Ασυμβίβαστη η καπιταλιστική ανάκαμψη με τη λαϊκή ευημερία

Ασυμβίβαστη η καπιταλιστική ανάκαμψη με τη λαϊκή ευημερία

Οι πλημμύρες τις περασμένης βδομάδας, που είχαν ως αποτέλεσμα νεκρούς και καταστροφές, έκαναν για ακόμα μια φορά καθαρό ότι η ανάπτυξη με κριτήριο το κέρδος των επιχειρηματικών ομίλων δεν πάει μαζί με τις εργατικές - λαϊκές ανάγκες, την προστασία των λαϊκών οικογενειών και την περιουσία τους.
Την ίδια στιγμή, μια σειρά στοιχεία επιβεβαιώνουν ότι ο στόχος της ανάκαμψης των κερδών του κεφαλαίου προϋποθέτει το τσάκισμα των εργατικών δικαιωμάτων. Χαρακτηριστικό παράδειγμα τα στοιχεία για την εκτίναξη της μερικής απασχόλησης, με την παράλληλη μείωση του μέσου μισθού. Την κατάσταση παρουσίασε με ένα αποκαλυπτικό ρεπορτάζ ο «Ριζοσπάστης» και προκύπτουν από την επεξεργασία των στοιχείων του ΙΚΑ για την περίοδο 2012 - 2016. Τα στοιχεία λένε ότι σε συνθήκες κρίσης, οι επιχειρηματικοί όμιλοι κατάφεραν να μειώσουν δραστικά το λεγόμενο «κόστος εργασίας», πιο σωστά την τιμή της εργατικής δύναμης, και να βελτιώσουν την ανταγωνιστικότητά τους, αυξάνοντας το ποσοστό του κέρδους. Ετσι διαμορφώνονται οι όροι για βελτίωση του «επιχειρηματικού κλίματος» και για την «προσέλκυση επενδύσεων», που μαζί με τις κάθε είδους επιδοτήσεις και προνόμια στο κεφάλαιο, τίθενται από την κυβέρνηση ως βασικές προϋποθέσεις για την καπιταλιστική ανάκαμψη. Τα «επιτεύγματα» αυτής και της προηγούμενης κυβέρνησης στην παραπέρα μείωση της τιμής της εργατικής δύναμης αναγνωρίζονται ήδη πανηγυρικά από την Κομισιόν.

Η κοροϊδία καλά κρατεί

Για επαναφορά της πολιτικής στο προσκήνιο μίλαγε την προηγούμενη βδομάδα η κυβέρνηση, με αφορμή τις τηλεοπτικές άδειες, ότι το παιχνίδι γυρίζει πλέον, ότι θέλει, λέει, τα χέρια της λυμένα, για να επικεντρωθεί στη «μεγάλη μάχη» της ανάπτυξης.
Η κυβέρνηση προσπαθεί να κρύψει πίσω απ' αυτόν τον κουρνιαχτό όλη την αντιλαϊκή πορεία που έχει διανύσει μέχρι σήμερα. Με σημαντικό σταθμό την ψήφιση του 3ου μνημονίου. Την κατοχύρωση όλων των αντιλαϊκών μέτρων και των αναδιαρθρώσεων που είχαν αποφασιστεί τα προηγούμενα χρόνια, την ψήφιση και την υλοποίηση καινούριων. Τις απλόχερες παροχές προς το κεφάλαιο και τους επιχειρηματικούς ομίλους για τη στήριξη της κερδοφορίας τους, την ίδια στιγμή που τσακίζονταν τα εργατικά - λαϊκά νοικοκυριά. Η πολιτική, λοιπόν, ήταν πάντα εδώ, μόνο που ήταν και είναι πολιτική στήριξης του κεφαλαίου.
Η μάχη της προσέλκυσης επενδύσεων, της ανάκαμψης των κερδών, της ελάφρυνσης του χρέους, έχει ένα μακρύ κατάλογο αντιλαϊκών προαπαιτούμενων που βάζουν στο στόχαστρο όσα εργατικά - λαϊκά δικαιώματα έχουν μείνει. Αλλωστε, στα «κρίσιμα θέματα» του επόμενου διαστήματος είναι αυτό των εργασιακών σχέσεων, που «αποτελεί και σημαντικό κομμάτι των διαπραγματεύσεων με την ΕΕ», και παρά τις κυβερνητικές υποσχέσεις για «κόκκινες γραμμές» - σαν αυτές στο Ασφαλιστικό ότι δεν θα μειωθούν συντάξεις - ήδη έχουν αρχίσει τα όργανα, με δηλώσεις διαφόρων εμπειρογνωμόνων που προετοιμάζουν το έδαφος για τη νέα επίθεση. Αλλωστε, και στο Γιούρογκρουπ της Παρασκευής, η κυβέρνηση δεσμεύτηκε στην επιτάχυνση των αντιλαϊκών μέτρων. Η κοροϊδία, λοιπόν, πάει σύννεφο.

Η καπιταλιστική ιδιοκτησία καθορίζει την ενημέρωση

Η κυβέρνηση έχει γίνει εξπέρ στη διαστρέβλωση σε όλους τους τομείς. Είναι χαρακτηριστικό πως το μοίρασμα της πίτας των τηλεοπτικών καναλιών σε παλιά και νέα τζάκια παρουσιάζεται σαν «διαφάνεια» και δήθεν «πάταξη της διαπλοκής». Η κυβερνητική προπαγάνδα ισχυρίζεται ότι η νομιμότητα αποκαθίσταται και η διαπλοκή σπάει, ότι αποκτούν προτεραιότητα η κοινωνία και οι ανάγκες της.
Η κυβέρνηση μιλάει λες και η αλλαγή των επιχειρηματικών ομίλων που ελέγχουν την ενημέρωση - γιατί αυτό συνέβη με τον πλειστηριασμό των τηλεοπτικών αδειών - σηματοδοτεί καμιά ριζική αλλαγή στο χαρακτήρα των ΜΜΕ. Ομως, η ουσία είναι ότι το τοπίο παραμένει ίδιο, διαπλεκόμενο και αντιλαϊκό όπως και πριν, αφού τα ΜΜΕ, η ενημέρωση βρίσκονται υπό τον έλεγχο των επιχειρηματικών ομίλων, του κεφαλαίου, όπως και πριν.
Το ΚΚΕ κάλεσε τους εργαζόμενους σε όλα τα ΜΜΕ να ενώσουν τη φωνή τους με το σύνολο των εργαζομένων, που πλήττονται απ' την αντεργατική πολιτική όλων των μέχρι σήμερα κυβερνήσεων, για να μη χαθεί καμία θέση εργασίας, να πληρωθούν τα δεδουλευμένα των εργαζομένων και οι οφειλές στα ασφαλιστικά ταμεία, να μην αξιοποιηθεί το αποτέλεσμα του διαγωνισμού για να χειροτερεύσουν ακόμα περισσότερο εργασιακές συνθήκες και μισθοί. Τόνισε ότι καμία εμπιστοσύνη δεν μπορεί να υπάρχει σε πολιτικές δυνάμεις που έχουν συνυπογράψει παλιά και νέα αντιλαϊκά μέτρα, όπως επίσης καμιά εξασφάλιση δεν μπορεί να υπάρξει για τους εργαζόμενους σ' ένα περιβάλλον όπου βασιλεύει το καπιταλιστικό κέρδος.

Σε ξένο αχυρώνα

Μέσα σ' ένα τέτοιο κλίμα, η αντιπαράθεση με την αξιωματική αντιπολίτευση πάει γάντι με την παροιμία για τους δυο γαϊδάρους που μαλώνανε σε ξένο αχυρώνα. Κυβέρνηση και ΝΔ τσακώνονται για το εάν «προχωρά κανονικά» και «χωρίς καθυστερήσεις» η νέα επίθεση στα Εργασιακά, το νέο «σφαγείο», που ακούει στο όνομα «αξιολόγηση των κοινωνικών παροχών», η επιτάχυνση των ιδιωτικοποιήσεων, η διαχείριση των «κόκκινων» δανείων, η οποία θα επισπεύσει την άρση της όποιας προστασίας έχει απομείνει στα χρεωμένα εργατικά - λαϊκά νοικοκυριά και την παράδοσή τους στα νύχια των διαφόρων αρπακτικών «funds», η νομοθεσία για την ακόμα ταχύτερη αδειοδότηση των επιχειρήσεων, σε βάρος της υγείας των εργατικών - λαϊκών στρωμάτων, του περιβάλλοντος μέσα στο οποίο ζουν και δουλεύουν κ.ο.κ.
Αντίστοιχη, άλλωστε, είναι και η αντιπαράθεση μεταξύ της κυβέρνησης και των άλλων αστικών κομμάτων για την πορεία των φορολογικών εσόδων: Πιάνονται ή δεν πιάνονται οι στόχοι; Αποδίδει ή δεν αποδίδει το παρόν φορολογικό μείγμα; Με την κυβέρνηση να καθησυχάζει πως η όποια υστέρηση στην είσπραξη φόρων θα καλυφθεί οπωσδήποτε.
Σε κάθε περίπτωση χαμένος ο λαός, αφού «πυξίδα» όλων των μειγμάτων της αστικής διαχείρισης είναι ο αντιλαϊκός στόχος της καπιταλιστικής ανάκαμψης. Η «αγωνία» της κυβέρνησης και της ΝΔ για την πορεία της «αξιολόγησης» και την πορεία των φορολογικών εσόδων είναι η αγωνία του κεφαλαίου για την κλιμάκωση των αντιλαϊκών μέτρων που αυτό έχει ανάγκη. Μια αγωνία που όχι μόνο δεν πρέπει να γίνει έγνοια του λαού, αλλά και είναι ολότελα εχθρική στα δικά του συμφέροντα!

Κοινός παρονομαστής η στήριξη του κεφαλαίου

Με αυτό το πρίσμα πρέπει να αντιμετωπιστεί και η πρωτοβουλία του προέδρου της Κομισιόν, Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, που εμφανίστηκε να ζητάει «χαλάρωση» των αυστηρών δημοσιονομικών κανόνων στην Ευρωζώνη. Ο καβγάς τους είναι για το ποια αναλογία στο μείγμα της αστικής διαχείρισης μπορεί να υπηρετήσει καλύτερα το στόχο της καπιταλιστικής ανάκαμψης, δεν γίνεται με κριτήριο την υπεράσπιση των λαϊκών δικαιωμάτων, που συνθλίβονται σε όλες ανεξαιρέτως τις χώρες της Ευρωζώνης. Στην ίδια κατεύθυνση κινούνται και οι πρωτοβουλίες παλιάς και «νέας» σοσιαλδημοκρατίας, όπως κι αυτή των χωρών του Νότου. Εχουν ως «κοινό παρονομαστή» την επιδίωξη σποράς μάταιων ελπίδων στους λαούς, πως το καπιταλιστικό σύστημα και το αντιδραστικό του διακρατικό «οικοδόμημα» στην ευρωπαϊκή ήπειρο - η ΕΕ - μπορούν να καλυτερεύσουν και να «εξανθρωπιστούν».
Οσες σύνοδοι και συνάξεις Κορυφής, ανάμεσα στους «επικεφαλής των χωρών του Νότου» κι αν γίνουν, όσες μεγαλοστομίες για «επανεκκίνηση της ΕΕ» κι αν ειπωθούν, η ΕΕ δεν μπορεί να γίνει φιλολαϊκή, μόνο χειρότερη για τους λαούς γίνεται, ούτε άλλωστε εξανθρωπίζεται το καπιταλιστικό σύστημα, που αυτή υπηρετεί. Η ελπίδα βρίσκεται στην πάλη των λαών για την ανατροπή τους.
Οι διαδηλώσεις προχτές το βράδυ στην Αθήνα και χτες στη Θεσσαλονίκη δείχνουν το δρόμο, και πρέπει να διαψευστούν οι ελπίδες της κυβέρνησης ότι στον αντιλαϊκό της κατήφορο θα έχει τη λαϊκή συναίνεση και ανοχή.

Ντύνοντας τους στόχους του κεφαλαίου με φιλολαϊκό μανδύα...

Ντύνοντας τους στόχους του κεφαλαίου με φιλολαϊκό μανδύα...

Το περιβόητο κυβερνητικό «αφήγημα» για το επόμενο διάστημα επισήμως παρουσιάζεται αυτό το σαββατοκύριακο, με τις παρεμβάσεις του Αλ. Τσίπρα στη ΔΕΘ. Ωστόσο, τόσο ο ίδιος, όσο και τα στελέχη της κυβέρνησης και του κόμματός του φρόντισαν όλο το προηγούμενο διάστημα, με συνεντεύξεις, δηλώσεις και διαρροές, να προετοιμάσουν αναλόγως το έδαφος για την κυβερνητική προπαγάνδα.
Στην πιο συμπυκνωμένη του μορφή, το εν λόγω «αφήγημα» δόθηκε από την κυβερνητική εκπρόσωπο, Ολγα Γεροβασίλη, σε συνέντευξή της στο ΑΠΕ - ΜΠΕ: «Ο πρωθυπουργός στη Θεσσαλονίκη θα διατυπώσει τα επόμενα βήματα της κυβέρνησης προς την ανάκαμψη της οικονομίας και την πραγματική ανάπτυξη, με δύο σταθμούς: Την έξοδο από το πρόγραμμα επιτήρησης και την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας. Εκείνες δηλαδή τις πολιτικές που όχι μόνο θα μεγαλώνουν την οικονομική πίτα, αλλά θα την μοιράζουν, επιτέλους, με δίκαιο τρόπο στους συμπολίτες μας».
Ανεξάρτητα από διάφορα φραστικά «φρου - φρου» που θα «ντύνουν» τις κυβερνητικές τοποθετήσεις - ήδη σε σύντομο άρθρο του Αλ. Τσίπρα μέσα στη βδομάδα τα... «οράματα» και τα «στοιχήματα του μέλλοντος» πήγανε σύννεφο - στα παραπάνω λεγόμενα της Ο. Γεροβασίλη συμπυκνώνεται το «ζουμί» των κυβερνητικών παρεμβάσεων για τα «επόμενα βήματα».
Παρεμβάσεων οι οποίες έχουν το γνωστό διττό ρόλο: Στην πραγματικότητα απευθύνονται στο κεφάλαιο και το στόχο της ανάκαμψης των κερδών του, ωστόσο καμουφλάρονται αναλόγως - πρώτα και κύρια με το παραμύθι της «δίκαιης ανάπτυξης» - ώστε να φαίνεται ότι απευθύνονται στο λαό και την αντιμετώπιση των προβλημάτων του.

Οι «σταθμοί» του κεφαλαίου και το «μεγάλωμα της πίτας»

Ο πρώτος από τους δύο «σταθμούς», που αναφέρει η κυβερνητική εκπρόσωπος, «η έξοδος από το πρόγραμμα επιτήρησης» (το «όραμα μιας χώρας απαλλαγμένης από την επιτροπεία», όπως το λέει πιο «λυρικά» στο άρθρο του ο πρωθυπουργός) αφορά στην πραγματικότητα την επιδίωξη της κυβέρνησης να εξασφαλίσει βαθμούς «ευελιξίας» για ακόμα μεγαλύτερη κρατική στήριξη του κεφαλαίου, όπως και τη διασφάλιση της επιστροφής στην «κανονικότητα» του δανεισμού του αστικού κράτους και του κεφαλαίου από τις λεγόμενες «αγορές».
Για το λαό, όμως, η «έξοδος από το πρόγραμμα»... μέσω της πλήρους εφαρμογής του, όπως δεσμεύεται η συγκυβέρνηση, μεταφράζεται ακριβώς στην απαρέγκλιτη υλοποίηση όλων των αντιλαϊκών μέτρων που περιλαμβάνει το τρίτο μνημόνιο, τα οποία θα προστεθούν σε όλα τα προηγούμενα και θα επιδεινώσουν ακόμα παραπέρα την τραγική κατάσταση που αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι και τα φτωχά λαϊκά στρώματα. Πολύ περισσότερο, κόντρα στην κυβερνητική προπαγάνδα περί «θυσιών που πιάνουν τόπο», η τυπική «έξοδος» από το παρόν μνημόνιο το 2018, ακόμα και αν δεν ακολουθήσει άλλο, για το λαό θα σημαίνει την «είσοδο» στα μνημόνια διαρκείας που εφαρμόζονται και ενισχύονται σε όλη την ΕΕ, με... κουαρτέτα ή χωρίς, ακριβώς γιατί αυτό επιτάσσουν οι ανάγκες του κεφαλαίου και η ένταση των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών.
Αντίστοιχα, ο δεύτερος «σταθμός» που προπαγανδίζει η κυβέρνηση, «η παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας» αφορά στην αξιοποίηση των περιβόητων «συγκριτικών πλεονεκτημάτων της χώρας», τον προσανατολισμό δηλαδή της παραγωγής σε εκείνους τους τομείς της οικονομίας, οι οποίοι υπόσχονται μεγαλύτερα κέρδη στο κεφάλαιο. Αφορά, επίσης, στη συζήτηση περί στήριξης των «πραγματικά βιώσιμων επιχειρήσεων», σε αντίθεση με τις λεγόμενες «επιχειρήσεις - ζόμπι», μια συζήτηση δηλαδή που συνδέεται άμεσα με τις εξελισσόμενες ανακατατάξεις και τους ενδοαστικούς ανταγωνισμούς για το μοίρασμα της πίτας της «αγοράς» και των κερδών.
Κριτήριο της «παραγωγικής ανασυγκρότησης» είναι οι τομείς που το κεφάλαιο προσδοκά τα μέγιστα δυνατά κέρδη, ένα κριτήριο δηλαδή που όχι μόνο δεν συμβαδίζει με τις εργατικές - λαϊκές ανάγκες, αλλά βρίσκεται σε αντιδιαμετρική κατεύθυνση με αυτές, ακόμα και σε εκείνους τους κλάδους στους οποίους τα μονοπώλια δίνουν βάρος.
«Συγκριτικό πλεονέκτημα» για το κεφάλαιο είναι π.χ. ο Τουρισμός, με τα μονοπώλια που δραστηριοποιούνται στον κλάδο να καταγράφουν ρεκόρ κερδών, την ίδια ώρα που οι εργαζόμενοί τους δουλεύουν σε συνθήκες γαλέρας, ενώ συνολικά για τα εργατικά - λαϊκά στρώματα οι διακοπές οπουδήποτε αλλού εκτός από το χωριό τους έχουν μετατραπεί σε είδος πολυτελείας...
Αντίστοιχα, «συγκριτικό πλεονέκτημα» εντοπίζεται στον κλάδο του Φαρμάκου, με τους φαρμακοβιομήχανους να είναι εκ των πρωταθλητών στις εξαγωγές, την ίδια ώρα που το φάρμακο είναι απλησίαστο για τις λαϊκές οικογένειες...
Οσο για το «μεγάλωμα της οικονομικής πίτας», αυτό αφορά στην προσπάθεια να διασφαλιστούν μεγαλύτερα κέρδη για το εγχώριο κεφάλαιο στο διεθνή ανταγωνισμό, στον οποίο έχει χάσει θέσεις στην περίοδο της οικονομικής κρίσης. «Προαπαιτούμενα» για ένα τέτοιο «μεγάλωμα της πίτας» είναι όλα όσα συζητήθηκαν στη συνάντηση του Αλ. Τσίπρα με τον ΣΕΒ και άλλους επιχειρηματικούς φορείς λίγο πριν τη ΔΕΘ, με την κυβερνητική ανακοίνωση να σημειώνει χαρακτηριστικά ότι συζητήθηκαν «η προσέλκυση επενδύσεων, η βελτίωση του επιχειρηματικού περιβάλλοντος και του επενδυτικού κλίματος»...
«Ενα το κρατούμενο», δηλαδή, σε ό,τι αφορά το λαό, είναι η μονιμοποίηση όλων των αντιλαϊκών μέτρων των προηγούμενων χρόνων, πρώτα και κύρια για τη συμπίεση της τιμής της εργατικής δύναμης, είναι το παραπέρα τσάκισμα εργατικών - λαϊκών δικαιωμάτων (χαρακτηριστικό παράδειγμα η νέα επίθεση στα Εργασιακά που έρχεται στο πλαίσιο της δεύτερης «αξιολόγησης»), ακριβώς για να βελτιωθεί το «επιχειρηματικό περιβάλλον» και το «επενδυτικό κλίμα» για τα μονοπώλια.

Η «επιστροφή» στη «δίκαιη ανάπτυξη»...

Ολοι οι παραπάνω αντιλαϊκοί στόχοι, ο βαθιά ταξικός χαρακτήρας της πολιτικής που υλοποιεί με στοχοπροσήλωση η κυβέρνηση, γίνεται προσπάθεια να συσκοτιστούν κάτω από δύο «μαγικές» λέξεις: «Δίκαιη ανάπτυξη».
Ετσι, η κυβέρνηση δε μιλάει μόνο για «μεγάλωμα της οικονομικής πίτας», αλλά και για «δίκαιη μοιρασιά της στους πολίτες»... Πουλάει το παραμύθι ότι το κεφάλαιο μπορεί να μοιραστεί τα κέρδη του με τον πραγματικό παραγωγό του πλούτου, τον εργαζόμενο λαό.
Κάτι, δηλαδή, που δεν έγινε ποτέ και πολύ περισσότερο δεν μπορεί να γίνει σήμερα, με την όξυνση των ενδοκαπιταλιστικών ανταγωνισμών, τη συνεχιζόμενη δυσκολία ισχυρών καπιταλιστικών κέντρων να περάσουν σε δυναμικούς ρυθμούς ανάπτυξης, τις εντεινόμενες «αβεβαιότητες» στην παγκόσμια καπιταλιστική οικονομία.
Αντιλαμβανόμενη ότι το παραμύθι της «δίκαιης μοιρασιάς» δεν μπορεί να τραβήξει για πολύ, η κυβερνητική προπαγάνδα προσθέτει και μια λέξη κλειδί: «Επιστροφή»...
«Ο στόχος μας είναι η επιστροφή σε μια ανάπτυξη δίκαιη και βιώσιμη» έγραψε στο πρόσφατο άρθρο του ο Αλ. Τσίπρας, βαφτίζοντας ουσιαστικά «δίκαιη και βιώσιμη» την καπιταλιστική ανάπτυξη της περιόδου πριν την κρίση, την ανάπτυξη δηλαδή που εκτόξευσε τα κέρδη των καπιταλιστών την ίδια ώρα που οι εργαζόμενοι έβλεπαν τα δικαιώματά τους να δέχονται επίθεση στο όνομα της «ανταγωνιστικότητας».... Βαφτίζει «δίκαιη και βιώσιμη» την ανάπτυξη που οδήγησε στην καπιταλιστική κρίση και την κλιμάκωση της αντιλαϊκής επίθεσης που ακολούθησε.
Η προσθήκη της «επιστροφής» στην κυβερνητική φρασεολογία, βέβαια, δεν γίνεται τυχαία. Επιδιώκει να καλλιεργήσει την κάλπικη προσδοκία ότι η «επιστροφή» στην «κανονικότητα» των κερδών του κεφαλαίου, το «μεγάλωμα της οικονομικής πίτας», μπορεί να μην οδηγήσει βέβαια σε «δίκαιη μοιρασιά» του πλούτου, αλλά να σημάνει μια επιστροφή των εργαζομένων και του λαού στην κατάσταση πριν την εκδήλωση της κρίσης, να φέρει μια ανάκτηση των απωλειών τους.
Ο καπιταλισμός όμως δεν γυρίζει προς τα πίσω, γίνεται ολοένα και πιο αντιδραστικός. Ολα τα αντιλαϊκά μέτρα που πάρθηκαν μέσα στην περίοδο της κρίσης, σε Εργασιακά, Ασφαλιστικό, Υγεία κ.ο.κ., έχουν την αφετηρία τους πολύ πίσω, είναι καταγεγραμμένα ένα προς ένα πολύ πριν το ξέσπασμά της, στις «βίβλους» και τις κατευθυντήριες οδηγίες της ΕΕ και των άλλων ιμπεριαλιστικών ενώσεων, ακριβώς γιατί αυτό επιβάλλει η επιδίωξη της μέγιστης δυνατής κερδοφορίας του κεφαλαίου και η ένταση των διεθνών ανταγωνισμών.
Οι τεράστιες απώλειες στα εργατικά - λαϊκά εισοδήματα δεν πρόκειται να αναπληρωθούν από την όποια «επιστροφή» του κεφαλαίου σε ρυθμούς ανάκαμψης. Ισα - ίσα νέες θυσίες θα απαιτηθούν για τη διατήρηση της όποιας ανάκαμψης, που κι αυτή προβλέπεται αναιμική και υπόκειται σε μια σειρά «αβεβαιότητες». Χαρακτηριστική ως προς αυτό, μάλιστα, είναι και η αντιστροφή ρόλων που παρατηρούμε μπροστά στη ΔΕΘ, με τον ΣΥΡΙΖΑ να κατηγορεί ως... «ακοστολόγητες υποσχέσεις» ακόμα και τα όποια ασαφή ψίχουλα περιλαμβάνονται στη... «συμφωνία αλήθειας» που επιχειρεί να λανσάρει η ΝΔ!

... και άλλα παραμύθια της Χαλιμάς

Η καλλιέργεια κάλπικων προσδοκιών στο λαό από την κυβέρνηση πάει πακέτο και με μια σειρά ακόμα διαστρεβλώσεις της πραγματικότητας, με τις οποίες επιχειρείται να καλλιεργηθεί εφησυχασμός, αλλά και να συσκοτιστεί ο ταξικός χαρακτήρας της αντιλαϊκής κυβερνητικής πολιτικής.
Σε αυτό το πλαίσιο, το Μέγαρο Μαξίμου συντηρεί το παραμύθι ότι «κάθε αξιολόγηση θα είναι ευκολότερη από την προηγούμενη» και ότι τάχα «τα δύσκολα πέρασαν».
Κόντρα όμως στα κυβερνητικά παραμύθια, η «επόμενη μέρα» για το λαό καθορίζεται από τα νέα δυσβάσταχτα βάρη που του φόρτωσαν, πάνω στις τεράστιες απώλειες που είχε ήδη υποστεί και οι οποίες διατηρούνται στο ακέραιο. Νέα αντιλαϊκά μέτρα που έχουν ήδη ψηφιστεί μπαίνουν σταδιακά σε εφαρμογή (π.χ. η νέα αύξηση του ειδικού φόρου κατανάλωσης στα καύσιμα), άλλα περιμένουν στη γωνία (όπως ο περιβόητος «αυτόματος κόφτης»), η... «ευκολότερη» δεύτερη «αξιολόγηση» περιλαμβάνει μεταξύ άλλων την ενίσχυση της σημερινής εργασιακής ζούγκλας, ενώ η όποια «ρύθμιση» του κρατικού χρέους θα συνοδευτεί από νέο πακέτο αντιλαϊκών αναδιαρθρώσεων.
Καθώς η παραπάνω πραγματικότητα είναι δύσκολο να «κουκουλωθεί», η κυβέρνηση επιστρατεύει και το παραμύθι ότι τα αντιλαϊκά μέτρα που εφαρμόζει... δεν είναι δικά της!«Δεν υπερασπιζόμαστε τον ΕΝΦΙΑ (...) μας τον κληροδότησαν ως δεσμευτικό φόρο», «ουδέποτε υπερασπιστήκαμε την οδό της υπερφορολόγησης την οποία επέβαλαν τα μνημόνια εξαντλητικής λιτότητας», λέει χαρακτηριστικά η Ο. Γεροβασίλη, την ίδια ώρα που η κυβέρνηση απογειώνει τη φοροληστεία σε βάρος του λαού, καμαρώνει γιατί με την απειλή των κατασχέσεων αυξάνει την εισπραξιμότητα παλιών και νέων χαρατσιών, ενώ ταυτόχρονα δίνει νέα φοροπρονόμια στο κεφάλαιο!
Η κυβέρνηση υλοποιεί το σύνολο των αντιλαϊκών μέτρων των προκατόχων της και φορτώνει στις πλάτες του λαού κι άλλα, όχι γιατί τα «κληροδότησε» ή «γιατί δεν την αφήνουν», αλλά γιατί αυτό απαιτούν οι ανάγκες του κεφαλαίου, ο ίδιος ο αντιλαϊκός στόχος της «επιστροφής σε μια δίκαιη και βιώσιμη ανάπτυξη».
Κόντρα όμως στα παραμύθια που λανσάρει η κυβέρνηση, κόντρα στο κλίμα αναμονής, ανοχής και κάλπικων προσδοκιών που επιχειρεί να καλλιεργήσει, είναι κρίσιμο για τους εργαζόμενους και το λαό να μη χάνουν χρόνο, να πετάξουν στα αζήτητα τα σημαιάκια της «δίκαιης ανάπτυξης» και να προτάξουν την οργάνωση και την πάλη για τις δικές τους πραγματικές ανάγκες, οι οποίες είναι ασυμβίβαστες με τις ανάγκες του κεφαλαίου!

Με άξονες επικίνδυνα ιμπεριαλιστικά σχέδια...

Με άξονες επικίνδυνα ιμπεριαλιστικά σχέδια...

Γιγαντοπανό στο Κάστρο της Ρόδου ανάρτησε η Ροδιακή Επιτροπή Ειρήνης

Δύο βασικοί, τεμνόμενοι άξονες χαρακτήρισαν τη Διάσκεψη «για την Ασφάλεια και Σταθερότητα» στην Ανατολική Μεσόγειο, που έγινε Πέμπτη και Παρασκευή στη Ρόδο, ως μια πρωτοβουλία του υπουργείου Εξωτερικών, σε άλλη μια προσπάθεια της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ να στηρίξει το στόχο γεωστρατηγικής αναβάθμισης του ελληνικού κεφαλαίου.
-- Από τη μία, οι κλιμακούμενοι ενδοϊμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί που οξύνονται και παραπέρα όσο εντείνονται οι ενδοαστικές κόντρες για τον έλεγχο της ευρύτερης λεκάνης της Ανατολικής Μεσογείου, σημαντικός δίαυλος, με πλούσιες πλουτοπαραγωγικές πηγές και νησιά - αβύθιστα αεροπλανοφόρα, όπως η Κρήτη και η Κύπρος.
-- Κι από την άλλη, η προσπάθεια της κυβέρνησης να παίξει ρόλο στην υλοποίηση των τέτοιων επικίνδυνων σχεδιασμών, με βαθύτερη εμπλοκή του λαού και της χώρας, υπηρετώντας τους στόχους του κεφαλαίου.

Ανταγωνισμοί δυνάμεων

Ως προς το πρώτο σκέλος, στη Διάσκεψη - όπου σημειωτέον παραβρέθηκαν υπουργοί Εξωτερικών και υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι από μια σειρά χώρες όπως Ελλάδα, Αλβανία, Βουλγαρία, Ιταλία, Κύπρο, Σλοβακία, Αίγυπτο, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Λίβανο, Λιβύη και Τυνησία, και εξετάστηκαν ζητήματα όπως τα δίκτυα Ενέργειας και εμπορίου, το Προσφυγικό, η ασφάλεια, ο πόλεμος ενάντια στην τρομοκρατία και τον εξτρεμισμό - χαρακτηριστικές ήταν κάποιες τοποθετήσεις του Ελληνα υπουργού Εξωτερικών, Ν. Κοτζιά, όπως:
«Στην περιοχή μας ανταγωνίζονται σειρά δυνάμεων που έχουν τα δικά τους συμφέροντα. Ορισμένες φορές αυτά συμπίπτουν με τα δικά μας, ορισμένες φορές δεν είναι ακριβώς τα ίδια. Το ζητούμενο όμως είναι όχι να προσδιορίσουμε τη στάση μας έναντι αυτών. Αντίθετα, αφετηρία μας πρέπει να είναι τα κοινά μας συμφέροντα και με βάση αυτά να κρίνουμε τη στάση των υπολοίπων».
Αλλωστε, πληροφορίες από τα πλέον αρμόδια χείλη ανέφεραν ότι στη διοργάνωση της τέτοιας Διάσκεψης αντέδρασαν εξαρχής οι κυβερνήσεις Γαλλίας και Ισραήλ, προφανώς γιατί θεωρούν ότι μια αλλαγή ισορροπιών και συσχετισμών στην περιοχή θα βλάψει τα συμφέροντά τους.
Τα οποία είναι ...πλούσια. Χαρακτηριστικές ως προς αυτό οι τοποθετήσεις, στη διάρκεια της Συνόδου, του Ελληνα ΥΠΕΞ για τον πλούτο της περιοχής και του «ψητού» που εντοπίζεται εδώ για τα μονοπώλια:
«Από εδώ περνάνε πολλαπλά προβλήματα, δυνατότητες και ευκαιρίες: Πρόσφυγες, εμπόριο, μεταφορές, οικονομικοί μετανάστες».
«Ειδικό ζήτημα είναι η ασφάλεια μεταφορών στην ευρύτερη περιοχή μας και η ανάπτυξη ενός σύγχρονου δικτύου μεταφορών. Το πόσο αληθινό είναι αυτό φαίνεται από τις απαιτήσεις που υπάρχουν για τη θαλάσσια ασφάλεια. Η περιοχή της Μεσογείου διακινεί το 40% των παγκόσμιων ενεργειακών αποθεμάτων και αποτελεί από τους πιο σημαντικούς κόμβους θαλάσσιας επικοινωνίας από το Σουέζ, το Χορμούς, το Αντεν, μέχρι το Γιβραλτάρ».
«Να αναπτύξουμε κοινές δράσεις, έρευνα και παραγωγή πράσινων τεχνολογιών, προστασίας του θαλάσσιου περιβάλλοντος, αλλά και της παραγωγής Ενέργειας, καθώς και μεταφοράς παραδοσιακών μορφών Ενέργειας».
Επίσης, ανέφερε: «Η περιοχή μας είναι πλούσια σε πρώτες ύλες, βιοτεχνίες, ανθρώπινο δυναμικό. Πρέπει να βρούμε έναν τρόπο να αξιοποιηθεί καλύτερα αυτό το υπάρχον δυναμικό και να προσελκύσουμε κι άλλο». Στην ίδια βάση, έβαλε ως προτεραιότητα να στηθούν «δίκτυα Ενέργειας, πετρέλαιο, φυσικό αέριο και μεταφορικά δίκτυα. Χρειάζονται να δημιουργηθούν μεγάλες και σταθερές υποδομές διασύνδεσης των πλευρών της περιοχής μας».
Ο ίδιος παρουσίασε, συνοψίζοντας τα συμπεράσματα της Συνόδου ως σημαντικό πεδίο ευκαιριών, την ανάπτυξη των λεγόμενων Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας σε συνεργασία με χώρες όπως τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, σε συμπλήρωση ανάλογων σχημάτων συνεργασίας με Κύπρο, Αίγυπτο και Ισραήλ, που εστιάζουν στο φυσικό αέριο.
Τίθεται, λοιπόν, το ερώτημα ποιος άλλος εκτός από την ελληνική κυβέρνηση και την ελληνική αστική τάξη στήριξε μια τέτοια πρωτοβουλία και ιδιαίτερα το ρόλο του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ.

Πρεμούρα εμπλοκής

Ως προς το δεύτερο σκέλος, αυτό της πρεμούρας της ελληνικής αστικής τάξης, με τις κυβερνήσεις της, για βαθύτερη εμπλοκή στην υλοποίηση των ιμπεριαλιστικών σχεδιασμών, είναι ενδεικτικό το γεγονός ότι ο Ελληνας ΥΠΕΞ αναπαρήγαγε στη Διάσκεψη μια σειρά από ιμπεριαλιστικά προσχήματα που «δικαιολογούν» ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις. Π.χ. μίλησε για ειρήνη και σταθερότητα, να σταματήσει το «χάος» στη Λιβύη, ο πόλεμος στη Λιβύη και το Ιράκ, να λυθεί το Κουρδικό, να ιδρυθεί Παλαιστινιακό κράτος κ.ά. Στην πραγματικότητα, βέβαια, είναι οι ίδιοι οι ιμπεριαλιστικοί σχεδιασμοί και ανταγωνισμοί που «αποσταθεροποιούν» την περιοχή...
«Η σταθερότητα εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τον πόλεμο ενάντια στην τρομοκρατία. Οποιος θέλει την ειρήνη, πρέπει να πολεμά την τρομοκρατία», συμπλήρωσε χαρακτηριστικά, απλώνοντας βούτυρο στο ψωμί των πολεμικών σχεδιασμών που αξιοποιούν τη δράση των τζιχαντιστών και τον «πόλεμο κατά της τρομοκρατίας» για να προωθήσουν τους επικίνδυνους σχεδιασμούς τους στην περιοχή.
Κάνοντας, εξάλλου, και συγκεκριμένες προτάσεις, εκ μέρους της ελληνικής κυβέρνησης, για την αντιμετώπιση της τρομοκρατίας και του οργανωμένου εγκλήματος, εισηγήθηκε «τη συνεργασία ανάμεσα στις υπηρεσίες πληροφοριών των κρατών μας, ανταλλαγή πληροφοριών και άλλων υλικών, καθώς και κοινές δράσεις της αστυνομίας μας»...
Φρόντισε, ταυτόχρονα, να υπενθυμίσει τη διαχρονική διαθεσιμότητα της ελληνικής αστικής τάξης να συνδράμει τους σχεδιασμούς τους:
«Συνδεδεμένη με την ασφάλεια στη Μεσόγειο είναι η στρατηγική για τη θαλάσσια ασφάλεια της ΕΕ (EU Maritime Security Strategy - EUMSS) που εκπονήθηκε επί ελληνικής προεδρίας τον Ιούνιο 2014 (σ.σ. επί συγκυβέρνησης ΝΔ - ΠΑΣΟΚ) και άρχισε να εφαρμόζεται με το σχέδιο δράσης που εκπόνησε η ιταλική προεδρία το Δεκέμβριο του 2015».

Στο βάθος ...ΝΑΤΟ

Πρόσθεσε, βάζοντας ανοιχτά την Ελλάδα στο επίκεντρο των ιμπεριαλιστικών σχεδιασμών: «Ελλάδα και Τουρκία αποτελούν τη νοτιοανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ και η Κύπρος την αντίστοιχη της ΕΕ, αποτελώντας το όριο, αλλά ταυτόχρονα και τον κρίκο σύνδεσης των δύο υποσυστημάτων, Νοτιοανατολική Ευρώπη και Μέση Ανατολή. Είναι η περιοχή που μπορεί να δώσει Ενέργεια και να διαφοροποιήσει τις πηγές φυσικού αερίου για την ΕΕ». Προβολή ως παρόχου Ενέργειας και διαφοροποίηση των πηγών τροφοδότησης της ΕΕ με καύσιμο, παράμετροι που προβάλλονται ως συντελεστές ισχυροποίησης των ελληνικών επιχειρηματικών ομίλων στους κλιμακούμενους ενδοκαπιταλιστικούς ανταγωνισμούς.
Θυμίζουμε εδώ ότι στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ, αρχές Ιούλη στη Βαρσοβία, με τη σύμφωνη γνώμη και της ελληνικής κυβέρνησης, αποφασίστηκε η αναβάθμιση της ΝΑΤΟικής επιχείρησης «ACTIVE ENDEAVOUR», που αναπτύχθηκε στην Ανατολική Μεσόγειο «ενάντια στην τρομοκρατία», σε γενικότερη επιχείρηση επιτήρησης και περιπολιών στη θαλάσσια επικράτεια, μετονομάζοντάς την σε «SEA GUARDIAN». Εχει, πλέον, ως αντικείμενο τα πάντα: Από την επιτήρηση και τη διασφάλιση της ελεύθερης ναυσιπλοΐας έως την προστασία κρίσιμων υποδομών (βλ. πλατφόρμες άντλησης και αγωγούς μεταφοράς καυσίμου). Επίσης, αποφασίστηκε ότι θα μπορεί να πάει και σε άλλες ζώνες της Μεσογείου, στα σχέδια του ΝΑΤΟ να διευρύνει και να μονιμοποιήσει την παρουσία του και στην Κεντρική Μεσόγειο.
Με βάση και αποφάσεις που πήραν στη Σύνοδο ανώτατοι αξιωματούχοι από ΝΑΤΟ και ΕΕ για αλληλοσυμπλήρωση των δυνάμεών τους που επιχειρούν στην Κεντρική Μεσόγειο, στην ανοιχτή θάλασσα βόρεια της Λιβύης - όπου, σημειωτέον, έχουν εντοπιστεί και σημαντικά κοιτάσματα φυσικού αερίου - σε πρώτη φάση ρόλος του ΝΑΤΟ θα είναι να υποστηρίξει την εκεί ευρωενωσιακή ναυτική επιχείρηση «SOPHIA» με πληροφορίες και logistics, ακολούθως να βοηθήσει τις λιβυκές αρχές να αναπτύξουν τις ικανότητές τους, αλλά και να εφαρμόσει εμπάργκο όπλων στα ανοιχτά της Λιβύης, προς αφοπλισμό των ένοπλων ομάδων που δρουν στη χώρα και αμφισβητούν την «επίσημη» κυβέρνηση.
Δράσεις και επιχειρήσεις όπου θα παίξει - παίζει ήδη - βασικό, υποστηρικτικό ρόλο η ελληνική κυβέρνηση, παραχωρώντας σειρά μέσων (π.χ. πλοία) και υποδομών όπως η Σούδα ή οι αεροπορικές βάσεις σε Καλαμάτα, Κάρπαθο και Καστέλι Ηρακλείου.

Με ατζέντα την ανάκαμψη του κεφαλαίου...

Με ατζέντα την ανάκαμψη του κεφαλαίου...

Eurokinissi

Πραγματοποιήθηκε τελικά την Παρασκευή στην Αθήνα η σύνοδος των αρχηγών των μεσογειακών κρατών της ΕΕ, με πρωτοβουλία της ελληνικής κυβέρνησης. Είναι όμως φανερό ότι παρόλο που μπήκε μπροστά η ελληνική κυβέρνηση, η σύνοδος στηρίχτηκε από ισχυρά κράτη της ΕΕ και πρώτα απ' όλα τη Γαλλία και την Ιταλία. Γι' αυτό, άλλωστε, οι αντιδράσεις σε επίπεδο ΕΕ και πρώτα απ' όλα Γερμανίας αναφέρονται σε κίνηση που στοχεύει την αντιπαράθεση με την αυστηρή δημοσιονομική πολιτική στο πλαίσιο της ΕΕ, την ανάγκη για «μεταφορά πόρων» στα κράτη τους με στόχο να στηριχθούν επενδύσεις. Αυτά ενώνουν παρά τις διαφορές τους καθώς και τα μεγάλα χρέη τα συγκεκριμένα κράτη που συμφωνήθηκε να ξανασυναντηθούν την επόμενη φορά στη Λισσαβόνα. Εκφράζοντας έτσι αντιθέσεις που εκδηλώνονται σχετικά με το μέλλον της ΕΕ και του Ευρώ.
Στη σύνοδο συμμετείχαν ο Κύπριος Πρόεδρος, Ν. Αναστασιάδης, ο Γάλλος Πρόεδρος, Φρ. Ολάντ, ο Ιταλός πρωθυπουργός, Μ. Ρέντσι, ο Μαλτέζος πρωθυπουργός, Τζ. Μουσκάτ, ο Πορτογάλος πρωθυπουργός, Α. Κόστα και ο αναπληρωτής υπουργός ΕΕ της Ισπανίας, Φ. Εγκιδάθου, εκπροσωπώντας τον υπηρεσιακό πρωθυπουργό, Μ. Ραχόι, ο οποίος δήλωσε αδυναμία συμμετοχής λόγω της ρευστής πολιτικής κατάστασης στη χώρα του.
Ο ίδιος ο Αλ. Τσίπρας μία μέρα πριν από τη σύνοδο εξέθετε στη γαλλική εφημερίδα «Le Monde» τις συγκλίνουσες «διεκδικήσεις» του κεφαλαίου των χωρών του «Νότου», στον ανταγωνισμό τους με τα κεφάλαια άλλων κρατών - μελών της ΕΕ, σημειώνοντας: «Εχουμε σήμερα έναν Βορρά που συσσωρεύει πλεονάσματα και έναν Νότο που υποφέρει από την ύπαρξη μεγάλων ελλειμμάτων. Δεν υπάρχει ευρωπαϊκή σύγκλιση, όσο υπάρχουν τέτοιες ανισότητες. Στη συζήτηση για το μέλλον της Ευρώπης δεν μπορεί να κυριαρχούν οι χώρες Visegrad. Σέβομαι τις απόψεις τους, αλλά μιλάμε για την Ευρώπη των 27».
Πρόσθετε, μάλιστα, στο όνομα του «ρεαλισμού» και των μη ευνοϊκών συσχετισμών, ότι δεν ζητά το τέλος του Συμφώνου Σταθερότητας, ωστόσο θα «πρέπει να μπορούμε να εξασφαλίσουμε κάποιες εξαιρέσεις αναφορικά με το Σύμφωνο Σταθερότητας, να αυξήσουμε τη στήριξη στα μέτρα που ευνοούν την ανάπτυξη».

Συγκλίσεις και ανταγωνισμοί

Την εκτίμηση ότι η σύνοδος θα αποτελέσει «ένα σταθερό και δημιουργικό φόρουμ θετικής συμβολής στον διάλογο για το μέλλον της Ευρώπης», εξέφρασε στην εισηγητική του τοποθέτηση στην έναρξη της συνόδου, ο Αλ. Τσίπρας. Παραδέχτηκε ότι οι διαφορές παραμερίζονται μπροστά στον κοινό στόχο να εξασφαλίσουν ευνοϊκότερους όρους αντιμετώπισης της καπιταλιστικής κρίσης και να διαμορφώσουν μια «κοινή εποικοδομητική συμβολή στον κρίσιμο διάλογο για το μέλλον της ΕΕ» μπροστά και στη Σύνοδο της Μπρατισλάβα.
Ο Πρόεδρος της Γαλλίας, Φρ. Ολάντ, προσερχόμενος στη σύνοδο έθεσε καθαρά την επιδίωξη «να τεθεί η ανάπτυξη στην κορυφή των προτεραιοτήτων». «Συγκεντρωθήκαμε σήμερα εδώ γιατί οι χώρες του Νότου είναι χώρες οι οποίες βιώνουν οικονομικές καταστάσεις, που απαιτούν να τεθεί η ανάπτυξη στην καρδιά των προτεραιοτήτων», δήλωσε και πρόσθεσε «Σκέφτομαι την Ιταλία, την Ισπανία, την Ελλάδα, αλλά, επίσης, και τη Γαλλία, όπου πάντα θέταμε την προτεραιότητα της ανάπτυξης, παρά το γεγονός ότι σεβόμαστε μία σειρά κανόνων πειθαρχίας, που βέβαια ισχύουν για όλους».
Την ίδια ώρα, καυστικά σχολίαζε τη σύναξη ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών Β. Σόιμπλε, ο οποίος, προσερχόμενος στο Eurogroup, ρωτήθηκε σχετικά και απάντησε: «Οταν σοσιαλιστές ηγέτες συναντώνται μεταξύ τους, τις περισσότερος φορές, δεν προκύπτει κάτι έξυπνο».
Επικριτικός για τον Αλ. Τσίπρα αλλά και τους Φρ. Ολάντ και Μ. Ρέντσι ήταν ο Γερμανός ευρωβουλευτής πρόεδρος της πολιτικής ομάδας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος στην Ευρωβουλή, Μ. Βέμπερ, δηλώνοντας ότι ο Τσίπρας «κάνει πάλι τα συνηθισμένα του κόλπα», ότι «αυτό που χρειάζεται η Ευρώπη τώρα είναι ενότητα και σίγουρα όχι νέες προσπάθειες διαίρεσης» και πως «τα αιτήματα της Αθήνας οδηγούν στο πουθενά. Ο κ. Τσίπρας πρέπει να ξεκινήσει από την πλήρη υλοποίηση των μεταρρυθμίσεων που υποσχέθηκε. Το γεγονός ότι ο Πρόεδρος Ολάντ - πιθανώς για λόγους εσωτερικής πολιτικής - και ο Ιταλός πρωθυπουργός Ρέντσι επιτρέπουν στον κ. Τσίπρα να τους χειραγωγήσει δεν είναι πραγματικά ένα σημάδι ευθύνης».
Στο μεταξύ, η σύνοδος σχολιάστηκε και απ' τον γερμανικό Τύπο με την «Die Welt» να αναφέρει ότι «οι ισορροπίες στην Ευρώπη μετατοπίζονται» και να προσθέτει, αντανακλώντας αντιθέσεις και στο εσωτερικό της γερμανικής αστικής τάξης: «Πρόκειται για μια λαμπρή συνάθροιση. Το σύνθημα της συνάντησης το καθόρισε ο Τσίπρας "Ανάπτυξη ή λιτότητα". Πρόκειται για την κήρυξη πολέμου στην πολιτική της λιτότητας στην Ευρώπη. Η μίνι σύνοδος κορυφής δεν είναι μια συνάντηση για ανταλλαγή απόψεων, αλλά μια συνάντηση για την οποία η καγκελάριος Μέρκελ πρέπει να τρέμει ... Διαμορφώνονται νέες συμμαχίες. Η Γαλλία αναζητά άλλους εταίρους. Η σύνοδος κορυφής της Αθήνας είναι μόνο μια πρόγευση».

Καπιταλιστική ανάκαμψη και ασφάλεια πάνε μαζί...

Αμέσως μετά το πέρας της συνόδου τόσο με τις δηλώσεις τους οι συμμετέχοντες όσο και με τη Διακήρυξη των Αθηνών γίνεται φανερή η στόχευσή τους να διεκδικήσουν μέτρα ενίσχυσης της προσπάθειας ανάκαμψης της καπιταλιστικής κερδοφορίας, ζητώντας αλλαγές στην πολιτική της Ευρωπαϊκής Ενωσης προς αυτήν την κατεύθυνση. Ετσι, η Διακήρυξη αναφέρεται στους εξής άξονες:

• Ενθάρρυνση επενδύσεων από τον διπλασιασμό της χρηματοδοτικής ικανότητας του Ευρωπαϊκού Ταμείου Στρατηγικών Επενδύσεων («Σχέδιο Juncker»), με έμφαση στις βασικές προτεραιότητες, όπως η ψηφιακή οικονομία, έργα με χαμηλές εκπομπές άνθρακα για την Ενέργεια, συμπεριλαμβανομένης της Ενέργειας των διασυνδέσεων και των μεταφορών, των υποδομών καθώς και της έρευνας και της εκπαίδευσης.
• Ευρωπαϊκές πολιτικές για τη στήριξη της χρηματοδότησης των επενδύσεων, συμπεριλαμβανομένης της ολοκλήρωσης της Τραπεζικής Ενωσης και κίνητρα για επενδύσεις σε εθνικό επίπεδο.
• Σταθερός προσανατολισμός στην ανάπτυξη διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, (δηλαδή αντιλαϊκών αναδιαρθρώσεων) προκειμένου να βελτιωθεί η λειτουργία των αγορών, να ενισχυθεί η ανταγωνιστικότητα και η δημιουργία θέσεων εργασίας. Καθώς επίσης και μια σειρά μέτρα για ειδικά επενδυτικά σχέδια, για σταθερότητα της ζώνης του ευρώ κ.α.

Στη Διακήρυξη των Αθηνών σημειώνεται η «ισχυρή δέσμευση» των συμμετεχόντων για την ευρωπαϊκή ενότητα. Δηλώνεται σεβασμός στην απόφαση της Μεγάλης Βρετανίας για έξοδο απ' την ΕΕ, κάτι που «θα πρέπει να γίνει το συντομότερο δυνατό», αν και εκφράζεται η επιθυμία «στο μέλλον να έχουμε το Ηνωμένο Βασίλειο ως στενό εταίρο της ΕΕ».
Η απαίτηση για μέτρα ενίσχυσης της ανάκαμψης του κεφαλαίου πάει χέρι χέρι με μέτρα ενεργότερης δράσης σε πολεμικές συγκρούσεις για το μοίρασμα αγορών με πρόσχημα την Ασφάλεια. Σε αυτή την κατεύθυνση η Διακήρυξη αναφέρεται:

• Προώθηση μιας Κοινής Πολιτικής Ασφάλειας και Αμυνας. Σε αυτό το πλαίσιο, υποστηρίζουν τη διαδικασία των διαπραγματεύσεων για μια δίκαιη, βιώσιμη και συνολική διευθέτηση του προβλήματος της Κύπρου, χωρίς εγγυήσεις, βάσει των σχετικών ψηφισμάτων του Συμβουλίου Ασφαλείας.
• Οπως αναφέρουν θα πρέπει να εξασφαλίζεται η προστασία των εξωτερικών συνόρων της ΕΕ μέσω συστηματικών ελέγχων, τις αναγκαίες τεχνολογίες, τη διασύνδεση των σχετικών βάσεων δεδομένων και τη δημιουργία Σωμάτων φύλαξης των ευρωπαϊκών συνόρων.
• Να ενισχυθεί η συνεργασία κατά της τρομοκρατίας, παρέχοντας τα απαραίτητα εργαλεία, ιδίως στους τομείς της Αστυνομίας και της Δικαιοσύνης, καθώς και να ενισχυθεί η συνεργασία για την αντιμετώπιση του φαινομένου της ριζοσπαστικοποίησης.
• Να ενισχυθεί η ανταλλαγή πληροφοριών. Να επανενεργοποιηθεί η Κοινή Εξωτερική Πολιτική και Πολιτική Ασφάλειας.
• Να αναπτυχθούν οι ευρωπαϊκές στρατιωτικές ικανότητες και η αμυντική βιομηχανία.
• Ενίσχυση της συνεργασίας στην περιοχή της Μεσογείου και με τις χώρες της Αφρικής μέσα από την αναβάθμιση της συνεργασίας και της χρηματοδότησης για την εξασφάλιση της ασφάλειάς τους, την καταπολέμηση της παράνομης μετανάστευσης, την προώθηση της οικονομικής τους ανάπτυξης.
• Ειδικά για τη Μετανάστευση: Αναθεώρηση του Δουβλίνου. Ενίσχυση της απόσπασης του προσωπικού του FRONTEX και της EASO για την υποστήριξη των συστημάτων ασύλου των κρατών της πρώτης γραμμής. Εφαρμογή των συμπερασμάτων του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου σχετικά με την ανάγκη να επιταχυνθεί η μετεγκατάσταση. Συνέχιση της εφαρμογής της συμφωνίας ΕΕ - Τουρκίας κ.ά.

Το παραπάνω πνεύμα αποτυπώθηκε και στις κοινές δηλώσεις των ηγετών των κρατών. Ο Αλ. Τσίπρας μίλησε για την ενίσχυση του ρόλου της ΕΕ σε παγκόσμιο και περιφερειακό επίπεδο, με μέτρα «που θα δίνουν ώθηση στην ανάπτυξη και την απασχόληση και θα συμβάλλουν στην ενίσχυση του αισθήματος ασφάλειας με αναβάθμιση της εξωτερικής πολιτικής και της πολιτικής ασφάλειας και δυναμικές διπλωματικές πρωτοβουλίες». Διαβεβαίωσε, τέλος, εκ νέου ότι η σύνοδος αυτή συνιστά μια «θετική συμβολή στο διάλογο για το μέλλον της Ευρώπης» και όχι μια ακόμα «ομαδοποίηση».
Ο Φρ. Ολάντ εξέφρασε τη φιλοδοξία οι χώρες του Νότου να χρησιμεύσουν στην ΕΕ συμβάλλοντας στην ενίσχυση της σταθερότητας, της ασφάλειας και της οικονομίας, ενώ ζήτησε μπροστά και στη Σύνοδο της Μπρατισλάβα να χαραχτούν πολιτικές «συνοχής μέσω διεύρυνσης του σχεδίου Γιούνκερ» και ενός «μεγάλου αναπτυξιακού προγράμματος». Ο Μ. Ρέντσι δήλωσε ότι η ΕΕ «δεν μπορεί να συνεχίσει να απαριθμεί κανόνες, τεχνικισμούς, δημοσιονομικά και λιτότητα». Ο Φ. Εγκιδάθου υποστήριξε ότι η Ισπανία στηρίζει πρωτοβουλίες για αντιμετώπιση κοινών προβλημάτων, όπως της ασφάλειας, της μετανάστευσης και της οικονομικής κρίσης. Και στα τρία σκέλη, όπως είπε, πρέπει να δοθεί ευρωπαϊκή απάντηση. Ο Α. Κόστα εστίασε στην καταπολέμηση της τρομοκρατίας για την αντιμετώπιση της «ριζοσπαστικοποίησης στην Ευρώπη» και για πολιτικές προώθησης των επενδύσεων, ώστε να δοθεί ώθηση στην καπιταλιστική ανάπτυξη. Ο Ν. Αναστασιάδης μίλησε για την ανάγκη ενός νέου προσανατολισμού στα σημαντικά θέματα που είναι η οικονομία, η ασφάλεια κ.ά. Ο Τζ. Μουσκάτ δήλωσε ότι η σύνοδος κατέληξε σε συγκεκριμένες προτάσεις, εξέφρασε τη στήριξή του στο σχέδιο Γιούνκερ και στη διεύρυνσή του. Ζήτησε διόρθωση του Δουβλίνου υπό τη σκοπιά της νέας πραγματικότητας που διαμορφώνουν οι προσφυγικές ροές.
Σε προπαγανδιστικό επίπεδο, οι εκκλήσεις των κατά πλειοψηφία σοσιαλδημοκρατών ηγετών των «κρατών του νότου» περί κοινωνικής Ευρώπης, περί οραμάτων και αξιών της αλληλεγγύης που πρέπει να ξαναζωντανέψουν αποσκοπούν ουσιαστικά να συσκοτίσουν το αντιλαϊκό περιεχόμενο της ατζέντας της Συνόδου.

Χαμηλές πτήσεις - εκθεσιακές εμπειρίες

 Χαμηλές πτήσεις - εκθεσιακές εμπειρίες

Καλό φθινόπωρο, καλό χειμώνα

Είναι φορές που η ροή των πραγμάτων μοιάζει κυκλική κι επαναλαμβανόμενη, χωρίς διαλεκτικές σπείρες κι ανώτερα σημεία, κι εμείς συνεχίζουμε, περιμένοντας την έκπληξη, όπως έλεγε το μικρό σπουργίτι του Αρκά στον πατέρα του, για το θαύμα της δημιουργίας και τη διαδοχή των γενεών. Και δεν είναι πως οι συλλογικές μας διαδικασίες μοιάζουν με "χαμηλές πτήσεις", καθώς προπονούμαστε για την έφοδο στον ουρανό, ή πως δεν κατέβηκε πολύς κόσμος στο δρόμο αυτές τις μέρες. Αλλά το πρόσφατο παρελθόν, όπου διάφορες υποσχέσεις (απατηλές και μη) πλανιόνταν στην ατμόσφαιρα, μοιάζει ήδη πολύ μακρινό, δίνοντας μια άλλη διάσταση, σαν υπονοούμενο, στο πρώτο συνθετικό του φθινοπώρου.

Αυτό που μπορεί να θεωρηθεί έκπληξη είναι πως ο ουρανός δεν έπεσε στα κεφάλια μας -για να έρθει να μας βρει, αφού δεν κινούμε εμείς προς αυτόν- και δεν έβρεξε τις απογευματινές ώρες. Αυτό που δεν (πρέπει να) έτυχε, αλλά πέτυχε, στη βάση της πείρας προηγούμενων χρόνων, είναι πως το Φεστιβάλ πήγε χρονικά πίσω (στη Θεσσαλονίκη και σε όλες τις άλλες πόλεις) και δεν συνέπεσε με τα εγκαίνια της ΔΕΘ, που θα ήταν σκότωμα για τους  σφους (και την εξεταστική της Σπουδάζουσας). Όχι πως τώρα ήταν ξεκούραστοι, γιατί κορυφώνονται οι προετοιμασίες και τα κλεισίματα.

-Τι κλείσιμο έχουμε;

-Εξήντα πέντε...

-65 ευρώ ή εισιτήρια;

-Εισιτήρια.

-Αλήθεια;

-Συγκεντρώσου...

Από τη συγκέντρωση στην Αριστοτέλους ξεχώρισα: μια συναγωνίστρια που κρατούσε ένα αυτοσχέδιο πλακάτ με το σύνθημα: αιδώς αχρείοι.

Τα μπρελόκ με το σηματάκι του ΔΣΕ που πουλούσαν κάποιες σφισσες.

Το κουτάκι οικονομικής ενίσχυσης που έβγαλαν οι Δραμινοί σφοι για την υποστήριξη του σωματείου τους και του δικαστικού αγώνα εναντίον των ΜΙΚΕΛ, που απέλυσαν έναν συνάδελφο. Ούτε γουλιά! (Παρεμπιπτόντως, ήταν εκεί κι οι κοκακολάδες με τα μπαλόνια τους και τον εκπρόσωπό τους, που έκανε έκανε τον εναρκτήριο χαιρετισμό.

Κι ένα πανό της ΠΑΣΥ, ή μάλλον κάποιας τοπικής γραμματείας της, που έγραφε: όχι στην ΚΑΠ της ΕΕ. Κρίμα βέβαια που ήταν εκτός γραμμής, καθώς δεν είχαν διαβάσει ένα άρθρο απ' το προηγούμενο φύλλο του Πριν, για το ΚΚΕ που πολεμάει το "έξω από την ΕΕ" και τις μαζικές συσπειρώσεις του, που δε βάζουν καμία αντι-ΕΕ αιχμή για τη ΔΕΘ. Μα να μην τους ενημερώσει κάποιος...

Στην κεντρική είσοδο της ΔΕΘ, βλέπαμε από δεξιά ένα μεγάλο διαφημιστικό ταμπλό της ΔΕΗ, με το σύνθημα: "πάντα δίπλα σας, στον καθημερινό σας αγώνα". Είδες η ΔΕΗ;

Και από αριστερά (πάντα) την πορεία της ΟΚΔΕ-Εργατική Πάλη, που έκανε δική της ξεχωριστή συγκέντρωση και πορεία, από την Αγίας Σοφίας -όπου περνώντας αργότερα είδαμε κι ένα πανό με υπογραφή ΕΔΔΣ (Επιτροπή Δράσης Δυτικών Συνοικιών), που φλερτάρει με τα αρχικά της ΕΣΣΔ.

Στη ΧΑΝΘ που τους πετύχαμε, προσπαθούσαμε να δούμε και τα πίσω πανό, μήπως είχε έρθει και κάποιος άλλος μαζί τους. Από ένα κόκκινο πανό, βλέπαμε μόνο στην αρχή ένα "ΑΝΤ..." και μετά κοβόταν. Το Λαϊκό Στρώμα τρόμαξε, γιατί νόμισε προς στιγμήν ότι έλεγε ΑΝΤΑΡΣΥΑ κι ότι αυτή ήταν όλη κι όλη η παρουσία της. Αλλά κατέληξε πως πρέπει να έλεγε: Αντίο Ζωή...

Δεν ξέρω αν τελικά μπήκαν πίσω από εμάς -όπως είχε γίνει και άλλη μια φορά πριν από μερικούς μήνες ή πορεύτηκαν μοναχικά προς τη σύγκρουση. Αν κι οι συσχετισμοί δεν ήταν ιδιαίτερα ευνοϊκοί (έστω για κάτι συμβολικό): 200 άτομα προς 5 χιλιάδες πάνοπλους ΜΑΤάδες, που απέκλεισαν με ένα τρομερό επιτελικό σχέδιο, όχι μόνο την Εγνατία, αλλά και το δρόμο που οδηγεί προς την Άνω Πόλη από τα Πανεπιστήμια.

Τόση Αριστερά από το μΠΑτΣΟΚ είχαμε να δούμε...

Όσο για την Ανταρσυα, είχε σκιστεί στα δύο, ως συνήθως, σαν Βερολίνο, με τους ΣΕΚίτες στο δυτικό κομμάτι να δίνουν άλλοθι στην ανυπαρξία και την κακομοιριά της ΓΣΕΕ και το ανατολικό -που δεν το χωρίζουν δα τίποτα τείχη (Σινικό, Βερολινέζικο, κτλ) από αυτήν την καρικατούρα του Ενιαίου Μετώπου- να έχει συγκέντρωση στην Καμάρα. Δεν ξέρω αν τόλμησαν τελικά να κατέβουν και Συριζαίοι, στη βάση του σχιζοφρενικού διαχωρισμού κυβέρνησης-κόμματος και των ανησυχιών της κυβέρνησης για τα συνδικάτα.

Την Παρασκευή στην Αθήνα, τα μπλοκ ήταν εξίσου μαζικά και τη διαφορά (σε σχέση με άλλες φορές) την έκανε ο χαιρετισμός ενός εργαζόμενου στο ΜΕΓΚΑ, όπου οι εργαζόμενοι έχουν ξεκινήσει επίσχεση εργασίας κι έβγαλαν μια αρκετά καλή ανακοίνωση, όπου θέτουν ονομαστικά τους μεγαλομετόχους του καναλιού (Μπόμπολας, Ψυχάρης, Βαρδινογιάννης) προ των ευθυνών τους, δείχνοντας πως η κρίση δε μας χτυπά όλους το ίδιο.

Οι βασικές ειδήσεις που προέκυψαν όμως είναι άλλες.

Πρώτον ότι σχεδιάζεται -αν κατάλαβα καλά- μια Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του ΠΑΜΕ (ή κάποια άλλη συλλογική διαδικασία) του ΠΑΜΕ στο ΣΕΦ, που υποθέτω (βάση της επιλογής του χώρου) πως μπορεί να είναι ανοιχτή και με μαζική απεύθυνση.

Δεύτερον ότι (εν όψει και το νομοσχεδίου για τα εργασιακά που θα φέρει η κυβέρνηση) υπάρχει πλάνο για πανελλαδική απεργία, που ετοιμάζεται από τώρα.

Καλό φθινόπωρο, καλό αγώνα.

Ο καυτός Σεπτέμβρης του 1946

Ο καυτός Σεπτέμβρης του 1946

«Η κυβέρνηση απαγορεύει το συνέδριο του ΕΑΜ. Η αστυνομία κατέλαβε τα γραφεία του ΚΚΕ στην Αθήνα».
Το «ζωνάρι» στην πρώτη σελίδα του «Ριζοσπάστη» στις 17 Σεπτέμβρη του 1946, που αναφερόταν στα γεγονότα της 16ης Σεπτέμβρη, δεν άφηνε περιθώρια για αυταπάτες.
Η Επιτροπή Πόλης της Κομμουνιστικής Οργάνωσης Αθήνας σε ανακοίνωσή της ανέφερε: «Σήμερα το πρωί αστυνομική δύναμη επέδραμε στα γραφεία της Κομμουνιστικής Οργάνωσης Αθήνας και συνέλαβε όλους που βρισκότανε μέσα σ' αυτά και όσους περνούσαν απ' έξω (...) Η Επιτροπή Πόλης της ΚΟΑ καταγγέλλει στον ελληνικό λαό την αυθαίρετη, παράνομη και αντισυνταγματική αυτή ενέργεια κυβέρνησης και αστυνομίας, που βάζει ουσιαστικά την Κομμουνιστική Οργάνωση της Αθήνας εκτός νόμου».
Ομως, το σχετικό ρεπορτάζ στην εφημερίδα μιλάει απλά για «χαφιέδικη επιχείρηση», ενώ ο αρμόδιος υπουργός, Εβερτ, δηλώνει πως «ό,τι έγινε, έγινε μετά από παραγγελία ανακριτή». Ομάδα δικηγόρων επισκέπτεται τον ανακριτή κ. Κακίση, με εντολή του οποίου έγινε η επιδρομή στην ΚΟΑ, αυτός δηλώνει ότι δεν έδωσε τέτοια εντολή αλλά αρνείται να διατάξει να παραδοθούν τα γραφεία στους κατόχους τους. Οι δικηγόροι απάντησαν ότι θα υποβάλουν μήνυση για παράβαση καθήκοντος και αυτοδικία...
Ως προς το θέμα της απαγόρευσης του Συνεδρίου του ΕΑΜ η κατάσταση είχε ως εξής: Η ΚΕ του ΕΑΜ ανακοίνωσε στην αστυνομική διεύθυνση ότι στις 27 Σεπτέμβρη, επέτειο ίδρυσης του ΕΑΜ, θα συγκροτηθεί πανελλαδικό συνέδριο 4 - 5 ημερών και ζητούσε χώρο για μια μεγάλη συγκέντρωση. Η κυβέρνηση απέρριψε το αίτημα δηλώνοντας ότι «η επιτροπή δεν κατέληξε εις τον καθορισμόν των οργανώσεων αι οποίαι άσκησαν την πραγματικήν εθνική αντίσταση και κατά συνέπεια δεν δύναται να επιτραπεί η μονοπώληση του ζητήματος εις μία παράταξη».

Το πρωτοσέλιδο του «Ριζοσπάστη» στις 17 Σεπτέμβρη 1946 για την εισβολή στα γραφεία της ΚΟΑ και την απαγόρευση του Συνεδρίου του ΕΑΜ

Την ίδια ώρα, ο ανταποκριτής του «Ασοσιέιτεντ Πρες» στην Αθήνα μετέδιδε: «Το υπουργικό συμβούλιο ενέκρινε σειρά νέων μέτρων τάξεως στα οποία περιλαμβάνεται και η σύλληψη των ηγετών του ΚΚΕ και του ΕΑΜ».
Κι όμως, την ίδια πάντα μέρα, εκ μέρους του ΕΑΜ, ο Μ. Πορφυρογένης στέλνει γράμμα στον αρμόδιο υπουργό και ζητά «να εφαρμόζονται οι νόμοι εξίσου εναντίον κάθε εγκληματίου», αναφέροντας ότι ενώ ασκούνται διώξεις κατά των δημοκρατών, υπάρχει ανοχή για τους ακροδεξιούς που οργίαζαν στις γειτονιές της Αθήνας και την επαρχία.

Τραγικές αντιφάσεις

Αυτό που εκ πρώτης όψεως εμφανίζεται ως τουλάχιστον παράδοξο στην όλη κατάσταση εκείνων των ημερών, αν κάποιος αρκεστεί μόνο στην καταγραφή γεγονότων, εβδομήντα χρόνια μετά, είναι μάλλον σχετικά εύκολο να αποκωδικοποιηθεί: Με έναν εξαιρετικά τραγικό τρόπο εκφράζονταν οι αντιφάσεις και οι αδυναμίες της στρατηγικής του ΚΚΕ εκείνη την περίοδο. Το γεγονός, δηλαδή, πως παρόλο είχε γίνει φανερό από το Δεκέμβρη του 1944 ότι οι λογαριασμοί της αστικής τάξης με το εργατικό - λαϊκό κίνημα λύνονται με τα όπλα, ότι η ταξική πάλη είχε οξυνθεί και ενώ είχε ήδη εκδηλωθεί η δράση ομάδων καταδιωκομένων και ανταρτοομάδων, που αντέδρασαν στην κρατική βία και καταστολή, εντούτοις παρέμεναν αυταπάτες και ψευδαισθήσεις περί «δημοκρατικής λύσης». Οτι, δηλαδή, μπορούσε η αστική τάξη, κάτω από την εργατική - λαϊκή πίεση, ακόμα και με ένοπλη αντίδραση, να υποχωρήσει από την απόφασή της να αποκαταστήσει, με κάθε τρόπο και κυρίως τσακίζοντας το λαό, την εξουσία της που είχε δεχθεί σημαντικούς κλονισμούς την περίοδο της Κατοχής. Αυτές οι αντιφάσεις και αδυναμίες συνεχίστηκαν και τα επόμενα χρόνια παρόλο που τελικά επιλέχθηκε ο δρόμος της ένοπλης αναμέτρησης με την αστική τάξη και τους συμμάχους της και κατά τη διάρκεια του 3χρονου αγώνα του ΔΣΕ.
Ομως, ούτε τα γεγονότα του Σεπτέμβρη του 1946 ήρθαν σαν κεραυνός εν αιθρία ούτε το ΚΚΕ ήταν εντελώς ανυποψίαστο.
Είχε προηγηθεί η 2η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ το Φλεβάρη του 1946, που συνήλθε, όχι συμπτωματικά, ακριβώς στην πρώτη επέτειο της υπογραφής της απαράδεκτης συμφωνίας της Βάρκιζας, και η οποία ευθέως προσανατόλιζε στον ένοπλο αγώνα, όχι όμως ακόμα ως ξεκάθαρη επιλογή για την κατάκτηση της εξουσίας, αλλά ως μέσο πίεσης για δημοκρατική διέξοδο. Στο μεσοδιάστημα οξύνθηκε το όργιο της τρομοκρατίας κατά του λαϊκού κινήματος κι ενώ το ΚΚΕ διατηρούσε ακόμα σημαντικές δυνάμεις, η αστική τάξη αξιοποίησε το μετέωρο βήμα του Κόμματος για να στεριώσει την εξουσία της με τις εκλογές του Μάρτη του '46.
Οι διωκόμενοι από την αστική εξουσία έφταναν ήδη το καλοκαίρι του '46 κοντά στους 20.000. Το καλοκαίρι τα πράγματα είχαν ήδη εκτραχηλιστεί, με τις δολοφονίες να είναι στην ημερήσια διάταξη. Ωστόσο, οι αντιφάσεις στην πολιτική του Κόμματος εκφράστηκαν με τη συμμετοχή στο δημοψήφισμα της 1ης Σεπτέμβρη για το πολιτειακό (που έφερε τον βασιλιά), ενώ λίγους μήνες πριν πολύ σωστά είχε απόσχει από τις βουλευτικές εκλογές του Μάρτη.
Εκείνη την περίοδο στα βουνά είχαν βγει ήδη κοντά στους 4.000 καταδιωκόμενους και με τους υπό δίωξη να ξεπερνούν τους 20.000. Οπως προκύπτει από τη μελέτη σχετικών εγγράφων εκείνων των ημερών, στις 12 του Σεπτέμβρη, το ΚΚΕ εκτιμούσε ότι δεν μπορούσε να σηκώσει μόνο του το βάρος ενός νέου αντάρτικου, που εκ των πραγμάτων βρισκόταν προ των πυλών.
Η αστική τάξη, όμως, δεν έχανε χρόνο. Διαβάζουμε στις ανταποκρίσεις που παρέθετε ο «Ριζοσπάστης» λίγες μέρες πριν από την εισβολή στα γραφεία της ΚΟΑ: «Θεσσαλονίκη 14. Σήμερα το πρωί κατέλαβαν τα γραφεία της Οργάνωσης Περιοχής Μακεδονίας και Θράκης του ΚΚΕ. Η αστυνομική δύναμη συγκέντρωσε και κατέστρεψε όλο το έντυπο υλικό, δύο βιβλιοθήκες και τα αρχεία. Οι παρευρισκόμενοι εκδιώχθηκαν από τα γραφεία τα οποία φρουρούνται από τη χωροφυλακή».
Σε άλλο σημείο, η εφημερίδα της ίδιας μέρας καταγγέλλει «ύποπτες φήμες» ότι «ετοιμάζονται 2.500 εντάλματα για τη σύλληψη ηγετών της Αριστεράς και των δημοκρατικών οργανώσεων».
Η κατάσταση είναι πράγματι περίπλοκη. Ο «Ριζοσπάστης» επισήμως δεν μπορεί να προβάλει ανοιχτά την αντάρτικη δράση. Μπορεί, όμως, να την προβάλει ως ρεπορτάζ που έχει δημοσιευθεί αλλού. Ετσι, διαβάζουμε ρεπορτάζ μοναρχικής εφημερίδας που αναπαράγει ο «Ριζοσπάστης», ότι «τρεις επαρχίες του Νομού Λάρισας Ελασσώνος, Αγιάς και Τυρνάβου, ελέγχονται απόλυτα από τους συμμορίτες». Και σε άλλη ανταπόκριση: «500 περίπου ένοπλοι υπό τους Γιαννούλη και Αννίβα επιτέθηκαν κατά τμήματος χωροφυλακής Πυρσόγιαννης που βοηθήθηκε από κατοίκους. Υστερα από 2ωρη μάχη η χωροφυλακή υπέκυψε και οι ένοπλοι κατέλαβαν την υποδιοίκηση χωροφυλακής και τα γύρω υψώματα».

Με τις μάχες να μαίνονται

Το αντάρτικο, λοιπόν, είχε φουντώσει για τα καλά στην επαρχία, αλλά στην Αθήνα ακόμα γινόταν κουβέντα για δημοκρατική λύση.
Κι όμως, την ίδια μέρα ανταπόκριση από το Λονδίνο αναφέρεται, στην «Ντέιλι Μέιλ», δήλωση του Γονατά ότι «σ' όλη τη χώρα θα επιβληθεί ο στρατιωτικός νόμος αν συνεχισθεί η κομμουνιστική δράση», αλλά και απόσπασμα από το «Ντέιλι Γουόρκερ», σύμφωνα με το οποίο ο Ν. Ζαχαριάδης σε άρθρο του τονίζει: «Οι απειλές δεν μας φοβίζουν. Αντιμετωπίζουμε ψύχραιμα την εξέλιξη της κατάστασης προτείνοντας το χέρι μας για συνεννόηση αλλά έχοντας και όπλο παρά πόδας».
Την επομένη, 20 Σεπτέμβρη, με άρθρο του στην πρώτη σελίδα ο διευθυντής του «Ριζοσπάστη», Κώστας Καραγιώργης, ανακοινώνει ότι «αύριο το πρωί οδηγείται στο νησί της εξορίας ο αρχηγός του Ελληνικού Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού στρατηγός Στέφανος Σαράφης». Μαζί του άλλοι 65 αξιωματικοί του ΕΛΑΣ, από τους οποίους 4 στρατηγοί. Αναρωτιέται στο άρθρο του ο Καραγιώργης: «Πρόκειται για ολοκλήρωση του αγγλοκρατούμενου φασιστικού προτεκτοράτου;».
Στο ίδιο φύλλο ο «Ριζοσπάστης», χρησιμοποιώντας τη μέθοδο της αναπαραγωγής ρεπορτάζ από τον αστικό Τύπο, πληροφορεί το κοινό με ενδιαφέρουσες ειδήσεις, όπως αυτή που αναφέρει: «Οι περιοχές που υπάγονται στις υποδιοικήσεις χωροφυλακής Ραψάνης, Λειβαδίου, Ελασσόνας και Γρεβενών ελέγχονται απόλυτα από τους ενόπλους, οι δυνάμεις των οποίων είναι μοιρασμένες ως εξής: Στον Ολυμπο 400, Χάσια 500, Πιέρρια 200 (άλλες πληροφορίες αναφέρουν ότι στην περιοχή Πιερρίων οι ένοπλοι φθάνουν στους 1.100). Η δύναμή τους αυξάνει ανάλογα με εφεδρείες από τα χωριά.
Το "Νιου Γιορκ Χέραλντ Τριμπιούν" στην παρισινή έκδοσή του δημοσιεύει ανταπόκριση του απεσταλμένου του από την Ελλάδα: "Στην Ελλάδα διεξάγεται αμείλικτος εμφύλιος πόλεμος (...) τώρα πια δεν υπάρχει έλεος ούτε για τις γυναίκες ούτε για τα παιδιά. Επειδή οι άρρενες συγγενείς τους πήραν τα βουνά, τα γυναικόπαιδα πιάνονται, φορτώνονται σε αυτοκίνητα και ή στέλνονται στα ξερονήσια ή στοιβάζονται κατά εκατοντάδες μέσα σε ασφυκτικά γεμάτες φυλακές (...) Επιπλέον η κυβέρνηση εγκρίνει τη δράση δυο τουλάχιστον μεγάλων συμμοριών, του Σούρλα, επικηρυγμένου για ληστεία και φόνο και του Καλαμπαλίκη. Και οι δυο απολαμβάνουν απόλυτης ασυδοσίας (...) Μπορεί κανείς να τους δει στα καφενεία της Λάρισας και του Βόλου».

«Εξω από κάθε νόμο της λογικής»

Η ΚΕ του ΕΑΜ με τηλεγράφημα προς τον πρωθυπουργό αναφέρει σχετικά με την εξορία του Σαράφη: «Εκτόπισις (...) εξεγείρει εθνικήν συνείδησιν και τορπιλίζει πάσαν προσπάθειαν εσωτερικού κατευνασμού», ενώ ο Κ. Καραγιώργης στο κύριο άρθρο της εφημερίδας αναφέρει: «Εμείς οι Κουκουέδες έχουμε έναν αρχηγό που είπε αυτά τα μεγάλα λόγια: "Οποιος φοβάται μην πέσει, πρέπει σε όλο το βιό να σούρνεται χάμου. Αλλά όσοι δεν φοβούνται μην πέσουν, αυτοί είναι ανίκητοι. Και αυτοί νικούν ακόμα και όταν πέφτουν"!».
Μια βδομάδα μετά την κατάληψη των γραφείων της ΚΟΑ στον κυριακάτικο «Ριζοσπάστη» ο Κ. Καραγιώργης σημειώνει: «Θα ήταν έξω από κάθε νόμο της λογικής αν δεν ξεπηδούσε αντίδραση έμπρακτη και ένοπλη (...) Η Αριστερά ζητάει πάντα με επιμονή, με πείσμα, με πάθος τη Συμφιλίωση, τη λογική συμφωνία για την άμεση λύση του εσωτερικού μας προβλήματος. Θα την αρνηθούν για άλλη μία φορά;».
Στη βάση της πρώτης σελίδας εκείνης της μέρας ο στίχος του Βασίλη Ρώτα προμηνύει:
«Στης σκλαβιάς τη νυχτιά και τον τρόμο
το λαό ξεσηκώνω με βιά
και του αγώνα του δείχνω το δρόμο
ενωμένος να βρει λευτεριά»
Ενα μήνα μετά, στα Χάσια, σε συνάντηση των ανταρτοομάδων που είχαν συγκροτηθεί από τους καταδιωκόμενους, αποφασίστηκε η συγκρότηση του Αρχηγείου Ανταρτών που μετονομάστηκε αργότερα σε Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας. Οι αυταπάτες για τη δημοκρατική διέξοδο παρ' όλα αυτά συνέχιζαν να υπάρχουν, είχε όμως τώρα πια αρχίσει να γίνεται πιο καθαρό ότι η γενίκευση της ένοπλης σύγκρουσης ήταν αναπόφευκτη. Ως αποτέλεσμα ταλαντεύσεων, καθυστερήσεων όμως αυτή δεν αγκάλιασε τα κύρια αστικά κέντρα και πρώτα απ' όλα την Αθήνα.

Η Διατλαντική Συμφωνία Εμπορίου - Επενδύσεων και η ένταση περιπλοκών μετά το Brexit

Η Διατλαντική Συμφωνία Εμπορίου - Επενδύσεων και η ένταση περιπλοκών μετά το Brexit

Associated Press

Οι επικεφαλής των διαπραγματευτών ΕΕ - ΗΠΑ για τη Διατλαντική Συμφωνία Εμπορίου και Επενδύσεων. Ο Ignacio Garcia Bercero της ΕΕ (δεξιά) καλωσορίζει τον Αμερικανό Dan Mullaney (αριστερά)

«Καθώς το Ηνωμένο Βασίλειο αποχωρεί από την ΕΕ, έχω ορίσει ως φιλοδοξία μας να γίνουμε παγκόσμιος ηγέτης στο ελεύθερο εμπόριο», δήλωσε η Μέι σε δημοσιογράφους αμέσως μετά τη σύνοδο του G20 στην Κίνα. Η Μέι είπε ότι δεν θα υπάρξουν υποχωρήσεις προς τον προστατευτισμό.
Οι δηλώσεις της Βρετανίδας πρωθυπουργού έγιναν με δεδομένο ότι το ΔΝΤ, παραμονές της Συνόδου, σε ενημερωτικό του σημείωμα καλούσε τους ηγέτες του G20 να ενισχύσουν τη ζήτηση, να αναθερμάνουν το εμπόριο, να υλοποιήσουν τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις στις οικονομίες τους για να υπάρξει μεγαλύτερη ανάπτυξη, εκτιμώντας ότι ο ρυθμός αύξησης του όγκου του εμπορίου αγαθών και υπηρεσιών έχει επιβραδυνθεί στις περισσότερες χώρες από το 2012, στο μισό του αντίστοιχου ρυθμού στην 20ετία πριν από το 2007.
Η προτροπή του ΔΝΤ για αύξηση της ζήτησης ως μέσου καπιταλιστικής ανάπτυξης διεθνώς έρχεται και επανέρχεται σε συνθήκες επιβράδυνσης της καπιταλιστικής οικονομίας. Η επιβράδυνση μειώνει τη ζήτηση, η τόνωση της ζήτησης ενισχύει την ανάκαμψη. Η δε εκτίμηση για επιβράδυνση του ρυθμού αύξησης του εμπορίου διεθνώς αποκαλύπτει υπερπαραγωγή εμπορευμάτων, το ίδιο μιλά για πτώση επενδύσεων, που σημαίνει αδυναμία αύξησης της παραγωγής. Φαύλος κύκλος. Είναι ο κύκλος της κρίσης. Που απαιτεί μεγάλη καταστροφή κεφαλαίου ώστε να γίνουν καπιταλιστικές επενδύσεις και να περάσει η οικονομία σε ανάπτυξη. Φαίνεται ότι τέτοιες συνθήκες δεν έχουν δημιουργηθεί. Το ΔΝΤ εξέφρασε μάλιστα φόβους για προστατευτισμό στο διεθνές εμπόριο.

Η ειδική σχέση ΗΠΑ - Βρετανίας και οι αμερικανικές ανησυχίες

Στις αρχές Ιούλη, είδαν το φως της δημοσιότητας ρεπορτάζ όπως:
«Ο Αμερικανός Πρόεδρος είχε προειδοποιήσει τη Βρετανία ότι θα υποβαθμιζόταν στις προτεραιότητες των ΗΠΑ σε περίπτωση Brexit και θα προηγείτο η πολύ μεγαλύτερη εμπορική συμφωνία με την Ευρώπη.
Βλέποντας την έντονη αντίδραση των αγορών στην έκβαση του δημοψηφίσματος, Αμερικανοί αξιωματούχοι εκφράζουν τώρα τη στήριξή τους στην ειδική σχέση ΗΠΑ - Βρετανίας και υπογραμμίζουν ότι θα αναλύσουν τον αντίκτυπο του Brexit στις εμπορικές συνομιλίες με την ΕΕ.
Η Ουάσιγκτον ανησυχεί. Αν η Βρετανία φτωχύνει, ίσως δεν μπορεί να ανταποκριθεί στη δέσμευσή της να δαπανά για την άμυνα το 2% του ΑΕΠ της ενώ κλιμακώνονται οι απειλές από τη Ρωσία, ούτε και να συνεισφέρει στον νέο στόλο πυρηνικών υποβρυχίων που αποτελούν καίριο στοιχείο της αποτρεπτικής πυρηνικής δύναμης της Δύσης. Οι εκτιμήσεις αυτές ανήκουν στον Νίκολας Μπερνς, πρώην πρέσβη των ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ, που εκφράζει την ανησυχία της υπερδύναμης τονίζοντας πως "η Βρετανία ήταν ο ισχυρότερος εταίρος της Αμερικής εντός της ΕΕ". Αξιωματούχοι στον τομέα του εμπορίου υποστηρίζουν, άλλωστε, πως η Διατλαντική Συμφωνία Εμπορίου και Επενδύσεων ΤΤΙΡ είναι απίθανο να συναφθεί τώρα με την Ευρώπη όταν η Βρετανία δεν θα είναι στο τραπέζι των συνομιλιών, που ωστόσο δημιουργεί το κατάλληλο έδαφος για μια ανεξάρτητη συμφωνία μόνο με τη Βρετανία.
"Ο ισχυρισμός πως η Βρετανία θα υποβαθμιστεί στις προτεραιότητες των ΗΠΑ θα ξεχαστεί αμέσως από τη νέα κυβέρνηση, αν όχι και νωρίτερα", σχολιάζει ο Γκάρι Χουφμπάουερ, συνεργάτης του Ινστιτούτου Peterson, που εκτιμά πως "έτσι κι αλλιώς η συμφωνία ΤΤΙΡ ήταν εν υπνώσει ή νεκρή μόλις προέκυψε το Brexit".
Ο υπουργός Οικονομικών Τζακ Λιου δήλωσε στο CNBC ότι παραμένει προτεραιότητα των ΗΠΑ η εμπορική συμφωνία με την ΕΕ. Δεν απέκλεισε, όμως, να υπάρξουν ανεξάρτητες συνομιλίες με τη Βρετανία από τη στιγμή που θα συμφωνήσει με την ΕΕ τους όρους της απόσχισής της. Εξάλλου, ο εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου Ερικ Σουλτζ προσέθεσε πως η κυβέρνηση "μελετά" το πώς θα επηρεάσει το Brexit τις συνομιλίες για τη συμφωνία ΤΤΙΡ. Τόνισε, άλλωστε, πως οι οικονομικοί δεσμοί ανάμεσα στις δύο χώρες "παραμένουν ισχυροί και η ειδική σχέση δεν επηρεάζεται από το δημοψήφισμα"» («Ρόιτερς», «Καθημερινή», 3/7/2016).
Διπλωματική γλώσσα για ένα τεράστιο και σύνθετο πρόβλημα για τις ΗΠΑ, τις σχέσεις τους με Ευρωζώνη - ΕΕ, σχέσεις με επίκεντρο την ηγεμονία στην ευρωπαϊκή ήπειρο, απέναντι στη Γερμανία αλλά και στη Ρωσία, με δοσμένους τους οξύτατους ανταγωνισμούς μεταξύ τους, που επηρεάζουν και τις διμερείς σχέσεις τους, σε όφελος των συμφερόντων των μονοπωλίων τους, κόντρα στους ανταγωνιστές τους. Σύνθετη πραγματικότητα που εξελίσσεται σε ρευστές συνθήκες.
Και η Βρετανία βρίσκεται σε ανάλογες συνθήκες, αναζητώντας τη διαμόρφωση ωφέλιμων για τα μονοπώλιά της σχέσεων τόσο με την ΕΕ όσο και με τις ΗΠΑ.

Οι δυσκολίες αμερικανικών τραπεζικών ομίλων στη Βρετανία

Μετά τη Σύνοδο Κορυφής του G20, ήρθε άλλη μια διπλωματική παρέμβαση του Μπ. Ομπάμα, που μιλώντας σε δημοσιογράφους, επανέλαβε την παλαιότερη προειδοποίησή του ότι δεν ανήκει στις προτεραιότητες της Ουάσιγκτον να συνάψει διμερή εμπορική συμφωνία με τη Βρετανία. Διευκρινίζοντας όμως τη δήλωσή του, τόνισε ότι ποτέ δεν εξέφρασε την πρόθεση «να τιμωρήσει τη Βρετανία». Υπενθύμισε, όμως, ότι οι ΗΠΑ έχουν θέσει σε προτεραιότητα τις πολυμερείς εμπορικές συμφωνίες και «δεν έχει νόημα για εμάς να αφήσουμε κατά μέρος αυτήν την προσπάθεια». Λέμε διπλωματική τοποθέτηση γιατί ενδιαφέρεται πρωτίστως για την ΤΤΙΡ με την ΕΕ, αλλά έχει ως πιστό σύμμαχο τη Βρετανία, η οποία όμως προκαλεί προβλήματα με τις καθυστερήσεις υλοποίησης του Brexit, ιδιαίτερα στους χρηματοπιστωτικούς ομίλους των ΗΠΑ.
Πρόσφατα εμφανίστηκαν στον αστικό Τύπο ρεπορτάζ που ανέφεραν πάνω - κάτω τα εξής: «Σοβαρούς τριγμούς δημιουργεί στις μεγάλες αμερικανικές τράπεζες η αβέβαιη προοπτική για τις δραστηριότητές τους στην Ευρωπαϊκή Ενωση μετά την απόφαση των Βρετανών να αποχωρήσει η χώρα τους από αυτήν. Οπως χαρακτηριστικά αναφέρουν καλά πληροφορημένες πηγές σε τηλεοπτικά δίκτυα στις ΗΠΑ, οι τράπεζες προετοιμάζονται για έναν "χειμώνα ολέθρου", εξαιτίας του εντελώς θολού τοπίου μετά το Brexit και της διάχυτης σύγχυσης σχετικά με τις διαπραγματεύσεις, οι οποίες θα κατατείνουν στην επισημοποίηση του διαζυγίου μεταξύ Λονδίνου και Βρυξελλών. Ουδείς γνωρίζει τις άμεσες συνέπειες του Brexit και την τυχόν απώλεια της πρωτοκαθεδρίας του Σίτι του Λονδίνου, ως του χρηματοπιστωτικού κόμβου της Γηραιάς Ηπείρου, επειδή η Βρετανία χάνει το αποκαλούμενο "τραπεζικό διαβατήριο" που έδινε πρόσβαση στις αγορές κεφαλαίου των υπόλοιπων κρατών - μελών της ΕΕ». Ηδη οι τράπεζες «JP Morgan» και «Morgan Stanley» εξέφρασαν την πρόθεσή τους να μεταφερθούν σε άλλο κράτος της ΕΕ.

Οξυνση ανταγωνισμών με επίκεντρο την ΤΤΙΡ

Την ίδια ώρα, οξύνονται οι ανταγωνισμοί με Ευρωζώνη - ΕΕ, και σε σχέση με την υπόθεση της ΤΤΙΡ, όπως φάνηκε και με την υπόθεση φοροδιαφυγής της «Apple» (βλέπε «Ριζοσπάστη» 4/9/2016).
Πρόσφατα, ο Γάλλος υπουργός Εμπορίου, Ματίας Φεκλ, δήλωσε ότι το Παρίσι θα ζητήσει επίσημα από την Κομισιόν τη διακοπή των διαπραγματεύσεων κατά την υπουργική σύνοδο της Μπρατισλάβας, στις 22 Σεπτέμβρη. «Οι Αμερικανοί δεν μας δίνουν τίποτε, ή ψίχουλα στην καλύτερη περίπτωση».
Επίσης, σε πρόσφατη ομιλία του σε Γάλλους πρεσβευτές, ο Πρόεδρος Φρ. Ολάντ είπε: «Οι διαπραγματεύσεις έχουν βαλτώσει, δεν έχουν γίνει σεβαστές οι θέσεις μας, η συμφωνία είναι σαφώς μη ισορροπημένη».
Την ίδια ώρα, ο Γερμανός αντικαγκελάριος και υπουργός Οικονομίας, Ζίγκμαρ Γκάμπριελ, σε συνέντευξη Τύπου στο Βερολίνο είπε:
«Πιστεύω ότι οι Αμερικανοί έφεραν στην πραγματικότητα το τέλος στην TTIP. Δεν βλέπω οποιαδήποτε επιθυμία να συμβιβαστούν με τους Ευρωπαίους. Δεν υπάρχει καμία πιθανότητα να επιτευχθεί μια συμφωνία για την TTIP πριν από τις προεδρικές εκλογές του Νοεμβρίου στις ΗΠΑ. Δεν θα υπάρξει μια επίσημη δήλωση ότι οι διαπραγματεύσεις τερματίστηκαν χωρίς την επίτευξη συμφωνίας, μολονότι οι συνομιλίες έχουν ντε φάκτο αποτύχει. Αν οι Αμερικανοί δεν μετακινηθούν προς τους Ευρωπαίους, τότε η Ευρώπη δεν μπορεί να συμφωνήσει να δώσει ένα "φως για την TTIP". Κατόπιν τούτου, το σχέδιο - τουλάχιστον όπως ήταν προγραμματισμένο για φέτος - έχει αποτύχει».
Η καγκελαρία της Γερμανίας, όμως, ζήτησε να προχωρήσουν οι διαπραγματεύσεις. Ο Γερμανός κυβερνητικός εκπρόσωπος, Στέφεν Ζάιμπερτ, παραδέχτηκε ότι υπάρχουν διιστάμενες απόψεις σε πολλά θέματα, αλλά τόνισε ότι μόνο στο τέλος της διαπραγμάτευσης διαφαίνονται τα περιθώρια συμβιβασμού.
Ο Μαργαρίτης Σχοινάς, εκπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, δήλωσε: «Αν και οι εμπορικές συνομιλίες παίρνουν χρόνο, η μπίλια γυρίζει αυτή τη στιγμή και η Επιτροπή πραγματοποιεί σταθερή πρόοδο στις συνεχιζόμενες διαπραγματεύσεις για την TTIP». Διπλωματικές πηγές, όμως, θεωρούν ότι οι συνομιλίες θα «παγώσουν» τουλάχιστον μέχρι τις εκλογές σε Γαλλία και Γερμανία το 2017.

Το έδαφος των ανταγωνισμών και η διέξοδος για το λαό μας

Ολες οι πιο πάνω εξελίξεις αποκαλύπτουν όχι μόνο την όξυνση των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών αλλά και ότι αυτοί οι ανταγωνισμοί γίνονται ολοένα και πιο μπερδεμένο κουβάρι. Για παράδειγμα, η απόφαση του δημοψηφίσματος στη Βρετανία για έξοδο από την ΕΕ συνέβαλε στο να επανεμφανιστούν ακόμη πιο οξείς σε σχέση με πριν οι ανταγωνισμοί γύρω από την ΤΤΙΡ. Οι ΗΠΑ έχασαν ένα σύμμαχο μέσα από την ΕΕ, τη Βρετανία. Ταυτόχρονα, οι παρεμβάσεις της γαλλικής κυβέρνησης με μεγάλη οξύτητα, αλλά και του υπουργού Οικονομίας της Γερμανίας, φαίνεται ότι προκαλούν ακόμη μεγαλύτερες δυσκολίες στις ΗΠΑ. Επίσης, οι ανταγωνισμοί ενισχύονται και μέσα σε καπιταλιστικά κράτη της ΕΕ, π.χ. στη Γερμανία, η Μέρκελ δε συμφωνεί με τον Γκάμπριελ, κάτι που δείχνει διαπάλη διαφορετικών τμημάτων του κεφαλαίου. Το ίδιο συμβαίνει και εντός της ΕΕ. Που φανερώνει επίσης ενίσχυση αντίρροπων τάσεων στην πορεία ενοποίησης. Δεν φαίνεται μόνο με την υπόθεση της ΤΤΙΡ, αλλά και με τους τέσσερις του Βίσεγκραντ που αντιδρούν στην ενίσχυση της ενοποίησης αναζητώντας μεγαλύτερη αυτοτέλεια (Πολωνία, Ουγγαρία, Τσεχία, Σλοβακία), όπως και τις κόντρες γύρω από το μείγμα χαλάρωσης (Γαλλία, Ιταλία), σε σχέση με την τήρηση ή την παραβίαση του Συμφώνου Σταθερότητας, και όχι μόνο, αφού έχουν ανοίξει γενικότερα ζητήματα διακυβέρνησης της ΕΕ.
Ολ' αυτά «πατούν» στο έδαφος μιας ισχνής καπιταλιστικής ανάπτυξης των ΕΕ - Ευρωζώνης, σε συνθήκες επιβράδυνσης της παγκόσμιας καπιταλιστικής ανάπτυξης, με κινδύνους για ισχυρές οικονομίες (Γαλλία, Ιταλία), αλλά και μειούμενες επιδόσεις σε ΗΠΑ, Γερμανία και άλλες οικονομίες.
Αυτό είναι το βασικό μέρος του πλαισίου μέσα στο οποίο πασχίζει η κυβέρνηση να βρει το δρόμο προς την ανάκαμψη, που δε φαίνεται, αβεβαιότητες σε ΕΕ - Ευρωζώνη, η διεθνής επιβράδυνση και οι δείκτες στην Ελλάδα που φανερώνουν ακόμη κρίση. Αλλά ο δρόμος για την καπιταλιστική ανάκαμψη είναι υπόθεση των καπιταλιστών, δική τους πρεμούρα, όπως και οι φόβοι τους. Ολ' αυτά για την εργατική τάξη και τα άλλα φτωχά λαϊκά στρώματα είναι ξένα, εχθρικά. Ο δρόμος των καπιταλιστών για την ανάκαμψη, είτε τη φέρει είτε όχι, είναι οδυνηρός για τους εργαζόμενους. Και δεν πρέπει να συνταχτούν με την πολιτική που το επιδιώκει, με την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ που το υπόσχεται ως ρεαλιστική προοπτική πατώντας στις μειωμένες απαιτήσεις που η ίδια τούς καλλιέργησε για να τους χειραγωγεί και να τους καθηλώνει, ακόμη και να τους απωθεί από το δικό τους δρόμο, όπως τους ζητάει η κυβέρνηση. Καμιά αναμονή, καμιά ανοχή. Εχουν συμφέρον να οργανώσουν τη δική τους Λαϊκή Συμμαχία, που θα βάζει εμπόδια στην αντεργατική - αντιλαϊκή πολιτική, παλεύοντας για ανάκτηση των απωλειών, κατάργηση όλων των αντεργατικών - αντιλαϊκών νόμων, ικανοποίηση των σύγχρονων λαϊκών αναγκών, σε σύγκρουση με το κεφάλαιο, την πολιτική που το υπηρετεί, την ΕΕ, την εξουσία τους. Αγώνας που θα φτάνει μέχρι την ανατροπή τους για την εργατική - λαϊκή εξουσία.

Λίγο πριν το τέλος εντοπίστηκε η άκατος «Φιλέ»!

Λίγο πριν το τέλος εντοπίστηκε η άκατος «Φιλέ»!

Με κόκκινο τετράγωνο σημειώνεται η θέση που εντοπίστηκε η «Φιλέ» σε μακρινό πλάνο (πάνω δεξιά), στη φωτογραφία που την αποκάλυψε (αριστερά) και στη λεπτομέρεια αυτής της φωτογραφίας (κάτω δεξιά). Η διαστημοσυσκευή φαίνεται καθαρά να είναι πεσμένη στο πλάι, κατά ένα μέρος στη σκιά του βράχου και με ένα από τα πόδια της υψωμένο προς το Διάστημα

Στις 2 Σεπτέμβρη, ενώ εδώ και καιρό είχε εγκαταλειφθεί η προσπάθεια να επικοινωνήσει με την άκατο «Φιλέ» και μόλις λίγες μέρες πριν το οριστικό τέλος της αποστολής του, το σκάφος «Ροζέτα», έστειλε φωτογραφία της επιφάνειας του κομήτη τραβηγμένη από πολύ κοντινή απόσταση (2,7 χιλιόμετρα), στην οποία εντοπίστηκε η χαμένη διαστημοσυσκευή!
Μετά από μια πολύ ανώμαλη προσεδάφιση πέρσι, η «Φιλέ», με βάση όλες τις ενδείξεις, είχε τελικά σταθεροποιηθεί σε πλάγια αντί σε όρθια θέση και σε σημείο που το μεγαλύτερο μέρος των φωτοβολταϊκών της κυττάρων δεν φωτιζόταν. Γι' αυτό δεν μπόρεσε να ολοκληρώσει το επιστημονικό της πρόγραμμα, ούτε να έχει ουσιαστική επικοινωνία με το μητρικό σκάφος. Η φωτογραφία που έστειλε η «Ροζέτα» επιβεβαιώνει τις εκτιμήσεις των επιστημόνων και δείχνει με απτό τρόπο γιατί δεν φωτιζόταν, καθώς βρέθηκε στη σκιά ενός μεγάλου βράχου και γιατί δεν μπορούσε να επικοινωνήσει ούτε όταν ξαναφορτίστηκαν εν μέρει οι μπαταρίες της (στο περιήλιο).
Τα δεδομένα από τα όργανα της «Φιλέ» είχαν οδηγήσει τους επιστήμονες να προσδιορίσουν τη θέση της σε μια περιοχή έκτασης αρκετών εκατοντάδων τετραγωνικών μέτρων, αλλά τα σημεία που πιθανολογούνταν ότι κατέληξε δεν μπορούσαν να επιβεβαιωθούν από τις φωτογραφίες χαμηλής ανάλυσης που είχαν τραβηχτεί από σχετικά μεγάλη απόσταση. Αρκετά από τα υποψήφια σημεία κατάληξης απορρίφθηκαν με συνδυασμό διάφορων τεχνικών και όλα συνέτειναν σε ένα συγκεκριμένο στόχο, ο οποίος επιβεβαιώθηκε από τις φωτογραφίες που πάρθηκαν από κοντά. Σε αυτές τις φωτογραφίες κάθε εικονοστοιχείο (πίξελ) αντιστοιχεί σε 5 εκατοστά του μέτρου, ανάλυση επαρκής για να αποκαλύψει τα χαρακτηριστικά της μικροσκοπικής διαστημοσυσκευής «Φιλέ», διαμέτρου μόλις 1 μέτρου.
Στις 30 Σεπτέμβρη, ολοκληρώνοντας την αποστολή της, η «Ροζέτα» θα προσεδαφιστεί στον κομήτη Τσουριούμοφ - Γκερασιμένκο, στέλνοντας για τελευταία φορά εκπληκτικές φωτογραφίες της επιφάνειάς του και ειδικότερα από την περιοχή όπου υπάρχουν ανοιχτοί λάκκοι. Οι φωτογραφίες αυτές ίσως επιτρέψουν στους επιστήμονες να έχουν μια πιο άμεση εικόνα για την εσωτερική δομή αυτού του ουράνιου σώματος, που μελετήθηκε, ίσως, όσο λίγα.
Η προσεδάφιση αποφασίστηκε, επειδή η «Ροζέτα» δε θα λάμβανε αρκετή ηλιακή ενέργεια, όταν θα έφτανε μαζί με τον κομήτη στο αφήλιό του (σε απόσταση 850 εκατομμυρίων χιλιομέτρων από τον Ηλιο) και θα πάγωνε. Είναι μάλλον υπερήλικη για διαστημικό σκάφος, καθώς βρίσκεται ήδη επί 12 χρόνια στο Διάστημα, δύο από τα οποία στο σκονισμένο και επικίνδυνο περιβάλλον γύρω από έναν κομήτη. Με την κατάληξη που αποφασίστηκε για την αποστολή θα μεγιστοποιηθεί η επιστημονική της συμβολή. Η προσεδάφιση της «Ροζέτας» είναι πιο δύσκολη από της «Φιλέ», επειδή το σκάφος θα πρέπει να κάνει όλο και πιο κοντινές ελλειπτικές τροχιές, υπό το μεταβαλλόμενο βαρυτικό πεδίο του κομήτη (λόγω του ακανόνιστου σχήματός του) και με τους επιστήμονες να έχουν σε κάθε περιφορά όλο και λιγότερο χρόνο για διορθώσεις.

OSIRIS - REX Ξεκίνησε η αποστολή επιστροφής δείγματος από αστεροειδή

OSIRIS - REX

Ξεκίνησε η αποστολή επιστροφής δείγματος από αστεροειδή

Καλλιτεχνική απεικόνιση της λήψης δείγματος εδάφους του αστεροειδούς Μπενού, από το OSIRIX - REx

Στο δρόμο προς τον αστεροειδή Μπενού βρίσκεται η αποστολή OSIRIS - REx της NASA, που εκτοξεύτηκε επιτυχώς το απόγευμα της Πέμπτης (τοπική ώρα Φλόριντα), από το διαστημικό κέντρο του ακρωτηρίου Κανάβεραλ, με τη βοήθεια ενός πυραύλου «Ατλας V». Το σκάφος θα προσεγγίσει τον Μπενού και θα αρχίσει τη λεπτομερή χαρτογράφηση και μελέτη του, στο πλαίσιο προετοιμασίας για τη λήψη δείγματος εδάφους από την επιφάνειά του. Τον Ιούλη του 2020 θα πραγματοποιήσει ελιγμό, ώστε ο βραχίονας σχεδόν 4 μέτρων, που διαθέτει, να μπορέσει με ένα άγγιγμα της επιφάνειας διάρκειας 5 δευτερολέπτων, να συλλέξει γύρω στα 60 γραμμάρια από σκόνη και πετραδάκια. Στη συνέχεια, το OSIRIS - REx θα αποπειραθεί να επιστρέψει το δείγμα για εξέταση στη Γη, όπου θα φτάσει - καλώς εχόντων των πραγμάτων - το Σεπτέμβρη του 2023. Θα πρόκειται για το βαρύτερο δείγμα εδάφους άλλου ουράνιου σώματος που θα μεταφερθεί στη Γη, μετά από τα δείγματα σεληνιακού εδάφους που έφεραν οι αποστολές «Απόλλων» στη Σελήνη.
Ενα μη μολυσμένο δείγμα αστεροειδούς από γνωστή πηγή (όχι δηλαδή όπως τα υπολείμματα των μετεωριτών που δεν είναι βέβαιο από πού προήλθαν), θα επιτρέψει ακριβείς γεωλογικές και χημικές αναλύσεις, δίνοντας αποτελέσματα πολύ πέραν αυτών που μπορούν να επιτευχθούν από διαστημικά σκάφη σε τροχιά ή από τη μελέτη των μετεωριτών. Αστεροειδείς όπως ο Μπενού είναι υπολείμματα από το σχηματισμό του ηλιακού συστήματος πριν από 4,5 δισεκατομμύρια χρόνια. Αρκετοί επιστήμονες υποψιάζονται ότι ίσως είχαν συμβολή στην ύπαρξη νερού και οργανικών μορίων στην πρώιμη Γη και σε άλλα πλανητικά σώματα.

Εκατοντάδες άνθρωποι παρακολουθούν την εκτόξευση του OSIRIS - REx, από παραλία κοντά στο διαστημικό κέντρο του ακρωτηρίου Κανάβεραλ

Ο Μπενού είναι ένας ανθρακούχος αστεροειδής, μεγέθους μικρού βουνού (διαμέτρου περίπου 500 μέτρων), που ανήκει στην ομάδα των κοντινών στη Γη ουράνιων αντικειμένων και η τροχιά του θα τον φέρει πολύ κοντά στον πλανήτη μας προς το τέλος του 22ου αιώνα. Η εγγύτητά του, ώστε να είναι εφικτή μια αποστολή επιστροφής δείγματος, σε συνδυασμό με τη χαμηλή εκκεντρότητα και κλίση του επιπέδου της τροχιάς του, ήταν ένας από τους λόγους που επιλέχθηκε ανάμεσα σε άλλους 7.000 υποψήφιους αστεροειδείς. Αλλος λόγος ήταν το μέγεθός του, καθώς αστεροειδείς μικρότερης διαμέτρου περιστρέφονται γύρω από τον άξονά τους πολύ γρήγορα και ο ρεγόλιθος της επιφάνειάς τους μπορεί εύκολα να εκτοξευτεί, θέτοντας σε κίνδυνο κάποιο σκάφος που θα πλησίαζε για να πάρει δείγμα. Ο τρίτος λόγος ήταν η χημική σύσταση του Μπενού. Οι πιο πρωτόγονοι αστεροειδείς, αυτοί που έχουν αλλάξει ελάχιστα από το σχηματισμό τους πριν από 4 δισ. χρόνια, είναι οι ανθρακούχοι. Περιέχουν οργανικά μόρια, πτητικές ενώσεις και αμινοξέα.
Μόνο 5 αστεροειδείς συγκέντρωναν όλα τα απαιτούμενα χαρακτηριστικά. Απ' αυτούς επιλέχτηκε ο Μπενού, που κάνει μια περιφορά γύρω από τον Ηλιο κάθε 1,2 γήινα έτη και κάθε 6 χρόνια έρχεται σε απόσταση από τη Γη μικρότερη από δύο χιλιοστά της απόστασης της Γης από τον Ηλιο. Ο χρόνος περιστροφής του είναι 4,3 ώρες. Η γνώση των φυσικών και χημικών ιδιοτήτων του Μπενού θα μπορούσε να αξιοποιηθεί μελλοντικά για μέτρα που θα τον έκαναν να παρεκκλίνει από την πορεία του, αν διαπιστωνόταν έγκαιρα ότι έχει βρεθεί σε τροχιά σύγκρουσης με τη Γη.
Η διαστημοσυσκευή OSIRIS - REx θα κάνει μια περιφορά γύρω από τον Ηλιο και το φθινόπωρο του 2017 θα περάσει κοντά από τη Γη, για να αξιοποιήσει τη βαρύτητά της και να εκσφενδονιστεί προς τον Μπενού. Οταν τον πλησιάσει θα ενεργοποιήσει τους μικροπροωθητήρες της για να συγχρονίσει απόλυτα την ταχύτητά της με αυτόν. Το βάρους 2,1 τόνων (με τα καύσιμα) σκάφος, φέρει σειρά επιστημονικών οργάνων, κάμερες, ραντάρ, φασματοσκόπια και άλλα, που θα του επιτρέψουν τη λεπτομερή χαρτογράφηση και απομακρυσμένη γεωλογική και χημική ανάλυση του Μπενού, πριν κάνει τον επικίνδυνο ελιγμό για λήψη δείγματος εδάφους.

For PAO/Released Imagery Only:

Αριστερά η διαστημοσυσκευή OSIRIS - REx και δεξιά το κάλυμμα φορτίου του πυραύλου «Ατλας V», κατά τη φάση συναρμολόγησης

Επιμέλεια:
Σταύρος ΞΕΝΙΚΟΥΔΑΚΗΣ
Πηγές: www.asteroidmission.org, www.nasa.gov, www.esa.int

Θολό τοπίο και όξυνση της κόντρας συμφερόντων

Θολό τοπίο και όξυνση της κόντρας συμφερόντων

Icon

Η εκμετάλλευση του ποδοσφαίρου από τα επιχειρηματικά συμφέροντα αποτελεί τη ρίζα για τη βία στα γήπεδα

Μετά από αρκετή... ταλαιπωρία, δηλώσεις επί δηλώσεων και - για μια ακόμη χρονιά - αρκετό νερό στο μύλο με τις κόντρες αντίπαλων συμφερόντων, το πρωτάθλημα της Super League για τη νέα σεζόν έκανε από χτες την πρεμιέρα του. Μάλιστα, αυτή έγινε με την 3η και όχι με την 1η αγωνιστική, αφού λίγο πριν την προγραμματισμένη έναρξη στις 20 Αυγούστου, με απόφαση του υφυπουργού Αθλητισμού, Σταύρου Κοντονή, αναβλήθηκε κάθε αγωνιστική δραστηριότητα έως και τις 5 Σεπτέμβρη. Κατόπιν ακολούθησε η διαφωνία Λίγκας - συνδρομητικού καναλιού για το με ποια αγωνιστική θα γίνει η πρεμιέρα (η Λίγκα ήθελε κανονικά την 1η), με το συνδρομητικό κανάλι να βγαίνει κερδισμένο στην άποψή του και τις δυο αγωνιστικές που εκκρεμούν να προβλέπεται να διεξαχθούν εμβόλιμα.

Η σήψη και η διαφθορά δεν εξυγιαίνονται

Ολα αυτά μπορεί σε κάποιους να προκαλούν εντύπωση, ωστόσο στον κόσμο του ελληνικού επαγγελματικού ποδοσφαίρου ούτε πρωτοφανή μπορούν να χαρακτηριστούν, ούτε φυσικά και περιστασιακά. Αντίθετα, αποτελούν τα νέα κομμάτια στο παζλ της εικόνας που χαρακτηρίζει το ελληνικό ποδόσφαιρο ως πεδίο ενδοεπιχειρηματικών αντιπαραθέσεων μεταξύ των ιδιοκτητών των ΠΑΕ. Αντιπαραθέσεις που, πέρα απ' το στόχο για τα πρωτεία στην «πίτα» της ποδοσφαιρικής αγοράς και τα όσα προσφέρει αυτή σε όλα τα επίπεδα, σε αρκετές περιπτώσεις ξεπερνούν τα ποδοσφαιρικά δρώμενα και σχετίζονται με γενικότερες επιχειρηματικές κόντρες μεταξύ των εμπλεκόμενων.

Σε αρκετές περιπτώσεις, οι κόντρες των αντίπαλων συμμαχιών αφορούν απώτερους στόχους εκτός ποδοσφαίρου

Την ίδια ώρα, οι όποιες προσπάθειες της νυν συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, που διαφημίζονται απ' τους αρμόδιους κυβερνητικούς παράγοντες ως προσπάθεια κάθαρσης και στηρίζονται κυρίως σε κατασταλτικού τύπου μέτρα (αυστηροποίηση των νόμων, υπεραρμοδιότητες του υφυπουργού Αθλητισμού, επιβολή ποινών), έχει αποδειχθεί ότι όχι μόνο δεν αποδίδουν τα αναμενόμενα, αλλά βρίσκονται και μακριά απ' την ουσία του προβλήματος. Αυτή δεν είναι άλλη απ' το γεγονός ότι όσο το ποδόσφαιρο συσχετίζεται με την επιχειρηματική δραστηριότητα και αποτελεί το πεδίο αντιπαράθεσης των επιχειρηματιών με απώτερους (εκτός ποδοσφαίρου) σκοπούς, είναι αναμενόμενο να γεννάει φαινόμενα όπως η βία των «στρατών» των οπαδών, η διαφθορά, η σήψη, τα στημένα παιχνίδια και πολλά άλλα. Και φυσικά, το σίγουρο είναι ότι όσες αναβολές και να υπάρξουν στην αγωνιστική δραστηριότητα, όσο και να χτυπηθούν (προσωρινά και ελάχιστα) τα κέρδη των επιχειρηματιών, το ποδόσφαιρο του κέρδους δεν εξυγιαίνεται.

Πεδίο σύγκρουσης η ΕΠΟ

Η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία και ειδικότερα η διοίκησή της αποτελεί την τελευταία διετία το πεδίο σύγκρουσης είτε - κυρίως - μεταξύ των αντιπάλων συμμαχιών που υπάρχουν στο πρωτάθλημα της Super League, είτε στην κόντρα με την κυβέρνηση. Ενδεικτικό ότι η πρώην πλέον (επίσημα απ' την Παρασκευή) διοίκηση Γκιρτζίκη την τελευταία διετία βρισκόταν στα... χαρακώματα με τον υφυπουργό Αθλητισμού, με αιτία σημαντικά ζητήματα στο χώρο της διοίκησης του ποδοσφαίρου (πειθαρχικά όργανα, διαιτησία, αυτοδιοίκητο κ.τ.λ.). Μάλιστα, αποτέλεσμα αυτής της κόντρας ήταν η απόφαση του υφυπουργού για αναβολή της έναρξης του πρωταθλήματος, μετά την ενέργεια της ΕΠΟ να αντικαταστήσει δικαστές μέλη των πειθαρχικών οργάνων. Μετά από πολλές αντιπαραθέσεις στις οποίες πήραν μέρος και οι δυο διεθνείς Ποδοσφαιρικές Συνομοσπονδίες ΦΙΦΑ/ΟΥΕΦΑ, οι εξελίξεις του τελευταίου διμήνου οδήγησαν σε παραίτηση της νυν διοίκησης λίγο πριν τις προγραμματισμένες εκλογές του Οκτώβρη. Την ίδια ώρα, τα δρώμενα στην Ελληνική Ομοσπονδία αποτέλεσαν (και αποτελούν) πεδίο σύγκρουσης και των αντίπαλων συμμαχιών μεταξύ των ΠΑΕ της πρώτης κατηγορίας, με τη «συμμαχία» των 3 (Παναθηναϊκός, ΠΑΟΚ, ΑΕΚ) να κατηγορούν τη μέχρι τώρα διοίκηση ότι βρίσκεται στο άρμα του Ολυμπιακού.

...η διαιτησία...

Eurokinissi

Μεγαλύτερο ρόλο στα κέρδη διεκδίκησαν δυναμικά φέτος οι λεγόμενοι «μικρομεσαίοι» της Super League

Οι αντίστοιχες κόντρες μεταξύ των αντίπαλων συμφερόντων στο ελληνικό ποδόσφαιρο γίνονται και στον τομέα της διαιτησίας με την ΚΕΔ (Επιτροπή υπεύθυνη για τους ορισμούς των διαιτητών), με την τριάδα Παναθηναϊκού - ΠΑΟΚ - ΑΕΚ να κάνουν επίσημα λόγο για διαιτητές σε διατεταγμένη αποστολή, με σκοπό να τους αδικήσουν προς όφελος του Ολυμπιακού.
Η κοινή απόφαση ΕΠΟ - Super League, στα μέσα του καλοκαιριού και μετά από έγκριση και της ΟΥΕΦΑ για τη λειτουργία του «ισπανικού μοντέλου» στην ΚΕΔ, με τρία μέλη (ένα απ' την ΕΠΟ, ένα απ' τη Λίγκα και έναν επιδιαιτητή), έδειξε προς το παρόν να κατευνάζει κάπως τα πνεύματα. Το ερώτημα που μπαίνει είναι για πόσο. Μάλιστα, είναι χαρακτηριστικό πως η πρόσφατη επιλογή του πρώην διεθνούς διαιτητή Κύρου Βασσάρα για το ρόλο του επιδιαιτητή της επιτροπής (θα έχει λόγο όταν υπάρχει διαφωνία μεταξύ των άλλων δύο μελών της ΚΕΔ) αντιμετωπίστηκε από κάποιες ΠΑΕ (Παναθηναϊκό, ΠΑΟΚ, ΑΕΚ) επιφυλακτικά...

...και η ίδια η Λίγκα

Φυσικά, οι κόντρες αντίπαλων συμμαχιών στο ελληνικό ποδόσφαιρο δεν διεξάγονται μόνο εκτός Λίγκας, αλλά και μέσα σε αυτή. Μπορεί σε κάποιες περιπτώσεις τα μέλη - και ιδιαίτερα οι πιο ισχυροί - του συνεταιρισμού των ΠΑΕ να εμφανίζονται ενωμένα μπροστά στο ενδεχόμενο περαιτέρω απαξίωσης του «προϊόντος» (που φυσικά δεν συμφέρει κανέναν), ωστόσο όπως έχει αποδειχτεί, αυτό δεν διαρκεί και πολλά... φεγγάρια. Κυρίως, αυτή η ενότητα αφορά την αντίδραση μετά από περιστατικά που φτάνουν στα άκρα (βίαια επεισόδια, τραυματισμοί οπαδών, καταστροφές) ή κατόπιν πίεσης των χορηγών (π.χ. συνδρομητικό κανάλι). Ωστόσο, η όξυνση του ενδο-οικογενειακού ανταγωνισμού είναι τέτοια, που τουλάχιστον τα τελευταία χρόνια ακόμα και το ίδιο το εγχείρημα της Λίγκας έχει πορευτεί σε... λεπτές ισορροπίες.

Ζητούν ρόλο οι «μικροί»

Εκτός, όμως, από τις κόντρες των λεγόμενων ισχυρών (Ολυμπιακός, Παναθηναϊκός, ΠΑΟΚ, ΑΕΚ) για τα πρωτεία, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τους ιδιοκτήτες επιχειρηματίες των ΠΑΕ στα γενικότερα παιχνίδια κέρδους στους κόλπους της Λίγκας των ΠΑΕ της πρώτης κατηγορίας, έχει δημιουργηθεί ένα ακόμη μέτωπο. Αυτό αφορά την κίνηση των λεγόμενων «μικρομεσαίων», με τον ιδιοκτήτη της ΠΑΕ Ξάνθης, Χρήστο Πανόπουλο, να πρωτοστατεί και τις ΠΑΕ αυτές να καταθέτουν το προηγούμενο διάστημα τις δικές τους προτάσεις για την εξυγίανση του ποδοσφαίρου. Ουσιαστικά, αυτό που ζητούσαν οι μικροί ήταν η απόκτηση περισσότερου λόγου στα κέρδη του πρωταθλήματος, με αναδιανομή των εσόδων κυρίως απ' τις χορηγίες του πρωταθλήματος και τα τηλεοπτικά έσοδα. Μάλιστα, αρχικά είχαν απειλήσει να μην κατέβουν στο νέο πρωτάθλημα εάν δεν γίνουν δεκτά τα αιτήματά τους απ' το «καρέ των ισχυρών». Οι τελευταίοι συμφώνησαν με τις προτάσεις, ενώ κάποιοι εξ αυτών (ΠΑΟΚ, ΑΕΚ) στήριξαν ανοικτά την «κίνηση των 12» για τους δικούς τους λόγους.
Πάντως, ενδεικτικό της όξυνσης στις κόντρες συμφερόντων που υπάρχουν μέσα στη Λίγκα, είναι ότι και στη λεγόμενη «κίνηση των 12» υπήρξαν διαφορετικές λογικές που οδήγησαν σε διαφωνίες. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η αποχώρηση της Λάρισας απ' τη συνεδρίαση προ διμήνου που αφορούσε την πρόταση για τον αρχιδιαιτητή και την απουσία σε αυτή των Βέροια και Ηρακλή.