1 Οκτ 2013

Εισήγηση Γ. Μαρίνου στην Πρωτοβουλία Κομμουνιστικών και Εργατικών Κομμάτων

Εισήγηση Γ. Μαρίνου στην Πρωτοβουλία Κομμουνιστικών και Εργατικών Κομμάτων


«Ευχαριστούμε πολύ τα 30 Κομμουνιστικά και Εργατικά Κόμματα που αποφάσισαν να πάρουν μέρος στην "ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ για τη μελέτη, την επεξεργασία ευρωπαϊκών θεμάτων και το συντονισμό της δράσης τους". Ευχαριστούμε πολύ τους συντρόφους που συνέβαλαν δημιουργικά με τη στήριξη αυτής της προσπάθειας, τις προτάσεις και τις παρατηρήσεις τους, για να φτάσουμε σήμερα εδώ οργανώνοντας την πρώτη ιδρυτική συνάντηση. Πρόκειται για ένα πολύ σημαντικό βήμα το οποίο υπηρετεί συγκεκριμένες ανάγκες.

Η ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ μας υπηρετεί την ενότητα του κομμουνιστικού κινήματος στην Ευρώπη και την ενίσχυση της πάλης των κομμουνιστικών κομμάτων για τα συμφέροντα της εργατικής τάξης, των λαϊκών στρωμάτων, της νεολαίας. Έχουμε βαθιά συναίσθηση της ευθύνης μας. Τα προβλήματα οξύνονται, η καπιταλιστική κρίση υπερπαραγωγής και υπερσυσσώρευσης κεφαλαίου, που είναι η άλλη όψη της καπιταλιστικής ανάπτυξης, έχει οδηγήσει εκατομμύρια εργατικών, λαϊκών οικογενειών στην ανεργία και τη φτώχεια, η εκμετάλλευση της εργασίας από το κεφάλαιο εντείνεται, υπονομεύεται το μέλλον της νεολαίας . Η ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ μας υπηρετεί τη συγκέντρωση δυνάμεων και τη σχεδιασμένη δράση κατά της ΕΕ, της Ένωσης του κεφαλαίου.

Έχουμε πείρα, οι λαοί ζούνε τις οδυνηρές συνέπειες της συνθήκης του Μάαστριχτ, της συνθήκης της Λισαβόνας, τη στρατηγική "Ευρώπη 2020", τα σκληρά μέτρα της "Ενισχυμένης Οικονομικής Διακυβέρνησης". Αντιμετωπίζουν την ιμπεριαλιστική επιθετικότητα με αιχμή την Κοινή Εξωτερική Πολιτική και Κοινή Πολιτική Ασφάλειας και Άμυνας της ΕΕ, την κοινή της δράση με τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ.

Η ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ μας υπηρετεί την κοινή πάλη για τις Ευρωεκλογές και τις άλλες πολιτικές μάχες που έχουμε μπροστά μας. Θα δώσουμε τη μάχη των Ευρωεκλογών με αποφασιστικότητα, με κριτήριο τις λαϊκές ανάγκες, τα λαϊκά συμφέροντα ενάντια στην ΕΕ και τη στρατηγική της. Ενάντια στα αστικά, φιλελεύθερα και σοσιαλδημοκρατικά κόμματα που υπηρετούν τα συμφέροντα του κεφαλαίου, τις δυνάμεις του οπορτουνισμού που στηρίζουν την ΕΕ και κινούνται στη γραμμή της διαχείρισης του καπιταλισμού.

Δεν είναι εύκολη προσπάθεια, θα κουραστούμε, θα περάσουμε δυσκολίες, αλλά μπορούμε να τις αντιπαλέψουμε. Και όλοι μαζί, συλλογικά, σχεδιασμένα θα δράσουμε για τους κοινούς μας στόχους. Με τη συμβολή όλων των κομμάτων, με ευθύνη και επιμονή θα στηρίξουμε αυτή την προσπάθεια που θα δώσει ώθηση στην πάλη του κομμουνιστικού κινήματος στην Ευρώπη, με θετική επίδραση στο διεθνές κομμουνιστικό κίνημα.

Ξεκινάμε καλά, συναισθανόμενοι τις υποχρεώσεις και τα καθήκοντά μας. Ξεκινάμε 30 Κομμουνιστικά Κόμματα και στην πορεία όλοι μας θα κάνουμε προσπάθεια να πάρουν μέρος και άλλα κόμματα που συμφωνούν με την ΙΔΡΥΤΙΚΗ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ και σήμερα διστάζουν. Η πόρτα είναι ανοικτή, η συζήτηση συνεχίζεται.

Αγαπητοί σύντροφοι και συντρόφισσες,

Η συμφωνία μας στην ΙΔΡΥΤΙΚΗ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ έχει μεγάλη σημασία γιατί επιτρέπει να ξεκινήσουμε με γερές βάσεις και να αναπτύξουμε αυτή την κομμουνιστική πρωτοβουλία. Οι ηγετικές δυνάμεις του ΚΕΑ έχουν κάνει τις δικές τους επιλογές, υποστηρίζουν την ΕΕ και βασικές, στρατηγικές της θέσεις.

Υποστηρίζουν μια ένωση του κεφαλαίου που γίνεται συνεχώς και πιο αντιδραστική και επικίνδυνη, έχουν αρνηθεί τις αρχές της κοσμοθεωρίας μας, τις αρχές του μαρξισμού - λενινισμού. Η ευθύνη είναι δική τους, οι κομμουνιστές και οι κομμουνίστριες πιστεύουμε ότι θα βγάλουν πολύτιμα συμπεράσματα και θα στηρίξουν την ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ μας.

Για το Σχεδιασμό της Δράσης την επόμενη περίοδο

Από σήμερα μπορούμε να βάλουμε τις βάσεις για το σχεδιασμό της δράσης που θα αναπτυχθεί την επόμενη περίοδο, εμπλουτίζοντας τους στόχους πάλης και τις παρεμβάσεις μας.

Σ' αυτή την κατεύθυνση προτείνουμε να προχωρήσουμε ως εξής:

Να προετοιμάσουμε παρέμβαση για τη Συνάντηση Κορυφής της ΕΕ το Δεκέμβρη που θα εξετάσει σημαντικά ζητήματα κατά των λαών και μεταξύ αυτών την αναθεώρηση της Κοινής Πολιτικής Ασφάλειας και Άμυνας της ΕΕ.

Άμεσα να ετοιμάσουμε παρέμβαση για την απελευθέρωση των 4 Κουβανών αγωνιστών που είναι φυλακισμένοι στις ΗΠΑ και να τοποθετηθούμε ενάντια στην κοινή θέση της ΕΕ.

Να ετοιμάσουμε έγκαιρα ανακοίνωση για τις Ευρωεκλογές και να την εκδώσουμε το Γενάρη, επανερχόμενοι ξανά τον Απρίλη με σύντομο κάλεσμα.

Να ετοιμάσουμε Παρέμβαση κατά του Αντικομμουνισμού, κατά των απαγορεύσεων ΚΚ και συμβόλων και να την δημοσιοποιήσουμε το Φλεβάρη του 2014.

Το Φλεβάρη του 2014 να τοποθετηθούμε για το ρόλο των ευρωκομμάτων, συμπεριλαμβανομένου του ΚΕΑ.

Να ετοιμάσουμε για το Μάρτη του 2014 ειδική τοποθέτηση για τις καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις που προωθεί η ΕΕ και να αναδείξουμε τις συνέπειες κατά των εργαζομένων και ιδιαίτερα της Νεολαίας.

Να ετοιμάσουμε, αρχές Απρίλη, τοποθέτηση για την Κοινή Εξωτερική Πολιτική, Πολιτική Ασφάλεια και Άμυνας της ΕΕ - για τη συμμετοχή σε ιμπεριαλιστικούς πολέμους.

Για όλα τα παραπάνω, με συνεννόηση στη γραμματεία της ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ και θα γίνεται συγκεκριμένος καταμερισμός για τα θέματα του σχεδιασμού δράσης που θα συμφωνήσουμε σήμερα.

Να δούμε ακόμα δύο ζητήματα.

Το πρώτο αφορά την κατάθεση Ερωτήσεων προς το Ευρωκοινοβούλιο για προβλήματα εργαζομένων από διάφορες ευρωπαϊκές χώρες, με την αξιοποίηση κομμουνιστών ευρωβουλευτών.

Το δεύτερο αφορά την οργάνωση κοινών εκδηλώσεων σε διάφορες χώρες με την αξιοποίηση στελεχών από τα ΚΚ που συμμετέχουν στην ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ, ώστε να μεταφέρεται η πείρα και να στηρίζονται δραστηριότητες των κομμάτων μας.

Αγαπητοί σύντροφοι και συντρόφισσες,

Ξεκινάμε μαζί μια πολύ σημαντική προσπάθεια και έχουμε υποχρέωση να δώσουμε τις δυνάμεις μας για να πετύχει η ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ προς όφελος της εργατικής τάξης, των λαϊκών στρωμάτων, της νεολαίας.

Ευχόμαστε σε όλους καλή δύναμη - καλή επιτυχία».
Γιώργος Μαρίνος, Μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ

Έχουμε επαναστατική κατάσταση στην Ελλάδα;

Έχουμε επαναστατική κατάσταση στην Ελλάδα;

Η πιο ανησυχητική αντίδραση των ημερών, όπως προκύπτει κι από κάποια σχόλια σε προηγούμενες αναρτήσεις, είναι αυτή που ερμηνεύει τα πάντα ως αποτέλεσμα των δικών της ενεργειών, γύρω από τις δράσεις του κινήματος και βασικά γύρω από τον εαυτό της. Μια ακατανίκητη ανάγκη για κάποια ψυχολογική τόνωση με μικρές, καθημερινές νίκες, για επιβεβαίωση της ύπαρξής μας και της χρησιμότητάς της, που μεταφράζεται σε υφέρπουσα αυτοϊκανοποίηση για ένα κίνημα που (μολονότι παραμένει φανερά πίσω από τις ανάγκες και το ύψος των περιστάσεων) πετάει από κορυφή σε κορυφή. Αρκεί να μην ασχολείται με τελικές νίκες και μεγάλους σκοπούς, όπως η διεκδίκηση της εξουσίας.

Αυτός ο απλοϊκός τρόπος σκέψης θεωρεί τη σύλληψη των κεφαλών της χρυσής αυγής κάτι μονοσήμαντα θετικό, μία ακόμα μικρή νίκη στο σήμερα, που αναμφίβολα προέκυψε από τη δική μας πίεση, ένα είδος μαζικού λαϊκού εκβιασμού, που καθόρισε τις εξελίξεις και τις κινήσεις της κυβέρνησης. Ελάχιστοι προβληματίζονται ωστόσο για τους σχεδιασμούς των αστικών επιτελείων και την αξιοποίηση της υπόθεσης –κι ας το τονίσω ξανά προς αποφυγή παρεξηγήσεων: δε μιλάμε για προσχεδιασμένη δολοφονία, αλλά για σχεδιασμένη αξιοποίησή της. Μπρος σε τόση επαναστατική αφέλεια (;) οι συνωμοσιολογίες του δελαστίκ μοιάζουν σχεδόν σοβαρή πολιτική ανάλυση.

Για όσους επιμένουν πάντως σε πιο νηφάλιες και σφαιρικές εκτιμήσεις, προκύπτουν διάφορα ερωτήματα για το μακροπρόθεσμο σχεδιασμό και τις πρωτοβουλίες της κυβέρνησης (που ενεργοποίησαν σαν ντόμινο την «ανεξάρτητη δικαιοσύνη»). Γιατί επέλεξε να κάψει ένα δυνατό χαρτί του συστήματος, όπως η χρυσή αυγή; Ποιες παράμετροι μπορούν να ερμηνεύσουν τις κινήσεις της και το χρονικό σημείο στο οποίο εκδηλώνονται; Πού αποσκοπούν τα αστικά επιτελεία και τι ακριβώς προσπαθούν να πετύχουν; Ή αντίθετα, τι φοβούνται και τι θέλουν να αποτρέψουν;

Μπορούμε να προσθέσουμε πολλά ακόμα ερωτήματα στην αλυσίδα αυτή ή αντιστρόφως να τη συνοψίσουμε στο εξής ένα: γιατί τώρα; Γιατί δηλ η κυβέρνηση επιλέγει μια στρατηγική όξυνσης και δυναμικών πρωτοβουλιών (που -φαίνεται να- υπερβαίνουν τα όρια ενός στενού εκλογικού σχεδιασμού για κάποια πρόσκαιρα οφέλη) σε μια στιγμή που δεν έδειχνε να πιέζεται ιδιαίτερα. Είμαστε τόσο δυνατοί και δεν το ξέρουμε; Σιγά μην έχουμε κι επαναστατική κατάσταση. Ή μήπως έχουμε;

Εδώ θα κάνω μια παρέκβαση στα παραπάνω, για να πιάσω το ερώτημα που μπαίνει και στον τίτλο της ανάρτησης. Που είναι ούτως ή άλλως ενδιαφέρον κι επίκαιρο, αλλά μπορεί να συνδεθεί με τις πρόσφατες εξελίξεις και τα ερωτήματα που προκαλούν.

Έχουμε λοιπόν επαναστατική κατάσταση στην ελλάδα; Ποια είναι τα βασικά χαρακτηριστικά της γνωρίσματα, για να την ορίσουμε; Ας τα πάρουμε έτοιμη, μασημένη τροφή από το βλαδίμηρο, για να τα εξετάσουμε στη συνέχεια ένα προς ένα.

Η αδυναμία των κυρίαρχων τάξεων να διατηρήσουν σε αναλλοίωτη μορφή την κυριαρχία τους. Η μία είτε η άλλη κρίση των «κορυφών», η κρίση της πολιτικής της κυρίαρχης τάξης που δημιουργεί ρωγμή, απ’ όπου εισχωρεί η δυσαρέσκεια και ο αναβρασμός των καταπιεζόμενων τάξεων.

Υπήρξαν κατά τη διάρκεια της κρίσης ρωγμές στο κυρίαρχο πολιτικό σκηνικό από τη λαϊκή δυσαρέσκεια; Σίγουρα, ναι. Με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα την παράπλευρη απώλεια του πασοκ για το σύστημα (της μεγαλύτερης μεταπολιτευτικής δύναμης απορρόφησης και ενσωμάτωσης των λαϊκών ριζοσπαστικών διαθέσεων)· και δευτερευόντως ίσως το εκλογικό αποτέλεσμα των δημοτικών-περιφερειακών εκλογών, το φθινόπωρο του 10’, σε μικρότερη έκταση.
Αυτά όμως δε συνιστούν κάποια κρίση κορυφών, πόσο μάλλον κάποια γενικευμένη πολιτική κρίση, που να εμπόδισε την κυρίαρχη τάξη να διατηρήσει την κυριαρχία της. Όσο κατακάθεται μάλιστα ο αντιμνημονιακός κουρνιαχτός, αποκρυσταλλώνονται οι καινούριοι συσχετισμοί κι η νέα μορφή διπολισμού, που αντικαθιστά τον παραδοσιακό δικομματισμό. Όποιος αρνείται αυτή την εικόνα έχει πιθανότατα έλλειψη επαφής με την πραγματικότητα, ή κάποιο ιδιαίτερο συμφέρον να τη διαστρεβλώσει και να την εξωραΐσει σύμφωνα με τα έτοιμα σχήματα που έχει στο μυαλό του.

Η μεγαλύτερη από το συνηθισμένο επιδείνωση της ανέχειας και της αθλιότητας των καταπιεζόμενων τάξεων.
Αυτό το κριτήριο το καλύπτουμε οπωσδήποτε με το παραπάνω. Στην ελλάδα της ραγδαίας φτωχοποίησης των λαϊκών στρωμάτων, της κινεζοποίησης των ημερομισθίων, της ‘βίαιας’ προλεταριοποίησης μεγάλων τμημάτων της μεσαίας τάξης, της απότομης πτώσης του βιοτικού επιπέδου και (αυτού ακόμα) του αεπ (που δεν αποτυπώνει πιστά τις συνέπειες που υφίσταται η εργατική τάξη, γιατί μας τσουβαλιάζει όλους σε ένα «κοινό ταμείο»), συναντάμε οικονομικά μεγέθη, που παραπέμπουν σε περιόδους εμπόλεμης κατάστασης –κι αυτός είναι ο μόνος σοβαρός ιστορικός παραλληλισμός που μπορεί να γίνει με την περίοδο της κατοχής.

Σημαντικό ανέβασμα για τους παραπάνω λόγους της δραστηριότητας των μαζών, που σε «ειρηνική» εποχή αφήνουν να τις ληστεύουν ήσυχα, ενώ σε καιρούς θύελλας τραβιούνται τόσο απ’ όλες τις συνθήκες της κρίσης, όσο κι από τις ίδιες τις κορυφές σε αυτοτελή ιστορική δράση.

Κι εδώ φτάνουμε στον κόμπο του ζητήματος: τον υποκειμενικό παράγοντα. Η δική του δράση είναι εξάλλου που καθορίζει τη μετατροπή (ή μη) της επαναστατικής κατάστασης σε εκδήλωση του επαναστατικού ξεσπάσματος. Είχαμε άνοδο της δραστηριότητας του μαζικού κινήματος κατά την περίοδο της κρίσης; Αναμφίβολα ναι. Το αποδεικνύουν οι συνεχόμενες απεργίες μες στο 10’ (την πρώτη χρονιά επιβολής του μνημονίου) και το επόμενο χρονικό διάστημα με μικρότερη ένταση, οι κινητοποιήσεις σε μια σειρά κλάδους, ακόμα κι η μαζική κάθοδος του κόσμου στο σύνταγμα τις μαγιάτικες κυριακές, πριν από δύο χρόνια.

Το ερώτημα είναι αν όλα αυτά συνιστούν αυτόνομη ιστορική δράση, καθιστώντας την εργατική τάξη πραγματικό ιστορικό υποκείμενο ή αλλιώς τάξη για τον εαυτό της. Και η απάντηση δυστυχώς δεν μπορεί παρά να είναι αρνητική. Το πρόβλημα δεν είναι ότι δεν αναπτύχθηκαν αρκετοί αγώνες αλλά ο βαθμός πολιτικοποίησης και οργάνωσής τους, το επίπεδο συνειδητοποίησης του κόσμου που συμμετέχει, η κατεύθυνση των αγώνων αυτών και τα γενικά χαρακτηριστικά που καθόρισαν την αποτελεσματικότητά τους.

Στο πρώτο γνώρισμα που αναφέραμε, ο βλαδίμηρος συμπληρώνει τον ορισμό του με μια πολύ κλασική φράση: για να ξεσπάσει η επανάσταση, συνήθως δεν αρκεί να μην μπορούν οι από πάνω, πρέπει να μη θέλουν κι οι από κάτω να ζήσουν/να κυβερνηθούν όπως πριν.
Το πρόβλημα δεν είναι αν οι από πάνω αντιμετωπίζουν αντικειμενικές δυσκολίες να διαχειριστούν την καινούρια κατάσταση, πχ την καπιταλιστική κρίση, αλλά ότι θα βρίσκουν πάντα τρόπο να υπερβαίνουν αυτές τις δυσκολίες όσο οι από κάτω απλώς δε θέλουν, χωρίς όμως να ξέρουν και τι ακριβώς θέλουν. Δεν υπάρχει δεν μπορούν, υπάρχει δε θέλουμε. Και το θέμα είναι πως οι από κάτω στην πλειοψηφία τους θέλουν να ζήσουν ακριβώς όπως πριν, πριν από το σοκ της κρίσης και του μνημονίου. Και ψάχνουν τον κατάλληλο τρόπο να κυβερνηθούν, για να ζήσουν όπως παλιά, αντί να σκέφτονται πώς θα κυβερνήσουν οι ίδιοι στο μέλλον.

Το κρίσιμο ζητούμενο λοιπόν είναι η προετοιμασία του υποκειμενικού παράγοντα σε μη επαναστατικές συνθήκες, για να είναι έτοιμος να δράσει σωστά και στοχευμένα, όταν παρουσιαστεί η ευκαιρία και θα συντρέχουν όλες οι προϋποθέσεις που καθορίζουν την επαναστατική κατάσταση. Και το πιο εντυπωσιακό ίσως είναι η επίμονη άρνηση εκείνων των δυνάμεων που αντιμετωπίζουν με απογειωμένους όρους τον υποκειμενικό παράγοντα να τον προετοιμάσουν για αντίστοιχα υψηλούς στόχους, για το σταυρικό ζήτημα κάθε επανάστασης, δηλ την αλλαγή τάξης στην εξουσία. Είναι σα να αρνούνται κατά μία έννοια την ωρίμανση του αντικειμενικού παράγοντα (εφόσον ο υποκειμενικός οδεύει από νίκη σε νίκη κι είναι παντού και πάντα έτοιμος για γενική απεργία και εξέγερση –όχι όμως με στόχο την εξουσία) κι ότι η περίοδος που ζούμε είναι αντικειμενικά εποχή περάσματος από τον καπιταλισμό στο σοσιαλισμό.


Πώς μπορεί να πραγματοποιηθεί λοιπόν αποτελεσματικά η προετοιμασία του υποκειμενικού παράγοντα; Και ποια είναι τελικά η στρατηγική του αντιπάλου που έχουμε να αντιμετωπίσουμε στην παρούσα συγκυρία; Αυτά είναι ερωτήματα που θα μας απασχολήσουν σε κάποια επόμενη ανάρτηση.

«Η Κανέλλη, όταν έφαγε τα χαστούκια από τον Κασιδιάρη, ανέβηκε στα κεραμίδια…όταν όμως της πέταξαν γιαούρτι…» - Εύγε κ. καθηγητά!

«Η Κανέλλη, όταν έφαγε τα χαστούκια από τον Κασιδιάρη, ανέβηκε στα κεραμίδια…όταν όμως της πέταξαν γιαούρτι…» - Εύγε κ. καθηγητά!


Δεν είδαμε την εκπομπή, δεν ακούσαμε ολόκληρη την τοποθέτησή του. Μεταφέρουμε την είδηση-σχόλιο όπως ακριβώς τη διαβάζουμε στο Nonews"Η Κανέλλη, όταν έφαγε τα χαστούκια από τον Κασιδιάρη, ανέβηκε στα κεραμίδια… Όταν όμως της πέταξαν γιαούρτι, δεν ξέρω αν ο κεσές ήταν πήλινος ή από πλαστικό, δεν διαμαρτυρήθηκε…

Κι είναι και καθηγητής! Μα τι ήταν αυτό που είπε ο κ. Θανάσης Διαμαντόπουλος, στην εκπομπή του Λυριτζή, στον Σκαι; Και... μάλιστα με αρκετή δόση ειρωνείας:Όταν σε βάρος της κυρίας Κανέλλη, ασκήθηκε βία από τον Κασιδιάρη, ανέβηκε στα κεραμίδια. Όταν όμως της πέταξαν γιαούρτι - προσέχτε εδώ το γελοίο ύφος και την ειρωνεία του κυρίου καθηγητή- δεν ξέρω αν ο κεσές ήταν πήλινος ή από πλαστικό, το θεώρησε λαική βία και δεν διαμαρτυρήθηκε. Μάλλον το γιαούρτι -με πήλινο ή με πλαστικό κεσέ, δεν έχει σημασία-το θέλει άλλος!..."

Ζητάμε συγνώμη από τους αναγνώστες που δεν γνωρίζαμε τον  κ. Διαμαντόπουλο. Γι’ αυτό πατήσαμε το όνομά του στο «ψαχτήρι»: "Ο Θανάσης Διαμαντόπουλος […] είναι διδάκτορας πολιτικής επιστήμης του 1ου Πανεπιστημίου του Παρισιού. […] Καθηγητής στο Τμήμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών του Παντείου Πανεπιστημίου, έχει επίσης διδάξει ως επισκέπτης καθηγητής στο Ινστιτούτο Πολιτικών Επιστημών της Λίλλης. Διετέλεσε πρόεδρος του Εθνικού Κέντρου Δημόσιας Διοίκησης. Είναι συγγραφέας πολλών επιστημονικών και δύο λογοτεχνικών βιβλίων, ενώ από τις Εκδόσεις "Πατάκη" κυκλοφορεί και το έργο του"Εκλογικά συστήματα: Θεωρία και πρακτικές εφαρμογές", "Ανάδειξη κοινοβουλίων και προέδρων δημοκρατίας"[…]. Έχει συνεργασθεί επί χρόνια, ως πολιτικός σχολιαστής-αναλυτής, με την "Καθημερινή", τον "Οικονομικό Ταχυδρόμο", τον "Τύπο της Κυριακής" και το ραδιοσταθμό "Αθήνα-9.84"."

Τι θέλει να αποδείξει με αυτή την «αντιπαραβολή» ο κ. επιστήμονας; Γιατί κάνει χαρούλες με… τον κεσέ; Τον βοηθάει μήπως στην έκφραση η ειρωνεία του; Μας λέει δηλαδή ότι «καλά της έκανε ο Κασιδιάρης»; Ή μήπως ψέγει τη Λιάνα επειδή δεν τα ’βαλε με τους δεκάδες «αγανακτισμένους» που της την έπεσαν (ως... «οργή λαού»;!) στο αυτοκίνητο; Η Κανέλλη κ. καθηγητά δεν φοβήθηκε τον φουσκωτό Κασιδιάρη και τον αντιμετώπισε όπως του άξιζε, και στο τηλεοπτικό  στούντιο και μετά. Ούτε φυσικά θα της έκλεινε το στόμα (αν αυτό επιθυμούσατε) η βία ενός ναζιστή τραμπούκου. Όσο για τη «λαϊκή βία» που επικαλείστε, μορφωμένος άνθρωπος είστε, διαβασμένος, ξέρετε πολύ καλά τι σημαίνει και (το κυριότερο) πως αυτή εκφράζεται. Σταματήστε λοιπόν να χαϊδεύετε τα αυτιά των «κασιδιάρηδων». Αν μη τι άλλο,  βλάπτετε με αυτόν τον τρόπο και την δημοκρατία που υπερασπίζεστε στα βιβλία σας.

Τρίτη 1 Οκτώβρη 2013.

Ε! ψιτ αριστερούληδες, ο ΔΟΛ απόλυσε κι άλλους εργαζόμενους. Δεν θα ανεβείτε στα …κάγκελα;

Ε! ψιτ αριστερούληδες, ο ΔΟΛ απόλυσε κι άλλους εργαζόμενους. Δεν θα ανεβείτε στα …κάγκελα;


έγινε ρε λεβέντες δεν σας ενδιαφέρει που απολύθηκαν από τον ΔΟΛ άλλοι 18 άνθρωποι;

Το μάθατε; Την είδατε την είδηση που λέει:

“Σε 18 νέες απολύσεις εργαζομένων από όλα τα τμήματα προχώρησε σήμερα ο Δημοσιογραφικός Οργανισμός Λαμπράκη (NEA, ΒΗΜΑ, in.gr, MEGA κ.ά.).  Οι απολύσεις αυτές έρχονται σε συνέχεια των 30 προηγούμενων απολύσεων που έγιναν στα τέλη Αυγούστου, ενώ μέχρι τα τέλη του χρόνου αναμένεται να έχουν ξεπεράσει τις 150. Υπενθυμίζεται ότι ο ΔΟΛ με ανακοίνωσή του, που δημοσιοποιήθηκε και στην ιστοσελίδα του Χρηματιστηρίου Αθηνών, γνωστοποίησε τη «συγχώνευση λειτουργικών τμημάτων και εταιρειών», την «πώληση ή διακοπή ζημιογόνων δραστηριοτήτων» και τη «δραστική περικοπή του κόστους». Πράγμα που όπως εξηγεί παρακάτω σημαίνει: «Μείωση του “εκδοτικού κόστους”, “περικοπή εξόδων”, “ενοποίηση λειτουργιών εντύπων”, “μείωση του κόστους διανομής” και μειώσεις στις αμοιβές τρίτων και της μισθοδοσίας».

Σιγά μη σας νοιάξει, εσείς έχετε εχθρό μόνο το ΚΚΕ και το μαζικό λαϊκό κίνημα. Εσάς σας νοιάζει πως θα ρίξετε λάσπη στον εχθρό, στον ένα και μοναδικό εχθρό, τον ίδιο που έχουν όλα τα αστικά κόμματα.

Τουμπεκί ψιλοκομένη κάνεται για τον ΔΟΛ; Φοβάστε ότι θα στραφεί εναντίων σας και δεν βγάζεται άχνα;

Ξέρω δεν προλαβαίνεται γιατί προβάρεται τα κουστούμια της εξουσίας, εξάλλου εσείς βλέπετε μόνο τον Ριζοσπάστη και τον 902 από παιδιά!!!!

Θα μου πει κάποιος σιγά το νέο, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι αστικό κόμμα!!!

Ναι ρε φίλε αλλά να τους την χαρίσω; Να μην του κράξω που το παίζουν αριστεροί ριζοσπάστες;

Να μην γράψω δηλαδή για τη σιγή ιχθύος που επικρατεί στον ΣΥΡΙΖΑ σχετικά με τον υποστηριχτή τους, που στο κάτω – κάτω  είναι προκλητική;


Ρε τι πάω και θυμάμαι...

Ρε τι πάω και θυμάμαι...

«Λέω κάτι παρόμοιο μ΄ αυτό που προσπαθεί να εφαρμόσει στις ΗΠΑ ο πρόεδρος Ομπάμα». Η φράση ανήκει στον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ Αλ. Τσίπρα(συνέντευξη στο CNN,13.11.12). Τι είναι αυτό που, σύμφωνα με τον Τσίπρα, προσπαθεί να εφαρμόσει ο Ομπάμα και ο Τσίπρας το υιοθετεί αναφανδόν; «Να σταματήσουν να πληρώνουν μόνο οι ανήμποροι, οι φτωχοί και τα μικρομεσαία στρώματα. Πρέπει να πληρώσουν και οι πλούσιοι»!
 Σημερινή είδηση:

ΗΠΑ: Λουκέτο στο δημόσιο τομέα – στο σπίτι τους 800.000 υπάλληλοι (συνεχής ενημέρωση)


Σε εξέλιξη βρίσκεται η μερική διακοπή της λειτουργίας της αμερικανικής κυβέρνησης, μετά από εντολή της Υπηρεσίας Διαχείρισης και Προϋπολογισμού του Λευκού Οίκου, λόγω του αδιεξόδου στο Κογκρέσο για τον προϋπολογισμό των ΗΠΑ.

Λίγα λεπτά πριν από τη διακοπή, η οποία ξεκίνησε τα μεσάνυχτα (τοπική ώρα, 07:00 ώρα Ελλάδος) με την έναρξη του νέου οικονομικού έτους, η Βουλή των Αντιπροσώπων συμφώνησε στη διατύπωση επίσημου αιτήματος για διαπραγματεύσεις με τη Γερουσία.

Πριν ωστόσο από τη σύγκληση των Ρεπουμπλικανών της Βουλής, οι Δημοκρατικοί απέρριψαν την πρόταση για διαπραγματεύσεις και δήλωσαν ότι οι Ρεπουμπλικανοί οφείλουν να δώσουν την τελική τους έγκριση στο νομοσχέδιο χρηματοδότησης, μέχρι τις 15 Νοεμβρίου, της ομοσπονδιακής κυβέρνησης.

Έτσι, το μη απαραίτητο προσωπικό του δημόσιου τομέα, δηλαδήπάνω από 800.000 δημόσιοι υπαλλήλοι θα υποχρεωθούν να γυρίσουν στα σπίτια τους, με άδεια άνευ αποδοχών.

Η αμερικανική, δημοκρατικής πλειοψηφίας, Γερουσία θα συνέλθει στις 09.30 για να απορρίψει και επισήμως την τελευταία πρόταση των Ρεπουμπλικανών της Βουλής των Αντιπροσώπων για τη χρηματοδότηση της κυβέρνησης.

Ομπάμα: Πιθανές υποχρεωτικές άδειες για το πολιτικό προσωπικό του Πενταγώνου

Σε τηλεοπτικό μήνυμά του ο αμερικανός πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα δήλωσε ότι το ένστολο προσωπικό των ενόπλων δυνάμεων θα παραμείνει κανονικά στην υπηρεσία του, αλλά προειδοποίησε το πολιτικό προσωπικό του Πενταγώνου για πιθανές υποχρεωτικές αδειοδοτήσεις.

«Γνωρίζω ότι οι ημέρες που έρχονται μπορεί να σημαίνουν περισσότερη αβεβαιότητα και πιθανές υποχρεωτικές αδειοδοτήσεις. Και γνωρίζω ότι αυτό έρχεται μετά από τις αδειοδοτήσεις που πολλοί από εσάς υποστήκατε ήδη το καλοκαίρι. Εσείς και οι οικογένειές σας αξίζουν κάτι περισσότερο από την δυσπραγία που παρακολουθούμε σήμερα στο Κογκρέσο», ανέφερε ο Μπαράκ Ομπάμα στο τηλεοπτικό δίκτυο των Ενόπλων Δυνάμεων.

ΚΕΡΚΥΡΑ-Μαζική συμμετοχή σε στάση εργασίας σε ξενοδοχείο στο Νησάκι

Μαζική συμμετοχή σε στάση εργασίας σε ξενοδοχείο στο Νησάκι

Με συμμετοχή που άγγιξε το 100% συμμετείχαν οι εργαζόμενοι του ξενοδοχείου SUNSHINE στο Νησάκι , στην 4ωρη στάση εργασίας που προκήρυξε ο Σύνδεσμος Ξενοδοχοϋπαλλήλων το Σάββατο.


Αυτό αναφέρει σε ανακοίνωσή του ο Σύνδεσμος Ξενοδοχοϋπαλλήλων ο οποίος υπογραμμίζει ότι τα αιτήματα των εργαζομένων είναι:
Α. Καταβολή των οφειλομένων Αύγουστος 2013 και των τοπικών επιδομάτων 2012,2013.
Β. Καταβολή των αποδοχών για παράνομη εργασία κατά τις ημέρες των ΡΕΠΟ.
Γ. Ακύρωση όλων των εκβιαστικών ατομικών συμβάσεων που απέσπασε στην αρχή της σαιζόν η επιχείρηση από τμήμα των εργαζομένων .
«Οι εργαζόμενοι  δήλωσαν την αποφασιστικότητα τους να προχωρήσουν σε απεργιακή κινητοποίηση διάρκειας μετά την Τετάρτη 2 Οκτώβρη αν δεν καταβληθούν τα οφειλόμενα συμπεριλαμβανομένου και του μήνα Σεπτέμβρη. Ο Σύνδεσμος Ξενοδοχοϋπαλλήλων θα στηρίξει με κάθε τρόπο τους αγώνες των εργαζομένων στο SUNSHINE και σε όλα τα ξενοδοχεία της Κέρκυρας και καλεί τους αρμόδιους ελεγκτικούς φορείς να αναλάβουν τις ευθύνες τους», αναφέρεται στη σχετική ανακοίνωση.

ΚΕΡΚΥΡΑ-Μετά τον Ίσσο και τον Ερημίτη, Επιτροπή Αγώνα Αλυκών

Μετά τον Ίσσο και τον Ερημίτη, Επιτροπή Αγώνα Αλυκών
Μετά τον Ερημίτη και τον Ίσσο, τρίτη περιοχή της Κέρκυρας αποκτά επιτροπή αγώνα κατά της ιδιωτικοποίησής της μέσω της γνωστής διαδικασίας του ΤΑΙΠΕΔ.


Πρόκειται για τις Αλυκές Λευκίμμης, περιοχή των οποίων έχει συμπεριληφθεί στα τέσσερα προς πώληση ακίνητα της Κέρκυρας στην πρώτη λίστα του ΤΑΙΠΕΔ, με στόχο τη συγκέντρωση ποσού που θα πάει στους δανειστές της χώρας.
Χθες, πραγματοποιήθηκε σύσκεψη των ιδρυτικών μελών της πρωτοβουλίας όπου αποφασίστηκε να ξεκινήσουν τις επόμενες ημέρες περιοδείες στα χωριά και τις συνοικίες της Λευκίμμης, ώστε να ενημερωθεί η τοπική κοινωνία για τις επιπτώσεις τις οποίες θα έχει η ενδεχόμενη εκποίηση της  δημόσιας περιουσίας και υποδομών της Λευκίμμης ,αλλά και γενικότερα.
Στις περιοδείες αυτές, όπως αναφέρεται σε ανακοίνωση της Πρωτοβουλίας Αγώνα, «θα συζητηθούν και οι προτάσεις για την ανάδειξη , την προστασία και την αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας στην περιοχή , προς όφελος του λευκιμμιώτικου  λαού και όχι των μονοπωλιακών αρπακτικών».
Ο πρώτος κύκλος ενημέρωσης θα κορυφωθεί με κεντρική εκδήλωση συζήτησης σχετικά με το θέμα, την Κυριακή 20 Οκτώβρη το πρωί στο Γυμνάσιο Λευκίμμης. 
Στη σύσκεψη της Κυριακής εκλέχτηκε προσωρινή οργανωτική επιτροπή αγώνα η οποία αποτελείται από τους: Σταμάτη Πελάη, Νικηφόρο Ζερβό, Βασίλη Αρμενιάκο , Σπύρο Βάρελη , 
Γιάννη Σαμοίλη , Σπύρο Μπασιά , Χρήστο Γαστεράτο , Μπάμπη Γαστεράτο ,
Ελένη Μυρίλλα , Σπύρο Σαμοίλη , Ανδρέα Κουρή,  Μπάμπη Κουρή, 
Δημήτρη Γατσούλη  ,  Δημήτρη Γαστεράτο , Χαρίλαο Κουρή,  Βαγγέλη Γαστεράτο , Σπύρο  Μοναστηριώτη , Μαρία Κάντα , Γεράσιμο Βάρελη.

Πού στοχεύουν;

Πού στοχεύουν;
Η σύλληψη των ηγετικών στελεχών της Χρυσής Αυγής δεν πρέπει να δημιουργήσει συγχύσεις ως προς τον αστικό της χαρακτήρα, ως δύναμη του συστήματος. Αυτό που σκόπιμα αποσιωπάται από την αστική προπαγάνδα, τα αστικά επιτελεία, τα κόμματα του κεφαλαίου, αλλά και τον ΣΥΡΙΖΑ είναι ότι πρόκειται για δύναμη που οργανώνεται και εκπαιδεύεται εναντίον του λαού και του εργατικού - λαϊκού κινήματος. Ολοι προβάλλουν γενικά το φασιστικό χαρακτήρα της, εστιάζοντας στη βία, στους κινδύνους για τη δημοκρατία, εννοώντας βεβαίως την αστική δημοκρατία. Λες και υπάρχει δημοκρατία γενικά, λες και είναι αταξική, λες και είναι για όλους η ίδια. Για παράδειγμα, στους τόπους δουλειάς ισχύει ή όχι τρομοκρατία των καπιταλιστών στους εργάτες; Δημοκρατία για τους αστούς είναι ή δεν είναι να αποφασίζονται και να εφαρμόζονται οι αντεργατικοί, οι αντιλαϊκοί νόμοι, να αντιμετωπίζονται με κρατική καταστολή οι ταξικοί αγώνες της εργατικής τάξης και των συμμάχων της κ.λπ.;
Το ΚΚΕ ανέδειξε το ζήτημα ότι η Χρυσή Αυγή είναι δύναμη που οργανώνεται και εκπαιδεύεται εναντίον του λαού και του εργατικού - λαϊκού κινήματος ως ναζιστική εγκληματική οργάνωση, όχι μόνο τώρα που χτυπά δολοφονικά και Ελληνες εργάτες, κομμουνιστές συνδικαλιστές, αλλά από τότε ακόμη που χτυπούσε μετανάστες.
***
Με τις δολοφονικές επιθέσεις σε Πέραμα και ιδιαίτερα στο Κερατσίνι, η αστική προπαγάνδα εστίασε σε ένα ζήτημα που επαναλαμβάνεται και μετά τις συλλήψεις των χρυσαυγιτών. Την ανάγκη «για σταθερότητα και ομαλότητα». Μάλιστα, μερίδα του αστικού Τύπου το συνέδεσε με τα σημάδια ανάκαμψης της οικονομίας που εμφανίστηκαν με το «πρωτογενές πλεόνασμα», τη «μείωση της ύφεσης», υπογραμμίζοντας μάλιστα την ανάγκη «εθνικού καθήκοντος» της ενιαίας, απ' όλα τα κόμματα αντιμετώπισης της κυβερνητικής προσπάθειας για ανάκαμψη, δηλαδή της ολοένα και πιο γοργής και εντατικής εφαρμογής των αντεργατικών αναδιαρθρώσεων, αλλά και την εξάλειψη των αντιπαραθέσεων τόσο στην υπόθεση «διαχείριση της κρίσης» όσο και στην υπόθεση της Χρυσής Αυγής.
Το ζήτημα, επομένως, που προβάλλει η αστική προπαγάνδα, αλλά και τα κόμματα της διαχείρισης περί «σταθερότητας και ομαλότητας», απευθύνεται στην εργατική τάξη και τα φτωχά λαϊκά στρώματα με συγκεκριμένο σκοπό. Να επιβάλει στο εργατικό, στο λαϊκό κίνημα «άκρα του τάφου σιωπή», προβάλλοντας κινδύνους αποσταθεροποίησης του αστικού πολιτικού συστήματος ως επιζήμιους για το λαό και μάλιστα σε μια στιγμή που, αφ' ενός ανοίγει ο δρόμος για ανάκαμψη της οικονομίας (εδώ αφήνουν σκόπιμα να αιωρείται η αυταπάτη ότι θα ωφεληθεί ο λαός, ενώ ωφελείται ήδη τα μέγιστα το κεφάλαιο), αλλά και το γεγονός ότι η κυβέρνηση ήταν αποτελεσματική στην αντιμετώπιση της Χρυσής Αυγής η εγκληματική δράση της οποίας οδηγούσε στην αποσταθεροποίηση. Επομένως, ο λαός πρέπει να συμβάλει στη «σταθερή πορεία της χώρας», αποδεχόμενος τη σημερινή βάρβαρη πραγματικότητα για τον ίδιο.
***
Η πρώτη πολιτική δύναμη, που εκτίμησε κινδύνους αποσταθεροποίησης από τη δράση της Χρυσής Αυγής είναι ο ΣΥΡΙΖΑ. Αποσταθεροποίηση του αστικού πολιτικού συστήματος. Φρόντισε δε να ενοχοποιήσει την κυβέρνηση γι' αυτό. Αλλωστε, στο νέο διπολισμό τέτοια φαινόμενα θα ενταθούν. Και η κυβέρνηση φρόντιζε να αντιμετωπίζει τον ΣΥΡΙΖΑ ως μέρος της προσπάθειας αποσταθεροποίησης. Αλλά κυβέρνηση και ΣΥΡΙΖΑ, με μοχλό τη Χρυσή Αυγή, επεδίωξαν και επιδιώκουν να απαντήσουν στην εγκληματική τρομοκρατική της δράση, καλλιεργώντας στο λαό έναν άλλο φόβο. Προβάλλοντας τον κίνδυνο αποσταθεροποίησης, καλλιεργούν την ψυχολογία τού «Θανάση κάτσε φρόνιμα να γίνεις νοικοκύρης». Καλλιεργούν την ψυχολογία της αποδοχής από το λαϊκό κίνημα να υποστείλει τη σημαία της ταξικής πάλης, μπροστά στον κίνδυνο της ναζιστικής δράσης της Χρυσής Αυγής. Τώρα, προβάλλουν την αποτελεσματικότητα της δράσης των κρατικών μηχανισμών ως τον «ισχυρό προστάτη» του λαού. Επομένως, αυτή η προπαγάνδα «περί σταθερότητας και ομαλότητας» στοχεύει στην ισχυροποίηση του αστικού πολιτικού συστήματος με την ακόμη μεγαλύτερη συνδρομή του λαού. Ουσιαστικά, εκβιάζουν το λαό, θέλοντας να τον τραβήξουν «κάτω από ξένη σημαία», απεμπολώντας τα πραγματικά του συμφέροντα και πάνω απ' όλα με παραίτηση από τους αγώνες. Δεν είναι περίεργο που αυτή τη λογική την άνοιξε ο ΣΥΡΙΖΑ. Ηδη σε άρθρο στην «Αυγή» της Κυριακής, (29/9/2013), γράφουν ότι «η αριστερά του δημοκρατικού δρόμου είναι οργανικά δεμένη με τον αστικό πολιτισμό». Μέρος του αστικού πολιτικού συστήματος ο ΣΥΡΙΖΑ και το ομολογεί. Ηδη η κυβέρνηση θωρακίζει ακόμη πιο πολύ το ήδη υπάρχον αντιδραστικό νομικό οπλοστάσιο που αντικειμενικά στρέφεται ενάντια στο οργανωμένο εργατικό - λαϊκό κίνημα, ενάντια στη συλλογικά αποφασισμένη μαζική δράση και οργάνωση της ταξικής, εργατικής, λαϊκής πάλης, όταν συγκρούεται με την καπιταλιστική βαρβαρότητα. Γι' αυτό χρειάζεται λαϊκή επαγρύπνηση, ένταση της οργανωμένης ταξικής πάλης σε αντιμονοπωλιακή - αντικαπιταλιστική κατεύθυνση. Είναι μονόδρομος και στην πάλη για την οριστική κατάργηση της μήτρας που γεννά και αναπαράγει το φασισμό.

ΣΥΡΙΖΑ Λυπάται για το κεφάλαιο και τους φόρους που πληρώνει

ΣΥΡΙΖΑ
Λυπάται για το κεφάλαιο και τους φόρους που πληρώνει
Συνέντευξη στο ΣΚΑΪ έδωσε ο Αλ. Τσίπρας
Αποκαλυπτικός ο Αλ. Τσίπρας στις απαντήσεις που έδωσε το Σάββατο στον ΣΚΑΪ και... πέρασε τις εξετάσεις. Είπε μεταξύ άλλων:
  • «Εμείς αυτά που λέμε δεν είναι τίποτα φοβερά πράγματα. Λογικά πράγματα λέμε. Ούτε τις λύσεις τις ριζοσπαστικές, τις επαναστατικές. Ξέρετε, το σχέδιο για την αντιμετώπιση της κρίσης δεν είναι τίποτε άλλο απ' όλα όσα έκαναν συντηρητικές κυβερνήσεις στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού μετά την κρίση του '29 - ο Ρούσβελτ δεν ήταν κομμουνιστής - και στην από δω μεριά μετά τον πόλεμο, όταν αναπτύχθηκε και η Γερμανία (...) Δεν λέμε τίποτα φοβερά και τρομερά πράγματα. Γι' αυτό και η πρότασή μας η οικονομική είναι η μόνη ρεαλιστική και βιώσιμη εναλλακτική πρόταση απέναντι στην κρίση και αυτό το αναγνωρίζουν Ευρωπαίοι και Αμερικανοί οικονομολόγοι».
Ο ΣΥΡΙΖΑ λέει φόρα παρτίδα ότι από μια δική του κυβέρνηση, ο λαός δεν πρέπει να προσδοκά θεαματικές αλλαγές στη ζωή του, αφού σκοπεύει να ασκήσει διαχείριση που έχει δοκιμαστεί στο παρελθόν και οδήγησε σε ανάκαμψη το κεφάλαιο, μετά την κρίση και τον πόλεμο. Πώς; Με μέτρα ενίσχυσης των μονοπωλίων, με «σχέδια Μάρσαλ» και επεκτατικά μέτρα τόνωσης της καπιταλιστικής οικονομίας, με φτηνό εργατικό δυναμικό, όπως αυτό που έφτανε καραβιές στη μεταπολεμική Γερμανία. Πράγματι, με τέτοια μέτρα, το κεφάλαιο ανέκαμψε μετά την καταστροφή που επέφεραν η κρίση και ο πόλεμος. Δεν ισχύει όμως το ίδιο για τους εργαζόμενους και το λαό, ο οποίος τροφοδότησε την καπιταλιστική ανάπτυξη, αλλά ούτε ο ίδιος σώθηκε, ούτε απαλλάχτηκε από τις κρίσεις του καπιταλισμού.
Κι αν στο κεφάλαιο υπόσχεται ανάκαμψη, στο λαό τι υπόσχεται ο ΣΥΡΙΖΑ; Λέει ο Αλ. Τσίπρας: «Εδώ που μας έχουνε φέρει, δεν υπάρχουν ούτε εύκολες, ούτε ανώδυνες λύσεις. Μπορούμε να σταματήσουμε την καταστροφή, να σταματήσουμε να μπήγουμε το μαχαίρι στην πληγή (...) Το πρώτο, θα σταθούμε δίπλα στους πιο αδύναμους. Το δεύτερο, θα στήσουμε κοινωνικές δομές. Κοινωνικά ιατρεία, κοινωνικά παντοπωλεία (...) και βήμα το βήμα θα προχωρήσουμε στη μεγάλη σκληρή διαπραγμάτευση με την ΕΕ (...) Το κομμάτι της διαπραγμάτευσης είναι πολύ σημαντικό, πολύ σκληρό, έχουμε σχέδιο, έχουμε μέθοδο. Και νομίζω ότι το αν θα πετύχουμε έχει δύο προϋποθέσεις: Πρώτον, οι συσχετισμοί σε ευρωπαϊκό επίπεδο και δεύτερον η διαρκής στήριξη του λαού μας στην προσπάθεια που θα κάνουμε».
Δηλαδή, διαχείριση της φτώχειας για το λαό και «διαπραγμάτευση με την ΕΕ», η οποία μάλιστα - σύμφωνα με τον ΣΥΡΙΖΑ - προϋποθέτει άλλους συσχετισμούς στην Ευρώπη για να πετύχει!
  • Ρωτάει ο δημοσιογράφος για τα μέτρα με τα οποία ο ΣΥΡΙΖΑ θα ενισχύσει τον επιχειρηματία: «Θα τον απαλλάξετε από φόρους; Θα του δώσετε άλλα κίνητρα;».Απαντάει ο Αλ. Τσίπρας: «Θα υπάρξουν και τέτοια κίνητρα (...) Εμείς πιστεύουμε ότι μπορούμε να έχουμε ένα φορολογικό σύστημα το οποίο να είναι δίκαιο. Και εδώ θέλω να απευθυνθώ και στους επιχειρηματίες. Εχουν γονατίσει στους φόρους. Πρέπει κι αυτοί να αποφασίσουν με ποιους θα πάνε και ποιους θα αφήσουν. Αν νομίζουν ότι στηρίζοντας το παλιό κατεστημένο θα δούνε προκοπή (...) Είδατε τι έγινε με τη ΒΙΟΧΑΛΚΟ. Εφυγε στο εξωτερικό. Δεν την έδιωξε ο ΣΥΡΙΖΑ. Τους έχουνε γονατίσει στους φόρους. Εχουνε και τεράστια επιτόκια, τα οποία δεν μπορούν να ανταγωνιστούν. Θα πρέπει λοιπόν να αποφασίσουν. 'Η θα πάμε σε ένα δίκαιο φορολογικό σύστημα και θα πληρώσουν από τα κέρδη τους αλλά θα έχουν κέρδη όμως, θα μπορούν να κρατήσουν τις επιχειρήσεις τους στην Ελλάδα, και θα πληρώσουν από τα κέρδη τους μεγάλο ποσοστό. 'Η που θα συνεχίσουν να στηρίζουν αυτούς που στηρίζουν μέχρι σήμερα και θα κλείσουν».
Ο ΣΥΡΙΖΑ εγγυάται την κερδοφορία των επιχειρήσεων, μέσα από μείωση της φορολογίας και φτηνότερο χρήμα, επειδή, όπως λέει, έχουν γονατίσει από τους φόρους! Την ίδια ώρα, όμως, λέει ότι θα τις φορολογήσει δίκαια, για να ασκεί «κοινωνική πολιτική». Στην πραγματικότητα, ο ΣΥΡΙΖΑ λέει στους επιχειρηματίες ότι μπορεί και τα δικά τους συμφέροντα να διασφαλίσει και πιο αποτελεσματικά να χειραγωγήσει το λαό.
  • Και επειδή το μίσος για τη δικτατορία του προλεταριάτου και τη σοσιαλιστική οικοδόμηση του 20ού αιώνα είναι δεύτερη φύση του ΣΥΡΙΖΑ, σε ερώτηση για το αν θα δεχόταν κοινούς υποψήφιους με τα άλλα κόμματα σε περίπτωση επαναληπτικών εκλογών, αν παραιτούνταν οι βουλευτές της Χρυσής Αυγής, απάντησε:«Δημοκρατία είναι ο πλουραλισμός. Ενα ψηφοδέλτιο υπήρχε μόνο στις χώρες του υπαρκτού σοσιαλισμού (...) Να γυρίσουμε στη Βουλγαρία του Ζίβκοφ;».
Ο ΣΥΡΙΖΑ δίνει συνεχώς εξετάσεις προς το κεφάλαιο και φαίνεται ότι πάει καλά...

Κράτος εχθρικό στο λαό

Κράτος εχθρικό στο λαό
Στους χειρισμούς για τη Χρυσή Αυγή κυριαρχεί η προσπάθεια της κυβέρνησης να κατοχυρωθεί σαν εγγυητής της «νομιμότητας» και της «σταθερότητας». Πάνω εκεί ανταγωνίζεται τον ΣΥΡΙΖΑ. Προβάλλει τη συμβολή όλων των θεσμών του αστικού κράτους στη «θωράκιση της δημοκρατίας», με στόχο να τους εξωραΐσει στα μάτια του λαού και ταυτόχρονα να τους ενισχύσει σε βάρος του. Ορισμένα παραδείγματα: Η αστική Δικαιοσύνη εμφανίζεται να κάνει καλά και γρήγορα τη δουλειά της στο ζήτημα της Χρυσής Αυγής. Η ίδια Δικαιοσύνη βγάζει παράνομες εννιά στις δέκα απεργίες, καταδικάζει πρωτοπόρους εργάτες, έχει χαρακτηρίσει και έχει διώξει επανειλημμένα σαν «τελεσθέν έγκλημα» κινητοποιήσεις του ταξικού κινήματος.
Η Αστυνομία, και ιδιαίτερα η «Αντιτρομοκρατική», εμφανίζεται από την κυβέρνηση να υπηρετεί με αποτελεσματικότητα τη διασφάλιση της νομιμότητας, να διαθέτει μηχανισμούς παρακολούθησης αναγκαίους για την πάταξη της Χρυσής Αυγής, με τους οποίους μάλιστα προσπαθεί να εξοικειώσει το λαό. Πρόκειται, όμως, για τον κατασταλτικό βραχίονα του αστικού κράτους, το μηχανισμό «που έχει κατ' αποκλειστικότητα το δικαίωμα να ασκεί βία», όπως λένε οι απολογητές της αστικής δημοκρατίας. Κρύβουν ότι το κράτος είναι ταξικό και ότι η βία που ασκεί είναι για λογαριασμό της μεγαλοεργοδοσίας. Με αυτή τη βία βρέθηκαν αντιμέτωποι οι χαλυβουργοί μετά από εννιά μήνες απεργίας. Με αυτή τη βία έρχεται αντιμέτωπος κάθε κλάδος εργαζομένων που αντιπαλεύει την κυρίαρχη πολιτική και διεκδικεί τα δικαιώματά του.
Η Βουλή, που τώρα λένε πως θα πάρει μέτρα ενάντια στη Χρυσή Αυγή, είναι η ίδια που νομοθετεί σε βάρος του λαού. Που παράγει «δίκαιο» για λογαριασμό της αστικής τάξης και το νομιμοποιεί, αξιοποιώντας τους αρνητικούς για το λαό συσχετισμούς. Η ίδια η κυβέρνηση πάει να ξεπλυθεί στα μάτια των εργαζομένων με αφορμή την υπόθεση της Χρυσής Αυγής και μαζί της να ξεπλύνει το αστικό πολιτικό σύστημα. Η Χρυσή Αυγή, όμως, δεν είναι κάτι έξω από τη βία του κεφαλαίου. Για λογαριασμό της μεγαλοεργοδοσίας, άλλωστε, στοχοποιεί πρωτοπόρους εργάτες, στήνει δουλεμπορικά γραφεία, μολύνει εργατικές συνειδήσεις με το δηλητήριο του ρατσισμού, προπαγανδίζει υπέρ των εφοπλιστών και των μεγαλοεργολάβων.
Δεν είναι, όμως, και έξω από τη βία του κράτους. Διαπλέκεται με τους μηχανισμούς του και αντικειμενικά βοηθά στην προσπάθεια να τρομοκρατηθεί και να κατασταλεί το κίνημα. Η σχέση του αστικού κράτους με το ναζιστικό μόρφωμα είναι πολύ βαθύτερη από την εμπλοκή αστυνομικών σε υποθέσεις που σχετίζονται με τη δράση της Χρυσής Αυγής, ή με την από κοινού συμμετοχή σε υποθέσεις του οργανωμένου εγκλήματος. Ο λαός πρέπει να δει πίσω από την προπαγάνδα της κυβέρνησης και τον αποπροσανατολισμό που επιδιώκει ο ΣΥΡΙΖΑ, σηκώνοντας κουρνιαχτό για το ποιος υπερασπίζεται καλύτερα την αστική δημοκρατία. Η διέξοδος για το λαό είναι αντιπάλεμα των μονοπωλίων και του κράτους τους, σε αυτή τη γραμμή πάλης θα βάλει εμπόδια στους μπράβους του κεφαλαίου. Ανατρέποντας το κεφάλαιο και την εξουσία του θα συντρίψει οριστικά και το φασισμό.

Περικλής ΚΟΥΡΜΟΥΛΗΣ

TOP READ