EBRD: Στήριξη των επιχειρηματικών ομίλων στην Ελλάδα

 EBRD: Στήριξη των επιχειρηματικών ομίλων στην Ελλάδα

 

Ο πρόεδρος της EBRD

 
Η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης (EBRD) ανακοίνωσε ότι θα στηρίξει τις επενδύσεις στην Ελλάδα, ανταποκρινόμενη στο αίτημα της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ.
Το πρόγραμμα θα αφορά κυρίως την παροχή δανείων και «τεχνογνωσίας» μέχρι το 2020, για τη στήριξη των επιχειρηματικών ομίλων, έχοντας ως προϋπόθεση την προώθηση των καπιταλιστικών αναδιαθρώσεων.
Οι επενδύσεις της Τράπεζας «έχουν στόχο να ενισχύσουν την πρόοδο στη μεταρρύθμιση της ελληνικής οικονομίας και να συνεισφέρουν στην ανάκαμψή της», επισημαίνεται στην ανακοίνωση που εξέδωσε η EBRD.
Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Γαβριήλ Σακελλαρίδης χαιρέτισε αυτή την απόφαση, θέτοντας ως προτεραιότητα την ενίσχυση των «επενδυτών». «Προτεραιότητά μας είναι η ανάσχεση της κατάρρευσης των επενδύσεων, η αποκατάσταση της πρόσβασης στις αγορές κεφαλαίων και η προσέλκυση κεφαλαίων με μακροχρόνιο επενδυτικό ορίζοντα», είπε. Επίσης ανακοίνωσε ότι ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας θα συναντηθεί με τον πρόεδρο της EBRD Σούμα Κακραμπάρτι.
Το αίτημα είχε υποβληθεί από την προηγούμενη κυβέρνηση και ανανεώθηκε από τη νέα κυβέρνηση.
Η Τράπεζα Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης ιδρύθηκε μετά την ανατροπή του σοσιαλισμού για να στηρίξει την καπιταλιστική παλινόρθωση στα κράτη της Ανατολικής Ευρώπης και δραστηριοποιείται κυρίως στον ενεργειακό τομέα. 
“902.gr” Τρίτη 03 Μάρτη 2015

Με «λιτό βίο» θα ... «φτύσουμε αίμα»

 Με «λιτό βίο» θα ... «φτύσουμε αίμα»

Πηγή: Ριζοσπάστης

Ανάμεσα στα πολλά που λέει ο υπουργός Οικονομικών, Γιάνης Βαρουφάκης, και που κάθε φορά επιβεβαιώνουν ότι τίποτα θετικό δεν μπορεί να περιμένει ο λαός από όσα σχεδιάζει η νέα συγκυβέρνηση, ξεχωρίσαμε μέσα στο Σαββατοκύριακο το εξής: «Θα φτύσουμε αίμα αν χρειαστεί να το πράξουμε μόνοι μας και θα το πράξουμε», είπε σε συνέντευξή του στο πρακτορείο «Ασοσιέιτεντ Πρες», αναφερόμενος στις δόσεις του Μάρτη που πρέπει να καταβάλει η Ελλάδα προς το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Ετσι, μετά το «λιτό βίο» μεσολάβησε αυτή η «νέα συμφωνία»-μνημόνιο - ας την πουν όπως θέλουν - που υπέγραψε η συγκυβέρνηση με τους Ευρωπαίους «εταίρους», η οποία μεταξύ άλλων περιλαμβάνει και την «κατηγορηματική δέσμευσή τους για την τήρηση των οικονομικών τους υποχρεώσεων προς όλους τους πιστωτές τους στο ακέραιο και εγκαίρως» (!!!) και φτάσαμε στο «θα φτύσουμε αίμα». Δεν έχουμε κανένα λόγο να αμφισβητήσουμε τον υπουργό της συγκυβέρνησης γι' αυτά που λέει. Κάτι περισσότερο θα ξέρει...

* * *

Μόνο που για όποιον έχει διαβάσει καλά τη συμφωνία συγκυβέρνησης - δανειστών, είναι κάτι περισσότερο από σαφές ότι ο λαός, που τον περιμένει «λιτός βίος», πράγματι θα συνεχίζει να φτύνει αίμα ακόμα και αν έρθει η περιβόητη χαλάρωση των περιοριστικών μέτρων. Γιατί εκεί προβλέπεται ότι δεν θα πειραχτεί ούτε ένα κόμμα από όλους τους αντιλαϊκούς νόμους που έχουν ψηφιστεί και ισχύουν στο ακέραιο. Εκεί προβλέπεται, ανάμεσα σε άλλα, πως ο εργαζόμενος θα εξακολουθήσει να μην έχει 13ο και 14ο μισθό, η μεγάλη πλειοψηφία των συνταξιούχων 13η και 14η σύνταξη. Ο νέος εργαζόμενος θα εξακολουθεί να ζει με μισθό πείνας, εάν καταφέρει να βρει μια δουλειά. Θα συνεχιστεί η στήριξη της κερδοφορίας των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων ανοίγοντας νέα πεδία κερδοφορίας σε βάρος εργατικών - λαϊκών δικαιωμάτων. Τα λαϊκά σπίτια θα συνεχίσουν να αγωνιούν και να τα ψευτοβολεύουν με κάποια ψίχουλα που υπόσχεται η κυβέρνηση. Στο βαθμό βεβαίως που ισχύσουν και αυτά...

* * *

Αποδείξεις ότι οι αντιλαϊκοί νόμοι που απορρέουν από τη δανειακή σύμβαση και τα μνημόνια υλοποιούνται, υπάρχουν ήδη. Και τις βιώνουν οι εργαζόμενοι στο πετσί τους. Αυτή είναι η πραγματικότητα, παρά τις θολές διακηρύξεις και τα «πατριωτικά» λογύδρια στελεχών της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ.

ΑΠΟΔΕΙΞΗ 1η: Ο «Ριζοσπάστης» την περασμένη Παρασκευή αποκάλυψε εγκύκλιο του υπουργείου Εσωτερικών με ημερομηνία 25 Φεβρουαρίου, με την οποία ζητείται ο περιορισμός των προσλήψεων σε δήμους και περιφέρειες για το 2015 κατά 10% σε σχέση με το 2014. Η εγκύκλιος παραπέμπει στους νόμους 3833/2010 και 4093/2012. Ο πρώτος είναι το πρώτο μνημόνιο του ΠΑΣΟΚ και ο δεύτερος το Μεσοπρόθεσμο των ΝΔ - ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ. Ετσι, το υπουργείο, επικαλούμενο αυτούς τους μνημονιακούς νόμους, ζητά περιορισμό κατά 10% των προσλήψεων του προσωπικού με σύμβαση ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου και με σύμβαση έργου. Εργαζομένων, δηλαδή, που καλύπτουν βασικές κοινωνικές ανάγκες σε υπηρεσίες που αφορούν άμεσα τα λαϊκά στρώματα, όπως, παιδικοί σταθμοί, καθαριότητα κ.λπ.

ΑΠΟΔΕΙΞΗ 2η: Στον Τύπο δημοσιοποιήθηκαν πληροφορίες τις προηγούμενες μέρες, σύμφωνα με τις οποίες θα συνεχιστούν οι περικοπές των μηνιαίων προϋπολογισμών των νοσοκομείων της χώρας ακόμα και κατά 50%. Απαντώντας σε αυτά τα δημοσιεύματα ο υπουργός Υγείας παραδέχτηκε ότι φέτος θα ισχύσει η «μνημονιακή» περικοπή των δαπανών κατά 14,2% των λειτουργικών δαπανών των νοσοκομείων σε σχέση με το 2014 όπως είχε άλλωστε αποφασίσει και η προηγούμενη συγκυβέρνηση.

ΑΠΟΔΕΙΞΗ 3η: Πριν από μερικές μέρες, ο Γ. Βαρουφάκης είχε δηλώσει - απαντώντας σε «tweet» του Στέφανου Μάνου - ότι συμφωνεί στο να κοπεί η χρηματοδότηση του κράτους προς τους δήμους. Αυτό, σε συνδυασμό με τις περικοπές σε προσλήψεις που λέγαμε παραπάνω, μπορεί εύκολα να οδηγήσει ακόμα και στο σταμάτημα λειτουργίας υπηρεσιών, στην αύξηση ή την επιβολή νέων φόρων και τελών στους εργαζόμενους. Μάλιστα, πληροφορίες που φτάνουν στον «Ριζοσπάστη» κάνουν λόγο για πιέσεις που ασκούνται σε δημότες, ώστε να πληρωθούν τέλη και τροφεία που δεν καταβάλλονταν επειδή οι εργαζόμενοι δεν είχαν χρήματα να πληρώσουν. Και η αιτιολογία πολύ συχνά είναι ότι το κράτος δεν αποδίδει και δεν θα αποδώσει τους απαραίτητους πόρους στους δήμους. Και αυτό βέβαια μεταφράζεται σε ένα ακόμα μεγάλο ζόρι για τα λαϊκά νοικοκυριά.

* * *

Το επόμενο διάστημα αναμένεται να υπάρξουν και άλλες πολλές τέτοιες αντιλαϊκές αποδείξεις, μιας πολιτικής που όσο κι αν προσπαθούν να την εξωραΐσουν τα αστικά Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης και κυβερνητικοί παράγοντες, δεν μπορεί να κρυφτεί...

   ΚΚΕ: Ο αστάθμητος παράγων της «αστάθειας» στην ψαρόσουπα της «σταθερότητας»

Από herko 

Γράφει ο Δον Τομασίνο //

Οι 30 μέρες τελικώς που πέρασαν από τις εκλογές της 25^ης Ιανουαρίου «δεν συγκλόνισαν τον κόσμο».
Οι προεκλογικές εξαγγελίες του ΣΥΡΙΖΑ για διαγραφή χρέους, σκληρή διαπραγμάτευση… άμεσα μέτρα «ανακούφισης» των λαϊκών στρωμάτων, αύξησης του κατώτατου μισθού κλπ, απεδείχθησαν ψέματα και φληναφήματα σε μια συνολική στρατηγική «απόσπασης» ψήφου, προς εξυπηρέτηση της προοπτικής της κυβερνητικής διαχείρισης.
Πρώτος ο ΣΕΒ έσπευσε να στηρίξει την πολιτική της κυβέρνησης και τις συμφωνίες, που αυτή υπέγραψε με τους δανειστές του κράτους στις Βρυξέλλες.
Οι διάφορες εξαγγελθείσες «παροχές» προς τους πεινώντες και διψώντες… πήγαν στις καλένδες του Αυγούστου σε συνδυασμο με κανένα φορολογικό μέτρο κατά του σωρρευμένου πλούτου πολυεθνικών εταιρειών, εφοπλιστικού κεφαλαίου και τραπεζών.
Η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, με σκοπό τη διατήρηση της κυβερνητικής διαχείρησης, επέλεξε να συνταχθεί με την εξυπηρέτηση των στόχων του εγχώριου κεφαλαίου και των ξένων δανειστών του κράτους.
Προς αυτό το σκοπό, έσπευσε να υποσχεθεί ιδιωτικοποιήσεις, μετοχοποιήσεις, παραχωρήσεις δημόσιας περιουσίας προς ιδιώτες, καθώς και χρηματοδότησης αυτών μέσω κρατικών κονδυλίων και ίδρυσης με κρατικά κεφάλαια «τράπεζας επενδύσεων» τύπου ΕΤΒΑ των αλλήστου μνήμης εποχών του ΠΑΣΟΚ του ΄80, ενώ παραλλήλως δεσμεύθηκε για τη διασφάλιση της σταθερότητας των εγχώριων τραπεζών, των ισολογισμών τους, ττης χρηματόδοτησής τους και της διατήρησης σε διευθυντικές θέσεις τραπεζικών στελεχών από την εποχή του Σημίτη και εντεύθεν.
Σε αυτή την «άμεση προσαρμογή» του ΣΥΡΙΖΑ – το ΠΑΣΟΚ του πήρε γύρω στα 20 χρόνια να «προσαρμοστεί», αλλά τώρα οι εποχές τρέχουν…», σπεύδουν να συνδράμουν οι πολιτικές δυνάμεις που συντάσσονται με το όραμα… της Ε.Ε., των επιδιώξεων του επάρατου… κεφαλαίου και της διαχείρησης της κατάστασης προς όφελος της στρατηγικής γραμμής της εξυπηρέτησης της κυρίαρχης τάξης.

Η Ν.Δ, το ΠΑ.ΣΟ.Κ και το Ποτάμι.

Ο κος Τσίπρας αντιλαμβανόμενος τη στρατηγική πλεόν απόλυτη σύμπλευση με αυτές τις δυνάμεις σπεύδει 1 βδομάδα μετά τις εκλογές να προσκαλέσει τους κους Βενιζέλο και Θεοδωράκη, προς δημιουργία μιας «εθνικής ομάδας διαπραγμάτευσης» και ο κος Βενιζέλος ειρωνευόμενος αλλά με δόση αλήθειας του λέει», σωστό αυτό που λες, εγώ το έλεγα από το 2012 όμως».
Η στρατηγική σύμπλευση περιλαμβάνει τη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, τη ΝΔ, το ΠΑ.ΣΟ.Κ και το Ποτάμι, που επειδή κιόλας θα ψήφιζαν την επέκταση του Μνημονίου στη Βουλή, ο ΣΥΡΙΖΑ απέφυγε με πραγματικά αστεία οσο και προκλητικά επιχειρήματα, να το φέρει προς ψήφιση.
Στο περιθώριο κάθεται για την ώρα η Χρυσή Αυγή, η οποία μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε άλλες καταστάσεις, ειδικά στην περίπτωση που ισχυροποιηθεί σημαντικά το  λαϊκό – ταξικό κίνημα.
Την «ψαρόσουπα» της εθνικής… σύμπλευσης, χαλάει μία πολιτική δύναμη.
Το Κομμουνιστικό Κόμμα.
Το ΚΚΕ με την εξαρχής θέση του, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί την κεντροαριστέρη εκδοχή της διαχείρισης της κρίσης, προς όφελος των αφεντικών και εις βάρος του λαϊκού παράγοντα και με τη «δικαίωσή» του εντός 30 ημερών, μπορεί να συσπειρώσει γύρω του λαϊκές δυνάμεις, σημαντικα τμήματα της εργατικής τάξης αλλά και πλήθος όσων πλήττονται από τη συνέχιση της ίδιας πολιτικής, οι οποίοι αντιλαμβάνονται, ότι για μία ακόμη φορά τους ενέπαιξαν και μάλιστα αυτή τη φορά τα «αποκαλυπτήρια» έγιναν μέσα σε 1 μήνα.
Η κυβέρνηση και τα φιλικά πλέον προς αυτήν ΜΜΕ το γνωρίζουν και φροντίζουν και μέσω του αποκλεισμού των εκπροσωπων του ΚΚΕ μετεκλογικώς από τα τηλεοπτικά δίκτυα αλλά και με την χρήση «μαύρης προπαγάνδας», βλ. υπόθεση «Ο Ριζοσπάστης διαφημίζει την Coca-Cola, ενώ οι εργαζόμενοι απεργούν», «το ΚΚΕ δεν έκανε διαδηλώσεις κατά της κυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ και κάνει τώρα» κτλ., προσπαθούν να ανακόψουν αυτή τη δυναμική.
Έχουν κάνει όμως ένα σημαντικό λάθος.
Πλέον δεν βρισκόμαστε στη δεκαετία του ‘80 και του ΄90, όπου υπήρχε χρόνος για να διαχειριστεί μία «κεντροαριστερή» κυβέρνηση την επικοινωνία για μεγάλο χρονικό διάστημα και να καθυστερήσει την «αποκάλυψή» της.
Τώρα ο χρόνος τρέχει πάρα πολύ γρήγορα και αρκούν 30 ημέρες, για να πέσει στο μυαλό του «πιστεύσαντος» το πρώτο και βασικό ερώτημα «τελικά ο βασιλιάς ήταν γυμνός;».
Η κυβέρνηση πολύ σύντομα θα αναγκαστεί εκ των πραγμάτων να αντιμετωπίσει με όλα τα μέσα που διαθέτει το κράτος, τη μόνη και πραγματική δύναμη ανατροπής.
Δείγματα υφίστανται από τον πρώτο μήνα.
Και τότε και ο καθένας θα αναγκασθεί να λάβει θέση.
Η εποχή από μόνη της, απορρίπτει το χρώμα γκρί…
Και τις 50 πολιτικές αποχρώσεις του.

Ατεχνως

-Ποια μνημόνια;

 -Ποια μνημόνια;

Από τη στιγμή που η νέα ελληνική κυβέρνηση επέλεξε το δρόμο του διαλόγου και της διαπραγμάτευσης, αντί της ρήξης, ήταν απολύτως αναμενόμενο ότι τα μνημόνια θα έμεναν μνημόνια, ακόμα κι αν μετονομαζόνταν κατά το γούστο του καθενός. Μην ξεχνάμε ότι το λήμμα "μνημόνιο" μέχρι πριν λίγα χρόνια ήταν ένα ψιλοαδιάφορο ουσιαστικό, συνδυαζόμενο με άλλα άχρωμα ουσιαστικά όπως η "συνεργασία", η "συμφωνία" κλπ.

 Κι έτσι άχρωμο κι ανυποψίαστο όπως ήταν, το "μνημόνιο" φορτώθηκε μεμιάς όλη την κακή φήμη των εφαρμοστικών νόμων, των δανειστών, της τοκογλυφίας, της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης και της υπόλοιπης παρέας τους.

Κάπου την καταλαβαίνω την κυβέρνηση. Έτσι κι αλλιώς είχε δύο δρόμους. Ή θα ερχόταν σε ρήξη με τους δανειστές, ή θα πήγαινε με τα νερά τους. Για να έρθει σε ρήξη, δεν έχει ούτε τη θέληση, ούτε τα κότσια ούτε την εντολή. Τέτοιες αποφάσεις είναι ιστορικές. Κι απ' όσο ξέρω, ουδέποτε πάρθηκε ιστορική απόφαση με λαϊκή εντολή μέσω κοινοβουλευτικών εκλογών. Εξάλλου οι άνθρωποι δεν ήρθαν για να επαναστατήσουν. Για να διαχειριστούν "καλύτερα" ήρθαν. Το ότι κάποιοι επιμένουν να πιστεύουν ότι γίνεται να διαχειριστείς καλύτερα τον καπιταλισμό είναι ζήτημα για το οποίο, εγώ ο πτωχός, δεν μπορώ να κάνω τίποτα. Ούτε καν η ιστορία δεν μπορεί να κάνει, αλλιώς μετά τα τόσα ιστορικά παραδείγματα θα είχε γίνει βίωμα.

Συμφώνησε λοιπόν η κυβέρνηση για την παράταση της δανειακής σύμβασης, παρουσίασε το γεγονός σαν νίκη και διευκρίνισε ότι "δεν υπέγραψε καμία νέα δανειακή σύμβαση, επέκτεινε απλώς την ημερομηνία λήξης της υπάρχουσας μέχρι το τέλος Ιουνίου". Κι αφού δεν υπέγραψε καμία νέα δανειακή σύμβαση, δεν θα φέρει τη συμφωνία για κύρωση στη βουλή. Είναι περιττό, υπάρχει και γνωμοδότηση του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους. Αν βέβαια δεν υπήρχε ο σημειολογικός κίνδυνος της υπερψήφισης της συμφωνίας από το τσουρομαδημένο μνημονιακό τόξο, η κυβέρνηση δεν θα χολόσκαγε κιόλας να βρει δικαιολογίες.

Προσωπικά, ποσώς με ενδιαφέρει αν θα φέρει η κυβέρνηση τη συμφωνία για ψήφιση ή όχι. Έτσι κι αλλιώς, αυτοί που είναι πεπεισμένοι ότι έφτασε η ελπίδα και η μια-άλλη-Ευρώπη που είναι-εφικτή, θα συνεχίσουν να βρίσκουν φλουδίτσες ελπίδας ανάμεσα στις δασείες και τις περισπωμένες των κυβερνητικών δηλώσεων. Δηλώσεων σαν τη "σκληρή απάντηση" προς το Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας ότι "τα μνημόνια στην Ελλάδα τέλειωσαν στις 25 Γενάρη". Μόνο που κατά έναν περίεργο τρόπο, οι εφαρμοστικοί νόμοι, αυτοί δηλαδή που αποτελούν την ουσία των μνημονίων σε φορολογικό, εργατικό, ασφαλιστικό και συνταξιοδοτικό επίπεδο, ζουν και βασιλεύουν. Αλλιώς θα ψηφιζόταν από την κυβέρνηση ένας νόμος ο οποίος θα έφερε στον τίτλο του ή σε κάποια υποπαράγραφο τέλος πάντων, το "από Χ/Χ/2015 παύουν να ισχύουν οι διατάξεις των νόμων 3833/2010, 3845/2010, 3986/2011 κλπ κλπ".

Όσο οι νόμοι αυτοί παραμένουν σε ισχύ, παραμένουν μαζί τους και τα μνημόνια. Κι εδώ που τα λέμε, αν η κυβέρνηση είχε πρόθεση να τους καταργήσει, λίγο λίγο έστω, δεν θα έλεγε "τα μνημόνια στην Ελλάδα τέλειωσαν στις 25 Γενάρη".

Άλλο να λες στον αλυσσοδεμένο "Κάνε λίγο υπομονή γιατί δεν μπορώ να σου τις βγάλω μεμιάς" κι άλλο να ρωτάς "Ποιες αλυσσίδες;"

Πηγή: Ένας Στρατολάτης

   Όλοι σοσιαλισταί!

Από Οικοδόμος στο Μαρ 3, 2015 Τεκμήρια

Επιμέλεια: Cogito ergo sum //

Το παρακάτω κείμενο γράφτηκε τον Σεπτέμβρη του 1881 (πριν 130 χρόνια!) από τον Πέτρο Κροπότκιν. Το αναδημοσιεύω (με τον αυθεντικό του τίτλο) όπως μεταφράστηκε από τον Δημήτρη Καραμπίλια και δημοσιεύθηκε στην πατρινή εφημερίδα «Η Σημερινή» στις 14 Μαρτίου 1946. Ο αναγνώστης μπορεί να το φρεσκάρει τόσο ώστε να φαίνεται πως γράφτηκε σήμερα, αρκεί να αντικαταστήσει τις περισσότερες από τις λέξεις «σοσιαλισμός» και «σοσιαλιστής» με τις λέξεις «αριστερά» και «αριστερός» αντίστοιχα:
Οι χειρότεροι εχθροί του σοσιαλισμού, εννοήσαντες ότι το καλύτερον μέσον να τιθασεύσουν τον σοσιαλισμόν είναι να υποκριθούν αυτοί ότι είναι οπαδοί του, σπεύδουν να δηλώσουν ότι είναι σοσιαλισταί. Βλέπετε χονδροαστούς που εκμεταλλεύονται ανηλεώς τον εργάτην, την εργάτριαν, το παιδί, τους μιλάτε δια την σκανδαλώδη ανισότητα του πλούτου, δια τας κρίσεις και την αθλιότητα που συνεπάγεται. Τους μιλάτε δια την ανάγκην τροποποιήσεως του συστήματος ιδιοκτησίας, ώστε να βελτιωθή η κατάστασις των εργατών. Ο αστός, έξυπνος, σπεύδει να σας δηλώσει: «Φυσικά! Και εγώ είμαι σοσιαλιστής σαν εσάς! Είμαι σύμφωνος σε όλα! Όμως, ξαίρετε; Όχι να τα ανατρέψουμε όλα δια μιας, πρέπει να προχωρήσουμε στα μαλακά!» Και σας αφήνει, πηγαίνοντας να απομυζήση, «στα μαλακά» μερικά ακόμη χρήματα από τους εργάτας του, επί τη προόψει των ζημιών, που η σοσιαλιστική κίνησις δυνατόν μίαν μέραν να του προξενήση. Άλλοτε, θα σας εγύριζε την ράχη. Σήμερα επιζητεί να σας κάμη να πιστέψετε ότι συμμερίζεται τας ιδέας σας, δια να σας πνίξη ευκολώτερα, ευκαιρίας τυχούσης. Αυτό παρουσιάσθη ιδίως εις τας τελευταίας εκλογάς της Γαλλίας.
Εις κάθε πολιτικήν συγκέντρωσιν, όπου εγίνετο νύξις περί του κοινωνικού ζητήματος, ο ψηφοθήρας έσπευδε να δηλώση ότι και αυτός είναι οπαδός του σοσιαλισμού, εννοείται, του σοσιαλισμού των ταχυδακτυλουργών.Τα δύο τρίτα των υποψηφίων εδήλωσαν εις τους ψηφοφόρους των ότι θ’ ασχοληθούν εις την Βουλήν με το κοινωνικόν ζήτημα. Ο Κλεμανσώ εκηρύχθη σοσιαλιστής και ο Γαμβέτας παρ’ ολίγον. Αν δεν υπολόγιζεν εις την υπερτάτην ευτυχίαν να ασπασθή την χείρα κάποιας Μεγαλειότητος, δεν θα παρέλειπε να κηρυχθή απροκαλύπτως σοσιαλιστής.
Ο Βίσμαρκ δεν εδίστασε καθόλου. Εδήλωσεν ότι είναι σοσιαλιστής περισσότερον παντός άλλου, σοσιαλιστής εξοχώτατος. Οι καλόγηροι και οι παπάδες δεν υστερούν. Ο ιεροκήρυξ της Αυλής του Βερολίνου κηρύττει σοσιαλισμόν. Καθώς γράφουν αγγλικά φύλλα, φαίνεται ότι και ο Τσάρος φαντάζεται ότι κατέχει τον αληθινό σοσιαλισμό, αφότου ετοποθέτησε στο τραπέζι του (του γραψίματος) ένα κομμάτι μαύρο ψωμί από χόρτα και λιγοστό αλεύρι, δια να του επενθυμίζη διαρκώς ποια είναι η τροφή των ρώσσων χωρικών. Δεν περιμένει, ως φαίνεται, παρά την ευλογίαν του Βίσμαρκ και των πατριαρχών Αντιοχείας και Κωνσταντινουπόλεως για ν’ αρχίση να εφαρμόζη τας σοσιαλιστικάς του θεωρίας.
Εν τέλει, όλοι σοσιαλισταί!
Τοκογλύφοι, που κερδοσκοπούν επί της τιμής του ψωμιού για ν’ αγοράσουν κοσμήματα των γυναικών τους. Εργοδόται που οι εργάται των πεθαίνουν από φθίσιν και τα παιδιά τους από ατροφίαν. Χωροφύλακες που τους υπηρετούν. Όλοι αυτοί, αν ενεργούν ερεύνας, αν φυλακίζουν και απαγχονίζουν τους σοσιαλιστάς, αν σκοτώνουν τους εργάτες και τα παιδιά τους, αν τσαλαβουτούν στην πολιτική και το χρηματιστήριο, όλα τα κάμνουν δια να επιταχύνουν τον θρίαμβον του αληθινού σοσιαλισμού!

Αυτό το θέαμα μας προξενεί λύπην. Μας αποδεικνύει ότι η αστική τάξις συνωμοτεί δια την πλαστογράφησιν του σοσιαλισμού, όπως ακριβώς χθες επλαστογράφησε την δημοκρατικήν ιδέαν. Μας αποδεικνύει ακόμη ότι άτομα θεωρούμενα άλλοτε ως σοσιαλισταί εγκαταλείπουν την ιδέαν του σοσιαλισμού και περνούν εις το στρατόπεδον του αστισμού, διατηρούντες, ως προσωπίδα, την ετικέττα του σοσιαλισμού.
Ποία υπήρξεν η ιδέα μητέρα του σοσιαλισμού; Η ιδέα της ανάγκης να καταργηθή η μισθοδουλεία, να καταργηθή η ατομική ιδιοκτησία του εδάφους, των σπιτιών, των πρώτων υλών, των εργατικών εργαλείων, μονολεκτικώς του κεφαλαίου.
«Παραδέχεσθε αυτήν την ανάγκην; Συγκατατίθεσθε να ζήτε βάσει των αρχών αυτών;». Αυτό ερωτούσαν άλλοτε τον νεοερχόμενο, προτού του τείνουν το χέρι δια να τον υποδεχθούν ως σοσιαλιστήν. Δεν τον ερωτούσαν αν συμφωνή εις την ανάγκη να καταργηθεί η ατομική ιδιοκτησία μετά διακόσια ή χίλια χρόνια! Είναι τεμπελιά να θέτη κανείς ερωτήματα δια το τι θα γίνη μετά διακόσια χρόνια! Η κοινωνική μεταβολή διεκηρύσσετο δια την επαύριον! Αυτή η ιδέα ήτο η γραμμή διαχωρισμού των σοσιαλιστών και εκείνων, οι οποίοι παραδέχοντο την ανάγκη βελτιώσεως της τύχης του εργάτου, που ανεγνώριζαν ακόμη ότι ο κομμουνισμός είναι καλός ως σύστημα αλλά δεν παραδέχοντο την εφαρμογήν του από της μιας μέρας εις την άλλην.
Ένας συνταγματάρχης της Ρωσσικής χωροφυλακής έλεγε εις ένα φίλο μας ότι και αυτός επίσης ευρίσκει θαυμάσιον το κομμουνιστικόν ιδεώδες αλλά δεδομένου ότι το ιδεώδες αυτό δεν μπορεί να εφαρμοσθή προ της παρελεύσεως 200, ίσως και 500 ετών, ο φίλος μας έπρεπε να καθήση εις την φυλακήν, προς τιμωρίαν δια την προπαγάνδαν που είχε κάμει υπέρ του ιδεώδους συστήματος.
Παρομοίως με τον συνταγματάρχην της χωροφυλακής, υπάρχουν σήμερα άνθρωποι υποστηρίζοντες ότι η κατάργησις της ατομικής ιδιοκτησίας αποτελεί ουτοπικόν μυθιστόρημα και ότι κινούμενοι δια την κατάληψιν της κυβερνητικής μηχανής μέσω αυτής θα βελτιώσουν «στα μαλακά» την τύχην του εργάτου. Ως εάν ήτο δυνατόν η αστική τάξις, κάτοχος του κεφαλαίου, να επιτρέψει εις βάρος της σοσιαλιστικά πειράματα!
Όλοι σοσιαλισταί!
Ο εργάτης πρέπει να διακρίνη ποιοι είνε οι σύμμαχοί του σοσιαλισταί και ποιοι οι εχθροί του, οι ταχυδακτυλουργοί του σοσιαλισμού.

Ατεχνως

Γιάννης Μηλιός: Όλη η ηθική ουσία της "εσωτερικής αντιπολίτευσης" του ΣΥΡΙΖΑ

 Γιάννης Μηλιός: Όλη η ηθική ουσία της "εσωτερικής αντιπολίτευσης" του ΣΥΡΙΖΑ

Εγώ ήμουν ΣΥΡΙΖΑ πριν τον ΣΥΡΙΖΑ, γατάκια!

Step 1: Αφού έχεις προετοιμάσει όλη την οικονομική πολιτική με τσι επενδυτές στα Μπρούκινγκς και τα Σίτυ, ως ο καθ ύλιν αρμόδιος που είσαι, την κοπανάς εγκαίρως παίζοντάς το "σεμνός αγωνιστής" κι αφήνεις κάποιο αναλώσιμο σφαλιαροεισπράκτορα να την εφαρμόσει και να τις φάει για πάρτη σου. Έναν...καραφλό σφαλιαροεισπράκτορα κατά προτίμηση.

Το Βήμα, 30/12/2014

Εκτός ψηφοδελτίων ΣΥΡΙΖΑ ο Γιάννης Μηλιός

Με δήλωσή του ο Γιάννης Μηλιός καθιστά σαφές ότι δεν θα είναι υποψήφιος βουλευτής στις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου, αλλά θα συνεχίσει να εργάζεται ως υπεύθυνος Οικονομικής Πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ στην κατεύθυνση της επεξεργασίας των θέσεων και διαμόρφωσης κατευθυντηρίων γραμμών για την κυβερνητική πολιτική.

Οπως επισημαίνει ο κ. Μηλιός στη δήλωσή του : «Στην κρίσιμη ιστορική στιγμή που βρίσκεται από σήμερα η χώρα μας, καλείται ο καθένας από μας να αγωνιστεί με όλες τις δυνάμεις που διαθέτει για τη νίκη και την Κυβέρνηση της Αριστεράς που θα φέρει τη μεγάλη ανατροπή.

Στον αγώνα αυτόν είμαστε όλοι στρατευμένοι εκεί όπου μπορούμε να συμβάλουμε αποδοτικότερα στο μεγάλο έργο που καλούμαστε να φέρουμε σε πέρας.

Στον αγώνα αυτόν αποφασιστική θα είναι η συνεισφορά των δυνάμεων του Κόμματος με την επεξεργασία θέσεων και τη διαμόρφωση κατευθυντήριων γραμμών για την κυβερνητική πολιτική. Σε αυτή τη διαδικασία είμαι περισσότερο χρήσιμος, και για το λόγο αυτό δεν θα είμαι υποψήφιος σε κάποια εκλογική περιφέρεια, ούτε θα συμμετάσχω σε κάποια εκλόγιμη θέση στο ψηφοδέλτιο επικρατείας.

Παράλληλα, θα συνεχίσω να είμαι συνεχώς παρών στη διαμόρφωση της ελληνικής και διεθνούς κοινής γνώμης υπέρ των θέσεών μας, συμμετέχοντας θεσμικά σε καθοριστικές συναντήσεις με διεθνείς παράγοντες, όπως κάνω μέχρι τώρα (IMF, Κυβερνητικές Υπηρεσίες άλλων χωρών, Χρηματοοικονομικά Κέντρα, κλπ.), με στόχο τη μεγιστοποίηση των ωφελειών για την Κυβέρνηση της Αριστεράς και τον λαό που όλοι υπηρετούμε.

Πιστεύω ότι αυτή η στάση είναι σε συμφωνία με τις δεσμεύσεις που έχω αναλάβει απέναντι στους συντρόφους μου, που με εξέλεξαν τρίτο στην ΚΕ και μου ανέθεσαν μάλιστα τον εξαιρετικά σημαντικό ρόλο του Υπεύθυνου Οικονομικής Πολιτικής, για να συμβάλουμε μαζί με τα μέλη του Τμήματος καθοριστικά στη διαμόρφωση των θέσεων του Κόμματος.

Ο αγώνας μου είναι αφιερωμένος στη νίκη της Αριστεράς, μια νίκη χωρίς δεσμεύσεις και περιορισμούς ώστε να γίνουν τα όνειρα όλων μας πραγματικότητα και να ανταποκριθούμε στις ελπίδες του ελληνικού λαού που μας χαρίζει την εμπιστοσύνη του και μας αξίωσε να φτάσουμε μέχρι εδώ!».

Step 2: Το καλύτερο; Του τη βγαίνεις κι απ' τ' αριστερά του "ΓΑΠ για ΣΥΡΙΖΑ" που πρώτα σπρώξατε όλοι μαζί για βουλευτή και υπουργό (άτιμη φωτογένεια, σκρόφα τηλεόραση!), ώστε να κάτσεις εσύ ανενόχλητος στην κρυψώνα σου! Και κερδίζεις και πόντους ως "τίμια και ανυποχώρητη φωνή" του κόμματος! Μιλάμε, είσαι και πολύ ΣΥΡΙΖΑ αδερφέ μου!

Ο Μηλιός καρφώνει τα λάθη Βαρουφάκη στη διαπραγμάτευση

«Κακά στημένη διαπραγμάτευση είχε τα χαρακτηριστικά άλματος με δεμένα μάτια»

26/2/2015

Μεγάλα λάθη του Γιάννη Βαρουφάκη αλλά και της κυβέρνησης στη διαπραγμάτευση με τους δανειστές και μεγάλες υποχωρήσεις εντοπίζει ο υπεύθυνος οικονομικής πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ, Γιάννης Μηλιός, σε κοινό του άρθρο με τον Σπύρο Λαπατσιώρα που διδάσκει στο Πανεπιστήμιο Κρήτης και τον Δημήτρη Π. Σωτηρόπουλο που διδάσκει ιστορία στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο και το ΤΕΙ Καλαμάτας.

Σε κοινό τους άρθρο χαρακτηρίζουν «κακά στημένη τη διαπραγμάτευση», τονίζουν ότι το υπουργείο οικονομικών ήταν απροετοίμαστο και κάνουν λόγο για άλμα στο κενό με δεμένα μάτια.

Στο άρθρο γίνεται λόγος για: «απουσία σοβαρού σχεδίου που να στηρίζεται σε αριθμούς και ανάλυση. Ακόμη και στο Παράρτημα που δημοσίευσε το ΥΠΟΙΚ ως τεχνική σύνοψη φαίνεται το επιφανειακό επίπεδο. Επιπλέον, σε αυτό γίνεται η κρίσιμη παραδοχή ότι η βιωσιμότητα του χρέους συνδέεται με τα πρωτογενή πλεονάσματα (θέση που συνιστά σημαντική στρατηγική υποχώρηση)».

Ταυτόχρονα επισημαίνει πως: «Φάνηκε ότι η κυβέρνηση έδωσε πολύ μεγάλο βάρος στην επικοινωνιακή διαχείριση του θέματος, σε σχέση με άλλες διαστάσεις. Αυτό αποτελεί αρνητικό σημάδι και για το εσωτερικό και για το εξωτερικό. Για παράδειγμα, το περιστατικό με τον Ντάιεσεμπλουμ προφανώς τόνωσε το «εθνικό αίσθημα», αλλά συγχρόνως αφαίρεσε διαπραγματευτική ισχύ από τη στιγμή που όλο το Σαββατοκύριακο ασχολήθηκε η κυβέρνηση με το να καθησυχάζει τις αγορές που θα άνοιγαν την Δευτέρα, γεγονός που σηματοδότησε ότι η κυβέρνηση δεν έχει σταθερή τακτική διαπραγμάτευσης (και φυσικά στην ίδια συνάντηση ακόμη και σε μη έμπειρους παρατηρητές φάνηκε ότι δεν υπάρχει και ομάδα ισότιμων κυβερνητικών μελών στη διαπραγμάτευση).

Είναι εύκολα κατανοητό πώς αυτή η κακά στημένη διαπραγμάτευση, παρά τις εργατοώρες που αφιέρωσαν οι πρωταγωνιστές της, είχε τα χαρακτηριστικά άλματος με δεμένα μάτια. Επίσης, οι διαφορές και οι κακοί χειρισμοί και οι μετατοπίσεις έδειξαν στους εταίρους ότι η ελληνική πλευρά είναι επιδεκτική χειρισμών».

Με «λιτό βίο» θα ... «φτύσουμε αίμα»

Με «λιτό βίο» θα ... «φτύσουμε αίμα»

Ανάμεσα στα πολλά που λέει ο υπουργός Οικονομικών, Γιάνης Βαρουφάκης, και που κάθε φορά επιβεβαιώνουν ότι τίποτα θετικό δεν μπορεί να περιμένει ο λαός από όσα σχεδιάζει η νέα συγκυβέρνηση, ξεχωρίσαμε μέσα στο Σαββατοκύριακο το εξής: «Θα φτύσουμε αίμα αν χρειαστεί να το πράξουμε μόνοι μας και θα το πράξουμε», είπε σε συνέντευξή του στο πρακτορείο «Ασοσιέιτεντ Πρες», αναφερόμενος στις δόσεις του Μάρτη που πρέπει να καταβάλει η Ελλάδα προς το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Ετσι, μετά το «λιτό βίο» μεσολάβησε αυτή η «νέα συμφωνία»-μνημόνιο - ας την πουν όπως θέλουν - που υπέγραψε η συγκυβέρνηση με τους Ευρωπαίους «εταίρους», η οποία μεταξύ άλλων περιλαμβάνει και την «κατηγορηματική δέσμευσή τους για την τήρηση των οικονομικών τους υποχρεώσεων προς όλους τους πιστωτές τους στο ακέραιο και εγκαίρως» (!!!) και φτάσαμε στο «θα φτύσουμε αίμα». Δεν έχουμε κανένα λόγο να αμφισβητήσουμε τον υπουργό της συγκυβέρνησης γι' αυτά που λέει. Κάτι περισσότερο θα ξέρει...

* * *

Μόνο που για όποιον έχει διαβάσει καλά τη συμφωνία συγκυβέρνησης - δανειστών, είναι κάτι περισσότερο από σαφές ότι ο λαός, που τον περιμένει «λιτός βίος», πράγματι θα συνεχίζει να φτύνει αίμα ακόμα και αν έρθει η περιβόητη χαλάρωση των περιοριστικών μέτρων. Γιατί εκεί προβλέπεται ότι δεν θα πειραχτεί ούτε ένα κόμμα από όλους τους αντιλαϊκούς νόμους που έχουν ψηφιστεί και ισχύουν στο ακέραιο. Εκεί προβλέπεται, ανάμεσα σε άλλα, πως ο εργαζόμενος θα εξακολουθήσει να μην έχει 13ο και 14ο μισθό, η μεγάλη πλειοψηφία των συνταξιούχων 13η και 14η σύνταξη. Ο νέος εργαζόμενος θα εξακολουθεί να ζει με μισθό πείνας, εάν καταφέρει να βρει μια δουλειά. Θα συνεχιστεί η στήριξη της κερδοφορίας των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων ανοίγοντας νέα πεδία κερδοφορίας σε βάρος εργατικών - λαϊκών δικαιωμάτων. Τα λαϊκά σπίτια θα συνεχίσουν να αγωνιούν και να τα ψευτοβολεύουν με κάποια ψίχουλα που υπόσχεται η κυβέρνηση. Στο βαθμό βεβαίως που ισχύσουν και αυτά...

* * *

Αποδείξεις ότι οι αντιλαϊκοί νόμοι που απορρέουν από τη δανειακή σύμβαση και τα μνημόνια υλοποιούνται, υπάρχουν ήδη. Και τις βιώνουν οι εργαζόμενοι στο πετσί τους. Αυτή είναι η πραγματικότητα, παρά τις θολές διακηρύξεις και τα «πατριωτικά» λογύδρια στελεχών της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ.
ΑΠΟΔΕΙΞΗ 1η: Ο «Ριζοσπάστης» την περασμένη Παρασκευή αποκάλυψε εγκύκλιο του υπουργείου Εσωτερικών με ημερομηνία 25 Φεβρουαρίου, με την οποία ζητείται ο περιορισμός των προσλήψεων σε δήμους και περιφέρειες για το 2015 κατά 10% σε σχέση με το 2014. Η εγκύκλιος παραπέμπει στους νόμους 3833/2010 και 4093/2012. Ο πρώτος είναι το πρώτο μνημόνιο του ΠΑΣΟΚ και ο δεύτερος το Μεσοπρόθεσμο των ΝΔ - ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ. Ετσι, το υπουργείο, επικαλούμενο αυτούς τους μνημονιακούς νόμους, ζητά περιορισμό κατά 10% των προσλήψεων του προσωπικού με σύμβαση ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου και με σύμβαση έργου. Εργαζομένων, δηλαδή, που καλύπτουν βασικές κοινωνικές ανάγκες σε υπηρεσίες που αφορούν άμεσα τα λαϊκά στρώματα, όπως, παιδικοί σταθμοί, καθαριότητα κ.λπ.
ΑΠΟΔΕΙΞΗ 2η: Στον Τύπο δημοσιοποιήθηκαν πληροφορίες τις προηγούμενες μέρες, σύμφωνα με τις οποίες θα συνεχιστούν οι περικοπές των μηνιαίων προϋπολογισμών των νοσοκομείων της χώρας ακόμα και κατά 50%. Απαντώντας σε αυτά τα δημοσιεύματα ο υπουργός Υγείας παραδέχτηκε ότι φέτος θα ισχύσει η «μνημονιακή» περικοπή των δαπανών κατά 14,2% των λειτουργικών δαπανών των νοσοκομείων σε σχέση με το 2014 όπως είχε άλλωστε αποφασίσει και η προηγούμενη συγκυβέρνηση.
ΑΠΟΔΕΙΞΗ 3η: Πριν από μερικές μέρες, ο Γ. Βαρουφάκης είχε δηλώσει - απαντώντας σε «tweet» του Στέφανου Μάνου - ότι συμφωνεί στο να κοπεί η χρηματοδότηση του κράτους προς τους δήμους. Αυτό, σε συνδυασμό με τις περικοπές σε προσλήψεις που λέγαμε παραπάνω, μπορεί εύκολα να οδηγήσει ακόμα και στο σταμάτημα λειτουργίας υπηρεσιών, στην αύξηση ή την επιβολή νέων φόρων και τελών στους εργαζόμενους. Μάλιστα, πληροφορίες που φτάνουν στον «Ριζοσπάστη» κάνουν λόγο για πιέσεις που ασκούνται σε δημότες, ώστε να πληρωθούν τέλη και τροφεία που δεν καταβάλλονταν επειδή οι εργαζόμενοι δεν είχαν χρήματα να πληρώσουν. Και η αιτιολογία πολύ συχνά είναι ότι το κράτος δεν αποδίδει και δεν θα αποδώσει τους απαραίτητους πόρους στους δήμους. Και αυτό βέβαια μεταφράζεται σε ένα ακόμα μεγάλο ζόρι για τα λαϊκά νοικοκυριά.

* * *

Το επόμενο διάστημα αναμένεται να υπάρξουν και άλλες πολλές τέτοιες αντιλαϊκές αποδείξεις, μιας πολιτικής που όσο κι αν προσπαθούν να την εξωραΐσουν τα αστικά Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης και κυβερνητικοί παράγοντες, δεν μπορεί να κρυφτεί...

Το τρίτο «πακέτο»...

Το τρίτο «πακέτο»...

Με τοποθετήσεις διαφόρων αξιωματούχων της ΕΕ και κρατών - μελών της, δυναμώνει η συζήτηση για το ενδεχόμενο ενός νέου, τρίτου χρηματοδοτικού «πακέτου στήριξης» της ΕΕ και του ΔΝΤ προς το ελληνικό κράτος, μετά τον Ιούνη και την ολοκλήρωση της τρέχουσας αντιλαϊκής συμφωνίας μεταξύ της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και των τριών... «θεσμών» της γνωστής τρόικας. Ηδη, μάλιστα, ο υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας κάνει λόγο για «αυστηρά κριτήρια»...
Η συγκυβέρνηση από την πλευρά της, χωρίς περιστροφές πλέον, σπεύδει να επιβεβαιώσει ότι λέει «ναι στη χρηματοδότηση, ενταγμένη σε ένα άλλο πλαίσιο πολιτικής, που θα χαρακτηρίζεται από μια αντιυφεσιακή, αντιμνημονιακή λογική», ξεκαθαρίζοντας μάλιστα ότι «στόχος είναι η νέα συμφωνία τον Ιούνιο να συνοδεύεται από μια νέα δανειακή σύμβαση».
Επί της ουσίας, δηλαδή, ανεξαρτήτως ονομασίας («νέο μνημόνιο», «νέο πρόγραμμα», ή «νέο συμβόλαιο»), επιβεβαιώνεται ότι ήδη προετοιμάζεται ολοταχώς η νέα αντιλαϊκή συμφωνία μεταξύ κυβέρνησης και ΕΕ - ΔΝΤ - ΕΚΤ για μετά τον Ιούνη, η οποία θα περιλαμβάνει νέο «χρηματοδοτικό πακέτο» για τα επόμενα χρόνια, νέα «δανειακή σύμβαση» πάνω στο σβέρκο του λαού, προφανώς συνδεδεμένη και με νέες αντιλαϊκές δεσμεύσεις και αντίστοιχη εποπτεία, αφού ποτέ και πουθενά το κεφάλαιο και οι λυκοσυμμαχίες του δε δανείζουν χρήματα χωρίς αντίκρισμα.
Αυτό φάνηκε άλλωστε καθαρά και στο περιβόητο 4μηνο «πρόγραμμα - γέφυρα», που όχι μόνο δεν αποτελεί... «μορατόριουμ», όπως προπαγανδιζόταν, αλλά με τις αντιλαϊκές δεσμεύσεις του, στην πραγματικότητα το μόνο που «γεφυρώνει» είναι τα προηγούμενα με τα επόμενα μνημόνια.
Το γεγονός ότι η νέα συγκυβέρνηση ετοιμάζεται να αλυσοδέσει το λαό και με νέο «πακέτο στήριξης» και αντίστοιχη «δανειακή σύμβαση» αποτυπωνόταν ουσιαστικά και στις ίδιες τις προγραμματικές της δηλώσεις, αλλά και στην επιστολή - αίτησή της στο Γιούρογκρουπ για την παράταση της «τρέχουσας συμφωνίας», στην οποία ζητούσε «να ξεκινήσουν οι εργασίες ανάμεσα στις τεχνικές ομάδες, για τη δυνατότητα ενός νέου Συμβολαίου για την ανάπτυξη και την ανάκαμψη (...) ανάμεσα στην Ελλάδα, την Ευρώπη και το ΔΝΤ και το οποίο θα μπορούσε να ακολουθήσει την τρέχουσα συμφωνία».
Η διαπραγμάτευση για την οποία μιλά η κυβέρνηση, για τον καθορισμό «βιώσιμων όρων», όπως λέει, που θα συνοδεύουν το νέο χρηματοδοτικό «πακέτο», αφορά βασικά στην προσπάθεια μείωσης του μέρους των νέων δανείων που θα πηγαίνει στην αποπληρωμή του κρατικού χρέους προς τους «εταίρους» και παράλληλης αύξησης του μέρους τους που θα μπορεί να αξιοποιηθεί για την πολύμορφη κρατική στήριξη και ενίσχυση του εγχώριου κεφαλαίου.
Ανεξάρτητα, όμως, από την έκβαση αυτών των παζαριών για λογαριασμό του κεφαλαίου, σε ό,τι αφορά το λαό υπάρχουν ορισμένα δεδομένα:
Αφενός, το ότι και τα νέα δάνεια, είτε πάνε για τη «χρηματοδότηση της ανάκαμψης» των κερδών του κεφαλαίου, είτε πάνε για την αποπληρωμή του χρέους που δημιουργήθηκε ακριβώς γι' αυτά τα κέρδη, πάλι ο λαός θα κληθεί να πληρώσει.
Αφετέρου, ανεξαρτήτως των προσαρμογών που μπορεί να υπάρξουν στο μείγμα διαχείρισης, με ενδεχόμενη μικρότερη ή μεγαλύτερη «χαλάρωση» της συνολικότερης περιοριστικής πολιτικής, ανέγγιχτο θα παραμείνει το «αποστειρωμένο» από εργατικά - λαϊκά δικαιώματα πλαίσιο, το οποίο αποτελούσε πάγια απαίτηση του κεφαλαίου και διαμορφώθηκε με μεγαλύτερη ένταση κατά την περίοδο της κρίσης. Γι' αυτό, άλλωστε, ούτε η κυβέρνηση ούτε οι «εταίροι» μιλάνε για ανάκτηση των απωλειών των εργαζομένων, πόσο μάλλον για ικανοποίηση των σύγχρονων εργατικών - λαϊκών αναγκών. Γι' αυτό και ο υπουργός Οικονομικών, Γ. Βαρουφάκης, τόνισε πριν από λίγες μέρες χαρακτηριστικά ότι «αυτό που θέλει ο λαός δεν είναι χρήματα ή δουλειές, είναι αξιοπρέπεια»!
Κάθε μέρα, λοιπόν, που περνά επιβεβαιώνεται ότι κάθε διαπραγμάτευση εντός του πλαισίου της ΕΕ, του κεφαλαίου και της εξουσίας τους θα είναι από χέρι χαμένη για τα συμφέροντα του λαού.

«ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΙΚΑ ΚΕΝΑ» Εργαλείο κλιμάκωσης των σαρωτικών αντιλαϊκών μεταρρυθμίσεων

«ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΙΚΑ ΚΕΝΑ»

Εργαλείο κλιμάκωσης των σαρωτικών αντιλαϊκών μεταρρυθμίσεων

Προετοιμασία για παρουσίαση «κοστολογημένων» και «ποσοτικοποιημένων» μεταρρυθμίσεων από την κυβέρνηση στη συνεδρίαση του Γιούρογκρουπ

Στη συνεδρίαση του Γιούρογκρουπ στις 9 Μάρτη η πρώτη «εξειδίκευση» των αντιλαϊκών αναδιαρθρώσεων που περιλαμβάνει η συμφωνία της συγκυβέρνησης με τους... «θεσμούς»

Eurokinissi

Οι συνθήκες χρηματοδότησης προς το ελληνικό κράτος και τους εγχώριους τραπεζικούς ομίλους βρίσκονται στο επίκεντρο των αντιλαϊκών διεργασιών που συντελούνται στο πλαίσιο της Ευρωζώνης. Από την πλευρά της, η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ αναμένεται να κλιμακώσει την επιχείρηση μεταφοράς της όποιας διαθέσιμης ρευστότητας και των αποθεματικών των φορέων του Δημοσίου, στην Τράπεζα της Ελλάδας, με στόχο να αποπληρώσει στο «ακέραιο και εγκαίρως» - όπως έχει δεσμευτεί - τις «υποχρεώσεις» προς τους μεγαλοπιστωτές.
«Από τη στιγμή που δεν θα πληρώσει εγκαίρως την πρώτη δόση, αυτό σημαίνει πιστωτικό γεγονός», (δηλαδή ανακήρυξη της επίσημης πτώχευσης), είναι το μήνυμα που απέστειλε χτες, από την πλευρά του, ο υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας, Β. Σόιμπλε. Παράλληλα, σημείωσε ότι «ελάχιστα ενδιαφέρουν» οι συνεντεύξεις και τα λεγόμενα των υπουργών της ελληνικής κυβέρνησης, παρά μόνο αυτά στα οποία έχουν δεσμευτεί. «Και αν δεν τα τηρήσουν, οι ίδιοι θα υποστούν τις συνέπειες», τόνισε.
Την ίδια ώρα, ο επικεφαλής του Γιούρογκρουπ, Γ. Ντάισελμπουμ, στη βάση των αποφάσεων του Γιούρογκρουπ, επεσήμανε ότι η Ελλάδα θα μπορούσε να λάβει μια πρώτη εκταμίευση εάν επιδείξει συγκεκριμένα δείγματα γραφής σε ό,τι αφορά την εφαρμογή των αντιλαϊκών μεταρρυθμίσεων. «Υπάρχουν στοιχεία που μπορείτε να ξεκινήσετε σήμερα. Αν τα κάνετε, τότε κάποια στιγμή στο Μάρτιο, ενδεχομένως θα μπορεί να γίνει μια πρώτη εκταμίευση» τόνισε, απευθυνόμενος στην ελληνική κυβέρνηση.

Παζάρια και «διαψεύσεις» για το τρίτο «πακέτο βοήθειας»

Από την πλευρά του, το ενδεχόμενο παροχής τρίτου «πακέτου βοήθειας» προς την Ελλάδα κατέστησε πιθανό ο αντιπρόεδρος της Κομισιόν, Β. Ντομπρόβσκις.«Η κυβέρνηση πρέπει να εκπληρώσει τους όρους του τρέχοντος προγράμματος εντός των επόμενων βδομάδων και μετά θα δούμε ποιους όρους θέτουν οι αγορές», επισήμανε χαρακτηριστικά, λέγοντας πώς «εάν η Ελλάδα εφαρμόσει με επιτυχία τις μεταρρυθμίσεις και τηρήσει τις δεσμεύσεις της, τότε θα είναι ευκολότερο να διαπραγματευτούμε το επόμενο πακέτο βοήθειας». Ενδεικτική είναι και η χτεσινή παρέμβαση του υπουργού Οικονομικών της Ισπανίας Λ. ντε Γκίντος, σύμφωνα με τον οποίο η Ευρωζώνη εξετάζει το ενδεχόμενο για τρίτο πακέτο διάσωσης στην Ελλάδα, που θα ανέρχεται σε 30 - 50 δισ. ευρώ.
Επιβεβαιώνεται έτσι ότι έχει ανοίξει για τα καλά η σχετική συζήτηση, έστω και αν επισήμως, ο επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ζ. Κ. Γιούνκερ δήλωσε χτες βράδυ ότι «δεν διεξάγεται καμία συζήτηση στο Γιούρογκρουπ και στα μέλη του για την ανάγκη ενός τρίτου πακέτου διάσωσης της Ελλάδας», ενώ στο ίδιο μήκος κύματος και ο εκπρόσωπος του Γ. Ντάισελμπλουμ ανέφερε ότι «το σχέδιο παροχής ενός τρίτου δανείου προς την Ελλάδα δεν αναμένεται να συζητηθεί στην επόμενη συνεδρίαση του Γιούρογκρουπ».
Στο μεταξύ, με φόντο τις αντιλαϊκές διεργασίες και τη διαμόρφωση συνθηκών ακόμη μεγαλύτερης ασφυξίας για το λαό, την Τετάρτη και την Πέμπτη συνεδριάζει στη Λευκωσία το Διοικητικό Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ). Στην ατζέντα βρίσκεται και το ζήτημα της χρηματοδότησης των ελληνικών τραπεζών, καθώς και αυτό της αναχρηματοδότησης του ελληνικού κράτους, μέσω εκδόσεων βραχυπρόθεσμου χρέους (έντοκα γραμμάτια). Σύμφωνα με πληροφορίες, η αύξηση του πλαφόν στα έντοκα γραμμάτια (από 15 δισ. ευρώ σήμερα σε κάποιο μεγαλύτερο ποσό) θεωρείται ως «εξαιρετικά απίθανη». Μάλιστα, η ΕΚΤ προειδοποιεί τις ελληνικές τράπεζες να μην προχωρήσουν σε αύξηση της αξίας των εντόκων γραμματίων που κατέχουν.
Στις συνεδριάσεις της ΕΚΤ αναμένεται να συζητηθούν τα ζητήματα της εφαρμογής των προγραμμάτων «ποσοτικής χαλάρωσης» της νομισματικής πολιτικής σε όφελος των ευρωπαϊκών μονοπωλίων. Είναι φανερό ότι σε αυτήν τη φάση δε θα αφορούν τις ελληνικές τράπεζες και τους ελληνικούς επιχειρηματικούς ομίλους.
Από την πλευρά του, ο πρώην υπουργός Οικονομικών (στη συγκυβέρνηση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ), Γκ. Χαρδούβελης, σε δηλώσεις του τόνισε: «Ανησυχώ πάρα πολύ, διότι τον Μάρτιο, σύμφωνα με τις δικές μας προβλέψεις τότε, είχαμε ένα κενό, ταμειακό έλλειμμα της τάξεως 4 δισ. Είναι δύσκολο να βρεθούν αυτοί οι πόροι, όσο και να προσπαθεί κάποιος. Αν οι εταίροι δεν δώσουν το πράσινο φως να εκδοθούν περαιτέρω έντοκα γραμμάτια, τα οποία ευχόμαστε να αγοραστούν και από ξένους, είναι πολύ δύσκολο να κλείσει αυτό το κενό».

Κυβερνητική σύσκεψη ενόψει Γιούρογκρουπ

Με «κοστολογημένα» αντιλαϊκά μέτρα θα προσέλθει η συγκυβέρνηση στη συνεδρίαση του Γιούρογκρουπ την ερχόμενη Δευτέρα, 9 Μάρτη. Το ζήτημα αυτό, συζητήθηκε στο πλαίσιο της χτεσινής σύσκεψης του κυβερνητικού οικονομικού επιτελείου, υπό τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης, Γ. Δραγασάκη, και τον υπουργό Οικονομικών Γ. Βαρουφάκη.
Σύμφωνα με τον Γ. Δραγασάκη ορισμένες από τις «μεταρρυθμίσεις θα είναι κοστολογημένες και ποσοτικοποιημένες και άλλες θα εκφράζουν ένα ευρύτερο πλαίσιο πολιτικής». Σύμφωνα με άλλες πληροφορίες, τα τεχνικά κλιμάκια της τρόικας (Κομισιόν - ΔΝΤ - ΕΚΤ), επανέρχονται στην Αθήνα, ωστόσο οι εν λόγω πληροφορίες διαψεύδονται από κυβερνητικές πηγές...

Αδιάλλακτος ο ΣΕΒ με τις πλάτες της κυβέρνησης

Αδιάλλακτος ο ΣΕΒ με τις πλάτες της κυβέρνησης

«Ξαναψήνουν» το γνωστό και επιζήμιο για τους εργάτες «κοινωνικό διάλογο»

Οπλισμένος με τα όπλα που του δίνει η ίδια η κυβέρνηση, δηλαδή τη διασύνδεση του κατώτερου μισθού με την ανταγωνιστικότητα, ο ΣΕΒ εμφανίστηκε χτες αρνητικός στην αύξηση του κατώτερου μισθού, επικαλούμενος ακριβώς το επιχείρημα ότι κάτι τέτοιο θα έθιγε κλάδους που δεν είναι ανταγωνιστικοί. Την ίδια στιγμή, ο ΣΕΒ τάσσεται υπέρ της εμβάθυνσης του «κοινωνικού διαλόγου» με τη συμμετοχή και της κυβέρνησης και δηλώνει και αυτός θιασώτης των «ευρωπαϊκών κανόνων» για τις εργασιακές σχέσεις, παίρνοντας την πάσα από τη δέσμευση της κυβέρνησης και τη συμφωνία με το Γιούρογκρουπ, για υιοθέτηση στα εργασιακά των «βέλτιστων πρακτικών της ΕΕ...»
Στην πραγματικότητα, οι εργαζόμενοι και μετά τις εκλογές, βρίσκονται αντιμέτωποι με τις ίδιες επιδιώξεις, και με την ίδια τακτική κυβέρνησης και ΣΕΒ, κατά την οποία «ο ένας κόβει και ο άλλος ράβει» πάνω στο ίδιο αντεργατικό πατρόν. Ετσι, όπως σημείωσε ο ΣΕΒ σε ανακοίνωσή του μετά το τέλος της συνάντησης που είχε με τον υπουργό Εργασίας Π. Σκουρλέτη, «ζήτησε συστηματικό κοινωνικό διάλογο, τριμερούς χαρακτήρα, για να υπάρξει σε όσα περισσότερα θέματα γίνεται σύγκλιση απόψεων. Ειδικότερα, για τις μεταβολές στο νομοθετικό πλαίσιο των εργασιακών σχέσεων ο ΣΕΒ επεσήμανε ότι υποστηρίζει τους ευρωπαϊκούς κανόνες, τη μάχη για την καταπολέμηση της εισφοροδιαφυγής και της μαύρης εργασίας και τη συνδρομή της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας στην εμβάθυνση του κοινωνικού διαλόγου στη χώρα μας και στις πολιτικές για την απασχόληση».
Βέβαια, οι εργαζόμενοι γνωρίζουν από την εμπειρία τους ότι ο περίφημος «κοινωνικός διάλογος», όλα τα προηγούμενα χρόνια, αποδείχτηκε ο πολιορκητικός κριός στα χέρια εργοδοτών και κυβερνήσεων για να προωθήσουν τις αντεργατικές ανατροπές, να αφαιρέσουν εργασιακά δικαιώματα και να προωθήσουν στο όνομα της «εργασιακής ειρήνης» και των «κοινών συμφερόντων» τον αφοπλισμό του εργατικού κινήματος. Αυτό ακριβώς επιδιώκουν και τώρα, μεθοδεύοντας νέο γύρο «κοινωνικού διαλόγου».
Απαντώντας σε σχετική ερώτηση για τον κατώτερο μισθό μετά τη συνάντηση με τον υπουργό Εργασίας, ο πρόεδρος του ΣΕΒ Θ. Φέσσας σημείωσε ότι «απ' τη δική μας πλευρά θεωρούμε ότι το θέμα του κατώτατου μισθού έχει μεγάλη κλαδική εξάρτηση. Υπάρχουν κλάδοι που πληρώνουν πολύ καλύτερα από τον κατώτατο μισθό και υπάρχουν άλλοι κλάδοι που δεν μπορούν να είναι ανταγωνιστικοί πληρώνοντας έναν υψηλό κατώτατο μισθό».
Ετσι, οι βιομήχανοι και συνολικά το κεφάλαιο, αφού χτύπησαν τις κλαδικές Συμβάσεις και τους κλαδικούς μισθούς, τώρα παρουσιάζονται και ως γαλαντόμοι ότι δήθεν σε ορισμένους κλάδους δίνουν μισθούς υψηλότερους από τα 586 και 511 ευρώ μεικτά που επιβλήθηκε ως κατώτερος μισθός με νόμο το 2012.
Επιχειρούν, δηλαδή, να θολώσουν τα νερά μπλέκοντας τους κλαδικούς μισθούς και τον κατώτερο μισθό. Την ίδια στιγμή, αξιοποιώντας τη θέση της κυβέρνησης ότι η όποια αύξηση στον κατώτερο μισθό πρέπει να συνυπολογίζει την ανταγωνιστικότητα και την παραγωγικότητα κλάδων και επιχειρήσεων, εμφανίζονται αδιάλλακτοι απέναντι στο εργατικό αίτημα για άμεση επαναφορά του κατώτερου στα 751 ευρώ. Σε κάθε περίπτωση, οι εργαζόμενοι δεν πρέπει να υποκύψουν ούτε στην ταξική αδιαλλαξία του ΣΕΒ, αλλά ούτε και στις μεθοδεύσεις της κυβέρνησης που επιχειρεί να στήσει κλίμα ανεδαφικών προσδοκιών και αναμονής.