Βαλκανίων: “Η αλβανική πλειονότητα χαίρεται, που τα νατοϊκά στρατεύματα στην πόλη είναι Γερμανοί. Λόγω των εθνικών ανταγωνισμών οι Αλβανοί νιώθουν προστατευμένοι από τους “Γερμανούς φίλους”. […] Στη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου πολέμο το Τέτοβο είχε φιλοξενήσει ξανά την τοπική διοίκηση των γερμανικών στρατευμάτων. […] Οι Αλβανοί θυμούνται πως το αλβανικό κράτος που δημιούργησαν Γερμανία και Ιταλία έφτανε ως εκεί, πως υπήρχαν αλβανόφωνα σχολεία”. Στο βορειομακεδονικό Τέτοβο σταθμεύουν στρατιώτες του Ομοσπονδιακού Στρατού της Γερμανίας.
Ο πρόεδρος Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς επιβεβαιώνει στις 24 Μάρτη σε ομιλία του προς το έθνος το “όχι” στη στάθμευση ξένων στρατευμάτων σε γιουγκοσλαβικό έδαφος. Η απόρριψη των Νατοϊκών στρατευμάτων κατοχής είναι η σωστή απόφαση, λέει ο πρόεδρος. Ο Μιλόσεβιτς καλεί το στρατό να υπερασπιστεί τη χώρα και τους πολίτες να διατηρήσουν την ψυχραιμία τους.
Η Σερβία προετοιμάζεται για το επερχόμενο μαρτύριο του πολέμου. Σε όλα τα τηλεοπτικά κανάλια εξηγούνται οι διαφορετικές ακολουθίες του σήματος των σειρήνων συναγερμού και κανόνες για τη συμπεριφορά στη διάρκεια της επιδρομής. Οι πολίτες καλούνται σε περίπτωση επίθεσης να ανοίγουν τα παράθυρα, για να αποφύγουν το ράγισμα των τζαμιών και να μπουν αμέσως σε κελάρι, αν υπάρχει. Στη διάρκεια του συναγερμού οι πολίτες πρέπει να φερθούν “ήρεμα, χωρίς πανικό, αλλά με σκέψη και αποφασιστικότητα”. Όποιος κινείται στο Βελιγράδι ή αλλού, εύκολα μπορεί να παραβλέψει τους ξεθωριασμένους “σταυρούς του Ανδρέα”. Πολλοί κάτοικοι έχουν στερεώσει τα τζάμια τους με κολλητική ταινία, για να αποτρέψουν τραυματισμούς από θραύσματα στη διάρκεια των βομβαρδισμών.
Λίγο μετά τις 19.00 το ΝΑΤΟ ξεκινά τις αεροπορικές επιθέσεις στη Γιουγκοσλαβία. Είναι μια τομή. Για πρώτη φορά μετά το 1945 Γερμανοί στρατιώτες βρίσκονται σε πόλεμο, πρώτη φορά μετά το 1945 ευρωπαϊκά κράτη βρίσκονται σε πόλεμο μεταξύ τους. Από τη Βόρεια Ιταλία ξεκινούν τα πολεμικά γερμανικά αεροσκάφη “Tornado”, τα “έξυπνα” βομβαρδιστικά “Stealth”, όπως και F – 16 και μαχητικά τύπου “Prowler”. Τα συνολικά 70 πολεμικά αεροσκάφη έχουν ως αποστολή να εξουδετερώσουν την αεράμυνα της χώρας. […]
Το ΝΑΤΟ βομβαρδίζει σύμφωνα με στοιχεία του Βελιγραδίου 20 στόχους σε όλη τη Σερβία, τόσο στο Κόσοβο στο νότο, όσο και στη βόρεια επαρχία Βοϊβοδίνο και του τότε ημιαυτόνομου Μαυροβουνίου. Από την Πρίστινα, την Κουρσουμλίγια, το Ουζίτσε, το Νόβι Σαντ, το Πάντσεβο και την Ποντγκόριτσα αναφέρονται επιθέσεις. Το γιουγκοσλαβικό γενικό επιτελείο χαρακτηρίζει τους βομβαρδισμούς “βίαιη επίθεση” και “το τέλος του διεθνούς δικαίου”.
Η προπαγάνδα δουλεύει στα κόκκινα. Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Μπιλ Κλίντον ισχυρίζεται πως με τις επιθέσεις επιδεικνύει την αποφασιστικότητα του  ΝΑΤΟ, ενάντια στην επιθετικότητα και υπέρ της Ειρήνης. Η αποφασιστική επέμβαση για την προστασία αθώων αμάχων του Κοσόβου σήμαινε υπεράσπιση των αμερικανικών αξιών και συμφερόντων. Υποστήριξε πως ζητούμενο ήταν να αμβλύνει την πυριτιδαποθήκη της Ευρώπης, που ήδη είχε εκραγεί δυο φορές με καταστροφικές συνέπειες τον 20ό αιώνα – να σημειωθεί πως ως πυριτιδαποθήκη ο Κλίντον δε χαρακτηρίζει τη Γερμανία, που στο παρελθόν είχε ήδη επιτεθεί δυο φορές στο Βελιγράδι.
Ο καγκελάριος Γκέρχαρντ Σρέντερ ενημερώνει μέσω τηλεοπτικού διαγγέλματος για την αρχή του πολέμου και ψεύδεται ασύστολα: “Δε διεξάγουμε πόλεμο, αλλά κληθήκαμε να δώσουμε μια ειρηνική λύση στο Κόσοβο και με στρατιωτικά μέσα. […] Θα κάνουμε τα πάντα για να περιορίσουμε τις απώλειες μεταξύ των αμάχων”. Πάνω από 2500 άνθρωποι σκοτώνονται τις επόμενες 78 μέρες από τις νατοϊκές επιθέσεις. ο εκπρόσωπος του ΝΑΤΟ Τζέιμι Σι θα εφεύρει για εκείνους τον όρο “παράπλευρες απώλειες”.
Ο καγκελάριος του πολέμου συνεχίζει: “Με την κοινή ενέργεια όλων των συμμάχων υπερασπιζόμαστε και τις κοινές θεμελιώδεις αξίες μας της ελευθερίας, της δημοκρατίας και των ανθρώπινων δικαιωμάτων. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε, αυτές οι αξίες μόλις μια ώρα με το αεροπλάνο μακριά μας να ποδοπατούνται κυριολεκτικά.”
[…]
Ο πόλεμος θα διαρκέσει περισσότερο, απ’ ό,τι “γκρινιάζουν” οι Πράσινοι και σχεδιάζει το ΝΑΤΟ: Στις 23.39 έρχεται η κατεπείγουσα είδηση: Πάνω από το Κόσοβο καταρρίφθηκε πολεμικό αεροσκάφος του ΝΑΤΟ. Η γιουγκοσλαβική αεράμυνα κρατάει (ακόμα).

Δέκα παιδιά σκοτώθηκαν στο Αφγανιστάν από αεροπορική επιδρομή των ΗΠΑ 25-03-2019

        

Δέκα παιδιά, μέλη της ίδιας διευρυμένης οικογένειας, σκοτώθηκαν από αμερικανική αεροπορική επιδρομή στο Αφγανιστάν, μαζί με τρεις ενήλικες αμάχους, ανακοίνωσαν σήμερα τα Ηνωμένα Έθνη.

Η αεροπορική επιδρομή, που πραγματοποιήθηκε το πρωί του Σαββάτου, διεξήχθη στο πλαίσιο μιας μάχης ανάμεσα στους Ταλιμπάν και τις αφγανικές και αμερικανικές δυνάμεις η οποία διήρκεσε περίπου 30 ώρες στην Κουντούζ, μια βόρεια επαρχία όπου οι Ταλιμπάν είναι ισχυροί.

Τα παιδιά και η οικογένειά τους είχαν εκτοπισθεί εξαιτίας μαχών που διεξάγονται αλλού στη χώρα, ανέφερε η αποστολή του ΟΗΕ στο Αφγανιστάν δίνοντας στη δημοσιότητα τα προκαταρκτικά ευρήματά της για το συμβάν.

“Σε συνεννόηση με τους χρυσαυγίτες η αστυνομία” – Καταγγελία των ΚΟ Καλλιθέας του ΚΚΕ

Κατιούσα

Τα στοιχεία της ανοχής, αλλά και της σύμπραξης των αστυνομικών αρχών με τους φασίστες που επιχείρησαν να καπελώσουν τη σημερινή παρέλαση της 25ης Μαρτίου στην Καλλιθέα καταγγέλλουν οι ΚΟ Καλλιθέας του ΚΚΕ. Αναφέρονται στη στάση των ΜΑΤ, που επιτέθηκαν σε όσους αντιδρούσαν, προστατεύοντας τους χρυσαυγίτες, οι οποίοι εξαναγκάστηκαν σε υποχώρηση κάτω από τις αντιδράσεις του κόσμου. Αναδεικνύει επίσης την απαράδεκτη στάση της δημοτικής αρχής, που καλεί τους κομμουνιστές και το λαό “να συνηθίσει” την παρουσία των φασιστών δολοφόνων στο δημοτικό συμβούλιο:

Σήμερα 25η Μαρτίου, στην παρέλαση της Καλλιθέας οι φασίστες δολοφόνοι ΝΑΖΙ της Χρυσής Αυγής με την κάλυψη της Αστυνομίας και των ΜΑΤ επιχείρησαν να χύσουν το φασιστικό τους δηλητήριο. Καταγγέλλουμε την απαράδεκτη στάση της Αστυνομίας που προσπάθησε να προστατέψει τους φασίστες να “κάνουν τη δουλεία τους ανενόχλητοι” και έριχνε στο “ψαχνό” σε μέλη σωματείων και φορέων της Καλλιθέας στέλνοντας αρκετούς από αυτούς στο νοσοκομείο με χτυπήματα στο κεφάλι από γκλοπ.
Το σχέδιό τους ήταν προσχεδιασμένο. Από νωρίς το πρωί άρχισαν να συγκεντρώνονται στην οδό Μεταμορφώσεως, στις Τζιτζιφιές, ενώ βρισκόντουσαν, από ό,τι όλα δείχνουν, σε συνεννόηση με την Αστυνομία η οποία τους παρακολουθούσε να συγκεντρώνονται και τους παρείχε πλήρη κάλυψη.
Στη συνέχεια με τη συνοδεία της Αστυνομίας οι χρυσαυγίτες κατευθύνθηκαν προς την πλ. Κύπρου, με επικεφαλής τον υποψήφιο δημοτικό σύμβουλο της “Ελληνικής Αυγής” Πέτρο Σαμαρτζοπάνο. Μόλις τα φασιστοειδή έκαναν την εμφάνισή τους στην πλατεία, τα ΜΑΤ επιτέθηκαν απρόκλητα και με μεγάλη βιαιότητα απέναντι στους συγκεντρωμένους με σκοπό να διαλύσουν το πλήθος που διαδήλωνε ενάντια στην παρουσία των φασιστών. Παράλληλα άφηναν ανενόχλητους τους χρυσαυγίτες να χαιρετούν ναζιστικά, να βρίζουν και να απειλούν τους συγκεντρωμένους.
Παρ’ όλα αυτά η αποφασιστική και μαχητική στάση του λαού της Καλλιθέας ανάγκασε τα φασιστοειδή με γοργό βήμα να εγκαταλείψουν την πλατεία, πάντα με τη συνοδεία των αντρών των ΜΑΤ. Πήραν την απάντηση που τους άξιζε!
Απάντηση θα πάρει και η δημοτική αρχή που όλο το προηγούμενο διάστημα δείχνει μεγάλη ανοχή στα φασιστοειδή και στη δράση τους στην Καλλιθέα. Που σήμερα μέλος της παράταξης του Κάρναβου τόλμησε να μας πει “να αποδεχτούμε ότι το επόμενο διάστημα θα τους έχουμε μαζί μας στο Δημοτικό Συμβούλιο”. Να τους θυμίσουμε ότι στην Καλλιθέα που κάθε στενό έχει προτομές ηρώων και χώματα βαμμένα με την πάλη του λαού ενάντια στο ναζισμό, φασισμό δεν περνάνε αυτά!».

Γιατί δε θέλετε τις ανεμογεννήτριες;

25-03-2019

“Θα βάλουμε ανεμογεννήτριες στα νησιά του Β.Α. Αιγαίου, γιατί οι Κυκλάδες έχουν υψηλή περιβαλλοντική και τουριστική αξία”.

Μάνος Δούκας

 

…μας λένε: “Αφού είναι ανανεώσιμη πηγή ενέργειας, μας απελευθερώνει από το πετρέλαιο και τις καύσεις και κάνει καλό στο περιβάλλον… “. Κανένας δεν διαφωνεί με την αξιοποίηση της “Αιολικής ενέργειας” και όλων των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Αντίθετα μάλιστα. Η διαφωνία και οι κινητοποιήσεις, των νησιωτών, από το 2010, είναι με το συγκεκριμένο έργο της πολυεθνικής “IBERDROLA – ΡΟΚΑΣ”, την «Αιγαία Ζεύξη», που πάει σήμερα να ξαναζεσταθεί μετά από ύπνωση αρκετών ετών.

Πώς είναι μια τέτοια ανεμογεννήτρια; 



Ο πύργος της είναι 107 μέτρα ψηλός. Πιο ψηλός από τον πύργο των Αθηνών. Το πτερύγιό της είναι 40 μέτρα. Λίγο πιο ψηλό από το Λευκό Πύργο. Δηλαδή συνολικό ύψος 150 μέτρα. Διπλάσιο από τις παλιές που είναι 60 – 80 μέτρα. Η διάμετρος του δρομέα είναι όσο ένα Boeing 747. Ζυγίζει 231 τόνους. Χρειάζεται βάση 16Χ16Χ3 μέτρα, δηλαδή 770 κυβικά μπετόν αρμέ η κάθε μία και πλατφόρμα έως και 2 στρεμμάτων. Η κάθε μία παράγει 2 MW.


Τι κατασκευές προβλέπει το έργο

Σχεδιάζουν να εγκαταστήσουν 28 αιολικά πάρκα, με 353 τέτοιες γιγάντιες ανεμογεννήτριες. Στη Λήμνο 125. Στη Χίο 75. Στη Δυτική Λέσβο, 10 αιολικά πάρκα με 153 A/Γ. Δηλαδή 206 ΜW, όταν οι ανάγκες της Λέσβου ακόμα και τον Αύγουστο δεν ξεπερνάνε τα 65 MW. Άλλο έργο, άλλης εταιρείας, με 165 Α/Γ, προβλέπεται για την Ικαρία.



Για τις ανάγκες αυτής της επένδυσης απαιτούνται (στη Δ. Λέσβο μόνο) διανοίξεις πολλών νέων χωμάτινων οδών, πλάτους 5 m και μήκους περίπου 200 χλμ., εκσκαφές για καλωδιώσεις 330 χλμ., εκσκαφές θεμελίων 353 χλμ., διαμορφώσεις πλατειών μεγάλων διαστάσεων (45×25 μέτρων), για κάθε ανεμογεννήτρια, εργοταξιακούς χώρους 386.000 τ.μ.



Για να καταλάβουμε τα μεγέθη και τις αποστάσεις, αρκεί να πούμε ότι η απόσταση ανάμεσα σε δυο τέτοιες ανεμογεννήτριες πρέπει να είναι 300 μέτρα περίπου. Κι όλα αυτά συνεπάγονται μεγάλες συγκεντρώσεις μπάζων και διαφόρων άχρηστων υλικών. Βλέπουμε λοιπόν ένα έργο φαραωνικών διαστάσεων, που θα καταλάβει δεκάδες χιλιάδες στρέμματα και θα διαλύσει εντελώς το τοπίο. Για τη δυτική Λέσβο υπολογίζουν πάνω από 6.500 στρέμματα.

Οι ίδιες οι μελέτες της εταιρείας μιλάνε για τις συνέπειες

Οι “τεχνικές εκθέσεις της εταιρείας”, ενώ κάνουν λόγο για “μηδενική επιβάρυνση του τοπίου”, πιο κάτω αυτοαποκαλύπτονται.



Προκειμένου να εξηγήσουν “γιατί δεν κάνουν το έργο στις Κυκλάδες που είναι πιο εύκολη και πιο οικονομική η σύνδεση με το κεντρικό δίκτυο”, γράφουν:
“Το νησιωτικό σύμπλεγμα των Κυκλάδων χαρακτηρίζεται από τοπικά και πολιτισμικά χαρακτηριστικά υψηλής αξίας, γεγονός που έχει αναδείξει την περιοχή σε τουριστικό και παραθεριστικό πόλο παγκοσμίου ενδιαφέροντος”. Αλλά και ότι “Οι Κυκλάδες και τα άλλα νησιά που δεν επιλέχτηκαν για τη συγκεκριμένη επένδυση, έχουν σημαντικά οικολογικά χαρακτηριστικά και σημαντικά θαλάσσια συστήματα“.  Άρα; Τα δικά μας νησιά;

Στην ύπαρξη αρνητικών συνεπειών, αναφέρονται κι ένα σωρό πανεπιστημιακές μελέτες. Ενδεικτικά δείτε δύο από αυτές. Σύμφωνα λοιπόν με αυτές τις εκθέσεις:

Απολιθωμένο δάσος – NATURA

«Το υπέδαφος, θα επηρεαστεί από τις εκσκαφές εκατοντάδων χιλιομέτρων και μεγάλων θεμελίων του έργου. Το Απολιθωμένο Δάσος του Σιγρίου Λέσβου, που εκτείνεται σε περιοχή 150.000 στρεμμάτων, ακριβώς εκεί που σχεδιάζονται τα αιολικά πάρκα, στο δυτικό τμήμα της Λέσβου και έχει ανακηρυχθεί διατηρητέο μνημείο της Φύσης θα δεχτεί πλήγμα από τα έργα, λόγω της ύπαρξης απολιθωμάτων ιδιαίτερης πολιτισμικής και επιστημονικής αξίας σ’ ολόκληρη την ευρύτερη περιοχή» … «Το μεγαλύτερο μέρος της επένδυσης βρίσκεται εντός προστατευόμενης περιοχής Natura, όχι μόνο στη Λέσβο και στη Χίο, με δυσμενείς επιπτώσεις στη βιοποικιλότητα και ιδιαίτερα σε ευπαθή είδη που ζουν στην περιοχή».

BIRDWACHING και οικοτουρισμός

Οι οικολόγοι κι οι μελέτες μιλάνε για χιλιάδες θανάτους πουλιών, αλλά και διάλυση του οικοσυστήματός τους από τις κατασκευές και το θόρυβο κατά την κατασκευή των πάρκων. Μέχρι και για 50% μείωση των πληθυσμών μιλούν σε κάποιες περιπτώσεις. Κι αυτό έχει ξεχωριστή σημασία για τη Λέσβο, που θεωρείται «η σημαντικότερη τοποθεσία στην Ευρώπη για τους παρατηρητές πουλιών». Έτσι … «Οι επιπτώσεις στην τοπική βιοποικιλότητα, θα οδηγήσουν σε επιπτώσεις και στη μορφή του οικοτουρισμού που βασίζεται στην παρατήρηση της βιοποικιλότητας (παρατήρηση φυτών, ζώων και πουλιών), όπως το bird-watching. Έχει παρατηρηθεί μείωση πληθυσμών διάφορων πουλιών όπου εγκαθίστανται αιολικά πάρκα». (Steve Dadley, Βρεττανός καθηγητής, μέλος της Βρετανικής Ένωσης Ορνιθολόγων (ΒΟΕ) , ξεναγός bird wachers στη Λέσβο εδώ και 20 χρόνια).



Άλλωστε μελέτες γνώμης (π.χ. στη Σκωτία) δείχνουν ότι το 55% των ερωτηθέντων, δεν θα επισκεπτόταν για τουρισμό τοποθεσίες που έχουν κυριαρχηθεί οπτικά έστω, από ανθρώπινες βιομηχανικές κατασκευές όπως Αιολικά πάρκα, πυλώνες κλπ.

Υδροφόρος ορίζοντας 

Με τέτοια αλλοίωση του εδάφους και υπερκάλυψη από μπετόν, θα υπάρχουν βεβαίως συνέπειες στη διάβρωση των λόφων, στους υδροφόρους ορίζοντες και γενικότερα την ισορροπία των υπόγειων υδάτων. Οι εκθέσεις μιλούν επίσης για καταστροφές στον τουρισμό και τη γεωργία, ιδιαίτερα την κτηνοτροφία.

Η διασύνδεση: πού θα πάει το ρεύμα; 

Το υποθαλάσσιο δίκτυο που θα κατασκευαστεί, θα ενώσει ενεργειακά τα τρία νησιά με το βόρειο Ευβοϊκό και από εκεί, με το ηλεκτρικό σύστημα της ηπειρωτικής χώρας. Όμως ακόμα δεν έχει γίνει μελέτη για τη διάθεση μέρους της παραγωγής στα ίδια τα νησιά ή για τη δυνατότητα χρήσης αυτού του καλωδίου για μεταφορά ρεύματος ΠΡΟΣ ΤΑ ΝΗΣΙΑ, ώστε να στηρίζεται η κατανάλωσή τους.



Νεκροταφεία ανεμογεννητριών…
Οι ανεμογεννήτριες δεν είναι… ανακυκλώσιμες 

Γενικότερα όμως, τα έργα αυτά δεν θεωρούνται πλέον ιδιαίτερα αποδοτικά. Π.χ. η Δανία σήμερα καλύπτει το 20% της κατανάλωσης ρεύματός της από την αιολική ενέργεια, αλλά δεν έχει καταφέρει ακόμη να μειώσει τις εκπομπές του διοξειδίου του άνθρακα, ενώ παράλληλα μειώθηκαν τα εισοδήματά της από τον τουρισμό και υπήρξαν επιπτώσεις στην κτηνοτροφία. Το ίδιο ισχύει και για τη Γερμανία που με περισσότερες από  5.000 ανεμογεννήτριες, παράγει λιγότερο από το 1% του απαιτούμενου ηλεκτρισμού. Στη Μ. Βρετανία, θα χρειαζόντουσαν 32.700 ανεμογεννήτριες για να παραχθεί το 10% του ηλεκτρικού ρεύματος. Όσο για τους ρύπους, ερευνητές ισχυρίζονται ότι ακόμα κι αν βάλουμε σε λειτουργία 25.000 ανεμογεννήτριες, το διοξείδιο του άνθρακα στην ατμόσφαιρα θα μειωθεί 
κατά μόλις 0,07%.

Πέρα όμως από τα άλλα η εγκατάλειψη των Α/Γ “παλιάς τεχνολογίας” (ο μέσος χρόνος ζωής μιας Α/Γ είναι 20 – 25 χρόνια), σ’ όλο τον κόσμο έχουν αρχίσει να δημιουργούν  “νεκροταφεία Α/Γ“, εκεί που πριν ήταν τα αιολικά πάρκα. Πάρτε παράδειγμα τις παλιές  ανεμογεννήτριες της Λέσβου που η ΔΕΗ θέλει να τις ξηλώσει. Ή διαβάστε για τις “14000 ανεμογεννήτριες που ρυπαίνουν τις ΗΠΑ”, κυρίως στα αιολικά πάρκα Altamont Pass, Tehachapi, San Gorgonio (Καλιφόρνια), Kamaoa κι άλλα 5 αιολικά πάρκα (Χαβάη).

Ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι ακόμα δεν έχει βρεθεί τρόπος για να ανακυκλώνονται τα φτερά των ανεμογεννητριών.

Είναι ήδη ξεπερασμένη η τεχνολογία τους

Πάντως, μιας που μιλάμε για “εξέλιξη της τεχνολογίας“, η νέα γενιά Α/Γ που “έρχεται” είναι οι “πτυσσόμενες Α/Γ”, με στύλο και πτερύγια τηλεσκοπικά, που δίνουν 5 MW, τοποθετούνται πιό εύκολα και κυρίως μέσα στη θάλασσα. Τέτοιες βάζουν π.χ. οι Ισπανοί στα τουριστικά νησιά τους. Αυτό θα πει ότι τα τέρατα που θέλουν να τοποθετήσουν σ’ εμάς εδώ, είναι ήδη παλιάς τεχνολογίας, πριν καν τοποθετηθούν.

Εμπόριο “αιολικών σκουπιδιών”

Μια μελέτη του “Institut für Umwelt und Biotechnik” της Βρέμης, υπολόγισε πως μέχρι το 2034 θα προκύψει η ανάγκη ανακύκλωσης περίπου 225 χιλ. τόνων υλικών πτερύγων ανεμογεννητριών. Έτσι με δεδομένο το μεγάλο κόστος (30.000 για αποσυναρμολόγηση της κάθε μίας) και την ενδεχόμενη (σχεδόν βέβαιη) αδιαφορία των εταιρειών κι αφού κανένας νόμος δεν υποχρεώνει τις εταιρείες να μαζέψουν τις εγκαταστάσεις όταν χαλάσουν, πολλοί εκφράζουν ήδη την ανησυχία τους, ότι θα τα παρατάνε και θα φεύγουν. Έτσι στη Γερμανία, μεγάλη «μπίζνα» έχει ανοίξει για τη μεταφορά χιλιάδων τόνων σκουπιδιών από ανεμογεννήτριες, σε χώρες – σκουπιδότοπους του τρίτου κόσμου. Βέβαια τα τσιμεντένια απομεινάρια τους, μένουν στο έδαφος.



Με βάση όλα αυτά, επιστήμονες καταλήγουν ότι τελικά είναι «λιγότερα τα οφέλη από τις ζημιές».

Κυνηγοί επιδοτήσεων

Η άποψη αυτή ενισχύεται από πολλές αναλύσεις που λένε ότι “οι εγκαταστάσεις εξυπηρετούν τα ευκαιριακά συμφέροντα των επιχειρηματιών της αιολικής ενέργειας, που σπεύδουν να αξιοποιήσουν τα Ευρωπαϊκά κονδύλια ως νέοι αποικιοκράτες”. Οι εταιρείες ανανεώνουν το ενδιαφέρον τους για “αιολικές επενδύσεις” κάθε φορά που έρχεται στην επιφάνεια ένα καινούριο πρόγραμμα επιδοτήσεων.

“Θα δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας”; 

Θα υπάρξουν κάποιες ή και πολλές στη φάση της κατασκευής. Αλλά πρόσκαιρα. Στη φάση όμως της μόνιμης λειτουργίας… “Στο μεγαλύτερο αιολικό πάρκο της Ευρώπης εργάζονται 3 υπάλληλοι”.

Δεν θα επεκταθώ στα «ανταποδοτικά οφέλη». Δεν είμαι από αυτούς που πιστεύουν ότι με 30 ή και με 1000 αργύρια “λύνονται” όλες οι αισθητικές, πολίτικες, κοινωνικές, περιβαλλοντικές αντιρρήσεις («πόσο πάει;»).

Από πού θα κερδίσει η εταιρεία;

1.Οι εταιρείες ακολουθούν το ρυθμό και τη ροή τους των επιδοτήσεων σαν τα κοράκια.

2.Η συγκεκριμένη έχει εξασφαλίσει προνομιακή σύμβαση με τη ΔΕΗ για 124,31 € ανά MWh, όταν στα στεριανά αιολικά πάρκα η τιμή είναι 87,75 € και το κόστος του συμβατικά παραγόμενου ρεύματος είναι σχεδόν 40 ευρώ.

3.Είναι αναμενόμενες υπέρογκες αυξήσεις στα τιμολόγια της ΔΕΗ και στα τέλη Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΑΠΕ) για να εξασφαλιστεί η κερδοφορία τους.

4.Κι έτσι μετακυλίεται  στους πολίτες ακόμα και το κόστος της διασύνδεσης των νησιών με την ηπειρωτική χώρα και εξασφαλίζεται το υπερκέρδος της εταιρείας.

Ποιός την θέλει αυτή την επένδυση;   

Δε θα αναφερθώ επίσης αναλυτικά στο ρόλο και στη σχέση της ΔΕΗ και του ΔΕΔΗΕ, ή στην ιστορία των εγκρίσεων της μελέτης κλπ. Πολλές λεπτομέρειες θα βρείτε στις πηγές μελέτες, άρθρα, κλπ). Ακόμα και πολλά άλλα  σημεία που είναι δε χωράνε όλα για να τα αναφέρω (φωτιές στις τουρμπίνες, διαρροές λαδιών στο υπέδαφος, θόρυβος, κλπ).



Όμως, δεν θέλω να μείνω με την απορία: Τελικά ποιος τις θέλει ; Γιατί εγώ βλέπω ακόμα και τους φιλελλέδες των “ιδιωτικοποιήσεων των πάντων”, των “επενδύσεων” και της “απαλλαγής των επενδυτών από τη γραφειοκρατία”, να μη την θέλουν αυτή την επένδυση. Αλλά, τα κόμματά τους και τις αυτοδιοικητικές παρατάξεις που την ενέκριναν, πώς τα κρίνουν τώρα ; Δε σκέφτονται ότι μέσα στις πιο βασικές προτεραιότητες της ΕΕ και της Ελληνικής κυβέρνησης είναι η «απελευθέρωση της αγοράς ενέργειας», η ανάπτυξη της αιολικής ενέργειας, η διασύνδεση των νησιών με το κεντρικό δίκτυο, ώστε μ’ όλα αυτά να προχωρήσουν οι επιχειρηματίες του κλάδου σε «εξαγωγές σε αγορές εκτός ΕΕ»;



Εκτός κι αν η σημερινή τους διαφωνία, είναι απλώς ένα προεκλογικό θέατρο, που θα ξεχαστεί μετά, στο όνομα των “επενδύσεων” ή του “ρεαλισμού”.

Ενδεχόμενο που μοιάζει μάλλον προφανές, αν συνυπολογίσουμε και την ίδρυση του δήμου Δυτικής Λέσβου, τον οποίο κατ’ εξοχήν αφορά το θέμα και πιέζει συνδυασμούς κι υποψηφίους να πάρουν θέση.

Σίγουρα πάντως από όλα αυτά, φαίνεται ότι υπάρχει στα νησιά μας ένα υπολογίσιμο κίνημα ενάντια σ’ αυτή την “επένδυση”, που επηρεάζει την όποια εξέλιξη καθοριστικά.

Δείτε ακόμα στο ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ και ΛΑΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΒΟΡΕΙΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ

http://www.katiousa.gr

Ρωσικά πολεμικά αεροσκάφη προσγειώθηκαν στη Βενεζουέλα

       

24-03-2019

Δύο Ρωσικά πολεμικά αεροσκάφη προσγειώθηκαν το Σάββατο στο κεντρικό αεροδρόμιο της Βενεζουέλας, όπως μετέδωσε το Reuters. Σύμφωνα με το ειδησεογραφικό πρακτορείο, μετέφεραν έναν Ρώσο αξιωματικό και εκατό στρατιώτες. Πριν από τρεις μήνες, Βενεζουέλα και Ρωσία διεξήγαγαν στρατιωτικές ασκήσεις στο έδαφος της πρώτης, προκαλώντας την αντίδραση της Ουάσιγκτον.

ΣΧΟΛΙΟ ΤΗΣ ΛΑΪΚΗΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΝΔ…ΜΑΧΙΕΣ

Η εικόνα των υποψηφίων και των στελεχών της ΝΔ, να «φαγώνονται» μπροστά στον Κυριάκο Μητσοτάκη, είναι χρήσιμη για την εξαγωγή πολλών συμπερασμάτων.

Η μάχη των υποψηφίων Δημάρχων για το Δήμο Κεντρικής Κέρκυρας και Διαποντίων Νήσων, της κ. Υδραίου και του κ. Τρεπεκλή, για το χρίσμα της ΝΔ, όπως όλοι αντιλαμβανόμαστε, δεν οφείλεται στη μεγάλη αγάπη τους για την Κέρκυρα!! Αποδεικνύει  ξεκάθαρα αυτό που επιχειρούν τόσο καιρό να κρύψουν, ότι ενώ προσπαθούν να επικεντρώσουν στα πρόσωπα, στους νέους, φρέσκους και άφθαρτους ή στους παλιούς και έμπειρους, επί της ουσίας είναι οι δύο διαφορετικές όψεις του ίδιου νομίσματος, της ίδιας πολιτικής.

Η ΝΔ είχε εκλέξει τους επίσημους εκλεκτούς της στις θέσεις του Δημάρχου Κέρκυρας και του Περιφερειάρχη των Ιονίων Νήσων στην προηγούμενη θητεία και παλιότερα στη Νομαρχία. Τα αποτελέσματα της πολιτικής τους είναι γνωστά. Έστρωσαν το δρόμο που συνέχισαν επάξια οι εκλεκτοί του ΣΥΡΙΖΑ. Όλοι τους συμφωνούν και υπηρετούν μια Τοπική Διοίκηση εργαλείο υλοποίησης των κεντρικών αντιλαϊκών πολιτικών σε τοπικό επίπεδο, ενός νέου φορομπηχτικού μηχανισμού.

Ας μην τους επιτρέψουμε να μας ξεγελάσουν με τις ψευτοδιαφωνίες τους. Εκπροσωπούν και θα υλοποιήσουν την ίδια πολιτική που θα προωθεί την ανάπτυξη του τόπου μας όχι προς όφελος των πολλών αλλά προς όφελος των λίγων. Έχουν δοκιμαστεί και έχουν αποτύχει όσον αφορά την εξυπηρέτηση των λαϊκών αναγκών.

Απάντηση σε όλους αυτούς είναι η ενίσχυση των ψηφοδελτίων της «Λαϊκής Συσπείρωσης», του ψηφοδελτίου που στηρίζει το ΚΚΕ.

  24/03/2019

  

Η ιστορία δε θυμάται τους “ρεαλιστές” αλλά τους επαναστάτες – Μερικές σκέψεις για την επανάσταση του 1821

Μάνος Δούκας

Ρεαλισμός και 1821… Νομιμότητα και 1821… Βία και 1821… “Όλοι μαζί” και 1821… Κάθε φορά που κοντεύει μια τέτοιου μεγέθους εθνική επέτειος, αναγκαστικά ο καθένας κάνει τις σκέψεις του. Έτσι κι εγώ τις δικές μου.
1. Ο «ρεαλισμός» ποτέ δε «γράφει» ιστορία. Ποτέ δεν αλλάζει την κατάσταση. Ο Ρήγας Φεραίος που ονειρεύτηκε την επανάσταση κι ο Παπαφλέσσας που την «εκβίασε», δεν είχαν «ίχνος» ρεαλισμού. Είχαν όμως δίκιο κι απόλυτη εμπιστοσύνη στο λαό. Kι η ιστορία δε «θυμάται» ποτέ τους «ρεαλιστές». Το ίδιοι κι οι λαοί. Αλλά «θυμάται» και τιμά τους «τρελούς». Τους επαναστάτες.
2. Η ιστορία δε γράφεται με «διαπραγματεύσεις» και «διαλόγους». Η ιστορία όλων των λαών του κόσμου και πάνω απ’ όλα των Ελλήνων, αυτό δείχνει. Ο Κολοκοτρώνης δεν πήγε σε «διάλογο» στα Δερβενάκια. Κι ο Διάκος δεν πήγε για «διαπραγματεύσεις» στην Αλαμάνα. Η κατάληψη της Τρίπολης από τον Κολοκοτρώνη δεν ήταν «διαλλακτικότητα» και «εποικοδομητικός διάλογος».
3. Η ιστορία δε γράφεται μέσα στα πλαίσια της όποιας «νομιμότητας» της εκάστοτε εξουσίας. Τότε «νόμος» ήταν ό,τι έλεγε ο Σουλτάνος κι ο Μέτερνιχ. Όλοι οι αγωνιστές του 1821 ήταν λοιπόν τότε… «παράνομοι». Ποτέ η ιστορία δεν προχώρησε μέσα στα πλαίσια της νομιμότητας της παλιάς τάξης, αλλά προχώρησε «σκίζοντας» τους νόμους και τις συμφωνίες των μεγάλων και των ισχυρών και βάζοντας «νέο δίκαιο», σύμφωνο με τα συμφέροντα των ανθρώπων, με τις ανάγκες της κοινωνίας και με τα βήματα της ιστορίας. Κι αυτή η αέναη διαδικασία δε θα σταματήσει ποτέ.
4. Η ιστορία «δε νοιάζεται» για τη διάρκεια της ζωής του κάθε ανθρώπου. Δεκάδες γενιές ανθρώπων έζησαν με τουρκοκρατία και πόνεσαν, επαναστάτησαν και μάτωσαν, χωρίς να δουν τη λευτεριά τους. Όμως αυτοί την έφεραν τη λευτεριά. Χωρίς αυτούς δε θα είχε έρθει ποτέ η «κρίσιμη ώρα» της επανάστασης. Ο αγώνας συχνά είναι μακροχρόνιος. Κι απαιτεί υπομονή κι επιμονή. Κι η αποτελεσματικότητα ενός τέτοιου αγώνα δε φαίνεται πάντα εύκολα. Ο ιστορικός χρόνος είναι πολύ μεγαλύτερος απ’ τη ζωή του καθενός μας.

5. Όλοι οι κατακτητές και καταπιεστές όπου γης, μιλούσαν πάντα «ενάντια στη βία». Κι εννοούσαν ενάντια στη λαϊκή βία. Ενάντια στην επαναστατική βία. Φυσικό ήταν. Και φυσικό είναι και σήμερα αυτοί που φέρνουν τη δυστυχία στο λαό να ζητούν «ηρεμία», «καλό κλίμα» και «μη βία». Αυτοί που καταδικάζουν τα παιδιά του λαού στις πρόσκαιρες καταρτίσεις και τις εφήμερες δεξιότητες και τους στερούν την ομορφιά της γνώσης και της μόρφωσης, είναι φυσικό να φοβούνται την αντίδρασή τους. Αυτοί που είναι υπεύθυνοι για την ανεργία να φτιάχνουν θεωρίες για το ότι η ανεργία είναι «ψυχολογικό φαινόμενο». Αυτοί που φτιάχνουν το κατάμαυρο «νέο σχολείο» είναι φυσικό να το φαντάζονται αυτό το σχολείο σιδερόφρακτο, γεμάτο κάμερες και με εκπαιδευτικούς παιδονόμους.  Τώρα που γιορτάζουμε την επανάσταση του 1821 τι θα λένε οι «παιδαγωγοί της αντιβίας» για τη «βία» των ηρώων του 1821; Η ανατίναξη του Κουγκίου απ’ το Σαμουήλ ήταν «τρομοκρατική πράξη»; Αν όχι, τότε πώς χαρακτηρίζεται με βάση το δικό τους σκεπτικό; Η κατάληψη της Τρίπολης από τον Κολοκοτρώνη ήταν «διαλλακτικότητα» ή κάτι άλλο; Τι άλλο ήταν;
6. Η βία δεν είναι ούτε καλή, ούτε κακή, εξ ορισμού. Είναι άλλες φορές προοδευτική κι άλλες αντιδραστική. Η Γαλλική, η Αμερικάνικη κι η Ρώσικη Επανάσταση, ήταν «προοδευτική βία» μέσα στην ιστορία, γιατί την έσπρωξε προς τα εμπρός. Η βία των ΜΑΤ και της Χρυσής Αυγής σήμερα ή η βία των τανκς στο Πολυτεχνείο, ή η βία των αμερικανόδουλων δικτατορικών καθεστώτων, ήταν και είναι αντιδραστική, γιατί επιχειρεί να επιβάλλει εξουσίες και πολιτικές αντιλαϊκές. Επιχειρεί να καθυστερήσει την ιστορία.
Η βία των λαών που απαιτούν καλύτερη ζωή και δικαιώματα, που ζητούν να καρπώνονται οι ίδιοι τον πλούτο που παράγουν κι όχι κάποια παράσιτα, αυτή η βία είναι νόμιμη και δικαιολογημένη. Η βία των κυβερνήσεων που θέλουν να επιβάλλουν το δίκιο των παράσιτων (πλουτοκράτες, δανειστές, τράπεζες, κλπ) είναι παράνομη και αδικαιολόγητη. Η βία που στηρίζεται στο δίκιο του λαού, είναι και νόμιμη και αναπόφευκτη! Αυτή μάλιστα η βία είναι «ο μοναδικός συγγραφέας της ιστορίας»!
7. Στην επανάσταση του 1821 δεν πήραν μέρος μόνο ορθόδοξοι Χριστιανοί και ΄Έλληνες το «γένος». Πήραν μέρος κι οι λεγόμενοι Φιλέλληνες. Αλλά πήραν μέρος στις Παραδουνάβιες Ηγεμονίες και Βλάχοι, Μολδαβοί, Βούλγαροι, Αλβανοί, Σέρβοι, Τσιγγάνοι, Ούγγροι, Πολωνοί και άλλοι. Τι γλώσσα άραγε μιλούσαν οι ναύτες του Μιαούλη; Μήπως ζητούσαν οι Έλληνες επαναστάτες «ταυτότητα» ή «εξέταση αίματος» για να πάρει κανείς μέρος στην επανάσταση και να γίνει «Κλέφτης»;  Ποιος στρατηγός της επανάστασης ήταν επικεφαλής της εξόδου του Μεσολογγίου και τι εθνικότητας ήταν αυτός; Ο Ρήγας Φεραίος ζωγράφιζε το χάρτη της Ελλάδας, ή τη «Χάρτα» των Βαλκανίων; Ο ίδιος ο Ρήγας μιλούσε για «ελεύθερη Ελλάδα» ή μήπως καλούσε Χριστιανούς και Τούρκους κατοίκους όλων των Βαλκανίων σε κοινό αγώνα για το γκρέμισμα της οθωμανικής κυριαρχίας και στη δημιουργία μιας «Βαλκανικής Ομοσπονδίας»;
Η επανάσταση του 1821 δε βοηθά κανένα σοβαρό άνθρωπο να βγάζει «ρατσιστικά» ή «εθνικιστικά» συμπεράσματα. Άλλωστε ο «εθνικισμός» (που συνήθως πάει χέρι χέρι και με την υποτέλεια) όσες φορές έγινε «επίσημη πολιτική» του κράτους, οδήγησε τη χώρα και το λαό σε εθνικές ήττες, καταστροφές, διχασμούς (πόλεμος 1897, Μικρασία, Εμφύλιος, Χούντα, Κύπρος, κλπ). Αντίθετα όσες φορές πήρε το λόγο ο λαός χωρίς να κοιτά «πιστοποιητικά καταγωγής ή αίματος», ο λαός αυτός μεγαλούργησε (1821, Εθνική Αντίσταση 1940-45 κ.λ.π.). «Αντάρτης κλέφτης παλληκάρι πάντα είναι ο ίδιος ο λαός».

8. Καμιά φορά η ζωή δείχνει σα να χάθηκε μια μάχη. Ή και ο πόλεμος. Ακόμα κι όταν αυτό είναι αλήθεια, δε σημαίνει κατ’ ανάγκην «ιστορική ήττα». Ο Σπάρτακος έχασε την τελευταία μάχη και τον πόλεμο. Αλλά είχε ήδη κερδίσει την ιστορία. Ο Διάκος θυσιάστηκε. Αλλά νίκησε ηθικά. Ο Ρήγας πέθανε για τις ιδέες του. Τίποτε όμως δεν τέλειωσε με το θάνατό του. Αντίθετα μ΄ αυτόν «άρχισε» και νίκησε η επανάσταση.
9. Ποτέ οι Έλληνες δεν ήταν «όλοι μαζί». Και τότε στο 1821 υπήρχαν οι «προσκυνημένοι», οι «ρεαλιστές» που δεν ήθελαν την επανάσταση, οι «συμβιβαστικοί» που ήθελαν να τα βρούμε με τους Τούρκους.
Τις φράσεις: «Πού πολεμοφόδια; Πού όπλα; Πού χρήματα πολυάριθμα; Πού στρατός πεπαιδευμένος;» δεν τις είπε Τούρκος, αλλά κάποιος «Έλληνας»… ρεαλιστής για να αρνηθεί την επανάσταση.
Τη φράση «Κάλλιο οι Τούρκοι κι ο ραγιάς υπόδουλος, παρά λεύτερο έθνος με το λαό να ‘χει δικαιώματα» δεν την είπε ούτε Άγγλος, ούτε Ρώσος, αλλά κάποιος «Έλληνας» κοτζαμπάσης, που ήθελε «τάξη και ασφάλεια» απ΄ τον «εχθρό λαό».
Αυτός που είπε στον Παπαφλέσσα «Είσαι απατεώνας, άρπαγας, εξωλέστατος!» δεν ήταν Τούρκος, αλλά «Έλληνας».
Γι’ αυτούς όλους τους «Έλληνες» ο Κολοκοτρώνης έλεγε «Φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους». Σ’ αυτούς όλους απάντησε ο Παπαφλέσσας ότι: «Η επανάσταση είτε θέτε είτε όχι θα γίνει! Πάρτε το απόφαση. Αν εσείς γυρεύετε να την εμποδίσετε, εγώ πήρα προσταγή από την Αρχή να ξεσηκώσω το λαό και να την κάνω. Και τότες όποιον βρουν ξαρμάτωτο οι Τούρκοι, ας τον κόψουν…».
Γι’  αυτούς όλους κι εμείς λέμε σήμερα το ίδιο. Για όλους όσους υπηρετούν την πολιτική της Τρόικας, των Μνημονίων, της Ε.Ε., για όσους απολογούνται για λογαριασμό των αστικών κυβερνήσεων.
Για απελευθέρωση του έθνους δεν μπορούν να μιλούν όσοι συμμετέχουν στο μακελειό για την υποδούλωση λαών και πρώτα πρώτα του δικού μας.
Για ελευθερία δεν μπορούν να μιλάνε όσοι υπηρετούν την υποδούλωση στη νέα τάξη της Τρόϊκας, της Ε.Ε., της πλουτοκρατίας.
Καλύτερα να πάνε να κρυφτούν αυτοί, όσο γιορτάζουμε την 25η Μαρτίου. Γιατί σκεφτόμαστε όλοι:
Tι θα πει σήμερα απελευθέρωση; Από ποιον;
– Συνεχίζουμε λοιπόν να γιορτάζουμε την 25η Μαρτίου κι όλα τα περήφανα ΟΧΙ του Ελληνικού Λαού. Γιορτάζουμε λέγοντας σήμερα τα δικά μας ΟΧΙ. «Όταν η αδικία γίνεται νόμος, τότε η επανάσταση είναι καθήκον μας».
– Συνεχίζουμε να αντιγράφουμε τα μηνύματα της λαϊκής επανάστασης του 1821. Γράφοντας τις δικές μας παρακαταθήκες για την αυριανή επανάσταση του λαού μας ενάντια σ’ όσους τον καταπιέζουν σήμερα.
– Συνεχίζουμε να πολεμάμε ενάντια στους σύγχρονους καταπιεστές, στους σύγχρονους κατακτητές, αλλά και ενάντια στους διάφορους «φίλους» και τις «ιερές τους συμμαχίες» τους, τύπου Ε.Ε. ή «Ιερής Συμμαχίας» του Μέτερνιχ. Με τους εχθρούς μας δε διαπραγματευόμαστε.
– Συνεχίζουμε να πιστεύουμε ακράδαντα στις δυνάμεις και στα δίκια του λαού μας και να λέμε “Η ΜΟΝΗ ΥΠΕΡΔΥΝΑΜΗ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΛΑΟΙ. Τίποτα δεν είναι αδύνατο για το λαό και την ιστορία. Ο λαός πάντα στο τέλος επιβάλλει το δίκιο του.”

Μάνος Δούκας

Αυτό το κείμενο υπήρξε:
– Δημοσίευση στην εφημερίδα “Νέο Εμπρός”, μάλλον το Μάρτη του 2012.
– Ανακοίνωση του ΠΑΜΕ εκπαιδευτικών για την 25η Μαρτίου.
– Ανακοίνωση Συλλόγων Εκπαιδευτικών το 2013 και 2014.
– Μοιράστηκε σαν προκήρυξη στην Ξάνθη τη μέρα της επετείου το 2014.
– Αργότερα δημοσιεύτηκε στο “aristerastimitilini” το 2016
Κι εγώ το ξαναβρήκα και το… ξαναδιάβασα.

ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΚΩ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΙ

Ο Δημήτρης Πλουμπίδης,  γιος του Νίκου Πλουμπίδη, αναφερόμενος στις επικρίσεις για τη συμμετοχή του  στα ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ για την Ευρωβουλή, είπε πως σ’  αυτές τις εκλογές κρίνεται για τη δική του πορεία, και χαρακτήρισε το όνομα του πατέρα του το οποίο φέρει «κάτι πολύ σημαντικό και τιμητικό». Η Μυρσίνη Λοΐζου, κόρη του Μάνου Λοΐζου,  σ’ ανάρτησή της στα κοινωνικά δίκτυα γράφει ότι βλέπει με  την υποψηφιότητά της για την Ευρωβουλή με το ΣΥΡΙΖΑ  να της δίνεται η ευκαιρία να αποδείξει στον εαυτό της ότι «το όνειρο μπορεί να είναι πιο κοντά από ό,τι έχεις φανταστεί. Ή μια εντελώς άλλη διαδρομή».

          Βέβαια, οι δυο υποψήφιοι ευρωβουλευτές πέρα από τα βαριά ονόματα που φέρουν δεν φαίνεται να έχουν κάτι άλλο κοινό, αφού  ο Δημήτρης Πλουμπίδης έχει χαράξει το δικό του δρόμο ως καθηγητής ψυχιατρικής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, ενώ η Μυρσίνη Λοΐζου παραδέχεται πως στην πραγματικότητα είναι ανεπάγγελτη και ότι τα δικαιώματα από το έργο του πατέρα της τη βοήθησαν να ζήσει άνετα τη ζωή της. Δυο περιπτώσεις ανθρώπων στους οποίους μοιάζει να λύθηκε διαφορετικά το πρόβλημα της οικογενειακής κληρονομιάς και της ατομικής ταυτότητας.

           Η κριτική που τους γίνεται  στην ουσία είναι επειδή φαίνεται πως δεν ενσωμάτωσαν το γονικό πρότυπο στο δικό τους σύστημα ζωής με τον τρόπο που πιστεύαμε πως θα δικαίωνε τους γονείς τους. Κι έτσι χανόμαστε σε ερμηνείες συμπεριφορών ψυχαναλυτικού ενδιαφέροντος για το πώς το παιδί επεξεργάζεται οικογενειακές αξίες και κληρονομιές και πώς τις εσωτερικοποιεί.  

         Γιατί και βέβαια η  ιστορία των γονιών επηρεάζει την ταυτότητα των παιδιών, αφού δεν παραβλέπεται η συμβολή της οικογένειας στην υιοθέτηση αξιακού συστήματος, αλλά  αν γενικά  οι οικογενειακές παραδόσεις διαμορφώνουν την ταυτότητα του ατόμου αυτό δεν σημαίνει πως ο τρόπος που τα άτομα ανταποκρίνονται σ’ αυτές δεν ποικίλλει.  Η ταυτότητα των ατόμων αναδύεται, τουλάχιστον εν μέρει, από το να είναι μέλη μιας οικογένειας, που κι αυτή δεν είναι ένα ουδέτερο περιβάλλον, αλλά είναι ένα περίπλοκο μείγμα πολλών αλληλεξαρτώμενων σχέσεων και με το περιβάλλον.

         Κι είναι πραγματικά αντιφατικό που στις κοινωνίες μας, ενώ  τα άτομα θεωρούνται ανεξάρτητα και τις περισσότερες φορές μόνο επιφανειακά συνδεδεμένα με τις οικογένειές τους, την ίδια στιγμή όμως  η πολιτική και οικονομική ζωή ρυθμίζεται εν πολλοίς με βάση την οικογένεια, όπως σε κοινωνίες που ο οίκος ήταν βασική κοινωνική μονάδα και το άτομο που ανήκε σ’ αυτόν θεωρούνταν μονάδα του.  Από τη μια ο  ατομικισμός που χαρακτηρίζει το δυτικό πολιτισμό  θεωρεί αυτό ως μια περίεργη πρακτική που δεν προάγει την ανεξαρτησία, που είναι τόσο κρίσιμη για την ατομικότητα στα δυτικά μάτια, από την άλλη  όμως διατηρεί την υλική σύνδεση των απογόνων με τους γεννήτορες με τη μορφή του κληρονομημένου πλούτου, που ενισχύει την ανισότητα ακόμα περισσότερο στις καπιταλιστικές κοινωνίες.

           Κι αν στις αρχαίες κοινωνίες  το άτομο ήταν ένα υποσύνολο του οίκου,  ο οποίος έπρεπε να ανανεώνεται σε κάθε γενιά για να παραμένει ζωντανός και να εξασφαλίζει στο άτομο την επιβίωση σε οικογενειακή ιδιοκτησία παρέχοντάς του προστασία και υποστήριξη, συγχρόνως όμως στήριζε τον οίκο κι  επωφελούνταν απ’ αυτόν.

            Και αν ο μεσαιωνικός άνθρωπος επεδίωκε την ένταξη στην ομάδα στην οποία ανήκε και ήταν ικανός να καταλάβει τον εαυτό του, την ατομικότητά του, μέσα στην κοινωνική του ομάδα, με την κοινωνική εξατομίκευση που εντείνεται στις συνθήκες της αναπτυγμένης αστικής κοινωνίας διαμορφώνονται αντιλήψεις ενός οξύτερου και εντονότερου ατομισμού.

            Τα καινούργια όμως πρότυπα μοιάζει να μην εξαλείφουν εντελώς τα προηγούμενα και μοιάζει να διατηρούνται πλάι –πλάι. Έτσι ενώ στον καπιταλισμό υπάρχει η άποψη πως η ελεύθερη αγορά βασίζεται στην  επιβράβευση των ικανοτήτων και στην ενθάρρυνση της παραγωγής, την ίδια στιγμή η πρακτική της κληρονομιάς, σαν μια γονική λαχειοφόρος αγορά, ουσιαστικά εξαιρεί τα παιδιά των πλουσίων από τον οικονομικό ανταγωνισμό, που εκθειάζεται ως βασικό χαρακτηριστικό του καπιταλισμού,  στον οποίο υπόκεινται οι άλλοι. Επομένως πέρα από την θεωρητική ισχύ της άποψης πως η ατομική αξία ενός ατόμου καθορίζεται από τις πράξεις του, στην πραγματικότητα η κοινωνική του αξία τού δίνεται με βάση τη θέση του στην κοινωνία, δηλ. αν έχει χρήματα και δύναμη, που σε πολλές περιπτώσεις οφείλεται στην οικογένεια στην οποία ανήκει.

           Και γι’ αυτό μοιάζει ειρωνικό  που την κληρονομημένη οικονομική και πολιτική ισχύ οι γόνοι επιδιώκουν να την μηδενίσουν προβάλλοντας τη δική τους αυτόνομη προσωπικότητα, τη στιγμή που η ίδια η προσωπική τους στάση και ζωή είναι αποτέλεσμα του οικονομικού και πολιτικού δικτύου που έχουν κληρονομήσει και στο οποίο οφείλουν την ανάδειξή τους. Κλασικά παραδείγματα ο απόγονοι, δια της ευθείας ή τεθλασμένης οδού,  των πολιτικών οικογενειών Παπανδρέου, Μητσοτάκη, Καραμανλή κλπ.
        Και βέβαια δεν είναι μόνο οι κληρονομιές οικογενειακών περιουσιών, αλλά και οι οικογενειακές πολιτισμικές παραδόσεις πηγές απ’ όπου τα άτομα αντλούν στοιχεία για να καθορίσουν την προσωπική και συλλογική τους ταυτότητα, αλλά και την εικόνα τους έξω από το οικογενειακό περιβάλλον.

        Γι’ αυτό αυτές οι αντιφάσεις χαρακτηρίζουν και τον προβληματισμό για τα τέκνα των αγωνιστών που παίρνουν θέση πολιτική. Από τη μια  εκθειάζεται το άτομο και η προσωπική του ιστορία, αλλά από την άλλη ξεχωρίζει και μόνο από το γεγονός πως είναι τέκνο καταξιωμένων ηθικά ανθρώπων, ως κληρονόμος του ονόματος και όχι βέβαια του ήθους και ψυχικού σθένους των γονέων που δεν κληροδοτούνται. Είναι λοιπόν το βαρύ επίθετό των υποψηφίων ευρωβουλευτών  που καθιστά την υποψηφιότητά τους δελεαστική για κόμματα όπως ο ΣΥΡΙΖΑ, που επιδιώκει να ψαρεύει ψηφοφόρους στα θολά νερά μιας αριστεράς που το ίδιο  έχει κατασυκοφαντήσει.

        Σε μια καπιταλιστική κοινωνία όπου εμπορευματοποιούνται τα πάντα, ακόμα και οι αγώνες εναντίον του καπιταλισμού ιδίως όταν αφορούν άλλες εποχές, μπορεί τα πάντα να χρησιμοποιηθούν προς δόξαν του. Στην προσπάθεια να προσεταιριστεί στη μεταπολίτευση τις ριζοσπαστικοποιημένες μάζες το σύστημα δια του ΠΑΣΟΚ, αφού αφαίμαξε  τις ιδέες της αριστεράς με θράσος, διαστρεβλωμένες,  τις ενσωμάτωσε στην κυρίαρχη ιδεολογία, πράγμα που συνεχίζει και τώρα ο ΣΥΡΙΖΑ. Κι όπως το ΠΑΣΟΚ για του λόγου το αληθές δέχτηκε δεκάδες αγωνιστές της αντίστασης και του εμφυλίου στις τάξεις του,  έτσι και ο ΣΥΡΙΖΑ δέχεται παιδιά κι εγγόνια  αγωνιστών κομμουνιστών για να πείσει για την αριστερωσύνη του.
         Τελικά, αν σ’ αυτές τις επιλογές υπάρχει κάτι το ενδιαφέρον είναι η διαπίστωση  πως το ήθος και η  αγωνιστικότητα των κομμουνιστών, ανεξάρτητα της εκμετάλλευσης που γίνεται, έχουν τόσο εδραιωθεί στη λαϊκή συνείδηση που και η ίδια η κυρίαρχη πολιτική  καταφεύγει σ’ αυτές αναζητώντας ηθικό έρεισμα.

Τρία περιστατικά για το ρόλο των Άγγλων στην επανάσταση του 1821

1.21 Μάρτη 1821. Ξεσηκώνεται η Πάτρα.

Το φρούριο της Πάτρας πολιορκείται στενά από τους ενόπλους του λαϊκού ηγέτη Παναγιώτη Καρατζά, τσαγκάρη στο επάγγελμα. Οι πολιορκητές αρχίζουν να ανοίγουν λαγούμι κάτω από το κάστρο για να ανατινάξουν τους εκεί κλεισμένους Τούρκους. Ο Άγγλος πρόξενος προδίνει την ενέργεια στους Τούρκους και ειδοποιεί το Γιουσούφ πασά του Μεσολογγίου να σπεύσει να γλυτώσει τους πολιορκημένους Τούρκους. Πράγματι ο Τούρκος πασάς καταφτάνει ,λύνει την πολιορκία και βάζει φωτιά στην πόλη. Οι επαναστάτες υποχωρούν διατηρώντας τον αποκλεισμό της Πάτρας και παίρνουν  απόφαση επικήρυξης του προδότη Άγγλου. Στις 17/4 δολοφονείται ο Καρατζάς από ανθρώπους του Ζαϊμη.

2. Ο αγγλικός στόλος ενισχύει τον τουρκικό.

Η Αγγλία , πέρα από τα διπλωματικά μέτρα εναντίον της επανάστασης, πήρε και πρακτικά.

Ο αγγλικός στόλος της Μεσογείου διεξήγαγε νηοψίες σε ελληνικά σκάφη όταν ξέσπασε η επανάσταση. Ο Άγγλος πρεσβευτής στην Πόλη δήλωνε κυνικά: "Η χώρα μου θα ενισχύσει τον τούρκικο στόλο κατά των Ελληνών πειρατών του αρχιπελάγους". 

Από την άλλη  παραδέχτηκε πως είναι νόμιμες ενέργειες όλες οι τουρκικές θηριωδίες ενατίον των αμάχων πληθυσμών της Μ. Ασίας.

3. Μετά τη ναυμαχία του Ναυαρίνου.

Στην αγγλική βουλή ξεσηκώνονται θυελλώδεις διαμαρτυρίες για το ότι ο Κόδριγκτον χτύπησε τον Τουρκοαιγυπτιακό στόλο. Στο λόγο του θρόνου ο βασιλιάς της Αγγλίας χαρακτήρίζει τη ναυμαχία"θλιβερό γεγονός". Κι όταν κάτω από την πίεση της αγγλικής κοινής γνώμης ο Κόδριγκτον παρασημοφορείται, ο βασιλιάς γράφει στο περιθώριο του διατάγματος, "του στέλνω ταινία αν και του αξίζει σκοινί."