Βάθος

«Ο ρόλος μιας περίκλειστης Ελλάδας, που διαιωνίζει τις εκκρεμότητες και γίνεται μέρος των προβλημάτων της περιοχής, δεν είναι μόνο αντιπαραγωγικός, αλλά και επικίνδυνος για τα ευρύτερα εθνικά μας συμφέροντα. Αντίθετα, η ενεργή στρατηγική πολυδιάστατων συμμαχιών, ειρήνης, συνεργασίας και συνανάπτυξης στην περιοχή, με δραστήρια συμμετοχή στην επίλυση των προβλημάτων της, μπορεί να συμβάλει τόσο στην εδραίωση της ειρήνης και της ασφάλειας όσο και στην αναβάθμιση του διεθνούς ρόλου της χώρας». Την ανάλυση αυτή κάνει ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Γ. Δραγασάκης, σε άρθρο του στους «New York Times». Πρόκειται για έναν ύμνο στη μέχρι τώρα ...«εδραίωση της ειρήνης» με το πιστόλι στον κρόταφο των λαών, την ώρα που η κυβέρνηση σπέρνει αμερικανοΝΑΤΟικές βάσεις σε όλη τη χώρα και στηρίζει τις κάθε είδους πολεμικές επιχειρήσεις των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ στην περιοχή. Και ο λόγος που το κάνει αυτό, είναι για να διασφαλίσει την αναβάθμιση της χώρας σε ενεργειακό και μεταφορικό κόμβο, που σημαίνει νέες κερδοφόρες επενδύσεις για το ελληνικό κεφάλαιο και συμπράξεις με πολυεθνικούς ομίλους σε μεγάλα έργα και υποδομές. Αντίθετα, για το λαό, οι 600 και πλέον μνημονιακοί νόμοι θα συνεχίσουν να υπάρχουν, ενώ ακολουθούν και άλλοι, όπως δείχνουν οι συστάσεις του ΟΟΣΑ. Επομένως, οικονομική ανάκαμψη και ιμπεριαλιστική εμπλοκή πάνε χέρι χέρι για την ελληνική αστική τάξη. Μάλιστα, η τοποθέτηση αυτή του Γ. Δραγασάκη (μαζί με πολλά ακόμα) τιτλοφορείται «Το πλάνο για την Ελλάδα του 2030», δείχνοντας ότι ο αντιλαϊκός σχεδιασμός προχωράει σε βάθος χρόνου και καμιά προσδοκία για «καλύτερες μέρες» δεν πρέπει να έχει ο λαός, αν δεν παλέψει ενάντια σ' αυτόν το σχεδιασμό του κεφαλαίου.