«Ο ευρωκομμουνισμός ήταν οπορτουνιστικός εκφυλισμός»: Ο ΓΓ του ΚΚ Ιταλίας Μάρκο Ρίτσο αποκαθηλώνει τον Μπερλινγκουέρ

«Ο ευρωκομμουνισμός ήτανοπορτουνιστικός εκφυλισμός»: Ο ΓΓ του ΚΚ Ιταλίας Μάρκο Ρίτσο αποκαθηλώνει τονΜπερλινγκουέρ 

Από atexnos3 στο Νοέ 24, 2018 Πολιτική

 

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσίασε η ομιλία του Γενικού Γραμματέα της ΚΕ του Κομμουνιστικού Κόμματος Ιταλίας (Partito Comunista) Μάρκο Ρίτσο κατά τη διάρκεια των εργασιών της 20ης Διεθνούς Συνάντησης Κομμουνιστικών και Εργατικών Κομμάτων που λαμβάνει χώρα αυτές τις μέρες στην Αθήνα. 

Στην τοποθέτηση του ο Ρίτσο, αφού αναφέρθηκε στην κατάσταση που επικρατεί στο ιταλικό εργατικό κίνημα και ευρύτερα στην πολιτική σκηνή της χώρας, εξαπέλυσε σκληρή κριτική στην οπορτουνιστική πολιτική του – άλλοτε κραταιού τις δεκαετίες 1970 και 1980- Ιταλικού Κομμουνιστικού Κόμματος. Πιο συγκεκριμένα, αναφερόμενος στο πολιτικό «φλερτ» του παλαιού Ιταλικού ΚΚ με την σοσιαλδημοκρατία, ο Ρίτσο σημείωσε: «Απορρίπτουμε με απόλυτη επιμονή τις πολιτικές συμμαχίες μεταξύ κομμάτων για εκλογικούς λόγους και, ακόμη περισσότερο, προς υποστήριξη των αποκαλούμενων “αριστερών κυβερνήσεων”. Το ιταλικό εργατικό κίνημα έχει πληρώσει βαριά την πολιτική της συνεργασίας και του συμβιβασμού με τα ρεφορμιστικά κόμματα».

Στο στόχαστρο του ΓΓ του ΚΚ Ιταλίας βρέθηκε η ρεφορμιστική πολιτική του λεγόμενου ευρωκομμουνισμού, που στην Ιταλία εκφράστηκε μέσω της ηγεσίας του Ενρίκο Μπερλινγκουέρ, ΓΓ του Ιταλικού ΚΚ από το 1972 έως το 1984. 

«Ο ευρωκομμουνισμός, που στην Ιταλία θα μπορούσε να οριστεί ως “Μπερλινκουερισμός”, ήταν ένας ρεφορμιστικός και οπορτουνιστικός εκφυλισμός, βασισμένος στην διαστρέβλωση της σκέψης του Γκράμσι» σημείωσε ο Μ.Ρίτσο και πρόσθεσε πως το ευρωκομμουνιστικό ρεύμα «αρνούμενο το μαρξισμό-λενινισμό επικύρωσε την αλλοίωση του Ιταλικού ΚΚ, οδηγώντας το στην στήριξη της αστικής κυβέρνησης με την εθνική ενότητα (ιστορικό συμβιβασμό, όπως έγινε γνωστός) της δεκαετίας του ’70, αργότερα την αποδοχή του ΝΑΤΟ και της ΕΟΚ, την παύση των σχέσεων του με το διεθνές κομμουνιστικό κίνημα και τελικά την αυτοκαταστροφή του».

Σημειώνεται ότι είναι ουσιαστικά η πρώτη φορά που ηγέτης ιταλικού κομμουνιστικού κόμματος ασκεί, σε διεθνή σύσκεψη, τέτοιου είδους ανοιχτή και σκληρή κριτική στην πολιτική γραμμή του άλλοτε κραταιού Ιταλικού ΚΚ, αποκαθηλώνοντας ιδεολογικά την οπορτουνιστική γραμμή του Μπερλινγκουέρ που οδήγησε το ισχυρότερο κομμουνιστικό κόμμα της Δύσης στην απαξίωση και τον αφανισμό.

Όταν η λογοκρισία της φυλακής δεν άφησε το Φιντέλ να διαβάσει το “Στάλιν” του Τρότσκι…

Κατιούσα

 Όπως γίνεται συχνά σε φυλακές, και ιδιαίτερα από πολιτικούς κρατούμενος, ο Φιντέλ Κάστρο περνούσε τις ατέλειωτες ώρες στο κελί του διαβάζοντας. Ασφαλώς τα βιβλία περνούσαν από λογοκρισία, κι όπως συμβαίνει συχνά οι λογοκριτές ως απολύτως αμόρφωτοι έκριναν ποια βιβλία θα παρακρατήσουν μόνο και μόνο βάσει του τίτλου τους. Ένα λοιπόν από τα “θύματα” ήταν και το βιβλίο “Στάλιν” του Τρότσκι, το οποίο προφανώς…θεωρήθηκε “σταλινικό”. Ο Φιντέλ, προσπαθώντας να μεταπείσει τη διοίκηση των φυλακών, έστειλε επιστολή εξηγώντας την πραγματικότητα, αναφερόμενες επίσης σε ένα ακόμα βιβλίο που κατασχέθηκε λόγω τίτλου. Άγνωστο παραμένει πάντως αν η διοίκηση ανταποκρίθηκε τελικά στο αίτημά του, το μόνο που γνωρίζουμε είναι πως ούτε τότε ειδικά, αλλά ούτε και αργότερα ο Φιντέλ Κάστρο υπήρξε ακριβώς φίλος του Στάλιν, ούτε και του Τρότσκι, ακόμα κι αν πιθανότατα κατάφερε κάποτε να διαβάσει το επίμαχο έργο . Το απόσπασμα είναι από το βιβλίο“Εκείνα τα χρόνια” (Εκδόσεις Τόπος):

Αχρονολόγητη επιστολή προς τη διοίκηση των φυλακών
Πληροφορήθηκα πως δύο βιβλία κατασχέθηκαν. Το ένα απ’ αυτά είναι το “Στάλιν” του Τρότσκι.
Υποθέτω πως αυτό έγινε επειδή τιτλοφορείται “Στάλιν”, καθώς δε βρίσκω άλλο λόγο για τέτοιου είδους πράξη. Έστω, όμως, κι αν ο συγγραφέας ήταν υποστηρικτής του Στάλιν και το βιβλίο αφορούσε την υποστήριξη στο πρόσωπό του, ειλικρινά δε θεωρώ ότι αυτό θα έπρεπε να αποτελέσει αιτία κατάσχεσης. Ωστόσο, εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με κάποια αμερόληπτη κριτική μελέτη. Το βιβλίο αυτό γράφτηκε κατά του Στάλιν, από το Λέοντα Τρότσκι, τον πιο άσπονδο εχθρό του, και όχι απλώς δεν πρόκειται για υποστήριξη, αλλά αντίθετα, αποτελεί αμείλικτη επίθεση στο πρόσωπό του. Όπως βλέπετε, ο λόγος, που πιθανότατα προβλήθηκε για την κατάσχεσή του, δεν υφίσταται.
Δεν ξέρω ποιο ήταν το άλλο βιβλίο, υποψιάζομαι όμως πως ήταν το “The Techniques of Coup d’ etat” του Κούρτσιο Μαλαπάρτε, γιατί θυμάμαι ότι κάποιος μου είπε πως θα μου το έστελνε.
Γνωρίζω αυτό το βιβλίο καλά και δεν είναι παρά μια πομπώδης εκδοχή φασιστικών, ναζιστικών φαλαγγιτικών και άλλων πραξικοπημάτων, που δεν επιμένει σε ιστορικές αλήθειες, αφού ο συγγραφέας του είναι μυθιστοριογράφος και όχι ιστορικός. Δεν έχει πρακτική αξία. Μερικές φορές μου στέλνουν βιβλία που έχω ήδη διαβάσει. Σύμφωνοι, όμως, από τη στιγμή που έχει έναν τόσο υπαινικτικό τίτλο, παραδέχομαι ότι μπορεί να εγείρει ενστάσεις. Σε ό,τι με αφορά, δεν ενδιαφέρομαι για το βιβλίο αυτό, εφόσον είναι ένα από τα δύο που κατασχέθηκαν. Ενδιαφέρομαι ωστόσο για το πρώτο και σας διαβεβαιώνω ότι δεν υπάρχει λόγος παρακράτησης. Έχω την εντύπωση πως έχει γίνει κάποιο λάθος. Εξετάστε το και δείτε μόνοι σας.
[…] για μένα, αποτελεί πηγή μεγάλης ανησυχίας το γεγονός ότι κάποιο βιβλίο που ζήτησα, όπως αυτό του Τρότσκι, κατασχέθηκε απλώς και μόνο εξαιτίας του τίτλου του, χωρίς να εξεταστεί το περιεχόμενό του. Το έργο της λογοκρισίας θα πρέπει να προσεγγίζεται με αίσθημα δικαιοσύνης. Όλοι διαβάζουν σύμφωνα με τη μόρφωση και την παιδεία τους.
Η μελέτη των οικονομικών, κοινωνικών ή φιλοσοφικών ζητημάτων απαιτεί βιβλία και συγγραφείς με τις πλέον αντίθετες απόψεις, ώστε να μπορεί κάποιος να αναλύσει, να συγκρίνει κοκ. Χωρίς ελευθερία ανάγνωσης κανείς δεν μπορεί να μελετήσει ούτε τη θρησκεία ούτε τις κοινωνικοπολιτικές ιδεολογίες.
[…] έγκλειστος σ’ αυτό το κτίριο, περνάω όλο τον καιρό μου μελετώντας. Κάνοντας αυτό δεν ενοχλώ ούτε ζημιώνω κάποιον ούτε βέβαια τη φυλακή ή το κράτος. Δε ζητώ κανενός είδους βελτίωση ούτε και αλλαγές στους κανονισμούς της φυλακής…

Τώρα είναι η ώρα της αντεπίθεσης, με ισχυρό ΚΚΕ παντού!

 

Ο νέος αιώνας του Κόμματός μας είναι ήδη γεγονός, και οι Οργανώσεις του Κόμματος και της ΚΝΕ κορυφώνουν τους εορτασμούς για τα 100 μας χρόνια σε όλη τη χώρα. Η μεγάλη πανεξόρμηση με τον «Ριζοσπάστη του Σαββατοκύριακου», που μας έφερε σε επαφή με χιλιάδες εργαζόμενους, δίνει τώρα τη σκυτάλη στην πολιτική - πολιτιστική εκδήλωση στο ΣΕΦ, την Κυριακή 25 Νοέμβρη, και σε μια σειρά εκδηλώσεις σε όλη τη χώρα, όπως στη Θεσσαλονίκη στις 9 Δεκέμβρη.

 Οι κομμουνιστές, οι φίλοι και οι οπαδοί του Κόμματος, οι εργαζόμενοι που στρατεύονται μαζί μας, εγκαινιάζουμε τον νέο μας αιώνα όπως γνωρίζουμε καλά: Μέσα στη μάχη, βάζοντας ψηλά τον πήχη για την οργάνωση της πάλης των εργαζομένων στους τόπους δουλειάς και στους κλάδους. Ετσι δίνουμε τη μάχη της απεργίας στις 28 Νοέμβρη, αξιοποιώντας την πείρα από την πολύμηνη προετοιμασία της. Με το βλέμμα στραμμένο στην ανάγκη να μετρήσει το εργατικό κίνημα νέα βήματα στην κατεύθυνση της ανασύνταξής του, της ενίσχυσης της Κοινωνικής Συμμαχίας, της αλλαγής των συσχετισμών. Στις λίγες μέρες που απομένουν μέχρι τις 28 Νοέμβρη, δίνουμε τον καλύτερό μας εαυτό για να νεκρώσουν οι χώροι δουλειάς, να είναι χιλιάδες οι εργαζόμενοι που απεργούν, που οργανώνονται στα σωματεία τους, γυρνώντας την πλάτη στη μοιρολατρία και το συμβιβασμό, που βάζουν μπροστά τις δικές τους ανάγκες.

Δίνουμε αποφασιστικά τη μάχη της απεργίας, κόντρα στην κοροϊδία και τον αυταρχισμό

 

Για να είναι αυτή η απεργία μια μαχητική απόρριψη της κοροϊδίας της κυβέρνησης περί «αποκατάστασης αδικιών», την ίδια στιγμή που με τον κρατικό προϋπολογισμό επιβεβαιώνει ότι διατηρείται στο ακέραιο όλο το μνημονιακό νομοθετικό πλαίσιο των τελευταίων χρόνων. Να τσακιστεί δηλαδή στο δρόμο το θράσος της κυβέρνησης να παίρνει 10 από το λαό και να του επιστρέφει 1, που δείχνει τι σημαίνει για το λαό «δίκαιη ανάπτυξη». Τα ματωμένα πλεονάσματα είναι εδώ, στραγγίζοντας το λαϊκό εισόδημα, ενώ η κυβέρνηση βαφτίζει «παροχές» τα ψίχουλα που μοιράζει για την αναδιανομή της φτώχειας, καταληστεύοντας τη λαϊκή πλειοψηφία, με ένα κομμάτι από αυτά να κατευθύνεται πάλι στη χρηματοδότηση του κεφαλαίου. Στη φαρέτρα της κυβερνητικής κοροϊδίας μπαίνει και η αναβολή της περικοπής της «προσωπικής διαφοράς» στις συντάξεις, με την κυβέρνηση να την παρουσιάζει ως «σώσιμο των συντάξεων», ενώ πρόκειται για μέτρο που η ίδια νομοθέτησε και τώρα παγώνει προσωρινά. Ταυτόχρονα, ο προϋπολογισμός προβλέπει τσεκούρι στο ΕΚΑΣ και στις κοινωνικές παροχές, εξανεμίζοντας στην πράξη την όποια προσωρινή ανακούφιση των χαμηλοσυνταξιούχων. Πρόκειται λοιπόν για προϋπολογισμό βαθιά ταξικό, αφού από τη μία κλιμακώνει την επίθεση στα εργατικά - λαϊκά στρώματα και από την άλλη δίνει ακόμα περισσότερα στο μεγάλο κεφάλαιο, με φοροαπαλλαγές, εισφοροαπαλλαγές και άλλες παροχές.


Μαζί με την ένταση της επίθεσης στα εργατικά - λαϊκά στρώματα κλιμακώνεται και ο αυταρχισμός, η τρομοκρατία σε βάρος των εργαζομένων από το κράτος και την εργοδοσία. Δεν περνάει βδομάδα που να μην προστίθεται μία ακόμα μελανή σελίδα, που δείχνει τον αυταρχικό κατήφορο της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. 

Στις διώξεις συνδικαλιστών για «παράνομες και καταχρηστικές» κινητοποιήσεις, στην παρουσία ασφαλιτών σε διαδικασίες του εργατικού κινήματος, στο χτύπημα μαθητών και εκπαιδευτικών από τα ΜΑΤ, όπως στη Θεσσαλονίκη, έρχεται να προστεθεί η ποινή της φυλάκισης σε αγροτοσυνδικαλιστές επειδή κρέμασαν συμβολικά ένα πανό σε κατάστημα εφορίας. Το σκληρό, ταξικό και απάνθρωπο πρόσωπο του συστήματος, η πολύπλευρη αντιδραστικοποίησή του, αποκαλύφθηκαν σε όλο τους το «μεγαλείο» στην περίπτωση της καθαρίστριας από τον Βόλο, στην οποία επιβλήθηκε δεκαετής κάθειρξη για «πλαστογραφία απολυτηρίου από το Δημοτικό». Στο πλαίσιο της έντασης του αυταρχισμού, μάλιστα, η κυβέρνηση εφαρμόζει άλλη μια ευρωενωσιακή Οδηγία που προωθεί το φακέλωμα και τον χαφιεδισμό, με τη συστηματική παρακολούθηση των επιβατών των αεροπλάνων, καθιστώντας τους όλους καταρχήν ύποπτους. Πρόκειται για απανωτά κρούσματα, που πάνε πακέτο με την αποφασιστικότητα της κυβέρνησης να θωρακίσει τα συμφέροντα του κεφαλαίου, να μείνουν στον πάτο οι απαιτήσεις των εργαζομένων, να καταστέλλεται η πάλη, η διεκδίκηση.

Να χρεοκοπήσει ο εφησυχασμός που καλλιεργεί η κυβέρνηση

 

Για τη θωράκιση των συμφερόντων του κεφαλαίου, άλλωστε, η κυβέρνηση «ανοίγει βήμα» στην εμπλοκή της στα βρώμικα ιμπεριαλιστικά σχέδια, σηκώνοντας όλο και πιο ψηλά την αμερικανοΝΑΤΟική σημαία στην περιοχή. Στο πλαίσιο των πρωταγωνιστικών ρόλων που αναλαμβάνει, μετατρέποντας όλη τη χώρα σε ορμητήριο πολέμου και πρωτοστατώντας σε ιμπεριαλιστικές διευθετήσεις, όπως στα Βαλκάνια, προστίθεται τώρα και η δημιουργία «κέντρου πρακτόρων» στην Ελλάδα, μια πρωτοβουλία ενταγμένη στην παραπέρα στρατιωτικοποίηση της ΕΕ.

Τα επιχειρήματα της κυβέρνησης περί «εξασφάλισης σταθερότητας και ασφάλειας» μέσα από την ενεργότερη εμπλοκή στα ΝΑΤΟικά σχέδια καταρρέουν μπροστά στην εκρηκτική κατάσταση που διαμορφώνεται στην Ανατολική Μεσόγειο, μέσα και γύρω από την Κύπρο, όπου φανερώνεται ότι η αξιοποίηση του ενεργειακού πλούτου από τα μονοπώλια φέρνει τους λαούς μπροστά σε νέες περιπέτειες. Η ένταση της τουρκικής προκλητικότητας, που φτάνει να αμφισβητεί την κυριαρχία ακόμα και γύρω από την Κρήτη, πάντα κάτω από τη ΝΑΤΟική σκιά που πέφτει όλο και πιο βαριά στη «γειτονιά» μας, επιβεβαιώνει ότι η ενισχυμένη παρουσία του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο και στην ευρύτερη περιοχή, με σενάρια ακόμα και για εμπλοκή του στο «σύστημα εγγυήσεων» της Κύπρου, φέρνει μόνο ανασφάλεια και αναβαθμισμένους κινδύνους για τους λαούς στην περιοχή μας.

Οι σχεδιασμοί αυτοί της κυβέρνησης δεν μένουν αναπάντητοι από το εργατικό - λαϊκό κίνημα. Η προηγούμενη βδομάδα σημαδεύτηκε από τις μεγάλες αντιιμπεριαλιστικές κινητοποιήσεις σε όλη τη χώρα, με αφορμή την κορύφωση των εορτασμών για τα 45 χρόνια από την εξέγερση του Πολυτεχνείου. 
Παράλληλα, δυναμώνει το κύμα αλληλεγγύης και υποστήριξης στον ναύτη που αντέδρασε σε αυτόν τον προσανατολισμό, λέγοντας όχι σε συμμετοχή στις ΝΑΤΟικές αποστολές και δείχνοντας με τη στάση του πόσο μεγάλη σημασία έχει, κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες να υψώνει κανείς ανάστημα, να δείχνει το δίκιο, να παραδειγματίζει.

Τώρα είναι η ώρα της αντεπίθεσης, με το ΚΚΕ πιο δυνατό παντού. Μέσα από μια πραγματικά πολύμορφη δράση σε όλη τη χώρα, το Κόμμα απευθύνει κάλεσμα συστράτευσης στην εργατική τάξη, σε ανθρώπους του μόχθου που προβληματίζονται, που λένε ότι «κάτι πρέπει να γίνει». Σε εργαζόμενους προοδευτικούς, αγωνιστές, που νιώθουν εξαπατημένοι από τις προσδοκίες που καλλιέργησε ο ΣΥΡΙΖΑ, που μπορεί να απογοητεύτηκαν προσωρινά, όμως τιμούν και εμπνέονται από τις αγωνιστικές παραδόσεις του λαού μας, διαπιστώνουν στην πράξη ότι σήμερα πρέπει να ενισχυθεί ακόμα περισσότερο το ΚΚΕ. Η κορύφωση της δράσης μας για τα 100χρονα του Κόμματος, οι μεγάλες πρωτοβουλίες που παίρνουμε, μπορούν να εκπέμψουν το μήνυμα της συσπείρωσης νέων δυνάμεων με το ΚΚΕ, μπροστά στις μεγάλες και δύσκολες μάχες που έρχονται.

Ριζοσπάστης    Σάββατο 24 Νοέμβρη 2018 - Κυριακή 25 Νοέμβρη 2018

Αλέκα Παπαρήγα: “Όχι στις ανεμογεννήτριες στα Άγραφα”

Κατιούσα

Η Αλέκα Παπαρήγα μίλησε χτες στην Καρδίτσα, στην πολιτική συγκέντρωση της τοπικής οργάνωσης, βάζοντας μεταξύ άλλων τη θέση του κόμματος για το ζήτημα τοποθέτησης ανεμογεννητριών στα Άγραφα.
«Το ΚΚΕ είναι μαζί σας στην εναντίωσή σας να υλοποιηθεί η απόφαση της Ρ.Α.Ε. να χορηγήσει 21 άδειες στην περιοχή των Αγράφων, σε ιδιωτικά επιχειρησιακά συμφέροντα για εγκατάσταση ανεμογεννητριών», προσθέτοντας πως δεν είναι η πρώτη φορά που το ανθρώπινο και φυσικό περιβάλλον θυσιάζεται στο βωμό του κέρδους και πως η αιολική ενέργεια γίνεται όχημα για την επίθεση στο περιβάλλον, αφού ο “επενδυτικός φορέας” δε δίνει δεκάρα για αυτό.

Σε άλλα σημεία είπε ότι οι αγώνες που γίνονται δεν πρέπει να είναι επανάληψη των χτεσινών, αλλά να περάσουν σε ανώτερη βαθμίδα, για να υπάρχει αποτελεσματικότητα και προπαντός προοπτική, φέρνοντας ως παράδειγμα τους αγροτικούς αγώνες. Ενώ αναφέρθηκε στο στόχο του αστικού πολιτικού συστήματος να αναδειχτεί στις επόμενες εκλογές μια κυβέρνηση συνεργασίας που θα υπηρετεί απρόσκοπτα την ΕΕ, το ΝΑΤΟ και το κεφάλαιο.

Ακολουθεί ένα μικρό απόσπασμα από την ομιλία.

Βίντεο και πληροφορίες από Karditsalive.net

«Το ΚΚΕ ανήκει στα λίγα που με κάνουν να νιώθω υπερήφανος…»

«Στα πρώτα 100 τους ταρακουνήσαμε για τα καλά. Στα δεύτερα να τους συντρίψουμε για πάντα!»

Ένας αιώνας αγώνας και θυσία…

Ο «Ριζοσπάστης» συνεχίζει τη δημοσίευση δηλώσεων από ανθρώπους των Γραμμάτων, των Τεχνών, του Αθλητισμού και από άλλους τομείς της κοινωνικής ζωής, για τα 100χρονα του ΚΚΕ.

Με αφορμή τη μεγάλη επέτειο καλλιτέχνες, ακαδημαϊκοί, δημοσιογράφοι, που είτε συμπορεύονται με το ΚΚΕ στους αγώνες είτε αναγνωρίζουν τη συνέπεια και τη σταθερότητά του, την πρωτοπόρα δράση του για τα δικαιώματα και τις σύγχρονες ανάγκες των εργαζομένων και του λαού, εκφράζουν με δηλώσεις τους τις ευχές τους και την στήριξή τους.

Εμείς από τις δεκάδες δηλώσεις στήριξης ξεχωρίσαμε αυτή του Θύμιου Καλαμούκη… Διαβάστε την και θα καταλάβετε γιατί…

«ΚΚΕ 100 Χρόνια

Επειδή παλεύει πολλές φορές μόνο του και κόντρα στο ρεύμα. Επειδή δεν λογαριάζει το πολιτικό κόστος.

Επειδή έχει επεξεργασίες και μελέτες.

Επειδή το κατηγορούν ως ντεμοντέ!

Επειδή έχει καθαρές θέσεις.

Επειδή αγωνίζεται για μια άλλη κοινωνία.

Επειδή είναι το κόμμα του Αρη, του Μπελογιάννη, του Πλουμπίδη, του Ζαχαριάδη και των 200 της Καισαριανής.

Επειδή είναι το κόμμα χιλιάδων εξόριστων, φυλακισμένων, εκτελεσμένων, σεμνών αγωνιστών.

Επειδή ο καπιταλισμός είναι αντιανθρώπινο σύστημα, παράλογο και άδικο και επειδή θέλω να δοκιμάσουμε να χτίσουμε μαζί μια άλλη κοινωνία αξιοπρέπειας, ισότητας και ουσίας.

Επειδή η παρουσία του και η Ιστορία του με διαμόρφωσε και με διαμορφώνει.

Για όλους αυτούς τους λόγους το θέλω πάντα γερό με τους θριάμβους, ακόμη και τα λάθη του.

Στα πρώτα 100 τους ταρακουνήσαμε για τα καλά. Στα δεύτερα να τους συντρίψουμε για πάντα.

Το ΚΚΕ ανήκει στα λίγα που με κάνουν να νιώθω υπερήφανος σε αυτόν τον τόπο».

Θύμιος Καλαμούκης
Δημοσιογράφος

Εσύ ήξερες ότι η Κατερίνα Γιουλάκη είναι ΚΚΕ;

Κατιούσα

Ανάμεσα στις πολλές δηλώσεις από τον χώρο των τεχνών και των γραμμάτων (κι όχι μόνο) μπορούμε να εντοπίσουμε κι αρκετές εκπλήξεις. Από το σημερινό φύλλο του Ριζοσπάστη ξεχωρίζουμε εκείνη της Κατερίνας Γιουλάκη, η οποία με μια λιτή δήλωση μας αποκαλύπτει ότι στηρίζει το ΚΚΕ “από τα νεανικά της χρόνια”:

Στηρίζω το ΚΚΕ από τα νεανικά μου χρόνια και θα συνεχίσω να το στηρίζω. Είμαι συγκινημένη, που το Κόμμα μας έκλεισε 100 ηρωικά χρόνια. Εύχομαι να τα κάνει 200 για το καλό του λαού.

Μπορεί οι ρόλοι της στον κινηματογράφο και την τηλεόραση, με προεξάρχοντα φυσικά εκείνον της Κατερίνας Σοφιανού στο “Ρετιρέ” να αποτυπώνουν την επιτομή του μετεμφυλιακού και μεταπολιτευτικού ελληνικού μικροαστισμού, φαίνεται όμως πως η ζωή δεν αντέγραψε την τέχνη στην προκειμένη περίπτωση. Οφείλουμε όμως να δηλώσουμε εντυπωσιασμένοι από το γεγονός, καθώς, αν και από τα μικράτα της φίλη του κόμματος, δε θυμόμαστε τουλάχιστον σε πρόσφατες δεκαετίες να είχε εκφράσει ανοιχτά τη στήριξή της σε αυτό.
Ίσως όμως το όνομα του ρόλου της ως – όχι πάντα εύθυμης – ζωντοχήρας στη σειρά του Δαλιανίδη να είχε τη δική του σημειολογία: Μήπως άραγε είναι μια κρυφή αναφορά στο Νίκο Σοφιανό; Και ποια η σχέση με τον ηθοποιό Φίλιππο Σοφιανό, που επίσης ήταν από τις μη άμεσα αναμενόμενες παρουσίες, τόσο στο ΣΕΦ αύριο, όσο και με τις δηλώσεις του πριν λίγες μέρες;
Είμαστε βέβαια σίγουροι πως κάποιοι στο άκουσμα της είδησης αναφώνησαν: “Ε όχι! Ε όχι!”

ΚΕΡΚΥΡΑ- Όχι στις ιδιωτικοποιήσεις και την πώληση των πλουτοπαραγωγικών πηγών της χώρας.

                Την Τετάρτη 21/11/2018 μονογράφηκε η σύμβαση παραχώρησης δικαιώματος για έρευνα και εκμετάλλευση υδρογονανθράκων στη θαλάσσια περιοχή «Ιόνιο», από τον υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας Γ. Σταθάκη, τον πρόεδρο της Ελληνικής Διαχειριστικής Εταιρείας Υδρογονανθράκων, Γ. Μπασιά, και εκπροσώπους των εταιρειών «Repsol» και ΕΛΠΕ. Μέχρι σήμερα έχουν ήδη κλείσει οι συμβάσεις δικαιωμάτων παραχώρησης στον Πατραϊκό Κόλπο (ΕΛΠΕ 50% διαχειριστής, «Edison» 50%), στο θαλάσσιο «οικόπεδο 2», δυτικά της Κέρκυρας («Total» 50% διαχειριστής, ΕΛΠΕ 25% και «Edison» 25%), και στα χερσαία οικόπεδα Άρτα - Πρέβεζα (ΕΛΠΕ 100%), Βορειοδυτική Πελοπόννησος (ΕΛΠΕ 100%) και Αιτωλοακαρνανία και Ιωάννινα («Repsol» 60% διαχειριστής, «Energean» 40%), ενώ το επόμενο διάστημα αναμένεται η έναρξη της εκμετάλλευσης στο Κατάκολο από την «Energean».

                Η ΤΕ Κέρκυρας του ΚΚΕ εδώ και καιρό, έχει εκφράσει την αντίθεση της στην αξιοποίηση των πλουτοπαραγωγικών πηγών που αποτελούν λαϊκή περιουσία από επιχειρηματικούς ομίλους, γιατί στόχος και κριτήριο της έρευνας και εξόρυξης υδρογονανθράκων είναι τα κέρδη των μονοπωλίων και όχι η κάλυψη των λαϊκών αναγκών. Το ΚΚΕ καταψήφισε στη Βουλή τις συμβάσεις παραχώρησης στους ομίλους. Οι δημοτικοί σύμβουλοι του ΚΚΕ καταψήφισαν σε όλους του δήμους, που μπήκε ως θέμα συζήτησης, την παραχώρηση αδειών στους επιχειρηματικούς ομίλους.

                Η εξόρυξη πετρελαίου στο Ιόνιο από τους μεγάλους ομίλους δεν θα οδηγήσει σε φθηνά καύσιμα για θέρμανση, μεταφορά για τα λαϊκά νοικοκυριά, τους φτωχούς αγρότες και τους αυτοαπασχολούμενους. Αντιμετωπίζει το περιβάλλον ως "χαβούζα" και ουσιαστικά εγγυάται την καταστροφή του, με τεράστιες επιπτώσεις στη δημόσια Υγεία, στις τοπικές οικονομίες, χτυπώντας ανεπανόρθωτα την τουριστική, κτηνοτροφική και αλιευτική δραστηριότητα, τη βιοποικιλότητα, ενώ εύλογος είναι και ο προβληματισμός για τα ζητήματα σεισμικότητας, αλλά και των δικαιωμάτων ιδιοκτησίας των λαϊκών στρωμάτων.

                Επισημαίνουμε για ακόμα μια φορά, ότι η έρευνα και εξόρυξη υδρογονανθράκων στην περιοχή μας εντάσσεται στο σκληρό ανταγωνισμό καπιταλιστικών χωρών και ιμπεριαλιστικών οργανισμών για τον ενεργειακό και ευρύτερο έλεγχο των αγορών της περιοχής. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ υψώνει τη σημαία της γεωπολιτικής αναβάθμισης και παίζει με τη φωτιά σε μια περίοδο που αυξάνεται ο κίνδυνος διαμελισμού κρατών και στα Βαλκάνια επαναχάραξης συνόρων, γενίκευσης των πολεμικών αναμετρήσεων. Οι δρόμοι του πετρελαίου είναι βαμένοι με αίμα.           

                Αυτή η κατάσταση και οι επιπτώσεις δεν είναι μονόδρομος. Η αξιοποίηση των πλουτοπαραγωγικών πηγών της χώρας μπορεί να γίνει προς όφελος του λαού, αν παλέψουμε για ένα ριζικά διαφορετικό δρόμο ανάπτυξης με γνώμονα τις σύγχρονες κοινωνικές ανάγκες και όχι το καπιταλιστικό κέρδος. Χρειάζεται να γίνουν κοινωνική περιουσία τα εργοστάσια, η γη, οι πλουτοπαραγωγικές πηγές, οι εγχώριες πηγές Ενέργειας, τα μέσα παραγωγής και διανομής της Ενέργειας, να καταργηθεί η σκλαβιά της μισθωτής εργασίας, να υπάρξει επιστημονικός κεντρικός σχεδιασμός στην οικονομία. Ένας τέτοιος δρόμος ανάπτυξης προϋποθέτει η εργατική τάξη, ο λαός να πάρει στα χέρια του το τιμόνι της εξουσίας και τα κλειδιά της οικονομίας.

                Τώρα χρειάζεται να οργανωθεί η πάλη και για το ζήτημα της Ενέργειας μέσα από τα σωματεία, το οργανωμένο εργατικό - λαϊκό κίνημα.

Να προτάξουμε πλαίσιο πάλης και διεκδικήσεων που να καλύπτουν πραγματικά τις ανάγκες μας, ενάντια στα ψίχουλα και στην απάτη της "δίκαιης ανάπτυξης".

•       Αντίσταση στον αστικό ενεργειακό σχεδιασμό. Ενέργεια κοινωνικό αγαθό και όχι εμπόρευμα. Διασφάλιση της κάλυψης των λαϊκών αναγκών στην Ενέργεια. Αυξήσεις στα επιδόματα θέρμανσης, κατάργηση των ειδικών φόρων στα καύσιμα και του ΦΠΑ στα καύσιμα, αφορολόγητο πετρέλαιο στους φτωχούς αγρότες όπως στους εφοπλιστές,  ούτε ένα ευρώ από την τσέπη γονιών και εκπαιδευτικών για τη θέρμανση στα σχολεία.

•       Όχι στις ιδιωτικοποιήσεις και την πώληση των πλουτοπαραγωγικών πηγών της χώρας.

•       Σταθερή εργασία, με δικαιώματα για όλους τους εργαζόμενους του κλάδου.

•       Προστασία του Περιβάλλοντος και της δημόσιας Υγείας με βάση τις σύγχρονες γνώσεις και τεχνικές.

•       Απεμπλοκή από τα ιμπεριαλιστικά σχέδια, επεμβάσεις και τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς (ΝΑΤΟ και ΕΕ).

ΤΕ ΚΕΡΚΥΡΑΣ ΤΟΥ ΚΚΕ

ΚΕΡΚΥΡΑ-Και στην αντιμνημονιακή εποχή το κράτος συνεχίζει με τρομοκρατία και καταστολή

.

Για άλλη μια φορά επιβεβαιώνεται ότι για το αστικό κράτος εχθρός είναι οι εργαζόμενοι και οι κινητοποιήσεις τους, το οργανωμένο ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα των δυνάμεων του ΠΑΜΕ, της Ομοσπονδίας αγροτικών συλλόγων. Εισαγγελέας και αστυνομία καλούν σε προανάκριση τους συνδικαλιστές που μετείχαν στην κινητοποίηση στη γέφυρα της Μεσογγής στις 21/07/2018 ως διαμαρτυρία για την απαράδεκτη κατάσταση με τη «μη διαχείριση» των απορριμμάτων στη Κέρκυρα και τα βουνά σκουπιδιών να σαπίζουν στους δρόμους, το παράνομο άνοιγμα του ΧΥΤΑ Λευκίμμης, την αστυνομοκρατία στη περιοχή που στόχο έχει να επιβάλλει σιγή νεκροταφείου!

Είναι πολύ γελασμένοι όμως αν θεωρούν ότι τέτοιες ενέργειες μπορούν να φοβίσουν!

Οι εργαζόμενοι, οι αγρότες, οι μικροί ΕΒΕ, η νεολαία να βγάλουν συμπεράσματα από τη ζωή και την πείρα τους.

Η κυβέρνηση και όλα τα παρακλάδια της έχουν  δώσει εξετάσεις και έχουν αποτύχει για τα λαϊκά συμφέροντα

·        Προσπαθώντας με «νόμους» να εμποδίσουν το δικαίωμα στην απεργία, να βάλουν εμπόδια στη συνδικαλιστική δράση

·        Βάζοντας (με το νέο προϋπολογισμό) το λαό να πληρώσει 46 δις ευρώ φόρους μειώνοντας ακόμη περισσότερο τη φορολογία για το κεφάλαιο

·        Κόβοντας συνεχώς από τις κοινωνικές παροχές σε υγεία και παιδεία, βάζοντας από τη πίσω πόρτα την ιδιωτική πρωτοβουλία «για να μας σώσει»!

·        Βάζοντας τη δημόσια υγεία σε 2^ο πλάνο με τους σωρούς των σκουπιδιών να μεγαλώνουν γιατί προτεραιότητα έχει το «κέρδος»- με αυτό το γνώμονα γίνονται επενδύσεις και έργα ή όχι.

Κανείς να μη φοβηθεί κανείς να μη ξεγελαστεί από τις νέες υποσχέσεις

Δεν υπάρχει δίκαιη ανάπτυξη σε μια άδικη-ταξική κοινωνία

Η ενίσχυση των σωματείων, του εργατικού λαϊκού κινήματος είναι μονόδρομος για τα λαϊκά συμφέροντα. Πρέπει να είναι η δική μας απάντηση στη τρομοκρατία και την καταστολή.

Δίνουμε το παρόν στην απεργία 28 Νοέμβρη 10:00 π.μ. στο ΣΑΡΟΚΟ

Λιμοκτονήστε και παγώστε λέει η διεύθυνση των Εστιών του ΤΕΙ Καλαμάτας στους φοιτητές

Κατιούσα

Σε μια πρωτοφανή επίδειξη αυταρχισμού προχώρησε η διεύθυνση των Εστιών του ΤΕΙ Καλαμάτας, απειλώντας με έξωση όποιον χρησιμοποιήσει «μη εγκεκριμένες ηλεκτρικές συσκευές εντός των κοιτώνων», χρησιμοποιώντας ως πρόσχημα τον κίνδυνο πυρκαγιάς ανάλογης με εκείνη που κατέψαψε τις εστίες του ΑΕΙ Κρήτης πριν λίγους μήνες. Αντί να μεριμνήσει για την εξασφάλιση θέρμανσης στους φοιτητές και για τη λήψη των απαραίτητων μέτρων πυρασφάλειας, όχι μόνο πετάει το μπαλάκι στους φοιτητές, ενοχοποιώντας τους εκ των προτέρων για τυχόν πυρκαγιά, αλλά ουσιαστικά τους λέει να παγώσουν. Παράλληλα, τους απογορεύει να έχουν φουρνάκια στα δωμάτιά τους, μολονότι δεν φροντίζει για τη σίτισή τους, καθώς δεν υπάρχει εστιακό εστιατόριο. Την άμεση αντίδρασή της εξέφρασε η Πανσπουδαστική Κίνηση Συνεργασίας, καταγγέλλοντας τη στάση της διεύθυνσης, απαιτώντας την απόσυρση της απαράδεκτης ανακοίνωσης και τη λήψη όλων των απαραίτητων μέτρων για τη βελτίωση της ζωής των εστιακών φοιτητών. Παράλληλα στηλιτεύει τη στάση του εκπροσώπου της ΠΑΣΠ, που συντάχθηκε με τη διεύθυνση προσυπογράφοντας την απόφαση. Ολόκληρη η ανακοίνωση σημειώνει:

«Η διεύθυνση της φοιτητικής εστίας ανακοίνωσε ότι απαγορεύεται η χρήση μη εγκεκριμένων ηλεκτρικών συσκευών εντός των κοιτώνων από τους φοιτητές. Δηλαδή απαγορεύει τα φουρνάκια, τις σόμπες και τα αερόθερμα. Το πρόσχημα είναι ο κίνδυνος πυρκαγιάς με αφορμή τα γεγονότα της φοιτητικής εστίας στην Κρήτη.
Μάλιστα έφτασε στο σημείο να απειλεί με εξώσεις όσους οικότροφους δεν υπακούσουν στις εντολές της!
Τη στιγμή που τα σώματα θέρμανσης είναι λιγοστά και χωρίς συντήρηση, η διεύθυνση αποφασίζει ότι οι φοιτητές δεν πρέπει να ζεσταίνονται.
Τη στιγμή που εδώ και χρόνια έχει σταματήσει η λειτουργία του εστιατορίου στο χώρο της εστίας, και οι φοιτητές έχουν αναγκαστεί να αγοράσουν με δικά τους χρήματα φουρνάκια για να φτιάχνουν το φαΐ τους, η διεύθυνση αποφασίζει ότι οι οικότροφοι πρέπει να μένουν νηστικοί.
Τη στιγμή που υπάρχει παγωμένο νερό στα ντουζ ,τα πλυντήρια δεν είναι δωρεάν και είναι ανεπαρκή για την κάλυψη των αναγκών των οικότροφων.
Είναι προκλητική αυτή η ενέργεια της διεύθυνσης!
Αντί να ασχοληθεί και να λύσει όλα αυτά τα προβλήματα που αφορούν τη στοιχειώδη διαβίωση των οικότροφων, στέλνει απειλητικές ανακοινώσεις.
Μάλιστα επικαλείται τον κίνδυνο πυρκαγιάς όπως έγινε πριν από λίγο καιρό στις εστίες στην Κρήτη. Η αλήθεια είναι όμως, ότι στη δικιά μας εστία κινδυνεύουν καθημερινά οι οικότροφοι από την ελλιπή πυροσβεστική και αντιπλημμυρική προστασία, τις παλιές ηλεκτρολογικές εγκαταστάσεις. Έχουμε πρόσφατο παράδειγμα πριν από δύο χρόνια που με μια βροχή, η εστία έγινε λίμνη και κινδύνεψαν ζωές!
Αντί να πάρει μέτρα προστασίας για τον κίνδυνο πυρκαγιάς, να εκσυγχρονίσει την πυρασφάλεια, να καταστρώσει σχέδιο έκτακτης ανάγκης, λέει “μη χρησιμοποιείτε το ρεύμα”.
Δυστυχώς ο εκπρόσωπος των οικότροφων που είναι στέλεχος της ΠΑΣΠ προσυπέγραψε την απαράδεκτη ανακοίνωση. ΝΤΡΟΠΗ!
ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:
1) Λειτουργία εστιατορίου στο χώρο της εστίας.
2) Συντήρηση ηλεκτρικών και μηχανολογικών εγκαταστάσεων.
3) Να παρθούν όλα τα απαραίτητα μέτρα για τη φοιτητική στέγη με αντιπυρική, αντισεισμική και αντιπλημμυρική θωράκιση.
4) Λειτουργία του συστήματος θέρμανσης σε όλα τα δωμάτια και κοινόχρηστους χώρους.
5) Αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης στο ύψος των αναγκών μας.
Να σταματήσουν τώρα οι απειλές και να λυθούν τώρα τα προβλήματα της εστίας! Να δοθεί τώρα κονδύλι από τον κρατικό προϋπολογισμό!».

Συνοπτική ανακεφαλαίωση της στρατηγικής του ΚΚΕ στην Κατοχή (1941 - 1944)

...κάτω και από το φως των επεξεργασιών της Κομμουνιστικής Διεθνούς

Από μάχη του ΕΛΑΣ

Σημαντική στιγμή της ταξικής πάλης της χώρας μας και της εκατοντάχρονης Ιστορίας του ΚΚΕ ήταν η μάχη του Δεκέμβρη του 1944. Στο επόμενο κυριακάτικο φύλλο της εφημερίδας μας θα έχουμε αναλυτικό αφιέρωμα σε αυτήν την ηρωική μάχη με αφορμή και τη συμπλήρωση των 74 χρόνων από την έναρξή της. Σε προηγούμενα φύλλα μας ασχοληθήκαμε με την Απελευθέρωση της Αθήνας και την κατάσταση στην οποία βρέθηκε το ΕΑΜικό κίνημα στις συνθήκες επαναστατικής κατάστασης που διαμορφώθηκαν στη χώρα. Πριν προχωρήσουμε στην αποτίμηση της μάχης του Δεκέμβρη εκτιμούμε ότι θα βοηθούσαν μια συνοπτική παρουσίαση της στρατηγικής του ΚΚΕ στην Κατοχή και η συσχέτισή της με τη στρατηγική της Κομμουνιστικής Διεθνούς (ΚΔ). Με το σημερινό λοιπόν άρθρο ουσιαστικά «κλείνουμε» την αναφορά σε όσα προηγήθηκαν το Δεκέμβρη του 1944. Τα ζητήματα που θίγονται συνοπτικά στο κείμενο αναφέρονται αναλυτικά στο 4τομο Δοκίμιο Ιστορίας του ΚΚΕ 1918 - 1949 που κυκλοφορεί αυτές τις μέρες και θα διατίθεται στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας στη μεγάλη εκδήλωση για τα 100 χρόνια του ΚΚΕ.

Η κατάσταση του Κόμματος στον πόλεμο

Το ΚΚΕ στις 28 Οκτώβρη του 1940 βρέθηκε με ελάχιστες ελεύθερες κομματικές δυνάμεις, οι πιο πολλές ασύνδετες, καθώς το καθοδηγητικό του όργανο είχε αποδιοργανωθεί.

Από τις μάχες στην Αθήνα το Δεκέμβρη του '44

Τα περισσότερα έμπειρα και δοκιμασμένα στελέχη του ήταν στις φυλακές και στους τόπους εξορίας, αφού η μεταξική δικτατορία συγκέντρωσε το ταξικό μίσος της απέναντι στο ΚΚΕ, το οποίο είχε συμβάλει στην ορμητική άνοδο του κινήματος του Μεσοπολέμου και προσπαθούσε να προετοιμάσει τον ελληνικό λαό μπροστά στον επερχόμενο Β΄ Παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό Πόλεμο.
Το πρόβλημα οξύνθηκε με την επιλογή - απόφαση του υφυπουργού Ασφαλείας Κ. Μανιαδάκη να κατασκευάσει χαφιέδικη ΚΕ του ΚΚΕ με τον τίτλο «Προσωρινή Διοίκηση», έχοντας εξασφαλίσει συνεργασία με ορισμένα στελέχη που είχαν περάσει με τη δικτατορία.
Αυτό το κατασκεύασμα προβλήθηκε ως δήθεν νόμιμο καθοδηγητικό κέντρο του ΚΚΕ, απέναντι στην «Παλαιά ΚΕ» που είχε συγκροτηθεί με πρωτοβουλία ολιγάριθμων αφοσιωμένων μελών της ΚΕ και άλλων στελεχών, ώστε να καλυφθεί το καθοδηγητικό κενό που είχε δημιουργηθεί από τις συλλήψεις.
Με την έναρξη της ιταλικής επίθεσης στην Ελλάδα υπήρχε αδυναμία συλλογικής επεξεργασίας της γραμμής του Κόμματος:
-- Για το χαρακτήρα του πολέμου.
-- Τη στάση απέναντι στη δικτατορική κυβέρνηση (που κήρυξε επιστράτευση για λογαριασμό της αστικής τάξης, ώστε αυτή να διατηρήσει αλώβητη την εσωτερική της αγορά και την κυριαρχία της σε βάρος του λαού).
-- Υπέρ ποιας απελευθερωμένης Ελλάδας θα έπρεπε να μάχεται ο ελληνικός λαός.
Υπήρχε ως βάση η προπολεμική στρατηγική του Κόμματος που υιοθετούσε λαθεμένα την επαναστατική διαδικασία των δύο σταδίων, και η επιλογή των Λαϊκών Μετώπων του 7ου Συνεδρίου της ΚΔ, που έφθανε έως την ενδεχόμενη συμμετοχή των ΚΚ σε κυβερνήσεις στο έδαφος του καπιταλισμού.
Αν και η ΚΔ αρχικά χαρακτήριζε τον επερχόμενο πόλεμο ιμπεριαλιστικό και από τα δύο αντιμαχόμενα στρατόπεδα, δεν χάρασσε σαφή γραμμή, ώστε να αντιμετωπίζεται ο απελευθερωτικός αγώνας ως κρίκος για την εργατική εξουσία, ενώ στη συνέχεια, μετά την επίθεση της Γερμανίας στην ΕΣΣΔ, χαρακτήρισε τον πόλεμο αντιφασιστικό. Το αντικειμενικό ήταν ότι ο πόλεμος ήταν ιμπεριαλιστικός, καθώς και ότι επετεύχθη για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα αντιχιτλερική συνεργασία της ΕΣΣΔ με τον έναν ιμπεριαλιστικό πόλο (ΗΠΑ - Γαλλία - Μ. Βρετανία), για να δοθεί η δυνατότητα της υπεράσπισης του σοβιετικού εργατικού κράτους και της ήττας του φασιστικού Αξονα.

Για τα τρία γράμματα

Εορτασμός των τρίχρονων του ΕΑΜ στην Ευρυτανία

Με τη δημοσίευση του σημαντικού πρώτου γράμματος του Ν. Ζαχαριάδη (31.10.1940) πήραν μεγαλύτερη διάσταση οι διαφορετικές απόψεις ανάμεσα σε μέλη της ΚΕ, για το χαρακτήρα του πολέμου και τη στάση απέναντι στην κυβέρνηση Μεταξά, που δεν εξηγούνταν μόνο από τις διαπιστωμένες οδυνηρές συγχύσεις που προκαλούσε η χαφιέδικη «Προσωρινή Διοίκηση» σε σύγκριση με την «Παλαιά ΚΕ».
Στο πρώτο γράμμα - που δημοσιοποιήθηκε από τον Μανιαδάκη - ο Νίκος Ζαχαριάδης σωστά καλούσε το λαό και το στρατό σε οργανωμένη πάλη ενάντια στον ιταλικό στρατό, χωρίς όμως να βάζει και τη θέση για πάλη ενάντια στην κυβέρνηση Μεταξά.
Η «Παλαιά ΚΕ» θεώρησε αυτό το γράμμα πλαστό και το κατήγγειλε, εκτιμώντας, σωστά και με βάση την οδηγία της ΚΔ (8 Σεπτέμβρη 1939), ότι ο πόλεμος ήταν ιμπεριαλιστικός και από τις δύο συγκρουόμενες αστικές τάξεις, Λαθεμένα, όμως, υποστήριζε ότι το ζήτημα της εξουσίας έπρεπε να τεθεί αμέσως με την έναρξη του πολέμου.
Το δεύτερο ανοιχτό γράμμα του Νίκου Ζαχαριάδη (22.11.1940) τροποποιούσε θετικά το χαρακτήρα του πολέμου σε ιμπεριαλιστικό και επέκρινε τον επεκτατικό σκοπό της μεταξικής κυβέρνησης στην Αλβανία.
Η «Προσωρινή Διοίκηση» παρέδωσε αυτό το γράμμα στη Γενική Ασφάλεια και έτσι έμεινε άγνωστο για μεγάλο διάστημα ακόμα και από την ανασυγκροτημένη ΚΕ του ΚΚΕ (Ιούλης 1941).
Στο τρίτο γράμμα (15.1.1941) ο Ν. Ζαχαριάδης επαναλάμβανε ότι ο Μεταξάς έκανε ιμπεριαλιστικό πόλεμο, αναγόρευε την ανατροπή του ως το πιο άμεσο και ζωτικό συμφέρον του λαού και τόνιζε ότι λαός και στρατός πρέπει να πάρουν στα χέρια τους τη διαχείριση της χώρας και του πολέμου με σκοπό την ειρήνη, την εθνική ανεξαρτησία, το εσωτερικό αντιφασιστικό, αντιπλουτοκρατικό λαϊκό καθεστώς, την ολόπλευρη προσέγγιση προς την ΕΣΣΔ και τη βαλκανική συνεργασία με βάση την ειρηνική λύση των εσωβαλκανικών διαφορών.

Στην προκειμένη περίπτωση και ο Νίκος Ζαχαριάδης δεν έθετε ζήτημα σύνδεσης του αγώνα με την πάλη για την εργατική εξουσία. Κατήγγελλε επίσης την «Προσωρινή Διοίκηση» ως όργανο του Μανιαδάκη.
Αυτό το γράμμα (που θεωρήθηκε ως το δεύτερο από την ΚΕ, αφού το πραγματικά δεύτερο βρισκόταν στα χέρια της Ασφάλειας και ήταν άγνωστο) δημοσιεύτηκε ενάμιση χρόνο μετά, στο 2ο τεύχος της ΚΟΜΕΠ (Ιούνης 1942). Στο προλογικό σημείωμα η ΚΕ βεβαίως δεν υιοθετούσε τη θέση του γράμματος για τον ιμπεριαλιστικό χαρακτήρα του πολέμου.

Αλμα εν μέσω Συμπληγάδων

Παίρνοντας υπόψη σε ποια κατάσταση βρισκόταν το ΚΚΕ τον Οκτώβρη του 1940 και τους πρώτους μήνες του 1941, γίνεται αντιληπτό τι άλμα επιτέλεσε το Κόμμα, όταν κατάφερε σε μικρό χρονικό διάστημα να ανασυγκροτηθεί, να στρατολογήσει νέες δυνάμεις, να ιδρύσει το ΕΑΜ και τον ΕΛΑΣ, την Εθνική Αλληλεγγύη, την ΕΠΟΝ, την ΟΠΛΑ, τα Αετόπουλα, να δοθεί η μάχη κατά της πείνας, η μάχη της σοδειάς, να ματαιωθεί η επιστράτευση Ελλήνων εργατών για να σταλούν σε γερμανικά εργοστάσια.
Το ΚΚΕ αναδείχθηκε εμπνευστής, καθοδηγητής και αιμοδότης του ένοπλου απελευθερωτικού αγώνα, διαμορφωτής λαογέννητων θεσμών στις περιοχές της Ελεύθερης Ελλάδας κ.λπ.
Σε όλη την πορεία της Κατοχής επιβεβαιώθηκε ότι ο απελευθερωτικός αγώνας δεν είχε και δεν έχει καμία σχέση με τις αστικές διακηρύξεις περί «εθνικής ενότητας» και «ομοψυχίας». Αντίθετα, αναπτύσσεται, πάντα, μαζί με την ταξική πάλη, που οξύνεται προς τη λήξη του, ιδιαίτερα όταν η αντίσταση διεξάγεται πρωταρχικά και μαζικά από τον ένοπλο λαό με την καθοδήγηση του ΚΚ, στην ελληνική περίπτωση του ΚΚΕ.

Η «Παλαιά ΚΕ» του ΚΚΕ κυκλοφόρησε παράνομο «Ριζοσπάστη» στις 4 Ιούλη 1941. Δημοσιεύτηκε χαιρετιστήριο προς τον Στάλιν και τον Κόκκινο Στρατό και κύριο άρθρο με τίτλο: «Ολοι για την εξόντωση του φασισμού»

Ο ένοπλος απελευθερωτικός αγώνας είχε να αντιμετωπίσει - εκτός από τις δυνάμεις Κατοχής - και την υπονομευτική δράση των βρετανικών στρατιωτικών δυνάμεων σε βάρος του (δηλαδή, από ένα μέλος της «αντιφασιστικής» συμμαχίας), που στήριζαν τις αντικομμουνιστικές στρατιωτικές επιθέσεις των ΕΔΕΣ, ΕΚΚΑ, ΠΑΟ και άλλων, σε βάρος του ΕΛΑΣ, ακόμα και των αντικομμουνιστικών αποσπασμάτων, όπως του Τσαούς Αντόν, που συνεργαζόταν με τους Βούλγαρους κατακτητές, καθώς και με τους Βρετανούς.
Στη συνέχεια οι Βρετανοί, σε συνεργασία με τις γερμανικές δυνάμεις κατοχής και αστούς πολιτικούς, έπαιξαν ουσιαστικό ρόλο στη δημιουργία των ταγμάτων ασφαλείας, προκειμένου να διασφαλίσουν μετά τον πόλεμο την εδραίωση της κλονισμένης αστικής εξουσίας, τσακίζοντας το ΕΑΜ - ΕΛΑΣ και το ΚΚΕ.
Στη Μέση Ανατολή οι βρετανικές δυνάμεις, σε συνεργασία με την «εξόριστη» αστική κυβέρνηση (που από τις αρχές του πολέμου εγκατέλειψε την Ελλάδα), φυλάκισαν και βασάνισαν σε στρατόπεδα χιλιάδες Ελληνες αξιωματικούς, οπλίτες, ναύτες και αεροπόρους, τους οποίους η βαθιά κρίση του αστικού κράτους ώθησε να διεκδικήσουν την ένταξή τους στη δικαιοδοσία της ΠΕΕΑ.

Ελλειμμα προγραμματικής προετοιμασίας

Σε μια σειρά από συλλογικά κομματικά ντοκουμέντα, όπως στο Δοκίμιο Ιστορίας 1949 - 1968 και πιο ολοκληρωμένα στο Δοκίμιο της περιόδου 1918 - 1949, εκτιμάται ότι η πολιτική γραμμή κατά την Κατοχή, ηρωική και αποφασιστική στον αγώνα, ήταν ταυτόχρονα προβληματική.

Δοκίμιο Ιστορίας ΚΚΕ (1918 - 1949). Από τις 25 Νοέμβρη στα βιβλιοπωλεία της «Σύγχρονης Εποχής» και τις Κομματικές Οργανώσεις

Αυτό εκδηλώθηκε ιδιαίτερα στις πρώτες μέρες της απελευθέρωσης, όταν δηλαδή είχαν κορυφωθεί οι συνθήκες επαναστατικής κατάστασης, οπότε μια επιλογή υπήρχε: Η απόφαση υπέρ της ανώτερης μορφής σύγκρουσης, που είχε σημαντικές προϋποθέσεις να οδηγήσει στη νίκη και στην εγκαθίδρυση της εργατικής εξουσίας. Εκείνη την κρίσιμη «στιγμή» βάρυνε η έλλειψη προγραμματικής προετοιμασίας του Κόμματος.
Το ΚΚΕ, βέβαια, δεν απεμπολούσε το σοσιαλισμό, τον αντιμετώπιζε όμως από το 1934 (6ηΟλομέλεια της ΚΕ) ως τελικό σκοπό, του οποίου θεωρούσε ότι έπρεπε να προηγηθεί το αστικοδημοκρατικό στάδιο. Το ίδιο και μετά (6οΣυνέδριο - 1935), που επιπλέον έθετε ως στόχο η εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα να συμμαχήσουν με ορισμένες αστικές δυνάμεις και ανώτερα μεσαία στρώματα. Μια θέση που στηριζόταν σε μη αντικειμενική εκτίμηση σε σχέση με τον ελληνικό καπιταλισμό και τη σχετική καθυστέρηση της ανάπτυξής του στην Ελλάδα.
Στην πορεία προστέθηκαν το πλαίσιο της συμφωνίας - συμμαχίας συγκρότησης του ΕΑΜ και της ΠΕΕΑ, ο εγκλωβισμός στις συμφωνίες της Διάσκεψης του Λιβάνου (17 - 20 Μάη 1944) και της Καζέρτας (24 - 26 Σεπτέμβρη 1944).
Η ΠΕΕΑ (Πολιτική Επιτροπή Εθνικής Απελευθέρωσης) ιδρύθηκε στις 10 Μάρτη του 1944, δύο μήνες μετά την απόφαση της αστικής ελληνικής κυβέρνησης του Καΐρου και του βασιλιά Γεωργίου Β΄ να συγκροτηθεί «κυβερνητική επιτροπή» που θα αναλάμβανε τη διοίκηση της Ελλάδας κατά την απελευθέρωση. Επιδίωξη της ΠΕΕΑ ήταν η διαμόρφωση μιας ευρύτερης κυβέρνησης «εθνικής ενότητας».
Από την πρώτη στιγμή της απελευθέρωσης συνέβη αυτό που έπρεπε να προβλεφθεί με βάση τη θεωρία και την πείρα: Οτι η αστική τάξη από κοινού με τους ιμπεριαλιστές συμμάχους της θα χρησιμοποιούσε κάθε μορφή βίας, τρομοκρατίας και με τα όπλα, για την ασφαλή ανάκτηση της κυριαρχίας της, καθώς αυτή είχε απολεσθεί εξαιτίας και της πολιτικής κρίσης που προκάλεσε ο πόλεμος στην Ελλάδα.
Η θετική ή αρνητική έκβαση ενός αγώνα δεν κρίνεται μόνο στο πεδίο του ηρωισμού και της ετοιμότητας για προσφορά και αυτοθυσία. Κρίνεται και στη στρατηγική γραμμή, και μάλιστα στην επιλογή του κύριου καθήκοντος - κρίκου κατά τη διάρκεια κορυφαίων μαχών και αναμετρήσεων, που αλλάζουν το συσχετισμό δυνάμεων, είτε υπέρ του επαναστατικού κινήματος είτε σε βάρος του.
Το ΚΚΕ, μη έχοντας συνδέσει τον αγώνα της απελευθέρωσης με τον αγώνα για την εργατική εξουσία, δεν βρέθηκε στο ύψος των απαιτήσεων την κρίσιμη στιγμή, που έφερνε στην ημερήσια διάταξη ως άμεσο καθήκον την ανατροπή της αστικής εξουσίας.
Αν και στη διάρκεια της Κατοχής και μετά εμφανίστηκαν ορισμένες στιγμές - καμπές που έδιναν την ευκαιρία διόρθωσης της στρατηγικής, δεν αξιοποιήθηκαν, γιατί δεν εκτιμήθηκαν σωστά, δεν αντιμετωπίσθηκαν ούτε ως σινιάλο προειδοποίησης (π.χ. η δυνατότητα απόρριψης της Συμφωνίας του Λιβάνου, οι εκτιμήσεις της 11ης Ολομέλειας του 1945, αλλά και αργότερα η δυνατότητα διόρθωσης στρατηγικής στο 7ο Συνέδριο του Κόμματος).

Απελευθερωτική πάλη και αγώνας για την εξουσία

Η αλήθεια βεβαίως είναι ότι η γραμμή του ΚΚΕ κατά την Κατοχή, που απέσπασε τον αγώνα για την απελευθέρωση του λαού από την πάλη για την εργατική εξουσία, δεν ήταν αποκλειστικά δικό του πρόβλημα.
Εξέφραζε την προπολεμική στρατηγική της ΚΔ και τη διαμόρφωσή της ιδιαίτερα με τη συγκρότηση συμμαχίας ανάμεσα στις ΗΠΑ - Βρετανία και την ΕΣΣΔ, όταν η τελευταία αξιοποίησε τις ενδοϊμπεριαλιστικές διαφορές προκειμένου να αντιμετωπίσει το στρατηγικό στόχο και των δύο εμπόλεμων καπιταλιστικών συμμαχιών: Να ηττηθεί στρατιωτικά και να ανατραπεί το πρώτο, στην Ιστορία, εργατικό κράτος.
Το ότι η Αγγλία και οι ΗΠΑ συμφώνησαν σε κοινό αντιπολεμικό μέτωπο με την ΕΣΣΔ κατά του Αξονα, δεν αναιρούσε τον ιμπεριαλιστικό χαρακτήρα του πολέμου και από την πλευρά τους. Αυτό άλλωστε φάνηκε από την υπονομευτική τους στάση απέναντι σε ένοπλα λαϊκά κινήματα αντίστασης, στη σκόπιμα καθυστερημένη υλοποίηση της δέσμευσης για το άνοιγμα δεύτερου μετώπου στη Νορμανδία.
Επιβεβαιώθηκε, ιδιαίτερα μετά τη λήξη του πολέμου, ότι αυτή η συμμαχία είχε αναπόφευκτα προσωρινό και όχι στρατηγικό χαρακτήρα. Από τα πιο χαρακτηριστικά ιμπεριαλιστικά εγκλήματα ήταν ο αμερικανικός βομβαρδισμός αμάχων στη Δρέσδη, το επίσης αμερικανικό έγκλημα στη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι ως προειδοποίηση κατά της ΕΣΣΔ, ο βρετανικού σχεδίου διαμελισμός της Ινδίας με την ίδρυση του Πακιστάν, η πολιτική τους στη Μέση Ανατολή με τη μη αναγνώριση του Παλαιστινιακού κράτους, το «δόγμα Τρούμαν» και το «σχέδιο Μάρσαλ» στην Ευρώπη, για να μην επεκταθούμε στο νέο κύκλο ιμπεριαλιστικών πολεμικών επιδρομών και στήριξης δικτατορικών καθεστώτων.
Η όποια κριτική στην ΚΔ δεν αναιρεί σε καμία περίπτωση την ευθύνη κάθε ΚΚ χωριστά για την πορεία του επαναστατικού κινήματος στη χώρα του, δείχνει έναν παράγοντα επίδρασης, δεν έχει θέση άλλοθι.
Γνωστοί οπορτουνιστές, όπως πάντα, παραμορφώνουν συνειδητά το πού επικεντρώνεται η κριτική του ΚΚΕ. Ισχυρίζονται αυθαίρετα ότι αν το θέμα της ανατροπής του καπιταλισμού έμπαινε από την πρώτη στιγμή που η Ελλάδα μπήκε στον πόλεμο, δεν θα αναπτυσσόταν μαζικός αντιστασιακός αγώνας.
Ομως, το ΚΚΕ δεν ασκεί αυτοκριτική γιατί το θέμα της εξουσίας δεν τέθηκε το 1940 ή το 1941, ή ακόμα και το 1942, αλλά κατά πόσο το Κόμμα είχε συνδέσει τον αγώνα κατά της τριπλής Κατοχής με την κατάκτηση της εξουσίας, εφόσον διαμορφωνόταν επαναστατική κατάσταση, όπως και συνέβη.
Αλλωστε, το ζήτημα αυτό δεν ήταν πρωτόγνωρο. Ηταν το κρίσιμο θέμα διαπάλης στον Α' Παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό Πόλεμο (1914 - 1918), στη διάρκεια του οποίου επιβεβαιώθηκε η στρατηγική των μπολσεβίκων.
Οπωσδήποτε χρειαζόταν να παρθούν υπόψη οι όποιες διαφορές ή ιδιαιτερότητες χαρακτήριζαν τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Μια από τις πιο σημαντικές ήταν η ύπαρξη της ΕΣΣΔ και η αντικειμενική αδήριτη ανάγκη υπεράσπισής της, που όμως ήταν συνδεμένη όχι μόνο με την ήττα του γερμανικού στρατού παντού, αλλά και με την ανατροπή της αστικής εξουσίας σε όσο περισσότερες χώρες ήταν δυνατό.
Η κριτική αφορά στο γεγονός ότι τον Οκτώβρη του 1944 δεν έγινε καν εκτίμηση για την ύπαρξη επαναστατικής κατάστασης. Αντίθετα, στην πρώτη γραμμή έμπαιναν η «δημοκρατική ομαλότητα» και η «ανοικοδόμηση» της καπιταλιστικής ελληνικής οικονομίας.
Δεν είναι τυχαίο ότι ένα μέρος των αστών ιστορικών, κυρίως όμως των οπορτουνιστών, προσπαθούν να «αξιοποιήσουν» το Πρόγραμμα του ΕΑΜ και το πλαίσιο της ΠΕΕΑ για να χτυπήσουν τη σύγχρονη στρατηγική του ΚΚΕ.
Ομως, το Πρόγραμμα του ΕΑΜ είχε προωθημένο για την εποχή του αντιμονοπωλιακό χαρακτήρα, κι από αυτήν την άποψη δεν έχει καμία σχέση με την πολιτική υπεράσπισης του καπιταλισμού, συμμετοχής στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο που ακολουθούν ο ΣΥΡΙΖΑ και τα άλλα αστικά κόμματα.
Και μόνο η σύγκριση που επιχειρείται, «υμνώντας» το ΕΑΜ, είναι η χειρότερη προσβολή απέναντι στον απελευθερωτικό αγώνα που έγινε με την καθοδήγηση του ΚΚΕ.

Ως επίλογος

Η μελέτη της Ιστορίας της ταξικής πάλης, της ίδιας της Ιστορίας του ΚΚΕ είναι αναγκαία για την ικανότητα του Κόμματος να κατευθύνει την ταξική πάλη στις παρούσες και κυρίως στις μελλοντικές συνθήκες.
Οι σημερινές συνθήκες δείχνουν ότι υπάρχει σοβαρός κίνδυνος ενός γενικευμένου πολέμου στο νοτιοανατολικό μέρος της Μεσογείου, στα Βαλκάνια. Η επισήμανση του κινδύνου γίνεται από το ΚΚΕ γιατί, όπως έδειξαν πολλοί πόλεμοι, συχνά η εξέλιξή τους οδηγεί σε επαναστατική κατάσταση, δηλαδή βαθιά πολιτική και οικονομική κρίση της καπιταλιστικής εξουσίας.
Παίρνουμε επίσης υπόψη μας ότι με το ξεκίνημα των εχθροπραξιών η αστική τάξη προβλέπει - ακόμα και μέσα από το αστικό Σύνταγμα - μέτρα απαγόρευσης της δράσης κομμάτων και μαζικών οργανώσεων, συγκεντρώσεων, στο όνομα της «κατάστασης πολιορκίας» και της «εθνικής ομοψυχίας». Στόχος να προσελκύσει στη δική της ταξική σημαία το μεγαλύτερο μέρος της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων, να χύσουν το αίμα τους για τα δικά της συμφέροντα, να μη χρησιμοποιήσουν τη δύναμή τους για το δικό τους συμφέρον.
Το ΚΚΕ με την Πολιτική Απόφαση του 20ού Συνεδρίου του με σαφήνεια ανάγει σε πρώτης γραμμής καθήκον «να οργανωθεί ο αγώνας, η αντίσταση και αντεπίθεση της εργατικής τάξης, των άλλων λαϊκών στρωμάτων, της Κοινωνικής Συμμαχίας τους, για να μπει τέρμα στην αλλαγή συνόρων, σε πιθανή εισβολή - κατοχή αλλά και σε συμμετοχή σε πολέμους εκτός των συνόρων μας.
Να δυναμώσει η πάλη ενάντια στις κυβερνήσεις της αστικής τάξης, που προετοίμασαν το έδαφος με την αστική τάξη άλλων κρατών στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ και οδήγησαν στο σφαγείο τα παιδιά του λαού.
Να συντονιστεί η πάλη με το εργατικό - λαϊκό κίνημα άλλων κρατών, να συνδεθεί με το στόχο ανατροπής της καπιταλιστικής εξουσίας στην Ελλάδα και σε γειτονικές χώρες, για να ζήσουν ειρηνικά οι λαοί τους με εργατική εξουσία».