Την έδειραν γιατί αρνήθηκε να δουλέψει 16 ώρες – Καταγγελία του Συνδικάτου Επισιτισμού – Τουρισμού – Ξενοδοχείων ν. Αττικής

Κατιούσα

Την «εργοδοτική τρομοκρατία και τον ξυλοδαρμό που υπέστη εργαζόμενη στο ξενοδοχείο “Parnis Pallace Hotel Suites” στις Αχαρνές, γνωστού επιχειρηματία στην περιοχή, όταν η εργαζόμενη αρνήθηκε την απαίτηση του εργοδότη να εργαστεί 16 ώρες την ημέρα», καταγγέλλει σε ανακοίνωσή του το Συνδικάτο Επισιτισμού – Τουρισμού – Ξενοδοχείων ν. Αττικής.
Καλεί όλους τους φορείς και τα σωματεία σε μαζική συμμετοχή στην παράσταση διαμαρτυρίας την Παρασκευή 10 Ιούλη στις 5.00 μ.μ., έξω από το ξενοδοχείο «Parnis Pallace» (λεωφόρος Πάρνηθος).
Το Συνδικάτο σημειώνει: «Στο συγκεκριμένο ξενοδοχείο η τρομοκρατία και ο εκβιασμός είναι πάγια τακτική από τον εργοδότη, τη στιγμή που εργαζόμενοι μετρούν απλήρωτες και υπεράριθμες ώρες υπερωριών, ενώ επικρατούν εργασιακές συνθήκες γαλέρας.
Οι συλλογικές συμβάσεις δεν τηρούνται ούτε στο ελάχιστο, ενώ η πλειοψηφία των εργαζομένων παραιτούνται ο ένας μετά τον άλλον από τα εξαντλητικά προγράμματα και τις εργασιακές αυθαιρεσίες που επικρατούν.
Τη στιγμή που ο κλάδος στον Τουρισμό και τα Ξενοδοχεία έκαναν ρεκόρ κερδών χρονιά με τη χρονιά, οι μεγαλοξενοδόχοι στύβουν στην κυριολεξία τους εργαζόμενους για να αποκομίσουν όσο πιο πολλά γίνεται, φτάνοντας στο σημείο να ξυλοκοπούν όποιον σηκώνει κεφάλι. Αυτές οι φασιστικές και μαφιόζικες πρακτικές θυμίζουν άλλες εποχές και δεν θα περάσουν με την οργανωμένη πάλη των εργαζομένων στα συνδικάτα τους.
Καλούμε όλους τους εργαζομένους, φορείς και σωματεία να καταγγείλουν την τραμπούκικη επίθεση και την εργοδοτική αυθαιρεσία.
Να εφαρμοστεί τώρα η συλλογική σύμβαση εργασίας για όλους τους εργαζόμενους και να επικρατήσουν τώρα ανθρώπινες συνθήκες εργασίας».

«Άγνωστα» μαχητικά κατέστρεψαν τουρκική αεροπορική βάση στη Λιβύη! (vid)

Οι Τούρκοι ψάχνουν να βρουν ποιοι τους χτύπησαν στην Αλ Ουατίγια

Η Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας (ΚΕΕ) του δοτού πρωθυπουργού Φαγέτζ Σάρατζ. της Λιβύης, η οποία αναγνωρίζεται από τον ΟΗΕ, κατήγγειλε χθες Κυριακή τις αεροπορικές επιδρομές που διεξήχθησαν από «ξένα» μαχητικά εναντίον βάσης στρατηγικής σημασίας στο δυτικό τμήμα της εμπόλεμης χώρας.

Η αντιπαράθεση Σαράτζ – Χαφτάρ με εμπλοκή ξένων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων αιματοκυλά τη Λιβύη

Τον Μάιο, δυνάμεις που δηλώνουν πίστη στην ΚΕΕ κατέλαβαν την αεροπορική βάση Αλ Ουατίγια, 140 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της πρωτεύουσας, η οποία βρισκόταν μέχρι τότε στα χέρια των αντιπάλων τους, των στρατευμάτων του στρατάρχη Χαλίφα Χάφταρ.
Ενισχυμένες χάρη στη στρατιωτική υποστήριξη της Τουρκίας – με προηγμένα συστήματα αντιαεροπορικής άμυνας, τηλεκατευθυνόμενα μη επανδρωμένα αεροσκάφη και «συμβούλους» – οι δυνάμεις της ΚΕΕ κατέγραψαν σειρά καίριων επιτυχιών στα πεδία των μαχών τους τελευταίους μήνες,
ανακτώντας το σύνολο της βορειοδυτικής Λιβύης, εξέλιξη που σηματοδότησε την αποτυχία της εφόδου που είχαν εξαπολύσει τον Απρίλιο του 2019 τα στρατεύματα του Χάφταρ για να κυριεύσουν την Τρίπολη και να τελειώνουν με την ΚΕΕ.
Μετά την κατάληψη της βάσης Αλ Ουατίγια, οι δυνάμεις του Χάφταρ κατηγορούν την ΚΕΕ ότι την παρέδωσε στην Τουρκία.
Τουρκική στρατιωτική πηγή είχε πει τον περασμένο μήνα ότι η Τουρκία διεξάγει συνομιλίες με την ΚΕΕ για τη δημιουργία δύο τουρκικών βάσεων στη Λιβύη, η μία από την οποία θα είναι η Αλ Ουατίγια, η σημαντικότερη αεροπορική βάση στο δυτικό τμήμα της χώρας.

«Ο βομβαρδισμός χθές το βράδυ στη βάση Αλ Ουατίγια διεξήχθη από άνανδρη ξένη αεροπορία που υποστηρίζει τον εγκληματία πολέμου (σ.σ.: τον Χάφταρ) σε μια απελπισμένη προσπάθεια να καταγάγει ηθική νίκη»,

είπε χτες ο υφυπουργός Άμυνας της ΚΕΕ, ο Σάλαχ αλ Νάμρους.
Δεν κατονόμασε τη ξένη χώρα στην οποία ανήκαν τα αεροσκάφη, πάντως διεμήνυσε σε δελτίο Τύπου που δημοσιοποίησε ότι θα υπάρξουν:

«Αποτρεπτικά αντίποινα, στον σωστό τόπο και την πιο κατάλληλη ώρα».

Η επίθεση έγινε μερικές ώρες μετά το πέρας της επίσκεψης που έκανε ο τούρκος υπουργός Άμυνας Χουλουσί Ακάρ στην Τρίπολη την Παρασκευή και το Σάββατο, όπου διατράνωσε τη βούληση της Άγκυρας να κάνει το παν για να βοηθήσει την ΚΕΕ, σύμφωνα με ανακοίνωση Τύπου των υπηρεσιών του.
Σύμφωνα με Μέσα Ενημέρωσης φίλα προσκείμενα στον Χάφταρ, τα οποία επικαλέστηκαν στρατιωτικές πηγές, οι επιδρομές έγιναν από «άγνωστα» αεροσκάφη με στόχο τουρκικό σύστημα αντιαεροπορικής άμυνας εγκατεστημένο στη βάση Αλ Ουατίγια.

«Άγνωστα» μαχητικά κατέστρεψαν τουρκική αεροπορική βάση στη Λιβύη!

Κατά τις ίδιες πηγές, που δεν έγιναν πιο συγκεκριμένες, υπήρξαν θύματα μεταξύ των Τούρκων στρατιωτών που έχουν αναπτυχθεί στην βάση.
Ωστόσο, ανώτερος Τούρκος αξιωματούχος επιβεβαίωσε τον βομβαρδισμό, χωρίς όμως να αναφερθεί σε ανθρώπινες απώλειες.
Ο ίδιος τόνισε πως:

«Η επίθεση αυτή δείχνει τη βούληση του πραξικοπηματία Χάφταρ και ξένων δυνάμεων να παρατείνουν την κατάσταση ανασφάλειας […] Όσο συνεχίζονται αυτές οι ξένες επεμβάσεις και όσο συνεχίζεται η στήριξή τους στον πραξικοπηματία Χάφταρ, η ανασφάλεια θα ενισχύεται».

Η τουρκική επέμβαση στη Λιβύη προκαλεί έντονες αντιδράσεις από τη Γαλλία και την Ελλάδα.
Ο υπουργός Εξωτερικών της Γαλλίας Ζαν-Ιβ Λεντριάν προειδοποίησε προ ημερών ότι ενδέχεται να επιβληθούν κυρώσεις στην Άγκυρα.
Ο Χάφταρ, ο ισχυρός άνδρας της ανατολικής Λιβύης, υποστηρίζεται κυρίως από την Αίγυπτο, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και τη Ρωσία.
Τον περασμένο μήνα, η κυβέρνηση των ΗΠΑ είχε ανακοινώσει ότι η Ρωσία έστειλε μέσω Συρίας τουλάχιστον 14 μαχητικά MiG-29 και βομβαρδιστικά Su-24 σε βάση των δυνάμεων του Χάφταρ, όπου τα διακριτικά της ρωσικής Πολεμικής Αεροπορίας αφαιρέθηκαν.
Οι ξένες επεμβάσεις συνεχίζουν να τροφοδοτούν την ένοπλη σύρραξη στη Λιβύη, χώρα με μεγάλο πετρελαϊκό πλούτο όπου επικρατεί χάος μετά την ανατροπή του καθεστώτος του Μουάμαρ Καντάφι το 2011 με την εξέγερση που υποστηρίχθηκε από κράτη μέλη του NATO.
Οι δυνάμεις της ΚΕΕ και του Χάφταρ κινητοποιούν πλέον δυνάμεις και τις κατευθύνουν στα νέα μέτωπα, ανάμεσα στις πόλεις Μισράτα και Σύρτη.
Η Αίγυπτος έχει προειδοποιήσει ότι εάν υπάρξει απόπειρα κατάληψης της Σύρτης από τις δυνάμεις της ΚΕΕ με τη στήριξη της Τουρκίας, θα επέμβει άμεσα στον πόλεμο.

«Άγνωστα» μαχητικά κατέστρεψαν τουρκική αεροπορική βάση στη Λιβύη! (vid)

Με πληροφορίες από Militaire.gr

Ροβεσπιέρος

Νούμερα – Η επέλαση των άχρηστων

Κατιούσα

Τα τελευταία χρόνια με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, τα νούμερα έχουν κατακλύσει τη ζωή μας. Οι αριθμοί καταρχήν. Από το 2010 τα δελτία ειδήσεων ξαφνικά γέμισαν με περίεργα μεγέθη: psi, δομημένα ομόλογα, κλπ. Φυσικά μόνο τυχαίο δεν ήταν όλο αυτό. Οι νεοφιλελεύθεροι είναι δάσκαλοι στο να χρησιμοποιούν αριθμούς για να συσκοτίζουν και να τρομοκρατούν το πλήθος. Λεπτομέρειες για την περίοδο αυτή μπορεί να βρει όποιος και όποια θέλει στην πολύ καλή ταινία  The Big short, όπου η Margot Robbie εξηγεί από την μπανιέρα της με απλό και σύντομο τρόπο όλα αυτά. Γιατί το θέμα του παρόντος άρθρου δεν είναι αυτά τα νούμερα.
Το θέμα είναι τα νούμερα που βλέπουμε να παρελαύνουν στις μικρές και μεγάλες οθόνες μας την περίοδο της πανδημίας. Θα αρχίσουμε με μερικά νούμερα τα οποία δεν αναφέρονται στα ΜΜΕ. Καταρχάς πόσο θα κόστιζε η ενίσχυση του ΕΣΥ με έναν γιατρό; Ο μηνιαίος μισθός ενός επιμελητή Β είναι περίπου 1200 ευρώ. Οι εφημερίες δεν επιβαρύνουν περαιτέρω το κράτος, καθώς ο προϋπολογισμός των εφημεριών για το κάθε τμήμα είναι σταθερός και διαμοιράζεται μεταξύ των γιατρών που υπάρχουν. Άρα ετησίως μια νέα πρόσληψη θα κόστιζε 14.400 ευρώ. Πόσο κοστίζει μια νέα κλίνη ΜΕΘ; Το μέσο κόστος ανά ημέρα είναι 464,84 ευρώ [i], άρα ετησίως μια κλίνη κοστίζει 167.342 ευρώ. Πόσο κοστίζει ο εργαστηριακός διαγνωστικός έλεγχος για τον SARS-CoV-2; Ο ταχύς διαγνωστικός έλεγχος αντισωμάτων κοστίζει περίπου 20 ευρώ και η μοριακή τεχνική PCR κοστίζει πλέον περίπου 70 ευρώ. Και ας ξανααναφέρουμε πως το επίδομα που δόθηκε για ένα τρίμηνο ήταν 800 ευρώ [ii].
Τώρα ας ξαναεισάγουμε ορισμένα πιο γνωστά νούμερα: 30 εκατομμύρια ευρώ μοίρασε η κυβέρνηση σε υπαρκτά και ανύπαρκτα ΜΜΕ, 11 εκατομμύρια στοίχισε ο εφοδιασμός των δυνάμεων καταστολής με αφορμή τον Έβρο (αν και μάλλον αλλού θα χρησιμοποιηθούν από ότι φαίνεται) και 2 εκατομμύρια ευρώ έχει στοιχίσει προς το παρόν ο μεγάλος περίπατος του Κώστα Μπακογιάννη. Τώρα ας αρχίσουμε κάποιες ενδιαφέρουσες πράξεις.
Αν διαιρέσουμε τα παραπάνω νούμερα με αυτά της προηγούμενης παραγράφου έχουμε:

• – Τα 30 εκατομμύρια ευρώ αντιστοιχούν σε 2083 γιατρούς για ένα χρόνο (όπως είναι και οι περισσότερες συμβάσεις επικουρικών), σε 179 νέες κλίνες ΜΕΘ για ένα χρόνο, σε 1,5 εκατομμύρια rapid tests, σε  430.000 τεστ PCR και σε 37.500 δικαιούχους για επίδομα αλληλεγγύης.
• – Τα 11 εκατομμύρια ευρώ αντιστοιχούν σε 763 γιατρούς για ένα χρόνο, σε 65 νέες κλίνες ΜΕΘ για ετήσια λειτουργία, σε 550.000 rapid test, σε 157.000 τεστ PCR και σε 13.750 δικαιούχους επιδόματος.
• – Τα 2 εκατομμύρια ευρώ αντιστοιχούν σε 140 γιατρούς για ένα χρόνο, σε 12 νέες κλίνες ΜΕΘ για ένα χρόνο, σε 100.000 rapid test, σε 28.500 τεστ PCR και σε 2500 δικαιούχους επιδόματος.

Άρα συνολικά αν η κυβέρνηση των άριστων, σε μια περίοδο που η χώρα είχε επείγουσα ανάγκη από ενίσχυση του συστήματος υγείας, δεν είχε επιλέξει να πληρώνει δημοσιογράφους για να τη λιβανίζουν,  να προετοιμάζει τις δυνάμεις καταστολής και να φυτεύει ψευδοπιπεριές σε τσίγκινα παρτέρια, τότε θα μπορούσαν να υπάρχουν 3000 νέοι γιατροί ή 2.150.000 rapid test ή 256 νέες ΜΕΘ ή  615.500 τεστ PCR ή 53.750 δικαιούχοι επιδόματος ή ένας επιμερισμός των παραπάνω.
Μήπως όμως έγιναν όλα αυτά και περίσσεψαν λεφτά και είπαν να τα δώσουν αλλού; Μήπως έγιναν προσλήψεις γιατρών; Ο υπουργός υγείας ανακοίνωσε ότι θα προκηρύξει 3000 νέες θέσεις γιατρών [iii]. Ας δούμε όμως πόσες προκηρύχθηκαν. Με βάση τις προκηρύξεις των υγειονομικών περιφερειών και του υπουργείου [iv] έχουμε για την περίοδο μετά το lockdown (11/03) 215 νέες θέσεις, δηλαδή το 14% από αυτό που εξήγγειλε ο υπουργός. Μάλιστα μόλις η μία προκήρυξη αφορά νησιά, τα οποία ενόψει ανοίγματος της τουριστικής περιόδου θα ενισχύονταν. Βέβαια για να φουσκώνουν τα νούμερα και να διευκολύνουν το έργο των φίλων δημοσιογράφων, προσμέτρησαν ως διορισμούς την επιτάχυνση της έναρξης ειδικότητας με βάση διάταγμα, θέσεις όμως που υπάρχουν ήδη εδώ και χρόνια. Αλλά κάτι αντίστοιχο έγινε και στις ΜΕΘ όπου προσμετράται η επινοικίαση κλινών με τιμή 2000 από ιδιωτικά κέντρα [v] ενώ με τα αντίστοιχα χρήματα θα μπορούσαν να λειτουργήσουν 5 κλίνες ΜΕΘ το μήνα στο εθνικό σύστημα υγείας.
Αφού όμως μιλάμε για μια κυβέρνηση άριστων, δε μπορούν να κάνουν και αυτοί τις παραπάνω πράξεις; Γι’ αυτό δεν παίρνουμε και όρκο. Με δεδομένο ότι μέχρι στιγμής πλήθος διορισμών βρέθηκαν με πλαστά πτυχία, δεν θα ήταν απίθανο να είναι και άσχετοι με την αριθμητική. Και το γεγονός ότι θεώρησαν εξαιρετικά τα σεμινάρια που άφησαν ιστορία στη σάτιρα με το θρυλικό πλέον σκόιλ ελικίκου δε δημιουργεί και την εντύπωση ότι έχουν και ιδιαίτερες γνώσεις υπολογιστών. Άρα μάλλον για μια κυβέρνηση άχρηστων μιλάμε παρά άριστων.
Αλήθεια βέβαια ποιος τους τιτλοφόρησε ως άριστους; Τα ΜΜΕ τα οποία χρηματοδοτούν οι ίδιοι. Και φυσικά τα μικρομεσαία στελέχη που ξεκινούν την κάθε πρόταση με τη φράση, όπως είπε και ο πρωθυπουργός μας ο Κυριάκος Μητσοτάκης.  Κοινώς παρασημοφορούν ο ένας τον άλλο και χαίρονται κιόλας μετά. Αλλά ο βασιλιάς είναι γυμνός. Και μέχρι και σε site όπως της Athens Voice, ηγετικής φυλλάδας των alt right φασιστοχίπστερ, δύο μετρήσεις κοινής γνώμης που έχουν γίνει, έβγαλαν αποδοκιμασία της κυβέρνησης με ποσοστά Πιονγιανκ. Και επειδή εκτός από πλήθος άχρηστων, η κυβέρνηση διαθέτει και λίγους άριστους στη διαπλοκή, κανένας δεν πρέπει να τολμήσει να πει πως ο βασιλιάς, ο Μωυσής, ο σωτήρας μας είναι γυμνός. Για αυτό και χρειάζονται νέου τύπου μεταρρυθμίσεις.
Δεν είναι τυχαίο λοιπόν που οι μόνες μεταρρυθμίσεις που έκανε η κυβέρνηση αφορούν η μια την παιδεία και η άλλη τις πορείες. Η υπουργός παιδείας και κυρίως θρησκευτικών αποφάσισε να καταργήσει τα καλλιτεχνικά, φοβούμενη πιθανώς πως τα παιδιά θα διολισθήσουν στην αμφισβήτηση και τη δημιουργικότητα, στοιχεία επικίνδυνα για φονταμενταλιστικές κυβερνήσεις. Εναρμονισμένος με αυτό το όραμα, ο κυβερνητικός ακροδεξιός λαγός Κωνσταντίνος Μπογδάνος δήλωσε έντρομος ότι το Netflix αποτελεί συνωμοσία της νέας κομμουνιστικής διεθνούς. Ακούγεται γραφικό και είναι. Αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Είναι η τάση του κυβερνώντος κόμματος προς όλο και πιο συντηρητικά μονοπάτια. Δεν άργησε λοιπόν να έρθει το νομοσχέδιο για την απαγόρευση και τη διάλυση των πορειών.
Και εδώ οι δέκτες των 30 εκατομμυρίων ευρώ μεγαλούργησαν. Μα θα αφήσουμε 40 άτομα να κλείνουν ολόκληρες λεωφόρους; Γιατί είναι γνωστό πως 40 άτομα μπορούν να κλείσουν μεγάλους δρόμους. Συνέβαινε συνεχώς στην τριλογία των Avengers της marvel.  Όπου και εκεί καίγονταν πόλεις ολόκληρες. Γιατί αν στην πραγματικότητα 40 άτομα μπορούν να καταστρέψουν την Αθήνα, τότε μάλλον το πραγματικό πρόβλημα δεν είναι αυτοί αλλά η αστυνομία. Οπότε το πρόβλημα δεν είναι οι πορείες των λίγων, αλλά οι πορείες των πολλών. Των πάρα πολλών. Εκεί θέλει η κυβέρνηση να μπορεί να παρέμβει, να τρομοκρατεί, να βασανίζει. Το είδαμε το 2006-2007 στο φοιτητικό κίνημα ενάντια στην αναθεώρηση του άρθρου 16, το είδαμε στις πλατείες το 2012, το είδαν και πρόσφατα οι αγωνιζόμενοι υγειονομικοί.
Μπορεί βέβαια οι άνθρωποι να θέλουν να ξέρουν ποιος οργανώνει την πορεία. Γιατί όταν μια πορεία την καλεί η ΓΣΕΕ ή η ΑΔΕΔΥ ή η ΟΕΝΓΕ ή το ΠΑΜΕ, είναι όντως πολύ δύσκολο να καταλάβει κάποιος ποιος είναι οργανωτής. Τόσο δύσκολο όσο και η ερώτηση τα παιδιά του Ζεβεδαίου ποιον είχαν πατέρα. Το άλλο ενδεχόμενο βέβαια είναι να θέλουν να φορτώνουν την κάθε προβοκάτσια σε όποιον στοχοποιούν εκείνη την περίοδο. Όταν κάνας φασίστας βέβαια σκοτώνει τον Φύσσα, όταν κάνας ΟΝΝΕΔίτης σκοτώνει τον Τεμπονέρα, όταν κανένας παρακρατικός σκοτώνει τον Λαμπράκη, όταν τα ΜΑΤ δέρνουν κοσμάκη σε πορείες, όταν αστυνομικοί σκοτώνουν 15χρονους στα Εξάρχεια, τότε δεν πρέπει να βγάζουμε βιαστικά συμπεράσματα, πρέπει να περιμένουμε τη δικαιοσύνη να αποφανθεί, πρέπει να είμαστε ψύχραιμοι. Όταν όμως τρώει γιαούρτι κάνας Πάγκαλος, κάναν καφέ κάνας Μπακογιάννης τότε οφείλουμε να γνωρίζουμε τον 《υπεύθυνο》 για να μπορούν να κανιβαλίζουν τα κανάλια και να απευθύνουν τον αφορισμό περί καταδίκης της βίας από όπου και αν προέρχεται.
Αυτοί οι δολοπλόκοι λοιπόν, αυτοί οι μηχανορράφοι αποφάσισαν ότι μας διοικεί μια κυβέρνηση άριστων. Βέβαια τα νούμερα είναι εδώ. Τα είδατε στο άρθρο, τόσο τους αριθμούς, όσο και τα ονοματεπώνυμα. Δυστυχώς ενώ το σύμπαν οδηγείται σε καταστάσεις βγαλμένες από μετααποκαλυπτικές ταινίες επιστημονικής φαντασίας, αυτοί επιμένουν να μοιράζουν λεφτά σε μέλη της οικογένειάς τους, σε δημοσιογράφους και να προετοιμάζονται στο να χτυπήσουν το λαό, από τα σχολεία μέχρι τους δρόμους. Για αυτό το λόγο τα νούμερα αυτά εκτός από μεγάλα είναι και επικίνδυνα. Διώξτε τα.

Πάνος Χριστοδούλου
Ειδικευόμενος Ιατρικής Βιοπαθολογίας/Εργαστηριακής Ιατρικής,  MSc Διοίκησης Μονάδων Υγείας, Υποψήφιος Διδάκτορας Ιατρικής Πανεπιστημίου Πατρών, PGCert Διαχείρισης κρίσεων στη δημόσια υγεία και ανθρωπιστικής απάντησης

Παραπομπές
[i] https://www.kathimerini.gr/1071620/opinion/epikairothta/politikh/poso-telikws-kostizoyn-oi-me8
[ii] https://www.protothema.gr/greece/article/1003953/ta-tria-diaforetika-test-gia-ton-koronoio-pos-leitourgoun-kai-poso-kostizoun/
[iii] https://eody.gov.gr/v-kikilias-epomeni-imera-me-1200-klines-meth-3-000-monimes-proslipseis-iatron-kai-nosileyton-sto-esy/
[iv] https://www.proslipsis.gr/cmCat_tree.php?cm_catid=49
[v] https://www.protothema.gr/koronoios-live/article/988024/koronoios-epitahunetai-to-anoigma-neon-meth-proslipseis-2145-giatron-nosileuton-sti-mahi-kai-5000-ethelodes/

Πάρτε το έκτρωμα σας πίσω. Τώρα!

Φώτο Αρχείου / Από την κινητοποίηση των Καλλιτεχνών 7/5/2020 στο Σύνταγμα / alt.gr

Του Βαρελά Τάκη*
Έχω την αίσθηση ότι βρισκόμαστε μπροστά σε ένα καλοστημένο σχέδιο καταστολής, κάθε ατομικής και συλλογικής έκφρασης, που διαχρονικά χτίζεται νομοθετικά από κάθε κυβέρνηση που υπηρετεί την αστική τάξη και τα συμφέροντα της. Κατασταλτικά μέτρα στη γνώση, στις τέχνες και τα γράμματα. Καταστολή και περιορισμός των αγώνων, όλων όσων υψώνουν ανάστημα στην βαρβαρότητα του καπιταλισμού που πνίγει κάθε ανάγκη για ζωή ανθρώπινη. Η ανθρωπότητα δεν πήγε μπροστά από ήσυχους, φρόνιμους και υποτακτικούς ανθρώπους.

Το αντίθετο έγινε

Οι πρωτοπόροι στις επιστήμες στις τέχνες, τα γράμματα και στο εργατικό ταξικό κίνημα είχαν και έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό: Ήταν πάντα το νέο, το ανήσυχο και δημιουργικό πνεύμα που πορεύεται με αίσθημα ευθύνης στο δίκιο το λαού. Αυτούς, φοβάται η αστική τάξη, αλλά από αυτούς θα την βρει, όσα νομοσχέδια απαγόρευσης των διαδηλώσεων και αν φέρει, δεν μπορεί να σταματήσει την Άνοιξη να μην έρθει.

Πάρτε το έκτρωμα σας πίσω Τώρα!

“Εθνικό Πάρκο” με τη μορφή του Ρόναλντ Ρήγκαν σχεδιάζει ο Τραμπ ενάντια στον “ακροαριστερό φασισμό”

Κατιούσα

Σε επικοινωνιακή αντεπίθεση επιχειρεί να περάσει ο Τραμπ μετά από τις εβδομάδες διαδηλώσεων του κινήματος Black Lives Matter, την ώρα που αναζωπυρώνεται η κριτική εναντίον του για την εκτός ελέγχου κατάσταση της πανδημίας στις νότιες κυρίως πολιτείες των ΗΠΑ. Με ρητορική διχασμού και εθνικισμού, ο Αμερικανός πρόεδρος, που βλέπει τα ποσοστά δημοφιλίας του σε ιστορικό χαμηλό, προσπαθεί να συσπειρώσει το εκλογικό του ακροατήριο, ελπίζοντας σε αντιστροφή του κλίματος.
Με το στόχο αυτό διοργανώθηκε την παραμονή της σημερινής επετείου της Αμερικανικής Ανεξαρτησίας μια μεγάλη συγκέντρωση εορτασμό κάτω από το όρος Ράσμορ στη Νότια Ντακότα, ένα εθνικό μνημείο υψηλού συμβολισμού για τις ΗΠΑ. Στο βραχώδη όγκο είναι σκαλισμένα τα πρόσωπα του Τόμας Τζέφερσον, του Τζωρτζ Ουάσινγκτον, του Αβραάμ Λίνκολν και του Θίοντορ Ρούζβελτ. Οι δυο πρώτοι ιδιαίτερα έχουν βρεθεί αυτό το διάστημα στο επίκεντρο κριτικής για το γεγονός ότι οι ίδιοι ήταν ιδιοκτήτες σκλάβων, με αποτέλεσμα αγάλματά τους, να βρεθούν στο στόχαστρο διαδηλωτών, όπως εκείνα άλλων υπερασπιστών της δουλείας, κυρίως στρατηγών των Νοτίων του Αμερικανικού Εμφυλίου. Aκόμα και γλυπτά του ίδιου του Λίνκολν, που ως γνωστόν υπέγραψε τη χειραφέτηση των σκλάβων το 1865, απομακρύνονται σε πόλεις όπως η Βοστώνη, καθώς εν προκειμένου απεικονίζεται ένας μαύρος να γονατίζει από ευγνωμοσύνη μπροστά στον “ελευθερωτή” πρόεδρο.
Υπό το φως αυτών των εξελίξεων, το στρατόπεδο του Τραμπ διαβλέπει την ευκαιρία να αναδειχθεί σε “υπερασπιστή της εθνικής κληρονομιάς” από “ακραία στοιχεία” που “επιχειρούν να σβήσουν την ιστορία μας”.
Μιλώντας σε ένα κυρίως λευκό πλήθος που δεν τηρούσε κανένα μέτρο προστασίας από την πανδημία, ο Τραμπ ισχυρίστηκε πως “Το έθνος μας είναι μάρτυρας μιας ανελέητης εκστρατείας να σβηστεί η ιστορία μας, να συκοφαντηθούν οι ήρωές μας, να διαγραφούν οι αξίες μας και να προσηλυτιστούν τα παιδιά μας. Ο άγριος όχλος προσπαθεί να ρίξει τα αγάλματα των ιδρυτών μας, να μαγαρίσει τα πιο ιερά μνημεία μας και να εξαπολύσει ένα κύμα βίαιου εγκλήματος στις πόλεις μας”.
Ο Τραμπ είναι ο πρώτος πρόεδρος μετά τον Τζορτζ Μπους τον πρεσβύτερο το 1991 που επισκέπτεται το μνημείο του Ράσμορ για τον εορτασμό της ημέρας ανεξαρτησίας.
Διακηρύσσοντας υπό τις επευφημίες των οπαδών του πως “αυτό το μνημείο ποτέ δε θα βεβηλωθεί”, επιδόθηκε σε ένα λογύδριο περί “ολοκληρωτισμού”, ο οποίος “σβήνει τον πολιτισμό, διώχνει κόσμο από τις δουλειές του, επιτίθεται στους διαφωνούντες και ζητά πλήρη υποταγή από οποιονδήποτε διαφωνεί”. Υποσχέθηκε πως “αυτή η επίθεση στην ελευθερία μας, την υπέροχη ελευθερία μας, πρέπει να σταματήσει και θα σταματήσει πολύ γρήγορα” και στη συνέχεια καταφέρθηκε ενάντια σε αυτό που θα λέγαμε “ιδεολογική ηγεμονία της αριστεράς”, ισχυριζόμενος πως “στα σχολεία μας, τις αίθουσες σύνταξης, ακόμα και τα διοικητικά συμβούλια των επιχειρήσεων, υπάρχει ένας νέος ακροαριστερός φασισμός, που ζητά απόλυτη αφοσίωση. Αν δε μιλάς τη γλώσσα του, εκτελείς τα τελετουργικά του, επαναλαμβάνεις τα συνθήματά κι ακολουθείς τις εντολές του, θα σε λογοκρίνουν, θα σε απαγορεύσουν, θα σε βάλουν σε μαύρη λίστα, θα σε διώξουν και θα σε τιμωρήσουν”. Πρόσθεσε πως “η αριστερή πολιτιστική επανάσταση έχει σχεδιαστεί να ανατρέψει την αμερικανική επανάσταση”, κι ότι “θέλουν να μας φιμώσουν, αλλά δε θα σιωπήσουμε”.

Σε μια έμμεση, πλην σαφή επίθεση στους αθλητές που γονατίζουν στο άκουσμα του εθνικού ύμνου ως ένδειξη αλληλεγγύης στο Black Lives Matter, ο Τραμπ υποστήριξε, επικαλούμενος και το θρησκευτικό συναίσθημα των περισσότερων ψηφοφόρων του, πως “Μένουμε όρθιοι, στεκόμαστε περήφανοι και γονατίζουμε μόνο μπροστά στον παντοδύναμο θεό”. Ως μέσο αντιμετώπισης της υποτιθέμενης επίθεσης κάποιας υποτιθέμενης ακροαριστεράς, ο Αμερικανός πρόεδρος προανήγγειλε τη δημιουργία ενός “Εθνικού Κήπου Αμερικανών Ηρώων”, όπου θα εικονίζονται σημαντικές προσωπικότητες της ιστορίας τον ΗΠΑ, ανάμεσά τους Ο Βενιαμίν Φραγκλίνος, ο Αβράμ Λίνκολν, ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, η αεροπόρος Αμέλια Έρχαρτ, οι αδελφοί Ράιτ, αλλά και ο Ρόναλντ Ρήγκαν.

Η σεμνή τελετή ολοκληρώθηκε με πυροτεχνήματα υπό τους ήχους πατριωτικών ύμνων, παρά τις ανησυχίες περί πυρκαγιών στα δάση του παρακείμενου εθνικού δρυμού, που είχαν οδηγήσει σε πάγωμα της χρήσης πυροτεχνημάτων στο μνημείο από το 2009.

Στη διάρκεια της εκδήλωσης σημειώθηκαν και διαμαρτυρίες, με διαδηλωτές να κλείνουν έναν από τους δρόμους προς το μνημείο του Ράσμορ. Επρόκειτο κυρίως για Ινδιάνους των ΗΠΑ, που διαμαρτυρήθηκαν για την κλοπή της προγονικής τους γης από τους λευκούς Αμερικανούς το 19ο αιώνα με στόχο τη χρυσοθηρία, παρά τη συνθήκη που είχε υπογραφεί μεταξύ της φυλής των Λακότα και της αμερικανικής κυβέρνησης το 1868, που θεωρητικά απέκλειε την περιοχή από εποικισμό λευκών. 15 περίπου διαδηλωτές συνελήφθησαν, αφότου αψήφησαν τις αστυνομικές εντολές να αποχωρήσουν.

«Καληνύχτα σας και καλή τύχη»

Λιάνα Κανέλλη

Δεν ήταν απλώς ευκαιρία ο κορονοϊός. Χωρίς καμιά συγγνώμη για το χονδροειδές της έκφρασης, ευκαιριάρα! Για την ανασκολόπιση ακόμα και των υπολειμμάτων αστικών θεσμών με ξεθυμασμένο άρωμα δημοκρατίας. Το αποδεικτικό υλικό μιας τέτοιας θεώρησης της πανδημικής εποχής που στήνεται διεθνώς, αλλά και «εθνικώς», βρίσκεται αυτούσιο στο άρθρο 19 του τυπικά εκλεπτυσμένου και με πατίνα …δικαιωματίλας, νομοσχέδιο του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, που ρυθμίζει δήθεν, δηλαδή απαγορεύει, φιμώνει και στήνει κατά το δοκούν, όχι απλώς διαδηλώσεις, αλλά κάθε μορφή λαϊκής αντίστασης στα σχέδια της τρομοκρατημένης κυρίαρχης αστικής τάξης.
Η Διεύθυνση που συστήνεται σ’ αυτό θα είναι πολύ σύντομα συνώνυμη τουλάχιστον της αντίστοιχης του FBI της εποχής Μακάρθι, περιβεβλημένη με τον μανδύα του σχεδιασμού και της υλοποίησης της Εθνικής Στρατηγικής Πρόληψης της Βίας. Ομολογεί δε το δίχτυ της αράχνης που θα απλωθεί: Ο υπουργός. Η αστυνομία. Κρατικές αρχές. Μη κρατικές αρχές (?). Υπηρεσίες και φορείς (?). Ακαδημαϊκή και επιστημονική κοινότητα (!). Ιδιωτικός τομέας (?). Κοινωνικοί φορείς (λέγε με και ΜΚΟ). Το δίχτυ απλώνεται και εκτός συνόρων. Με συνεργασίες. Με διεθνή περιφερειακά και άλλα συνέδρια (?), άδεια εργασίας (?) και εκπαιδεύσεις (από ειδικούς στην παρακολούθηση, στην αστυνόμευση, στις προβοκάτσιες, στο στήσιμο ανατροπής ηγετών, στην εξόντωση επίφοβων αρχηγών), από ιδιωτικές λεγεώνες ξένων τύπου blackwater, academia κ.λπ…
Όλοι αυτοί θα μελετούν τη… βία που αρχίζει κατά τις ευρωπαϊκές αρχές από τη ριζοσπαστικοποίηση και τον βίαιο εξτρεμισμό και θα καταλήγει στην ενδοοικογενειακή, την έμφυλη, τη διαδικτυακή και την ενδοσχολική. Επιστημικοφανώς θα μελετάει τις αιτίες, όχι βέβαια τη φτώχεια, τον καπιταλισμό, τον ιμπεριαλισμό, αλλά τις ιδεολογίες που απειλούν, σαν το Ισλαμικό Κράτος ένα πράγμα, την αγία αγορά από την οποία δεν μπορούν να εξαιρούνται ως ελεγχόμενο, εμπορεύσιμο, τιμολογημένο κι ανά πάσα στιγμή εξολοθρεύσιμο, το σώμα, το πνεύμα ως κι η ψυχή τ’ Ανθρώπου.
Όπως παλιά στις φυτείες των νέγρων και στα υποστατικά των φεουδαρχών κουμάντο έκαναν οι επιστάτες για να μην κουράζεται ο άρχων, έτσι και τώρα, σε εποχές ανεργίας, θα κατασκευαστεί το καινούριο «επάγγελμα» του ελεγκτή διαδηλώσεων, προέδρου, συντονιστή, διαπραγματευτή. Φρέσκα πράγματα. Πάει και το παρατσούκλι συγκεντρωσιάρχης, του πάλαι ποτέ διακινητή μαζών σε προεκλογικές φιέστες μέγιστου Κίμωνα. Το μυστικό είναι στο επιδιωκόμενο. Οι όποιες κινητοποιήσεις να φαίνονται, προφανώς μόνο οι επιτρεπόμενες, αλλά να μην ακούγονται τα αιτήματά τους, να μη φοβίζουν οι απαιτήσεις του λαού, και να συνηθίσει να του λένε κι όχι αν αποφασίσει εκείνος, όχι απλώς τι δικαιώματα έχει, αλλά και τι μεγέθους, τι βάρους και τι κόστους για τα συμφέροντα της άρχουσας τάξης. Δε θα ‘χει σημασία πού διαδηλώνει, αλλά κάτω από ποιες συνθήκες θα ελέγχεται ή θα καθορίζεται ή εν τέλει θα καταστέλλεται ο σκοπός για τον οποίο βγαίνει στο δρόμο.
Στην πραγματικότητα, είναι ένα οικονομικό και συμφέρον νομοσχέδιο. Δεν χρειάζεται παρά να σε πείσουν, κι αυτό προσπαθούν και θα αποτύχουν, ότι η μόνη ελευθερία που σου μένει ως δικαίωμα είναι η συγκοινωνιακή, άντε και περιπατητική, κατά μόνας, αν είναι δυνατόν, ή με φακελωμένες παρέες. Είναι φτηνό. Γιατί το διογκούμενο μεταπανδημικώς πλήθος των πραγματικά αγανακτισμένων ξέρουν ότι σε λίγο δεν θα μπορεί να πληρώσει ούτε εισιτήριο λεωφορείου, ούτε βενζίνη για παπάκι, οπότε θα …αναβαθμίζεται συγκοινωνιακά. Έχουν έτοιμες πολλές απαντήσεις και στην ανάγκη θα φταίει η τροχαία, όταν το σηκωθείτε να βγούμε στους δρόμους, θα το βρουν μπροστά τους! Καληνύχτα σας και καλή τύχη κύριε υπουργέ ΠΡΟ.ΠΟ.
Σημείωση: Το άρθρο της Λιάνας Κανέλλη αναδημοσιεύεται από τον Ριζοσπάστη του Σαββατοκύριακου 4-5/7/2020

Χαρακτηριστικό δείγμα, είδος αχαρακτήριστο

Ψυχή ρηχή, τσέπη βαθιά. Ο άνθρω­πος που πριν πεινάσει, μαγειρεύει. Βαρετός σαν κάτι μακρινούς θεί­ους που στις οικογενειακές εθιμοτυπικές συγκεντρώσεις υποχρεώνει τα ανήψια του σε ανεξάντλητα χασμουρητά.

Ο υψηλός προσκεκλημένος των τηλεοπτικών πάνελ και «ντιμπέι», που θα έλεγε και ο Νικόλας ο Αλέφαντος. Σε αυτά, βέβαια, δεν έχει τίποτα να προσθέσει ή να αφαιρέσει πέρα από τους όρκους πίστης σε μια κανονικότητα που τον σιτίζει ισοβίως. Αν στο θέατρο σκιών ο Αλέ­φαντος διεκδικεί τον ρόλο του Καραγκιόζη, αυτός είναι δικαιωματικά ο Χατζηαβάτης. Είναι η προσωποποίηση της σοβαροφά­νειας όταν αυτή υποδύεται τη σοβαρότητα για να την καταργήσει. Αυτός ο τύπος ξέρει να επενδύει σοφά τα κεφάλαιά του, όταν η δυστυχία των άλλων εγγυάται την υψηλή απόδοση της επένδυσής του. Και αν κάποιος άλλος έτυχε να εκτραπεί από τα κοι­νωνικά εσκαμμένα «για τη φουκαριάρα τη μάνα του», αυτός το κάνει για τα καημένα τα παιδιά του και τα δύσμοιρα εγγόνια του.

Ο πρόσφορος σκηνικός χώρος γι' αυτό το είδος των ανθρώπων είναι η επεξεργα­σμένη κατά το δοκούν «πολιτική ορθότης». Ορθότητα-λάστιχο που συστέλλεται και διαστέλλεται σύμφωνα με τα τακτικά οφέλη των χειριστών της. Το «μπλα μπλα μπλα δημοκρατία, μπλα μπλα μπλα με εκλέξα­νε», αποτελεί το πλαστό διαβατήριο για όλες τις βρομοδουλειές. Η καταδίκη της βίας απ' όπου κι αν προέρχεται, είναι η περίφρακτη με ηλεκτροφόρα καλώδια πε­ριουσία του Παπαδημούλη και των Παπαδημούληδων.

Όταν το σοσιαλιστικό αίτημα μιας ασθμαίνουσας κοινωνίας υποχωρεί, ο ρεφορμισμός μετατρέπεται από πολιτική άποψη σε προσοδοφόρο επάγγελμα και ο καιροσκόπος χαίρεται τα αγαθά της πολιτικής του χαμέρπειας.

Από την Αθήνα στις Βρυξέλλες και τούμπαλιν, όχι γιατί «το ψωμί της ξενιτειάς είναι πικρό», αλλά γιατί το παντεσπάνι είναι πάντοτε εθιστικό. Το Αθήνα-Βρυξέλλες δεν είναι «η οδύσσεια ενός ξεριζωμένου», αλλά το ανέμελο δρο­μολόγιο μιας χρυσοφόρας αρπαχτής. Αλή­θεια, στα πόσα διαμερίσματα καίγεσαι; Στα πόσα μηδενικά του λογαριασμού σου ησυ­χάζει η βουλιμία σου; Τα δωρεάν μαθήματα real estate, πού παραδίδονται; Είναι λαϊκι­σμός να ντρέπεσαι για τον Παπαδημούλη ενώ εκείνος έχει καταστεί ολότελα ανίκανος να ντραπεί;

Όμως για να μην αδικούμε τον ευρω­βουλευτή, συλλέκτη μισθωμάτων από ΜΚΟ που φροντίζουν για τη στέγαση προσφύγων, ας μην ξεχάσουμε και τη δήλωσή του πως τα έσοδα που προκύπτουν από την ενοικίαση των ακινήτων του «εφεξής θα δίνονται σε δράσεις κοινωνικής αλληλεγγύης». Εδώ πια παραιτείται και η υποκρισία, υποκλινόμενη στον υποκριτή! Δεν επαρκεί η έννοια για να στεγάσει τον αυτουργό και παραδέχεται ιπποτικά την ανεπάρκειά της.

Το αφόρητα αποκρουστικό στην περίπτωση του Παπαδημούλη και των ομοίων του, είναι ότι επιστρατεύουν όλα εκείνα τα «ουδέτερα» επιχειρήματα που μεταφράζουν το νομιμοφανές σε νόμιμο, το νόμιμο σε ηθικό και... όπερ έδει δείξαι. Έχοντας κάνει ανέξοδα στην πρώτη νιότη τους την αποδο­χή της αριστερής κληρονομιάς, τώρα γεύ­ονται μέχρι σκασμού τις ευεργετικές συνέπειές της ασελγώντας πάνω στις γραμμένες με αίμα παρακαταθήκες της αριστεράς. Θα μπορούσε, άραγε, ένας Μακρονησιώτης να φανταστεί ότι μετά από κάποιες δεκαετίες κάποιος Παπαδημούλης θα πουλούσε τη θυσία του για να εξασφαλίσει πρώτο τρα­πέζι πίστα στο αστικό σκυλάδικο; Θα μπο­ρούσε ποτέ να διανοηθεί ότι ένας κυριού­λης «ναι σε όλα» θα σφετεριζόταν την άυλη περιουσία των απροσκύνητων για να την ρευστοποιήσει υπέρ της πάρτης του;

Η ατσαλάκωτη και σιδερωμένη -στην πένα στο καντίνι- πρώην αριστερά αποτε­λεί αυτή τη στιγμή τον μεγάλο και «αγενή» χορηγό της καθεστωτικής ρητορικής. Είναι το ύστατο επιχείρημά της.

Εμείς οφείλουμε να κονιορτοποιήσουμε κάθε αριστεροφανές άλλοθι από το συνεταιράκι του δικομματισμού. Οι διαχωριστικές γραμμές με την «πρώην» πρέπει να είναι σαφείς και οριστι­κές. Η έξωσή της πρέπει να είναι οριστική και αμετάκλητη. Και η θυροκόλληση αυτής της έξωσης δεν θα γίνει από κάποιον δικαστικό επιμελητή, αλλά από το λαϊκό κίνημα που εξασκεί την πολιτική μνήμη του μέσα στους αγώνες του.

Όσο για την παροιμία: «Καιρός φέρνει τα λάχανα, καιρός τα παραπούλια», ας μη διαβαστεί με έναν παθητικό και αναβλητικό «αντικειμενισμό». Από τώρα χρεωνόμαστε τη συγκομιδή του σταριού απαλλαγμένου από την ήρα και δεν την μεταθέτουμε σε έναν ευνοϊκό αόριστο μέλλοντα.

Αστυνομική βία στην πλατεία Βικτωρίας

Η ΜΠΙΖΝΑ ΤΗΣ ΚΛΙΜΑΤΙΚΗΣ ΑΛΛΑΓΗΣ

Τα αιολικά προωθούνται στο πλαίσιο κάποιας λεγόμενης "Πράσινης Ανάπτυξης" για την "Προστασία του Κλίματος" και η παραπάνω εικόνα είναι παράδειγμα των συνεπειών της Πράσινης Ανάπτυξης όπου ενθαρρύνουμε δήθεν οικολογικά πέλετς για θέρμανση, που περιβαλλοντικά, είναι επιεικώς ..παλαβό σε αστικά περιβάλλοντα και σίγουρα δεν έχει καμία σχέση με "Προστασία του Κλίματος", αλλά έχει σαν συνέπεια να κρυώνει ο κόσμος και να καίει ότι βρίσκει για να ζεσταθεί. 

Γράφει η Φλώρα Παπαδέδε*    https://ophioussa.blogspot.com/2014/06/blog-post_18.h

Ο ΑΔΜΗΕ είναι ο "Ανεξάρτητος Διαχειριστής Μεταφοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας", που μέχρι πρόσφατα ήταν κομμάτι της ΔΕΗ, αλλά τώρα θα πουληθεί στο πλαίσιο κάποιας "απελευθέρωσης" (και η λέξη απελευθέρωση είναι, κατά την γνώμη μου, χυδαίος ευφημισμός, αντίστοιχος άλλων τέτοιων ευφημισμών με την λέξη "ελευθερία").  Η κα Παπαδέδε ανέφερε από την αρχή ότι οι απόψεις της είναι αυτές εργαζομένων στην ΔΕΗ και όχι της Διοίκησης της ΔΕΗ.  Ωστόσο, προσθέτω εγώ, η πρόσφατη Μελέτη Επάρκειας Ισχύος του ΑΔΜΗΕ, λέει περίπου τα ίδια που ανέφερε η κα Παπαδέδε για τα αιολικά, ίσως λιγότερο εκλαϊκευμένα, αλλά σας τα παρέθεσα σε προηγούμενη ανάρτηση, για να τα δείτε μόνοι σας.

Τα αιολικά προωθούνται στο πλαίσιο κάποιας λεγόμενης "Πράσινης Ανάπτυξης" για την "Προστασία του Κλίματος" και η παραπάνω εικόνα είναι παράδειγμα των συνεπειών της Πράσινης Ανάπτυξης όπου ενθαρρύνουμε δήθεν οικολογικά πέλετς για θέρμανση, που περιβαλλοντικά, είναι επιεικώς ..παλαβό σε αστικά περιβάλλοντα και σίγουρα δεν έχει καμία σχέση με "Προστασία του Κλίματος", αλλά έχει σαν συνέπεια να κρυώνει ο κόσμος και να καίει ότι βρίσκει για να ζεσταθεί.

Η κα Παπαδέδε εξέφρασε αμφιβολίες για την λεγόμενη "Κλιματική Αλλαγή",΄και παρουσίασε στοιχεία ότι πρόκειται για επικερδή "μπίζνα" για μερικούς μεγάλους (και μικρούς πλασιέ, θα προσέθετα εγώ).  

Επειδή τα αιολικά προωθούνται σαν να έχουν κάποια σχέση με ηλεκτροδότηση και μάλιστα με φθηνή, ή καθαρή ηλεκτροδότηση, η κα Παπαδέδε παρουσίασε στοιχεία από την Γερμανία. Ενδεικτικά, πώς η "απελευθέρωση" και η "ενεργειακή μεταστροφή σε ΑΠΕ", απλά ακρίβυναν το ρεύμα για όλους. Είναι δημοσιευμένο κατά κόρον στην Γερμανία και στις ΗΠΑ ότι η χρήση των ΑΠΕ για ηλεκτροδότηση απλά ...διπλασίασε το κόστος του ρεύματος και έκανε το ρεύμα είδος πολυτελείας.

'Οσο για "ηλεκτροδότηση", η Γερμανία ηλεκτροδοτείται από θερμικούς σταθμούς, δηλαδή κάρβουνο και πυρηνικά, και ενώ έχει αέριο φθηνότερο από εμάς, από το 2011 που έκλεισε ορισμένα πυρηνικά της, αύξησε την χρήση λιθάνθρακα και λιγνίτη για να έχει ρεύμα, και να περιορίσει το κόστος του ρεύματος. Η Γερμανία έχει πάρα πολλά αιολικά (μεταξύ 25 και 30 γιγαβάτ, ή χιλιάδες μεγαβάτ) αλλά μόνο 8% της ηλεκτροδότησής της είναι από αυτά τα πάμπολλα αιολικά. Βέβαια, η Γερμανία εξάγει αιολικά, και σε εμάς, και φυσικά τα αιολικά αυτά δεν κατασκευάζονται από αιολική ενέργεια (δεν είναι εφικτό κάτι τέτοιο) αλλά από συμβατική ηλεκτροπαραγωγή. Η Γερμανία που προωθεί αιολικά είναι μάλλον ...υποκριτική και δίγλωσση, προσθέτω εγώ.

Ένας απλός πίνακας για τις ΑΠΕ στην Ελλάδα δείχνει γιατί μερικοί στηρίζουν τις ΑΠΕ και γιατί μπαίνουν ΑΠΕ. Μπαίνουν επειδή επιδοτούνται, την επιδότηση αυτή την πληρώνουμε εμείς, είτε λέγεται "τέλος υπέρ ΑΠΕ", είτε λέγεται "ΕΤΜΕΑΡ". Αυτό ανεβαίνει ραγδαία, είναι ήδη αθροιστικά πάνω από 4 δις, όσο περίπου δηλαδή όλος ο τζίρος της ΔΕΗ ολόκληρης(!) και έχει ξεπεράσει σε κόστος τα ελλείμματα του ασφαλιστικού συστήματος.  Και το χειρότερο είναι ότι όλες αυτές οι επιδοτήσεις, ούτε ηλεκτροδοτούν, ούτε μειώνουν ρύπους. Οι ΑΠΕ (το λέει και η Μελέτη Επάρκειας Ισχύος που παρέθεσα παραπάνω) χρειάζονται εφεδρείες από θερμικές μονάδες που όχι μόνο καίνε ούτως ή άλλως, αλλά πρέπει να είναι ακριβό αέριο.  Τα αιολικά στην Τήνο, δεν θα ηλεκτροδοτούν την Τήνο. Δεν θα ηλεκτροδοτούν τίποτα. Η κα Παπαδέδε ξεκαθάρισε ότι τα αιολικά, όταν δουλεύουν, "εγχέουν", και η "έγχυση" δεν είναι "ηλεκτροδότηση", αφού είναι τυχαία, μεταβλητή, και σε μεγάλες ποσότητες βλάπτει το δίκτυο μάλλον, παρά συμβάλει σε ηλεκτροδότηση. Πόσα αιολικά χρειάζεται η Τήνος για την ηλεκτροδότησή της; "Κανένα", είπε χαρακτηριστικά. Ούτε 1, ούτε 10, ούτε 100. Και η αύξηση στην υπάρχουσα διασύνδεση γίνεται όχι για την ηλεκτροδότηση της Τήνου, αλλά για να ξεφορτωνόμαστε το κατά άλλα τυχαίο αιολικό ρεύμα, που διοχετευόμενο στο υπόλοιπο δίκτυο θα δημιουργεί μικρότερο πρόβλημα. Θα πληρώσουμε ακριβά και τα αιολικά και την διασύνδεσή τους και αυτό φαίνεται και θα φανεί πολύ περισσότερο στους λογαριασμούς.

Τα στοιχεία κόστους είναι σαφή. Και θα προσθέσω εγώ, ότι και δωρεάν εάν ήταν οι ΑΠΕ, πάλι θα ακρίβαιναν το ρεύμα λόγω των προβλημάτων που δημιουργούν στην συμβατική ηλεκτροπαραγωγή. Και, φυσικά, μόνο "δωρεάν" δεν είναι και οι "τιμή" των ΑΠΕ δεν έχει σχέση με "κόστος" πραγματικής ηλεκτροδότησης, αλλά με "ταρίφα", που είμαστε υποχρεωμένοι να πληρώνουμε σε αυτούς που βάζουν ΑΠΕ, είτε θέλουμε το ρεύμα που "εγχέεται" είτε όχι. Πολλά και πεταμένα λεφτά.

Το μήνυμα της κας Παπαδέδε, δύσκολα μπορεί να μεταφερθεί σε κείμενο ή σε ανάρτηση σαν αυτή, και συγγνώμη εάν η μεταφορά εδώ είναι ανεπαρκής.  Καλύτερα να περιμένετε να την δείτε είτε στην τηλεόραση είτε στο YouTube.  Δείτε και ακούστε την για την ώρα, π.χ. εδώ. 

Η Φλώρα Παπαδέδε έχει άποψη για αυτά που γίνονται με την ΔΕΗ.  Και ενώ κάποιος που ακόμα βάζει ταμπέλες "αριστερός" και "δεξιός" εύκολα θα σας πει, π.χ., ότι η κα Παπαδέδε είναι "αριστερή" ενώ εγώ π.χ. δεν είμαι, συμφωνώ απόλυτα, 100%, με τις απόψεις της. Η ΔΕΗ φτιάχτηκε για να ηλεκτροδοτήσει την Ελλάδα, εκεί που πολλές μικρές, τοπικές, εταιρίες ηλεκτροπαραγωγής δεν μπορούσαν να το κάνουν. Η ΔΕΗ, λόγω μεγέθους, μπόρεσε να χρηματοδοτηθεί, να φτιάξει μονάδες "βάσης", μεγάλες ηλεκτροπαραγωγικές μονάδες που στήριξαν, και στηρίχτηκαν από, την βιομηχανία. Χωρίς ΔΕΗ δεν θα είχαμε ρεύμα στα χωριά και στα νησιά, δεν θα είχαμε βιομηχανία, και χωρίς ΔΕΗ δεν θα έχουμε βιομηχανία (ή οικονομία! -- αν δηλαδή νομίζει κάποιος αφελής ότι θα έχουμε οικονομία που να βασίζεται μόνο σε καφετέριες, εποχιακά σπορ, μπαρ και οικολογικές "δράσεις").  Το ότι "σπάμε" την ΔΕΗ σε κομμάτια στο όνομα μιας δήθεν απελευθέρωσης είναι, κατά την γνώμη μου, μεγάλο και μη διορθώσιμο λάθος. Εξυπηρετεί μόνο ξένα ολιγοπώλια που έχουν σαν σκοπό το δικό τους κέρδος, και ζημιωμένοι θα είμαστε όλοι εμείς οι Έλληνες.  Το ότι θα βγάλουν ποσοστά και χαρτζιλίκι λίγοι ντόπιοι απατεωνίσκοι, τους διαβεβαιώ ότι θα είναι πρόσκαιρο.

Και ξεχάστε το "ιδεολογικό". Θα είμαστε όλοι ζημιωμένοι γιατί θα  είμαστε υποχρεωμένοι να πληρώνουμε το ρεύμα "χρυσό", και ούτε θα το έχουμε πάντα, όπως θα το θέλαμε, ούτε θα έχει ρεύμα η βιομηχανία που θα αναγκαστεί να κλείνει ή να μετακομίζει, και πολλοί από εμάς θα ανακαλύψουν την "ενεργειακή φτώχεια" ("ένδεια" την αποκάλεσε η κα. Παπαδέδε). Η ενεργειακή φτώχεια σημαίνει ότι αναγκάζεται κάποιος να πρέπει να διαλέξει μεταξύ τροφής και στέγης από την μία, και ηλεκτρικού ρεύματος ή θέρμανσης, από την άλλη. Είναι αυτό που θα περικόψει σπουδές, ιατρική περίθαλψη, και πράγματα που πολλοί θεωρούν δεδομένα. Να το πω απλά, είναι επιστροφή σε καταστάσεις πριν του 1960, μόνο που πριν το 1960 οι Έλληνες είχαμε έναν τρόπο ζωής που είχε κάποια αυτάρκεια και την αξιοπρέπεια που αυτή συνεπάγεται, ενώ τώρα είμαστε αποχαυνωμένοι και αποβλακωμένοι και η ενεργειακή φτώχεια θα είναι μία βίαιη και δυσάρεστη επιστροφή στο παρελθόν. Ειδικά στο θέμα της ΔΕΗ, εάν ψάχνετε τον "φταίχτη", αυτός είναι η Γραικυλίστικη υποταγή σε "Ευρωπαϊκές προοπτικές".  Η Ευρώπη έχει ενεργειακούς και ηλεκτροδοτικούς κολοσσούς πολύ μεγαλύτερους από την ΔΕΗ, που όχι μόνο δεν πειράζονται από τις "απελευθερώσεις" αλλά ενισχύονται από αυτές. Εμείς είμαστε ένα μικρό και εύκολο θύμα.  Τα αιολικά είναι μέρος μόνο του εγκλήματος που γίνεται σε βάρος της χώρας μας.

Και αφού ανέφερα τους "κολοσσούς", η ENEL, που είναι συνεταίρος της ΕΛΙΚΑ ΑΕ (και που μάλλον θα αγοράσει τις αιολικές άδειες, είναι ένας "κολοσσός" που υπέγραψε, μαζί με άλλους κολοσσούς, αίτημα να κοπούν οι επιδοτήσεις σε ΑΠΕ, επειδή ...οι επιδοτούμενες ΑΠΕ καταστρέφουν την ηλκτροπραγωγή. Και να την η ENEL να θέλει να κάνει την Τήνο σκουπιδότοπο, για να εισπράττει ...αιολικές επιδοτήσεις. Κάποιος μας κοροϊδεύει.

 * Η κα Παπαδέδε είναι Πολιτικός επιστήμονας και οικονομολόγος. Εργάζεται 23 χρόνια στη ΔΕΗ, τώρα στον ΑΔΜΗΕ, και είναι γενική γραμματέας του συλλόγου επιστημονικού προσωπικού των εργαζομένων.

Η Κοκκινοσκουφίτσα, ο Αρχοντόλυκος, το δάσος και ο πυροσβέστης Αεροπεζοναύτης

Μα θα μου πείτε, τι σχέση έχει η Κοκκινοσκουφίτσα, ο Αρχοντόλυκος και ο πυροσβέστης Αεροπεζοναύτης;
Εύλογο ερώτημα, αλλά Αεροπεζοναύτης είναι, και όπου τον καλούν πάει, αλλά ας αφήσουμε την απάντηση για το τέλος και ας ξεκινήσουμε το δικό μας παραμύθι με τα δικά μας μάτια.
Μια φορά λοιπόν, και έναν καιρό ήταν ένα κοριτσάκι που το αγαπούσαν όλοι. Πιο πολύ απ’ όλους την αγαπούσε η γιαγιά της, αλλά ήταν φτωχή και το μόνο που μπόρεσε να της δώσει ήταν ένα μικρό κόκκινο σκουφάκι από βελούδο. Η μικρή το φορούσε πάντα και της ταίριαζε πολύ, έτσι όλοι την φώναζαν «η Κοκκινοσκουφίτσα».
Ένα πρωινό, η μητέρα την φώναξε να πάει φαγητό στη γιαγιά της..
« …Έλα Κοκκινοσκουφίτσα, πάρε λίγο φαγητό, αυτό το ψωμί και ένα μπουκάλι κρασί να τα πας στη γιαγιά σου. Έχει αρρωστήσει και πρέπει να φάει για να δυναμώσει και να γίνει καλά… και να προσέχεις»
«Θα προσέχω πολύ», είπε η Κοκκινοσκουφίτσα στην μητέρα της.
Μόλις η Κοκκινοσκουφίτσα μπήκε στο δάσος συνάντησε έναν λύκο.
Ετούτος ο λύκος είχε κάτι περίεργος. Αυτιά μυτερά, ημίψηλο καπέλο, μαύρο γιλέκο με παπιγιόν και μαύρο φράκο. Κρατούσε μπαστούνι φιλντισένιο και είχε τα δόντια του λύκου. Κοφτερά και κάτασπρα
«Αρχοντόλυκος»!!!
Η αθώα Κοκκινοσκουφίτσα, δεν ήξερε τι ζώο ήταν ετούτος, ο καλοντυμένος Αρχοντόλυκος, μα δεν τον φοβήθηκε καθόλου.

«Καλημέρα Κοκκινοσκουφίτσα».
«Καλημέρα, Αρχοντόλυκε».
«Πού πηγαίνεις πρωί-πρωί, Κοκκινοσκουφίτσα;»
«Στη γιαγιά μου».
«Τι κουβαλάς στην ποδιά σου;»
«Λίγο φαγητό και κρασί. Χτες έψησε η μητέρα μου στον φούρνο κι έφτιαξε κάτι καλό για την άρρωστη γιαγιά μου. Άμα τα φάει θα γίνει καλά».
«Και πού ζει η γιαγιά σου Κοκκινοσκουφίτσα;»
Η μικρούλα μας η Κοκκινοσκουφίτσα, άφοβη και αθώα, μπροστά στον καλοντυμένο κύριο Αρχοντόλυκο του είπε την αλήθεια
«Ένα χιλιόμετρο από εδώ, βαθύτερα στο δάσος, είναι το σπίτι της γιαγιάς μου, κάτω από τρεις μεγάλες βαλανιδιές, οι καρυδιές είναι παραδίπλα, σίγουρα θα το ‘χεις δει», απάντησε η Κοκκινοσκουφίτσα.
Ο Αρχοντόλυκος σκέφτηκε «..τι καλή που είναι αυτή η μικρούλα! Τι νόστιμη γεύση που θα έχει. Πρέπει να δράσω με πανουργία και να τις πιάσω και τις δυο».
Έτσι ο Αρχοντόλυκος, περπάτησε για λίγο μαζί της και μετά της είπε:
«Κοίτα Κοκκινοσκουφίτσα, τι όμορφα λουλούδια!
«Άκου πως τραγουδούν τα πουλιά… Κοίτα όλη η φύση γιορτάζει σήμερα».
Η Κοκκινοσκουφίτσα σήκωσε το βλέμμα της και είδε τις ηλιαχτίδες να χορεύουν ανάμεσα στα κλαδιά, όμορφα λουλούδια να είναι φυτρωμένα παντού και σκέφτηκε
« Ας μαζέψω λίγα λουλούδια για να χαρεί η γιαγιά έτσι και αλλιώς είναι νωρίς ακόμη… θα προλάβω…»
Χώθηκε στο δάσος για να βρει τα πιο όμορφα λουλούδια. Κάθε φορά που έκοβε ένα λουλούδι, έβλεπε ένα άλλο ακόμη πιο όμορφο κι έτσι, από λουλούδι σε λουλούδι, έμπαινε όλο και πιο βαθιά στο δάσος.
Ξεχάστηκε στην ομορφιά του δάσους
Στο μεταξύ ο Αρχοντόλυκος εξαφανίστηκε και όπως ξέρετε οι περισσότεροι, δεν άργησε να φτάσει στην πόρτα της γιαγιάς, παριστάνοντας την Κοκκινοσκουφίτσα με την φωνή της. Το ψέμα έπιασε και η γιαγιά έδωσε την εντολή στον Αρχοντόλυκο να τραβήξει το σύρτη και να άνοιξη την πόρτα!
Ο Αρχοντόλυκος σήκωσε τον σύρτη, άνοιξε την πόρτα και χωρίς λέξη πήγε στο κρεβάτι της γιαγιάς και την έφαγε.
Μετά έβαλε τα ρούχα της γιαγιάς, ξάπλωσε στο κρεβάτι της και τράβηξε τις κουρτίνες. Ο Αρχοντόλυκος παριστάνει ότι είναι η γιαγιά της Κοκκινοσκουφίτσας..
Η Κοκκινοσκουφίτσα, αφού μάζεψε όσα λουλούδια μπορούσε να κουβαλήσει, θυμήθηκε τη γιαγιά της και πήρε τον δρόμο για το σπίτι της.
Της φάνηκε παράξενο που η πόρτα ήταν ανοιχτή και όταν μπήκε στο δωμάτιο της γιαγιάς ένιωσε ένα παράξενο αίσθημα και σκέφτηκε «Τι άβολα που νιώθω σήμερα! Άλλες φορές μου άρεσε τόσο πολύ να είμαι με τη γιαγιά μου», και δυνατά είπε «Καλημέρα. ¨
Μα δεν πήρε απάντηση. Έτσι πήγε στο κρεβάτι και άνοιξε τις κουρτίνες. Στο κρεβάτι είδε τη γιαγιά της ξαπλωμένη, με το σκουφί της τραβηγμένο πολύ χαμηλά, κι ένα βλέμμα ιδιαίτερα παράξενο.

«Ω γιαγιά!», είπε, «τι μεγάλα αυτιά που έχεις!»
«Για να σε ακούω καλύτερα, παιδάκι μου».
«Μα, γιαγιά, τι μεγάλα μάτια που έχεις!»
«Για να σε βλέπω καλύτερα, παιδάκι μου».
«Γιαγιά, γιατί έχεις τόσο μεγάλα χέρια;»
«Για να σε αγκαλιάζω καλύτερα, παιδάκι μου».
«Γιαγιά τι τρομακτικά μεγάλο στόμα που έχεις!»
«Για να σε τρώω καλύτερα!»

Με το που το είπε αυτό ο Αρχοντόλυκος, ορμάει με ένα σάλτο να φάει την Κοκκινοσκουφίτσα!
Η Κοκκινοσκουφίτσα, πριν ο Αρχοντόλυκος πετάξει τα σκεπάσματα, σαν αστραπή, με ένα σάλτο βρέθηκε έξω από την πόρτα του σπιτιού της γιαγιάς.
Άρχισε να τρέχει γρήγορα μέσα στο δάσος. Ο φόβος της έδινε δύναμη.
Το μυαλό της άρχισε να δουλεύει. Τράβηξε για την καλύβα του Δασοφύλακα που ήταν ψηλά στο λόφο. Φθάνοντας λαχανιασμένη, απογοητεύθηκε, έβαλε τα κλάματα.
Η Καλύβα παρατημένη, χωρίς πόρτες και το Δασοφυλάκειο είχε καταργηθεί από καιρό, μαζί και ο Δασοφύλακας.
Γύρισε τα μάτια της στον ουρανό, λες και ήθελε να προσευχηθεί.
Ξαφνικά! Βλέπει καπνό, περίπου δύο χιλιόμετρα μακριά.
Άρχισε να τρέχει προς τα εκεί!
Σημάδι πως εκεί υπάρχουν άνθρωποι που θα μπορούσαν να την βοηθήσουν.
Όσο έτρεχε προς τα εκεί, έτρεχαν προς το μέρος της, δεκάδες σκιουράκια, λαγοί, αγριοκούνελα, ελάφια . Τα πουλιά πετούσαν άφωνα και τρομαγμένα. Δεν άργησε να καταλάβει ότι ο καπνός δεν ήταν καλό σημάδι.
Κοντοστάθηκε για λίγο και αναρωτήθηκε! «Γιατί τρέχουν τα ζωάκια, γιατί τα πουλιά δεν κελαηδούν;»
Είχε εμπιστοσύνη στα ζωάκια και τα πουλιά η Κοκκινοσκουφίτσα. Άλλωστε τα ήξερε ‘όλα με το όνομά τους
Άρχισε να κατηφορίζει τρέχοντας και αυτή, μαζί με τα ζωάκια. Έφτασε στην άκρη ενός ξέφωτου και εκεί ως εκ θάματος άκουσε φωνές. Ήταν ματωμένη στα πόδια από τα αγριάδες του δάσους, τα ρούχα της σκισμένα και ξαφνικά συνάντησε μια ομάδα ανθρώπων με κόκκινα σιδερένια σκουφιά και τσεκουριά στα χέρια. Είχαν και αυτοί σκισμένα ρούχα. Τα μάτια τους ήταν κόκκινα και το πρόσωπο τους έσταζε ιδρώτα και κάπνα.
Δυο τρεις τραβούσαν ένα πάνινο μεγάλο σωλήνα και έριχναν νερό στη φωτιά
Η Κοκκινοσκουφίτσα κρύφτηκε πίσω από ο ένα δένδρο, παρακολουθούσε και άκουγε….
Δεν είχε ξαναδεί τέτοιους ανθρώπους με μπλε ρούχα και κόκκινα κράνη.
Τους άκουσε να μιλάνε..
Είχαν μέρες να κοιμηθούν…Τους έφεραν την ίδια μέρα από άλλη φωτιά.
«Άραγε πόσο καιρό είχαν να δουν τα παιδιά τους» αναρωτήθηκε η Κοκκινοσκουφίτσα!
Η τελευταία σταγόνα νερού δρόσισε τα σκασμένα χείλη και μια φωνή αγανάκτησης έφυγε στο αγέρα «Νερό τέλος!»
Κατάμαυροι και κατάκοποι οι πυροσβέστες έδιναν μάχη να σβήσουν τη φωτιά, σχεδόν με γυμνά χέρια.
Πολλοί ήταν καμένοι.
Ο αέρας δεν ήταν σύμμαχος.
Το μέρος δύσβατο, χωρίς δρόμους.
Δάσος, άνθρωποι και φτωχόσπιτα, σε πλήρη εγκατάλειψη.

Η Κοκκινοσκουφίτσα μας, σώθηκε από τους Πυροσβέστες που ήρθαν από άλλο παραμύθι, μιας και τα παραμύθια, είναι κοινός τόπος που ζει ο Αεροπεζοναύτης και μαζί του και εσείς.
Στο δικό μας παραμύθι, ο κυνηγός δεν φάνηκε ποτέ!
Ούτε βέβαια έγδαρε τον Αρχοντόλυκο ο «κυνηγός» , γιατί ο Αρχοντόλυκος, κουμαντάρει και τους «κυνηγούς» και τα σκυλιά τους!
Την δική μας γιαγιά, δεν την έφαγε ο λύκος, γιατί ζει με τα παιδιά και τα εγγόνια της. Φτωχικά μεν, ταπεινά δε, αλλά με πολύ αγάπη για την γιαγιά τους.
Έτσι, η δική μας η Κοκκινοσκουφίτσα, είπε στη γιαγιά της:
«Όσο ζω, εγώ και οι φίλες μου, στο υπόσχομαι γιαγιά μου, θα βγαίνουμε για πάντα στους δρόμους με το πάθος του αγώνα, χωρίς φόβο, ώσπου το είδος αυτό των Αρχοντόλυκων, να εξαφανιστεί από την φύση. Δεν έχουν ούτε έναν καλό λόγο για να υπάρχουν.
Γιατί όσο υπάρχουν Αρχοντόλυκοι, το παραμύθι γιαγιά, θα επαναλαμβάνεται και η ζωή μας, δεν είναι παραμύθι.»

Του Αεροπεζοναύτη