Μαύρες συναλλαγές...

Σε συνδιαλλαγές με όλους και σε όλα, απ' ό,τι φαίνεται, εμπλέκονται οι εγκληματίες της Χρυσής Αυγής, αποδεικνύοντας έτσι τις πολυπλόκαμες διασυνδέσεις τους με το σύστημα. Είναι γεγονός ότι η αναμενόμενη ολοκλήρωση της δίκης στα τέλη του χρόνου και οι επικείμενες εκλογές έχουν βάλει τους φασίστες και τα αφεντικά τους «στην πρίζα». Ολο και κάποιο «κομπρεμί» βγαίνει στην επιφάνεια, με τους υπόδικους κυρίως χρυσαυγίτες να παζαρεύουν την «επόμενη μέρα», διαβλέποντας την καταδίκη πολλών απ' αυτών, και ταυτόχρονα διάφορα κέντρα του αστικού πολιτικού συστήματος και επιχειρηματικών συμφερόντων να επιδιώκουν να διασώσουν κάποιους απ' αυτούς ώστε να τους αξιοποιήσουν σε διάφορα παιχνίδια.

Ετσι, βλέπουμε για παράδειγμα το ευρωψηφοδέλτιο της Χρυσής Αυγής να «φτιάχνεται» ...στα μέτρα του Λαγού, που είναι βασικός κατηγορούμενους στη δίκη της εγκληματικής οργάνωσης. Στο ψηφοδέλτιο δεν υπάρχει κανένας υποψήφιος που το επίθετό του να ξεκινάει από γράμμα πριν το «Κ», ώστε αλφαβητικά ο Λαγός να εμφανίζεται δεύτερος και άρα να διευκολύνεται η ψήφισή του. Στόχος είναι να εκλεγεί και να οχυρωθεί πίσω από την ασυλία του ευρωβουλευτή. Από την άλλη, γεννά ερωτήματα η ακύρωση (ή απόσυρση) του ψηφοδελτίου της Χρυσής Αυγής στο δήμο Θεσσαλονίκης, επειδή δεν συμπλήρωσε τον προβλεπόμενο αριθμό υποψηφίων στο διαμέρισμα της Τριανδρίας. Πέρα από την προφανή αδυναμία των φασιστών να συγκροτήσουν ψηφοδέλτιο, μάλλον έχει και κάποιο λάκκο ή φάβα, αφού διευκολύνονται χρυσαυγίτικες ψήφοι να «σπρωχτούν» προς άλλες κατευθύνσεις, εξυπηρετώντας διάφορα πάρε - δώσε.

Χώρια το γεγονός ότι οι χρυσαυγίτες χώνονται σε διάφορα δημοτικά και περιφερειακά ψηφοδέλτια όλων των κομμάτων, μη εξαιρεμένων των ΣΥΡΙΖΑίικων, που πρόθυμα τους προσφέρουν στέγη. Και βέβαια «το ταγκό θέλει δύο», που σημαίνει ότι όλα τα παζάρια και οι συναλλαγές γίνονται με ανοχή και στήριξη των άλλων κομμάτων και δυνάμεων του αστικού πολιτικού συστήματος... Και αυτό το γεγονός πρέπει να είναι κριτήριο ψήφου καταδίκης τόσο των ναζί όσο και αυτών που συναλλάσσονται μαζί τους.

Η Αλεξάνδρα Μπαλού περιφερειάρχης Ιονίων Νήσων

Η Αλεξάνδρα Μπαλού περιφερειάρχης Ιονίων Νήσων. Η ίδια περιφερειάρχης και ο Μπάμπης Χαραλάμπους πρόεδρος του περιφερειακού συμβουλίου Ιονίων Νήσων. Το θεωρείτε, μήπως, απίθανο να συμβεί, ενώ πολλά στοιχεία το καθιστούν πια εξαιρετικά πιθανό; Και μήπως σκεφτήκατε ότι αυτό σημαίνει πως το φάντασμα του κομμουνισμού πλανάται πάνω από την Κέρκυρα και τα άλλα Ιόνια νησιά μας 171 χρόνια μετά τη συγγραφή του «Κομμουνιστικού Μανιφέστου» από τον Καρλ Μαρξ και τον Φρίντριχ Έγκελς;
Αδύνατον να νικήσει, θα είπατε ίσως κιόλας, αν και μόλις πριν από λίγες ημέρες δεν δίνατε καμία πιθανότητα στη Λίβερπουλ να περάσει στον μεγάλο τελικό για το κορυφαίο ποδοσφαιρικό συλλογικό έπαθλο…
Προσπερνώντας τα εύκολα, άλλωστε, σε σχόλια ποδοσφαιρικά θέματα, θέτουμε μια πιο σχετική με το θέμα μας ερώτηση: Μήπως δίνατε καμιά πιθανότητα το 2014, πριν από τον πρώτο γύρο των εκλογών για την Τοπική Διοίκηση, να εκλεγεί πανηγυρικά δήμαρχος της Πάτρας, τη δεύτερη Κυριακή, ο κομμουνιστής γιατρός Κώστας Πελετίδης;
Κι όμως!
Περίπτωση ανάλογη με αυτή του Αχαιού γιατρού, νομίζω, είναι στα μέρη μας η Κερκυραία τραπεζουπάλληλος Αλεξάνδρα Μπαλού από το χωριό Μεσαριά, που, ειρήσθω εν παρόδω, ο αγρότης πατέρας της ήταν αξιωματικός του ΕΛΑΣ στη βόρεια Κέρκυρα την περίοδο της Εθνικής Αντίστασης και ο γιατρός θείος της σκοτώθηκε από αγγλικά βόλια στις μάχες της Αθήνας τον Δεκέμβριο του 1944 ενώ μετέφερε τραυματίες του ΕΛΑΣ.
Πέντε μήνες τώρα παραδίδει μαθήματα υποδειγματικά έντιμης και πολλαπλά ωφέλιμης προεκλογικής δραστηριότητας, επισκεπτόμενη αθόρυβα σχεδόν περί τα 100 ίσως χωριά και δεκάδες κοινωνικές δομές Υγείας και σχολεία, Υπηρεσίες και άλλους χώρους εργασίας, ξενοδοχειακές μονάδες, αστυνομικούς και πυροσβεστικούς σταθμούς, καθώς και πολιτιστικούς, αθλητικούς και περιβαλλοντικούς φορείς σ’ όλα τα Ιόνια νησιά. Εκ του αποτελέσματος προκύπτει ότι δεν πήγε πουθενά για να μεταδώσει κάποιο ψηφοθηρικό μήνυμα. Για να σκορπίσει μήνυμα αισιοδοξίας, ελπίδας και πίστης στις ικανότητες του λαού των Ιονίων νήσων και να αναζητήσει μαζί με τους συνομιλητές της τις ορθότερες και εφικτές λύσεις, πήγε παντού.
Σας προκαλώ να ρωτήσετε οπουδήποτε πήγε και να ακούσετε τις εντυπώσεις τους!
Θα σας βεβαιώσουν όλοι, είμαι σίγουρος, ότι σας είπα την αλήθεια.
Θα σας πουν πόση ώρα ή πόσες κυριολεκτικά ώρες αφιέρωσε σε εποικοδομητικές συζητήσεις με μη ομοϊδεάτες της συμπολίτες μας, εστιάζοντας στα προβλήματα και στις καλύτερες δυνατές, άμεσες λύσεις. Πόσες γνώσεις και πόση πείρα από την πολυετή θητεία της σε συμβούλια της Τοπικής Διοίκησης και στο περιφερειακό συμβούλιο Αττικής ξεδίπλωσε στις συναντήσεις. Πόση μαχητική ευγένεια, πόσο σεβασμό στον διάλογο και πόση ικανότητα σύνθεσης και εύρεσης κοινού τόπου έδειξε ότι διαθέτει.
Διευθυντής σχολείου της πόλης, το οποίο η υποψήφια περιφερειάρχης επισκέφθηκε μόλις προ ημερών, μου έλεγε ότι άφησε τόσο άριστες εντυπώσεις στο διδακτικό προσωπικό του σχολείου, ώστε ορισμένοι από τους συνομιλητές της τόσο του συντηρητικού όσο και του προοδευτικού χώρου, όπως έχουμε συνηθίσει να τους λέμε, δήλωναν ανοιχτά ότι για πρώτη φορά σκέφτονταν να τη ψηφίσουν.
Θεωρείστε εξαιρετικά πιθανό λοιπόν, ισχυρίζομαι εγώ, τα Ιόνια νησιά μας να γίνουν δεύτερη Πάτρα, αναδεικνύοντας στη θέση της περιφερειακής Αρχής Ιονίων Νήσων το μέλος και στέλεχος του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας, Αλεξάνδρα Μπαλού. Κι ο Κ. Πελετίδης, πρέπει να προσθέσω, από χαμηλά ξεκίνησε τον προεκλογικό του αγώνα. Υποτίθεται ότι δεν είχε ελπίδες εκλογής του. Ενώ τώρα στην Πάτρα πολλοί συζητούν μήπως στις 26 Μαΐου επανεκλεγεί δήμαρχος από την πρώτη Κυριακή.
Ε, λοιπόν, νομίζω ότι η συμπολίτισσά μας από τη Μεσαριά είναι απ’ την ίδια «πάστα» ανθρώπων, απ’ την ίδια φτιαξιά, που λέμε.
Από ‘κείνους, ίσως, που με πηγαία λόγια ουσίας μπορούν να «φτάνουν σε όλες τις καρδιές, σ’ όλα τα χείλη», για να δανειστώ στίχους του Γιάννη Ρίτσου. Με λόγο απλό, χωρίς βερμπαλισμούς, μιλάει κατευθείαν στον νου και την καρδιά μας, διακηρύσσοντας ότι αυτή και η παράταξή της, η «Λαϊκή Συσπείρωση Ιονίων Νήσων», όχι μόνο θέλουν μα και μπορούν να αγωνιστούν αποτελεσματικά για να κάνουν καλύτερη τη ζωή των πολλών στα Ιόνια νησιά μας! Πριν απ’ όλα, όπως τονίζει, στον ζωτικό τομέα της παροχής των υπηρεσιών Υγείας.
Δεν επιδόθηκε σε κινήσεις εντυπωσιασμού και δεν επιζήτησε τη δημοσιότητα, αν και έχει τόση πείρα από τηλεοπτικές εμφανίσεις, αφού έχει εκπροσωπήσει το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας σε δεκάδες τηλεοπτικές εκπομπές, που είναι σίγουρο σχεδόν ότι με τη χαρισματική της προσωπικότητα θα κερδίσει και τις εντυπώσεις και πολλούς ψηφοφόρους, σε περίπτωση που γίνει όντως debate μεταξύ των υποψηφίων περιφερειαρχών. Απέφυγε ακόμη και να παρουσιάσει ξεχωριστά, προς άγραν ψήφων, τις υποψηφιότητες ανθρώπων του συνδυασμού της που ήταν γνωστά μέλη και στελέχη του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν ανακοίνωσε ξεχωριστά ούτε τις υποψηφιότητες των άλλων ανθρώπων των νησιών μας με προοδευτικές αντιλήψεις, που έχουν άλλες απόψεις από εκείνες του ΚΚΕ σε διάφορα ζητήματα και ωστόσο έχουν στοιχηθεί στις τάξεις του αγωνιστικού συνδυασμού με το κόκκινο γαρύφαλλο, συμπίπτοντας σε βασικά ζητήματα για το αύριο της Κέρκυρας και των Ιονίων νήσων.
Όπως έχει αποφύγει να αξιοποιήσει πολιτικά το γεγονός ότι πριν από δύο χρόνια, τις 11 Μαΐου 2017, στο περιφερειακό συμβούλιο Αττικής την είχε χαστουκίσει δις ο ανεκδιήγητος Θ. Τζήμερος, όταν θαρραλέα του είχε ζητήσει τον λόγο γιατί έσκιζε απεργιακές αφίσες εργαζομένων. Θα θυμάστε, φαντάζομαι, την υπόθεση και τον σάλο που είχε ξεσπάσει. «Είμαι η Αλεξάνδρα Μπαλού και είμαι μέλος του ΚΚΕ, αυτό κάνει τον λόγο μου έντιμο και καθαρό», είχε αξιοπρεπέστατα και περήφανα απαντήσει το ίδιο βράδυ στον τηλεπαρουσιαστή Ν. Χατζηνικολάου, όταν ο τελευταίος προσπάθησε να κρατήσει μεσοβέζικη στάση. «Η Αλεξάνδρα, συνδικαλίστρια επί σειρά ετών στον ΣΕΤΑΠ, στην ΟΤΟΕ και εκλεγμένη περιφερειακή σύμβουλος Αττικής με το ΚΚΕ, ανεξάρτητα από τα πολιτικά πιστεύω του καθενός, είναι γνωστή για το ήθος της και αγωνίστρια της εργατικής τάξης», δήλωσαν ομόφωνα, ανεξαρτήτως πολιτικού πιστεύω, οι συνάδελφοί της από τις διάφορες παρατάξεις στην Τράπεζα Πειραιώς.
Επίσης, είναι χαρακτηριστικό ότι βάλλει διαρκώς εναντίον της Χρυσής Αυγής και του συνδυασμού της, χαρακτηρίζοντάς τον «ντροπή και ασχήμια για τα νησιά μας», ενώ υποτίθεται ότι η ύπαρξή του την ευνοεί εκλογικά, όταν την ίδια στιγμή για μικροπολιτικούς λόγους οι άλλοι βασικοί συνδυασμοί ποιούν την νήσσαν…
Η Κερκυραία αγωνίστρια βρίσκει απήχηση και σε πολίτες του συντηρητικού χώρου, όπως, για να πω εδώ κάτι που μου έχει κάνει μεγάλη εντύπωση, συμμαθητής μου από χωριό της Μέσης Κέρκυρας που δηλώνει ότι στις περιφερειακές εκλογές θα ψηφίσει αυτήν, ενώ στη ζωή του δεν έχει επιλέξει ποτέ άλλο κόμμα από αυτό της ΝΔ. Έτσι εξηγώ το γεγονός ότι πρώτη η κυρία Ρόδη Κράτσα προσπάθησε να κατηγορήσει την υποψήφια περιφερειάρχη της «Λαϊκής Συσπείρωσης Ιονίων Νήσων» για αναπαραγωγή fake news, πριν από λίγες εβδομάδες.
Με την εκτίμηση ότι ίδια και ακόμη μεγαλύτερη απήχηση βρίσκει ο λόγος της, συγχρόνως, στον πιο προοδευτικό χώρο των πολιτών που είχαν επιλέξει τον ΣΥΡΙΖΑ και τους υποψηφίους του το 2014, εξηγώ το γεγονός ότι στην πεπατημένη της κυρίας Κράτσα βάδισε προ ημερών και ο κ. Θόδ. Γαλιατσάτος, κάνοντας λόγο κι αυτός για fake news της Κερκυραίας κομμουνίστριας ανθυποψήφιάς του. Δεν είναι καθόλου λίγοι και προσλαμβάνουν ίσως διαστάσεις πραγματικού ρεύματος, ιδίως στην ιδιαίτερη πατρίδα της, τη βόρεια Κέρκυρα, όσοι έχουν λάβει εμφανείς ή διακριτικές αποστάσεις από αυτόν και τον συνδυασμό του, μετακινώντας στην Αλεξάνδρα Μπαλού την προτίμησή τους. Την προτίμησή τους σε αυτήν εκφράζουν στην περιοχή αυτή ακόμη και υποψήφιοι άλλων δημοτικών συνδυασμών, πέραν εκείνου της «Λαϊκής Συσπείρωσης Βόρειας Κέρκυρας», κάνοντας γνωστό ότι στις περιφερειακές εκλογές θα επιλέξουν το ψηφοδέλτιο της «Λαϊκής Συσπείρωσης Ιονίων Νήσων»
Υπάρχει, είναι εμφανής, μια ταραχή. Η αλήθεια είναι αυτή που συνάδελφός μου στην ιδιαίτερη πατρίδα του κ. Θ. Γαλιατσάτου είχε προαναγγείλει ως εξέλιξη από τον περασμένο Ιανουάριο, γράφοντας στο kefaloniapress.gr: «Kαλλιεργημένη, κομψή, αεικίνητη, εξαιρετικά προσιτή και ευχάριστη προσωπικότητα που μας εντυπωσίασε με τη συγκροτημένη ροή του λόγου της, σίγουρα δεν είναι εύκολη αντίπαλος ούτε για τον Θόδωρο Γαλιατσάτο ούτε για τη Ρόδη Κράτσα».
Υπέρ της υποψηφιότητάς της, ως γνωστόν, έχει ταχθεί στο νησί μας, μεταξύ άλλων, ο πρώην διευθυντής της Τράπεζας Πειραιώς στην Κέρκυρα, Ν. Μανάτος.
Γεγονός είναι, κατά τη γνώμη μας, ότι τις καλές προοπτικές της έχει κάνει πολύ καλύτερες στα μάτια των ψηφοφόρων η αποστροφή που προκαλεί η προκλητική, πολλές φορές, πρόσδεση της πολιτικής των άλλων βασικών συνδυασμών σε προτεραιότητες μεγάλων οικονομικών συμφερόντων. Η επικείμενη έλευση των πετρελαϊκών κολοσσών και οι θέσεις των συνδυασμών αυτών λειτουργεί, προστιθέμενη σε άλλα παρόμοια θέματα, ως θρυαλλίδα.
Αρνούμενοι επί μήνες να ψελλίσουν οτιδήποτε επικριτικό για τις πολιτικές των κομμάτων τους που κυβέρνησαν την τελευταία δεκαετία, κάθε άλλο παρά έχουν γίνει πιστευτοί, υποθέτουμε, στους πολίτες που απευθύνονται. Δεν έχουν κάνει άλλωστε την ελάχιστη αυτοκριτική για την υποστήριξή τους στο «μαχαίρι» των κοινωνικών δαπανών όλα αυτά τα χρόνια, για το γεγονός ότι όλοι τους «έβαλαν πλάτη» στα πράσινα, τα μπλε και τα ροζ μνημόνια, ενώ τώρα χύνουν κροκοδείλια δάκρυα για τα χάλια του ενός νοσοκομείου ή του άλλου Κέντρου Υγείας.
«Άλλα τα λεγόμενα και άλλα τα βλεπόμενα», που λέει ο λαός στα νησιά μας και ιδίως, νομίζω, στην Κεφαλονιά…
Είναι χαρακτηριστικό ότι την περίοδο που χάνονταν αδικαιολόγητα ανθρώπινες ζωές στο νοσοκομείο της Ζακύνθου, λόγω τραγικών ελλείψεων, μόνο η επικεφαλής του συνδυασμού «Λαϊκή Συσπείρωση Ιονίων Νήσων» σήκωσε το τηλέφωνο και μίλησε στον υπουργό Υγείας, αξιώνοντας άμεσα μέτρα. Μόνο η ίδια, επίσης, είχε το θάρρος να θέσει με έμφαση δημοσίως, από τηλεοπτικό δέκτη, ονομαστικά προ των ευθυνών του τον υπουργό Υποδομών για ζωτικό θέμα του Ειδικού Σχολείου της Ζακύνθου, απαιτώντας την άμεση προσωπική του παρέμβαση.
Ας μέμφονται τους εαυτούς τους, λοιπόν, οι υποψήφιοι των κυρίαρχων κομμάτων που είναι πιθανόν πια, κατά τη γνώμη μου, μια κομμουνίστρια με μακρά πείρα στην Τοπική Διοίκηση και στα ζητήματα των εργαζομένων, δεδομένου ότι είχε διατελέσει και μέλος της διοίκησης της ΓΣΕΕ, να περάσει στον δεύτερο γύρο και να διεκδικήσει την ανάδειξή της στη θέση του πρώτου πολίτη των Ιονίων Νήσων τις 2 Ιουνίου.
Η άποψη του Κώστα Θύμη, του πολύπειρου πρώην προέδρου της Ένωσης Λειτουργών Μέσης Εκπαίδευσης, που χαίρει γενικής εκτίμησης, είναι χαρακτηριστική. Όλα δείχνουν, εκτιμά, ότι η Αλεξάνδρα Μπαλού είναι πιθανόν να διεκδικήσει την εκλογή της στη θέση του περιφερειάρχη τη δεύτερη Κυριακή.
Παρόμοια η άποψη του προέδρου του συνδικάτου των ξενοδοχοϋπαλλήλων Σταμάτη Πελάη, που όποια γνώμη κι αν έχει ο καθένας μας για τους περισσότερο ή όχι από το θεμιτό έντονους αγώνες του αναγνωρίζουμε και τιμούμε την έντιμη αγωνιστικότητά του και τη μεγάλη αγάπη του για την Κέρκυρα. Η Μπαλού, πιστεύει, στις 26 Μαΐου θα είναι στους δύο πρώτους των περιφερειακών εκλογών. Αν δεν συμβεί αυτό, θα έχει χάσει για 1-2 μονάδες, μόνο, την είσοδό της στην τελική αναμέτρηση.
Αν όντως συμβεί, θα την ψηφίσει όλη η Κέρκυρα, που λέει ο λόγος, στις 2 Ιουνίου. Γιατί μέχρι τότε θα την έχουν μάθει και θα έχουν εκτιμήσει αρκούντως τις ικανότητές της για τη θέση του περιφερειάρχη Ιονίων νήσων, όλοι!
Προφανώς, η τόση ευρύτητα της απήχησης του λόγου της υποψήφιας του αγωνιστικού – αριστερού συνδυασμού υποδηλώνει, πέραν των άλλων, πολιτικά κενά και προσωπικές ελλείψεις ανταγωνιστών. Μόνον αυτά όμως; Η αξία δεν έχει χρώμα πιστεύουν πολλοί άνθρωποι και ανάμεσά τους κι εγώ, που θα χαιρόμουνα αν κάποια περίοδο, αντί άλλων, είχε εκλεγεί δήμαρχος της Κέρκυρας ο αξέχαστος οδοντογιατρός Γιώργος Λάσκαρης, ένας ασφαλώς συντηρητικών πολιτικών απόψεων άνθρωπος, προικισμένος όμως με σπάνιες αρετές και ικανότητες.
Μπράβο της, είπα για την επικεφαλής της «Λαϊκής Συσπείρωσης Ιονίων Νήσων», όταν φίλος μου της απέδωσε… θράσος για την πρότασή της προς τους πολίτες της Κέρκυρας και όλων των Ιονίων νήσων να αναδείξουν τον συνδυασμό της με το κόκκινο γαρύφαλλο πρώτη δύναμη τις 26 Μαΐου. Τι σόι σοβαρός, υπεύθυνος συνδυασμός θα ήταν, όμως, αν δεν δήλωνε ότι κατά τη γνώμη του αξίζει και με τη φλόγα της νίκης διεκδικεί την πρώτη θέση, αφού, όπως υποστηρίζει κατηγορηματικά, θέλει, εκφράζει, είναι έτοιμος και θα υπηρετήσει όντως τα συμφέροντα των πολλών;
Πολύ σωστά έκανε, επίσης, που έλαβε πολύ σοβαρά υπόψη της για την κατάρτιση του ψηφοδελτίου της, όπως εξήγησε στην Κεφαλονιά, το κριτήριο της επιστημονικής γνώσης, αφού δεν αρκούν μόνον η αγωνιστικότητα και η εντιμότητα.
Δεν ξέρουμε, φυσικά, αν η Αλεξάνδρα Μπαλού θα γίνει ο… θηλυκός Κώστας Πελετίδης της Ελλάδας. Αν οι πολίτες των Ιονίων νήσων, δηλαδή, θα της δώσουμε την ευκαιρία που κατά τη γνώμη μου αξίζει. Αν, με άλλα λόγια, κάνουμε την ψήφο μας για τη νέα περιφερειακή Αρχή δυνατό χαστούκι στους Τζήμερους και, ταυτόχρονα, σ’ όλους όσοι, άλλος με δημοκρατικό συντηρητικό μανδύα και άλλος με δημοκρατικό προοδευτικό μανδύα, παρά τις οπωσδήποτε υπαρκτές διαφορές τους, επίσης υποτάσσουν τα συμφέροντά μας σ’ εκείνα των ισχυρών οικονομικών συμφερόντων, ενώ ισχυρίζονται ότι έχουν ως γνώμονα τα δικά μας!
Γνωρίζουμε καλά ότι είναι πια μεγαλύτερα από ποτέ τα μεγάλα συμφέροντα που έχουν μεγάλα οικονομικά συμφέροντα στα νησιά μας και στις θάλασσές μας και, συνεπώς, ενδιαφέρον να μην την υπερψηφίσουμε, να μη γίνει δηλαδή, όπως έχουν αρχίσει να φοβούνται, καμιά αναποδιά στις εκλογές… Αλλά ο λαός μας, όπως είχε γράψει στη βόρεια Κέρκυρα ο σπουδαίος λογοτέχνης μας Ντίνος Θεοτόκης στους «Σκλάβους στα δεσμά τους», μπορεί να αποφασίσει «να γνωρίσει τη δύναμή του», να τη δοκιμάσει πιο σωστά, εν προκειμένω.
Σε κάθε περίπτωση όμως, φίλοι αναγνώστες που δεν σας έχετε ψηφίσει ποτέ ΚΚΕ, μην… ανησυχείτε. Όπως δεν έγινε κομμουνιστική η Πάτρα, δεν θα γίνει κομμουνιστική ούτε η Κέρκυρα ή άλλο από τα νησιά μας, στην περίπτωση που απλώς εκλεγεί περιφερειάρχης η Κερκυραία που μας καλεί να ψηφίσουμε ανεπιφύλακτα τον συνδυασμό που έχει σήμα του ένα κόκκινο γαρύφαλλο, ώστε «νικητής να είναι ο λαός».
Μπορεί στα βόρεια του νησιού μας ένα άβατο ιδιωτικό φρούριο, προστατευμένο πολύ και από τους προηγούμενους και από την πρώτη φορά πλουτοκρατική «Αριστερά», να εκνευριστεί πολύ. Μπορεί οι πετρελαϊκές εταιρείες ELPE και Total που ετοιμάζονται να αρχίσουν το 2020 το έργο τους στα ανοιχτά της Κέρκυρας να σκεφτούν ότι δεν θα είναι ανεξέλεγκτες, δεν θα κάνει «στραβά μάτια» η Περιφέρειά μας για να κερδοσκοπήσουν όσο μπορούν περισσότερο και δεν θα μπορέσουν να κάνουν προτεκτοράτο τους το Ιόνιο. Μπορεί κάποιοι μεγαλοξενοδόχοι πέντε αστέρων να σκεφτούν ότι θα πρέπει να ξεχάσουν τις παχυλές περιφερειακές επιδοτήσεις, ότι θα πρέπει να γίνουν πιο νόμιμοι, ότι θα πρέπει να βάλουν το χέρι τους στη δική τους τσέπη, αντί να το βάζουν στην τσέπη της Περιφέρειας. Μπορεί όσοι ορέγονται να οικειοποιηθούν με τη μέθοδο της ιδιωτικοποίησης τα πιο όμορφα μέρη μας για ίδιον λογαριασμό, σε συνεργασία ή όχι με Εμίρηδες και funds των ΗΠΑ, να κάνουν πίσω. Μπορεί όσοι μεγάλοι θέλουν για λογαριασμό τους ακόμη μεγαλύτερο κομμάτι από την τουριστική «πίτα» να δυσαρεστηθούν. Ναι, μπορεί να θιγούν πολύ, λίγοι!
Εμείς οι πολλοί, όμως, δεν έχουμε το δικαίωμα να χαρούμε έναν δικό μας άνθρωπο στη θέση του πρώτου πολίτη των Ιονίων νήσων και μιαν απρόσβλητη από τα μεγάλα συμφέροντα παράταξη σε πλειοψηφική θέση; «Η θέλησή μας βράχος», υπογραμμίζει η Αλεξάνδρα μας, χρησιμοποιώντας τον γνωστό σολωμικό στίχο ανυπότακτης αξιοπρέπειας. Έχει κάνει απολύτως σαφείς τις προτεραιότητές της, τους τομείς της Υγείας και της Παιδείας, τις ζωτικές υποδομές και λειτουργίες που χρειάζονται στους πολλούς στα νησιά μας, με αναπροσανατολισμό των κονδυλίων και αξίωση περισσότερων από το κράτος για τις λαϊκές ανάγκες, κόντρα στα συμφέροντα των λίγων που τα θέλουν όλα δικά τους ή, για να το πούμε κι αλλιώς, ψίχουλα και μόνο ψίχουλα για τον λαό.
Τι λέτε, έπαθαν τίποτα κακό ή γνώρισαν μόνο καλό από τον Κώστα Πελετίδη και την παράταξή του οι Πατρινοί τα τελευταία χρόνια;
Η αλήθεια είναι ότι η Κερκυραία αγωνίστρια της Τοπικής Διοίκησης, αν και έχει τα φόντα να μας εκπροσωπεί θαυμάσια, μπορεί να μας χαλάσει λίγο τον… ύπνο μας, μόνο.
Η ταυτότητα της «Λαϊκής Συσπείρωσης Ιονίων Νήσων» είναι, όπως λέει με υπερηφάνεια, το μεγαλείο του Σολωμού και του Μάντζαρου, ο Κάλβος, ο Ντίνος Θεοτόκης, ο Άγγελος Σικελιανός, όλοι όσοι αγωνίστηκαν με πολλούς τρόπους για να πάμε μπροστά στα νησιά μας. Τονίζοντας ότι ο τόσος φυσικός πλούτος των νησιών μας πρέπει επιτέλους να συνδυαστεί με όρους δικαιοσύνης στη ζωή μας, διακηρύσσει: «Μόνο με αγώνες οι κοινωνίες πήγαν μπροστά, ποτέ με οσφυοκαμψίες». Αλλά ούτε σ’ αυτό έχει άδικο…

Γερμανία: Ραδιοφωνικός σταθμός υποχρεώθηκε να μεταδώσει προεκλογική διαφήμιση νεοναζιστικού κόμματος

Από iraklis3

Κρατικός ραδιοφωνικός σταθμός της Γερμανίας υποχρεώθηκε να μεταδώσει προεκλογική διαφήμιση του ακροδεξιού νεοναζιστικού κόμματος NPD (Nationaldemokratische Partei Deutschlands) σήμερα, έπειτα από σχετική δικαστική απόφαση.

Το «Bayerischer Rundfunk» (BR) είχε προσφύγει στη δικαιοσύνη ζητώντας νομική στήριξη αφού αρνήθηκε να μεταδώσει προεκλογική διαφήμιση του NPD για τις ευρωεκλογές, στην οποία το νεοναζιστικό κόμμα συνδέει τη μετανάστευση με την ασφάλεια.

«Μετά το σκόπιμο άνοιγμα των συνόρων της Γερμανίας το 2015 και την επακόλουθη ανεξέλεγκτη μαζική μετανάστευση οι Γερμανοί είναι θύματα σχεδόν καθημερινά», αναφέρει το προεκλογικό σποτ του NPD.
Ωστόσο δικαστήριο του Μονάχου έκρινε χθες Δευτέρα ότι το περιεχόμενο του προεκλογικού σποτ δεν ισοδυναμεί με υποκίνηση στο μίσος και άρα ο κρατικός ραδιοφωνικός σταθμός δεν έχει λόγο να αρνείται να το μεταδώσει. Το BR άσκησε αμέσως έφεση, την οποία έχασε την ίδια ημέρα.
Το ακροδεξιό κόμμα NPD κατηγορείται ότι έχει δεσμούς με το νεοναζιστικό κίνημα και είναι γνωστό ότι ηρωοποιεί τους ηγέτες του Γ’ Ράιχ και υποβαθμίζει τα εγκλήματα που διέπραξαν οι ναζί.

Το 2017 στις βουλευτικές εκλογές στη Γερμανία συγκέντρωσε ποσοστό 0,4%. Το NPD έχασε μέρος των ψηφοφόρων του από το κόμμα Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD). Δικαστήρια ζήτησαν την προηγούμενη εβδομάδα από δύο ακόμη κρατικούς ραδιοφωνικούς σταθμούς, τον «Hessischer Rundfunk» και τον «Norddeutscher Rundfunk», να μεταδώσουν τα προεκλογικά σποτ του NPD.
Αντίθετα δικαστήριο του Βερολίνου – Βρανδεμβούργου αποφάσισε ότι ο κρατικός τηλεοπτικός σταθμός ARD δεν είναι υποχρεωμένος να μεταδώσει την τηλεοπτική διαφήμιση του νεοναζιστικού κόμματος.

«Χέρι-χέρι» με τον Καρατζαφέρη τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ στον Ωρωπό

Από iraklis3

Την από κοινού παρουσία, στελεχών, υποψήφιων περιφερειακών και δημοτικών συμβούλων του ΣΥΡΙΖΑ με υποψήφιους βουλευτές του ΛΑΟΣ και ανθρώπους του Καρατζαφέρη σε προεκλογική συγκέντρωση, στηλιτεύει η «Λαϊκή Συσπείρωση» Ωρωπου.
Όπως αναφέρει στην καταγγελία της:
«Αποδεικνύει με τον πιο εμβληματικό τρόπο ότι στην “προοδευτική συμμαχία” του ΣΥΡΙΖΑ χωράνε όλοι, Νεοδημοκράτες και Πασόκοι, ακροδεξιοί, φασίστες, ρατσιστές, υμνητές της χούντας και του Μεταξά.
Να τους γυρίσει ο λαός την πλάτη και να δώσει απάντηση σε όλους αυτούς που δείχνουν ανοχή στο φασισμό για να ψαρέψουν ψήφους σε θολά νερά.

Μόνο η μεγάλη, αποφασιστική ενίσχυση της “Λαϊκής Συσπείρωσης” και του ΚΚΕ μπορεί να δώσει αποφασιστικό χτύπημα στο φασισμό και στην ακροδεξιά».
Πηγή 902.gr

Πετάει ο γάιδαρος;

Μάνος Δούκας

Είπα σ’ ένα ΣΥΡΙΖΑΙΟ για το κατόρθωμα του ναιναίκου πρωθυπουργού τους να υπογράψει για τα 30 χρόνια από τότε που “οι λαοί της Ευρώπης γκρέμισαν το σιδηρούν παραπέτασμα”, τη μέρα της αντιφασιστικής νίκης των λαών. Κι αυτός με κάρφωσε με τα βέλη της περαιτέρω ανοησίας:
“Αν δεν ήταν ο Τσίπρας, θα είχε γίνει πόλεμος με την Τουρκία”.
Τα τύμπανα του μυαλού μου, ο συναγερμός «ηλίθιας ατάκας» κι οι καμπάνες του ορθολογισμού μου… χτύπησαν πένθιμα. Κι όμως. Το άκουσα καλά. Στ’ αλήθεια το είπε. Κι είναι και μορφωμένος ΣΥΡΙΖΑΙΟς. Δε θα σας πω όμως το όνομα, γιατί δεν θέλω να προσβάλω κανέναν.
Ρε παιδιά, ΣΥΡΙΖΟπαιδα, για όλα έχετε μια αυτόματη απάντηση – δικαιολογία; Σκονάκι έχετε; Και σας είπαν ότι είναι πασπαρτού κι απαντά σ’ όλες τις ερωτήσεις;
Έχετε κανένα θέμα στο οποίο νομίζετε ότι μπορούμε να τολμήσουμε να σας κάνουμε καμιά υποψία κριτικούλας, μικρούλας, τοσοδούλας; Π.χ. ότι το φόρεμα που φορούσε η κυρά καθηγήτρια νηπιαγωγείου, δεν ταίριαζε με το χρώμα του μελανιού που ο ναιναίκος υπέγραψε τη δημιουργία των νέων βάσεων και διευκολύνσεων του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ στο Αιγαίο. Λέμε δηλαδή. Κάτι. Ό,τι νάναι. Και τι σχέση έχει τέλος πάντων, αυτό που είπα, μ’ αυτό που εισέπραξα; (Σαν νάταν γλάστρα που έπεσε από μπαλκόνι).
Πάντως, σαν αισιόδοξος άνθρωπος, με εμπιστοσύνη στον ανθρώπινο πολιτισμό και στη δύναμη του μυαλού, είμαι βέβαιος ότι δεν μπορεί να τα πιστεύουν αυτά που λένε. Αλλιώς, έχει απόλυτο δίκιο όποιος λέει ότι οι ΣΥΡΙΖΑΙΟΙ δεν έχουν πια τίποτα να ζηλέψουν από την «επάρατο», από τα επιχειρήματά της και τη λογική των οπαδών της. Γιατί, τι διαφορά έχει άραγε αυτό που μου είπε, από το “Καραμανλής ή τανκς”, από το “Σημίτης ή χάος”, από το “Παπανδρέου ή πτώχευση” και από το “3ο μνημόνιο ή έξοδος από την ευρωζώνη”;
Ήθελαν λοιπόν να αποφύγουν τον πόλεμο; Γι’ αυτό τον Τραμπ τον είπανε “διαβολικά καλό”. Γι’ αυτό έγιναν “Μεντεσέδες” του ΝΑΤΟ στην περιοχή. Γι’ αυτό πήραν απλόχερα συγχαρητήρια από τον Τραμπ. Γι’ αυτό έδωσαν καινούριες βάσεις και διευκολύνσεις. Γι’ αυτό δεν αντέδρασαν στην έκθεση του Στέητ Ντιπάρτμεντ που προσδιόριζε με ακρίβεια το ρόλο τους στην περιοχή σαν χωροφύλακα των “εθνικών συμφερόντων των ΗΠΑ” (ούτε καν του ΝΑΤΟ). Γι’ αυτό έκλεψαν τον πατροπαράδοτο ρόλο της ακροδεξιάς στις σχέσεις με τον προστάτη.  Γι’ αυτό και το ανακοινωθέν της Ρουμανίας για το “σιδηρούν παραπέτασμα”. Γι’ αυτό και το βίντεο που ανέδειξαν σε μεγάλο εθνικό ηγέτη το Μεταξά. Γι’ αυτό θα πάρουν F 35. Κι αν το ψάξω θα βρω δεκάδες ακόμα… “γι’ αυτό”.
Δηλαδή αυτά που έλεγε τόσα χρόνια η «επάρατος» («ανήκουμε στη δύση», «δε μπορούμε να βγούμε από το μαντρί», «το ΝΑΤΟ κι η ΕΕ μας διασφαλίζουν τα σύνορα και τη σταθερότητα» και άλλα τέτοια), πόσο χειρότερα ήταν από αυτά που λέει και κάνει σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ;
Δηλαδή μας λένε ότι όταν σκύβεις στον ισχυρό, εξασφαλίζεσαι. Ακριβώς αυτό τους κατηγορούμε κι εμείς ότι κάνουν: έχουν πέσει στα γόνατα μπροστά στον Τραμπ, στο ΝΑΤΟ και στην ΕΕ, για να παραμείνουν στην εξουσία. Νομίζουν ότι έτσι οι ισχυροί θα τους προτιμούν (αφού τους κάνουν τη δουλεία καλύτερα κι από τη ΝΔ κι από το ΠΑΣΟΚ) και θα τους κρατήσουν στις καρέκλες. Αυτό όμως είναι ο ορισμός του ραγιαδισμού και της αναπαραγωγής της εξάρτησης. Αυτό είναι Αμερικανοτσολιαδισμός.
Είναι μια λογική που για να την περάσουν, πρέπει να μας κάνουν να ξεχάσουμε τη «σκακιέρα» των Βαλκανίων όπου παίζουν οι μεγάλοι παίχτες και τα μεγάλα συμφέροντα, ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, Ρωσία, πετρελαϊκές εταιρείες, Τουρκία, Ισραήλ και να σκεφτόμαστε μόνο τις κινήσεις του άσπρου  «αξιωματικού» – Τσίπρα και του «μαύρου πύργου» – Ερντογκάν.
Γιατί αυτό είναι ο ΣΥΡΙΖΑ στην περιοχή μας: ένας πιστός αξιωματικός του Τραμπ που υπακούει τυφλά στις εντολές του. Το ότι ακόμα ο προϊστάμενος τους δεν επέλεξε την οδό του πολέμου στην περιοχή, το θεωρούν δικό τους κατόρθωμα. Το ότι τον βοηθούν όμως να αποκτήσει κάθε δυνατή διευκόλυνση για να μετατρέψει τα Βαλκάνια σε «μέτωπο» και «πρώτη γραμμή» και πεδίο μάχης του μεγάλου πολέμου που σχεδιάζει, το παραβλέπουν. Το ότι καθιστούν τη χώρα στρατηγικό στόχο του “άλλου” στρατοπέδου, μάλλον τους διαφεύγει.
Το πού θα φτάσει αυτή η λογική, μάλλον είναι απρόβλεπτο. Η προέκταση πάντως αυτού του τρόπου σκέψης, οδηγεί από το «σιδηρούν παραπέτασμα» και το προσκύνημα στον Πάιατ κάθε τρεις και λίγο, στο «σωφρονισμό» και τις «δηλώσεις μετανοίας». Όπως τότε. Από τις αναφορές των διαφημιστικών τους στο Βενιζέλο και στο Μεταξά, μέχρι τα ξερονήσια που άνοιξαν κι οι δυο τους για τους κομμουνιστές. Όπως τότε. Ίδωμεν. Τους έχω ικανούς. Ίσως τουλάχιστον να μη μας εκτελούνε επειδή είναι κάπως… «αριστεροί» αμερικανοτσολιάδες. Εκτός κι αν οι προστάτες διατάξουν αλλιώς.
Υ.Γ. Μου πέρασε από το μυαλό και το «είπε ο γιατρός να μη τους λέμε όχι», αλλά δεν είμαι ο κατάλληλος για να το διαγνώσω. Ποιος ξέρει, μπορεί και να πετάει…

“Θα δεις εσύ τώρα” – Επίθεση αστυνομικών στο Σωτήρη Ζαριανόπουλο στο Δικαστικό Μέγαρο Θεσσαλονίκης

Κατιούσα

Σε ένα πρωτοφανές επεισόδιο αυταρχισμού, το πρωί της Δευτέρας ο Σωτήρης Ζαριανόπουλος δέχθηκε επίθεση αστυνομικών στο Δικαστικό Μέγαρο Θεσσαλονίκης.
Κατά την είσοδο του νυν ευρωβουλευτή του ΚΚΕ και υποψηφίου δήμαρχου Θεσσαλονίκης με τη «Λαϊκή Συσπείρωση», στο κτίριο, όπου θα πραγματοποιούσε προγραμματισμένη περιοδεία με κλιμάκιο της παράταξης, αστυνομικοί επιχείρησαν να αποσπάσουν βίαια το προεκλογικό υλικό, επικαλούμενοι προφορική εντολή της δικαστικής διοίκησης που απαγορεύει τη διακίνηση προεκλογικού υλικού εντός του Δικαστικού Μεγάρου.
Στο αίτημα του Σ. Ζαριανόπουλου να συναντηθεί με υπεύθυνο των αστυνομικών, αυτοί απάντησαν με σπρωξιές, φωνές και απειλές τύπου «θα δεις εσύ τώρα» επιχειρώντας στη συνέχεια να αποσπάσουν κινητό μέλους του κλιμακίου για να διαγράψουν τις φωτογραφίες.
Φυσικά, ο υπερβάλλον ζήλος που έδειξαν οι αστυνομικοί στην εφαρμογή της προφορικής εντολής υπήρξε ιδιαίτερα επιλεκτικός. Σε καμιά άλλη παράταξη πέραν της «Λαϊκής Συσπείρωσης» δεν έχει συμβεί αντίστοιχο συμβάν και είναι γνωστό πως καρτελάκια διαφόρων υποψηφίων άλλων παρατάξεων μοιράζονται καθημερινά στο Δικαστικό Μέγαρο, ενώ και άλλοι υποψήφιοι δήμαρχοι έχουν περιοδεύσει στο χώρο.
Ύστερα από απαίτηση του Σ. Ζαριανόπουλου στη συνάντηση με τις δικαστικές αρχές, η περιοδεία της «Λαϊκής Συσπείρωσης» πραγματοποιήθηκε κανονικά, και ο υποψήφιος δήμαρχος συζήτησε με τους εργαζόμενους του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης και του Δικαστικού Μεγάρου Θεσσαλονίκης. Κατά την περιοδεία, πραγματοποιήθηκε και συνάντηση με το Διευθυντή του ΔΣΘ και τον πρόεδρο των υπαλλήλων του ΔΣΘ.
Στο κλιμάκιο συμμετείχαν υποψήφιοι δημοτικοί και διαμερισματικοί σύμβουλοι της «Λαϊκής Συσπείρωσης», μεταξύ των οποίων και οι υποψήφιοι δημοτικοί σύμβουλοι Δήμου Θεσσαλονίκης Μιχάλης Κωνσταντινίδης, και ο Βασίλης Τομπουλίδης.
Από 902.gr

ΤΟ ΚΑΤΑΛΛΗΛΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ

Ο αρχηγός της αντιπολίτευσης και επίδοξος πρωθυπουργός Κ. Μητσοτάκης σε διακαναλική συνέντευξη, σε μια προσπάθεια να υπερκεράσει το ΣΥΡΙΖΑ σε διευκολύνσεις στην άρχουσα τάξη, αποκάλυψε την πρόθεσή του για επέκταση των εργάσιμων ημερών, εξωραΐζοντας την πρότασή του με υποσχέσεις για εξασφάλιση καλύτερων αμοιβών και διασφάλιση των  δικαιωμάτων στους εργαζόμενους. Κι αν η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ  περιχαρής βρήκε λαμπρό πεδίο να αναδείξει τις κοινωνικές της ευαισθησίες σε αντίθεση με την αντιπολίτευση, όμως στην πραγματικότητα η πολιτική που αυτή συνεχίζει και εφαρμόζει έχει ήδη αποδυναμώσει πλήρως τη συλλογική προστασία των εργαζομένων με την υποχώρηση έως εξαφανίσεως των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, την απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων, την επικράτηση της εργοδοτικής ευελιξίας και της επισφάλειας της εργασίας, με εργαζομένους με ευλύγιστα ωράρια χωρίς δικαιώματα.

Η μόνη έγνοια, εκτός από την  εξασφάλιση της πολιτικής εξουσίας, για κυβέρνηση κι αντιπολίτευση είναι να επιμένουν, δημαγωγώντας, απειλώντας, παραπλανώντας κλπ. με  αδιαφορία  για την κοινωνική πραγματικότητα, να πείσουν τους εργαζόμενους για την  ταυτότητα των συμφερόντων των εκμεταλλευομένων τάξεων μ’ εκείνα της κυρίαρχης τάξης  υποκλινόμενοι πάντα στην υπεροχή του κεφαλαίου.

 Τα αστικά κόμματα συμπολίτευσης και αντιπολίτευσης έχοντας επιδοθεί, ενόψει και των προσεχών εκλογών,  σε αγώνα δρόμου για να αποδείξουν στα  κέντρα εξουσίας, εγχώρια, ευρωπαϊκά και αμερικανικά, την ικανότητά τους για αποτελεσματικότερη εξυπηρέτηση των συμφερόντων τους, εκδηλώνουν πολλές φορές με  τις κυνικές δηλώσεις τους την  ταξική τους  έπαρση και περιφρόνηση προς  τις υποτελείς τάξεις.

               Γι’ αυτό είναι τουλάχιστον υποκριτική η κριτική που ασκείται από πολιτικούς αστικών κομμάτων και ΜΜΕ, πως  αναπαράγει κοινωνικά στερεότυπα το παράδειγμα με τον ψυκτικό από το Περιστέρι που ανέφερε  ο Κ. Μητσοτάκης στην ίδια συνέντευξη μιλώντας για το εκπαιδευτικό σύστημα  και την αναβάθμιση της τεχνικής εκπαίδευσης. Γιατί  στην πραγματικότητα με το παράδειγμά του δεν διαφοροποιείται από την  κυρίαρχη ιδεολογία που  υπόσχεται ευκαιρίες στον καθένα ανάλογα με τις ικανότητες του και τα επιτεύγματά του στο …αγαπημένο ανταγωνιστικό καπιταλιστικό σύστημα και την ενστερνίζονται με καμάρι οι αστοί του ΣΥΡΙΖΑ και της Ν. Δημοκρατίας, θεωρώντας δευτερεύον ζήτημα τη μείωση των κοινωνικών διαφορών στις συνθήκες διαβίωσης και εργασίας. Είναι  αυτή η ιδεολογία που  σχετίζεται με την ιδέα της αξιοκρατίας, η οποία  βασίζεται στην εκπαίδευση, και αν  δηλώνει πως η διεύρυνση της πρόσβασης στην εκπαίδευση  αποδυναμώνει τη σχέση ανάμεσα στην ταξική καταγωγή των ατόμων και τους ταξικούς περιορισμούς, αυτό δεν σημαίνει πως αναιρείται στην πραγματικότητα ο κανόνας ότι όσο υψηλότερη είναι η ταξική καταγωγή  ή η προέλευση ενός ατόμου, τόσο πιο πιθανό είναι να αποκτήσει κορυφαία προσόντα και κορυφαία δουλειά. Η εκπαίδευση νομιμοποιεί το μύθο της αξιοκρατίας, ότι  δηλ. κάθε άτομο στη ζωή έχει ίσες ευκαιρίες να φτάσει στην κορυφή. Έτσι δικαιώνεται η  πεποίθηση ότι όσοι άνθρωποι  έχουν φτάσει στην «κορυφή» αξίζουν τις ανταμοιβές τους επειδή τις πέτυχαν από τη δική τους εργασία, παραβλέποντας βέβαια το ταξικό  τους υπόβαθρο. Και μ’ αυτόν τον τρόπο αντικαθίσταται η ταξική προσέγγιση των κοινωνικών προβλημάτων από εκείνη της ατομικής αξίας και  ευθύνης.

               Στην καπιταλιστική κοινωνία ο ανταγωνισμός και το κίνητρο κέρδους ενθαρρύνουν έναν όλο και πιο εξειδικευμένο επαγγελματικό καταμερισμό εργασίας στην παραγωγή αγαθών και υπηρεσιών. Οι χειρωνακτικές και πνευματικές λοιπόν δεξιότητες που απαιτούνται για αυτά τα ποικίλα επαγγέλματα δημιουργούν μια έντονα διαφοροποιημένη ιεραρχία εξουσίας και εισοδήματος. Η  αντίθεση  μεταξύ χειρωνακτικής και πνευματικής εργασίας ακόμα κι αν αλλάζει μορφή διαιωνίζεται και καθώς εξελίσσονται οι παραγωγικές δυνάμεις η ανάπτυξή τους χρειάζεται  ανθρώπους μορφωμένους και καλλιεργημένους.

               Σήμερα η  διαχωριστική γραμμή μεταξύ των εκμεταλλευόμενων και εκμεταλλευτριών τάξεων δεν συμπίπτει με τη διαίρεση μεταξύ σωματικής και διανοητικής εργασία, γιατί  κάτω από τον καπιταλισμό πολλοί από εκείνους που ασχολούνται με πνευματική εργασία είναι επίσης αντικείμενο εκμετάλλευσης, ιδίως οι ιεραρχικά κατώτεροι.  Κι ενώ το σημερινό επίπεδο των παραγωγικών δυνάμεων, που χαρακτηρίζεται από τη μηχανοποίηση και την αυτοματοποίηση της παραγωγής, αντικειμενικά απαιτεί την συγχώνευση της χειρωνακτικής  και πνευματικής  εργασίας και δημιουργεί προϋποθέσεις για την εξάλειψη της αντίθεσής τους, ωστόσο οι σχέσεις της καπιταλιστικής παραγωγής εμποδίζουν την κατάργηση αυτής της αντίθεσης, επειδή τείνουν να ενισχύσουν την υπάρχουσα ανταγωνιστική ταξική δομή και να ενδυναμώνουν την κυρίαρχη τάξη.  

               Ενώ λοιπόν  η επιστημονική και τεχνολογική ανάπτυξη επιταχύνουν με την αύξηση της παραγωγικότητας και της ευημερίας τις διαδικασίες για τη μείωση των κοινωνικών ανισοτήτων ο καπιταλιστικός τρόπος οργάνωσης της παραγωγής καταδικάζει ανθρώπους της εργατικής τάξης στην εξαθλίωση.
         Με το σοσιαλιστικό όμως μετασχηματισμό της κοινωνίας μπορούν να καταργηθούν οι κοινωνικοοικονομικές διαφορές μεταξύ χειρωνακτικής και πνευματικής εργασίας και το επίπεδο της εκπαίδευσης που θα λαμβάνουν οι εργαζόμενοι να είναι για όλους υψηλό τερματίζοντας την μονομερή εξειδίκευση σε χειρωνακτική ή πνευματική εργασία και τις απορρέουσες απ’ αυτόν τον καταμερισμό  ανισότητες.          

Σάπιες «αξίες» και «αρχές»...

Η τελευταία Σύνοδος Κορυφής της ΕΕ, με τη λεγόμενη «Διακήρυξη του Σιμπίου», επιβεβαιώνει τον βαθιά αντιδραστικό χαρακτήρα της λυκοσυμμαχίας του κεφαλαίου. Χέρι χέρι σοσιαλδημοκράτες (μαζί και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ), νεοφιλελεύθεροι, ευρωσκεπτικιστές και ακροδεξιοί, όπως ο Κουρτς, ο Σαλβίνι και ο Ορμπαν, ηγέτες των Βαλτικών χωρών, που υμνούν τους φασίστες των SS, υπέγραψαν μεταξύ άλλων την εξής αντικομμουνιστική διακήρυξη: «Τριάντα χρόνια πριν, εκατομμύρια άνθρωποι πολέμησαν για την ελευθερία τους και για την ενότητα και γκρέμισαν το Σιδηρούν Παραπέτασμα που είχε διχοτομήσει την Ευρώπη για δεκαετίες». Αυτήν την κατάπτυστη διατύπωση, που για δεκαετίες έστελνε και στη χώρα μας αγωνιστές στα εκτελεστικά αποσπάσματα, τόλμησαν να την υπογράψουν την 9η Μάη, ανήμερα της επετείου της Αντιφασιστικής Νίκης των Λαών, που για να διαγραφεί από τη μνήμη, κυρίως της νεολαίας, προκλητικά έχει βαφτιστεί «μέρα της ΕΕ».

* * *

Η ΕΕ πρωτοστατεί στην παραχάραξη της Ιστορίας, στην ανιστόρητη εξίσωση του φασισμού, ο οποίος είναι γέννημα - θρέμμα του σάπιου εκμεταλλευτικού τους συστήματος, με το σοσιαλισμό, στην αναβίωση και την απόδοση τιμών στους συνεργάτες των ναζί, την ίδια ώρα που διώκουν και απαγορεύουν τη δράση Κομμουνιστικών Κομμάτων σε μια σειρά από χώρες (Βαλτικές, Πολωνία, Τσεχία, Ουγγαρία κ.α.), ενώ ποινικοποιούν ακόμα και τα σύμβολά τους. Στη συγκεκριμένη διακήρυξη, μάλιστα, μαζί με τον αντικομμουνισμό, γίνεται προσπάθεια να παρουσιαστεί ότι η ΕΕ «με τις αξίες και τις ελευθερίες της παρέχει σταθερότητα και ευημερία σε όλη την Ευρώπη, εντός και εκτός των συνόρων της». Αυτά όταν στην ΕΕ διευρύνεται η φτώχεια, η ανεργία ξεπερνά τα 30 εκατομμύρια, χτυπιούνται δικαιώματα και κατακτήσεις στην εργασία, στην Κοινωνική Ασφάλιση, στην Υγεία, στην Παιδεία. Οταν η ΕΕ συμμετέχει ενεργά σε όλες τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και πολέμους με τις ΗΠΑ, αιματοκυλώντας λαούς, διαμελίζοντας χώρες, σπέρνοντας θάνατο, φτώχεια, προσφυγιά. Οταν μαζί με τις ΗΠΑ στηρίζει πραξικοπήματα, όπως αυτό στη Βενεζουέλα.

* * *

Δεν χρειαζόταν βέβαια να περιμένει κανείς τη «Διακήρυξη του Σιμπίου» για να διαπιστώσει ότι ο αντικομμουνισμός αποτελεί «ιδρυτική αξία» της ΕΕ. Το δείχνει όλη η Ιστορία της, το ίδιο το DNA της, ακόμα και τα λόγια των εμπνευστών της, ότι η Ευρώπη μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο δεν θα γινόταν «μια ζώνη ύφεσης στο έλεος του κομμουνισμού»! Πιο πρόσφατα, αρκεί να θυμίσουμε το αντικομμουνιστικό μνημόνιο, που αποκάλυψε και πολέμησε το ΚΚΕ. 'Η, ακόμα πιο πρόσφατα, τον αντικομμουνιστικό οχετό που εξαπέλυσαν από το Ταλίν η εσθονική προεδρία της ΕΕ και οι Ευρωπαίοι «εταίροι» της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, στο «συνέδριο» που οργάνωσαν το 2017, με αφορμή τη «Μέρα Μνήμης για τα θύματα όλων των ολοκληρωτικών και αυταρχικών καθεστώτων», που έχει θεσπίσει με ψήφισμά του το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, εξισώνοντας τον κομμουνισμό με το φασισμό - ναζισμό. Ανάμεσα στα πολλά χυδαία και ανιστόρητα που ακούστηκαν σε εκείνο το «συνέδριο», προκειμένου να στηριχτεί από τους απολογητές του καπιταλισμού και των εγκλημάτων του η εξίσωση του κομμουνισμού με το φασισμό, ήταν και η ταύτιση του Μαρξ με τον Χίτλερ και συγκεκριμένα η εξομοίωση του «Κεφαλαίου» με το «μανιφέστο» του ναζισμού, «Ο Αγών μου», που συνέγραψε ο Χίτλερ!

* * *

Οπως τώρα, που επιχείρησε χωρίς επιτυχία να θολώσει τα νερά για την αντικομμουνιστική διακήρυξη που συνυπέγραψε, έτσι και τότε, ο ΣΥΡΙΖΑ προσπαθούσε να δικαιολογηθεί και ταυτόχρονα να δικαιολογήσει την ΕΕ, που έθεσε υπό την αιγίδα της όλο αυτόν τον αντικομμουνιστικό οχετό. Επιβεβαιώνεται για μια ακόμη φορά ότι είναι κάλπικα τα «προοδευτικά» και «αντιακροδεξιά» μέτωπα που προπαγανδίζει ο ΣΥΡΙΖΑ σε Ελλάδα και Ευρώπη, αφού ο αντικομμουνισμός, η εξίσωση του κομμουνισμού με το φασισμό - ναζισμό, η αναπαραγωγή της θεωρίας των «δύο άκρων», η αναθεώρηση της Ιστορίας, «ταΐζουν στο στόμα» την ακροδεξιά, διατηρώντας την ως μία σίγουρη εφεδρεία σε βάρος του εργατικού - λαϊκού κινήματος. Αυτή η στάση του ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να καταδικαστεί και στις επερχόμενες κάλπες από κάθε αριστερό, προοδευτικό άνθρωπο, με ενίσχυση του ΚΚΕ. Οι «ιδρυτικές αρχές» και «αξίες», όπου ο ΣΥΡΙΖΑ ζητάει να επιστρέψει η ΕΕ, αλλάζοντας τον συσχετισμό στο Ευρωκοινοβούλιο υπέρ των σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων και κυβερνήσεων, είναι σκέτη απάτη. Οι «ιδρυτικές αξίες» της ΕΕ είναι σάπιες, όπως και το σύστημα που υπηρετεί. Γι' αυτό, μόνο χειρότερη μπορεί να γίνει για τους λαούς. Η διέξοδος επομένως δεν βρίσκεται στην προσδοκία ότι με μερεμέτια θα βελτιωθεί, θα γίνει τάχα φιλολαϊκή, αλλά στην πάλη για την αποδέσμευση, με την εξουσία στα χέρια του λαού. Στην πάλη για την Ελλάδα και την Ευρώπη του σοσιαλισμού.

Στην τελική ευθεία

Λιγότερο από δύο βδομάδες απομένουν μέχρι την τριπλή εκλογική μάχη της 26ης Μάη. Στις λίγες αυτές μέρες, οι Οργανώσεις του ΚΚΕ και της ΚΝΕ, οι εκατοντάδες εκλογικές επιτροπές στήριξης που έχουν συγκροτηθεί σε όλη τη χώρα, όλα τα μέλη και οι φίλοι του Κόμματος, οι υποψήφιοι που συγκροτούν τα αγωνιστικά μας ψηφοδέλτια, μπαίνουμε ακόμα πιο αποφασιστικά, όλοι σαν ένας άνθρωπος σ' αυτήν την απαιτητική μάχη, για ισχυρό ΚΚΕ παντού.
Μπορούμε και πρέπει να κάνουμε ό,τι περνάει από το χέρι μας, ώστε να εκφραστούν και στην κάλπη το θετικό κλίμα που συναντάμε σε όλη την προεκλογική δραστηριότητα, η εκτίμηση που εκφράζει ένας ευρύτερος κύκλος εργαζομένων για τη στάση που έχει κρατήσει το Κόμμα μας τα τελευταία χρόνια.
Να αποτυπωθούν και στην κάλπη η επανασυσπείρωση δυνάμεων στο Κόμμα και η διάθεση συμπόρευσης από έναν κόσμο που στο παρελθόν έκανε άλλες πολιτικές επιλογές και τώρα διαπιστώνει ότι η ίδια η ζωή δικαιώνει τις θέσεις του ΚΚΕ.
Αυτές τις λίγες μέρες που απομένουν είναι πολλά αυτά που μπορούν να γίνουν. Τώρα η συζήτηση με το λαό χρειάζεται να σταθεί ακόμα περισσότερο στα μεγάλα διλήμματα που θα κληθεί να απαντήσει μπροστά στις κάλπες.
Αντικειμενικά οι δρόμοι που συγκρούονται και στις ευρωεκλογές και στις τοπικές/περιφερειακές εκλογές είναι δύο:
Είτε θα δώσει ο λαός «σήμα» συνέχισης της αντιλαϊκής πολιτικής, που ξεκινάει από την ΕΕ και τις κυβερνήσεις του κεφαλαίου και εξειδικεύεται σε δήμους και Περιφέρειες, είτε θα δώσει «σήμα» αμφισβήτησης αυτής της πορείας, βάζοντας πλάτη για την αντεπίθεση, μέσα από την ενίσχυση του ΚΚΕ.
Είτε θα δώσει στήριξη στην πολιτική της ΕΕ και στα κόμματά της, που από κοινού ψηφίζουν και εφαρμόζουν το 90% των αντιλαϊκών Οδηγιών της, είτε θα δώσει επιθετική απάντηση εναντίωσης στην ιμπεριαλιστική λυκοσυμμαχία.
Είτε θα δώσει άλλοθι στην κοροϊδία της κυβέρνησης, στον ανταγωνισμό της με τη ΝΔ για το «μικρότερο κακό», στην πολιτική «10 σου παίρνω και σου επιστρέφω 1», είτε θα δυναμώσει το ΚΚΕ παντού, που μπαίνει μπροστά στη διεκδίκηση των σύγχρονων λαϊκών αναγκών, φωτίζοντας το δρόμο της πραγματικής ανατροπής.
Τα επόμενα 24ωρα είναι κρίσιμα. Με το ψηφοδέλτιο του ΚΚΕ στις ευρωεκλογές και της «Λαϊκής Συσπείρωσης» σε δήμους και Περιφέρειες, να μην αφήσουμε σπίτι εργάτη, ανέργου, φτωχού αυτοαπασχολούμενου που δεν θα πάμε θαρρετά να ζητήσουμε την ψήφο του.
Να μην αφήσουμε την πόλωση ανάμεσα σε ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ, τον αποπροσανατολισμό να παρασύρει κόσμο στη λογική του «μικρότερου κακού», του «τίποτα δεν γίνεται», «τίποτα δεν αλλάζει».
Να μην αφήσουμε να επικρατήσει σε καμιά κάλπη η λογική της «χαμένης ψήφου», όπως πονηρά λένε οι άλλες δυνάμεις. Επιθετικά να απαντήσουμε ότι «χαμένη ψήφος» για το λαό είναι αυτή που στηρίζει ή ανέχεται τα κόμματα που τον τσάκισαν και δεσμεύονται να συνεχίσουν στην ίδια ρότα.
Δίνουμε τη μάχη μέχρι την τελευταία ώρα για να μη σκορπίσει η ψήφος, να εκφραστεί και στις τρεις κάλπες, με δυνατό ΚΚΕ, το μήνυμα καταδίκης και απόρριψης αυτής της πολιτικής, ενιαία και παντού: Και στην ΕΕ που αποφασίζει, και στις κυβερνήσεις της που υλοποιούν την αντιλαϊκή πολιτική, και στους δήμους και τις Περιφέρειες που την εξειδικεύουν.
Η αγωνιστική επιλογή που κάνει στη μία κάλπη ο εργαζόμενος, ο αυτοαπασχολούμενος, ο αγρότης, η νεολαία δεν πρέπει να ακυρώνεται στην άλλη. Δεν μπορεί, για παράδειγμα, στην κάλπη των ευρωεκλογών να ψηφίζει ΚΚΕ, το μόνο κόμμα που αντιπαλεύει τις ελαστικές μορφές απασχόλησης, στηρίζει τους αγώνες των συνδικάτων για μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους, και στην άλλη κάλπη να ψηφίζει δημάρχους και περιφερειάρχες που εφαρμόζουν στην πράξη την εργασιακή ζούγκλα, που αρνούνται το δικαίωμα στη μόνιμη και σταθερή δουλειά.
Ισχυρό ΚΚΕ παντού λοιπόν. Το σύνθημα αυτό, στην τελική ευθεία της εκλογικής μάχης, θα φτάσει παντού, μαζί με το κάλεσμα για να περάσει ο λαός στην αντεπίθεση, δυναμώνοντας τους αγώνες σε συμπόρευση με το ΚΚΕ από την επόμενη κιόλας μέρα!

Η πρώτη μας ψήφος!

Εμείς που σπουδάζουμε στα ΑΕΙ, ΤΕΙ και στις σχολές βλέπουμε τις οικογένειές μας να βάζουν βαθιά το χέρι στην τσέπη για να μας συντηρήσουν. Κάποια παιδιά μένουν σε φοιτητικές εστίες κι αντιμετωπίζουν προβλήματα. Ζητήματα ασφάλειας, θέρμανσης, συντήρησης των εγκαταστάσεων, περικοπές ακόμα και στο φαγητό της φοιτητικής λέσχης! Πολλοί αναγκάζονται να δουλεύουν, δυσκολεύοντας την παρακολούθηση των παραδόσεων και των εργαστηρίων. Σ’ αυτές τις συνθήκες έχει δραματικά αυξηθεί ο αριθμός των φοιτητών που εγκαταλείπουν τις σπουδές τους.

Η παρεχόμενη γνώση, είναι πίσω από τις επιστημονικές εξελίξεις, με γνώμονα τις ανάγκες της «αγοράς» σε επιστημονικό δυναμικό κι όχι τις σύγχρονες ανάγκες του εργαζόμενου λαού. Η επαγγελματική αποκατάσταση, μετά το πτυχίο, είναι αβέβαιη καθώς η ανεργία στους νέους καλπάζει.

Θέλουμε να δουλεύουμε στο αντικείμενο που επιλέξαμε με σύγχρονα εργασιακά δικαιώματα και όχι να μας εκμεταλλεύεται η εργοδοσία, με μισθούς πείνας, με ξεχειλωμένα ωράρια, ανασφάλιστοι, χωρίς να μας καλύπτει καμία Συλλογική Σύμβαση Εργασίας. Δε θέλουμε να δουλεύουμε τσάμπα ως πρακτικάριοι, μαθητευόμενοι κτλ.

Θέλουμε να ζήσουμε ειρηνικά! Η νέα γενιά παλεύει ενάντια σε ΝΑΤΟ - ΗΠΑ - ΕΕ, κυβερνήσεις που ανάβουν τη φωτιά του πολέμου και μετατρέπουν την πατρίδα μας σε τεράστια ΝΑΤΟική βάση, "μαγνήτη" πολεμικών αντιποίνων.

Έξω οι φασίστες από τις σχολές και τις γειτονιές! Η νεολαία αγωνίζεται ενάντια στο σύστημα που γεννά το φασισμό, το ρατσισμό, την ξενοφοβία.

Δεν διαλέγουμε κανένα κακό, ούτε το «μικρότερο» ούτε το «μεγαλύτερο». Δεν είναι μαγκιά η αποχή, να αποφασίζουν οι άλλοι για σένα. Το δίλημμα είναι πώς θα βάλουμε εμπόδια στην πολιτική που μας στερεί τη ζωή που μας αξίζει, πώς θα ανοίξουμε δρόμο για να απαλλαγούμε από την εργασιακή περιπλάνηση, την ανασφάλεια, τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους.

Το ΚΚΕ είναι ο πραγματικός αντίπαλος του συστήματος! Πραγματική πρόοδος σήμερα είναι η πρόταση πάλης και εξουσίας του ΚΚΕ, με βάση το γεγονός ότι η τεράστια ανάπτυξη της παραγωγής, της επιστήμης και της τεχνολογίας μπορεί να αξιοποιηθεί για να απολαμβάνουν ο λαός και τα παιδιά του ένα ανώτερο επίπεδο ζωής και δικαιωμάτων. Γιατί το ΚΚΕ παλεύει ενάντια στην εκμετάλλευση και την ΕΕ, για μια οικονομία που στο επίκεντρό της είναι ο εργαζόμενος άνθρωπος και η ικανοποίηση των λαϊκών και κοινωνικών αναγκών και όχι τα κέρδη των λίγων.

Θέλουμε δημάρχους κομμουνιστές, όπως στην Πάτρα, στο Χαϊδάρι, στην Πετρούπολη, στην Καισαριανή, στην Ικαρία. Γιατί έκαναν αυτό για το οποίο εκλέχτηκαν: Λαϊκή αντιπολίτευση στην πολιτική που ρημάζει τη ζωή των εργατικών οικογενειών, αγώνες μαζί με τον λαό κάθε περιοχής για την παραμικρή ανακούφιση, για ελεύθερους χώρους άθλησης, δημιουργίας και πολιτισμού. 

Ψηφίζουμε τους συνδυασμούς της "Λαϊκής Συσπείρωσης" γιατί θέλουμε τοπικούς, δημοτικούς και περιφερειακούς συμβούλους αγωνιστές. 

 Κάνε τη διαφορά με ισχυρό ΚΚΕ παντού. Η πρώτη μας ψήφος θα είναι κόκκινη!

Λαμπρινή Σαπρίκη, φοιτήτρια Ιονίου Πανεπιστημίου

Πρόεδρος Φοιτητικού Συλλόγου  του Τμήματος

Ξένων Γλωσσών, Μετάφρασης